Przejdź do głównej zawartości
AggregaAggrega
Wybierz język: Polski
Ta strona została przetłumaczona maszynowo. Przeczytaj oryginał w języku angielskim.

Wiązanie obciążenia z tym, co publikuje dołączenie

Pojedyncza bezstanowa aplikacja renderowana na Kubernetes przez syntezę Workload providerа helm — bez zewnętrznego chartu. Aplikacja działa pod tożsamością chmurową, dla której encja Component deklaruje slot, a encja Release go wypełnia: dołączenie wypełniające slot emituje jeden Kubernetes ServiceAccount i publikuje jego nazwę, a Recipe aplikacji wiąże pod z tą opublikowaną nazwą.

Istotą przykładu jest kierunek przepływu. Producent podaje nazwę raz; konsument ją odczytuje. Nic po stronie konsumenta nie powtarza wartości, którą producent już posiada, więc obie strony nie mogą się rozjechać.

Generowanie przykładu

Ten przykład można zbudować za pomocą poniższych poleceń albo zlecić jego zbudowanie asystentowi AI.

Należy zapisać przykład w nowym folderze nazwanym tak jak on:

Terminal window
aggrega scaffold --example workload-identity-binding

Następnie wypisuje polecenia do uruchomienia w dalszej kolejności. Pierwsze przechodzi do nowego folderu:

Terminal window
cd workload-identity-binding

Kompilacja

Terminal window
aggrega build --release release.yaml --auto-pull

Katalog jest rozwiązywany z dwóch źródeł wskazanych w .aggrega-config.yaml: własnego katalogu przykładu ./catalog (encja Component local/compute/identity-app i jej syntetyzujący Recipe helm/identity-app) oraz rejestru hub (encja Feature core/gcp-workload-identity i jej FeatureRecipe). --auto-pull zapisuje podczas kompilacji plik blokady, którego brakuje w świeżym klonie. W dist/helm/helm/ powstają trzy manifesty.

Z asystentem AI

Asystent AI skonfigurowany z narzędziami Aggrega może zrobić to samo: wystarczy wkleić mu ten prompt.

Używaj wyłącznie narzędzi Aggrega i nie twórz samodzielnie żadnego folderu. Jeśli folder obszaru roboczego nie zawiera jeszcze folderu `workload-identity-binding`, wywołaj raz narzędzie `scaffold` z `example` ustawionym na `workload-identity-binding` i bez `dir`: zapisze ono przykład w nowym folderze `workload-identity-binding`. Następnie wywołaj narzędzie `build` z `workspace_root` ustawionym na `workload-identity-binding`, `release` ustawionym na `release.yaml`, `auto_pull` ustawionym na true i `write` ustawionym na true. Podaj mi, jakie pliki zapisała kompilacja; znajdują się w `workload-identity-binding/dist/`.

Component deklaruje potrzebę; Release ją wypełnia

Aplikacja potrzebuje tożsamości, pod którą działa, więc jej Component deklaruje ją jako wymagany slot identity:

catalog/component/local/compute/identity-app/1.0.0/component.yaml
featuresSchema:
identity:
required: true
selector: "feature.aggrega.ai/kind!=secret"
inject: []

Aggregate nic dla niego nie zapisuje. To, pod jaką tożsamością działa aplikacja i w jakiej chmurze, jest wyborem operatora dla każdego celu, więc Release wypełnia slot encją Feature tożsamości i każdym polem, którego ta Feature potrzebuje:

release.yaml
features:
identity:
type: core/gcp-workload-identity
infra:
service_account_name: app-workload-identity
gcp_service_account: app-dev@example-project.iam.gserviceaccount.com

Release, który pozostawia slot niewypełniony, zatrzymuje kompilację, podając nazwę slotu. Release dla klastra EKS wypełnia ten sam slot zamiast tego encją core/aws-irsa i jej polem role_arn, a jego Manifest mapuje tę Feature na jej FeatureRecipe. Selektor nie dopuszcza poświadczenia do slotu: wypełnienie go encją Feature rodzaju secret zatrzymuje kompilację.

Dołączenie publikuje

Feature deklaruje w swoim schema.provides, że publikuje name, a jej FeatureRecipe ją publikuje — z tej samej zmiennej lokalnej, którą emitowany chart nadaje nazwę ServiceAccount, czyli z ustawionej przez operatora wartości service_account_name, gdy Release ją zapisuje:

# FeatureRecipe gcp-workload-identity
locals:
sa_name: '{{ default (printf "%s-%s" .context.rendered_name (.attachment_name | replace "_" "-")) .infra.service_account_name }}'
provides:
name: "{{ .locals.sa_name }}"

Recipe konsumuje

Konsumujący Recipe odczytuje opublikowaną nazwę pod .features.<instance-name>.provides.<key>:

# helm/identity-app recipe workload
serviceAccount: "{{ .features.identity.provides.name }}"
containers:
main:
variables:
IDENTITY_SERVICE_ACCOUNT: {{ .features.identity.provides.name }}

Oba odczyty rozwiązują się do ServiceAccount, który dołączenie faktycznie wyemitowało:

app--identity--app-serviceaccount-app-workload-identity.yaml
[… omitted: the apiVersion]
kind: ServiceAccount
metadata:
name: app-workload-identity
annotations:
iam.gke.io/gcp-service-account: "app-dev@example-project.iam.gserviceaccount.com"
[… omitted: the boundary and recipe annotations, and the labels, that every rendered document carries]
app-deployment.yaml
[… omitted: the Deployment's metadata, selector and pod template up to the containers]
containers:
- name: main
[… omitted: the image and the port]
env:
[… omitted: the GREETING variable]
- name: IDENTITY_SERVICE_ACCOUNT
value: app-workload-identity
serviceAccountName: app-workload-identity

Dlaczego odczytywać, a nie powtarzać

Alternatywą jest zapisanie app-workload-identity po raz drugi po stronie konsumenta. Działa to do chwili, gdy ktoś zmieni ustawienie operatora service_account_name i zaktualizuje tylko jedno z dwóch miejsc — wtedy pod żąda ServiceAccount, który nie istnieje, a kompilacja niczego nie wykrywa, bo obie pisownie są poprawnymi ciągami znaków.

Odczyt .features.identity.provides.name usuwa drugą pisownię. Ten sam kształt dotyczy każdego dołączenia: poświadczenie publikuje lokalizator swojego obiektu Secret pod .features.<slot>.provides.name, sidecar publikuje swój port, tożsamość publikuje swoją nazwę. Pełny opis kształtu dołączenia, pole po polu, znajduje się w templates/template-context-contract.md.

Wymiarowanie przez operatora

release.yaml realizuje filar wymiarowania przez operatora dla każdego środowiska: tag obrazu kontenera pochodzi z infra.image_tag (myapp:1.2), a tożsamość — jej Feature i pola tej Feature — pochodzi z wypełnienia slotu. Aggregate dewelopera nie zawiera żadnego z nich.