Przejdź do głównej zawartości
AggregaAggrega
Wybierz język: Polski
Ta strona została przetłumaczona maszynowo. Przeczytaj oryginał w języku angielskim.

MySQL — jeden Aggregate, dwa cele

Ten oszczędny przykład kompiluje pojedynczą bazę danych MySQL z encji Aggregate tworzonych przez programistów do dwóch celów:

  • Kubernetes za pomocą syntezy Workload w providerze helm (StatefulSet renderowany bezpośrednio na oficjalnym obrazie mysql, bez zewnętrznego chartu) oraz
  • Docker Compose do lokalnego programowania.

Każdym celem steruje ta sama intencja programisty. Dla poszczególnych celów zmienia się tylko warstwa encji Recipe wybrana przez encję Manifest.

Pliki

PlikRola
aggregate-helm-synth.yamlIntencja programisty dla wariantu bazowego Kubernetes: jeden komponent db typu core/datastore/mysql, jego wartości i wyłącznie wymagane poświadczenie root_password.
aggregate-helm-synth-auth.yamlIntencja programisty dla pełnego wariantu Kubernetes: oba sloty poświadczeń, root_password i user_password.
manifest-helm-synth.yamlMapuje typ MySQL na syntetyzowaną encję Recipe dla helm (helm/mysql), a każde poświadczenie na jego encję FeatureRecipe (env-secret, k8s-secret-from-parameter).
release-helm-synth.yamlRekord operatora dla wariantu bazowego Kubernetes z wymiarowaniem operacyjnym (engine_version, storage).
release-helm-synth-auth.yamlRekord operatora dla pełnego wariantu Kubernetes.
aggregate.yamlIntencja programisty dla lokalnego celu Compose: ten sam komponent db z oboma slotami poświadczeń dostarczanymi jako poświadczenia inject-value.
manifest-compose.yamlMapuje typ MySQL na encję Recipe dla Compose (mysql), a poświadczenie na dotenv-secret.
release-compose.yamlRekord operatora dla lokalnego celu Compose, zawierający specyficzny dla providera wpis infra.overrides, który przypina dokładny obraz kontenera.

Co demonstruje

  • Jedna powierzchnia tworzenia, wiele celów. Encja Aggregate jest źródłem prawdy o tym, czym jest stos. Każda encja Manifest określa, jak go zrealizować.
  • Synteza Workload w Kubernetes (zalecana). Encja Recipe helm/mysql deklaruje agnostyczny wobec możliwości Workload z form: stateful; provider helm syntetyzuje StatefulSet, ClusterIP Service, Headless Service (stabilną tożsamość sieciową StatefulSet) oraz volumeClaimTemplate dla katalogu danych. Środowisko kontenera zawiera MYSQL_DATABASE, MYSQL_USER, MYSQL_ROOT_PASSWORD i MYSQL_PASSWORD. Zestaw znaków i collation są uwzględniane jako argumenty wiersza poleceń serwera mysqld (--character-set-server, --collation-server), ponieważ oficjalny obraz mysql przyjmuje je jako flagi serwera, a nie zmienne środowiskowe.
  • Synteza Workload w Compose. Encja Recipe dla Compose deklaruje agnostyczny wobec możliwości Workload; provider compose syntetyzuje usługę w docker-compose.yaml z obrazem MySQL, jego środowiskiem, nazwanym woluminem danych i kontrolą stanu.
  • Furtka dla operatora. Encja Release dla Compose ustawia infra.overrides.image, otwarty filar na fakty specyficzne dla dostawcy, których własny schemat encji Component nie nazywa, a wyrenderowana usługa uruchamia dokładnie ten obraz. Zob. Nadpisania specyficzne dla Provider.
  • Model poświadczeń z dwoma slotami. Hasła są załącznikami w filarze features: komponentu, każde jako encja Feature oznaczona etykietą feature.aggrega.ai/kind: secret, trzymane oddzielnie od aplikacyjnych values. featuresSchema encji Component deklaruje slot typu Black-Box root_password oraz przezroczysty slot user_password.

Dostarczanie poświadczeń w Kubernetes

root_password to slot typu Black-Box (inject: []): dostarczaniem steruje encja Recipe. Dołączone poświadczenie inject-value umieszcza wartość w potoku inject komponentu, a Recipe odczytuje ją jako .context.inject.env.MYSQL_ROOT_PASSWORD, emitując zwykłą zmienną środowiskową kontenera. Nie jest dla niej generowany żaden Secret Kubernetes.

user_password to slot przezroczysty (inject: [env, file]). Pełny wariant dołącza poświadczenie z możliwością odwołania, które materializuje Secret Kubernetes i publikuje jego tożsamość; encja Recipe odwołuje się do slotu przez containers.attachments, co syntezator renderuje jako secretKeyRef w env. Wygenerowany Secret i odwołanie kontenera wskazują ten sam zasób, ponieważ oba odczytują .features.user_password.provides.name. Pozostawienie user_password niedołączonego (wariant bazowy) jest również poprawne: Recipe wraca do wbudowanej wartości domyślnej dla środowiska programistycznego (MYSQL_PASSWORD: apppass) i żaden Secret nie jest generowany, więc minimalne wdrożenie nadal się renderuje i działa.

Generowanie przykładu

Ten przykład można zbudować za pomocą poniższych poleceń albo zlecić jego zbudowanie asystentowi AI.

Należy zapisać przykład w nowym folderze nazwanym tak jak on:

Terminal window
aggrega scaffold --example mysql-standalone

Następnie wypisuje polecenia do uruchomienia w dalszej kolejności. Pierwsze przechodzi do nowego folderu:

Terminal window
cd mysql-standalone

Kompilacja

Ta przestrzeń robocza nie zawiera pliku .aggrega-config.yaml, więc encje biblioteki standardowej są rozwiązywane z rejestru hub, hub.aggrega.ai, i flaga katalogu nie jest potrzebna; --auto-pull zapisuje w trakcie kompilacji plik blokady, którego brakuje w świeżym klonie:

Terminal window
# Kubernetes — synthesized helm StatefulSet (base: root credential only)
aggrega build --release release-helm-synth.yaml --auto-pull
# Kubernetes — synthesized helm StatefulSet (full: both credential slots)
aggrega build --release release-helm-synth-auth.yaml --auto-pull
# Local development (Docker Compose)
aggrega build --release release-compose.yaml --auto-pull

Wyrenderowane artefakty trafiają do dist/.

Z asystentem AI

Asystent AI skonfigurowany z narzędziami Aggrega może zrobić to samo: wystarczy wkleić mu ten prompt.

Używaj wyłącznie narzędzi Aggrega i nie twórz samodzielnie żadnego folderu. Jeśli folder obszaru roboczego nie zawiera jeszcze folderu `mysql-standalone`, wywołaj raz narzędzie `scaffold` z `example` ustawionym na `mysql-standalone` i bez `dir`: zapisuje ono przykład w nowym folderze `mysql-standalone`. Następnie wywołaj narzędzie `build` raz dla każdego pliku Release, w tej kolejności — `release-helm-synth.yaml`, `release-helm-synth-auth.yaml` i `release-compose.yaml` — za każdym razem z `workspace_root` ustawionym na `mysql-standalone`, `release` ustawionym na ten plik, `auto_pull` ustawionym na true i `write` ustawionym na true. Podaj, które pliki zapisała każda kompilacja; znajdują się w `mysql-standalone/dist/`.

Wymiarowanie przez operatora

Encje Releases dla Kubernetes wypełniają filar wymiarowania operatora dla każdego środowiska: tag obrazu kontenera pochodzi z infra.engine_version (mysql:8.4), a żądanie i klasa pamięci masowej volumeClaimTemplate pochodzą z infra.storage. Encja Aggregate programisty nigdy nie zawiera tych pól.

Nadpisania specyficzne dla Provider

Filary wymiarowania to nazwane pola: encja Component deklaruje engine_version i storage, więc operator ustawiający którekolwiek z nich wypełnia pole przewidziane przez Component. infra.overrides to filar dla tego, czego encja Component nie może przewidzieć — jest zadeklarowany jako obiekt przyjmujący dowolną zagnieżdżoną strukturę, a każda encja Recipe dokumentuje, które klucze odczytuje.

Korzysta z niego release-compose.yaml. Encja Recipe dla Compose odczytuje jeden klucz, image, i gdy jest ustawiony, kontener uruchamia dokładnie to odwołanie zamiast tego, które Recipe składa z engine_version:

infra:
engine_version: "8.4"
overrides:
image: "registry.internal.example/library/mysql:8.4"

Wyrenderowana usługa zawiera nadpisanie dosłownie:

services:
db:
image: registry.internal.example/library/mysql:8.4
[… omitted: the service's environment, labels, volume, network and health check]

To droga do kompilacji tej samej wersji serwera z mirrora rejestru lub przypiętej digestem — faktu wdrożeniowego należącego do środowiska docelowego, a nie do kontraktu encji Component. Ponieważ zestaw kluczy jest określany dla każdej encji Recipe, a nie dla każdej encji Component, to w Recipe należy sprawdzić, które klucze mają zastosowanie: encja Recipe dla Compose odczytuje tu image, a Recipe, która nie odczytuje żadnego, tak to deklaruje.