Plik odpowiedzi importu
Niektórych wartości żadne źródło nie może zawierać: obrazu aplikacji zbudowanej z własnego kodu, adresu e-mail konta właściciela, modelu, którego źródło nie nazywa, nazwy obiektu Secret w Kubernetes. aggrega import zapisuje w szkicu każdą taką wartość jako pusty ciąg znaków, pod komentarzem mówiącym, czym ona jest, i pobiera ją od użytkownika jeden raz — z pliku odpowiedzi lub z pytania w terminalu. Odpowiedzi są przechowywane w pliku odpowiedzi import-answers.yaml, więc każdy późniejszy import tego samego źródła odczytuje je stamtąd i o nic nie pyta.
Ta strona opisuje, gdzie znajduje się plik, co zawiera, jak trafiają do niego wartości i co robi import, gdy wartości wciąż brakuje. Do czego służy import oraz przewodniki od źródła do kompilacji opisano w sekcji Import.
Które wartości są zaległe
Po przygotowaniu szkiców import sprawdza każdy dokument szkicu względem jego własnego schematu oraz względem schematu katalogu każdej encji Component, Feature i każdego połączenia, które dokument deklaruje. Wartość jest zaległa, gdy wciąż jest pusta tam, gdzie ten schemat jej wymaga, lub tam, gdzie schemat deklaruje klucz, a nic go nie dostarczyło. Każdą zaległą wartość opisuje własny opis jej klucza w schemacie; gdy schemat go nie podaje — komentarz, który szkic zapisuje nad kluczem.
Dopóki jakakolwiek wartość jest zaległa, import nie pobiera zależności szkicu encji Release; pobiera je, gdy tylko każda wartość otrzyma odpowiedź (zob. Ponowne uruchamianie i --sync).
Gdzie znajduje się plik
| Źródło to | Plik odpowiedzi to |
|---|---|
| plik | import-answers.yaml w tym samym katalogu co plik źródłowy |
| katalog | import-answers.yaml wewnątrz katalogu źródłowego |
--answers <file> wskazuje inny plik. Ścieżka względna jest rozwiązywana względem katalogu, w którym uruchamia się polecenie. Gdy w szkicach brakuje wartości, a plik odpowiedzi nie jest domyślnym plikiem obok źródła, rekord zapisywany przez import obok szkiców, .aggrega-import.json, wskazuje go, dzięki czemu późniejsze aggrega import --sync w tym samym katalogu odczytuje go bez ponownego wskazywania. Rekord nigdy nie zawiera odpowiedzi.
Odpowiedzią dla sekretu jest nazwa miejsca, z którego pochodzi sekret, nigdy sam sekret (zob. Sekrety), dzięki czemu plik odpowiedzi można przechowywać razem ze źródłem w systemie kontroli wersji.
Co zawiera
Plik jest w formacie YAML. Jego klucze najwyższego poziomu to pliki wygenerowane jako szkic, według ścieżki, pod którą każdy z nich jest generowany. Pod każdym z nich kluczem jest ścieżka klucza z kropkami brakującej wartości w danym dokumencie, a jego wartością jest odpowiedź. Opis klucza ze schematu jest zapisywany jako komentarz nad nim. Segment ścieżki klucza, który jest pusty albo zawiera kropkę, biały znak lub cudzysłów, jest zapisywany w podwójnym cudzysłowie. Plik, którego nie da się odczytać w tej postaci, zatrzymuje import, podając plik i przyczynę, i nic nie jest zapisywane.
Na przykład import Google ADK wygenerowany z --target helm ma dwie brakujące wartości w encji Release: obraz agenta budowanego z projektu oraz miejsce, z którego pochodzi klucz API Gemini agenta. Po udzieleniu obu odpowiedzi plik odpowiedzi w katalogu źródłowym support_agent/ wygląda tak:
# Values the import could not draft from the source, keyed by the drafted file and the key path inside# it. Write each one beside its key; an import of the same source, and a sync, read them from here and# ask nothing. A secret is never written here: its key asks where the secret comes from — a variable# name, ${NAME}, or the name of a Kubernetes Secret.release.yaml: # Container image running the application built on ADK, serving its API on infra.port on every # interface. spec.components.support-agent.infra.image: "ghcr.io/example/support-agent:1.0.0" # The origin of the secret value, written by the operator in the Release. Read exactly as # values.origin is. Write it here or in values.origin, never in both. A secret: name where it comes # from, never the value. spec.components.support-agent.uses.model.gemini-2-5-flash.features.credential.infra.origin: "google-api-key"Obie odpowiedzi należą do użytkownika: ghcr.io/example/support-agent:1.0.0 oznacza obraz, który się buduje i wypycha, a google-api-key nazwę obiektu Secret Kubernetes przechowującego klucz w przestrzeni nazw, do której następuje wdrożenie.
Każda odpowiedź jest jedną wartością, a import zapisuje ją w szkicu jako ciąg znaków w miejsce pustej, nie zmieniając w szkicu niczego innego. Odpowiedź zapisana w wygenerowanej encji Aggregate odczytuje się dokładnie tak, jak została wpisana, łącznie z {{. Pusta odpowiedź pozostawia wartość brakującą.
Jak wartości trafiają do szkiców
Import najpierw uzupełnia każdą brakującą wartość z pliku odpowiedzi. O każdą wartość, której plik nie uzupełnia, pyta użytkownika, po jednym pytaniu naraz — ale tylko wtedy, gdy standardowe wejście i standardowe wyjście są terminalem, a nie podano --dry-run:
- każde pytanie wskazuje wygenerowany plik i ścieżkę klucza, a jego treść opiera się na opisie ze schematu;
- pytania są zapisywane na standardowe wyjście błędów, więc standardowe wyjście zawiera tylko wynik importu;
- naciśnięcie Enter odkłada wartość na później, a zakończenie wejścia przerywa zadawanie pytań.
Każda udzielona odpowiedź jest zapisywana w szkicach i w pliku odpowiedzi, a plik odpowiedzi jest wymieniany wśród zapisanych plików. Uruchomienie, które niczego nie zmienia w pliku odpowiedzi, nie zapisuje go ponownie.
Sekrety
Na wartość sekretu — taką, którą jej schemat oznacza jako wrażliwą — odpowiada się miejscem, z którego pochodzi sekret, nigdy samym sekretem. Pytanie o nią pyta właśnie o to, a odpowiedzią jest jedna z tych nazw:
| Odpowiedź | Przykład |
|---|---|
| nazwa zmiennej | OPENAI_API_KEY |
| odwołanie do zmiennej | ${OPENAI_API_KEY} |
| nazwa obiektu Secret w Kubernetes | openai-api-key |
Import sprawdza, czy odpowiedź ma postać jednej z tych nazw, i odrzuca wszystko inne:
- w terminalu odpowiedź jest odrzucana, wyświetlany jest powód, a pytanie jest zadawane ponownie;
- w pliku odpowiedzi import zatrzymuje się, podając plik odpowiedzi, szkicowany plik i klucz — nigdy odpowiedź, która może być samym sekretem — i niczego nie zapisuje.
Kontrola odczytuje postać odpowiedzi, więc sekret, który przypadkiem wygląda jak nazwa, nie zostanie od niej odróżniony. Sam sekret pozostaje tam, gdzie wskazuje nazwa: w zmiennej lub w obiekcie Secret.
Bez terminala
W ciągłej integracji, przez potok i z narzędzia importu asystenta (aggrega mcp) nie jest zadawane żadne pytanie, a import edytora o nic nie pyta w trakcie działania. Import, któremu po odczytaniu pliku odpowiedzi nadal brakuje wartości:
- zapisuje szkice, pozostawiając każdą brakującą wartość pustą;
- zapisuje plik odpowiedzi z każdym brakującym kluczem i pustą odpowiedzią;
- wymienia każdą brakującą wartość na standardowym wyjściu błędów jako ostrzeżenie podające szkicowany plik, ścieżkę klucza i jego opis;
- nie pobiera zależności szkicowanej encji Release;
- kończy działanie ze statusem 1 i jednym zdaniem informującym, ile wartości brakuje i gdzie je wpisać:
2 values the drafts leave empty are still owed, listed in the answers file <path>/support_agent/import-answers.yaml: write each beside its key there, then run the import againNależy wpisać każdą odpowiedź obok jej klucza, a następnie uruchomić aggrega import <source> --sync do tego samego katalogu: tworzy on szkice dla celu podanego wcześniejszemu importowi, zapisuje każdą odpowiedź w szkicach i o nic nie pyta. Zwykłe aggrega import do katalogu, który zawiera już szkicowaną encję Aggregate, zatrzymuje się, wskazując --sync, i niczego nie zapisuje. Import do nowego katalogu wyjściowego również odczytuje plik odpowiedzi: domyślny lub ten, który wskazuje --answers.
Narzędzie importu asystenta przyjmuje plik odpowiedzi jako answers, podany względem katalogu głównego obszaru roboczego lub jako ścieżka bezwzględna. Wywołanie, któremu nadal brakuje wartości, kończy się niepowodzeniem z tym zdaniem i zawiera obok niego wynik importu, łącznie z ostrzeżeniami. Import w edytorze również przyjmuje plik odpowiedzi, a to samo zdanie zamyka jego diagnostykę.
Oba wymieniają też jako dane każdą wciąż należną wartość, pod owed: szkicowany plik, ścieżkę klucza jako listę kluczy, pytanie, czy wartość należy do sekretu, a w przypadku sekretu — czym musi być jego odpowiedź (secretAdvice z edytora, secret_advice z narzędzia importu asystenta). Każdą odpowiedź należy odesłać pod answered — szkicowany plik, ścieżkę klucza i odpowiedź — wraz z sync, a import ją sprawdza, zachowuje w pliku odpowiedzi i zapisuje w szkicach, tak jak w przypadku odpowiedzi wpisanej w terminalu. Odpowiedź sekretu, która nie jest nazwą, nie jest ani zachowywana, ani zapisywana: wartość pozostaje w owed, z powodem w miejscu wskazówki.
Po imporcie, który zapisuje swoje szkice, edytor proponuje, że zapyta o każdą wciąż brakującą wartość w osobnym polu wprowadzania, i w ten sposób odsyła odpowiedzi; po podglądzie nie proponuje niczego, ponieważ przy --dry-run nie są zadawane żadne pytania. Pytania opisano w sekcji Podawanie wartości, których import wciąż nie uzupełnił.
Przy --dry-run nie jest zadawane żadne pytanie i nic nie jest zapisywane, łącznie z plikiem odpowiedzi. Każda brakująca wartość jest nadal wymieniana na standardowym wyjściu błędów, a kod wyjścia jest kodem samego przebiegu próbnego.
Ponowne uruchomienie i --sync
aggrega import --sync odczytuje ten sam plik odpowiedzi co poprzedni import: ten, który wskazuje --answers, w przeciwnym razie ten, który wskazuje zapis obok szkiców, a w przeciwnym razie domyślny obok źródła. Zapisuje każdą odpowiedź w szkicach w miejsce pustej wartości, a jeśli plik odpowiedzi odpowiada na każdą brakującą wartość, o nic nie pyta.
Gdy nie brakuje już żadnej wartości, a obszar roboczy nie jest w trybie offline, import pobiera zależności szkicowanej encji Release tak, jak robi to aggrega pull, zapisując release.lock, dzięki czemu aggrega validate i aggrega build od razu działają na szkicach. Przy --offline nic nie jest pobierane, a import podaje polecenie aggrega pull --release <path> do uruchomienia jako następne.
Jeden plik odpowiedzi dla kilku celów
To samo źródło szkicowane dla różnych celów może wymagać różnych wartości: opisana wyżej encja Release dla Google ADK, szkicowana z --target compose, wymaga tylko obrazu, a ta sama encja Release szkicowana z --target helm wymaga też wskazania, skąd pochodzi klucz API Gemini agenta. Jeden plik odpowiedzi obsługuje oba przypadki:
- import dodaje klucze, których wymagają jego szkice, i ustawia otrzymane odpowiedzi;
- odpowiedź dla klucza, którego te szkice nie wymagają, zostaje zachowana w pliku i nie jest stosowana;
- każdy inny klucz i komentarz w pliku pozostaje bez zmian.
Plik odpowiedzi jest odczytywany tylko wtedy, gdy szkice wymagają jakiejś wartości. Gdy tak jest, wiersz informacyjny na standardowym wyjściu błędów wymienia każdą odpowiedź zachowaną i niezastosowaną — tutaj dla importu Flowise szkicowanego z --target compose, który wymaga tylko adresu e-mail właściciela, odczytującego plik odpowiedzi, który wymienia też dwa obiekty Secret Kubernetes, których ten sam import wymaga z --target helm:
info: the answers file <path>/import-answers.yaml also answers spec.components.flowise.features.owner_password.infra.origin in release.yaml, spec.components.flowise.uses.model.chatopenai-0.features.credential.infra.origin in release.yaml, which these drafts do not leave empty; those answers are kept there and not appliedGdy szkice nie wymagają niczego — na przykład import Langflow szkicowany z --target compose, który odczytuje każdy sekret ze zmiennej — plik odpowiedzi nie jest odczytywany, żaden taki wiersz nie jest wypisywany, a plik pozostaje bez zmian.
Zobacz także
aggrega import— dokumentacja polecenia, łącznie ze wszystkimi flagami.- Import — co szkicuje import, oraz przewodnik krok po kroku dla każdego formatu źródłowego.