Przejdź do głównej zawartości
AggregaAggrega
Wybierz język: Polski
Ta strona została przetłumaczona maszynowo. Przeczytaj oryginał w języku angielskim.

Gramatyka URI i spis ciągów formatujących

Encje Aggrega odwołują się do siebie nawzajem za pomocą ciągów URI, które występują w wielu różnych miejscach pisanego kodu. Ten sam kształt URI (core/postgres:1.0.0) pojawia się w ponad pięciu kontekstach rodzajów encji, a kompilator wnioskuje rodzaj encji z pozycji w schemacie, a nie z sigilu czy prefiksu. Autorzy czytający lub utrzymujący plik YAML muszą pamiętać o regułach interpretacji opartych na pozycji, aby wiedzieć, czy core/postgres:1.0.0 odnosi się do typu Component, modułu Aggregate, encji Recipe, encji FeatureRecipe czy pluginu Wasm.

Ta strona zbiera w jednym miejscu gramatykę URI dla wszystkich pozycji, reguły pierwszeństwa dla kluczy type: z wersją i bez wersji na poziomach mapowania encji Manifest, reguły wnioskowania skróconych URI OCI oraz szerszy spis ciągów formatujących w całej dokumentacji (składnia szablonów Go, funkcje Sprig, deklaracje JSON Schema 2020-12, JSONPath, wzorce glob, wyrażenie regularne SemVer). Autorzy, którzy chcą wiedzieć, „co Aggrega robi z tym ciągiem?”, powinni znaleźć tutaj odpowiedź.

Wnioskowanie rodzaju encji na podstawie pozycji

Ten sam ciąg URI ma różne znaczenie co do rodzaju encji w zależności od miejsca w schemacie, w którym się pojawia. Poniższa tabela wymienia każdą pozycję, w której Aggrega oczekuje URI odwołania do encji, wraz z wywnioskowanym rodzajem encji:

PositionWywnioskowany rodzaj encjiRozwinięcie ścieżki OCI
Aggregate.spec.components.<id>.typeComponent/component/{publisher}/{category}/{name}
Aggregate.spec.subsystems.<name>.components.<id>.typeComponent (tak samo jak components — podsystemy to grupowanie komponentów)/component/{publisher}/{category}/{name}
Aggregate.spec.aggregates.<id>.typeAggregate (moduł podagregatu)/aggregate/{publisher}/{name}
Aggregate.spec.components.<id>.features.<id>.typeFeature/feature/{publisher}/{name}
Aggregate.spec.components.<id>.features.<id>.typeFeature (poświadczenie — oznaczone etykietą feature.aggrega.ai/kind: secret)/feature/{publisher}/{name}
Manifest.spec.mappings.components.type.<key>Component (URI używany jako klucz wyszukiwania); wartością jest URI encji Recipeklucz: /component/; wartość: /recipe/{provider}/{name}
Manifest.spec.mappings.components.name.<id>Recipe (szczegółowe powiązanie nadpisujące)/recipe/{provider}/{name}
Manifest.spec.mappings.features.type.<key>Feature (klucz wyszukiwania); wartością jest URI encji FeatureRecipeklucz: /feature/; wartość: /featurerecipe/{provider}/{name}
Manifest.spec.mappings.features.name.<id>FeatureRecipe (szczegółowe powiązanie nadpisujące)/featurerecipe/{provider}/{name}
Manifest.spec.mappings.features.annotations.<key>.featureFeature (powiązana adnotacją)/feature/{publisher}/{name}
Recipe.spec.implementsComponent (kontrakt interfejsu)/component/{publisher}/{category}/{name}
FeatureRecipe.spec.implementsFeature (kontrakt interfejsu)/feature/{publisher}/{name}
Component.spec.extends / Feature.spec.extendsComponent / Feature (rodzic w łańcuchu dziedziczenia)/component/{publisher}/{category}/{name} lub /feature/{publisher}/{name}
Manifest.spec.extendsManifest (rodzic w łańcuchu dziedziczenia mapowań)nie jest pozycją URI — ścieżka względna albo sama wartość metadata.name encji Manifest leżącej obok encji Release
Release.spec.extendsRelease (rodzic w łańcuchu dziedziczenia)nie jest pozycją URI — ścieżka względna do pliku encji Release i żadna inna forma
Release.spec.aggregateAggregate (cel wdrożenia encji Release)/aggregate/{publisher}/{name}
Release.spec.manifestManifest (plik blokady mapowań encji Release)nie jest pozycją URI — ścieżka względna albo sama wartość metadata.name encji Manifest leżącej obok encji Release
FeatureRecipe.spec.pipeline.<step>.pluginWtyczka Wasm/plugin/{pluginType}/{name}

Trzy pozycje są wymienione, ponieważ autorzy sięgają po nie, oczekując URI, a nimi nie są. Manifest i Release to dokumenty po stronie wdrożenia, tworzone obok siebie, a nie encje indeksowane w katalogu, więc ani pole extends: żadnej z nich, ani pole manifest: żadnej encji Release nie jest rozwiązywane względem katalogu ani rejestru. Pole manifest: encji Release wskazuje plik albo samą wartość metadata.name encji Manifest leżącej obok encji Release. W dwóch pozycjach extends: wartość wskazuje plik, a współrzędna rejestru wpisana w którejkolwiek z nich zostaje odrzucona, przy czym diagnostyka podaje akceptowaną formę. Dwie pozycje extends: nie są też zapisywane tak samo — Manifest akceptuje również samą wartość metadata.name encji Manifest leżącej obok encji Release, natomiast Release akceptuje wyłącznie ścieżkę względną. Formę encji Release opisuje entities/release.md, a treść każdego odrzucenia — errors/fatal-halts.md.

Reguła wnioskowania: rodzaj encji określa pozycja w schemacie YAML. Nie istnieje żaden znacznik powierzchniowy (sigil, prefiks, adnotacja na poziomie schematu), który wskazywałby autorowi, do jakiego rodzaju encji odwołuje się dane pole type:. Autorzy, czytając YAML, muszą pamiętać o regułach opartych na pozycji; narzędzia (uzupełnianie w edytorze, aggrega inspect) odczytują te same reguły, aby podsuwać sugestie właściwe dla rodzaju encji.

Dwa kształty URI — wtyczki o wyprowadzanych współrzędnych a encje katalogu z rodzajem w metadanych

Identyfikator URI encji katalogu nie zawiera znacznika rodzaju (poprzednia sekcja). Identyfikatory URI encji Plugin stanowią celowy kontrapunkt: identyfikator URI wtyczki zawiera segment klasyfikujący — jej typ gniazda — bezpośrednio w ścieżce. Obie rodziny odwołań celowo czyta się inaczej, a wiedza o tym, do której rodziny należy dany URI, wskazuje, gdzie szukać jego klasyfikacji.

Współrzędne encji Plugin są wyprowadzane z typu wtyczki. Odwołanie do wtyczki ma postać oci://hub.aggrega.ai/plugin/<pluginType>/<name>. Współrzędna jest wyprowadzana: segment <pluginType> i sam <name> pochodzą z bloku adresowania wtyczki — metadata.pluginType i metadata.name — i są składane w ścieżkę. Gniazdo nie jest kodowane w nazwie jako ścieżka; metadata.name jest samą nazwą. Wyprowadzona współrzędna JEST kluczem rejestru (oraz zestawu wtyczek wbudowanych), więc rejestr porządkuje wtyczki według gniazda. Wtyczki podstawowe rozwiązują się do współrzędnych takich jak plugin/provider/helm, plugin/linter/publishing i plugin/parser/yaml — każda jest złożeniem samego metadata.name (helm, publishing, yaml) z odpowiadającym mu metadata.pluginType (provider, linter, parser). Segment <pluginType> to dokładnie typ gniazda wtyczki: ten sam <name> przy innym pluginType to inna wtyczka, ponieważ wyprowadzona współrzędna — a zatem tożsamość — jest inna. Pełną taksonomię gniazd, według której klasyfikuje segment <pluginType>, opisuje entities/plugin.md.

Encje katalogu przechowują rodzaj w metadanych. Odwołanie zapisywane przez autora ma postać <publisher>/<category>/<name> (na przykład core/datastore/postgres). Pole kind: encji znajduje się w pliku; rodzaj encji wskazywany przez URI jest wnioskowany z pozycji w schemacie, zgodnie z sekcją Wnioskowanie rodzaju encji na podstawie pozycji powyżej. Ścieżka porządkuje według kategorii, a nie rodzaju: encja Component zawiera segment kategorii (core/datastore/postgres); encja Recipe lub FeatureRecipe zawiera jako pierwszy segment swoją zdolność renderowania (helm/postgres); pozostałe rodzaje mają płaską postać <publisher>/<name>. Nic w ścieżce nie określa rodzaju encji.

Dlaczego oba kształty się różnią. Encje Plugins są organizowane w rejestrze według gniazda, więc segment gniazda jest naturalnym kluczem rejestru i występuje w każdym identyfikatorze URI wtyczki. Encje katalogu są organizowane w rejestrze według kategorii, więc ścieżka zawiera kategorię, a nie rodzaj. Z identyfikatora URI można zatem odczytać gniazdo wtyczki z samej ścieżki, natomiast rodzaj encji katalogu dopiero po przeczytaniu pliku (rodzaj znajduje się w metadata, a w miejscu odwołania dostarcza go pozycja). Ta asymetria jest zamierzona: ścieżka każdej rodziny odzwierciedla sposób, w jaki ta rodzina jest zorganizowana w rejestrze, a nie jedną jednolitą gramatykę narzuconą obu.

Kształt URI — z wersją i bez wersji

Każda opisana wyżej pozycja URI przyjmuje odwołanie w jednej z trzech form — bez wersji albo przypięte po dwukropku dokładną wersją lub zakresem z daszkiem:

FormaPrzykładSemantyka
Bez wersjicore/postgresRozwiązuje się do „dowolnej wersji” lub „najnowszej zarejestrowanej”, zależnie od semantyki rozwiązywania danej pozycji
Przypięcie dokładnecore/postgres:1.0.0Przypina do jednej konkretnej wersji. Wersja jest wersją semantyczną, czyli ma formę, jaką przyjmuje metadata.version każdej encji
Przypięcie z daszkiemcore/postgres:^1.0.0Wybiera najwyższą wersję zgodną z podaną — dla ^1.0.0 równą lub wyższą od 1.0.0 i niższą od 2.0.0

Przypięcie to tekst po ostatnim dwukropku odwołania, i tylko wtedy, gdy ten tekst nie zawiera /. Odwołanie do hosta rejestru z portem — localhost:5000/core/postgres — nie zawiera więc przypięcia: tekst po dwukropku portu stanowi ciąg dalszy odwołania.

Przypięcie, które nie ma żadnej z tych form — daszek, którego tekst nie daje się odczytać jako zakres wersji (core/postgres:^garbage), lub przypięcie dokładne niebędące wersją semantyczną (core/postgres:1.x, core/postgres:1.0, core/postgres:v1.0.0) — nie wskazuje żadnej wersji. Gdy polecenie rozwiązuje takie odwołanie i nie udaje się go rozwiązać, odmowa wskazuje odwołanie, przypięcie i trzy powyższe formy, zamiast zgłaszać encję lub wersję, której katalog nie zawiera; diagnostyka jest opisana w errors/fatal-halts.md pod hasłem „A version pin is none of the forms a pin takes (Przypięcie wersji nie ma żadnej z form, jakie przyjmuje przypięcie)”. Przypięcie jest oceniane tylko tam, więc niepoprawne przypięcie nigdy nie zmienia tego, które odwołania się rozwiązują, a poprawne przypięcie, którego nie spełnia żadna dostępna wersja, jest zgłaszane właśnie jako takie. Żaden schemat nie określa gramatyki przypięcia, więc niepoprawne przypięcie jest zgłaszane wtedy, gdy coś rozwiązuje odwołanie — aggrega validate, aggrega pull, aggrega build — a nie podczas wczytywania pliku.

Formy współistnieją w tej samej pozycji. Autorzy wybierają na podstawie tego, czy potrzebują przypięcia wersji, czy elastyczności wersji. Poziom mappings.{components,features}.type w encji Manifest obsługuje oba warianty jako odrębne klucze słownika z pierwszeństwem wersjonowanego nad niewersjonowanym — klucz z wersją (core/api-server:1.0.0) ma pierwszeństwo przed kluczem bez wersji (core/api-server), gdy oba pasują do tego samego wyszukiwania. Te dwa warianty nie wykluczają się; oba mogą znajdować się w tej samej mapie type:, a mechanizm rozwiązywania wybiera najbardziej szczegółowy. Wybór encji Provider wynika z pola spec.capability rozwiązanej encji Recipe, więc Manifest mapuje typ na Recipe i nic więcej.

Opis sposobu wykorzystania wersji przez poszczególne encje (które encje faktycznie mają pole wersji wykorzystywane przy rozwiązywaniu, a które tylko opisowo jako pochodzenie) znajduje się w vocabulary/inheritance-and-interface.md, w części „Cross-entity version consumption”.

Odwołanie do encji Component, Feature, Aggregate lub Plugin przyjmuje również zakres z daszkiem (core/postgres:^1.0.0), a niezależnie od formy wybiera najwyższą spełniającą wersję spośród tych, które zawiera katalog, według jednej reguły stosowanej przez każde polecenie — zob. version-resolution.md. Dopasowanie implements: w trzech formach, które jest sprawdzeniem spójności mapowania, a nie wyborem, opisano w 10-status.md, w części „Version matching”.

Tożsamość, nie lokalizacja

Kanoniczne odwołanie do encji — w tym odwołanie do pluginu — jest tożsamością, a nie lokalizacją: określa, czym jest encja, nigdy zaś, gdzie obecnie się znajduje.

Tożsamość jest goła i pozbawiona hosta. Nie zawiera hosta rejestru; host jest współrzędną rozwiązywania dostarczaną przez konfigurację poprzez default_registry i wiązaną w czasie rozwiązywania. Przeniesienie rejestru lub utworzenie kopii lustrzanej tej samej encji w innym miejscu jest zmianą konfiguracji — odwołania wskazujące encję pozostają nietknięte.

Tożsamość jest również pozbawiona wersji. Odwołanie może zawierać opcjonalne przypięcie wersji (:<version> lub :^<version>), zawężające wersje, które je spełniają, a każda encja Release zapisuje dokładną rozwiązaną wersję jako przypięcie w swoim pliku blokady, jednak wersja jest dostarczana obok tożsamości, a nie wpisana na stałe w nią.

W czasie rozwiązywania kompilator łączy gołą tożsamość ze skonfigurowanym hostem i przypiętą wersją, aby dotrzeć do konkretnych bajtów. Ponieważ obie te wartości są dostarczane osobno, to samo odwołanie rozwiązuje się względem innego rejestru lub innej przypiętej wersji bez żadnej zmiany w źródle, które je zawiera.

Wnioskowanie skróconych URI OCI

Autorzy nie muszą zapisywać każdego URI jako w pełni kwalifikowanego URI OCI. Kompilator stosuje cztery ortogonalne reguły wnioskowania, które w czasie rozwiązywania rozwijają skrócone formy zapisu do kanonicznych URI OCI. Reguły:

Reguła 1 — domena domyślna

Do każdego URI bez domeny dodawany jest jako prefiks default_registry skonfigurowany w .aggrega-config.yaml (domyślnie: hub.aggrega.ai/).

# Shorthand
type: core/postgres:1.0.0
# Equivalent canonical form
type: hub.aggrega.ai/component/core/postgres:1.0.0

Reguła 2 — kontekstowe rozwinięcie encji

Kompilator dołącza właściwy segment typu encji na podstawie pozycji w schemacie. Mapowanie jest takie samo jak w powyższej tabeli wnioskowania z pozycji (/component/, /aggregate/, /recipe/, /featurerecipe/, /feature/, /plugin/).

# Same string, two positions, two expansions
Aggregate.spec.components.foo.type: core/postgres:1.0.0
# → hub.aggrega.ai/component/core/postgres:1.0.0
Manifest.spec.mappings.components.type."core/postgres:1.0.0": helm/postgres:1.0.0
# Key: hub.aggrega.ai/component/core/postgres:1.0.0
# Value: hub.aggrega.ai/recipe/helm/postgres:1.0.0

Reguła 3 — trójpoziomowe pierwszeństwo

Przed zastosowaniem wnioskowania OCI kompilator rozwiązuje URI za pomocą trójpoziomowego modelu rozwiązywania encji opisanego w architecture/13-catalog-and-registry.md:

  1. Ścieżka lokalna — dla dokumentów wskazywanych przez Release i jej Manifest. Pola aggregate, manifest lub extends encji Release albo pole extends encji Manifest zapisane z prefiksem ./ lub ../ są odczytywane jako plik względem własnego katalogu encji Release; wnioskowanie OCI nie jest uruchamiane. Żadna inna pozycja nie przyjmuje ścieżki: type, klucz lub wartość mapowania Manifest, implements albo plugin potoku zapisane jako ./… nie wskazują żadnej encji i zatrzymują kompilację. Encja utworzona lokalnie jest umieszczana w catalog/ w katalogu głównym przestrzeni roboczej lub w katalogu wymienionym w workspace.catalog_dirs i jest rozwiązywana po nazwie przez poziom przestrzeni roboczej i pamięci podręcznej.
  2. Przestrzeń robocza i pamięć podręczna — stos wyszukiwania katalogów przestrzeni roboczej, a następnie pamięć podręczna. Katalogi catalog_dirs: przestrzeni roboczej z .aggrega-config.yaml — lub, dla encji Release, której konfiguracja przypisuje własne katalogi w workspace.releases, katalogi tej encji Release — są przeszukiwane w kolejności zapisu, a katalog catalog/ w katalogu głównym przestrzeni roboczej jest przeszukiwany na końcu — po wszystkich wymienionych pozycjach i tylko wtedy, gdy ten katalog istnieje. Trafienie w dowolnym miejscu stosu pomija wnioskowanie OCI. W razie braku trafienia sprawdzany jest artifact_cache_dir, który przechowuje to, co pobrały wcześniejsze pobrania z rejestru.
  3. Rejestr. Gdy poziom przestrzeni roboczej i pamięci podręcznej nie daje trafienia, stosowane są reguły wnioskowania OCI, a odwołanie jest pobierane ze zdalnego rejestru przez aggrega pull albo przez kompilację uruchomioną z --auto-pull lub z ustawieniem auto_pull przestrzeni roboczej; kompilacja bez żadnego z nich odczytuje tylko to, co przypina jej plik blokady.

Kaskada pozwala projektowi łączyć dokumenty, które Release wskazuje ścieżką (poziom ścieżki lokalnej), z dołączoną (vendored) i lokalną dla przestrzeni roboczej zawartością katalogu (poziom przestrzeni roboczej i pamięci podręcznej) oraz zawartością pobraną ze zdalnego rejestru (poziom rejestru), a odwołanie do encji zapisuje się tak samo, niezależnie od tego, który z dwóch ostatnich poziomów zawiera encję.

Gdy catalog_dirs: wymienia więcej niż jeden katalog, lista jest uporządkowanym stosem pierwszeństwa, w którym wygrywa pierwszy: tożsamość encji obecna w więcej niż jednym wymienionym katalogu jest rozwiązywana do katalogu wymienionego najwcześniej, a późniejsze wystąpienie zostaje przesłonięte (nadpisane, a nie zgłoszone jako błąd) — dzięki temu projekt może umieścić własny katalog przed współdzielonym i nadpisywać encje według tożsamości, podczas gdy pozostałe przechodzą dalej. Nadpisanie jest raportowane w szczegółach rozwiązywania. Dwa pliki deklarujące tę samą tożsamość w obrębie jednego katalogu pozostają błędem autorskim, który przerywa ładowanie.

Katalog catalog/ w katalogu głównym przestrzeni roboczej znajduje się na końcu tego stosu, a nie na jego początku, więc wszystko, co projekt wymieni, wygrywa z nim w razie kolizji, a wymienienie jednego niezwiązanego katalogu nigdy nie powstrzymuje jego odczytu. Jest on pomijany, gdy wymieniona pozycja już go obejmuje — przeglądanie wymienionego katalogu jest rekurencyjne, więc stos zawierający katalog główny przestrzeni roboczej już go odczytał. Pominięcie catalog_dirs: i zapisanie go jako pustej listy to różne deklaracje: po pominięciu przestrzeń robocza nadal odczytuje catalog/; zapisana jako [] nie odczytuje żadnego lokalnego katalogu, i w ten sposób przestrzeń robocza deklaruje, że go nie ma.

Reguła 4 — obsługa wersji

URI może zawierać segment wersji lub go pomijać. Obsługa wersji zależy od pozycji rozwiązywania (rozwiązywanie poziomów encji Manifest, dopasowanie implements:, import podagregatu) zgodnie z własnymi regułami konsumpcji wersji danej pozycji. Semantykę wersji dla poszczególnych encji opisuje inheritance-and-interface.md, sekcja „Cross-entity version consumption”.

Inwentarz ciągów formatujących

Poza ciągami URI powierzchnia tworzenia Aggrega obejmuje kilka odrębnych konwencji ciągów formatujących. Osoby piszące lub czytające pliki YAML napotykają następujące formaty w różnych pozycjach:

FormatGdzie zapisywaneWalidacja
Szablon Go ({{ .field }})Recipe valuesMapping: / workload: / artifacts: / provides: / locals: / source:; FeatureRecipe injectMapping: / potok with:; interpolacja Aggregate parameters:; Release directory: / subDirectory:Parser szablonów Go w czasie ewaluacji; reguły dostępności dla poszczególnych miejsc w templates/expansion-matrix.md
Odwołania do funkcji Sprig ({{ default 1 .v }} itp.)Te same miejsca co szablony GoFuncMap Sprig v3 rejestrowana przy inicjalizacji silnika szablonów; pełna lista funkcji pomocniczych w templates/sprig-functions.md
JSON Schema 2020-12 (forma zwięzła lub pełna)Zawartość schema: encji Component / Feature (lub $ref: do wpisu SchemaLibrary)Walidator JSON Schema przy ładowaniu encji podczas rozwiązywania
JSON Pointer (RFC 6901)Klucze Recipe locals.<*_path>: (volumes_path, containers_path itp.); odwołania do wyników kroków pipeline: w FeatureRecipe; ładunki JSONPatch pluginów WasmBazowy RFC 6901 zgodnie z kontraktem pluginów Wasm; zadeklarowany w plugins/plugin-contract.md
Wyrażenie regularne SemVerPola metadata.version w każdej encjiWyrażenie regularne JSON Schema ^(0|[1-9]\d*)\.(0|[1-9]\d*)\.(0|[1-9]\d*)(?:-...)?$ w schemacie każdej encji
Przypięcie wersji (:<version>, :^<version>)Segment wersji odwołania do encji, w każdej pozycji URI wymienionej powyżejKompilator, gdy rozwiązuje odwołanie: dokładne przypięcie jest wersją semantyczną, a zakres przypięcia z daszkiem daje się sparsować; błędnie sformułowane przypięcie jest odrzucane z własnym warunkiem — zob. Kształt URI powyżej
Ścieżka w systemie plikówŚcieżki względne katalogu (np. wpisy catalog_dirs: w .aggrega-config.yaml); ścieżki plików $import: w Recipe w workload: / artifacts: / valuesMapping:Odczytywana tak, jak zapisano, podczas rozwiązywania — wpis catalog_dirs: względem pliku konfiguracji, który go deklaruje, ścieżka $import: względem własnego katalogu encji; żaden glob nie jest rozwijany, więc * oznacza plik lub katalog o takiej nazwie
Wyrażenie selektora etykietComponent.spec.usesSchema.<socket>.selector; Feature appliesTo: / appliesToAnyOf:Parser selektorów Aggrega w miejscu, w którym selektor jest obliczany; gramatyka selektorów opisana w vocabulary/modifier-system.md
Kształt klucza adnotacji (<namespace>/<name>)Klucze metadata.annotations; klucze features.annotations w Manifest; kaskada adnotacji granicWyrażenie regularne JSON Schema dla każdej encji; dyscyplina zarezerwowanych prefiksów w vocabulary/labels-and-annotations.md
Nazwa encji Provider, opcjonalnie z przypiętą wersją (helm, helm:^1.0.0)Recipe.spec.capability; FeatureRecipe.spec.capabilityWyszukiwanie przy wyborze encji Provider; przypięcie, którego nie spełnia żadna wersja wtyczki, zatrzymuje kompilację
Klucz dostarczania inject (env.<KEY>, file.<path>, arg.<flag>)Bloki inject: w Aggregate; wynik injectMapping: w FeatureRecipeSchemat inject w vocabulary/topology-triad.md

Każdy format ma własną gramatykę, własny walidator i własny kształt raportowania błędów. W razie błędu parsowania ciągu formatującego reguły składni można znaleźć w dokumentacji danego formatu.

Edytor zgłasza te błędy już podczas pisania: aggrega serve waliduje każdy przesłany dokument względem schematu jego rodzaju i zwraca ten sam werdykt, który dałaby kompilacja (zob. cli/aggrega-serve.md, „Walidacja na żywo”), a aggrega scaffold tworzy szkic dokumentu startowego dowolnego rodzaju.

Odsyłacze