Przejdź do głównej zawartości
AggregaAggrega
Wybierz język: Polski
Ta strona została przetłumaczona maszynowo. Przeczytaj oryginał w języku angielskim.

Terraform RDS (artefakt HCL osadzony inline)

Pojedyncza baza danych MariaDB zdefiniowana raz jako intencja programisty i wyrenderowana do pliku Terraform HCL, który tworzy zarządzaną instancję AWS RDS.

Ten przykład pokazuje kształt artefaktu dostawcy Terraform: encja Recipe zawiera osadzoną treść main.tf pod artifacts:, a kompilator emituje tę treść dosłownie po rozwiązaniu jej wyrażeń szablonowych. Dostawca nigdy nie uruchamia terraform; tworzy HCL, który uruchamia późniejsze terraform apply.

Pliki

  • aggregate.yaml — intencja programisty: jeden komponent db typu core/datastore/mariadb, z logiczną nazwą bazy danych. Nic o docelowej chmurze nie znajduje się tutaj.
  • release.yaml — wymiarowanie operatora: wersja silnika, pamięć masowa i HA dla granicy infra. Jej wpis dla db wiąże wymagany slot root_password encji Component z core/generated-secret — encją Feature poświadczeń, która określa, że poświadczenie należy do silnika (zob. niżej) — i dołącza core/backup, który ustala, jak długo instancja przechowuje swoje kopie zapasowe.
  • manifest.yaml — wiąże typ komponentu MariaDB z encją Recipe Terraform terraform/mariadb-rds, typ encji Feature poświadczeń z terraform/generated-secret, a typ encji Feature kopii zapasowych z terraform/backup-native.
  • .aggrega-config.yaml — wskazuje rejestr hub, z którego rozwiązywane są encje katalogu.

Generowanie przykładu

Ten przykład można zbudować za pomocą poniższych poleceń albo zlecić jego zbudowanie asystentowi AI.

Należy zapisać przykład w nowym folderze nazwanym tak jak on:

Terminal window
aggrega scaffold --example terraform-rds

Następnie wypisuje polecenia do uruchomienia w dalszej kolejności. Pierwsze przechodzi do nowego folderu:

Terminal window
cd terraform-rds

Kompilacja

Terminal window
aggrega build --release release.yaml --auto-pull

--auto-pull zapisuje podczas kompilacji plik blokady, którego brakuje w świeżym klonie. Wyrenderowany main.tf trafia do dist/infra/terraform/modules/db/, a główna konfiguracja granicy, aggrega.modules.tf, w dist/infra/terraform/ deklaruje db jako blok module wskazujący na niego. Treść zaczyna się od bloku pochodzenia w komentarzach # identyfikującego kompilację, po którym następuje blok required_providers ograniczający wersję dostawcy AWS, rozwiązany zasób aws_db_instance — z wartościami pamięci masowej i HA podstawionymi z encji Release, okresem przechowywania kopii zapasowych ustawionym przez dołączenie core/backup oraz poświadczeniami zarządzanymi przez RDS za pomocą manage_master_user_password — oraz wyjście address zawierające nazwę hosta instancji, którą encja Recipe publikuje jako host w postaci ${module.db.address}.

Ten blok module nie ma argumentów, a powodem jest kształt tego przykładu. Encja Recipe zdefiniowała treść, więc podstawiła wartości encji Release bezpośrednio do zasobu; moduł nie deklaruje bloków variable i kompilator nie ma już nic do przekazania:

module "db" {
source = "./modules/db"
}

Encja Recipe, która zamiast tego dołącza moduł — przykład terraform-rds-module — pozostawia te wejścia niezadeklarowane w treści, więc kompilator dostarcza je jako argumenty tego bloku.

Z asystentem AI

Asystent AI skonfigurowany z narzędziami Aggrega może zrobić to samo: wystarczy wkleić mu ten prompt.

Używaj wyłącznie narzędzi Aggrega i sam nie twórz żadnego folderu. Jeśli folder obszaru roboczego nie zawiera jeszcze folderu `terraform-rds`, wywołaj raz narzędzie `scaffold` z `example` ustawionym na `terraform-rds` i bez `dir`: zapisze ono przykład do nowego folderu `terraform-rds`. Następnie wywołaj narzędzie `build` z `workspace_root` ustawionym na `terraform-rds`, `release` ustawionym na `release.yaml`, `auto_pull` ustawionym na true i `write` ustawionym na true. Powiedz mi, które pliki zapisała kompilacja; znajdują się w `terraform-rds/dist/`.

Slot poświadczenia w zarządzanym celu

core/datastore/mariadb deklaruje root_password jako wymagany slot: kompilacja zatrzymuje się, dopóki nic go nie wiąże. Samodzielnie hostowana MariaDB wymaga hasła powiązanego na etapie definiowania; zarządzana instancja RDS nie — RDS sam generuje i rotuje hasło główne, a manage_master_user_password w tej encji Recipe jest tym, co to włącza.

Operator wiąże zatem slot w encji Release, w jej wpisie dla db, z core/generated-secret, encją Feature poświadczeń, której materiał należy do silnika. To, czy poświadczenie należy do silnika, wynika z encji Recipe wybranej przez encję Manifest, więc powiązanie należy do operatora, a encja Aggregate nic o nim nie mówi:

components:
db:
features:
root_password:
type: core/generated-secret

Dołączenie niczego nie konfiguruje, ponieważ nie ma nic do zdefiniowania, a encja FeatureRecipe wybrana przez encję Manifest (terraform/generated-secret) jest czystym okablowaniem, które niczego nie renderuje. Wyrenderowany main.tf jest więc bajt w bajt taki, jaki byłby bez żadnego dołączenia: slot jest powiązany i nie jest dla niego emitowany żaden artefakt.

Należy zwrócić uwagę, że odwołanie encji Manifest do encji FeatureRecipe jest kwalifikowane dostawcą (terraform/generated-secret:1.0.0). Sama nazwa receptury rozwiązuje się tylko wtedy, gdy ma ją dokładnie jeden dostawca, a biblioteka standardowa dostarcza encję FeatureRecipe generated-secret u więcej niż jednego — więc sama nazwa generated-secret:1.0.0 w ogóle się nie rozwiązuje, a kompilacja zatrzymuje się z wyraźnym błędem, zamiast po cichu wybierać dostawcę za użytkownika.

Kopie zapasowe na celu zarządzanym

RDS sam tworzy kopie zapasowe instancji i przechowuje każdą automatyczną kopię przez 7 dni, jeśli nic nie stanowi inaczej. Operator zmienia to, dołączając core/backup w encji Release, obok poświadczenia:

backup:
type: core/backup
infra:
retention_days: 14

Manifest wiąże tę encję Feature z terraform/backup-native, który sam niczego nie renderuje: kopia zapasowa jest ustawieniem instancji, więc encja Recipe odczytuje dołączenie i zapisuje je w zasobie, który już renderuje. Sekcja kopii zapasowych aws_db_instance w main.tf:

## ── Backup ───────────────────────────────────────────────
backup_retention_period = 14

infra.schedule taki jak 30 2 * * * ustawiłby też backup_window instancji na 02:30-03:00, odczytywane w UTC; gdy go pominąć, jak tutaj, okno wybiera RDS. Wartość, której RDS nie może dotrzymać — okres przechowywania powyżej 35 dni, harmonogram inny niż jedna pora każdego dnia — zatrzymuje kompilację ze wskazaniem dołączenia.