aggrega registry
Zarządza rejestrami i ich polityką zaufania do podpisów
Składnia
aggrega registryOpis
Manage the OCI registries Aggrega publishes to and resolves from, together withthe signature trust policy for each.
A registry entry records where to reach the registry and what to require of thesignatures on artifacts it serves — which identities are trusted, and whether asignature is required at all. That policy is what "aggrega pull" enforces whenit verifies an artifact and what "aggrega push" honours when it decides whetherto sign.
"aggrega registry add" can fetch a registry's own advertised trust policy ratherthan having you write it out. "aggrega registry update" builds the localsearchable index that "aggrega search" and "aggrega plugin add" read.
A registry entry is written to the global config shared across every workspaceon this machine, because a registry and the identities you trust on it areusually the same wherever you work. That makes adding or removing one amachine-wide change: every project on this machine resolves through the entryyou just wrote or dropped. Pass --workspace to write it to this project's configfile instead. Building the searchable index is the exception — that lands inthis workspace's own artifact cache and reaches no other project.Podpolecenia
| Polecenie | Opis |
|---|---|
aggrega registry add | Rejestruje rejestr i jego politykę zaufania do podpisów |
aggrega registry list | Wyświetla skonfigurowane rejestry i ich stan zaufania |
aggrega registry remove | Usuwa rejestr i jego politykę zaufania z pliku konfiguracyjnego |
aggrega registry update | Buduje lokalny, przeszukiwalny indeks skonfigurowanych rejestrów |
Opis aggrega registry add
Register a registry host and its signature trust policy.
The entry is keyed under the host exactly as written, and every lookup of it ismade in one spelling: a lowercase host name containing a dot, localhost, a singlename followed by a port (registry:5000), an IPv4 address, or an IPv6 address inbrackets, each with an optional :port. A reference may be given instead — itsscheme, path and credentials are dropped and the entry is keyed under the host itnames — but a host written in capitals, with the default HTTPS port, or as asingle name with no port is refused, naming the spelling to write where there isone.
The entry is written to the global config shared across every workspace, since aregistry and the identities you trust on it are usually the same wherever youwork. Pass --workspace to write it to this project's config file instead; the twoflags are mutually exclusive.
By default the registry's advertised trust policy is fetched once from theregistry's own origin (https://<host>/.well-known/aggrega-trust) and pinnedlocally — trust-on-first-use. Verification at pull time always runs against thepinned local policy, never a live re-fetch. Pass --fetch-trust=false to skip thefetch and pin only what the flags supply.
A trust policy can also be set by hand: keyless (one or more --identity entries,each an "identity=issuer" pair) or keyed (--key pointing at a pinned public-keyPEM). Manual --identity / --key flags OVERRIDE the fetched set — when either issupplied, the fetch is skipped and the policy is built from the flags alone.Pass --trusted-root to pin a Sigstore trust-root bundle for air-gapped keylessverification. Adding the official hub host with no policy flags pins the built-inofficial baseline.
When the registry advertises no trust policy (a 404 or an unreachable endpoint),the add does not fail: it writes the policy from the flags (or an empty policy)and prints a notice suggesting manual --identity / --key pinning. The officialhub writes its built-in baseline instead, and the notice says the baseline waspinned.
When the workspace is offline the advertised policy cannot be fetched, so theregistry is never asked. Adding a registry other than the official hub is thenrefused unless --identity or --key supplies the policy, rather than writing anentry that trusts nothing: register it once while online, or pin it by hand.Adding the official hub offline pins its built-in baseline, with a notice sayingso, and a manual policy registers offline exactly as it does online.
Existing settings in the target config file are preserved.Flagi aggrega registry add
| Flaga | Domyślnie | Opis |
|---|---|---|
--advisory | false | Obniża niepowodzenia weryfikacji dla tego rejestru do ostrzeżeń zamiast przerywać działanie |
--fetch-trust | true | Pobiera i przypina ogłaszaną przez rejestr politykę zaufania przy pierwszym użyciu. Aby to pominąć, należy użyć —fetch-trust=false; ręczne —identity/—key również pomijają pobieranie. |
--global | false | Zapisuje wpis w konfiguracji globalnej, współdzielonej przez wszystkie obszary robocze. Rejestr domyślnie trafia tutaj. |
--identity | [] | Zaufana tożsamość bezkluczowa w postaci identity=issuer, na przykład dev@example.com=https://accounts.google.com (można powtarzać; zbiór alternatyw OR). Zastępuje pobraną politykę zaufania. |
--key | — | Ścieżka do przypiętego pliku PEM z kluczem publicznym zgodnym z cosign, używanego do weryfikacji kluczowej. Zastępuje pobraną politykę zaufania. |
--name | — | Opcjonalny, przyjazny alias tego rejestru. Tożsamością pozostaje host; alias jest na niego rozwiązywany wszędzie tam, gdzie wskazywany jest rejestr (np. —registry). Musi być unikatowy wśród rejestrów. |
--require-signatures | false | Wymaga podpisu na każdym artefakcie pobieranym z tego rejestru (i wysyłanym do niego) |
--trusted-root | — | Ścieżka do przypiętego pakietu korzenia zaufania Sigstore do bezkluczowej weryfikacji w środowisku odizolowanym |
--workspace | false | Zapisuje wpis w konfiguracji obszaru roboczego tego projektu zamiast w konfiguracji globalnej. |
Opis aggrega registry list
List every registry configured in the effective merged config, one per line,with its friendly alias (if any), a short trust-posture summary, and a marker onthe default registry.
This reads the resolved configuration and never contacts a registry. Registriesare listed in ascending host order.
With -o json the same set is emitted as one structured document per registry:its host, its alias, whether it is the default, its trust posture as discretefields rather than the table's rendered sentence, and whether a credential forthat host is present in the shared credential store. The credential state reportspresence only — a credential is never read out, measured, or shown in any form,and whether the registry would accept it is not asked, since that would take anetwork round trip. Reading it consults the local credential store, which honorsa configured credential helper. The order is the same ascending host order thetable uses.Flagi aggrega registry list
| Flaga | Domyślnie | Opis |
|---|---|---|
--output, -o | table | Format wyjścia: table|json. |
Opis aggrega registry remove
Remove a registry's trust-policy entry from a config file, addressed by its hostor its friendly alias.
By default the entry is removed from the global config shared across everyworkspace; pass --workspace to remove it from this project's workspace configinstead. Setting both --global and --workspace is a usage error.
The default_registry pointer is left untouched — removing a registry's trustpolicy reverts that host to default trust; it does not change which registry isthe default. Where default_registry names the removed entry by its alias, thatalias names nothing afterwards, and the configuration is refused untildefault_registry is written as a host or as another entry's name.Flagi aggrega registry remove
| Flaga | Domyślnie | Opis |
|---|---|---|
--global | false | Usuwa wpis z konfiguracji globalnej, współdzielonej przez wszystkie obszary robocze. |
--workspace | false | Usuwa wpis z konfiguracji obszaru roboczego tego projektu zamiast z konfiguracji globalnej. |
Opis aggrega registry update
Walk each configured registry's repositories, read the latest published versionof each, and write a deterministic local searchable index to the artifact cache.
With no argument, every configured registry is indexed. With a single registryargument (a host or a friendly alias), only that registry is indexed.
This is the one registry command that reaches the network. The index it writeslands in this workspace's own artifact cache, so refreshing it changes nothinganother project on this machine resolves through. Credentials are read from asupplied or ambient source and never asked for: a registry that needs one you donot have fails with a message naming what it wanted.
For each repository the highest strict-SemVer version is selected (pre-releaseversions are skipped) and its catalog facets — kind, description, category,labels, and, for plugins, socket type and capabilities — are recorded from thepublished manifest. A repository with no conforming version is skipped; arepository that cannot be read is skipped with a note, so one unreadablerepository does not abandon the whole index.
A registry that asks the walk to slow down — a 429 answer, or a 503 that sayshow long to wait (Retry-After) — is left alone for as long as it asks, or tenseconds where it does not say, and the walk reads fewer of its repositories atonce until it answers again, then returns to its usual pace; on a terminal thewait is shown beside that registry's row. A registry that answers nothing but"slow down" for five minutes is not indexed: it keeps the index it had beforethe run, and the command names it, its last answer and how long it waited.
A read the registry fails or drops in passing — a 5xx answer, a connectionreset or timed out, an answer cut short — is asked again a few times, with agrowing wait between attempts. A repository with a read stillfailing after that is not recorded from this run: it keeps the record the indexalready holds for it, where that record was judged under the trust policy now inforce, and is otherwise left out of the index; either way it is named as arepository that could not be read, as the walk goes and again in the closingsummary under its registry's row, with the kind of the read's last failure — thestatus the registry answered, a timeout, a reset, an answer cut short — and theread that failed. So a version is never recorded unsigned,undated or without its deprecation marker because a read failed, with or without--upgrade. Each registry's row in the closing summary also says how many readswere asked again, whether or not they then succeeded — a read sent again afterthe registry asked the walk to slow down among them — and says zero when nonewas.
Every signature a registry's walk verifies against the public Sigstore trust rootis verified against the same copy of that root, fetched once for the walk ratherthan once per signature; a registry whose trust policy pins a trust root of itsown is verified against that file.
A registry whose repository listing repeats itself — naming a repository it hasalready named, or answering two pages in a row with no repository while stillpointing to a next page — is not followed round again. That registry is reportedas not indexed, with a message naming it and saying its repository listingrepeated itself; the other registries are still indexed, and the command exitsnon-zero.
A registry that is not indexed keeps the index it had before the run, unchanged:nothing is written for a registry whose walk failed, whose listing repeateditself, or that was being walked when the command was interrupted. Registriesindexed earlier in the same run keep what this run wrote for them. A registry'snew index is written aside and put in place whole, so a command stopped whilewriting one leaves that registry with a complete index — the one it had beforethe run, or the new one — or with none, never with a partial one.
Every strict-SemVer version a recorded repository publishes is listed too, eachwith the manifest digest its tag resolves to — the address of the exact bytespublished under that version. Where the registry's trust policy pins a public keyor trusted identities, and verification is not switched off, each version's ownsignatures are verified against that policy and the signer is recorded when oneverifies; a version with no signature, or none that verifies, is recorded with nosigner. Where several verify, the signer recorded is the one the transparency logrecorded earliest, whatever order the registry lists them in, so signing a versionagain never changes its recorded signer.
Each version's publication date is recorded too, with its source. Where one of theversion's keyless signatures verified, the date is the time the transparency logrecorded that earliest signature, as the verified log entry attests it (source'transparency-log') — so signing a version again never moves its date. Otherwiseit is the date the publication itself stated beside what it published (source'publisher'), the earliest where several are stated: the publishing machine's ownclock, which nothing attests, read from any registry whatever its trust policy.A version with neither — published without stating a date, and not signedkeyless in a way this policy verifies — is recorded with no date.
Only manifests, signature attachments and publication-date attachments are read:no entity's content is fetched. 'aggrega search -o json' reports these under eachrecord's 'published' field.
The per-repository records are byte-identical across two runs against the sameregistry state; the freshness timestamp is written to a sibling file so it neverdisturbs the records.
A refresh reads again only what changed, and finds every change a full re-readwould. For each repository it revalidates the tag listing with a conditionalrequest, resolves every version's tag to its manifest digest, and revalidates everyversion's attachments — its signatures, publication-date statements and deprecationmarkers — with one conditional request, plus one for the signatures of adeprecation marker it judged before. A version whose digest or attachments changedis read again in full, and its signatures and markers are verified again exactly asa full re-read verifies them; everything else is kept as recorded. A change to thisregistry's trust policy reads every version again under the policy now in force, andso does a repository whose entry in the index records none of these checks. Anunchanged registry therefore costs one conditional request per repository and twosmall requests per version (three where a deprecation marker was judged), withnothing downloaded. A version is read again on the next refresh where it carries adeprecation marker that was not honored, or where this run got no way torevalidate its attachments — which, on a registry that offers none, is everyversion.
Several repositories are read at a time. Everything the command records and printscomes out in repository order, so the index and the output are the same as readingone repository at a time would produce.
While it walks, a terminal shows the walk's progress on standard error, the waybuild and pull show theirs: a row naming each registry, a spinner while thatregistry's repository listing is read, then how many of its repositories the walkhas finished out of how many it lists, counted in repository order, and a bar forthe whole walk below the rows. On a terminal that cannot redraw in place, or with--plain, each registry gets one plain line instead, written when its walk ends,with the count it ended on and the time it took. When standard error is not aterminal, no progress is shown. The progress changes nothing the command prints onstandard output.
Use --upgrade to read every repository in full, comparing nothing with the indexalready written — to rebuild an index from the registry alone. It finds no change arefresh without it would miss.
Each published version's deprecation markers are read as the walk goes, and the oneswhose own signature verifies are recorded into the index. Every marker read isreported, whether or not it was recorded — a version kept as recorded is not read, soits marker is not reported again — and each registry reports how many markers itsindex now records, including when that number is zero. Where signatureverification is disabled for a registry, the walk reports that its markers were notexamined rather than a count, so a registry that published nothing is never confusedwith one this run had no basis to judge.Flagi aggrega registry update
| Flaga | Domyślnie | Opis |
|---|---|---|
--upgrade | false | Odczytuje każde repozytorium w całości, nie porównując niczego z już zapisanym indeksem (odświeżenie bez tej flagi i tak ponownie odczytuje wszystko, co się zmieniło) |
Co registry update raportuje o znacznikach wycofania
Przechodząc przez rejestr, aggrega registry update odczytuje znaczniki wycofania każdej
opublikowanej wersji i zapisuje w lokalnym indeksie te, które potrafi uwierzytelnić.
Wynik tego skanowania jest raportowany w każdym przypadku, dzięki czemu rejestr, który nie opublikował
żadnego znacznika, można odróżnić od uruchomienia, które w ogóle go nie szukało.
Każdy znacznik odczytany podczas przechodzenia daje jeden wiersz z nazwą repozytorium, wersją oraz wagą zapisaną przez wydawcę — warning, error lub retracted — wraz z informacją, czy znacznik został zapisany. Wersja, której załączniki nie zmieniły się od ostatniego odświeżenia, zostaje zachowana w zapisanej postaci zamiast ponownego odczytu, więc jej znacznik nie jest ponownie raportowany; liczba podana niżej nadal ją obejmuje. Znacznik jest zapisywany tylko wtedy, gdy jego własny podpis weryfikuje się względem podpisujących, których honoruje polityka zaufania rejestru. Znacznik, który jest obecny, ale nie daje się zdekodować, albo obecny, ale nie honorowany, jest raportowany jako taki i pomijany w indeksie, zamiast zostać zapisany na podstawie dowodu, którego nie udało się uwierzytelnić — podobnie jak znacznik, o którym rejestr odpowiada, że go nie przechowuje. Znacznik, którego odczyt się nie powiódł, to inny przypadek: zob. Odczyt, który się nie powiódł.
Następnie dla każdego rejestru raportowana jest liczba znaczników zapisanych teraz w jego indeksie, także wtedy, gdy ta liczba wynosi zero. Tam, gdzie weryfikacja podpisów jest wyłączona — globalnie lub dla tego jednego rejestru — raport stwierdza zamiast tego, że znaczniki nie zostały dla niego sprawdzone. To dwa różne fakty: pierwszy mówi, że rejestr nie opublikował niczego, na co ten obszar roboczy mógłby zareagować, drugi — że to uruchomienie nie miało żadnej podstawy zaufania, by w ogóle ocenić znacznik. Rejestr, którego znaczniki nie zostały sprawdzone, nie wnosi żadnego wycofania do wyboru wersji, więc autor, który dołączył znacznik i widzi ten wiersz, wie, dlaczego nie ma on żadnego efektu.
Data publikacji zapisywana dla każdej wersji
Czas utworzenia opublikowanego manifestu jest przypięty, więc jego skrót zależy wyłącznie od tego, co zostało
opublikowane, a nigdy od tego, kiedy. Datę publikacji wersji odczytuje się zatem z danych umieszczonych obok
manifestu, a aggrega registry update zapisuje ją dla każdej wersji wraz ze źródłem, z którego
pochodzi:
transparency-log— gdy podpis wersji jest bezkluczowy i weryfikuje się względem polityki zaufania rejestru: czas, w którym dziennik przejrzystości zarejestrował ten podpis, poświadczony podpisaną obietnicą dziennika. Gdy weryfikuje się kilka podpisów wersji, jest to najwcześniejszy z ich czasów, a sygnatariusz zapisany dla wersji pochodzi z tego samego podpisu — niezależnie od kolejności, w jakiej rejestr wymienia podpisy — więc wersja podpisana ponownie zachowuje swoją datę i swojego sygnatariusza. Dla wersji podpisanej w chwili publikacji jest to jej publikacja; dla wersji podpisanej po raz pierwszy później za pomocąaggrega signjest to chwila podpisania. To źródło ma pierwszeństwo wszędzie tam, gdzie istnieje.publisher— w przeciwnym razie: czas podany przez publikację obok tego, co opublikowała: niewielki załącznik published-at, któryaggrega pushiaggrega push-artifactzapisują ze wskazaniem zegara maszyny publikującej, niczym niepoświadczonym. Jest on odczytywany z każdego rejestru niezależnie od jego polityki zaufania, ponieważ stanowi oświadczenie publikującego, a nie decyzję o zaufaniu. Gdy dołączono kilka takich załączników, przyjmowany jest najwcześniejszy.
Wersja bez żadnego z tych źródeł nie ma zapisanej daty. Jest to publikacja, która żadnej daty nie podała, a jej
podpis nie jest podpisem bezkluczowym weryfikowanym przez tę politykę — na przykład publikacja bezkluczowa odczytana
w ramach polityki, która nie ufa żadnej tożsamości bezkluczowej, ponieważ publikacja bezkluczowa nie podaje
własnej daty. aggrega search -o json podaje datę dla każdej wersji w polu published.
Co odświeżenie odczytuje ponownie
Odświeżenie porównuje to, co rejestr udostępnia teraz, z tym, co zapisał indeks, i ponownie odczytuje wszystko, co się zmieniło — z tym samym wynikiem, jaki daje pełny ponowny odczyt. Dla każdego repozytorium:
- ponownie weryfikuje listę tagów, dzięki czemu wychwytywana jest wersja opublikowana lub usunięta w międzyczasie;
- rozwiązuje tag każdej wersji do manifestu, który on wskazuje, dzięki czemu starsza wersja opublikowana ponownie pod istniejącym tagiem jest odczytywana ponownie;
- ponownie weryfikuje załączniki każdej wersji — jej podpisy, deklaracje daty publikacji i znaczniki wycofania — dzięki czemu podpis, data lub znacznik dołączony do wersji w międzyczasie zostaje odczytany i zweryfikowany, a to samo robi z podpisami znacznika wycofania, który ocenił wcześniej;
- porównuje politykę zaufania rejestru z tą, w ramach której zbudowano indeks, dzięki czemu zmiana polityki powoduje ponowny odczyt każdej wersji w ramach nowej.
Znacznik wycofania, podpis i data publikacji są dołączane do opublikowanej wersji, każde jako osobny obiekt wskazujący na nią — co właśnie pozwala publikującemu wycofać lub podpisać wersję bez jej ponownej publikacji — więc żadne z nich nie dodaje tagu ani nie zmienia własnego manifestu wersji. Zmieniają one załączniki wersji, i to właśnie ponownie weryfikuje trzecie sprawdzenie. Wykluczanie wersji i aggrega inspect czytają ten indeks, więc wersja wycofana od ostatniego odświeżenia zostaje wykluczona z wyboru i pokazana, gdy tylko zostanie wykonane kolejne odświeżenie.
Każde sprawdzenie to niewielkie żądanie — rozwiązanie skrótu manifestu albo żądanie warunkowe, na które rejestr odpowiada, że nic się nie zmieniło, nie wysyłając niczego — więc odświeżenie niezmienionego rejestru niczego nie pobiera. Wersja, która ma znacznik wycofania, który nie został uhonorowany, lub której załączników ten przebieg nie miał jak ponownie zweryfikować, jest odczytywana ponownie przy następnym odświeżeniu. W przypadku rejestru, który nie potrafi określić, czy załączniki wersji się zmieniły, każda wersja jest odczytywana ponownie przy każdym odświeżeniu: wynik jest ten sam, a koszt taki jak przy pełnym ponownym odczycie.
--upgrade odczytuje każde repozytorium w całości, nie porównując niczego z już zapisanym indeksem. Można go użyć, aby odbudować indeks wyłącznie na podstawie rejestru; nie wychwytuje niczego, co pominęłoby odświeżenie.
Rejestr, który prosi o zwolnienie
Oficjalny hub, hub.aggrega.ai, ogranicza liczbę żądań, które mogą nadejść z jednego adresu w krótkim czasie, więc maszyny współdzielące adres współdzielą ten limit, a każdy rejestr może w ten sam sposób ograniczać swoich klientów. Rejestr, który przekroczył swój limit, odpowiada 429 Too Many Requests albo 503 Service Unavailable z nagłówkiem Retry-After podającym, jak długo czekać. Każde żądanie, które wiersz poleceń wysyła do rejestru, niezależnie od polecenia, reaguje na taką odpowiedź tak samo: czeka tak długo, jak rejestr prosił, lub dziesięć sekund, gdy odpowiedź tego nie podaje, plus losowo do jednej sekundy więcej, a następnie pyta ponownie, bez stałej liczby prób. Razem z nim czeka każde żądanie do tego rejestru, nie tylko odrzucone, i wysyła się do niego mniej żądań naraz — o połowę mniej za każdym razem, gdy o to prosi, aż do jednego — a liczba ta rośnie znowu o jeden po każdej serii żądań obsłużonych bez błędu, z powrotem do zwykłej liczby dla polecenia. Oczekiwanie jest pokazywane na tych samych zasadach co reszta postępu polecenia, jako wiersz taki jak hub.aggrega.ai asked to slow down; waiting 11 s: aggrega build, aggrega pull i aggrega registry update pokazują je obok bieżącego etapu, pozostałe polecenia, które pokazują, na co czekają, pokazują je jako osobny etap — z wyjątkiem aggrega sign --jobs podpisującego kilka referencji naraz, które pokazuje te oczekiwania jako jeden etap — a gdy standardowe wyjście błędów nie jest terminalem, nic nie jest pokazywane, chyba że zażąda tego --progress polecenia. Rejestr, który przez pięć minut nie odpowiada niczym innym niż „zwolnij”, jest odrzucany z kodem E0378, z podaniem rejestru, jego ostatniej odpowiedzi i tego, jak długo nie odpowiadał niczym innym; pięć minut to stała wartość i żadne ustawienie jej nie zmienia. aggrega registry update wymienia wtedy ten rejestr pod Not indexed: w końcowym podsumowaniu, a rejestr zachowuje indeks, który miał przed uruchomieniem.
Odczyt, który się nie powiódł
Przechodzenie odczytuje z rejestru wiele małych obiektów, a niektóre odczyty po drodze się nie udają: rejestr odpowiada, że wystąpił w nim błąd lub jest niedostępny (status 5xx inny niż 503 podający, jak długo czekać) albo że żądanie przekroczyło limit czasu (408), połączenie zostaje zresetowane lub przekracza limit czasu albo odpowiedź urywa się, zanim będzie kompletna. O każdy taki odczyt prosi się ponownie kilka razy, z coraz dłuższym oczekiwaniem między próbami. Rejestr, który prosi przechodzenie o zwolnienie, nie powoduje niepowodzenia odczytu: odczyt czeka i jest ponawiany, jak opisuje Rejestr, który prosi o zwolnienie, a rejestr, który prosi o to przez pięć minut, kończy przechodzenie całego tego rejestru, a nie jednego repozytorium.
Odczyt, który nadal się nie udaje, nigdy nie jest traktowany jako odpowiedź. Podpis, którego nie udało się odczytać, nie oznacza wersji bez podpisu, a znacznik wycofania, którego nie udało się odczytać, nie oznacza wersji, która nigdy nie została wycofana, więc przechodzenie nie zapisuje z tego przebiegu niczego o tym repozytorium. Repozytorium zachowuje zapis, który indeks już dla niego przechowuje, o ile ten zapis został oceniony zgodnie z obecnie obowiązującą polityką zaufania rejestru, a w przeciwnym razie zostaje pominięte w indeksie. W obu przypadkach przechodzenie wymienia repozytorium w bieżącym komentarzu, podając, która z tych dwóch rzeczy nastąpiła i który odczyt się nie powiódł, oraz wymienia je ponownie w końcowym podsumowaniu, w osobnym wierszu pod wierszem jego rejestru, wśród repozytoriów, których nie udało się odczytać:
Indexed 1 registry. registry.example.com: 41 entities, 1 repository could not be read, 4 reads retried component/core/web: the registry answered 503 Service Unavailable: …Wiersz rejestru podaje też, ile odczytów ponowiono — każdy odczyt liczony jest raz, niezależnie od liczby prób i od tego, czy w końcu się powiódł — a gdy nie było żadnego, podaje 0 reads retried. Przechodzenie, którego wszystkie odczyty ostatecznie się powiodły, nie pokazuje w swoim wierszu żadnego repozytorium, więc to właśnie ta liczba mówi, jak blisko było pominięcia któregoś.
Każdy taki wiersz zaczyna się od rodzaju ostatniego niepowodzenia odczytu — statusu, którym odpowiedział rejestr, odczytu, który przekroczył limit czasu, połączenia, które zostało zresetowane, lub urwanej odpowiedzi — po którym następuje samo niepowodzenie, wskazujące, o który odczyt chodziło. Niepowodzenie żadnego z tych rodzajów, na przykład niemożność uzyskania korzenia zaufania, względem którego miałby zostać zweryfikowany podpis, jest podawane samo. Metoda aggrega/registryUpdate w aggrega serve odpowiada tymi samymi repozytoriami w skipped każdego hosta, każde z tym samym reason, oraz liczbą ponownie zażądanych odczytów jako readsRetried. To samo dotyczy odświeżenia i --upgrade, a następne przechodzenie zaczyna od tego, co indeks wtedy zawiera, tak jak w przypadku każdego repozytorium.
Klucz publiczny przypinany przez politykę z kluczem
Polityka zaufania z kluczem przypina klucz publiczny rejestru bezpośrednio, jako public_key wpisu:
aggrega registry add --key <file> kopiuje tam zawartość pliku, podobnie jak przypięcie
polityki ogłaszanej przez rejestr, która zawiera klucz. Wartością jest blok klucza publicznego PEM — tekst
od wiersza -----BEGIN PUBLIC KEY----- lub -----BEGIN RSA PUBLIC KEY----- do
odpowiadającego mu wiersza -----END — a tekst powyżej bloku jest ignorowany.
Wartość bez wiersza -----BEGIN … PUBLIC KEY----- jest odrzucana podczas wczytywania pliku
konfiguracyjnego, z podaniem pliku i wpisu. registry add wykonuje to samo sprawdzenie przed
zapisem, więc plik --key zawierający cokolwiek innego — klucz prywatny, certyfikat lub klucz w
innym kodowaniu — jest odrzucany, a plik konfiguracyjny pozostaje bez zmian. Sprawdzany jest tylko
ten wiersz: to, czy blok dekoduje się do użytecznego klucza, okazuje się dopiero przy weryfikacji
względem niego podpisu z rejestru.
Tryb offline
aggrega registry update to jedyne polecenie w tej grupie, którego cała praca polega na przejściu po rejestrach, i w trybie offline — ustawionym kluczem najwyższego poziomu offline w pliku konfiguracyjnym, zmienną AGGREGA_OFFLINE lub flagą --offline — odmawia działania, zanim cokolwiek przejdzie. Komunikat odmowy wskazuje, które z tych trzech ustawień włączyło tryb offline.
Nie ma częściowej formy, na którą można by się wycofać, ponieważ indeks zapisuje, co każdy rejestr aktualnie udostępnia, a tego nie da się ustalić bez zapytania rejestru. To, co obszar roboczy offline może zrobić, to odczytać indeks, który już ma: aggrega search oraz informacja o wycofaniu w aggrega inspect czytają lokalną migawkę i w ogóle nie potrzebują sieci, więc odświeżenie jest jedyną rzeczą, którą odbiera tryb offline. Aby odświeżyć indeks w pojedynczym uruchomieniu z obszaru roboczego offline, należy przekazać --offline=false.
aggrega registry add łączy się z siecią raz, aby pobrać politykę zaufania ogłaszaną przez rejestr, chyba że --fetch-trust=false, --identity lub --key wskazuje, by jej nie pobierać. W trybie offline to pobranie jest odrzucane, zanim nastąpi jakiekolwiek połączenie, więc rejestr nigdy nie jest odpytywany. Dodanie rejestru innego niż oficjalny hub jest wtedy odrzucane — dodanie rejestru to jedyny moment, w którym przypinane jest jego zaufanie, a wpis zapisany bez polityki nie ufałby niczemu, podczas gdy każde późniejsze pobranie rozliczałoby z niej rejestr. Odmowa ma krótki kod E0310 i wskazuje obie drogi wyjścia: jednorazowo zarejestrować rejestr w trybie online, na co --offline=false pozwala dla jednego uruchomienia, lub przypiąć politykę ręcznie za pomocą --identity albo --key, co rejestruje dokładnie to, co zostało podane, i nie wykonuje żadnego pobrania. Oficjalny hub jest dodawany na podstawie wbudowanej polityki bazowej, z komunikatem informującym, że hub nie został zapytany o politykę zaufania, ponieważ obszar roboczy jest w trybie offline, i zamiast tego użyto polityki bazowej, a --fetch-trust=false rejestruje wpis na podstawie flag dokładnie tak samo jak w trybie online. Ta sama rejestracja wykonana przez aggrega serve lub aggrega mcp zachowuje się tak samo: ta sama odmowa tymi samymi słowami, a w przeciwnym razie ten sam wpis. A registry is added offline with no trust policy to pin (Rejestr jest dodawany offline bez polityki zaufania do przypięcia) przytacza treść odmowy.
list i remove zmieniają lub odczytują lokalną konfigurację i tryb offline na nie nie wpływa.