MySQL — jeden Aggregate, dwa cele
Ten oszczędny przykład kompiluje pojedynczą bazę danych MySQL z encji Aggregate tworzonych przez programistów do dwóch celów:
- Kubernetes za pomocą syntezy Workload w providerze helm (StatefulSet
renderowany bezpośrednio na oficjalnym obrazie
mysql, bez zewnętrznego chartu) oraz - Docker Compose do lokalnego programowania.
Każdym celem steruje ta sama intencja programisty. Dla poszczególnych celów zmienia się tylko warstwa encji Recipe wybrana przez encję Manifest.
Pliki
| Plik | Rola |
|---|---|
aggregate-helm-synth.yaml | Intencja programisty dla wariantu bazowego Kubernetes: jeden komponent db typu core/datastore/mysql, jego wartości i wyłącznie wymagane poświadczenie root_password. |
aggregate-helm-synth-auth.yaml | Intencja programisty dla pełnego wariantu Kubernetes: oba sloty poświadczeń, root_password i user_password. |
manifest-helm-synth.yaml | Mapuje typ MySQL na syntetyzowaną encję Recipe dla helm (helm/mysql), a każde poświadczenie na jego encję FeatureRecipe (env-secret, k8s-secret-from-parameter). |
release-helm-synth.yaml | Rekord operatora dla wariantu bazowego Kubernetes z wymiarowaniem operacyjnym (engine_version, storage). |
release-helm-synth-auth.yaml | Rekord operatora dla pełnego wariantu Kubernetes. |
aggregate.yaml | Intencja programisty dla lokalnego celu Compose: ten sam komponent db z oboma slotami poświadczeń dostarczanymi jako poświadczenia inject-value. |
manifest-compose.yaml | Mapuje typ MySQL na encję Recipe dla Compose (mysql), a poświadczenie na dotenv-secret. |
release-compose.yaml | Rekord operatora dla lokalnego celu Compose, zawierający specyficzny dla providera wpis infra.overrides, który przypina dokładny obraz kontenera. |
Co demonstruje
- Jedna powierzchnia tworzenia, wiele celów. Encja Aggregate jest źródłem prawdy o tym, czym jest stos. Każda encja Manifest określa, jak go zrealizować.
- Synteza Workload w Kubernetes (zalecana). Encja Recipe
helm/mysqldeklaruje agnostyczny wobec możliwościWorkloadzform: stateful; provider helm syntetyzuje StatefulSet, ClusterIP Service, Headless Service (stabilną tożsamość sieciową StatefulSet) oraz volumeClaimTemplate dla katalogu danych. Środowisko kontenera zawieraMYSQL_DATABASE,MYSQL_USER,MYSQL_ROOT_PASSWORDiMYSQL_PASSWORD. Zestaw znaków i collation są uwzględniane jako argumenty wiersza poleceń serweramysqld(--character-set-server,--collation-server), ponieważ oficjalny obrazmysqlprzyjmuje je jako flagi serwera, a nie zmienne środowiskowe. - Synteza Workload w Compose. Encja Recipe dla Compose deklaruje
agnostyczny wobec możliwości
Workload; provider compose syntetyzuje usługę wdocker-compose.yamlz obrazem MySQL, jego środowiskiem, nazwanym woluminem danych i kontrolą stanu. - Furtka dla operatora. Encja Release dla Compose ustawia
infra.overrides.image, otwarty filar na fakty specyficzne dla dostawcy, których własny schemat encji Component nie nazywa, a wyrenderowana usługa uruchamia dokładnie ten obraz. Zob. Nadpisania specyficzne dla Provider. - Model poświadczeń z dwoma slotami. Hasła są załącznikami w filarze
features:komponentu, każde jako encja Feature oznaczona etykietąfeature.aggrega.ai/kind: secret, trzymane oddzielnie od aplikacyjnychvalues.featuresSchemaencji Component deklaruje slot typu Black-Boxroot_passwordoraz przezroczysty slotuser_password.
Dostarczanie poświadczeń w Kubernetes
root_password to slot typu Black-Box (inject: []): dostarczaniem steruje encja Recipe.
Dołączone poświadczenie inject-value umieszcza wartość w potoku inject komponentu,
a Recipe odczytuje ją jako
.context.inject.env.MYSQL_ROOT_PASSWORD, emitując zwykłą zmienną środowiskową kontenera.
Nie jest dla niej generowany żaden Secret Kubernetes.
user_password to slot przezroczysty (inject: [env, file]). Pełny
wariant dołącza poświadczenie z możliwością odwołania, które materializuje Secret Kubernetes
i publikuje jego tożsamość; encja Recipe odwołuje się do slotu przez
containers.attachments, co syntezator renderuje jako secretKeyRef w env.
Wygenerowany Secret i odwołanie kontenera wskazują ten sam zasób, ponieważ
oba odczytują .features.user_password.provides.name. Pozostawienie user_password
niedołączonego (wariant bazowy) jest również poprawne: Recipe wraca do wbudowanej
wartości domyślnej dla środowiska programistycznego (MYSQL_PASSWORD: apppass) i żaden Secret nie jest generowany, więc
minimalne wdrożenie nadal się renderuje i działa.
Generowanie przykładu
Ten przykład można zbudować za pomocą poniższych poleceń albo zlecić jego zbudowanie asystentowi AI.
Należy zapisać przykład w nowym folderze nazwanym tak jak on:
aggrega scaffold --example mysql-standaloneNastępnie wypisuje polecenia do uruchomienia w dalszej kolejności. Pierwsze przechodzi do nowego folderu:
cd mysql-standaloneKompilacja
Ta przestrzeń robocza nie zawiera pliku .aggrega-config.yaml, więc encje biblioteki standardowej są rozwiązywane z rejestru hub, hub.aggrega.ai, i flaga katalogu nie jest potrzebna; --auto-pull zapisuje w trakcie kompilacji plik blokady, którego brakuje w świeżym klonie:
# Kubernetes — synthesized helm StatefulSet (base: root credential only)aggrega build --release release-helm-synth.yaml --auto-pull
# Kubernetes — synthesized helm StatefulSet (full: both credential slots)aggrega build --release release-helm-synth-auth.yaml --auto-pull
# Local development (Docker Compose)aggrega build --release release-compose.yaml --auto-pullWyrenderowane artefakty trafiają do dist/.
Z asystentem AI
Asystent AI skonfigurowany z narzędziami Aggrega może zrobić to samo: wystarczy wkleić mu ten prompt.
Używaj wyłącznie narzędzi Aggrega i nie twórz samodzielnie żadnego folderu. Jeśli folder obszaru roboczego nie zawiera jeszcze folderu `mysql-standalone`, wywołaj raz narzędzie `scaffold` z `example` ustawionym na `mysql-standalone` i bez `dir`: zapisuje ono przykład w nowym folderze `mysql-standalone`. Następnie wywołaj narzędzie `build` raz dla każdego pliku Release, w tej kolejności — `release-helm-synth.yaml`, `release-helm-synth-auth.yaml` i `release-compose.yaml` — za każdym razem z `workspace_root` ustawionym na `mysql-standalone`, `release` ustawionym na ten plik, `auto_pull` ustawionym na true i `write` ustawionym na true. Podaj, które pliki zapisała każda kompilacja; znajdują się w `mysql-standalone/dist/`.Wymiarowanie przez operatora
Encje Releases dla Kubernetes wypełniają filar wymiarowania operatora dla każdego środowiska:
tag obrazu kontenera pochodzi z infra.engine_version (mysql:8.4), a
żądanie i klasa pamięci masowej volumeClaimTemplate pochodzą z infra.storage.
Encja Aggregate programisty nigdy nie zawiera tych pól.
Nadpisania specyficzne dla Provider
Filary wymiarowania to nazwane pola: encja Component deklaruje engine_version i
storage, więc operator ustawiający którekolwiek z nich wypełnia pole przewidziane przez Component.
infra.overrides to filar dla tego, czego encja Component nie może
przewidzieć — jest zadeklarowany jako obiekt przyjmujący dowolną zagnieżdżoną strukturę, a
każda encja Recipe dokumentuje, które klucze odczytuje.
Korzysta z niego release-compose.yaml. Encja Recipe dla Compose odczytuje jeden klucz, image, i
gdy jest ustawiony, kontener uruchamia dokładnie to odwołanie zamiast tego, które
Recipe składa z engine_version:
infra: engine_version: "8.4" overrides: image: "registry.internal.example/library/mysql:8.4"Wyrenderowana usługa zawiera nadpisanie dosłownie:
services: db: image: registry.internal.example/library/mysql:8.4 [… omitted: the service's environment, labels, volume, network and health check]To droga do kompilacji tej samej wersji serwera z mirrora rejestru lub przypiętej digestem
— faktu wdrożeniowego należącego do środowiska docelowego, a nie
do kontraktu encji Component. Ponieważ zestaw kluczy jest określany dla każdej encji Recipe, a nie
dla każdej encji Component, to w Recipe należy sprawdzić, które klucze mają zastosowanie: encja Recipe
dla Compose odczytuje tu image, a Recipe, która nie odczytuje żadnego, tak to deklaruje.