Przejdź do głównej zawartości
AggregaAggrega
Wybierz język: Polski
Ta strona została przetłumaczona maszynowo. Przeczytaj oryginał w języku angielskim.

Encje według ról

Każdy rodzaj encji ma rolę, która zazwyczaj go tworzy. Ta strona to pełna mapa — warto do niej sięgnąć, gdy wiadomo, czego dotyczy zadanie, ale jeszcze nie, do którego pliku ono należy. Przypisanie ról jest wskazówką, a nie czymś, co wymusza kompilator (zob. Persony); określa, kto zwykle odpowiada za dany rodzaj w dobrze podzielonym środowisku.

Mapa w skrócie

RolaRodzaje encjiZakres odpowiedzialności
ProgramistaAggregateIntencja aplikacji: czym jest aplikacja i czego potrzebuje
Architekt platformyComponent, FeatureWielokrotnego użytku, wersjonowany kontrakt katalogu
Operacje platformyRecipe, FeatureRecipe, renderujący dostawcę PluginTłumaczenie specyficzne dla encji Provider na renderowaną infrastrukturę
Operator platformyManifest, ReleaseRouting i powiązania wdrożenia
Wsparcie przekrojoweSchemaLibrary, MappingLibrary, WorkloadLibrary, ArtifactLibrary, Plugin, WorkloadWspółdzielone struktury, kod rozszerzeń i rodzaj kompilatora należący do platformy

Programista

Aggregate — jedyna powierzchnia, którą tworzy programista, i jedyne źródło prawdy o topologii aplikacji. Deklaruje komponenty, z których zbudowana jest aplikacja, wartości values przyjmowane przez każdy z nich, encje Features, których działanie jest intencją aplikacji (wraz z ich values), parametry parameters udostępnione do zmiany w poszczególnych środowiskach oraz krawędzie uses łączące komponenty. Celowo pozostaje agnostyczna wobec fizycznej infrastruktury: nic w encji Aggregate nie wskazuje chmury, klastra ani dostawcy. To właśnie ta agnostyczność wobec możliwości pozwala wdrożyć jedną encję Aggregate wszędzie.

Architekt platformy

Component — wielokrotnego użytku, wersjonowany kontrakt dla jednego rodzaju elementu składowego. Deklaruje za pomocą JSON Schema wartości values, które programista może podać; wyjścia provides przekazywane konsumentom; oraz gniazda usesSchema udostępniane do łączenia. Encje Components niosą etykiety semantyczne, które sterują politykami i renderowaniem. Architekt dba o stabilność kontraktu encji Component, aby programiści mogli na nim polegać.

Feature — dołączalna funkcja, którą programista lub operator może dodać do komponentu: eksporter metryk, maskowanie wrażliwego tekstu w bramie AI, powiązanie poświadczeń. Encja Feature deklaruje, czego potrzebuje i z czym jest niezgodna; sposób realizacji — generowane zasoby lub ustawienia zapisywane w tym, co jej komponent już renderuje — znajduje się w jej encji FeatureRecipe.

Operacje platformy

Recipe — specyficzna dla dostawcy realizacja encji Component. Odwzorowuje zadeklarowane wartości encji Component na wyjście konkretnego dostawcy — release Helm, usługę Compose, moduł Terraform — za pomocą szablonów i przekazuje wartości provides konsumentom. Encja Recipe nigdy nie zmienia wartości zadeklarowanych przez encję Component dla programisty; decyduje jedynie, jak są one renderowane.

FeatureRecipe — specyficzna dla dostawcy realizacja encji Feature, stosowana w momencie wiązania. Generuje zasoby, które dla danego dostawcy wynikają z dołączenia encji Feature, lub zapisuje wynikające z niego ustawienia w tym, co dołączony komponent już renderuje.

Plugin renderujący dla dostawcy (Provider-rendering) — dostawca (provider) to gość Wasm, który przekształca dane wejściowe encji Recipe w manifesty natywne dla dostawcy. Jest dostarczany jako Plugin z pluginType: provider, który deklaruje nazwy renderowanych dostawców oraz swój kontrakt gniazda dostawcy. Zespół operacyjny (lub autor pluginu) dostarcza dostawców, aby encje Recipes miały dostawcę, względem którego mogą być renderowane. Dostarczani dostawcy i ich kontrakty są opisani w dokumencie Przegląd Providers.

Bezpieczne odczytywanie poświadczenia w encji Recipe

Poświadczenie dociera do encji Recipe potokiem inject, .context.inject.env, jako dowolny tekst wybrany przez jego autora, więc może zawierać znaki, których szablon nie może zapisać w YAML w niezmienionej postaci. Wewnątrz skalara w podwójnym cudzysłowie podwójny cudzysłów przedwcześnie kończy wartość, a ukośnik wsteczny rozpoczyna sekwencję ucieczki: kompilacja zatrzymuje się albo ukośnik wsteczny po cichu ginie. Oba znaki należy poprzedzić znakiem ucieczki w miejscu, w którym wartość jest zapisywana:

variables:
{{- $env := optional (default dict .context.inject) "env" dict }}
DB_PASSWORD: "{{ optional $env "DB_PASSWORD" "" | replace "\\" "\\\\" | replace "\"" "\\\"" }}"

optional odczytuje klucz z mapy potoku z pustą wartością zastępczą, więc hasło, którego nic nie dostarczyło, renderuje się jako pusty tekst. Dwa wywołania replace poprzedzają znakiem ucieczki najpierw ukośnik wsteczny, a potem cudzysłów — w tej kolejności, aby znak ucieczki samego cudzysłowu nie został ponownie poprzedzony znakiem ucieczki — i pozostawiają każdy inny znak bez zmian. Do wartości odczytanej przez index, które zatrzymuje kompilację, gdy klucza brakuje, stosuje się te same dwa wywołania replace bez zmian.

Znakiem, którego ta postać nie przenosi, jest podział wiersza. YAML zamienia podział wiersza wewnątrz skalara w podwójnym cudzysłowie na spację, więc poświadczenie zawierające taki znak jest dostarczane ze spacją w miejscu podziału. Encja FeatureRecipe zapisująca poświadczenie w swoim injectMapping zapisuje je zamiast tego przez toJson, które przenosi zarówno cudzysłów, jak i ukośnik wsteczny oraz podział wiersza, co pokazuje dokumentacja referencyjna FeatureRecipe.

Ta encja FeatureRecipe zapisuje poświadczenie pod mechanizmem, z którego odczytuje je encja Recipe — env: dla .context.inject.env, file:, arg: lub własnym mechanizmem komponentu pod jego własną nazwą. .context.inject.all jest budowane z tych mechanizmów, a nigdy z wyniku mapowania, więc mapowanie zapisujące pod all: nie dostarczyłoby niczego; zamiast tego kompilacja się na nim zatrzymuje, podając dołączenie, klucz i FeatureRecipe.

Operator platformy

Manifest — warstwa routingu. Wskazuje kompilatorowi, która encja Recipe realizuje każdą encję Component dla danego celu, dzięki czemu tę samą encję Aggregate można skierować na różne implementacje w różnych środowiskach — chmurową encję Recipe dla produkcji, encję Recipe dla Compose do testów lokalnych — bez zmiany pliku programisty.

Release — jedyne wejście kompilacji, zapisujące, co buduje jedno środowisko. Wskazuje encje Aggregate i Manifest, wypełnia parametry parameters udostępnione przez programistę, dołącza encje Features, których wejścia są operacyjne, określa za pomocą infra rozmiar tych dołączonych przez programistę i tworzy własne krawędzie w obrębie gniazd zadeklarowanych przez architekta. Encja Release wypełnia udostępnione punkty zmienności; nie może wprowadzać nowych wartości values aplikacji ani nowych zasobów obliczeniowych — te pochodzą wyłącznie z encji Aggregate.

Przekrojowe rodzaje wspierające

Te rodzaje służą autorom pełniącym różne role, zamiast należeć do jednej z nich.

SchemaLibrary — współdzielona biblioteka struktur schematów powtarzających się w wielu encjach Components i Features. Gdy ta sama struktura (np. blok zasobów poda) występuje w wielu encjach, architekt wydziela ją do wpisu SchemaLibrary, aby była definiowana i aktualizowana w jednym miejscu.

MappingLibrary — współdzielona biblioteka logiki odwzorowań wielokrotnego użytku, z której korzystają encje Recipes i FeatureRecipes, dzięki czemu typowe wzorce przełożenia mają jedno źródło zamiast być kopiowane.

WorkloadLibrary — współdzielona biblioteka treści Workload wielokrotnego użytku, dzięki czemu kształt wdrożenia powtarzający się w wielu encjach Recipes jest deklarowany raz i importowany do każdego bloku workload:.

ArtifactLibrary — współdzielona biblioteka pakietów artefaktów wielokrotnego użytku: nazwanych zestawów pomocniczych plików wyjściowych, które należą do siebie, np. CRD wraz z jego RBAC. Encja Recipe lub FeatureRecipe importuje pakiet w jednym wpisie artifacts: i emituje każdy zawarty w nim plik.

Plugin — rodzaj rozszerzeń. Poza renderowaniem dostawców encje Plugins pakują kod WebAssembly dostarczający wiedzę specyficzną dla domeny — walidację polityk, mutację, lintowanie i inne gniazda. Tworzenie pluginów jest zadaniem zespołu platformy, które wspiera wszystkie pozostałe role.

Workload — rodzaj kompilatora należący do platformy, a nie plik, który programista lub operator pisze ręcznie jako encję najwyższego poziomu. Jest używany wewnątrz bloku workload: encji Recipe, gdzie dostawca, za pomocą którego encja Recipe renderuje, przekłada znormalizowany kształt obciążenia na swoją natywną formę. Autorzy encji Recipe korzystają z niego przez ten blok; kształt opisuje dokumentacja encji Workload.

Dalej