Przejdź do głównej zawartości
AggregaAggrega
Wybierz język: Polski
Ta strona została przetłumaczona maszynowo. Przeczytaj oryginał w języku angielskim.

Wzorce zaawansowane

Ta strona wyjaśnia jedną ideę — encje Manifest i FeatureRecipe jako miejsca decydujące o tym, co budowanie zapisuje poza własną encją Recipe komponentu — i nie jest uruchamialną przestrzenią roboczą. Nadpisanie przepisu dla instancji pokazuje część dotyczącą encji Manifest w przestrzeni roboczej, którą się buduje; można ją zapisać we własnym folderze poleceniem:

Terminal window
aggrega scaffold --example per-instance-recipe-override

Następnie wypisuje polecenia do uruchomienia w dalszej kolejności:

Terminal window
cd per-instance-recipe-override
aggrega pull --release release.yaml # writes release.lock, which the build reads
aggrega build --release release.yaml

Jedna instancja, własna encja Recipe

Poziom type encji Manifest wiąże każdą instancję typu komponentu z jedną encją Recipe. Jej poziom name wiąże jedną instancję, poprzez jej nazwę w encji Aggregate, z inną, a wskazana tam instancja ją przyjmuje, podczas gdy każda inna instancja tego typu zachowuje powiązanie type. Z pliku manifest.yaml przykładu:

spec:
mappings:
components:
type:
example/compute/greeter:1.0.0: compose/greeter-blue:1.0.0
name:
greeter-special: compose/greeter-green:1.0.0

Wygrywa najbardziej szczegółowy wpis:

  1. wpis name dla nazwy instancji;
  2. wpis type wskazujący typ w wersji instancji, na przykład example/compute/greeter:1.0.0;
  3. wpis type wskazujący typ bez wersji;
  4. gdy nie ma żadnego wpisu, budowanie zatrzymuje się, podając niezmapowaną instancję.

Manifest to zwykły YAML, więc powtarzaną w nim wartość można zapisać raz z kotwicą i odwoływać się do niej aliasem.

Encja Feature wnosząca własne zasoby

FeatureRecipe może renderować zasoby obok zasobów komponentu, z własnego chartu wskazanego przez source: i zasilanego przez swój valuesMapping, zamiast zmieniać to, co renderuje encja Recipe komponentu. core/public-ingress z biblioteki standardowej jest realizowany w ten sposób na Kubernetes przez helm/public-ingress, który renderuje Ingress dla komponentu, do którego jest dołączony.

Ścieżka żądań obsługiwana przez komponent jest częścią tego, czym jest aplikacja, więc Feature przyjmuje ją w values; nazwa hosta to nazwa, jaką środowisko nadaje komponentowi, więc należy do infra, obok parametrów opisujących klaster. W przykładzie Agent, router i dwa modele upstream deweloper dołącza go w encji Aggregate i zapisuje ścieżkę:

features:
published:
type: core/public-ingress
values:
path: /

a encja Release nadaje temu samemu dołączeniu jego host i potwierdza, że w klastrze docelowym działa kontroler ingress — bez tego potwierdzenia budowanie zostaje zatrzymane; z pliku release.yaml z pominięciem komentarzy:

published:
infra:
host: assistant.example.internal
control_plane_present: true

FeatureRecipe nadaje renderowanym zasobom nazwy według .context.rendered_name, czyli nazwy komponentu-gospodarza zgłaszanej przez jego dostawcę, dzięki czemu Ingress wskazuje na Service renderowany przez własną encję Recipe komponentu. Pole host zapisane w values encji Aggregate lub pole path w infra encji Release zostaje odrzucone z podaniem nazwy pola: każdy filar jest zamknięty, a pole należy do drugiego. Ścieżka różniąca się między środowiskami jest parametrem, który deklaruje encja Aggregate, a wypełnia każda encja Release.