Terraform RDS (moduł dołączony do repozytorium)
Ta sama intencja MariaDB co w przykładzie terraform-rds, renderowana przez
źródłowy kształt dostawcy Terraform: zamiast wbudowanej treści HCL
encja Recipe wskazuje lokalny moduł Terraform, a kompilator kopiuje go dosłownie,
a następnie dostarcza jego zmienne wejściowe z filarów dewelopera i operatora.
Co emituje kompilator
W katalogu dist/infra/terraform/ kompilacja tworzy konfigurację główną granicy,
a w katalogu dist/infra/terraform/modules/db/ własne pliki komponentu db:
aggrega.modules.tfw katalogu głównym granicy — konfiguracja główna, deklarującadbjako blokmodule, któregosourceto./modules/db, a którego argumentami są zmienne wejściowe modułu, w deterministycznej kolejności kluczy. Każda granica terraform otrzymuje taki plik i to on umieszcza komponenty granicy w jednej konfiguracji Terraform;- pliki modułu skopiowane bajt w bajt (
variables.tf,main.tf, łącznie z każdą interpolacją${...}zapisaną przez autora modułu); aggrega.provenance.tfobok tych plików — plik komentarzy#identyfikujący kompilację.
Blok db emitowany przez ten przykład:
module "db" { source = "./modules/db"
allocated_storage = 100 backup_retention_period = 14 db_name = "appdb" engine_version = "11.4" instance_class = "db.t3.small" multi_az = true port = 3306 skip_final_snapshot = false storage_type = "gp3" subnet_id = "production-private-db-subnets"}Dwa z tych argumentów warto prześledzić wstecz do miejsca, w którym zostały zapisane.
subnet_id to nazwa grupy podsieci bazy danych, którą encja Release dostarcza w
infra.overrides — grupa jest zarządzana poza tym wdrożeniem, jej nazwa
różni się w zależności od środowiska, a własna deklaracja modułu nie ma wartości domyślnej, więc
encja Recipe ją wymusza, a kompilacja zatrzymuje się z wyraźnym błędem, gdy jej brakuje, zamiast
planować względem niewłaściwej sieci. instance_class pochodzi z tego samego filaru,
ale ma wartość domyślną w encji Recipe, więc encja Release, która niczego nie określa, otrzymuje
db.t3.small.
Cokolwiek encja Recipe mapuje do tych argumentów, kompilator przekazuje
bez zmian i nigdy tego nie rozwiązuje — łącznie ze wskaźnikiem Terraform ${...}. Od pozycji
zależy, gdzie ten wskaźnik trafia: argument modułu jest jedną
z pozycji, które Terraform ewaluuje, więc zapisany tam wskaźnik jest rozwiązywany względem
konfiguracji głównej w czasie planowania, zamiast trafiać do modułu jako dosłowny
ciąg znaków. Nadal musi wskazywać coś, co ta konfiguracja deklaruje.
Ponieważ dane wejściowe są określone w konfiguracji głównej, sam katalog modules/db/ nie jest
konfiguracją, którą można zaplanować tak, jak zostanie wdrożona — na
stronie dostawcy Terraform
opisano, co robi silnik przy takiej próbie.
Pliki
aggregate.yaml— intencja dewelopera: jeden komponentdbtypucore/datastore/mariadb.release.yaml— wymiarowanie operatora dla granicyinfra. Jej wpis dladbwiąże wymagany slotroot_passwordencji Component zcore/generated-secret(zob. niżej) i dołączacore/backup, aby każda automatyczna kopia zapasowa instancji była przechowywana przez 14 dni — to powyższybackup_retention_period; bez dołączenia instancja przechowuje je przez 7 dni.manifest.yaml— wiąże typ komponentu MariaDB z encją Recipe Terraformterraform/mariadb-rds-module, która pobiera swój moduł lokalnie, typ encji Feature poświadczenia zterraform/generated-secret, a typ encji Feature kopii zapasowych zterraform/backup-native, który niczego nie renderuje: encja Recipe odczytuje dołączenie i sama dostarcza wejścia kopii zapasowych modułu..aggrega-config.yaml— wskazuje rejestr hub, z którego rozwiązywane są encje katalogu.
Slot poświadczenia w zarządzanym celu
core/datastore/mariadb deklaruje root_password jako wymagany slot: kompilacja
zatrzymuje się, dopóki nic go nie wiąże. RDS sam generuje i rotuje hasło główne,
a dołączony moduł kopiowany przez tę encję Recipe ustawia
manage_master_user_password, aby to włączyć — więc slot jest delegowany do
silnika, zamiast wypełniać go zapisaną wartością.
To, czy silnik zarządza poświadczeniem, wynika z encji Recipe wybranej przez encję Manifest,
więc operator wiąże slot w encji Release, w jej wpisie dla db.
Wiąże go z core/generated-secret, która niczego nie konfiguruje, ponieważ
nie ma czego zapisywać, a której encja FeatureRecipe
(terraform/generated-secret) to czyste okablowanie, które niczego nie renderuje. Dołączony
moduł i konfiguracja główna są bajt w bajt takie same, jakie byłyby
bez żadnego dołączenia. Odwołanie w encji Manifest jest kwalifikowane dostawcą, ponieważ
sama nazwa recepty jest rozwiązywana tylko wtedy, gdy ma ją dokładnie jeden dostawca, a
biblioteka standardowa dostarcza encję FeatureRecipe generated-secret u więcej niż jednego —
więc sama nazwa w ogóle nie jest rozwiązywana, a kompilacja zatrzymuje się z wyraźnym błędem, zamiast
po cichu wybierać dostawcę za użytkownika.
Generowanie przykładu
Ten przykład można zbudować za pomocą poniższych poleceń albo zlecić jego zbudowanie asystentowi AI.
Należy zapisać przykład w nowym folderze nazwanym tak jak on:
aggrega scaffold --example terraform-rds-moduleNastępnie wypisuje polecenia do uruchomienia w dalszej kolejności. Pierwsze przechodzi do nowego folderu:
cd terraform-rds-moduleKompilacja
aggrega build --release release.yaml --auto-pull--auto-pull zapisuje podczas budowania plik blokady, którego brakuje świeżemu klonowi.
Z asystentem AI
Asystent AI skonfigurowany z narzędziami Aggrega może zrobić to samo: wystarczy wkleić mu ten prompt.
Używaj wyłącznie narzędzi Aggrega i nie twórz samodzielnie żadnego folderu. Jeśli folder obszaru roboczego nie zawiera jeszcze folderu `terraform-rds-module`, wywołaj raz narzędzie `scaffold` z `example` ustawionym na `terraform-rds-module` i bez `dir`: zapisze ono przykład w nowym folderze `terraform-rds-module`. Następnie wywołaj narzędzie `build` z `workspace_root` ustawionym na `terraform-rds-module`, `release` ustawionym na `release.yaml`, `auto_pull` ustawionym na true i `write` ustawionym na true. Podaj mi, jakie pliki zapisała kompilacja; znajdują się w `terraform-rds-module/dist/`.