Przejdź do głównej zawartości
AggregaAggrega
Wybierz język: Polski
Ta strona została przetłumaczona maszynowo. Przeczytaj oryginał w języku angielskim.

Instalacja Aggrega

Aggrega potrzebuje dwóch rzeczy: zainstalowanego pliku binarnego aggrega oraz — do tworzenia z pomocą asystenta AI — klienta asystenta połączonego z serwerem MCP, który zawiera plik binarny. Najpierw podane są polecenia; po nich opisano, co robi każde z nich, oraz inne sposoby instalacji.

Instalacja pliku binarnego

W systemach Linux i macOS, w terminalu:

Terminal window
curl -fsSL https://aggrega.ai/install.sh | sh

W systemie Windows, w PowerShell:

Terminal window
irm https://aggrega.ai/install.ps1 | iex

Za pomocą Homebrew, w systemach macOS i Linux:

Terminal window
brew install aggrega-ai/tap/aggrega

Za pomocą Scoop, w systemie Windows:

Terminal window
scoop bucket add aggrega https://github.com/aggrega-ai/scoop-bucket
scoop install aggrega

Za pomocą winget, w systemie Windows:

Terminal window
winget install Cognitio.Aggrega

Następnie należy sprawdzić, czy działa:

Terminal window
aggrega version

Wypisany ciąg wersji oznacza, że plik binarny został znaleziony i da się go uruchomić. To wszystko, czego potrzebuje serwer MCP. Sekcja Poszczególne sposoby instalacji w szczegółach opisuje, co robi każde polecenie, gdzie umieszcza plik binarny oraz jak zainstalować go instalatorem dla systemu Windows lub ręcznie.

Podłączanie klienta MCP

Klient asystenta AI uruchamia serwer MCP Aggrega, wykonując aggrega mcp, a strona Połączenie z serwerem MCP podaje dla kolejnych klientów polecenie lub wpis, który go dodaje. W asystencie, który instaluje wtyczki, wtyczka Aggrega dodaje serwer i umiejętność Aggrega w jednym kroku: zob. Instalacja wtyczki.

Poszczególne sposoby instalacji w szczegółach

Aggrega jest dostarczana jako pojedynczy plik wykonywalny. Instaluje ją jedno polecenie; opisane po nim kroki ręczne robią to samo ręcznie. Oba sposoby umieszczają ją w jednym własnym folderze użytkownika, za każdym razem tym samym, i żaden nie wymaga uprawnień administratora: ~/.local/bin/aggrega w systemach Linux i macOS oraz %LOCALAPPDATA%\Programs\aggrega\aggrega.exe w systemie Windows. W systemie Windows instalator Windows i winget instalują ją w tym samym folderze, również bez uprawnień administratora, i dodają ją do listy zainstalowanych aplikacji: zob. Instalacja za pomocą instalatora Windows i Instalacja za pomocą winget. Instalują ją także Homebrew w systemach macOS i Linux oraz Scoop w systemie Windows, każdy we własnych folderach: zob. Instalacja za pomocą menedżera pakietów.

Instalacja jednym poleceniem

Polecenie instalacyjne to curl -fsSL https://aggrega.ai/install.sh | sh w systemach Linux i macOS oraz irm https://aggrega.ai/install.ps1 | iex w PowerShell w systemie Windows — dwa pierwsze polecenia z sekcji Instalacja pliku binarnego. Te dwa adresy przekierowują do skryptów instalacyjnych dołączonych do najnowszego wydania, więc te same polecenia działają również z adresami samego wydania:

Terminal window
curl -fsSL https://github.com/aggrega-ai/aggrega-cli/releases/latest/download/install.sh | sh
Terminal window
irm https://github.com/aggrega-ai/aggrega-cli/releases/latest/download/install.ps1 | iex

Co robi to polecenie:

  • Wybiera domyślny plik binarny dla danej maszyny z najnowszego wydania: Linux i macOS na 64-bitowym x86 lub 64-bitowym ARM, Windows na 64-bitowym x86. Każdy inny system lub procesor odrzuca z komunikatem informującym, co wykryło lub do czego zwrócić się zamiast tego. Na Macu z Apple silicon wybiera plik binarny dla Apple silicon, nawet z powłoki działającej przez Rosetta 2.
  • Sprawdza plik binarny względem SHA256SUMS wydania, zanim cokolwiek zainstaluje. Pobrany plik, którego skrót SHA-256 różni się od podanego na liście, zostaje usunięty, nic nie jest instalowane, a polecenie kończy się komunikatem podającym oba skróty.
  • Instaluje plik binarny tylko dla bieżącego użytkownika, jako ~/.local/bin/aggrega w systemach Linux i macOS oraz jako %LOCALAPPDATA%\Programs\aggrega\aggrega.exe w systemie Windows, tworząc folder, gdy go brakuje, i zastępując znajdującą się w nim wcześniejszą kopię w jednym kroku, więc ponowne uruchomienie polecenia aktualizuje posiadaną kopię. Nigdy nie używa sudo. W systemie Windows usuwa też oznaczenie, które może mieć plik pobrany z internetu, tak jak robi to Unblock-File w krokach ręcznych. W systemie macOS pobiera plik za pomocą curl, więc instalowany plik binarny nie ma oznaczenia kwarantanny (zob. Gotowy plik binarny dla macOS).
  • Udostępnia polecenie. W systemach Linux i macOS, gdy folderu nie ma w PATH, wypisuje polecenie, które dodaje folder do pliku odczytywanego przez powłokę przy starcie: ~/.zshrc dla zsh, ~/.bashrc dla bash (~/.bash_profile w macOS), ~/.config/fish/config.fish dla fish, z wierszem fish_add_path, oraz ~/.profile dla każdej innej powłoki. Sam nie uruchamia tego polecenia: należy je uruchomić i otworzyć nowy terminal. W systemie Windows dodaje folder do PATH użytkownika, gdy go tam nie ma, oraz do PATH okna PowerShell, w którym działa, więc aggrega uruchamia się w tym oknie i w każdym terminalu otwartym później, i informuje, że dodał folder.
  • Sprawdza, czy zainstalowany plik binarny się uruchamia, a jeśli nie, zatrzymuje się z komunikatem, zanim cokolwiek innego zostanie skonfigurowane. Dodaje uwagę, gdy w PATH przed zainstalowaną przez nie kopią znajduje się inny aggrega.
  • Wypisuje zainstalowaną wersję, uruchamiając zainstalowany plik binarny przez jego pełną ścieżkę, dzięki czemu wersja jest widoczna, zanim PATH obejmie ten folder.
  • Kończy się listą kolejnych kroków, pod Next:, po jednym wierszu na każdy: polecenie, które uruchamia quickstart AI, jak opisuje strona Pierwsze kroki; aggrega skills install --global, które dodaje umiejętność Aggrega do asystentów AI na danej maszynie, jak opisuje sekcja Dodanie umiejętności asystenta podczas instalacji; oraz adres tej strony, dotyczący uzupełniania w powłoce i sekcji Podłączanie klienta MCP powyżej. Gdy opcja już zainstalowała umiejętność, wiersz dla niej jest pomijany.

Wypisywane informacje są krótkie: wersja i system, dla którego następuje instalacja, wiersz po potwierdzeniu, że pobrany plik zgadza się z sumą kontrolną, oraz ścieżka instalacji. Strona Pierwsze kroki pokazuje całe uruchomienie. --verbose, podane po sh -s -- tak jak opcje poniżej, wypisuje także adres listy sum kontrolnych, nazwę pliku wydania i adres, z którego jest pobierany; install.ps1 ma ten sam przełącznik jako -Verbose, do uruchomienia skryptu z argumentami, których irm … | iex nie może mu przekazać. Gdy polecenie odmawia lub krok się nie powiedzie, informuje o tym w jednym wierszu: na standardowym wyjściu błędów w przypadku install.sh oraz jako błąd lub ostrzeżenie wyświetlane przez PowerShell w przypadku install.ps1:

aggrega install: error: <what went wrong> - <what to do>

install.sh, skrypt dla systemów Linux i macOS, wymaga curl lub wget, uname oraz sha256sum lub shasum. install.ps1, skrypt dla systemu Windows, działa w Windows PowerShell 5.1 i w PowerShell 7.

Dwa ustawienia zmieniają to, co jest instalowane, a każde jest odczytywane ze środowiska, w którym działa skrypt:

  • AGGREGA_VERSION wskazuje wydanie do zainstalowania, na przykład 0.8.7, zapisane z początkowym v lub bez niego. Gdy nie jest ustawione, polecenie instaluje najnowsze wydanie — to, które GitHub oznacza jako latest i które nigdy nie jest wydaniem wstępnym, więc wydanie wstępne zostaje zainstalowane tylko wtedy, gdy wskaże się je tutaj.
  • AGGREGA_INSTALL_DIR wskazuje folder instalacji zamiast domyślnego. Plik binarny nazywa się tam aggrega, a w systemie Windows aggrega.exe, i polecenie udostępnia ten folder w sposób opisany powyżej.

W systemach Linux i macOS ustawienie należy umieścić przed sh, a nie przed curl, aby otrzymał je skrypt:

Terminal window
curl -fsSL https://aggrega.ai/install.sh | AGGREGA_VERSION=<version> sh

W PowerShell należy najpierw ustawić je w oknie; pozostaje tam ustawione, dopóki nie usunie się go za pomocą Remove-Item Env:AGGREGA_VERSION:

Terminal window
$env:AGGREGA_VERSION = "<version>"
irm https://aggrega.ai/install.ps1 | iex

Konfiguracja uzupełniania w powłoce podczas instalacji

Z opcją --completion skrypt install.sh konfiguruje także uzupełnianie w powłoce, tak aby klawisz Tab uzupełniał polecenia i flagi aggrega. Opcje podaje się po sh -s --, co przekazuje je skryptowi, który sh odczytuje z potoku:

Terminal window
curl -fsSL https://aggrega.ai/install.sh | sh -s -- --completion

irm … | iex nie przekazuje skryptowi żadnej opcji. W PowerShell uzupełnianie należy skonfigurować po zakończeniu instalacji, za pomocą skryptu, który zapisuje aggrega completion powershell, jak opisuje sekcja Uzupełnianie w powłoce. install.ps1 również przyjmuje -Completion, do uruchomienia skryptu z argumentami.

Konfiguruje uzupełnianie tylko dla bieżącego użytkownika, bez uprawnień administratora, dla powłoki wskazanej przez ustawienie SHELL, a w PowerShell — dla tego PowerShell, w którym działa. Używa skryptu zapisywanego przez aggrega completion zainstalowanego pliku binarnego i podaje nazwę każdego pliku, który zapisuje lub zmienia:

  • bash: zapisuje skrypt w ~/.local/share/bash-completion/completions, folderze, z którego pakiet bash-completion odczytuje własne uzupełnienia użytkownika. Uzupełnianie w Bash dla aggrega wymaga tego pakietu.
  • zsh: zapisuje _aggrega w ~/.local/share/zsh/site-functions i dodaje do ~/.zshrc trzy wiersze, które umieszczają ten folder na ścieżce funkcji zsh i wczytują go, uruchamiając compinit tam, gdzie nic wcześniej w pliku go nie uruchomiło.
  • fish: zapisuje aggrega.fish w ~/.config/fish/completions, który fish odczytuje samodzielnie.
  • PowerShell: zapisuje skrypt jako %LOCALAPPDATA%\aggrega\completion.ps1 i dodaje dwa wczytujące go wiersze do profilu dla wszystkich hostów PowerShell, w którym działa, czyli $PROFILE.CurrentUserAllHosts. Windows PowerShell i PowerShell 7 mają osobne profile, więc należy uruchomić polecenie z każdego używanego. Profil jest wykonywany tylko wtedy, gdy zasada wykonywania przyjmowana przez nowe okno to RemoteSigned, Unrestricted lub Bypass; przy każdej innej, takiej jak Restricted, nic nie zapisuje i podaje, jaką zasadę wykrył. Nigdy nie zmienia zasady.

XDG_DATA_HOME, XDG_CONFIG_HOME, BASH_COMPLETION_USER_DIR i ZDOTDIR przenoszą te foldery i pliki tak, jak odczytuje je każda powłoka. Uzupełnianie wczytuje nowy terminal lub nowe okno. Ponowne uruchomienie polecenia przepisuje skrypt tylko wtedy, gdy zainstalowany aggrega zapisuje inny, a wiersze do ~/.zshrc lub profilu dodaje tylko raz; w ten sposób można też dodać uzupełnianie do istniejącej instalacji, ponieważ polecenie przy okazji ponownie instaluje plik binarny.

Dodawanie umiejętności asystenta podczas instalacji

Z opcją --skills (-Skills w PowerShell) polecenie instalacyjne instaluje także umiejętność Aggrega — instrukcje, które uczą asystenta AI instalować Aggrega i z niego korzystać — we wszystkich projektach użytkownika, dla asystentów AI na danym komputerze. Obie opcje można podać razem:

Terminal window
curl -fsSL https://aggrega.ai/install.sh | sh -s -- --completion --skills

W PowerShell, gdzie irm … | iex nie przekazuje żadnej opcji, po zakończeniu instalacji należy uruchomić aggrega skills install --global: to polecenie, które uruchamia -Skills.

Uruchamia ono własne polecenie zainstalowanego pliku binarnego, aggrega skills install --global, które wyszukuje asystentów na komputerze — każdego, którego folder konfiguracyjny znajduje się w katalogu domowym lub którego polecenie znajduje się w PATH — i wypisuje każdego znalezionego asystenta oraz to, co go wykryło. Następnie:

  • W terminalu najpierw pyta. Naciśnięcie klawisza Enter instaluje umiejętność dla znalezionych asystentów; aby dodać innych, należy wpisać ich identyfikatory, rozdzielone spacjami lub przecinkami; identyfikatory wypisuje aggrega skills list. Przy curl … | sh skrypt odczytuje sam siebie z potoku, więc zamiast tego pyta przez terminal.
  • Gdy nie ma terminala, przez który mogłoby zapytać, jak w skrypcie, instaluje dla znalezionych asystentów.
  • Aby samodzielnie wybrać asystentów, należy podać ich po opcji, rozdzielonych przecinkami: --skills claude-code,cursor lub --skills=claude-code,cursor, a w PowerShell -Skills claude-code,cursor. Polecenie instaluje wtedy dla nich i nie szuka innych.

Wypisuje każdy zapisany folder umiejętności, na przykład ~/.claude/skills/aggrega dla Claude Code; wszystkie znajdują się w katalogu domowym. Ponowne uruchomienie polecenia zastępuje kopie zapisane przez wcześniejsze uruchomienie — w ten sposób umiejętność podąża za plikiem binarnym do nowszej wersji. aggrega skills opisuje to polecenie, folder odczytywany przez każdego asystenta i to, co wykrywa każdego z nich.

Gdy kroku nie można wykonać

Gdy nie można skonfigurować uzupełniania — w przypadku powłoki, której polecenie nie konfiguruje, takiej jak dash, folderu, do którego nie może zapisywać, lub zasad wykonywania PowerShell, które nie uruchamiają żadnego profilu — albo nie można zainstalować umiejętności — gdy nie znaleziono ani nie wskazano żadnego asystenta, podano nieznany identyfikator lub w folderze umiejętności znajduje się plik, którego nie zapisała żadna instalacja — plik binarny i tak zostaje zainstalowany i działa. Polecenie podaje przyczynę niepowodzenia kroku, wypisuje kolejne kroki i kończy się statusem wskazującym, który krok się nie powiódł. Statusy są następujące:

StatusZnaczenie
0aggrega jest zainstalowane, a każdy krok, o który prosiła opcja, zakończył się powodzeniem
1nic nie zostało zainstalowane lub zainstalowane aggrega się nie uruchomiło
2polecenie otrzymało opcję, której nie przyjmuje, lub listę niewskazującą żadnego asystenta; nic nie zrobiło
3aggrega jest zainstalowane i działa, ale konfiguracja uzupełniania w powłoce nie powiodła się
4aggrega jest zainstalowane i działa, ale instalacja umiejętności nie powiodła się
5aggrega jest zainstalowane i działa, ale oba te kroki się nie powiodły

Skrypt PowerShell nigdy nie zamyka okna, w którym działa, więc pozostawia status w $LASTEXITCODE, a każdy status inny niż 0 kończy się błędem, który powershell -Command i pwsh -Command zgłaszają jako kod wyjścia 1.

Instalacja za pomocą instalatora Windows

Każde wydanie zawiera instalator Windows, aggrega-<version>-windows-amd64-setup.exe, na stronie wydań https://github.com/aggrega-ai/aggrega-cli/releases. Należy go pobrać i uruchomić. Instaluje domyślny aggrega.exe tylko dla bieżącego użytkownika, bez uprawnień administratora i bez proszenia o nie, za pomocą krótkiego kreatora:

  • Strona powitalna, następnie licencja, czyli licencja Apache License 2.0 programu Aggrega: nic nie jest instalowane, dopóki nie zostanie naciśnięty przycisk I Agree. Następnie składniki: sam Aggrega, zawsze instalowany, oraz Add to PATH, zaznaczony.
  • Folder instalacji, %LOCALAPPDATA%\Programs\aggrega, chyba że zostanie wybrany inny; jest to folder używany przez polecenie instalacyjne.
  • Postęp, następnie strona końcowa, która podaje folder i informuje, czy ta instalacja dodała go do PATH, wraz z kolejnymi krokami: instalacją skilla Aggrega poleceniem aggrega skills install --global oraz podłączeniem klienta AI w sposób opisany w sekcji Podłączanie klienta MCP.

Co robi:

  • Gdy opcja Add to PATH jest zaznaczona, dodaje folder instalacji do PATH użytkownika, jeśli jeszcze go tam nie ma. Terminal otwarty po instalacji znajduje aggrega; terminal już otwarty zachowuje PATH, z którym został uruchomiony. Gdy opcja jest odznaczona, do PATH nic nie jest dodawane, a terminal uruchamia aggrega.exe za pomocą pełnej ścieżki; wpis dodany przez wcześniejszą instalację pozostaje bez zmian.
  • Dodaje Aggrega do listy zainstalowanych aplikacji, z wydawcą Cognitio s.r.l., więc odinstalowuje się ją w Ustawienia → Aplikacje jak każdą inną aplikację. Deinstalator prosi o potwierdzenie, a następnie usuwa pliki, które instalator umieścił w folderze, wpis w PATH i wpis na tej liście, a także usuwa folder, gdy nic innego w nim nie zostało.
  • Uruchomiony ponownie, instaluje na tym, co już jest, proponując folder, w którym instalował ostatnio, więc instalator późniejszego wydania aktualizuje posiadaną kopię, zachowując jeden wpis w PATH.
  • Obok aggrega.exe folder zawiera uninstall.exe, LICENSE z tekstem licencji oraz EnVar.dll, komponent, za pomocą którego instalator i deinstalator edytują PATH.

Gdy aggrega.exe jest uruchomiony — przez edytor lub klienta AI — instalator nie może go zastąpić i kończy działanie z odpowiednim komunikatem; należy zamknąć to, co go uruchomiło, i ponownie uruchomić instalator. Deinstalator kończy działanie w ten sam sposób, zanim cokolwiek usunie.

Aby zainstalować bez okna, ze skryptu lub z narzędzia instalującego oprogramowanie na wielu maszynach, należy uruchomić instalator z przełącznikiem /S, zapisanym wielką literą; wtedy instaluje bez okna i bez pytań, w folderze użytym przez wcześniejszą instalację lub w przeciwnym razie w folderze domyślnym, z opcją Add to PATH, a niepowodzenie zgłasza kodem wyjścia innym niż 0. Deinstalator przyjmuje ten sam przełącznik:

Terminal window
.\aggrega-<version>-windows-amd64-setup.exe /S
& "$env:LOCALAPPDATA\Programs\aggrega\uninstall.exe" /S

Instalator jest podpisany tak jak pliki wykonywalne, z wydawcą Cognitio S.r.l. i znacznikiem czasu: kontrole z sekcji Gotowy plik binarny dla Windows stosują się do niego tak samo jak do aggrega.exe, podobnie jak to, co sekcja ta mówi o monitach, które Windows może wyświetlić dla pobranego pliku. SHA256SUMS zawiera jego skrót, tak jak skrót każdego innego pliku wydania.

Jeśli instalator nie odpowiada potrzebom, powyższe polecenie instalacyjne i kroki ręczne instalują ten sam aggrega.exe w tym samym folderze.

Instalacja za pomocą menedżera pakietów

Każde wydanie aktualizuje także formułę Homebrew i manifest Scoop, więc używany już menedżer pakietów może zainstalować Aggrega i utrzymywać ją w aktualnej wersji. Każdy z nich instaluje ten sam domyślny plik binarny co polecenie instalacyjne, sprawdzony względem skrótu SHA-256 podanego dla niego w SHA256SUMS wydania.

W systemach macOS i Linux brew install aggrega-ai/tap/aggrega instaluje go za pomocą Homebrew. Homebrew za pierwszym razem dodaje tap aggrega-ai/tap i instaluje plik binarny dla danego systemu i procesora: macOS na Apple silicon lub Intel, Linux na 64-bitowym x86 lub 64-bitowym ARM. Po nowym wydaniu brew upgrade aktualizuje go wraz z każdą inną zainstalowaną formułą.

W systemie Windows, korzystając ze Scoop, należy raz dodać bucket Aggrega poleceniem scoop bucket add aggrega https://github.com/aggrega-ai/scoop-bucket, a następnie instalować z niego poleceniem scoop install aggrega. Scoop instaluje plik binarny dla Windows jako aggrega.exe i udostępnia go jako aggrega przez folder shimów, który utrzymuje w PATH. Po nowym wydaniu scoop update odświeża buckety, a scoop update aggrega aktualizuje Aggrega.

Homebrew i Scoop instalują każdy we własnych folderach, a nie w ~/.local/bin ani w %LOCALAPPDATA%\Programs\aggrega, i aktualizują tylko zainstalowaną przez siebie kopię. Na jednej maszynie należy używać jednego sposobu instalacji: kopia zainstalowana poleceniem instalacyjnym lub ręcznie i kopia zainstalowana przez Homebrew lub Scoop to dwie kopie, a o tym, która się uruchamia, decyduje folder występujący w PATH jako pierwszy.

Instalacja za pomocą winget

W systemie Windows winget install Cognitio.Aggrega instaluje go za pomocą winget, Menedżera pakietów systemu Windows. winget pobiera instalator Windows wydania z jego strony wydania, sprawdza go względem skrótu SHA-256 podanego w manifeście pakietu i uruchamia go w trybie nienadzorowanym. Wynik jest taki sam jak w przypadku samego instalatora: aggrega.exe w %LOCALAPPDATA%\Programs\aggrega lub w folderze użytym przez wcześniejszą instalację, ten folder w PATH użytkownika i Aggrega na liście zainstalowanych aplikacji, wszystko bez uprawnień administratora. winget nie zmienia PATH terminala, w którym działa, więc przed uruchomieniem aggrega version należy otworzyć nowy terminal.

winget upgrade Cognitio.Aggrega instaluje na niej późniejsze wydanie, a winget uninstall Cognitio.Aggrega uruchamia jej deinstalator. winget, instalator i polecenie instalacyjne instalują w tym samym folderze, chyba że w instalatorze zostanie wybrany inny, więc aggrega.exe umieszcza tam ten, który zostanie uruchomiony jako ostatni.

Instalacja ręczna

Każde wydanie zawiera gotowe pliki binarne dla systemu Linux na 64-bitowe x86 i na 64-bitowy ARM, dla systemu Windows na 64-bitowe x86 oraz dla macOS na Apple silicon i na Intel, na stronie wydań https://github.com/aggrega-ai/aggrega-cli/releases. Należy pobrać plik wykonywalny dla swojego systemu operacyjnego i procesora — sekcja Wybór pliku poniżej podaje nazwę każdego z nich — i sprawdzić go względem SHA256SUMS wydania, jak tam opisano. Następnie należy oznaczyć go jako wykonywalny i przenieść do ~/.local/bin/aggrega. W systemie Linux, z katalogu, w którym znajduje się pobrany plik, z <version> zastąpionym pobraną wersją, a amd64 przez arm64 na 64-bitowym ARM:

Terminal window
chmod +x aggrega-<version>-linux-amd64
mkdir -p ~/.local/bin
mv aggrega-<version>-linux-amd64 ~/.local/bin/aggrega

W systemie Windows zob. Gotowy plik binarny dla Windows poniżej; w systemie macOS zob. Gotowy plik binarny dla macOS.

Gdy ~/.local/bin nie ma w PATH, należy dodać ten wiersz do pliku, który powłoka odczytuje przy uruchamianiu — ~/.zshrc dla zsh, ~/.bashrc dla bash (~/.bash_profile w macOS) — i otworzyć nowy terminal:

Terminal window
export PATH="$HOME/.local/bin:$PATH"

Ze źródeł: mając zainstalowany toolchain Go, należy zbudować polecenie aggrega z drzewa źródeł i umieścić powstały plik binarny w tym samym folderze.

Instalację należy potwierdzić poleceniem aggrega version, tak jak na końcu sekcji Instalacja pliku binarnego.

Wybór pliku

Wydanie nazywa każdy plik wykonywalny aggrega-<version>-<system>-<processor>, z .exe w systemie Windows:

SystemProcesorPlik
Linux64-bitowy x86 (uname -m wypisuje x86_64)aggrega-<version>-linux-amd64
Linux64-bitowy ARM (uname -m wypisuje aarch64)aggrega-<version>-linux-arm64
Windows64-bitowy x86aggrega-<version>-windows-amd64.exe
macOSApple siliconaggrega-<version>-darwin-arm64
macOSIntelaggrega-<version>-darwin-amd64

To jest plik, który instaluje polecenie instalacyjne, i ten, który należy pobrać ręcznie. Obok niego znajdują się dwa jego warianty; polecenie instalacyjne nie instaluje żadnego z nich, a każdy instaluje się ręcznie w ten sam sposób:

  • aggrega-debug-<version>-… to ten sam program z informacjami debugowania, które odczytuje debuger lub profiler. Działa i zgłasza swoją wersję dokładnie tak jak plik domyślny, a jest większy.
  • aggrega-light-<version>-… jest zbudowany bez osadzonych pluginów: rozwiązuje każdy plugin przez kaskadę pluginów, tak jak konfiguruje ją obszar roboczy, zamiast znajdować podstawowe pluginy w sobie.

Dla systemu Windows wydanie zawiera też aggrega-<version>-windows-amd64-setup.exe, instalator Windows, który instaluje plik domyślny za użytkownika.

Każde wydanie zawiera też SHA256SUMS, skrót SHA-256 każdego innego dołączonego do niego pliku, w tym obu skryptów instalacyjnych, w postaci odczytywanej przez sha256sum. Polecenie instalacyjne wykonuje tę kontrolę samo. Aby ręcznie sprawdzić pobrany plik w systemie Linux, z SHA256SUMS w tym samym katalogu:

Terminal window
sha256sum --check --ignore-missing SHA256SUMS

Pobrany plik jest zgłaszany jako OK; każdy inny wynik oznacza, że nie jest to plik opublikowany w wydaniu.

Gotowy plik binarny dla Windows

Plik wykonywalny dla Windows to aggrega-<version>-windows-amd64.exe (warianty debug i light obok niego w wydaniu instaluje się tak samo). Należy zmienić jego nazwę na aggrega.exe, przenieść go do %LOCALAPPDATA%\Programs\aggrega, folderu używanego przez polecenie instalacyjne, i dodać ten folder do PATH użytkownika: Windows uruchamia plik z rozszerzeniem .exe bez oznaczania go jako wykonywalny i pod tą nazwą znajduje go jako polecenie aggrega. Na przykład w PowerShell, z <version> zastąpionym pobraną wersją:

Terminal window
$dir = "$env:LOCALAPPDATA\Programs\aggrega"
New-Item -ItemType Directory -Force $dir | Out-Null
Move-Item ".\aggrega-<version>-windows-amd64.exe" "$dir\aggrega.exe"
Unblock-File "$dir\aggrega.exe"
[Environment]::SetEnvironmentVariable("Path", [Environment]::GetEnvironmentVariable("Path", "User") + ";$dir", "User")

Terminal otwarty później znajduje aggrega; terminal już otwarty zachowuje PATH, z którym został uruchomiony.

Pliki wykonywalne są podpisane. Każdy ma podpis Authenticode, czyli podpis kodu sprawdzany przez Windows, a wydawcą, którego Windows dla niego pokazuje, jest Cognitio S.r.l. Każdy podpis zawiera też znacznik czasu: certyfikat stojący za podpisem jest ważny tylko przez kilka dni, a to znacznik czasu sprawia, że podpis pozostaje ważny po wygaśnięciu certyfikatu. Aby sprawdzić pobrany plik przed jego uruchomieniem:

  • W Eksploratorze plików należy otworzyć Właściwości pliku i kartę Podpisy cyfrowe. Lista podpisów wymienia Cognitio S.r.l.; należy go zaznaczyć, a następnie wybrać Szczegóły, co pokazuje komunikat Ten podpis cyfrowy jest prawidłowy.

  • W PowerShell, z $dir jak w powyższym przykładzie:

    Terminal window
    $signature = Get-AuthenticodeSignature "$dir\aggrega.exe"
    $signature.Status
    $signature.SignerCertificate.Subject

    Status zwraca Valid, a podmiot zaczyna się od CN=Cognitio S.r.l.. NotSigned lub HashMismatch oznacza, że plik nie jest tym, który opublikowano w wydaniu, albo został zmieniony po podpisaniu.

Podpis wskazuje wydawcę; nie usuwa wszystkich ostrzeżeń. To, które się pojawi, zależy od sposobu, w jaki plik trafił na komputer, i od sposobu jego uruchomienia:

  • Podczas pobierania przeglądarka może ostrzec, że plik nie jest często pobierany, i zapytać, czy go zachować. Zachowanie zapisuje plik w pobranej postaci.
  • Przy uruchamianiu z Eksploratora plików lub z przeglądarki Windows może wyświetlić komunikat System Windows ochronił ten komputer. Pochodzi on z Microsoft Defender SmartScreen, który ocenia reputację zbudowaną przez plik i jego wydawcę, więc nowo wydana wersja może go nadal napotkać, mimo że jest podpisana, dopóki nie zbuduje własnej reputacji. Dla podpisanego pliku komunikat podaje wydawcę: należy wybrać Więcej informacji, sprawdzić, czy wymienia on Cognitio S.r.l. i nazwę pobranego pliku, a następnie wybrać Uruchom mimo to. Uruchomiony zamiast tego z PowerShell lub wiersza polecenia ten sam plik może działać bez tego komunikatu; zależy to od wersji Windows i jej ustawień.
  • Unblock-File z góry odpowiada na ten komunikat. Pobrany plik jest oznaczany jako pochodzący z internetu i właśnie na to oznaczenie reaguje sprawdzenie System Windows ochronił ten komputer. Unblock-File w PowerShell, jak w powyższym przykładzie, usuwa to oznaczenie; to samo robi pole wyboru Odblokuj na karcie Ogólne we Właściwościach pliku w Eksploratorze plików.
  • Gdy włączona jest funkcja Smart App Control (Windows 11), sprawdza ona program przy jego uruchamianiu. Według opisu Microsoftu Smart App Control najpierw pyta chmurową usługę zabezpieczeń Microsoftu, czy program jest bezpieczny; gdy usługa ta nie może dokonać pewnej prognozy, sprawdza podpis, pozwalając na uruchomienie programu z prawidłowym podpisem i blokując program niepodpisany lub z nieprawidłowym podpisem. To, czy funkcja jest włączona, widać w sekcji Kontrola aplikacji i przeglądarki w Zabezpieczeniach Windows.

Gotowy plik binarny dla macOS

Pliki wykonywalne dla macOS to aggrega-<version>-darwin-arm64 dla Maca z Apple silicon oraz aggrega-<version>-darwin-amd64 dla Maca z procesorem Intel; Ten Mac w menu Apple pokazuje, który z nich się posiada. Warianty debug i light obok nich w wydaniu instaluje się tak samo. Mac z Apple silicon uruchamia też plik dla Intela, przez Rosetta 2, jeśli jest zainstalowana, ale to plik dla Apple silicon jest dla niego zbudowany.

Należy zmienić nazwę pliku na aggrega, oznaczyć go jako wykonywalny i przenieść do ~/.local/bin, folderu używanego przez polecenie instalacyjne. Na przykład w Terminalu, w katalogu, w którym znajduje się pobrany plik, z <version> zastąpionym pobraną wersją, a arm64 przez amd64 na Macu z Intelem:

Terminal window
chmod +x aggrega-<version>-darwin-arm64
mkdir -p ~/.local/bin
mv aggrega-<version>-darwin-arm64 ~/.local/bin/aggrega

mkdir tworzy folder, jeśli jeszcze nie istnieje. ~/.local/bin nie ma w PATH, który macOS nadaje nowemu terminalowi, więc należy dodać wiersz z sekcji Instalacja ręczna do ~/.zshrc lub, dla bash, do ~/.bash_profile, chyba że już tam jest.

Pliki wykonywalne są podpisane i notaryzowane. Każdy ma podpis kodu złożony za pomocą identyfikatora Developer ID firmy Cognitio s.r.l. — certyfikatu, który Apple wydaje deweloperowi dla oprogramowania dystrybuowanego poza Mac App Store — ze wzmocnionym środowiskiem wykonawczym (hardened runtime) i bezpiecznym znacznikiem czasu, a usługa notaryzacji Apple sprawdziła i notaryzowała każdy z nich. Gatekeeper, mechanizm macOS sprawdzający oprogramowanie z internetu, ocenia program z oznaczeniem kwarantanny — oznaczeniem, które przeglądarka dodaje do pobieranego pliku — i akceptuje program notaryzowany przez Apple, więc plik pobrany ze strony wydań uruchamia się bez zmian. Biletu notaryzacji nie można dołączyć do pojedynczego pliku wykonywalnego, więc Gatekeeper wyszukuje bilet online przy pierwszym uruchomieniu pliku; na Macu, który jest w tym momencie offline, Gatekeeper może blokować plik, dopóki Mac nie będzie mógł połączyć się z Apple.

Aby sprawdzić pobrany plik przed jego uruchomieniem, w Terminalu, z nazwą pobranego pliku:

Terminal window
codesign --verify --strict --verbose=2 aggrega-<version>-darwin-arm64
codesign --display --verbose=2 aggrega-<version>-darwin-arm64

Pierwsze polecenie zgłasza, że plik jest valid on disk i satisfies its Designated Requirement. Drugie wymienia urzędy certyfikacji podpisu, z których pierwszy to Developer ID Application: COGNITIO SRL, a po nim identyfikator zespołu w nawiasach, oraz Timestamp. Plik, który nie przejdzie którejkolwiek z kontroli, nie jest plikiem opublikowanym w wydaniu albo został zmieniony po podpisaniu.

Plik pobrany za pomocą curl nie ma oznaczenia kwarantanny, więc Gatekeeper w ogóle go nie ocenia: curl nie dodaje oznaczenia, które dodaje przeglądarka. Z tego samego powodu plik binarny umieszczany przez polecenie instalacyjne uruchamia się bez tej oceny.