Przejdź do głównej zawartości
AggregaAggrega
Wybierz język: Polski
Ta strona została przetłumaczona maszynowo. Przeczytaj oryginał w języku angielskim.

aggrega registry

Zarządza rejestrami i ich polityką zaufania do podpisów

Składnia

aggrega registry

Opis

Manage the OCI registries Aggrega publishes to and resolves from, together with
the signature trust policy for each.
A registry entry records where to reach the registry and what to require of the
signatures on artifacts it serves — which identities are trusted, and whether a
signature is required at all. That policy is what "aggrega pull" enforces when
it verifies an artifact and what "aggrega push" honours when it decides whether
to sign.
"aggrega registry add" can fetch a registry's own advertised trust policy rather
than having you write it out. "aggrega registry update" builds the local
searchable index that "aggrega search" and "aggrega plugin add" read.
A registry entry is written to the global config shared across every workspace
on this machine, because a registry and the identities you trust on it are
usually the same wherever you work. That makes adding or removing one a
machine-wide change: every project on this machine resolves through the entry
you just wrote or dropped. Pass --workspace to write it to this project's config
file instead. Building the searchable index is the exception — that lands in
this workspace's own artifact cache and reaches no other project.

Podpolecenia

PolecenieOpis
aggrega registry addRejestruje rejestr i jego politykę zaufania do podpisów
aggrega registry listWyświetla skonfigurowane rejestry i ich stan zaufania
aggrega registry removeUsuwa rejestr i jego politykę zaufania z pliku konfiguracyjnego
aggrega registry updateBuduje lokalny, przeszukiwalny indeks skonfigurowanych rejestrów

Opis aggrega registry add

Register a registry host and its signature trust policy.
The entry is keyed under the host exactly as written, and every lookup of it is
made in one spelling: a lowercase host name containing a dot, localhost, a single
name followed by a port (registry:5000), an IPv4 address, or an IPv6 address in
brackets, each with an optional :port. A reference may be given instead — its
scheme, path and credentials are dropped and the entry is keyed under the host it
names — but a host written in capitals, with the default HTTPS port, or as a
single name with no port is refused, naming the spelling to write where there is
one.
The entry is written to the global config shared across every workspace, since a
registry and the identities you trust on it are usually the same wherever you
work. Pass --workspace to write it to this project's config file instead; the two
flags are mutually exclusive.
By default the registry's advertised trust policy is fetched once from the
registry's own origin (https://<host>/.well-known/aggrega-trust) and pinned
locally — trust-on-first-use. Verification at pull time always runs against the
pinned local policy, never a live re-fetch. Pass --fetch-trust=false to skip the
fetch and pin only what the flags supply.
A trust policy can also be set by hand: keyless (one or more --identity entries,
each an "identity=issuer" pair) or keyed (--key pointing at a pinned public-key
PEM). Manual --identity / --key flags OVERRIDE the fetched set — when either is
supplied, the fetch is skipped and the policy is built from the flags alone.
Pass --trusted-root to pin a Sigstore trust-root bundle for air-gapped keyless
verification. Adding the official hub host with no policy flags pins the built-in
official baseline.
When the registry advertises no trust policy (a 404 or an unreachable endpoint),
the add does not fail: it writes the policy from the flags (or an empty policy)
and prints a notice suggesting manual --identity / --key pinning. The official
hub writes its built-in baseline instead, and the notice says the baseline was
pinned.
When the workspace is offline the advertised policy cannot be fetched, so the
registry is never asked. Adding a registry other than the official hub is then
refused unless --identity or --key supplies the policy, rather than writing an
entry that trusts nothing: register it once while online, or pin it by hand.
Adding the official hub offline pins its built-in baseline, with a notice saying
so, and a manual policy registers offline exactly as it does online.
Existing settings in the target config file are preserved.

Flagi aggrega registry add

FlagaDomyślnieOpis
--advisoryfalseObniża niepowodzenia weryfikacji dla tego rejestru do ostrzeżeń zamiast przerywać działanie
--fetch-trusttruePobiera i przypina ogłaszaną przez rejestr politykę zaufania przy pierwszym użyciu. Aby to pominąć, należy użyć —fetch-trust=false; ręczne —identity/—key również pomijają pobieranie.
--globalfalseZapisuje wpis w konfiguracji globalnej, współdzielonej przez wszystkie obszary robocze. Rejestr domyślnie trafia tutaj.
--identity[]Zaufana tożsamość bezkluczowa w postaci identity=issuer, na przykład dev@example.com=https://accounts.google.com (można powtarzać; zbiór alternatyw OR). Zastępuje pobraną politykę zaufania.
--key—Ścieżka do przypiętego pliku PEM z kluczem publicznym zgodnym z cosign, używanego do weryfikacji kluczowej. Zastępuje pobraną politykę zaufania.
--name—Opcjonalny, przyjazny alias tego rejestru. Tożsamością pozostaje host; alias jest na niego rozwiązywany wszędzie tam, gdzie wskazywany jest rejestr (np. —registry). Musi być unikatowy wśród rejestrów.
--require-signaturesfalseWymaga podpisu na każdym artefakcie pobieranym z tego rejestru (i wysyłanym do niego)
--trusted-root—Ścieżka do przypiętego pakietu korzenia zaufania Sigstore do bezkluczowej weryfikacji w środowisku odizolowanym
--workspacefalseZapisuje wpis w konfiguracji obszaru roboczego tego projektu zamiast w konfiguracji globalnej.

Opis aggrega registry list

List every registry configured in the effective merged config, one per line,
with its friendly alias (if any), a short trust-posture summary, and a marker on
the default registry.
This reads the resolved configuration and never contacts a registry. Registries
are listed in ascending host order.
With -o json the same set is emitted as one structured document per registry:
its host, its alias, whether it is the default, its trust posture as discrete
fields rather than the table's rendered sentence, and whether a credential for
that host is present in the shared credential store. The credential state reports
presence only — a credential is never read out, measured, or shown in any form,
and whether the registry would accept it is not asked, since that would take a
network round trip. Reading it consults the local credential store, which honors
a configured credential helper. The order is the same ascending host order the
table uses.

Flagi aggrega registry list

FlagaDomyślnieOpis
--output, -otableFormat wyjścia: table|json.

Opis aggrega registry remove

Remove a registry's trust-policy entry from a config file, addressed by its host
or its friendly alias.
By default the entry is removed from the global config shared across every
workspace; pass --workspace to remove it from this project's workspace config
instead. Setting both --global and --workspace is a usage error.
The default_registry pointer is left untouched — removing a registry's trust
policy reverts that host to default trust; it does not change which registry is
the default. Where default_registry names the removed entry by its alias, that
alias names nothing afterwards, and the configuration is refused until
default_registry is written as a host or as another entry's name.

Flagi aggrega registry remove

FlagaDomyślnieOpis
--globalfalseUsuwa wpis z konfiguracji globalnej, współdzielonej przez wszystkie obszary robocze.
--workspacefalseUsuwa wpis z konfiguracji obszaru roboczego tego projektu zamiast z konfiguracji globalnej.

Opis aggrega registry update

Walk each configured registry's repositories, read the latest published version
of each, and write a deterministic local searchable index to the artifact cache.
With no argument, every configured registry is indexed. With a single registry
argument (a host or a friendly alias), only that registry is indexed.
This is the one registry command that reaches the network. The index it writes
lands in this workspace's own artifact cache, so refreshing it changes nothing
another project on this machine resolves through. Credentials are read from a
supplied or ambient source and never asked for: a registry that needs one you do
not have fails with a message naming what it wanted.
For each repository the highest strict-SemVer version is selected (pre-release
versions are skipped) and its catalog facets — kind, description, category,
labels, and, for plugins, socket type and capabilities — are recorded from the
published manifest. A repository with no conforming version is skipped; a
repository that cannot be read is skipped with a note, so one unreadable
repository does not abandon the whole index.
A registry that asks the walk to slow down — a 429 answer, or a 503 that says
how long to wait (Retry-After) — is left alone for as long as it asks, or ten
seconds where it does not say, and the walk reads fewer of its repositories at
once until it answers again, then returns to its usual pace; on a terminal the
wait is shown beside that registry's row. A registry that answers nothing but
"slow down" for five minutes is not indexed: it keeps the index it had before
the run, and the command names it, its last answer and how long it waited.
A read the registry fails or drops in passing — a 5xx answer, a connection
reset or timed out, an answer cut short — is asked again a few times, with a
growing wait between attempts. A repository with a read still
failing after that is not recorded from this run: it keeps the record the index
already holds for it, where that record was judged under the trust policy now in
force, and is otherwise left out of the index; either way it is named as a
repository that could not be read, as the walk goes and again in the closing
summary under its registry's row, with the kind of the read's last failure — the
status the registry answered, a timeout, a reset, an answer cut short — and the
read that failed. So a version is never recorded unsigned,
undated or without its deprecation marker because a read failed, with or without
--upgrade. Each registry's row in the closing summary also says how many reads
were asked again, whether or not they then succeeded — a read sent again after
the registry asked the walk to slow down among them — and says zero when none
was.
Every signature a registry's walk verifies against the public Sigstore trust root
is verified against the same copy of that root, fetched once for the walk rather
than once per signature; a registry whose trust policy pins a trust root of its
own is verified against that file.
A registry whose repository listing repeats itself — naming a repository it has
already named, or answering two pages in a row with no repository while still
pointing to a next page — is not followed round again. That registry is reported
as not indexed, with a message naming it and saying its repository listing
repeated itself; the other registries are still indexed, and the command exits
non-zero.
A registry that is not indexed keeps the index it had before the run, unchanged:
nothing is written for a registry whose walk failed, whose listing repeated
itself, or that was being walked when the command was interrupted. Registries
indexed earlier in the same run keep what this run wrote for them. A registry's
new index is written aside and put in place whole, so a command stopped while
writing one leaves that registry with a complete index — the one it had before
the run, or the new one — or with none, never with a partial one.
Every strict-SemVer version a recorded repository publishes is listed too, each
with the manifest digest its tag resolves to — the address of the exact bytes
published under that version. Where the registry's trust policy pins a public key
or trusted identities, and verification is not switched off, each version's own
signatures are verified against that policy and the signer is recorded when one
verifies; a version with no signature, or none that verifies, is recorded with no
signer. Where several verify, the signer recorded is the one the transparency log
recorded earliest, whatever order the registry lists them in, so signing a version
again never changes its recorded signer.
Each version's publication date is recorded too, with its source. Where one of the
version's keyless signatures verified, the date is the time the transparency log
recorded that earliest signature, as the verified log entry attests it (source
'transparency-log') — so signing a version again never moves its date. Otherwise
it is the date the publication itself stated beside what it published (source
'publisher'), the earliest where several are stated: the publishing machine's own
clock, which nothing attests, read from any registry whatever its trust policy.
A version with neither — published without stating a date, and not signed
keyless in a way this policy verifies — is recorded with no date.
Only manifests, signature attachments and publication-date attachments are read:
no entity's content is fetched. 'aggrega search -o json' reports these under each
record's 'published' field.
The per-repository records are byte-identical across two runs against the same
registry state; the freshness timestamp is written to a sibling file so it never
disturbs the records.
A refresh reads again only what changed, and finds every change a full re-read
would. For each repository it revalidates the tag listing with a conditional
request, resolves every version's tag to its manifest digest, and revalidates every
version's attachments — its signatures, publication-date statements and deprecation
markers — with one conditional request, plus one for the signatures of a
deprecation marker it judged before. A version whose digest or attachments changed
is read again in full, and its signatures and markers are verified again exactly as
a full re-read verifies them; everything else is kept as recorded. A change to this
registry's trust policy reads every version again under the policy now in force, and
so does a repository whose entry in the index records none of these checks. An
unchanged registry therefore costs one conditional request per repository and two
small requests per version (three where a deprecation marker was judged), with
nothing downloaded. A version is read again on the next refresh where it carries a
deprecation marker that was not honored, or where this run got no way to
revalidate its attachments — which, on a registry that offers none, is every
version.
Several repositories are read at a time. Everything the command records and prints
comes out in repository order, so the index and the output are the same as reading
one repository at a time would produce.
While it walks, a terminal shows the walk's progress on standard error, the way
build and pull show theirs: a row naming each registry, a spinner while that
registry's repository listing is read, then how many of its repositories the walk
has finished out of how many it lists, counted in repository order, and a bar for
the whole walk below the rows. On a terminal that cannot redraw in place, or with
--plain, each registry gets one plain line instead, written when its walk ends,
with the count it ended on and the time it took. When standard error is not a
terminal, no progress is shown. The progress changes nothing the command prints on
standard output.
Use --upgrade to read every repository in full, comparing nothing with the index
already written — to rebuild an index from the registry alone. It finds no change a
refresh without it would miss.
Each published version's deprecation markers are read as the walk goes, and the ones
whose own signature verifies are recorded into the index. Every marker read is
reported, whether or not it was recorded — a version kept as recorded is not read, so
its marker is not reported again — and each registry reports how many markers its
index now records, including when that number is zero. Where signature
verification is disabled for a registry, the walk reports that its markers were not
examined rather than a count, so a registry that published nothing is never confused
with one this run had no basis to judge.

Flagi aggrega registry update

FlagaDomyślnieOpis
--upgradefalseOdczytuje każde repozytorium w całości, nie porównując niczego z już zapisanym indeksem (odświeżenie bez tej flagi i tak ponownie odczytuje wszystko, co się zmieniło)

Co registry update raportuje o znacznikach wycofania

Przechodząc przez rejestr, aggrega registry update odczytuje znaczniki wycofania każdej opublikowanej wersji i zapisuje w lokalnym indeksie te, które potrafi uwierzytelnić. Wynik tego skanowania jest raportowany w każdym przypadku, dzięki czemu rejestr, który nie opublikował żadnego znacznika, można odróżnić od uruchomienia, które w ogóle go nie szukało.

Każdy znacznik odczytany podczas przechodzenia daje jeden wiersz z nazwą repozytorium, wersją oraz wagą zapisaną przez wydawcę — warning, error lub retracted — wraz z informacją, czy znacznik został zapisany. Wersja, której załączniki nie zmieniły się od ostatniego odświeżenia, zostaje zachowana w zapisanej postaci zamiast ponownego odczytu, więc jej znacznik nie jest ponownie raportowany; liczba podana niżej nadal ją obejmuje. Znacznik jest zapisywany tylko wtedy, gdy jego własny podpis weryfikuje się względem podpisujących, których honoruje polityka zaufania rejestru. Znacznik, który jest obecny, ale nie daje się zdekodować, albo obecny, ale nie honorowany, jest raportowany jako taki i pomijany w indeksie, zamiast zostać zapisany na podstawie dowodu, którego nie udało się uwierzytelnić — podobnie jak znacznik, o którym rejestr odpowiada, że go nie przechowuje. Znacznik, którego odczyt się nie powiódł, to inny przypadek: zob. Odczyt, który się nie powiódł.

Następnie dla każdego rejestru raportowana jest liczba znaczników zapisanych teraz w jego indeksie, także wtedy, gdy ta liczba wynosi zero. Tam, gdzie weryfikacja podpisów jest wyłączona — globalnie lub dla tego jednego rejestru — raport stwierdza zamiast tego, że znaczniki nie zostały dla niego sprawdzone. To dwa różne fakty: pierwszy mówi, że rejestr nie opublikował niczego, na co ten obszar roboczy mógłby zareagować, drugi — że to uruchomienie nie miało żadnej podstawy zaufania, by w ogóle ocenić znacznik. Rejestr, którego znaczniki nie zostały sprawdzone, nie wnosi żadnego wycofania do wyboru wersji, więc autor, który dołączył znacznik i widzi ten wiersz, wie, dlaczego nie ma on żadnego efektu.

Data publikacji zapisywana dla każdej wersji

Czas utworzenia opublikowanego manifestu jest przypięty, więc jego skrót zależy wyłącznie od tego, co zostało opublikowane, a nigdy od tego, kiedy. Datę publikacji wersji odczytuje się zatem z danych umieszczonych obok manifestu, a aggrega registry update zapisuje ją dla każdej wersji wraz ze źródłem, z którego pochodzi:

  • transparency-log — gdy podpis wersji jest bezkluczowy i weryfikuje się względem polityki zaufania rejestru: czas, w którym dziennik przejrzystości zarejestrował ten podpis, poświadczony podpisaną obietnicą dziennika. Gdy weryfikuje się kilka podpisów wersji, jest to najwcześniejszy z ich czasów, a sygnatariusz zapisany dla wersji pochodzi z tego samego podpisu — niezależnie od kolejności, w jakiej rejestr wymienia podpisy — więc wersja podpisana ponownie zachowuje swoją datę i swojego sygnatariusza. Dla wersji podpisanej w chwili publikacji jest to jej publikacja; dla wersji podpisanej po raz pierwszy później za pomocą aggrega sign jest to chwila podpisania. To źródło ma pierwszeństwo wszędzie tam, gdzie istnieje.
  • publisher — w przeciwnym razie: czas podany przez publikację obok tego, co opublikowała: niewielki załącznik published-at, który aggrega push i aggrega push-artifact zapisują ze wskazaniem zegara maszyny publikującej, niczym niepoświadczonym. Jest on odczytywany z każdego rejestru niezależnie od jego polityki zaufania, ponieważ stanowi oświadczenie publikującego, a nie decyzję o zaufaniu. Gdy dołączono kilka takich załączników, przyjmowany jest najwcześniejszy.

Wersja bez żadnego z tych źródeł nie ma zapisanej daty. Jest to publikacja, która żadnej daty nie podała, a jej podpis nie jest podpisem bezkluczowym weryfikowanym przez tę politykę — na przykład publikacja bezkluczowa odczytana w ramach polityki, która nie ufa żadnej tożsamości bezkluczowej, ponieważ publikacja bezkluczowa nie podaje własnej daty. aggrega search -o json podaje datę dla każdej wersji w polu published.

Co odświeżenie odczytuje ponownie

Odświeżenie porównuje to, co rejestr udostępnia teraz, z tym, co zapisał indeks, i ponownie odczytuje wszystko, co się zmieniło — z tym samym wynikiem, jaki daje pełny ponowny odczyt. Dla każdego repozytorium:

  • ponownie weryfikuje listę tagów, dzięki czemu wychwytywana jest wersja opublikowana lub usunięta w międzyczasie;
  • rozwiązuje tag każdej wersji do manifestu, który on wskazuje, dzięki czemu starsza wersja opublikowana ponownie pod istniejącym tagiem jest odczytywana ponownie;
  • ponownie weryfikuje załączniki każdej wersji — jej podpisy, deklaracje daty publikacji i znaczniki wycofania — dzięki czemu podpis, data lub znacznik dołączony do wersji w międzyczasie zostaje odczytany i zweryfikowany, a to samo robi z podpisami znacznika wycofania, który ocenił wcześniej;
  • porównuje politykę zaufania rejestru z tą, w ramach której zbudowano indeks, dzięki czemu zmiana polityki powoduje ponowny odczyt każdej wersji w ramach nowej.

Znacznik wycofania, podpis i data publikacji są dołączane do opublikowanej wersji, każde jako osobny obiekt wskazujący na nią — co właśnie pozwala publikującemu wycofać lub podpisać wersję bez jej ponownej publikacji — więc żadne z nich nie dodaje tagu ani nie zmienia własnego manifestu wersji. Zmieniają one załączniki wersji, i to właśnie ponownie weryfikuje trzecie sprawdzenie. Wykluczanie wersji i aggrega inspect czytają ten indeks, więc wersja wycofana od ostatniego odświeżenia zostaje wykluczona z wyboru i pokazana, gdy tylko zostanie wykonane kolejne odświeżenie.

Każde sprawdzenie to niewielkie żądanie — rozwiązanie skrótu manifestu albo żądanie warunkowe, na które rejestr odpowiada, że nic się nie zmieniło, nie wysyłając niczego — więc odświeżenie niezmienionego rejestru niczego nie pobiera. Wersja, która ma znacznik wycofania, który nie został uhonorowany, lub której załączników ten przebieg nie miał jak ponownie zweryfikować, jest odczytywana ponownie przy następnym odświeżeniu. W przypadku rejestru, który nie potrafi określić, czy załączniki wersji się zmieniły, każda wersja jest odczytywana ponownie przy każdym odświeżeniu: wynik jest ten sam, a koszt taki jak przy pełnym ponownym odczycie.

--upgrade odczytuje każde repozytorium w całości, nie porównując niczego z już zapisanym indeksem. Można go użyć, aby odbudować indeks wyłącznie na podstawie rejestru; nie wychwytuje niczego, co pominęłoby odświeżenie.

Rejestr, który prosi o zwolnienie

Oficjalny hub, hub.aggrega.ai, ogranicza liczbę żądań, które mogą nadejść z jednego adresu w krótkim czasie, więc maszyny współdzielące adres współdzielą ten limit, a każdy rejestr może w ten sam sposób ograniczać swoich klientów. Rejestr, który przekroczył swój limit, odpowiada 429 Too Many Requests albo 503 Service Unavailable z nagłówkiem Retry-After podającym, jak długo czekać. Każde żądanie, które wiersz poleceń wysyła do rejestru, niezależnie od polecenia, reaguje na taką odpowiedź tak samo: czeka tak długo, jak rejestr prosił, lub dziesięć sekund, gdy odpowiedź tego nie podaje, plus losowo do jednej sekundy więcej, a następnie pyta ponownie, bez stałej liczby prób. Razem z nim czeka każde żądanie do tego rejestru, nie tylko odrzucone, i wysyła się do niego mniej żądań naraz — o połowę mniej za każdym razem, gdy o to prosi, aż do jednego — a liczba ta rośnie znowu o jeden po każdej serii żądań obsłużonych bez błędu, z powrotem do zwykłej liczby dla polecenia. Oczekiwanie jest pokazywane na tych samych zasadach co reszta postępu polecenia, jako wiersz taki jak hub.aggrega.ai asked to slow down; waiting 11 s: aggrega build, aggrega pull i aggrega registry update pokazują je obok bieżącego etapu, pozostałe polecenia, które pokazują, na co czekają, pokazują je jako osobny etap — z wyjątkiem aggrega sign --jobs podpisującego kilka referencji naraz, które pokazuje te oczekiwania jako jeden etap — a gdy standardowe wyjście błędów nie jest terminalem, nic nie jest pokazywane, chyba że zażąda tego --progress polecenia. Rejestr, który przez pięć minut nie odpowiada niczym innym niż „zwolnij”, jest odrzucany z kodem E0378, z podaniem rejestru, jego ostatniej odpowiedzi i tego, jak długo nie odpowiadał niczym innym; pięć minut to stała wartość i żadne ustawienie jej nie zmienia. aggrega registry update wymienia wtedy ten rejestr pod Not indexed: w końcowym podsumowaniu, a rejestr zachowuje indeks, który miał przed uruchomieniem.

Odczyt, który się nie powiódł

Przechodzenie odczytuje z rejestru wiele małych obiektów, a niektóre odczyty po drodze się nie udają: rejestr odpowiada, że wystąpił w nim błąd lub jest niedostępny (status 5xx inny niż 503 podający, jak długo czekać) albo że żądanie przekroczyło limit czasu (408), połączenie zostaje zresetowane lub przekracza limit czasu albo odpowiedź urywa się, zanim będzie kompletna. O każdy taki odczyt prosi się ponownie kilka razy, z coraz dłuższym oczekiwaniem między próbami. Rejestr, który prosi przechodzenie o zwolnienie, nie powoduje niepowodzenia odczytu: odczyt czeka i jest ponawiany, jak opisuje Rejestr, który prosi o zwolnienie, a rejestr, który prosi o to przez pięć minut, kończy przechodzenie całego tego rejestru, a nie jednego repozytorium.

Odczyt, który nadal się nie udaje, nigdy nie jest traktowany jako odpowiedź. Podpis, którego nie udało się odczytać, nie oznacza wersji bez podpisu, a znacznik wycofania, którego nie udało się odczytać, nie oznacza wersji, która nigdy nie została wycofana, więc przechodzenie nie zapisuje z tego przebiegu niczego o tym repozytorium. Repozytorium zachowuje zapis, który indeks już dla niego przechowuje, o ile ten zapis został oceniony zgodnie z obecnie obowiązującą polityką zaufania rejestru, a w przeciwnym razie zostaje pominięte w indeksie. W obu przypadkach przechodzenie wymienia repozytorium w bieżącym komentarzu, podając, która z tych dwóch rzeczy nastąpiła i który odczyt się nie powiódł, oraz wymienia je ponownie w końcowym podsumowaniu, w osobnym wierszu pod wierszem jego rejestru, wśród repozytoriów, których nie udało się odczytać:

Indexed 1 registry.
registry.example.com: 41 entities, 1 repository could not be read, 4 reads retried
component/core/web: the registry answered 503 Service Unavailable: …

Wiersz rejestru podaje też, ile odczytów ponowiono — każdy odczyt liczony jest raz, niezależnie od liczby prób i od tego, czy w końcu się powiódł — a gdy nie było żadnego, podaje 0 reads retried. Przechodzenie, którego wszystkie odczyty ostatecznie się powiodły, nie pokazuje w swoim wierszu żadnego repozytorium, więc to właśnie ta liczba mówi, jak blisko było pominięcia któregoś.

Każdy taki wiersz zaczyna się od rodzaju ostatniego niepowodzenia odczytu — statusu, którym odpowiedział rejestr, odczytu, który przekroczył limit czasu, połączenia, które zostało zresetowane, lub urwanej odpowiedzi — po którym następuje samo niepowodzenie, wskazujące, o który odczyt chodziło. Niepowodzenie żadnego z tych rodzajów, na przykład niemożność uzyskania korzenia zaufania, względem którego miałby zostać zweryfikowany podpis, jest podawane samo. Metoda aggrega/registryUpdate w aggrega serve odpowiada tymi samymi repozytoriami w skipped każdego hosta, każde z tym samym reason, oraz liczbą ponownie zażądanych odczytów jako readsRetried. To samo dotyczy odświeżenia i --upgrade, a następne przechodzenie zaczyna od tego, co indeks wtedy zawiera, tak jak w przypadku każdego repozytorium.

Klucz publiczny przypinany przez politykę z kluczem

Polityka zaufania z kluczem przypina klucz publiczny rejestru bezpośrednio, jako public_key wpisu: aggrega registry add --key <file> kopiuje tam zawartość pliku, podobnie jak przypięcie polityki ogłaszanej przez rejestr, która zawiera klucz. Wartością jest blok klucza publicznego PEM — tekst od wiersza -----BEGIN PUBLIC KEY----- lub -----BEGIN RSA PUBLIC KEY----- do odpowiadającego mu wiersza -----END — a tekst powyżej bloku jest ignorowany.

Wartość bez wiersza -----BEGIN … PUBLIC KEY----- jest odrzucana podczas wczytywania pliku konfiguracyjnego, z podaniem pliku i wpisu. registry add wykonuje to samo sprawdzenie przed zapisem, więc plik --key zawierający cokolwiek innego — klucz prywatny, certyfikat lub klucz w innym kodowaniu — jest odrzucany, a plik konfiguracyjny pozostaje bez zmian. Sprawdzany jest tylko ten wiersz: to, czy blok dekoduje się do użytecznego klucza, okazuje się dopiero przy weryfikacji względem niego podpisu z rejestru.

Tryb offline

aggrega registry update to jedyne polecenie w tej grupie, którego cała praca polega na przejściu po rejestrach, i w trybie offline — ustawionym kluczem najwyższego poziomu offline w pliku konfiguracyjnym, zmienną AGGREGA_OFFLINE lub flagą --offline — odmawia działania, zanim cokolwiek przejdzie. Komunikat odmowy wskazuje, które z tych trzech ustawień włączyło tryb offline.

Nie ma częściowej formy, na którą można by się wycofać, ponieważ indeks zapisuje, co każdy rejestr aktualnie udostępnia, a tego nie da się ustalić bez zapytania rejestru. To, co obszar roboczy offline może zrobić, to odczytać indeks, który już ma: aggrega search oraz informacja o wycofaniu w aggrega inspect czytają lokalną migawkę i w ogóle nie potrzebują sieci, więc odświeżenie jest jedyną rzeczą, którą odbiera tryb offline. Aby odświeżyć indeks w pojedynczym uruchomieniu z obszaru roboczego offline, należy przekazać --offline=false.

aggrega registry add łączy się z siecią raz, aby pobrać politykę zaufania ogłaszaną przez rejestr, chyba że --fetch-trust=false, --identity lub --key wskazuje, by jej nie pobierać. W trybie offline to pobranie jest odrzucane, zanim nastąpi jakiekolwiek połączenie, więc rejestr nigdy nie jest odpytywany. Dodanie rejestru innego niż oficjalny hub jest wtedy odrzucane — dodanie rejestru to jedyny moment, w którym przypinane jest jego zaufanie, a wpis zapisany bez polityki nie ufałby niczemu, podczas gdy każde późniejsze pobranie rozliczałoby z niej rejestr. Odmowa ma krótki kod E0310 i wskazuje obie drogi wyjścia: jednorazowo zarejestrować rejestr w trybie online, na co --offline=false pozwala dla jednego uruchomienia, lub przypiąć politykę ręcznie za pomocą --identity albo --key, co rejestruje dokładnie to, co zostało podane, i nie wykonuje żadnego pobrania. Oficjalny hub jest dodawany na podstawie wbudowanej polityki bazowej, z komunikatem informującym, że hub nie został zapytany o politykę zaufania, ponieważ obszar roboczy jest w trybie offline, i zamiast tego użyto polityki bazowej, a --fetch-trust=false rejestruje wpis na podstawie flag dokładnie tak samo jak w trybie online. Ta sama rejestracja wykonana przez aggrega serve lub aggrega mcp zachowuje się tak samo: ta sama odmowa tymi samymi słowami, a w przeciwnym razie ten sam wpis. A registry is added offline with no trust policy to pin (Rejestr jest dodawany offline bez polityki zaufania do przypięcia) przytacza treść odmowy.

list i remove zmieniają lub odczytują lokalną konfigurację i tryb offline na nie nie wpływa.