Przejdź do głównej zawartości
AggregaAggrega
Wybierz język: Polski
Ta strona została przetłumaczona maszynowo. Przeczytaj oryginał w języku angielskim.

Taksonomia encji

Architektura Aggrega jest zorganizowana w cztery domeny, z których każda należy do innej persony i mieści określone rodzaje encji, oraz warstwę bibliotek poziomu 3 — trzeci poziom modelu poziomów encji w dokumentacji języka — która przechowuje wielokrotnego użytku zawartość schematów, mapowań, workloadów i artefaktów. Poniższy przegląd pokazuje, jak cztery domeny i biblioteki poziomu 3 odnoszą się do siebie nawzajem; każda kolejna sekcja zaczyna się od diagramu własnych encji, na którym encja z innej domeny jest narysowana przerywanym konturem. Szczegółowe powierzchnie autorskie (pola, schematy, przykłady) każdej encji znajdują się w katalogu encji w dokumentacji języka.

graph TD
    Intent["<b>Domain 1: Developer Intent</b><br/><i>Developer</i>"]
    Catalog["<b>Domain 2: Platform Catalog</b><br/><i>Platform Architect</i>"]
    Routing["<b>Domain 4: Routing & Policy</b><br/><i>Platform Operator / DevOps</i>"]
    Infra["<b>Domain 3: Infrastructure Base</b><br/><i>Infrastructure Engineer / Ops</i>"]
    Libs["<b>Tier 3: Libraries</b>"]

    Intent -->|"requests, attaches"| Catalog
    Intent -->|"binds via"| Routing
    Routing -->|"attaches"| Catalog
    Catalog -->|"resolved to"| Infra
    Routing -->|"resolves, renders via"| Infra
    Catalog -.->|"$ref"| Libs
    Infra -.->|"$import"| Libs

Korpus obejmuje cztery domeny oraz warstwę bibliotek poziomu 3:

#EncjaDomenaRola
1AggregateDomena 1 — Intencja programistyPlan topologii aplikacji
2ComponentDomena 2 — Platform CatalogAbstrakcyjny interfejs węzła obliczeniowego
3FeatureDomena 2 — Platform CatalogCecha operacyjna (w tym encje Features dla poświadczeń)
4RecipeDomena 3 — Baza infrastrukturyImplementacja encji Component dla danego dostawcy
5FeatureRecipeDomena 3 — Baza infrastrukturyImplementacja encji Feature dla danego dostawcy
6PluginDomena 3 — Baza infrastrukturyWtyczka WebAssembly adresowana treścią (renderowanie dostawców, kroki potoku, linting)
7ManifestDomena 4 — Routing i politykiPlik blokady zależności mapujący interfejsy na encje Recipes
8ReleaseDomena 4 — Routing i politykiRouter wdrożeń wiążący encję Aggregate z encją Manifest
9SchemaLibraryPoziom 3 — BibliotekiDefinicje JSON Schema 2020-12 wielokrotnego użytku
10MappingLibraryPoziom 3 — BibliotekiFragmenty szablonów Go wielokrotnego użytku
11WorkloadLibraryPoziom 3 — BibliotekiFragmenty szablonów encji Workload wielokrotnego użytku
12ArtifactLibraryPoziom 3 — BibliotekiNazwane pakiety artefaktów wielokrotnego użytku

Ta tabela to pełny zbiór rodzajów encji autorskich, czyli rodzajów, które autor deklaruje w polu kind:. Rodzaj Workload jest zawartością należącą do platformy, osadzoną w syntetyzowanym wejściu encji Recipe, a nie samodzielną encją katalogu (zob. rozdział 16), dlatego celowo nie ma go w powyższej tabeli.

Plugin jest pełnoprawną encją authoringu — z własnym rodzajem (kind), własnym JSON Schema i własnym folderem w katalogu — której właścicielem jest Platform Ops w domenie 3. Plugin to adresowane treścią odwołanie do artefaktu WebAssembly, deklarujące jeden typ gniazda, który implementuje. Taksonomia ma siedmiu członków: provider (renderuje węzły IR do natywnych artefaktów dostawcy), linter (zgłasza diagnostykę dotyczącą tworzonej treści), pipeline-step (krok feature-recipe-pipeline), governance (pełni rolę nadzorczą — przekształca etykiety lub adnotacje albo zwraca werdykt akceptacji lub odrzucenia dotyczący grafu IR lub wyrenderowanych artefaktów), cli (dodaje podpolecenie aggrega, które operator wywołuje z wiersza poleceń), parser (zamienia obcy tekst źródłowy w kanoniczne drzewo strukturalne) oraz importer (zamienia obce źródło infrastruktury lub definicji agentów w szkice plików authoringu Aggrega). Plugin renderujący dla dostawcy (pluginType: provider) jest jednostką obsługującą renderowanie dla dostawcy: deklaruje w spec.provider.capabilities nazwę lub nazwy dostawców, które renderuje, a pozostałe metadane swojego gniazda dostawcy przenosi w tym samym bloku spec.provider. Kompilator przypina i trasuje odwołanie; środowisko uruchomieniowe WebAssembly wykonuje bajty; kompilator nie interpretuje, co robi plugin — plugin jest nośnikiem wiedzy specyficznej dla domeny, która żyje w WebAssembly. Jego powierzchnia authoringu i metadanych jest udokumentowana w language-reference/entities/plugin.md.

Domena 1: intencja programisty („co”)

graph LR
    classDef ext stroke-dasharray:5 4;

    A["Aggregate<br/>The 'What'"]
    CC["Component"]:::ext
    CapC["Feature"]:::ext
    EB["Release"]:::ext

    A -.->|"Requests"| CC
    A -.->|"Attaches"| CapC
    A -->|"Binds via"| EB
  • Rola: programista. Koncentruje się wyłącznie na architekturze AI, pętlach kognitywnych i wymaganiach dotyczących przetrwania aplikacji. Nie potrzebuje wiedzy o CEL, OPA ani portach fizycznych.
  • 1. Aggregate: oparty na mapach deklaratywny plan topologii aplikacji. Pełniąc rolę głównej encji Aggregate budowanej przez encję Release albo sparametryzowanego modułu wielokrotnego użytku, definiuje logiczne components i dołącza pod features encje Features, których zachowanie stanowi intencję aplikacji, wraz z ich values; encję Feature, której wszystkie wejścia są operacyjne, dołącza natomiast operator w encji Release (zob. domena 4). Poświadczenie zamawia się na tej samej powierzchni dołączania features, za pomocą encji Feature dla poświadczeń — nie ma dla niego osobnego bloku. Definiuje abstrakcyjne wymagania dotyczące pojemności przez parameters (typowane kontrakty zapisane w słownictwie formy zwartej) oraz stan ładunku przez values. Instancje encji Component obsługują opcjonalne pole description na potrzeby dokumentacji i renderowania w Studio. Promuje konwencję „Zero-Port” (abstrahowanie portów sieciowych, o ile istniejący kod wyraźnie ich nie wymaga), bez na sztywno zakodowanej platformy docelowej czy przestrzeni nazw.

Domena 2: Platform Catalog („interfejsy i inteligencja”)

graph TD
    classDef ext stroke-dasharray:5 4;

    A["Aggregate"]:::ext
    EB["Release"]:::ext
    CC["Component<br/>The Compute Interface"]
    CapC["Feature<br/>The Operational Trait"]
    CD["Recipe"]:::ext
    CapD["FeatureRecipe"]:::ext

    A -.->|"Requests"| CC
    A -.->|"Attaches"| CapC
    EB -.->|"Attaches"| CapC
    CC -.->|"Resolved to"| CD
    CapC -.->|"Resolved to"| CapD
  • Rola: Platform Architect. „Programista” platformy. Umieszcza każdy komponent w ontologii operacyjnej, pisze programowalne polityki (mutatory i walidatory Wasm) i ustanawia semantyczne etykiety duck typingu.
  • 2. Component: abstrakcyjny interfejs węzła obliczeniowego. Deklaruje swój kształt bazowy przez operacyjną ontologię chmurową (np. component.aggrega.ai/type: server) i nakłada swoją tożsamość kognitywną przez etykiety duck typingu (np. model.aggrega.ai/capability: generative). Deklaruje sloty poświadczeń przez featuresSchema (wymagane/opcjonalne, blackbox/przezroczyste) i używa schema: (JSON Schema 2020-12, zwykle zapisywanego skrótowym zapisem formy zwartej), aby ściśle walidować nieprzezroczysty blok values programisty.
  • 3. Feature: modułowa cecha operacyjna (np. maskowanie danych, routing DNS, zarządzanie sekretami). Używa selektorów etykiet appliesTo, aby dynamicznie wiązać się z określonymi etykietami semantycznymi. Podobnie jak encje Components deklaruje sloty poświadczeń przez featuresSchema, aby wymusić przydzielanie kluczy API. Co kluczowe, używa metadata.annotations, aby jawnie oznaczać elementy w płaskim grafie IR, co informuje dalsze walidatory polityk Wasm i wtyczki renderujące, jak obsługiwać ładunek konfiguracyjny encji Feature.
    • Encje Features dla poświadczeń: platforma ujednolica zarządzanie poświadczeniami w encji Feature: encja Feature z etykietą feature.aggrega.ai/kind: secret jest funkcją poświadczeń — definiuje interfejs zapytań do magazynu sekretów (np. AWS Secrets Manager, HashiCorp Vault). Dołącza się ją pod features: jak każdą inną encję Feature, na tej samej powierzchni i w tym samym kształcie; etykieta jest metadaną, którą katalog przenosi, aby opisać, co dołączenie wytwarza, i żadna gałąź kompilatora jej nie odczytuje. Nie ma osobnego rodzaju dla magazynu sekretów ani dla receptury sekretu: encja FeatureRecipe dla poświadczeń ma taki sam kształt jak każda inna FeatureRecipe, potok pobierania i dostarczania jest dla obu taki sam, a kontrakt dostarczania inject (env, file, arg) jest wspólny. Jedna encja, jedno słowo kluczowe dołączania, jedna ścieżka wykonania modyfikatorów przez renderowanie — a poświadczenia mapuje się pod features.type w encji Manifest.

Ontologia jako etykieta. Operacyjna ontologia chmurowa jest deklarowana w metadata.labels["component.aggrega.ai/type"], a nie jako pole spec.type najwyższego poziomu. Ten wybór pozwala silnikowi selektorów etykiet kompilatora bezpośrednio celować w wartości ontologii — encja Feature deklaruje appliesTo: "component.aggrega.ai/type in (server, worker)", aby dynamicznie dołączyć się do każdego komponentu server lub worker bez żadnej nowej logiki Go w głównym kompilatorze. Ta sama maszyneria selektorów dotyczy każdej etykiety Aggrega, więc encja Feature, selektor gniazda czy mapowanie granic w encji Release odczytuje własny klucz etykiety katalogu dokładnie tak samo jak ten.

component.aggrega.ai/type jest kluczem Aggrega, a jego zbiór wartości jest zamknięty: opublikowany schemat encji Component wylicza prymitywy, a dokument zawierający cokolwiek innego jest odrzucany przy wczytywaniu, przy czym E0215 wskazuje etykietę i wymienia akceptowane wartości. Katalog potrzebujący klasyfikacji, której Aggrega nie definiuje, dodaje obok własny klucz etykiety — schemat encji Component akceptuje dowolny dodatkowy klucz etykiety z wartością tekstową — więc nowa oś kosztuje własny klucz i żadnego nowego wydania kompilatora, a zastrzeżony klucz zachowuje wszędzie jedno znaczenie. Właśnie dzięki temu encja Feature napisana pod component.aggrega.ai/type in (stateful-server) działa z encjami Components autorów, którzy nigdy się nie spotkali.

Domena 3: baza infrastruktury („implementacje”)

graph LR
    classDef ext stroke-dasharray:5 4;

    CC["Component"]:::ext
    CapC["Feature"]:::ext
    ENV["Manifest"]:::ext
    EB["Release"]:::ext
    CD["Recipe<br/>The Implementation"]
    CapD["FeatureRecipe<br/>The Binding"]
    T["Plugin<br/>The Wasm Plugin"]

    CC -.->|"Resolved to"| CD
    CapC -.->|"Resolved to"| CapD
    ENV -->|"Resolves Interfaces to"| CD
    ENV -->|"Resolves Interfaces to"| CapD
    EB -->|"Renders via"| T
  • Rola: inżynier infrastruktury / Ops. Odpowiada za rzeczywistość fizyczną, przydział portów sieciowych i logikę szablonów.
  • 4. Recipe: wielodostawcowy szablon translacji (np. Helm lub Docker Compose). Ustanawia ścisły kontrakt API 1:1 z komponentem katalogu za pomocą słowa kluczowego implements. Encja Recipe mapuje .values programisty na format fizyczny. Na sztywno koduje fizyczne porty sieciowe (np. 5432) i odczytuje provides celu przez potok .context.uses, spełniając kontrakt wstrzykiwania bez kodowania na sztywno nazw baz danych.
  • 5. FeatureRecipe: jawnie mapuje Feature na konkretną implementację infrastruktury za pomocą słowa kluczowego implements. Wymaga docelowej możliwości dostawcy w capability (np. helm, compose). Ponieważ platforma ujednolica zarządzanie poświadczeniami w encji Feature, encje FeatureRecipes obsługują zarówno funkcje operacyjne (maskowanie danych, routing DNS, wstrzykiwanie sidecarów), jak i funkcje poświadczeń (generowanie CRD sejfu, montowanie woluminów sekretów). Aby obsłużyć to pełne spektrum, obsługuje trzy odrębne bloki wykonawcze:
    1. pipeline: sekwencyjna tablica wtyczek WebAssembly (Wasm) do mutacji encji Workload po renderowaniu (np. wstrzyknięcie sidecara Envoy przez JSONPatch lub zamontowanie woluminu sekretów).
    2. source i valuesMapping, workload, artifacts: te same trzy rodzaje wejścia, które niesie encja Recipe; służą do generowania zasobów i pozwalają Ops natywnie renderować statyczne szablony (np. generować nową CRD HTTPRoute lub CRD ExternalSecret) obok komponentu bazowego.
    3. injectMapping (przechwytywanie przed renderowaniem): natywny blok szablonu Go wykonywany przed wyrenderowaniem bazowej encji Recipe. Zwraca słownik JSON, który kompilator natywnie głęboko scala z potokiem pamięci .context.inject wywołującego, umożliwiając bez użycia Wasm mutację zmiennych środowiskowych i ciągów połączeń po stronie wywołującego.
    • Wzorzec encji FeatureRecipe dla poświadczeń: gdy encja FeatureRecipe implementuje encję Feature dla poświadczeń (oznaczoną feature.aggrega.ai/kind: secret), obowiązuje standardowa zasada dwuczęściowej encji Plugin: pipeline łączy wtyczkę Fetcher (generującą CRD specyficzną dla sejfu), po której następuje wtyczka Injector (montująca sekret w kontenerze docelowym). Podział na Fetcher i Injector maksymalizuje możliwość ponownego użycia — przejście z AWS Secrets Manager na HashiCorp Vault wymaga jedynie wymiany wtyczki Fetcher; Injector pozostaje identyczny.
  • 6. Plugin: wtyczka WebAssembly adresowana treścią. Encja Plugin renderująca dla dostawcy (pluginType: provider) jest jednostką, która przekształca rodzaje wejściowe encji Recipe w końcowy format pliku w postaci tekstu: deklaruje w spec.provider.capabilities nazwę lub nazwy obsługiwanych dostawców (np. helm), udostępnia eksport render_node, do którego kompilator kieruje wywołania, a pozostałe metadane swojego gniazda dostawcy (workloadSchema, wellKnownAnnotations) przenosi w tym samym bloku spec.provider. Pozostałe typy gniazd, które może zadeklarować encja Plugin, to pipeline-step, linter, governance, cli, parser i importer. Kompilator kieruje przypięte odwołanie; środowisko uruchomieniowe WebAssembly wykonuje bajty.

Domena 4: routing i polityki („klej”)

graph TD
    classDef ext stroke-dasharray:5 4;

    A["Aggregate"]:::ext
    EB["Release<br/>The Deployment Router"]
    ENV["Manifest<br/>The Dependency Lockfile"]
    CapC["Feature"]:::ext
    T["Plugin"]:::ext
    CD["Recipe"]:::ext
    CapD["FeatureRecipe"]:::ext

    A -->|"Binds via"| EB
    EB -.->|"Attaches"| CapC
    EB -->|"Uses"| ENV
    EB -->|"Renders via"| T
    ENV -->|"Resolves Interfaces to"| CD
    ENV -->|"Resolves Interfaces to"| CapD
  • Rola: Platform Operator / DevOps.
  • 7. Manifest: plik blokady zależności. Używa płaskiego mapowania URI: słownik components.type mapuje typy komponentów katalogu na URI encji Recipe, a słownik features.type mapuje typy encji Feature na URI encji FeatureRecipe. Rozwiązywanie to bezpośrednie wyszukiwanie URI w pliku blokady i katalogu; określenie możliwości wynika z pola spec.capability każdej rozwiązanej encji Recipe w czasie budowania. Po rozwiązaniu każda encja musi mieć mapowanie, w przeciwnym razie kompilator się zatrzymuje. Aby utrzymać ekosystem DRY, encje Manifests obsługują wzorzec kompozycji w stylu Kustomize za pomocą słowa kluczowego extends, co pozwala manifestom specyficznym dla środowiska (np. lokalnego lub stagingowego) czysto dziedziczyć z globalnego manifestu bazowego i deklarować jedynie własne nadpisania.
  • 8. Release: router. Wiąże aggregate z manifest i mapuje komponenty na fizyczne granice (np. aws-eks-production). Aby utrzymać przepływ pracy DRY, encje Releases obsługują dziedziczenie za pomocą słowa kluczowego extends, co pozwala wydaniom specyficznym dla środowiska czysto dziedziczyć z globalnego wydania bazowego. Spełnia abstrakcyjny kontrakt aggregate, wstrzykując realia fizyczne ściśle do bloku parameters, a fizyczne wymiarowanie (np. CPU lub porty) wstrzykuje przez równoległą przestrzeń nazw infra. Aby chronić encję Aggregate jako jedyne źródło prawdy, schemat encji Release mechanicznie zabrania bloku values: — Ops nie może z poziomu encji Release deklarować values dla żadnej encji Component ani Feature. Zmienność wartości przeznaczonych dla programisty w zależności od środowiska przechodzi przez Parameter Hoisting: programista udostępnia typowane pole parameters.* w encji Aggregate, szablon values encji Component się do niego odwołuje, a encja Release wypełnia parametr dla swojego środowiska. Wyrenderowane wartości różnią się między środowiskami, podczas gdy encja Aggregate — powierzchnia autorska określająca, jakie wartości istnieją i jak przepływają — pozostaje jedynym źródłem prawdy. Jawnie sformułowany zakaz na poziomie schematu opisuje ograniczenie 4 „Release nie może nadpisywać wartości programisty” w sekcji Ograniczenia architektoniczne i zalecane wzorce. Co kluczowe, aby zapobiec niemożliwym do prześledzenia encjom Releases „zmieniającym aggregate”, gdy encja Release używa extends, deklaracja aggregate jest odrzucana przez schemat encji Release (ograniczenie schematu nie pozwala deklarować aggregate, gdy używane jest extends). Wydanie potomne musi odpowiadać dokładnie tej samej intencji programisty co jego rodzic. Natomiast manifest staje się opcjonalny, co odblokowuje „późne wiązanie” — Ops może odziedziczyć całą fizyczną topologię, ale chirurgicznie podmienić plik blokady zależności.
    • Dołączanie encji Feature: encja Release również dołącza encje Features, pod features na granicy lub na pojedynczym komponencie. Encję Feature, której wszystkie wejścia są operacyjne, dołącza bezpośrednio, z jej type i infra; encję Feature dołączoną przez encję Aggregate wymiaruje, zapisując infra tego dołączenia pod tą samą nazwą.

Dlaczego oddzielić encję Manifest od encji Release. Oddzielenie pliku blokady oprogramowania (Manifest) od routera wdrożeń (Release) umożliwia kształt, którego żadna z tych encji nie wytworzyłaby sama: DevOps wdraża jedną aplikację na wielu regionalnych routerach wdrożeń — różnych encjach Releases celujących w różne regiony chmury, wszystkich odwołujących się do tej samej encji Manifest — bez duplikowania powiązań encji Recipe między środowiskami. Każda regionalna encja Release niesie swój układ granic i parametry specyficzne dla środowiska, korzystając z tego samego pliku blokady oprogramowania, który dostarcza encja Manifest. Skalowanie wieloregionowe wynika z rozdzielenia domen, a nie z duplikowania encji Manifest.

Poziom 3: biblioteki (ponowne użycie katalogu)

graph LR
    classDef ext stroke-dasharray:5 4;

    CC["Component"]:::ext
    CapC["Feature"]:::ext
    CD["Recipe"]:::ext
    CapD["FeatureRecipe"]:::ext
    SL["SchemaLibrary<br/>JSON Schema definitions"]
    ML["MappingLibrary<br/>Go template fragments"]
    WL["WorkloadLibrary<br/>Workload template fragments"]
    AL["ArtifactLibrary<br/>Named artifact bundles"]

    CC -.->|"$ref"| SL
    CapC -.->|"$ref"| SL
    CD -.->|"valuesMapping $import"| ML
    CapD -.->|"$import"| ML
    CD -.->|"workload $import"| WL
    CD -.->|"artifacts $import"| AL
    CapD -.->|"$import"| AL
  • Rola: Platform Architect (ta sama persona co w domenie 2), ale rola ta wkracza dopiero wtedy, gdy zawartość katalogu urośnie na tyle, by skorzystać z ponownego użycia schematów między encjami Component lub ponownego użycia między encjami Recipe szablonów, kształtów workloadów czy pakietów artefaktów. Samodzielni autorzy i małe katalogi obywają się bez żadnych encji poziomu 3.
  • 9. SchemaLibrary: definicje JSON Schema 2020-12 wielokrotnego użytku. Biblioteka deklaruje nazwane schematy w spec.schemas: i opcjonalne sparametryzowane pomocniki w spec.templates: (z deklaracjami $params: i odwołaniami $instantiate: do parametrycznego ponownego użycia). Encje katalogu korzystają z wpisów biblioteki za pomocą standardowego słowa kluczowego JSON Schema $ref:, wskazującego wpis biblioteki według tożsamości — w formie bez hosta <library>#/schemas/<name> (wersja pochodzi z pliku blokady, a nie z odwołania). Nazewnictwo PascalCase, dystrybucja przez OCI, przypięcie w pliku blokady. Opcjonalna, dla katalogów potrzebujących ponownego użycia schematów między encjami Component — wspólne kształty, takie jak PodResources, PersistenceSpec, NodePool, MetricsServiceMonitor, powtarzają się w każdej encji Component magazynu danych i każdej encji Component workloadu, a wpisy encji SchemaLibrary usuwają to powtórzenie z definiowania każdej encji Component.
  • 10. MappingLibrary: fragmenty szablonów Go wielokrotnego użytku. Biblioteka deklaruje nazwane szablony w spec.mappings:. Encje Recipes i FeatureRecipes korzystają z wpisów biblioteki według tożsamości za pomocą valuesMapping: { $import: <library>#/mappings/<name> }. Jeden tryb autorski (wyłącznie szablony Go); brak równoległej ścieżki autorskiej w Jsonnet. Opcjonalna, dla katalogów potrzebujących ponownego użycia mapowań między encjami Recipe — wspólne wzorce, takie jak logika pomocników chartów Bitnami czy współdzielone wzorce szablonów podów, powtarzają się w każdej encji Recipe magazynu danych celującej w tego samego dostawcę, a wpisy encji MappingLibrary usuwają to powtórzenie z definiowania każdej encji Recipe.
  • 11. WorkloadLibrary: fragmenty szablonów encji Workload wielokrotnego użytku. Biblioteka deklaruje nazwane wpisy workloadów w spec.workloads:. Encja Recipe korzysta z wpisu według tożsamości za pomocą workload: { $import: <library>#/workloads/<entry> }, a zaimportowana treść jest walidowana względem należącego do platformy schematu encji Workload dokładnie tak jak blok workload: wpisany bezpośrednio — dlatego workload zaimportowany z biblioteki renderuje się identycznie jak równoważny workload wpisany bezpośrednio. Jeden tryb autorski (wyłącznie szablony Go). Opcjonalna, dla katalogów potrzebujących ponownego użycia workloadów między encjami Recipe, gdy kilka encji Recipes współdzieli jeden kształt wdrożenia, a różnią się jedynie wartościami.
  • 12. ArtifactLibrary: nazwane pakiety artefaktów wielokrotnego użytku. Biblioteka deklaruje nazwane pakiety w spec.artifacts:; każdy pakiet grupuje pliki wyjściowe, które należą do siebie — na przykład CRD, jej RBAC i ConfigMap — i jest importowany jako jedna jednostka. Encje Recipes i FeatureRecipes korzystają z pakietu według tożsamości za pomocą artifacts.<name>: { $import: <library>#/artifacts/<name> }. Jeden tryb autorski (wyłącznie szablony Go). Opcjonalna, dla katalogów potrzebujących ponownego użycia artefaktów między encjami Recipe, gdy ten sam zestaw zasobów pomocniczych towarzyszy wielu encjom Recipes.

Każda biblioteka jest publikowana przez OCI, przypinana w pliku blokady (sekcje schema_libraries:, mapping_libraries:, workload_libraries: i artifact_libraries:) i pojawia się w interfejsie Hub wraz z informacją o konsumentach (które encje Components odwołują się do których wpisów biblioteki; które encje Recipes korzystają z których wpisów biblioteki).