Terraform RDS (artefakt HCL osadzony inline)
Pojedyncza baza danych MariaDB zdefiniowana raz jako intencja programisty i wyrenderowana do pliku Terraform HCL, który tworzy zarządzaną instancję AWS RDS.
Ten przykład pokazuje kształt artefaktu dostawcy Terraform: encja
Recipe zawiera osadzoną treść main.tf pod artifacts:, a kompilator
emituje tę treść dosłownie po rozwiązaniu jej wyrażeń szablonowych. Dostawca
nigdy nie uruchamia terraform; tworzy HCL, który uruchamia późniejsze terraform apply.
Pliki
aggregate.yaml— intencja programisty: jeden komponentdbtypucore/datastore/mariadb, z logiczną nazwą bazy danych. Nic o docelowej chmurze nie znajduje się tutaj.release.yaml— wymiarowanie operatora: wersja silnika, pamięć masowa i HA dla granicyinfra. Jej wpis dladbwiąże wymagany slotroot_passwordencji Component zcore/generated-secret— encją Feature poświadczeń, która określa, że poświadczenie należy do silnika (zob. niżej) — i dołączacore/backup, który ustala, jak długo instancja przechowuje swoje kopie zapasowe.manifest.yaml— wiąże typ komponentu MariaDB z encją Recipe Terraformterraform/mariadb-rds, typ encji Feature poświadczeń zterraform/generated-secret, a typ encji Feature kopii zapasowych zterraform/backup-native..aggrega-config.yaml— wskazuje rejestr hub, z którego rozwiązywane są encje katalogu.
Generowanie przykładu
Ten przykład można zbudować za pomocą poniższych poleceń albo zlecić jego zbudowanie asystentowi AI.
Należy zapisać przykład w nowym folderze nazwanym tak jak on:
aggrega scaffold --example terraform-rdsNastępnie wypisuje polecenia do uruchomienia w dalszej kolejności. Pierwsze przechodzi do nowego folderu:
cd terraform-rdsKompilacja
aggrega build --release release.yaml --auto-pull--auto-pull zapisuje podczas kompilacji plik blokady, którego brakuje w świeżym klonie. Wyrenderowany main.tf trafia do dist/infra/terraform/modules/db/, a główna konfiguracja granicy, aggrega.modules.tf, w dist/infra/terraform/ deklaruje db jako blok module wskazujący na niego. Treść zaczyna się od bloku pochodzenia w komentarzach # identyfikującego kompilację, po którym następuje blok required_providers ograniczający wersję dostawcy AWS, rozwiązany zasób aws_db_instance — z wartościami pamięci masowej i HA podstawionymi z encji Release, okresem przechowywania kopii zapasowych ustawionym przez dołączenie core/backup oraz poświadczeniami zarządzanymi przez RDS za pomocą manage_master_user_password — oraz wyjście address zawierające nazwę hosta instancji, którą encja Recipe publikuje jako host w postaci ${module.db.address}.
Ten blok module nie ma argumentów, a powodem jest kształt tego
przykładu. Encja Recipe zdefiniowała treść, więc podstawiła wartości encji Release
bezpośrednio do zasobu; moduł nie deklaruje bloków variable i kompilator
nie ma już nic do przekazania:
module "db" { source = "./modules/db"}Encja Recipe, która zamiast tego dołącza moduł — przykład
terraform-rds-module — pozostawia te wejścia
niezadeklarowane w treści, więc kompilator dostarcza je jako argumenty tego bloku.
Z asystentem AI
Asystent AI skonfigurowany z narzędziami Aggrega może zrobić to samo: wystarczy wkleić mu ten prompt.
Używaj wyłącznie narzędzi Aggrega i sam nie twórz żadnego folderu. Jeśli folder obszaru roboczego nie zawiera jeszcze folderu `terraform-rds`, wywołaj raz narzędzie `scaffold` z `example` ustawionym na `terraform-rds` i bez `dir`: zapisze ono przykład do nowego folderu `terraform-rds`. Następnie wywołaj narzędzie `build` z `workspace_root` ustawionym na `terraform-rds`, `release` ustawionym na `release.yaml`, `auto_pull` ustawionym na true i `write` ustawionym na true. Powiedz mi, które pliki zapisała kompilacja; znajdują się w `terraform-rds/dist/`.Slot poświadczenia w zarządzanym celu
core/datastore/mariadb deklaruje root_password jako wymagany slot: kompilacja
zatrzymuje się, dopóki nic go nie wiąże. Samodzielnie hostowana MariaDB wymaga hasła powiązanego
na etapie definiowania; zarządzana instancja RDS nie — RDS sam generuje i rotuje
hasło główne, a manage_master_user_password w tej encji Recipe jest tym,
co to włącza.
Operator wiąże zatem slot w encji Release, w jej wpisie dla db,
z core/generated-secret, encją Feature poświadczeń, której materiał należy do
silnika. To, czy poświadczenie należy do silnika, wynika z encji Recipe wybranej przez
encję Manifest, więc powiązanie należy do operatora, a encja Aggregate nic
o nim nie mówi:
components: db: features: root_password: type: core/generated-secretDołączenie niczego nie konfiguruje, ponieważ nie ma nic do zdefiniowania, a
encja FeatureRecipe wybrana przez encję Manifest (terraform/generated-secret) jest czystym okablowaniem,
które niczego nie renderuje. Wyrenderowany main.tf jest więc bajt w bajt taki, jaki
byłby bez żadnego dołączenia: slot jest powiązany i nie jest dla niego emitowany
żaden artefakt.
Należy zwrócić uwagę, że odwołanie encji Manifest do encji FeatureRecipe jest kwalifikowane dostawcą
(terraform/generated-secret:1.0.0). Sama nazwa receptury rozwiązuje się tylko wtedy, gdy
ma ją dokładnie jeden dostawca, a biblioteka standardowa dostarcza encję FeatureRecipe
generated-secret u więcej niż jednego — więc sama nazwa
generated-secret:1.0.0 w ogóle się nie rozwiązuje, a kompilacja zatrzymuje się z wyraźnym błędem,
zamiast po cichu wybierać dostawcę za użytkownika.
Kopie zapasowe na celu zarządzanym
RDS sam tworzy kopie zapasowe instancji i przechowuje każdą automatyczną kopię przez 7 dni, jeśli nic nie stanowi inaczej. Operator zmienia to, dołączając core/backup w encji Release, obok poświadczenia:
backup: type: core/backup infra: retention_days: 14Manifest wiąże tę encję Feature z terraform/backup-native, który sam niczego nie renderuje: kopia zapasowa jest ustawieniem instancji, więc encja Recipe odczytuje dołączenie i zapisuje je w zasobie, który już renderuje. Sekcja kopii zapasowych aws_db_instance w main.tf:
## ── Backup ─────────────────────────────────────────────── backup_retention_period = 14infra.schedule taki jak 30 2 * * * ustawiłby też backup_window instancji na 02:30-03:00, odczytywane w UTC; gdy go pominąć, jak tutaj, okno wybiera RDS. Wartość, której RDS nie może dotrzymać — okres przechowywania powyżej 35 dni, harmonogram inny niż jedna pora każdego dnia — zatrzymuje kompilację ze wskazaniem dołączenia.