Przejdź do głównej zawartości
AggregaAggrega
Wybierz język: Polski
Ta strona została przetłumaczona maszynowo. Przeczytaj oryginał w języku angielskim.

Kompozycja

Ta strona wyjaśnia jedną ideę, budowanie aplikacji z części większych niż jeden komponent, i nie jest uruchamialną przestrzenią roboczą. Routing modułów do granic — umieszczanie całych podmodułów w granicach pokazuje ją w przestrzeni roboczej, którą się buduje; można ją zapisać we własnym folderze poleceniem:

Terminal window
aggrega scaffold --example module-boundary-routing

Następnie wypisuje polecenia do uruchomienia w dalszej kolejności:

Terminal window
cd module-boundary-routing
aggrega build --release release.yaml --auto-pull

Moduły: encja Aggregate importowana przez inną

Encja Aggregate może zaimportować inną encję Aggregate jako moduł pod aggregates:. Moduł składa własne komponenty i łączy własne krawędzie, więc żaden z jego elementów wewnętrznych nie pojawia się w encji Aggregate, która go importuje. Przykład importuje dwa moduły z katalogu biblioteki standardowej, z aggregate.yaml:

spec:
aggregates:
metrics:
type: core/thanos
documents:
type: core/ferretdb

Blok exportedComponents modułu jest jego interfejsem publicznym: komponentami, z którymi może się połączyć coś spoza modułu, każdym pod nazwą, pod którą jest eksportowany. core/ferretdb eksportuje swój komponent proxy jako mongo, więc komponent importującej encji Aggregate osiąga go ścieżką z kropką documents.mongo:

uses:
database:
main:
target: documents.mongo

Moduł może deklarować własne parametry, które importująca encja Aggregate wypełnia w parameters: importu.

Umieszczanie modułu

Encja Release umieszcza cały moduł w granicy za pomocą wpisu aggregates: o kluczu równym nazwie modułu, a każdy komponent zawarty w module trafia tam razem z nim. Może też konfigurować komponenty modułu, każdy pod nazwą, jaką ma wewnątrz modułu. Z release.yaml, bez komentarzy:

spec:
boundaries:
observability:
directory: observability
annotations:
aggrega.ai/namespace: observability
aggregates:
metrics:
components:
query:
infra:
compute:
cpu: 500m
memory: 1Gi
data:
directory: data
annotations:
aggrega.ai/namespace: data
aggregates:
documents: {}

Własne adnotacje modułu docierają do jego własnych komponentów dokładnie tak, jak adnotacje encji Aggregate docierają do jej własnych, więc moduł może umieścić swoje komponenty w przestrzeni nazw, którą deklaruje. Importująca encja Aggregate nie deklaruje niczego, co sięga do wnętrza modułu; robi to encja Release, a jej wartość wygrywa dla tego samego klucza.

Usługa, której build nie aprowizuje

Serwer, który już istnieje, nadal jest węzłem grafu: uczestniczy w połączeniach, w polityce i w tym, co otrzymują jego konsumenci, a nic nie jest dla niego aprowizowane. Jego encja Manifest wiąże encję Recipe, która niczego nie aprowizuje, a encja Release podaje adres. W przykładzie Jeden kontrakt, trzy realizacje encja Manifest manifest-external.yaml wiąże core/datastore/postgres z helm/postgres-external, który emituje tylko ExternalName Service, a encja Release dostarcza adres, z release-external.yaml:

db:
infra:
overrides:
host: postgres.data.example.net

Adres jest ciągiem wskaźnikowym: build przekazuje go dalej bez rozwiązywania, a to, co odpowie pod tą nazwą podczas działania aplikacji, jest tym, do czego aplikacja dociera. Encja Aggregate jest tym samym plikiem dla wszystkich trzech encji Releases przykładu.

Podsystemy: grupowanie wewnątrz jednej encji Aggregate

Podsystem grupuje komponenty w obrębie encji Aggregate. Zadeklarowane na nim adnotacje docierają do każdego komponentu, który zawiera, a encja Feature dołączona do niego jest dołączana do każdego z nich:

spec:
subsystems:
billing:
annotations:
team.aggrega.ai/owner: billing-squad
aggrega.ai/namespace: billing
features:
metrics:
type: core/prometheus-exporter
components:
invoice-api:
type: core/compute/server
payment-worker:
type: core/compute/worker

Build spłaszcza drzewo podsystemów: invoice-api i payment-worker niosą każdy dołączenie metrics i obie adnotacje, które encja Recipe odczytuje jako {{ index .context.annotations.aggregate "team.aggrega.ai/owner" }}. aggrega.ai/namespace jest adnotacją dostawcy, więc umieszcza też oba komponenty w przestrzeni nazw billing. Encja Release konfiguruje infra dołączenia we wpisie każdego komponentu, pod nazwą nadaną mu przez podsystem, a przestrzeń nazw ustawiona przez encję Release nadpisuje przestrzeń nazw podsystemu dla obejmowanych komponentów.

Dołączenie, które łączy się z czymś własnym

Dołączenie może mieć własny blok uses:, prowadząc krawędź od dołączenia, a nie od komponentu, do którego jest dołączone. W przykładzie Magazyn danych z kopią zapasową na każdym celu operator dołącza core/backup do bazy danych i łączy dołączenie z zasobnikiem, do którego trafiają kopie zapasowe, z release-helm-velero.yaml:

spec:
components:
db:
features:
backup:
type: core/backup
infra:
schedule: "30 2 * * *"
retention_days: 14
uses:
store:
bucket:
target: backups

Własne połączenia bazy danych pozostają bez zmian: krawędź do backups należy do dołączenia, jest rejestrowana jako poprowadzona przez nie i jest sprawdzana przez politykę jak każda inna krawędź. Operacyjną encję Feature i encję Feature poświadczeń dołącza się w ten sam sposób, a każda z nich może mieć blok uses:.