Wybór encji Release do pracy
Wybrana encja Release — wskaźnik na pasku stanu i wiersz Release u góry panelu Commands, z których każdy wskazuje tę jedną encję Release, na której pracuje edytor. Wszystko, co działa na encji Release — walidacja, graf topologii, budowanie, budowanie podglądu i pobieranie zależności — działa na niej. Już otwarty panel grafu zachowuje encję Release, z której został narysowany, gdy wybierze się inną, a ponowne wyświetlenie grafu rysuje nowo wybraną. Graf, budowanie, budowanie podglądu i pobieranie odczytują katalogi katalogu encji, względem których ta encja Release jest budowana: jej własne, jeśli konfiguracja obszaru roboczego wskazuje je dla niej w workspace.releases, a w przeciwnym razie katalogi obszaru roboczego — te same, które odczytuje aggrega build --release w terminalu, więc jedno okno buduje każdą encję Release obszaru roboczego względem jej własnego katalogu bez przekazywania żadnej flagi. Panel Catalog, inspekcja, sprawdzenie w wierszu Catalog, podpowiedź po najechaniu, uzupełnianie, Go to Definition, Find References i Find Implementations również odpowiadają w kategoriach wybranej encji Release: jeśli konfiguracja obszaru roboczego wskazuje katalogi katalogu dla każdej encji Release, każda z tych funkcji odczytuje dokumenty obszaru roboczego z wyjątkiem tych w katalogu odczytywanym tylko przez inną encję Release, oraz katalogi katalogu, względem których budowana jest wybrana encja Release — więc nazwa deklarowana przez kilka wariantów, po jednym na encję Release, rozwiązuje się do wariantu wybranej encji Release. Gdy nie wybrano żadnej encji Release, odpowiadają w kategoriach samego obszaru roboczego. Zob. Wybór encji Release.
Wybieranie encji Release
Większość działań rozszerzenia jest ograniczona do encji Release: które katalogi katalogu są odczytywane, które komponenty są rozwiązywane, które przypięcia lockfile mają zastosowanie i jakie wyniki otrzymuje dokument. Rozszerzenie działa więc na jednej wybranej encji Release naraz i pokazuje, której, na pasku stanu obok ikony rakiety.
Wybrana encja Release jest zapamiętywana przez to okno edytora. Gdy serwer językowy się łączy, zapamiętany wybór jest sprawdzany względem tego, co obszar roboczy nadal oferuje, i przywracany, jeśli nadal tam jest; jeśli zniknął, edytor o tym informuje i wraca do tego, co wynika z obszaru roboczego — od tego też zaczyna się wybór, gdy w tym oknie niczego nie wybrano. Ta odpowiedź pochodzi, w kolejności pierwszeństwa, z:
build.authoring_releasew.aggrega-config.yaml— zatwierdzonego ustawienia współdzielonego przez cały zespół..aggrega/active-release— lokalnego pliku znacznika, który nie jest zatwierdzany.- Jedynej encji Release w obszarze roboczym, gdy jest dokładnie jedna.
Kliknij dowolny ze wskaźników, aby wybrać inną encję Release (lub uruchom Aggrega: Select Release… z palety poleceń). Zmiana działa natychmiast — nic się nie restartuje, każdy otwarty plik YAML jest ponownie sprawdzany względem właśnie wybranej encji Release, a panel Catalog ponownie odczytuje dla niej swoją listę; to samo następuje, gdy encja Release zostaje przyjęta przy łączeniu się serwera językowego. Zapamiętanie jest lokalne dla okna edytora: wybór niczego nie zapisuje w obszarze roboczym. Jeśli przy otwarciu okna wyboru fokus był na panelu Commands — na jego wierszu Release lub na którejkolwiek z jego kontrolek — wraca do tej kontrolki po zamknięciu okna wyboru, niezależnie od tego, czy wybrano encję Release, czy je odrzucono; otwarte z dowolnego innego miejsca okno wyboru zostawia panel bez fokusu.

Oferowane encje Releases to te znajdujące się w folderze, do którego zakotwiczył się serwer językowy, nazwane względem niego, ponieważ taką formę przyjmuje serwer. Gdy encji Release nie można zaoferować, edytor informuje, ile ich jest i gdzie się znajdują, zamiast pomijać je po cichu. Serwer językowy nie odczytuje żadnej encji Release przez dowiązanie prowadzące poza ten folder, więc encja Release, którą drzewo plików edytora pokazuje przez dowiązanie prowadzące na zewnątrz — dowiązanie do katalogu na zewnątrz lub do pliku Release na zewnątrz — nie jest oferowana. Jedynym wyjątkiem jest dowiązanie do pliku Release, który konfiguracja obszaru roboczego wskazuje jako build.authoring_release lub jako klucz workspace.releases: taka encja Release jest odczytywana przez swoje dowiązanie i oferowana. Otwarcie okna wyboru informuje o tym w osobnym powiadomieniu, wymieniając po ścieżce względem tego folderu każde takie dowiązanie znajdujące się tam, gdzie serwer językowy w przeciwnym razie by czytał: najpierw dowiązania do katalogów, potem dowiązania do plików. Dowiązanie, którego nazwa kończy się na .yaml lub .yml, jest wymieniane bez względu na zawartość pliku, do którego prowadzi, ponieważ ten plik nie jest odczytywany, by to ustalić.
Gdy wybór ma zostać zapisany w samym obszarze roboczym — tak by świeży checkout od niego zaczynał — robią to dwa polecenia, a żadne z nich nie zmienia tego, nad czym pracujesz w tej chwili:
- Aggrega: Set the selected Release as this workspace’s default sprawia, że serwer językowy zapisuje aktualnie wybraną encję Release w
.aggrega/active-release. Ten plik jest lokalny dla danego checkoutu, więc to właściwe miejsce na osobistą wartość domyślną. Gdy.aggregalub znacznik jest dowiązaniem prowadzącym poza obszar roboczy Aggrega, nic nie jest zapisywane, a powiadomienie podaje przyczynę słowami samego kompilatora. - Aggrega: Set authoring_release in .aggrega-config.yaml… otwiera plik konfiguracji, aby można było ustawić
build.authoring_release. To ustawienie jest zatwierdzane i współdzielone oraz ma pierwszeństwo przed plikiem znacznika. Gdy serwer językowy zgłasza, że plik konfiguracji jest dowiązaniem prowadzącym poza obszar roboczy Aggrega, plik nie jest otwierany, a błąd informuje, że prowadzi on poza obszar roboczy, więc Aggrega go nie używa; kontrolka na stronie powitalnej tworząca konfigurację obszaru roboczego postępuje tak samo z plikiem, który już tam znajdzie.
Jeśli obszar roboczy nie oferuje żadnej encji Release — nic nie jest skonfigurowane, nie ma znacznika ani dokładnie jednego pliku, do którego można się odwołać — wskaźnik to sygnalizuje i mówi, która z dwóch sytuacji zachodzi. Pokazuje Release: none selected (Release: nie wybrano), gdy są encje Releases do wyboru, a nie jest wybrana żadna z nich, oraz Release: none available (Release: brak dostępnych), gdy obszar roboczy Aggrega nie zaoferował żadnej. Drugi stan nie jest czymś, na co można odpowiedzieć wyborem, więc jego podpowiedź wymienia sposoby wyjścia z niego — pracę w innym obszarze roboczym Aggrega lub utworzenie encji Release — zamiast kierować do listy, która może wrócić tylko pusta. Gdy nic jeszcze nie odczytało obszaru roboczego, podpowiedź to mówi, zamiast podawać liczbę, której nikt nie policzył. Każdy z tych odczytów zawiera to, czego szukano, a pełny opis jest zapisywany w kanale wyjściowym Aggrega. Walidacja nadal działa w tym stanie: otrzymuje się wyniki, na które dokument odpowiada sam — czy się parsuje i czy jego własny kształt jest dopuszczalny — a sprawdzenia wymagające encji Release są pomijane, dopóki nie zostanie ona wybrana.