Nadpisanie przepisu dla pojedynczej instancji
Ten przykład pokazuje jedną funkcję encji Manifest: poziom mapowania name, który
nadpisuje Recipe dla pojedynczej instancji komponentu, podczas gdy każda inna
instancja tego samego typu zachowuje zbiorczy Recipe z poziomu type.
Co pokazuje
Encja Aggregate deklaruje dwie instancje jednego typu komponentu (example/compute/greeter):
components: greeter-default: type: example/compute/greeter greeter-special: type: example/compute/greeterKatalog dostarcza dwie encje Recipes, które obie implementują example/compute/greeter — greeter-blue
(domyślna kompilacja) i greeter-green (alternatywna kompilacja). Manifest mapuje
typ zbiorczo i nadpisuje jedną instancję według nazwy:
mappings: components: type: example/compute/greeter:1.0.0: compose/greeter-blue:1.0.0 # every greeter instance... name: greeter-special: compose/greeter-green:1.0.0 # ...except this oneNazwa ma pierwszeństwo przed typem, więc greeter-special jest wdrażany przez greeter-green, a
greeter-default przez greeter-blue.
Generowanie przykładu
Ten przykład można zbudować za pomocą poniższych poleceń albo zlecić jego zbudowanie asystentowi AI.
Należy zapisać przykład w nowym folderze nazwanym tak jak on:
aggrega scaffold --example per-instance-recipe-overrideNastępnie wypisuje polecenia do uruchomienia w dalszej kolejności. Pierwsze przechodzi do nowego folderu:
cd per-instance-recipe-overrideKompilacja
aggrega pull --release release.yaml # writes release.lock, which the build readsaggrega build --release release.yamlTen przykład korzysta z biblioteki standardowej w zakresie dostawcy: dostawca compose jest dostarczany w katalogu standardowym. Własne elementy demonstracyjne tej lekcji — komponent demonstracyjny example/compute/greeter i jego dwa przepisy (greeter-blue / greeter-green), które istnieją wyłącznie po to, by nadpisanie dla instancji było widoczne — znajdują się we wspólnym katalogu pod wydawcą example/, obok encji biblioteki standardowej. .aggrega-config.yaml deklaruje hub.aggrega.ai jako domyślny rejestr, więc encje są rozwiązywane z huba — polecenie kompilacji nie wymaga flagi --catalog.
Wygenerowany plik dist/app/compose/docker-compose.yaml pokazuje działanie nadpisania —
greeter-default uruchamia image: greeter:blue, greeter-special uruchamia
image: greeter:green, a etykieta pochodzenia aggrega.ai/recipe-uri każdej usługi
wskazuje odrębny Recipe, na który została rozwiązana.
Z asystentem AI
Asystent AI skonfigurowany z narzędziami Aggrega może zrobić to samo: wystarczy wkleić mu ten prompt.
Używaj wyłącznie narzędzi Aggrega i nie twórz samodzielnie żadnego folderu. Jeśli folder Workspace nie zawiera jeszcze folderu `per-instance-recipe-override`, wywołaj raz narzędzie `scaffold` z `example` ustawionym na `per-instance-recipe-override` i bez `dir`: zapisuje ono przykład w nowym folderze `per-instance-recipe-override`. Następnie wywołaj narzędzie `build` z `workspace_root` ustawionym na `per-instance-recipe-override`, `release` ustawionym na `release.yaml`, `auto_pull` ustawionym na true i `write` ustawionym na true. Powiedz mi, jakie pliki zapisała kompilacja; znajdują się w `per-instance-recipe-override/dist/`.Dlaczego to jest przydatne
Dwie instancje jednego typu komponentu czasem wymagają różnych fizycznych
implementacji — na przykład główna baza danych korzysta z encji Recipe zarządzanej chmury, a
jej repliki z encji Recipe działającej w klastrze. Poziom name wyraża to dla każdej
instancji, w encji Manifest, bez rozwidlania typu komponentu ani duplikowania encji
Aggregate. Typ implementowany przez więcej niż jeden Recipe musi zostać ujednoznaczniony
mapowaniem; bez mapowania kompilacja zatrzymuje się i wymienia kandydatów zamiast
zgadywać.