Import projektu Compose — API notatek z PostgreSQL i Redis
Plik Compose uruchamiający API, bazę danych PostgreSQL, w której to API przechowuje swoje notatki, oraz pamięć podręczną Redis, przekształcony przez aggrega import w szkice plików Aggrega — z przeniesionymi połączeniami, ustawieniami bazy danych, hasłem jako odwołaniem do zmiennej i tagiem każdego obrazu — i skompilowany dla Docker Compose.
Import projektu Compose omawia to krok po kroku: polecenie, pliki, które zapisuje, i dlaczego znajduje się w nich każdy wiersz, kompilację oraz działający stos. Ten folder zawiera każdy etap tego przewodnika:
| folder lub plik | zawartość |
|---|---|
source/ | projekt Compose, compose.yaml, .aggrega-config.yaml, który czyni folder obszarem roboczym, oraz import-answers.yaml, jedyna wartość potrzebna kompilacji dla Kubernetes, której nie zawiera żaden plik Compose |
draft/ | pliki zapisane przez aggrega import compose.yaml --target compose, bez zmian, łącznie z release.lock, oraz to, co polecenie wypisało: stdout.txt na standardowe wyjście, import.txt na standardowe wyjście błędów |
W kopii repozytorium dokumentacji check.sh ponownie uruchamia import, porównuje to, co zapisuje i wypisuje, z draft/, porównuje bloki cytowane w przewodniku z tymi plikami oraz waliduje i kompiluje to, co zapisał import. Wymaga katalogu biblioteki standardowej (skąd go pobrać) pobranego obok tego repozytorium albo jego folderu wskazanego w AGGREGA_CATALOG_DIRS.
Generowanie przykładu
Import tego przykładu można uruchomić poleceniami poniżej albo zlecić jego uruchomienie swojemu asystentowi AI.
Należy zapisać przykład w nowym folderze nazwanym tak jak on:
aggrega scaffold --example import-composeNastępnie wypisuje polecenia do uruchomienia w dalszej kolejności. Pierwsze przechodzi do nowego folderu:
cd import-composeKompilacja
Import tworzy szkice plików Aggrega obok projektu, w source/. Porównuje projekt z katalogiem biblioteki standardowej, który domyślny rejestr obszaru roboczego publikuje jako podpisaną migawkę: pierwszy import pobiera go, weryfikuje, przechowuje w pamięci podręcznej zawartości obszaru roboczego i wskazuje go przez jego skrót (digest) w rekordzie, który zapisuje obok szkiców. Obszar roboczy, który wskazuje własne foldery katalogu — w AGGREGA_CATALOG_DIRS lub pod workspace.catalog_dirs — importuje zamiast tego względem nich. Następnie import pobiera to, od czego zależy szkic encji Release, więc kompilacja następuje od razu:
cd sourceaggrega import compose.yaml --target composeaggrega build --release release.yamlKompilacja zapisuje dist/compose/docker-compose.yaml; jego uruchamianie opisuje przewodnik podlinkowany powyżej.
Z asystentem AI
Asystent AI skonfigurowany z narzędziami Aggrega może zrobić to samo: wystarczy wkleić mu ten prompt.
Używaj wyłącznie narzędzi Aggrega i nie twórz samodzielnie żadnego folderu. Jeśli folder obszaru roboczego nie zawiera jeszcze folderu `import-compose`, wywołaj raz narzędzie `scaffold` z `example` ustawionym na `import-compose` i bez `dir`: zapisuje ono przykład w nowym folderze `import-compose`, którego folder `source` zawiera to, co importuje ten przykład. Następnie wywołaj narzędzie `import` z `workspace_root` ustawionym na `import-compose/source`, `source` ustawionym na `compose.yaml` i `target` ustawionym na `compose`: odczytuje ono potrzebne odpowiedzi z `import-answers.yaml` obok `compose.yaml`, zapisuje swoje szkice w `import-compose/source` i pobiera to, czego one potrzebują. Następnie wywołaj narzędzie `validate` z `workspace_root` ustawionym na `import-compose/source` i `release` ustawionym na `release.yaml` oraz narzędzie `build` z `workspace_root` ustawionym na `import-compose/source`, `release` ustawionym na `release.yaml` i `write` ustawionym na true. Podaj mi, które pliki zapisała kompilacja; znajdują się w `import-compose/source/dist/`.Testowanie
Gdy stos działa tak, jak uruchamia go przewodnik krok po kroku, a dla API wskazano obraz odpowiadający na HTTP na porcie 8080, należy odpytać API na porcie, który publikuje encja Release:
curl -sS http://127.0.0.1:8080/notesZastępczy program przewodnika odpowiada opisem żądania, które otrzymał:
{ "path": "/notes", "headers": { "host": "127.0.0.1:8080", [… omitted: the user agent and the media types the client sent] }, "method": "GET", [… omitted: the rest of the request as the stand-in received it, the client's address and the container's host name]}Po zaimportowaniu z --target helm i zastosowaniu w Kubernetes, jak pokazuje przewodnik krok po kroku, API odpowiada na to samo żądanie pod tym samym adresem, gdy tylko lokalny port zostanie przekierowany do jego Service; tam nie otrzymuje jeszcze hasła do swojej bazy danych, ponieważ Secret dociera wyłącznie do bazy danych:
kubectl port-forward -n <namespace> svc/api-default 8080:8080