Schemat gniazda renderowania Aggrega Wasm Provider
Dokumentacja wygenerowana automatycznie. Nie należy jej edytować ręcznie — należy ją wygenerować ponownie z opublikowanego JSON Schema.
Identyfikator schematu: https://aggrega.ai/schemas/wasm-provider-v1beta1.schema.json
Kształty komunikatów, które gniazdo pluginu renderującego Provider przyjmuje i emituje. Gość Provider renderuje jeden węzeł IR do plików wyjściowych w swoim eksporcie render_node (z RenderNodeInput do RenderNodeOutput) i opcjonalnie scala wyniki poszczególnych węzłów na jednej granicy w jeden złożony artefakt w swoim eksporcie assemble_boundary (z AssembleBoundaryInput do AssembleBoundaryOutput). AssembleBoundaryOutput zawiera złożone pliki i ewentualne diagnostyki; miejsce plików każdego współtwórcy jest deklarowane raz w kontrakcie describe() gościa, a nie w tej odpowiedzi. Gość może też zadeklarować opcjonalny eksport validate_node_input, który przed wysłaniem do renderowania sprawdza strukturalnie rozwiązane wejście węzła: przyjmuje tę samą projekcję RenderNodeInput, którą otrzymuje render_node, i zwraca ValidateNodeOutput zawierający wyłącznie diagnostyki — diagnostyka o ważności halt jawnie zatrzymuje kompilację, a diagnostyka o ważności warn trafia do wyniku kompilacji. Gość, którego cel ogranicza lub zawęża akceptowane nazwy, może też zadeklarować opcjonalny eksport name_bound, o który host pyta, zanim ustali tożsamość komponentu węzła: przyjmuje NameBoundInput zawierający jedną proponowaną nazwę i zwraca NameBoundOutput zawierający jeden werdykt dla każdego rodzaju nazwy, który gość by z niej wyprowadził. Werdykt zawiera ograniczenie — nazwa nadaje się do użycia albo jest ograniczona do mniejszej długości — a nigdy nazwę zbudowaną przez gościa, dzięki czemu wiedza o tym, co cel akceptuje, pozostaje w gościu. Niezależnie od tego gość, którego cel wyprowadza własną nazwę dla renderowanych zasobów — ze źródła dostarczonego przez autora albo z syntetyzowanego przez siebie obciążenia — może zadeklarować opcjonalny eksport rendered_name, o który host pyta, aby autor encji Recipe mógł odczytać tę nazwę i opublikować zbudowany z niej adres: przyjmuje RenderedNameInput zawierający tożsamości, z których cel wyprowadza nazwę, oraz rodzaje wejść deklarowane przez encję Recipe węzła, i zwraca RenderedNameOutput zawierający nazwę, pod którą gość sam będzie renderował, albo brak nazwy, jeśli żadnej nie wyprowadza. Oba eksporty to przeciwne kierunki jednego zagadnienia i żaden nie zastępuje drugiego — name_bound prosi gościa o ocenę nazwy proponowanej przez hosta, a rendered_name zgłasza nazwę złożoną przez gościa, którą host przenosi bez odczytywania. Gość może też zadeklarować carve i reassemble, które dzielą jego własne wyjście na adresowalne jednostki dla kroku potoku i składają poprawione jednostki z powrotem, oraz link_publish i link_resolve, które łączą krawędź uses, której końce są składane w różne grupy dyspozycji. Kształt każdego ładunku to definicja wskazana przez jego eksport: tabela x-aggrega-exports mapuje każdy eksport, przez który host wywołuje gościa — w tym carve i reassemble — na definicję jego wejścia i definicję jego wyjścia, każdą jako JSON Pointer do $defs tego dokumentu, więc narzędzie walidujące ładunek szuka tam jego definicji. Korzeń dokumentu nie deklaruje własnego kształtu, ponieważ jeden dokument może być poprawnym ładunkiem kilku eksportów (pusty obiekt jest poprawną odpowiedzią zarówno z validate_node_input, jak i z name_bound oraz rendered_name). Gość zwraca zserializowane bajty każdego pliku wyjściowego; host zapisuje je dosłownie i nie uruchamia żadnego serializatora, więc za determinizm odpowiada gość: identyczne wejście musi dawać identyczne bajty. Typy ładunków dla Go, Rust i TypeScript są generowane z tego schematu do pakietów plugin-ABI, więc trzy języki odczytują i zapisują jeden format komunikatów; gość importuje je z tych pakietów albo przez swój zestaw narzędzi dla pluginów, jeśli zestaw je reeksportuje.
Eksporty
Tabela x-aggrega-exports schematu mapuje każdy eksport, przez który host wywołuje gościa, na definicję jego wejścia i definicję jego wyjścia. Kształt ładunku to definicja wskazana przez jego eksport.
| Eksport | Wejście | Wynik |
|---|---|---|
render_node | RenderNodeInput | RenderNodeOutput |
validate_node_input | RenderNodeInput | ValidateNodeOutput |
assemble_boundary | AssembleBoundaryInput | AssembleBoundaryOutput |
carve | CarveInput | CarveOutput |
reassemble | ReassembleInput | ReassembleOutput |
name_bound | NameBoundInput | NameBoundOutput |
rendered_name | RenderedNameInput | RenderedNameOutput |
link_publish | LinkPublishInput | LinkPublishOutput |
link_resolve | LinkResolveInput | LinkResolveOutput |
Definicje
RenderNodeInput
Ładunek, który gość Provider otrzymuje w swoim eksporcie render_node: renderowana przez gościa projekcja IR dla pojedynczego węzła, kontekst czasu renderowania, wstępnie obliczone wejścia deklarowane przez powiązaną z węzłem encję Recipe — listing pozyskanego źródła, workload, zestaw artefaktów — każde obecne tylko wtedy, gdy ta encja Recipe je deklaruje, oraz wpisy wskazujące renderowane jednostki, które gość pomija w renderowaniu źródła.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
node | IRNodeProjection | tak | Dane IR pojedynczego węzła, które renderuje gość Provider — ograniczona projekcja pełnego węzła IR, niosąca tożsamość węzła oraz pochodzenie, które gość stempluje na każdym emitowanym manifeście: jego id, typ, rozwiązaną recepturę, wartości, informację, czy te wartości zostały wytworzone przez mapowanie wartości, dołączenia funkcji, oznaczenie wrażliwości jego renderowanych kluczy i wartości jako całości, wychodzące krawędzie uses, ścieżkę granicy, falę synchronizacji, tożsamość encji Recipe, nadpisanie component-id, podstawę nazw pochodnych oraz pochodzenie kompilacji. Tożsamość i podstawa nazw pochodnych są przenoszone osobno, ponieważ odpowiadają na dwa pytania — do czego należy zasób i względem czego renderuje się własne źródło autora — a dołączenie Feature dostarczające źródło napisane przez jego autora to przypadek, w którym te dwie odpowiedzi się różnią. Treść plików źródłowych nie jest tu przenoszona; jest przesyłana osobno w projekcji źródła. Każdy zbiór kluczy ma tu ustaloną kolejność — funkcje i uses w kolejności autora, wartości i oznaczenie wrażliwości w posortowanej kolejności kluczy — dzięki czemu ładunek przesyłany jest identyczny bajt w bajt między uruchomieniami dla identycznego wejścia. |
context | object | tak | Kontekst czasu renderowania, który host przekazuje gościowi, przenoszony jako bajty jego dokumentu JSON; ten schemat nie deklaruje tego obiektu. Jest to kontekst, który otrzymuje krok potoku tego samego węzła, plus szerokość wcięcia: parameters — wartości parametrów encji Release posortowane według nazwy, nieobecne, gdy ich nie ma; annotations — adnotacje węzła podzielone według miejsca zapisu na aggregate, release i catalog, każda nieobecna, gdy jest pusta; boundary — granica, w której znajduje się węzeł: name, path (jej segmenty), sync_wave (nieobecne przy 0), directory, sub_directory (nieobecne, gdy go nie ma) i annotations (zbiór, który granice encji Release kaskadowo przekazują do węzła, z adnotacjami własnego wpisu Release nałożonymi na końcu; nieobecny, gdy jest pusty); oraz yaml_indent — szerokość wcięcia dla całego renderowania, z jaką gość serializuje swoje wyjście. Renderowanie encji FeatureRecipe o zakresie granicy, która nie ma komponentu hosta, otrzymuje kontekst, który otrzymuje jej krok potoku, plus yaml_indent: parameters; annotations zawierające wyłącznie kubeł release, czyli własny zbiór adnotacji granicy; oraz boundary zawierającą jej name, path i ten sam zbiór jako annotations. Dobrze znane adnotacje aggrega.ai/* są odczytywane z kubła aggregate, na który nałożono kubeł release, więc klucz obecny w obu przyjmuje wartość z encji Release; dostawca z biblioteki standardowej odczytuje je z tego nałożonego zbioru i nigdy z kubła catalog, więc wartość z katalogu nigdy o żadnej z nich nie decyduje, a encja FeatureRecipe o zakresie granicy, której kontekst nie zawiera kubła aggregate, renderuje się według wartości swojej granicy, a nie któregokolwiek komponentu. |
source_listing | SourceListing | nie | Ogólne wyliczenie pozyskanego źródła, które host przekazuje gościowi w przypadku dostawcy opartego na źródle: katalog główny źródła, informacja, czy jest on katalogiem, oraz posortowane wpisy pod nim, względne wobec katalogu głównego. Host nie odczytuje tu treści plików — wymienia tylko nazwy. Gość stosuje do listingu własną logikę rozwiązywania i prosi hosta o spakowanie wybranego podzbioru przez funkcję hosta pack-source, więc cała logika rozwiązywania źródeł właściwa danemu dostawcy znajduje się w gościu. Obecne dla dostawców opartych na źródle; w pozostałych przypadkach nieobecne. |
workload_projection | WorkloadProjection | nie | Wstępnie obliczony workload, który host przekazuje gościowi, aby ten zsyntetyzował z niego manifesty natywne dla dostawcy; obecny, gdy powiązana encja Recipe deklaruje workload zamiast źródła chartu, w pozostałych przypadkach nieobecny. |
artifacts_projection | ArtifactsProjection | nie | Wstępnie obliczony zestaw artefaktów, który host przekazuje gościowi do umieszczenia w wyjściu węzła; obecny, gdy powiązana encja Recipe deklaruje artefakty. Host odczytał już źródło każdego wpisu, obliczył je jako szablon Go względem kontekstu renderowania i wyznaczył zbiory kluczy pochodzenia kompilacji; gość decyduje o formacie wyjścia, umiejscowieniu pochodzenia, ścieżce na dysku i ostatecznych bajtach. Nieobecny, gdy węzeł nie deklaruje artefaktów. |
omits | OmitEntry[] | nie | Wpisy wskazujące renderowane jednostki, które gość pomija w wyjściu tego węzła, w kolejności zadeklarowanej przez autora. Każdy wpis przychodzi rozwiązany, z polami w postaci zwykłych ciągów znaków, a wpis, który nie dotyczy tej kompilacji, nie jest przenoszony. To, co wybierają rodzaj, nazwa, przestrzeń nazw i subchart wpisu, jest udokumentowanym kontraktem samego dostawcy, a nie tego gniazda: gość dopasowuje każdy wpis do tego, co wyrenderował, w kategoriach własnego formatu, pomija każdą dopasowaną jednostkę we wszystkim, co zwraca — w swoich plikach, w nazwach deklarowanych w derived_keys i w faktach zgłaszanych w render_facts — i zgłasza w polu omitted wyjścia, ile jednostek dopasował każdy wpis. Wpisy towarzyszą listingowi źródła i żadnemu innemu wejściu: renderowanie zsyntetyzowanego workloadu lub zestawu artefaktów nigdy ich nie przenosi. Nieobecne, gdy nie ma wpisów, a gość, który nie otrzymał żadnych, renderuje dokładnie tak, jakby to pole nie istniało. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
IRNodeProjection
Dane IR pojedynczego węzła, które renderuje gość Provider — ograniczona projekcja pełnego węzła IR, niosąca tożsamość węzła oraz pochodzenie, które gość stempluje na każdym emitowanym manifeście: jego id, typ, rozwiązaną recepturę, wartości, informację, czy te wartości zostały wytworzone przez mapowanie wartości, dołączenia funkcji, oznaczenie wrażliwości jego renderowanych kluczy i wartości jako całości, wychodzące krawędzie uses, ścieżkę granicy, falę synchronizacji, tożsamość encji Recipe, nadpisanie component-id, podstawę nazw pochodnych oraz pochodzenie kompilacji. Tożsamość i podstawa nazw pochodnych są przenoszone osobno, ponieważ odpowiadają na dwa pytania — do czego należy zasób i względem czego renderuje się własne źródło autora — a dołączenie Feature dostarczające źródło napisane przez jego autora to przypadek, w którym te dwie odpowiedzi się różnią. Treść plików źródłowych nie jest tu przenoszona; jest przesyłana osobno w projekcji źródła. Każdy zbiór kluczy ma tu ustaloną kolejność — funkcje i uses w kolejności autora, wartości i oznaczenie wrażliwości w posortowanej kolejności kluczy — dzięki czemu ładunek przesyłany jest identyczny bajt w bajt między uruchomieniami dla identycznego wejścia.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
id | string | tak | Bezwzględny identyfikator węzła w grafie topologii. |
type | string | tak | Zadeklarowane i celowo wstrzymane: host zawsze emituje tu pusty ciąg znaków. Etykieta typu komponentu węzła to nieprzezroczyste metadane, a nie przełącznik zachowania, więc przenoszenie jej tutaj jedynie zachęcałoby gościa do rozgałęziania się na jej podstawie. Gość odczytuje pusty ciąg znaków i nie może interpretować go jako węzła, którego typ komponentu nie jest ustawiony. (Kształt węzła składania granicy przenosi własny typ, w innym celu.) |
resolved_recipe | string | tak | Zadeklarowane i celowo wstrzymane: host zawsze emituje tu pusty ciąg znaków. Tożsamość powiązanej encji Recipe dociera już do gościa jako nazwa i wersja receptury, które stempluje on w pochodzeniu, więc rozwiązany URI nie dodaje niczego, z czego gość renderuje. Gość, który musi przypisać wyjście do encji Recipe, odczytuje zamiast tego te pola pochodzenia. |
values | object | nie | Słownik renderowanych wartości węzła — zbiór kluczy, z którego renderuje gość. Klucze przychodzą w kolejności posortowanej, a nie w kolejności autora, i to sortowanie sprawia, że ładunek jest identyczny bajt w bajt między uruchomieniami dla identycznego wejścia; gość potrzebujący innej kolejności sam ją narzuca. |
features | object | nie | Dołączenia funkcji węzła, kluczowane aliasem funkcji, o tym samym kształcie dołączenia funkcji dla pojedynczego węzła, który przenosi IR. Każdy wpis przenosi wartości dołączenia, infra i mapowanie inject wraz z jego pochodnym oznaczeniem wrażliwości, więc gość odczytuje z samego ładunku, czy dołączenie obsługuje materiał zadeklarowany jako wrażliwy. Zachowuje kolejność autora, dzięki czemu ładunek jest identyczny bajt w bajt między uruchomieniami dla identycznego wejścia. Nieprzezroczyste na tej warstwie schematu; gość odczytuje kształt wpisu funkcji poprzez kontrakt przesyłowy IR. |
sensitive_rendered_keys | mapa string | nie | Renderowane klucze, których tożsamość odtworzono z danej zadeklarowanej przez autora jako wrażliwa, każdy przypisany do deklaracji, po której odziedziczył tę wrażliwość. Przekazywane od hosta do gościa na wejściu renderowania — w kierunku przeciwnym niż nazwy, które gość deklaruje na wyjściu renderowania. To, co nazywa klucz, zależy od kształtu, jaki niesie ten ładunek: w ładunku niosącym wartości węzła jest to jeden z kluczy tej mapy; w ładunku niosącym workload nazywa on wpis we własnych mapach załączników workloadu, gdzie wartości węzła są puste. Klucz występuje tylko tam, gdzie odtworzenie jest dokładne: łączy deklarację z renderowaną tożsamością bez odczytywania czegokolwiek z tekstu samego klucza i bez rozkładania oznaczenia na poziomie węzła lub załącznika na poszczególne klucze. Klucz wymyślony przez szablon jest zatem nieobecny, ponieważ żadna deklaracja go nie nazywa: klucze wyjściowe valuesMapping receptury oraz zawartość artefaktu są tworzone przez szablon, więc żadne z nich nie daje tu klucza — to, czy taki ładunek powstał z wartości zadeklarowanej jako wrażliwa, niosą zamiast tego sensitive_values oraz własne sensitive_content wpisu artefaktu. Nieobecność oznacza więc, że nie udało się odtworzyć tożsamości żadnego klucza, a nigdy, że nic w tym ładunku nie zawiera materiału wrażliwego — gość, który odczytuje nieobecny klucz jako zgodę na wyświetlenie lub wyemitowanie wartości jawnym tekstem, odczytał go odwrotnie. Klucze przychodzą posortowane, dzięki czemu ładunek jest identyczny co do bajtu między uruchomieniami dla identycznego wejścia. |
sensitive_values | logiczna | nie | Prawda, gdy wartości niesione przez ten ładunek zostały wytworzone przez szablon odczytujący wartość zadeklarowaną przez autora jako wrażliwa lub wartość do niej prześledzoną: valuesMapping encji Recipe lub FeatureRecipe, pojedynczy szablon, którego klucze i wartości wyjściowe są jego własnym wymysłem, więc żadnego klucza tego wyjścia nie da się prześledzić wstecz do danej, z której pochodzi, i zamiast tego oznaczana jest cała mapa. Ustala się to na podstawie własnych odwołań szablonu względem deklaracji — liczy się odwołanie sięgające zadeklarowanej wartości, przekazanie przez szablon całości swoich danych oraz szablon, którego nie da się sparsować — a nigdy na podstawie zawartości wartości czy nazwy klucza. Gość tworzący tekst czytany przez człowieka, odmowę lub ostrzeżenie, wyklucza z tego tekstu każdą wartość z wartości węzła, gdy to pole jest prawdą, a wartość pod każdym kluczem wymienionym w sensitive_rendered_keys wyklucza niezależnie od tego pola: oba się uzupełniają — jedno nazywa klucze, których tożsamość odtworzono dokładnie, a to obejmuje mapę tam, gdzie nie da się odtworzyć żadnej. Nieobecne, gdy żaden taki szablon nie odczytał takiej wartości, co obejmuje wartości będące samymi zadeklarowanymi liśćmi, oznaczane zamiast tego per klucz w sensitive_rendered_keys, oraz nieobecne w ładunku bez wartości. Nieobecność nigdy nie oznacza, że żadna wartość nie jest wrażliwa. |
values_mapped | logiczna | nie | Prawda, gdy wartości niesione przez ten ładunek są wyjściem valuesMapping powiązanej encji Recipe lub FeatureRecipe, a nie wartościami węzła przekazanymi tak, jak je zapisał autor. Gość, którego własny kontrakt wiąże z wejściami deklarowanymi przez jego źródło tylko wartości wytworzone przez mapowanie, odczytuje to pole i pozostawia nieodczytane wartości zapisane do innego celu, np. dla artefaktów encji Recipe; gość, który wiąże wartości węzła ze swoim źródłem niezależnie od sposobu ich wytworzenia, go nie odczytuje. Pole rejestruje sposób wytworzenia wartości i nigdy nie jest wyprowadzane z nazwy klucza ani zawartości wartości. Nieobecne tam, gdzie nie uruchomiono valuesMapping, oraz w ładunku bez wartości. |
uses | mapa string[] | nie | Zadeklarowane i celowo wstrzymane: host nigdy go nie wypełnia, więc mapa nie występuje w żadnym ładunku renderowania. Krawędź wychodząca jest konsumowana przed wysłaniem — opublikowane wartości krawędzi są odtwarzane we własnym potoku inject węzła, który Recipe już przetworzyła na wartości i workload otrzymywane przez gościa — a gość składający granicę otrzymuje zamiast tego listę krawędzi na własnym wejściu. Gdyby było wypełnione, kluczowałoby wychodzące krawędzie uses węzła aliasem gniazda, każda z uporządkowanymi identyfikatorami węzłów docelowych tego gniazda w kolejności autora. |
boundary_path | string | nie | Ścieżka granicy węzła, nanoszona jako adnotacja aggrega.ai/boundary-path na każdy emitowany manifest zawierający blok metadata. |
sync_wave | integer | nie | Fala wdrożenia odziedziczona przez ten węzeł z zawierającej go granicy (domyślnie 0; dozwolone wartości ujemne), niosąca wartość, którą węzeł IR przechowuje jako sync_wave. To, co gość z nią zrobi, jest jego własnym wyborem, a zapisanie wartości i porządkowanie według niej są niezależne, a nie alternatywne — gość może zrobić jedno, oba lub żadne. Wśród dostawców z biblioteki standardowej: helm i helm-chart emitują ją jako adnotację argocd.argoproj.io/sync-wave na każdym renderowanym zasobie, a dodatkowo jako helm.sh/hook-weight na zasobie, który chart już oznacza jako hook Helm; compose zarówno zapisuje ją jako etykietę usługi, jak i porządkuje usługi pliku, do którego renderuje, za pomocą depends_on między nimi; cloudformation porządkuje provisioning złożonego stosu, deklarując każdy zasób fali jako zależny od zasobów fali poprzedniej; terraform porządkuje bloki modułów konfiguracji głównej, w którą składa się granica, deklarując każdy moduł fali jako zależny od modułów fali poprzedniej, a także zapisuje ją wraz z proweniencją budowania węzła. |
recipe_name | string | nie | Nazwa powiązanej encji Recipe, łączona z recipe_version w adnotację aggrega.ai/recipe-uri; gdy którakolwiek połowa jest pusta, adnotacja nie jest nanoszona. |
recipe_version | string | nie | Wersja powiązanej encji Recipe, łączona z recipe_name w adnotację aggrega.ai/recipe-uri; gdy którakolwiek połowa jest pusta, adnotacja nie jest nanoszona. |
label_component_id | string | nie | Bezpieczna dla Kubernetes tożsamość komponentu — to, do czego NALEŻY zasób emitowany przez ten węzeł, czyli to, co rejestruje proweniencja i o co pyta selektor. Gdy jest niepusta, zastępuje identyfikator węzła jako wartość etykiet app.kubernetes.io/name i aggrega.ai/component-id; pusta oznacza, że identyfikator węzła jest już poprawną wartością etykiety i jest używany bezpośrednio. Jest niesiona dla każdego zasobu emitowanego przez załącznik Feature, niezależnie od sposobu, w jaki załącznik je dostarcza, więc zasoby załącznika można odróżnić od zasobów komponentu-hosta wyłącznie po etykiecie. To, z czego gość wyprowadza własne nazwy, jest osobnym polem, derived_name_basis, a oba odpowiadają na różne pytania. |
derived_name_basis | string | nie | Tożsamość, z której gość wyprowadza własne nazwy — nazwa wydania odczytywana przez szablony instalatora chartów, według której taki gość może też nazywać zasoby syntetyzowane dla komponentu, oraz prefiks plików emitowanych przez renderowanie źródła. Pusta oznacza, że identyfikator węzła jest używany bezpośrednio, co jest wartością dla zwykłego komponentu i dla załącznika Feature na poziomie komponentu: załącznik dostarczający chart lub fragment napisany przez jego autora renderuje go względem nazwy komponentu-HOSTA, ponieważ własne szablony autora nazywają zasoby według tej nazwy, a inna zmieniłaby nazwy zasobów już wdrożonych. Węzeł, którego identyfikator zawiera składnię znaczników odrzucaną przez alfabet nazw celu, niesie to pole jawnie, aby nazwa wyprowadzana przez gościa pozostała akceptowalna dla celu. Jest celowo oddzielone od label_component_id: gość, który BUDUJE zasoby dla załącznika Feature zamiast renderować źródło jego autora, nazywa je według tożsamości, więc własne zasoby załącznika nie mogą kolidować z zasobami hosta, podczas gdy nazwa, względem której renderuje się źródło autora, pozostaje bez zmian. Oba pola niosą tę samą wartość wszędzie tam, gdzie tożsamość węzła jest zarazem tym, względem czego renderuje się jego źródło. |
output_labels | mapa string | nie | Etykiety wyjściowe zadeklarowane przez autora receptury, które gość nanosi na każdy emitowany manifest obok proweniencji tożsamości kompilacji, z kluczami w postaci nazw etykiet. W tę jedną mapę scalają się dwa bloki autorskie: dosłowne pary klucz-wartość, które receptura zapisuje w outputLabels, oraz po jednym wpisie dla każdego klucza, który receptura wymienia w outputComponentLabels, którego wartość jest odczytywana z tego klucza we własnych etykietach renderowanego komponentu — dzięki temu promowana wartość podąża za komponentem, z którego pochodzi, zamiast być powtarzana w recepturze. Walidacja podczas ładowania zapewnia, że oba bloki są rozłączne z przestrzenią kluczy proweniencji (żaden klucz aggrega.ai/ ani app.kubernetes.io/), więc naniesienie nigdy nie koliduje z etykietą proweniencji. Promowany klucz, którego komponent nie deklaruje, niczego nie nanosi i zgłasza ostrzeżenie zamiast pustej etykiety. Gość, którego wynik nie jest YAML-em Kubernetes, przenosi je na własną powierzchnię etykiet (etykiety usług Compose) albo je ignoruje. |
provenance | NodeProvenance | tak | Proweniencja tożsamości kompilacji, którą gość nanosi na każdy emitowany manifest jako etykiety aggrega.ai. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
NodeProvenance
Proweniencja tożsamości kompilacji jednego węzła — tożsamość kompilatora, agregatu i środowiska, którą gość nanosi na każdy emitowany manifest jako etykiety aggrega.ai. Każde pole jest pomijane, gdy jest puste, więc częściowa tożsamość nanosi tylko te etykiety, które zawiera.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
compiler_version | string | nie | Wersja kompilatora, nanoszona jako etykieta aggrega.ai/compiler-version, gdy nie jest pusta. |
aggregate_name | string | nie | Nazwa agregatu, nanoszona jako etykieta aggrega.ai/aggregate-name, gdy nie jest pusta. |
environment | string | nie | Nazwa środowiska, nanoszona jako etykieta aggrega.ai/environment, gdy nie jest pusta. |
provider_name | string | nie | Sam rodzaj dostawcy, nanoszony jako etykieta aggrega.ai/provider, gdy nie jest pusty. |
provider_version | string | nie | Rozwiązana wersja pluginu renderującego dostawcy, nanoszona jako etykieta aggrega.ai/provider-version, gdy nie jest pusta. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
RenderNodeOutput
Ładunek, który gość Provider zwraca ze swojego eksportu render_node: zserializowane bajty każdego wyemitowanego przez gościa pliku wyjściowego, nazwy, które wyprowadził w każdej ze swoich przestrzeni kluczy, fakty, które zgłasza na temat tego, co wyemitował, liczbę renderowanych jednostek dopasowanych przez każdy przekazany mu wpis pominięcia oraz wszelką diagnostykę zgłoszoną przez gościa podczas renderowania. Gość zwraca zserializowane bajty każdego pliku; host zapisuje je dosłownie i nie uruchamia żadnego serializatora. Za determinizm odpowiada gość: identyczne wejście musi dawać identyczne bajty.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
files | RenderedFile[] | tak | Pliki wyjściowe wyemitowane przez gościa, w kolejności emisji. Każdy podaje swoją ścieżkę na dysku i przenosi zserializowane bajty, które host zapisuje dosłownie. |
derived_keys | mapa string[] | nie | Nazwy wyprowadzone przez gościa podczas renderowania tego węzła, kluczowane przestrzenią kluczy, w której je wyprowadził; każda przestrzeń przenosi swoje nazwy w kolejności wyprowadzenia. Gość, który wyprowadza nazwę, za pomocą której jego wynik adresuje zasób, umieścił tę nazwę w bajtach pliku zapisywanych przez hosta dosłownie, gdzie host jej nie widzi; zadeklarowanie jej tutaj jest sposobem, w jaki gość prosi hosta o potwierdzenie, że żadne dwa wyprowadzenia nie dały tej samej nazwy. Host porównuje zadeklarowane nazwy pod kątem równości w obrębie jednej zadeklarowanej przestrzeni i nie robi nic więcej — nie parsuje nazwy, nie dowiaduje się, co oznacza przestrzeń lub nazwa, i nigdy sam żadnej nie wyprowadza. Dwaj kontrybutorzy do tego samego złożonego wyniku, którzy deklarują tę samą nazwę w tej samej przestrzeni, zatrzymują budowanie, a zatrzymanie podaje przestrzeń, nazwę i obu kontrybutorów. Zarówno nazwy przestrzeni, jak i nazwy w nich należą do własnego słownictwa gościa: gość, który chce unikalności w węższym lub szerszym zakresie niż jeden złożony wynik, wyraża ten zakres w deklarowanej nazwie przestrzeni. Zachowuje kolejność deklaracji, aby ładunek był identyczny bajt w bajt między przebiegami dla identycznego wejścia. Nieobecne, gdy gość nie wyprowadza żadnych nazw, które chce sprawdzić, co pozostawia sprawdzenie nieaktywnym dla tego gościa. |
render_facts | RenderFact[] | nie | Fakty, które gość zgłasza na temat tego, co wyemitował dla tego węzła, w kolejności, w jakiej gość je wymienia. Każdy fakt łączy nazwę z wartością i obie należą do własnego słownictwa gościa: to, jakie fakty zgłasza dostawca, co oznacza każda nazwa i co zawierają jej wpisy, jest częścią udokumentowanego kontraktu tego dostawcy, a nie tego gniazda. Wartość każdego faktu jest listą, nawet gdy zawiera jeden wpis: host odrzuca fakt, którego wartość jest czymkolwiek innym, podając dostawcę i fakt, i zatrzymuje budowanie. To jedyna rzecz, jakiej host dowiaduje się o wartości. Kluczuje fakty nazwą i przekazuje każdą listę szablonom, które ją odczytują, łącząc listy o jednej nazwie zgłoszone przez więcej niż jedno renderowanie tego samego węzła w kolejności, w jakiej te renderowania się odbyły, i nigdy nie dowiaduje się, co oznacza nazwa lub wpis, ani sam nie wyprowadza faktu — dzięki temu dostawca może zgłosić coś, co widzi tylko jego własna wiedza o formacie, na przykład właściwość zapisanych przez siebie dokumentów, bez poznawania tego formatu przez hosta. Zgłaszanie faktów nigdy nie zmienia tego, co jest zapisywane: pliki zapisywane przez hosta to pliki zwrócone przez gościa, niezależnie od tego, czy towarzyszą im fakty. Gość wymienia swoje fakty w ustalonej kolejności, aby ładunek był identyczny bajt w bajt między przebiegami dla identycznego wejścia. Nieobecne, gdy gość niczego nie zgłasza, co jest odpowiedzią pełną, a nie brakującą. |
omitted | integer[] | nie | Liczba renderowanych jednostek dopasowanych przez każdy wpis omits z wejścia: jedna liczba na każdy wpis przekazany gościowi, w tej samej kolejności, każda będąca liczbą jednostek dopasowanych przez ten wpis, niezależnie od tego, czy dopasował je też inny wpis. Liczba zero jest odpowiedzią pełną — wpis nie dopasował niczego, co gość wyrenderował. Liczby to wszystko, co gniazdo przenosi z powrotem na temat tego, co pominięto: same jednostki są po prostu nieobecne w tym, co zwrócił gość. Nieobecne, gdy gościowi nie przekazano żadnych wpisów. |
diagnostics | Diagnostic[] | nie | Diagnostyka zgłoszona przez gościa podczas renderowania. Każdy element ma wspólny kształt diagnostyki pluginów Wasm. |
error | string | nie | Komunikat o niepowodzeniu ustawiany, gdy gość został uruchomiony, ale nie mógł ukończyć operacji; nieobecny w razie powodzenia. Różni się od diagnostyki przenoszonej przez wynik: diagnostyka zgłasza problemy wykryte podczas przebiegu, który mimo to dał wynik, natomiast błąd zgłasza, że sama operacja nie została ukończona. Host traktuje obecny błąd jako nieudane wywołanie pluginu. |
condition_code | string | nie | Opisowa, dopasowywalna maszynowo tożsamość warunku wskazanego przez niepowodzenie — kod, pod którym warunek jest zarejestrowany, w tym samym otwartym zbiorze, w którym kompilator rejestruje własne warunki zatrzymujące, a nie element zamkniętego katalogu kodów błędów funkcji hosta, z którego czerpie hostfunc_error_code koperty odpowiedzi. Ustawiana obok czytelnego dla człowieka komunikatu o błędzie; nieobecna w razie powodzenia oraz wtedy, gdy gość nie wskazuje takiego warunku. Gość, który się zatrzymuje, zgłasza tutaj identyfikator warunku wskazanego przez jego komunikat, aby konsument rozgałęział się na jego podstawie, zamiast odtwarzać tożsamość z treści komunikatu. Host rozwiązuje ten identyfikator względem warunków deklarowanych przez kompilator i publikuje własne identyfikatory rozwiązanego warunku w ustrukturyzowanej diagnostyce, dzięki czemu kod, który trafia do czytelnika, zawsze daje się rozwiązać; identyfikator niewskazujący żadnego takiego warunku albo taki, który numeracja wycofała, zatrzymuje budowanie. Gość, który nie ma precyzyjnego warunku do wskazania, sięga zamiast tego po jeden z ogólnych warunków niepowodzenia pluginu deklarowanych w tym celu przez kompilator, a szczegóły umieszcza we własnym komunikacie. Ten identyfikator i condition_short_code są zgłaszane razem, ponieważ wskazują jeden warunek w dwóch postaciach: gość, który ustawia jeden bez drugiego, wskazał warunek, którego host nie może rozwiązać, a host zgłasza wtedy zamiast niego własny ogólny warunek niepowodzenia pluginu, podczas gdy komunikat nadal przenosi całe niepowodzenie. |
condition_short_code | string | nie | Zwięzły identyfikator tego samego warunku — litera E i cztery cyfry, postać, którą czytelnik cytuje, wyszukuje i wkleja do zgłoszenia — ustawiany obok czytelnego dla człowieka komunikatu o błędzie; nieobecny w razie powodzenia oraz wtedy, gdy gość nie wskazuje takiego warunku. Host wypisuje go w nagłówku w nawiasach kwadratowych diagnostyki, którą renderuje dla tego niepowodzenia, dzięki czemu warunek zgłoszony przez gościa da się cytować dokładnie tak jak warunek zgłoszony przez kompilator. Host rozwiązuje wartość względem warunków deklarowanych przez kompilator, zamiast przyjmować ją na wiarę: wartość niewskazująca żadnego takiego warunku, wartość wycofana przez numerację lub pisownia, której rejestracja nie zawiera, zatrzymuje budowanie i cytuje błędną wartość, przy czym własny komunikat gościa jest nadal zgłaszany. Jest zgłaszany razem z condition_code, z powodu tam podanego. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
ValidateNodeOutput
Ładunek, który gość Provider zwraca z opcjonalnego eksportu validate_node_input: diagnostyka zgłoszona przez kontrolę strukturalną rozwiązanego wejścia węzła. Eksport przyjmuje tę samą projekcję RenderNodeInput, którą otrzymuje render_node, i nie emituje plików — zgłasza wyłącznie diagnostykę. Diagnostyka o ważności halt zatrzymuje kompilację w jawny sposób, wskazując węzeł i providera; diagnostyka o ważności warn lub info trafia do wyniku kompilacji bez zmiany renderowanego wyniku. Pusta lista diagnostyki oznacza, że wejście przeszło kontrolę strukturalną.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
diagnostics | Diagnostic[] | nie | Diagnostyka zgłoszona przez gościa podczas walidacji wejścia węzła. Każdy element ma wspólny kształt diagnostyki pluginów Wasm. Pusta, gdy wejście przeszło kontrolę strukturalną. |
error | string | nie | Komunikat o niepowodzeniu ustawiany, gdy gość został uruchomiony, ale nie mógł ukończyć operacji; nieobecny w razie powodzenia. Różni się od diagnostyki przenoszonej przez wynik: diagnostyka zgłasza problemy wykryte podczas przebiegu, który mimo to dał wynik, natomiast błąd zgłasza, że sama operacja nie została ukończona. Host traktuje obecny błąd jako nieudane wywołanie pluginu. |
condition_code | string | nie | Opisowa, dopasowywalna maszynowo tożsamość warunku wskazanego przez niepowodzenie — kod, pod którym warunek jest zarejestrowany, w tym samym otwartym zbiorze, w którym kompilator rejestruje własne warunki zatrzymujące, a nie element zamkniętego katalogu kodów błędów funkcji hosta, z którego czerpie hostfunc_error_code koperty odpowiedzi. Ustawiana obok czytelnego dla człowieka komunikatu o błędzie; nieobecna w razie powodzenia oraz wtedy, gdy gość nie wskazuje takiego warunku. Gość, który się zatrzymuje, zgłasza tutaj identyfikator warunku wskazanego przez jego komunikat, aby konsument rozgałęział się na jego podstawie, zamiast odtwarzać tożsamość z treści komunikatu. Host rozwiązuje ten identyfikator względem warunków deklarowanych przez kompilator i publikuje własne identyfikatory rozwiązanego warunku w ustrukturyzowanej diagnostyce, dzięki czemu kod, który trafia do czytelnika, zawsze daje się rozwiązać; identyfikator niewskazujący żadnego takiego warunku albo taki, który numeracja wycofała, zatrzymuje budowanie. Gość, który nie ma precyzyjnego warunku do wskazania, sięga zamiast tego po jeden z ogólnych warunków niepowodzenia pluginu deklarowanych w tym celu przez kompilator, a szczegóły umieszcza we własnym komunikacie. Ten identyfikator i condition_short_code są zgłaszane razem, ponieważ wskazują jeden warunek w dwóch postaciach: gość, który ustawia jeden bez drugiego, wskazał warunek, którego host nie może rozwiązać, a host zgłasza wtedy zamiast niego własny ogólny warunek niepowodzenia pluginu, podczas gdy komunikat nadal przenosi całe niepowodzenie. |
condition_short_code | string | nie | Zwięzły identyfikator tego samego warunku — litera E i cztery cyfry, postać, którą czytelnik cytuje, wyszukuje i wkleja do zgłoszenia — ustawiany obok czytelnego dla człowieka komunikatu o błędzie; nieobecny w razie powodzenia oraz wtedy, gdy gość nie wskazuje takiego warunku. Host wypisuje go w nagłówku w nawiasach kwadratowych diagnostyki, którą renderuje dla tego niepowodzenia, dzięki czemu warunek zgłoszony przez gościa da się cytować dokładnie tak jak warunek zgłoszony przez kompilator. Host rozwiązuje wartość względem warunków deklarowanych przez kompilator, zamiast przyjmować ją na wiarę: wartość niewskazująca żadnego takiego warunku, wartość wycofana przez numerację lub pisownia, której rejestracja nie zawiera, zatrzymuje budowanie i cytuje błędną wartość, przy czym własny komunikat gościa jest nadal zgłaszany. Jest zgłaszany razem z condition_code, z powodu tam podanego. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
RenderedFile
Jeden plik wyjściowy wyemitowany przez gościa Provider: jego ścieżka na dysku względem katalogu wyjściowego węzła oraz jego zserializowane bajty dokładnie w postaci wytworzonej przez gościa. Host zapisuje te bajty dosłownie i nie uruchamia żadnego serializatora, więc wynik na dysku jest identyczny bajt po bajcie z tym, co wyemitował gość.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
path | string | tak | Ścieżka pliku wyjściowego względem katalogu wyjściowego węzła (na przykład Chart.yaml lub templates/deployment.yaml). |
content | string | tak | Zserializowane bajty pliku dokładnie w postaci wytworzonej przez gościa; host zapisuje te bajty dosłownie i nie uruchamia żadnego serializatora, więc wynik jest identyczny bajt po bajcie z tym, co wyemitował gość. Każdy zestaw przenosi je we własnym typie pola — surowo, gdy ten typ jest typem bajtowym, zakodowane w base64, gdy jest to ciąg znaków, który gość dekoduje, aby je odzyskać — a wygenerowany koder konwertuje między polem a postacią, w jakiej bajty przenosi protokół. |
format | string | nie | Format, w którym według deklaracji gościa wyrenderowano wyemitowany plik, aby host mógł skierować plik do pasującego parsera. Nieobecny, gdy gość nie deklaruje formatu; wtedy host wnioskuje format z rozszerzenia pliku. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
RenderFact
Jeden fakt, który gość Provider zgłasza na temat tego, co wyemitował dla węzła: nazwa i lista wpisów, obie zdefiniowane i udokumentowane przez providera. Host przenosi fakt tak, jak zapisał go gość, odrzuca fakt, którego wartość nie jest listą, i nie dowiaduje się niczego więcej o żadnej z tych części.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
name | string | tak | Nazwa faktu, pochodząca z własnego, udokumentowanego słownictwa providera. |
value | tablica | tak | Wartość faktu: tablica JSON — zawsze lista, nawet z jednym wpisem lub bez wpisów — której wpisy są dowolnymi wartościami JSON o kształcie, jaki provider dokumentuje dla tej nazwy. To lista pozwala, by jedną nazwę zgłosiło więcej niż jedno renderowanie węzła: host łączy listy w jedną. Jest przenoszona jako dokument JSON zapisany przez gościa, bajt po bajcie, więc kolejność wpisów listy i kluczy każdego obiektu jest kolejnością gościa. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
OmitEntry
Jeden wpis wskazujący renderowane jednostki, które gość Provider pomija w wyniku węzła; jego pola są już rozwiązane do zwykłych ciągów znaków i oznaczone, jeśli którekolwiek z nich wytworzono z wartości zadeklarowanej jako wrażliwa. Gniazdo nie nadaje im żadnego znaczenia: każdy provider dokumentuje, co kind, name, namespace i subchart wybierają w jego własnym formacie, i sam je dopasowuje.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
kind | string | tak | Rodzaj renderowanej jednostki wskazywanej przez wpis, w słownictwie providera. |
name | string | tak | Nazwa renderowanej jednostki wskazywanej przez wpis, w słownictwie providera. |
namespace | string | nie | Przestrzeń nazw, w której znajduje się wskazana jednostka, dla providera, którego format umieszcza jednostki w przestrzeniach nazw. Nieobecna, gdy autor jej nie podał; to, co dopasowuje wpis bez przestrzeni nazw, określa własny kontrakt providera. |
subchart | string | nie | Zagnieżdżone źródło, z którego pochodzi wskazana jednostka, dla dostawcy, którego źródło jest składane z zagnieżdżonych źródeł, tak jak chart z jego subchartów. Nieobecne, gdy autor go nie zapisał; to, do czego pasuje wpis bez subchart, oraz to, co dostawca, którego źródło nie ma zagnieżdżonych źródeł, robi z wpisem wskazującym takie źródło, jest własnym kontraktem dostawcy. |
sensitive | logiczna | nie | Prawda, gdy szablon, który wytworzył kind, name, namespace lub subchart wpisu, odczytuje wartość zadeklarowaną przez autora jako wrażliwą albo wartość z niej wywiedzioną. Jest to ustalane na podstawie szablonu każdego pola w zestawieniu z deklaracjami — liczy się odwołanie sięgające zadeklarowanej wartości, szablon przekazujący dalej całość swoich danych oraz szablon, którego nie da się sparsować — i nigdy na podstawie rozwiązanych ciągów znaków. Oznaczenie obejmuje cały wpis zamiast wskazywać pole, więc gość traktuje oznaczony wpis tak jak każdą inną oznaczoną wartość na swoim wejściu: nadal dopasowuje i zlicza wpis według jego pól, bo do tego służy wpis, i nie umieszcza żadnego z jego pól w tekście czytanym przez człowieka — w odmowie, ostrzeżeniu ani wierszu logu. Nieobecne, gdy szablon żadnego pola nie odczytuje takiej wartości; brak tego pola nigdy nie oznacza, że żadne pole nie jest wrażliwe. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
SourceFile
Jeden plik wstępnie spakowanej projekcji źródła: jego ścieżka względem katalogu głównego źródła i jego surowe bajty, dokładnie w postaci odczytanej przez host z lokalnego źródła w czasie kompilacji.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
path | string | tak | Ścieżka pliku względem katalogu głównego źródła (na przykład Chart.yaml lub templates/deployment.yaml). |
content | string | tak | Surowe bajty pliku dokładnie w postaci odczytanej przez host z lokalnego źródła. Każdy zestaw przenosi je we własnym typie pola — surowo, gdy ten typ jest typem bajtowym, zakodowane w base64, gdy jest to ciąg znaków, który gość dekoduje, aby je odzyskać — a wygenerowany koder konwertuje między polem a postacią, w jakiej bajty przenosi protokół. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
SourceProjection
Spakowana zawartość źródła (np. pliki chartu Helm, każdy nazwany swoją ścieżką względną wobec katalogu głównego źródła, w kolejności przechodzenia), którą host odczytuje i zwraca gościowi w odpowiedzi na żądanie pack-source, dzięki czemu gość odtwarza wybrane źródło w pamięci i nie dotyka systemu plików. Jest to ładunek powodzenia funkcji hosta pack-source.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
files | SourceFile[] | tak | Pliki źródłowe, każdy nazwany swoją ścieżką względną wobec katalogu głównego źródła, w deterministycznej kolejności przechodzenia hosta. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
SourceEntry
Jeden wpis listingu źródła: jego ścieżka względna wobec katalogu głównego źródła oraz informacja, czy jest katalogiem. Host wypisuje wyłącznie nazwy i nie odczytuje zawartości, więc wpis nie przenosi żadnych bajtów.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
path | string | tak | Ścieżka wpisu względna wobec katalogu głównego źródła, rozdzielana ukośnikami (na przykład Chart.yaml lub templates/deployment.yaml). |
is_dir | logiczna | tak | Czy wpis jest katalogiem. Gość, który ustala w listingu katalog główny chartu lub pojedynczy plik źródłowy, odczytuje tę wartość, aby odróżnić katalogi od plików bez dotykania systemu plików. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
SourceListing
Ogólne wyliczenie pozyskanego źródła, które host przekazuje gościowi dostawcy korzystającemu ze źródła: katalog główny źródła, informacja, czy ten katalog główny jest katalogiem, oraz posortowane wpisy względne wobec niego. Host przechodzi pozyskane źródło bez wiedzy dziedzinowej i nie odczytuje zawartości plików — wypisuje wyłącznie nazwy. Gość stosuje do listingu własną logikę rozwiązywania (lokalizując katalog główny chartu, wybierając pojedynczy dokument compose, dołączając drzewo modułu) i prosi hosta o spakowanie wybranej selekcji za pomocą funkcji hosta pack-source. Wpisy są sortowane według ścieżki, dzięki czemu listing jest identyczny bajt w bajt w kolejnych przebiegach dla identycznego wejścia.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
root | string | tak | Lokalizacja pozyskanego źródła, którą host wyliczył. Gość przenosi ją do własnej diagnostyki, gdy nie może rozwiązać źródła, dzięki czemu zatrzymanie z powodu rozwiązywania wskazuje źródło podane przez autora. |
root_is_dir | logiczna | nie | Czy katalog główny pozyskanego źródła jest katalogiem. Fałsz dla źródła jednoplikowego (pojedynczego dokumentu compose, pojedynczego pliku modułu, archiwum); w takim przypadku entries jest puste, a gość pakuje sam katalog główny. |
entries | SourceEntry[] | tak | Wpisy względne wobec katalogu głównego źródła będącego katalogiem, posortowane według ścieżki. Puste dla jednoplikowego katalogu głównego źródła. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
SourcePackRequest
Selekcja, której spakowanie z pozyskanego źródła gość zleca hostowi za pomocą funkcji hosta pack-source. Pole op określa kształt selekcji, a pole path wskazuje ją względem katalogu głównego źródła; host rozwiązuje ścieżkę w obrębie katalogu głównego źródła, odrzucając każde wyjście ponad niego, i zwraca spakowane bajty jako SourceProjection.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
op | string (enum) | tak | Kształt selekcji: file pakuje pojedynczy plik pod path; dir pakuje bezpośrednie pliki katalogu pod path; tree pakuje rekurencyjnie całe poddrzewo zakorzenione w path, w deterministycznej kolejności przechodzenia hosta. Dozwolone wartości: "file", "dir", "tree" |
path | string | tak | Lokalizacja selekcji względna wobec katalogu głównego źródła, rozdzielana ukośnikami. Pusty ciąg (lub „.”) wskazuje sam katalog główny źródła, więc źródło jednoplikowe pakuje się z pustą ścieżką. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
SourcePackResponse
Odpowiedź funkcji hosta pack-source: w razie powodzenia spakowane źródło, w razie niepowodzenia komunikat o błędzie. Wypełnione jest dokładnie jedno z tych dwóch pól. Niepowodzenie jest przekazywane w ramach odpowiedzi, a nie przez pułapkę (trap), dzięki czemu gość przenosi odrzucenie przez piaskownicę lub błąd odczytu do własnej diagnostyki jako deterministyczne niepowodzenie renderowania.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
source_projection | SourceProjection | nie | Spakowane źródło w razie powodzenia; nieobecne w razie niepowodzenia. |
error | string | nie | Komunikat o niepowodzeniu w razie niepowodzenia, wskazujący selekcję i przyczynę; nieobecny w razie powodzenia. |
hostfunc_error_code | string (enum) | nie | Identyfikator niepowodzenia przeznaczony do dopasowywania maszynowego, ustawiany w razie niepowodzenia obok komunikatu o błędzie dla człowieka i pochodzący z zamkniętego katalogu kodów błędów funkcji hosta; nieobecny w razie powodzenia. Ten katalog to stały słownik nazw sposobów, w jakie funkcja hosta może zakończyć się niepowodzeniem, i jest to słownik odrębny od warunków zatrzymania rejestrowanych przez kompilator, których identyfikatory gość zgłasza w wyniku gniazda jako condition_code i condition_short_code — nazwa klucza wskazuje, do którego z nich należy wartość, więc oba nigdy nie są odczytywane jako jeden zbiór. Gość rozgałęzia działanie na podstawie tego kodu bez parsowania komunikatu, tolerując brak kodu (starszy host) lub kod nierozpoznany (nowszy host) przez powrót do komunikatu. Dozwolone wartości: "fetch_request_unreadable", "fetch_input_unavailable", "fetch_failed", "request_unreadable", "request_undecodable", "source_root_unavailable", "source_read_failed", "unknown_selection_op", "source_escape", "producer_consumption_reentry", "no_source_parser", "no_parser_for_format", "parse_failed" |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
SourceFileRequest
Odczyt zawartości pojedynczego pliku, który gość zleca hostowi za pomocą funkcji hosta read-source-file, przeznaczony dla gościa, którego logika rozwiązywania musi sprawdzić zawartość pliku przed wyborem tego, co spakować. Host rozwiązuje ścieżkę w obrębie katalogu głównego źródła, odrzucając każde wyjście ponad niego, i zwraca bajty pliku.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
path | string | tak | Lokalizacja pliku względna wobec katalogu głównego źródła, rozdzielana ukośnikami. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
SourceFileResponse
Odpowiedź funkcji hosta read-source-file: w razie powodzenia bajty pliku, w razie niepowodzenia komunikat o błędzie. Wypełnione jest dokładnie jedno z tych dwóch pól. Niepowodzenie jest przekazywane w ramach odpowiedzi, a nie przez pułapkę (trap), dzięki czemu gość przenosi odrzucenie przez piaskownicę lub błąd odczytu do własnej diagnostyki jako deterministyczne niepowodzenie renderowania.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
content | string | nie | Surowe bajty pliku w razie powodzenia; nieobecne w razie niepowodzenia. Każdy zestaw przenosi je we własnym typie pola — w postaci surowej, gdy ten typ jest typem bajtowym, zakodowane w base64, gdy jest to ciąg, który gość dekoduje, aby je odzyskać — a wygenerowany koder konwertuje między polem a postacią, w jakiej bajty przenosi format przesyłu. |
error | string | nie | Komunikat o niepowodzeniu w razie niepowodzenia, wskazujący plik i przyczynę; nieobecny w razie powodzenia. |
hostfunc_error_code | string (enum) | nie | Identyfikator niepowodzenia przeznaczony do dopasowywania maszynowego, ustawiany w razie niepowodzenia obok komunikatu o błędzie dla człowieka i pochodzący z zamkniętego katalogu kodów błędów funkcji hosta; nieobecny w razie powodzenia. Ten katalog to stały słownik nazw sposobów, w jakie funkcja hosta może zakończyć się niepowodzeniem, i jest to słownik odrębny od warunków zatrzymania rejestrowanych przez kompilator, których identyfikatory gość zgłasza w wyniku gniazda jako condition_code i condition_short_code — nazwa klucza wskazuje, do którego z nich należy wartość, więc oba nigdy nie są odczytywane jako jeden zbiór. Gość rozgałęzia działanie na podstawie tego kodu bez parsowania komunikatu, tolerując brak kodu (starszy host) lub kod nierozpoznany (nowszy host) przez powrót do komunikatu. Dozwolone wartości: "fetch_request_unreadable", "fetch_input_unavailable", "fetch_failed", "request_unreadable", "request_undecodable", "source_root_unavailable", "source_read_failed", "unknown_selection_op", "source_escape", "producer_consumption_reentry", "no_source_parser", "no_parser_for_format", "parse_failed" |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
FetchExternalInputResponse
Odpowiedź funkcji hosta fetch-external-input: w razie powodzenia pobrana treść, w razie niepowodzenia komunikat o błędzie i jego kod. Odpowiedź, która nie zawiera żadnego z pól błędu, oznacza powodzenie, więc ładunek o zerowej długości to odpowiedź, w której brak wszystkich pól. Niepowodzenie jest zgłaszane w ramach odpowiedzi, a nie przez pułapkę (trap), dzięki czemu gość przenosi nierozwiązywalny URL lub błąd pobierania do własnej diagnostyki jako deterministyczny błąd renderowania. Żądanie jest samym ciągiem URL, a nie ustrukturyzowanym ładunkiem, więc zadeklarowany kształt ma tylko odpowiedź.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
content | string | nie | Surowe bajty pobranego ładunku w razie powodzenia; brak w razie niepowodzenia oraz gdy ładunek jest pusty. Bajty przechodzą przez kanał jako ciąg bajtów, nigdy jako tekst base64. Zestaw Go przechowuje je jako wycinek bajtów (byte slice); zestawy Rust i TypeScript przechowują je jako ciąg base64, który dekoduje opakowanie pobierania każdego zestawu, więc każde opakowanie zwraca surowe bajty ładunku. |
error | string | nie | Komunikat o błędzie w razie niepowodzenia, wskazujący URL i sposób naprawy; brak w razie powodzenia. |
hostfunc_error_code | string (enum) | nie | Identyfikator niepowodzenia przeznaczony do dopasowywania maszynowego, ustawiany w razie niepowodzenia obok komunikatu o błędzie dla człowieka i pochodzący z zamkniętego katalogu kodów błędów funkcji hosta; nieobecny w razie powodzenia. Ten katalog to stały słownik nazw sposobów, w jakie funkcja hosta może zakończyć się niepowodzeniem, i jest to słownik odrębny od warunków zatrzymania rejestrowanych przez kompilator, których identyfikatory gość zgłasza w wyniku gniazda jako condition_code i condition_short_code — nazwa klucza wskazuje, do którego z nich należy wartość, więc oba nigdy nie są odczytywane jako jeden zbiór. Gość rozgałęzia działanie na podstawie tego kodu bez parsowania komunikatu, tolerując brak kodu (starszy host) lub kod nierozpoznany (nowszy host) przez powrót do komunikatu. Dozwolone wartości: "fetch_request_unreadable", "fetch_input_unavailable", "fetch_failed", "request_unreadable", "request_undecodable", "source_root_unavailable", "source_read_failed", "unknown_selection_op", "source_escape", "producer_consumption_reentry", "no_source_parser", "no_parser_for_format", "parse_failed" |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
WorkloadProjection
Wstępnie wyliczona treść obciążenia, którą host przekazuje gościowi Provider, aby gość syntetyzował z niej w pamięci natywne manifesty dostawcy; obecna, gdy powiązana encja Recipe deklaruje obciążenie zamiast źródła chartu. Za determinizm odpowiada gość: identyczne wejście musi dawać identyczne bajty.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
workload | object | tak | Wyliczona przez hosta, zwalidowana encja Workload, którą gość syntetyzuje; nieprzezroczysta na tej warstwie schematu, aby schemat gniazda nie wiązał ponownie kontraktu encji Workload. |
sensitive_workload | logiczna | nie | True, gdy szablon, który wytworzył workload, odczytuje wartość zadeklarowaną przez autora jako wrażliwą lub wartość z niej wywiedzioną. Jest to ustalane na podstawie własnych odwołań szablonu względem deklaracji — liczy się odwołanie sięgające zadeklarowanej wartości, przekazanie przez szablon całości jego danych oraz szablon, którego nie da się sparsować — i nigdy na podstawie treści jakiegokolwiek pola. Pola wyrenderowanego obciążenia nie zawierają powiązania z danymi, które odczytał jego szablon, więc oznacza to cały dokument: gość tworzący tekst czytany przez człowieka, odmowę lub ostrzeżenie, gdy ta wartość wynosi true, nie umieszcza w tym tekście żadnej wartości, którą niesie obciążenie, przy czym kształt dokumentu — jego klucze i położenie wartości — pozostaje czytelny. Wpisy załączników wskazane przez sensitive_rendered_keys projekcji węzła są oznaczone tam niezależnie od tego, czy to pole jest ustawione. Brak, gdy szablon nie odczytuje takiej wartości; brak nigdy nie oznacza, że żadne pole nie jest wrażliwe. |
attachment_provides | object | nie | Każdy załącznik węzła, rzutowany na jego rozwiązane provides i kluczowany nazwą instancji załącznika, którą niesie odwołanie do załącznika w obciążeniu; brak, gdy węzeł nie ma załączników. Host kopiuje ciągi bez ich interpretowania, więc gość odczytuje te wpisy provides załącznika, których potrzebuje, aby rozwiązać odwołanie do zasobu wytworzonego przez ten załącznik. Informacja, czy załącznik obsługuje materiał zadeklarowany jako wrażliwy, nie jest tu powtarzana: znajduje się w odpowiadającym wpisie funkcji w projekcji węzła, który gość odczytuje po tej samej nazwie instancji. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
ArtifactsProjection
Wstępnie wyliczony zbiór artefaktów, który host przekazuje gościowi Provider do umieszczenia w wyjściu węzła. Host już rozwiązał źródło każdego wpisu (treść inline lub odczytany przez siebie importowany plik), wyliczył je jako szablon Go względem kontekstu renderowania z użyciem zadeklarowanej przez gościa pary ograniczników szablonów artefaktów oraz obliczył zbiory kluczy etykiet i adnotacji pochodzenia kompilacji. Do gościa należy decyzja o formacie, umieszczenie informacji o pochodzeniu, ścieżka na dysku i ostateczne bajty. Wpisy zachowują kolejność autora, dzięki czemu umieszczone wyjście jest identyczne co do bajtu między uruchomieniami dla identycznego wejścia.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
entries | ArtifactProjectionEntry[] | tak | Wpisy artefaktów, które umieszcza gość, w kolejności autora. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
ArtifactProjectionEntry
Jeden wstępnie wyliczony wpis artefaktu, który host przekazuje gościowi Provider do umieszczenia: jego nazwa wyjściowa rozwiązana przez hosta, jego pochodzenie, bajty treści już wyliczone z szablonu, informacja, czy szablon, z którego pochodzą te bajty, odczytuje wartość zadeklarowaną jako wrażliwa, oraz zbiory kluczy etykiet i adnotacji pochodzenia kompilacji obliczone przez hosta dla węzła. Gość decyduje, jak umieścić informacje o pochodzeniu (wstawiając je do metadanych manifestu, dodając na początku jako komentarz lub emitując plik towarzyszący) i gdzie trafi plik.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
name | string | tak | Rozwiązana przez hosta nazwa wyjściowa wpisu: klucz mapy zadeklarowany przez autora, przy czym plik dostarczony przez pakiet biblioteki jest zagnieżdżony pod tym kluczem. Gość umieszcza wpis pod tą nazwą lub pod wywiedzioną z niej podścieżką specyficzną dla dostawcy. |
origin | string (enum) | tak | Czy wpis został utworzony jako treść inline, czy jako importowany plik. Gość, który odrzuca jedną z form (dostawca umbrella chartów odrzuca treść inline), odczytuje to pole, aby jawnie zatrzymać działanie. Dozwolone wartości: "inline", "import" |
content | string | tak | Bajty treści już wyliczone z szablonu, wytworzone przez hosta z treści inline lub importowanego pliku wpisu, wyliczone względem kontekstu renderowania z użyciem zadeklarowanej przez gościa pary ograniczników szablonów artefaktów. Każdy zestaw przechowuje je we własnym typie pola — surowo, gdy jest to typ bajtowy, w kodowaniu base64, gdy jest to ciąg, który gość dekoduje, aby je odzyskać — a wygenerowany koder konwertuje między polem a postacią, w jakiej kanał przenosi bajty. |
sensitive_content | logiczna | nie | True, gdy szablon, z którego wyliczono treść tego wpisu, odczytuje wartość zadeklarowaną przez autora jako wrażliwą lub wartość z niej wywiedzioną. Jest to ustalane na podstawie własnych odwołań szablonu względem deklaracji, z parą ograniczników, z którą wyliczono treść — liczy się odwołanie sięgające zadeklarowanej wartości, przekazanie przez szablon całości jego danych oraz szablon, którego nie da się sparsować — i nigdy na podstawie samej treści. Treść jest wyjściem tego szablonu, więc niczego w niej nie da się powiązać z daną, z której pochodzi: gość tworzący tekst czytany przez człowieka, odmowę lub ostrzeżenie, gdy ta wartość wynosi true, nie umieszcza w tym tekście żadnej części treści, łącznie z własnym komunikatem parsera o tej treści. Pole jest ustawiane dla każdego wpisu osobno, więc to, że szablon jednego wpisu odczytuje taką wartość, nic nie mówi o innym. Brak, gdy szablon nie odczytuje takiej wartości; brak nigdy nie oznacza, że treść nie jest wrażliwa. |
labels | object | nie | Bezpieczny dla etykiet Kubernetes zbiór kluczy pochodzenia kompilacji obliczony przez hosta dla węzła, kluczowany nazwą etykiety. Gość, który wpisuje informacje o pochodzeniu do metadata.labels manifestu, wstawia te klucze; gość, którego wyjście nie jest YAML-em Kubernetes, je ignoruje. |
annotations | object | nie | Zbiór kluczy pochodzenia kompilacji obliczony przez hosta dla węzła, których nie można wyrazić etykietą Kubernetes, kluczowany nazwą adnotacji. Gość, który wpisuje informacje o pochodzeniu do metadata.annotations manifestu, wstawia te klucze; gość, którego wyjście nie jest YAML-em Kubernetes, je ignoruje. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
AssembleBoundaryInput
Ładunek, który gość Provider otrzymuje w swoim eksporcie assemble_boundary — eksporcie scalającym wyniki renderowania poszczególnych węzłów w jednej grupie dyspozycji w jeden złożony artefakt (umbrella chart, scalony plik compose). Zawiera wyniki renderowania poszczególnych węzłów wraz z ich scalonymi adnotacjami i falami wdrożenia, ścieżkę wyjściową grupy dyspozycji, pod którą trafia złożony artefakt, krawędzie uses grafu służące do wnioskowania o zależnościach poszczególnych usług oraz kontekst czasu renderowania. Nie każdy provider deklaruje ten eksport: providery emitujące wyłącznie płaskie wyjście per węzeł go pomijają.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
rendered_nodes | RenderedNode[] | tak | Wyniki renderowania poszczególnych węzłów, które zasiliły tę grupę dyspozycji, w kolejności węzłów. |
context | object | tak | Kontekst czasu renderowania, przenoszony jako bajty jego dokumentu JSON. W tym eksporcie host ustawia wyłącznie yaml_indent — szerokość wcięcia dla całego renderowania, z jaką serializowane są złożone pliki; pozostałe elementy kontekstu nie przenoszą tu niczego, ponieważ składanie scala współtwórców, których adnotacje i granice się różnią, a adnotacje każdego współtwórcy docierają zamiast tego w jego wpisie rendered_nodes. |
boundary_path | string | tak | Obliczona ścieżka wyjściowa grupy dyspozycji, pod którą trafia złożony artefakt; asembler granicy używa jej jako zapasowej tożsamości na poziomie granicy (np. nazwy sieci compose dla węzła bez adnotacji przestrzeni nazw). |
edges | RenderEdge[] | nie | Skierowane krawędzie uses grafu, dzięki którym asembler granicy może wywnioskować kolejność i zależności poszczególnych usług wśród kontrybutorów grupy dyspozycji (np. depends_on w compose). |
sub_charts | SubChart[] | nie | Ładunek dla poszczególnych sub-chartów, który asembler umbrella chartu wykorzystuje, aby wyemitować jedną zależność i jeden zakres wartości na kontrybutora. Każdy wpis zawiera tożsamość sub-chartu, wartości danej instancji oraz — w przypadku sub-chartu dołączonego ze źródła chartu — nienaruszone bajty pliku Chart.yaml tego chartu. Obecny przy składaniu umbrella chartu; asembler scalający płasko go pomija. |
chart_name | string | nie | Nazwa chartu, której asembler umbrella chartu używa dla złożonego chartu, gdy dla grupy dyspozycji podano nazwę; pusta, gdy asembler wyprowadza nazwę ze ścieżki wyjściowej grupy dyspozycji. |
aggregate_name | string | nie | Nazwa agregatu najwyższego poziomu, którą asembler umbrella chartu włącza do wyprowadzonej nazwy złożonego chartu; pusta, gdy żadna tożsamość agregatu nie wchodzi w skład nazwy. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
RenderedNode
Wynik renderowania jednego węzła w postaci, w jakiej występuje w danych wejściowych assemble_boundary: identyfikator węzła, jego typ, scalone adnotacje, fala synchronizacji, wartości, które kompilator dla niego rozwiązał, tam gdzie to kompilator je dostarcza, wraz z informacją, czy wytworzyło je mapowanie wartości, oraz pliki, które wytworzył dla niego eksport render_node — przenoszone w kształcie wyniku renderowania, w którym wszystkie składowe poza plikami pozostają nieobecne.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
id | string | tak | Bezwzględny identyfikator węzła w grafie topologii. Kontrybutor, który nie jest jednym z węzłów grafu — Feature dołączony do granicy, a nie do komponentu — przenosi tu zamiast tego własną tożsamość dyspozycji nadaną mu przez kompilator, tę samą, którą przenosiło wywołanie render_node dla tego kontrybutora; odróżnia ona jednego kontrybutora od drugiego i nie jest nazwą akceptowaną przez jakikolwiek cel. To, od czego taki kontrybutor wyprowadza nazwy wewnątrz złożonego artefaktu, przenosi osobne pole, derived_name_basis. |
type | string | tak | Etykieta typu komponentu węzła, przenoszona w tym kształcie — w przeciwieństwie do projekcji renderowania pojedynczego węzła, która jej nie udostępnia. Są to nieprzezroczyste metadane, a nie przełącznik zachowania: znajdują się tu po to, by asembler mógł grupować i etykietować scalane węzły, a nie po to, by gość mógł od nich uzależniać swoje działanie. |
derived_name_basis | string | nie | Tożsamość, od której ten kontrybutor wyprowadza własne nazwy wewnątrz złożonego artefaktu — logiczny identyfikator, który asembler nadaje jednemu z opublikowanych wpisów kontrybutora, zakres kontrybutora w scalonym dokumencie, nazwa jednostki podrzędnej umieszczonej na własnej pozycji. Wartość pusta oznacza, że identyfikator jest używany bezpośrednio; taka jest wartość dla zwykłego komponentu. Kontrybutor, którego identyfikator jest tożsamością dyspozycji odrzucaną przez alfabet nazw celu, przenosi to pole jawnie, tak aby złożony artefakt adresował jego treść nazwą akceptowaną przez cel i aby dwaj kontrybutorzy, których autor potrafi odróżnić, nie trafili pod jedną nazwę. Gdy treść kontrybutora jest włączana do dokumentu scalanego przez asembler, jest to to samo pole, które otrzymało wywołanie render_node dla tego kontrybutora, a przenoszenie go w obu miejscach sprawia, że obie odpowiedzi są równe: nazwa zadeklarowana przez kontrybutora podczas renderowania i nazwa, pod którą scalony dokument adresuje tę treść, są wyprowadzane z jednej tożsamości, a nie z dwóch, które przypadkiem się zgadzają. Gdy kontrybutor jest zamiast tego umieszczany na własnej pozycji, jest to tożsamość złożona dla tego kontrybutora — dla encji Feature dołączonej do komponentu jej własna, a nie tożsamość komponentu hosta, względem którego odbyło się jej renderowanie — dzięki czemu jednostka podrzędna umieszczona obok hosta jest adresowana oddzielnie od niego. |
output_directory | string | nie | Katalog, w którym znajdują się wyrenderowane pliki tego kontrybutora, względem własnego położenia złożonego artefaktu, bez końcowego separatora. Gość, który musi wskazać pliki kontrybutora z wnętrza złożonego artefaktu — ścieżkę źródłową bloku modułu, dyrektywę include — odczytuje położenie stąd, zamiast składać je z tożsamości kontrybutora, dzięki czemu ścieżka wskazywana przez złożony artefakt jest ścieżką, pod którą zapisano pliki. Nie zawsze dzieli je jeden katalog: kontrybutor, którego host umieścił w położeniu innego kontrybutora, leży głębiej niż kontrybutorzy umieszczeni bezpośrednio pod złożeniem. Obecne tylko tam, gdzie składający dostawca umieszcza każdego kontrybutora we własnym położeniu; dostawca, który scala kontrybutorów w jeden dokument, nie umieszcza katalogów poszczególnych kontrybutorów i żadnego nie otrzymuje. |
rendered | RenderNodeOutput | tak | Ładunek, który gość Provider zwraca ze swojego eksportu render_node: zserializowane bajty każdego wyemitowanego przez gościa pliku wyjściowego, nazwy, które wyprowadził w każdej ze swoich przestrzeni kluczy, fakty, które zgłasza na temat tego, co wyemitował, liczbę renderowanych jednostek dopasowanych przez każdy przekazany mu wpis pominięcia oraz wszelką diagnostykę zgłoszoną przez gościa podczas renderowania. Gość zwraca zserializowane bajty każdego pliku; host zapisuje je dosłownie i nie uruchamia żadnego serializatora. Za determinizm odpowiada gość: identyczne wejście musi dawać identyczne bajty. |
annotations | mapa string | nie | Scalone adnotacje węzła, aby asembler granicy mógł przypisać rozmieszczenie poszczególnych węzłów (np. sieć compose wyprowadzoną z adnotacji aggrega.ai/namespace). |
sync_wave | integer | nie | Fala wdrożenia, którą ten węzeł odziedziczył po zawierającej go granicy (domyślnie 0; dozwolone wartości ujemne), aby asembler granicy mógł uporządkować scalanych kontrybutorów względem siebie. Grupa dyspozycji może scalać kontrybutorów z kilku granic, z których każda ma własną falę, dlatego fala jest tu przenoszona z każdym węzłem, a nie raz dla całego ładunku. Asembler, którego kształt wyniku nie wyraża kolejności, ignoruje to pole. |
values | object | nie | Wartości, które kompilator rozwiązał dla tego węzła, obecne tylko dla węzła renderowanego ze źródła — wywołanie render_node, które wytworzyło jego pliki, przenosiło source_listing. Jest to jedyny przypadek, w którym pliki pochodzą skądinąd i nie można było zapisać w nich wartości, więc musi je dostarczyć położenie poza nimi: asembler granicy umieszcza obecny słownik jako dane wejściowe tego kontrybutora w samym złożonym artefakcie, a nie obok własnych plików kontrybutora, a tam, gdzie złożony artefakt jest jedynym położeniem ewaluowanym przez cel, stanowi to różnicę między wejściem, które cel odczytuje, a takim, do którego nigdy nie dociera. Węzeł renderowany z workload_projection lub artifacts_projection rozwiązał te wartości w wytworzonych plikach, więc nie przenosi ich tutaj i pole jest nieobecne: dostarczenie ich po raz drugi zaoferowałoby złożonemu artefaktowi wejścia, których własne pliki węzła nigdy nie deklarują, a cel może je odrzucić. Klucze przychodzą posortowane, a nie w kolejności autora, i to sortowanie sprawia, że ładunek jest identyczny bajt w bajt między przebiegami dla identycznego wejścia; gość potrzebujący innej kolejności sam ją narzuca. Asembler, którego kształt wyniku nie przenosi wejść poszczególnych kontrybutorów, ignoruje to pole. |
values_mapped | logiczna | nie | Prawda, gdy wartości przenoszone przez ten węzeł są wynikiem valuesMapping powiązanej z nim encji Recipe lub FeatureRecipe (Recipe komponentu, FeatureRecipe dołączonej encji Feature), a nie wartościami węzła przekazanymi tak, jak zapisał je autor — to ten sam znacznik, który wywołanie render_node dla tego węzła przenosiło w projekcji węzła, przenoszony tu obok opisywanych wartości. Nieobecne tam, gdzie nie uruchomiono żadnego valuesMapping, oraz wszędzie tam, gdzie values jest nieobecne. To, czy asembler je odczytuje, jest kwestią jego własnego kontraktu: asembler, którego render_node wiąże wartości zmapowanego węzła z wejściami deklarowanymi przez jego źródło, może się z niego dowiedzieć, które nazwy to powiązanie wypełniło, natomiast asembler umieszczający wartości węzła jako jego wejścia niezależnie od sposobu ich wytworzenia go nie odczytuje. Pole zapisuje sposób wytworzenia wartości i nigdy nie jest wyprowadzane z nazwy klucza ani z treści wartości. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
RenderEdge
Jedna skierowana krawędź uses grafu, wskazana przez identyfikatory swoich dwóch węzłów: source to węzeł konsumujący, a target — konsumowany. Lista zawiera każdą krawędź uses grafu, więc każdy z końców może być węzłem spoza tej grupy dyspozycji.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
source | string | tak | Identyfikator węzła konsumującego — źródłowy koniec skierowanej krawędzi uses. |
target | string | tak | Identyfikator węzła konsumowanego — docelowy koniec, na który wskazuje skierowana krawędź uses. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
SubChart
Jeden podchart wchodzący w skład chartu parasolowego: jego tożsamość instancji, wersja przypięta przez chart parasolowy, wartości dla instancji, które chart parasolowy umieszcza pod aliasem podchartu, oraz — w przypadku podchartu dołączonego (vendored) ze źródła chartu — nienaruszone bajty pliku Chart.yaml tego chartu. Asembler chartu parasolowego buduje zależności i plik wartości chartu parasolowego wyłącznie z tych czysto danych widoków i nie korzysta z systemu plików.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
instance_id | string | tak | Tożsamość instancji podchartu w obrębie grupy dyspozycji; chart parasolowy umieszcza pod nią alias zależności podchartu i jego wartości, dzięki czemu wiele instancji jednego chartu źródłowego pozostaje odrębnych. |
version | string | nie | Wersja, którą chart parasolowy przypina dla podchartu. Podchart dołączony ze źródła chartu pobiera zamiast tego nazwę i wersję zależności z pliku Chart.yaml tego chartu, aby zależność została powiązana; ta wartość dotyczy podchartu generatywnego, który nie zawiera dołączonego chartu. |
values | object | nie | Wartości dla instancji, które chart parasolowy umieszcza pod aliasem podchartu w pliku values.yaml chartu parasolowego. Klucze przychodzą w kolejności posortowanej, a nie w kolejności autora, i to sortowanie sprawia, że ładunek jest identyczny bajt po bajcie między przebiegami dla identycznych danych wejściowych; gość potrzebujący innej kolejności sam ją narzuca. |
chart_yaml | string | nie | Nienaruszone bajty pliku Chart.yaml dołączonego chartu, odczytane z lokalnego źródła w czasie kompilacji, z których chart parasolowy pobiera nazwę i wersję zależności podchartu. Puste dla podchartu generatywnego, który nie zawiera dołączonego chartu. Każdy zestaw przenosi je we własnym typie pola — w postaci surowej, gdy ten typ jest typem bajtowym, zakodowane w base64, gdy jest to ciąg znaków, który gość dekoduje, aby je odzyskać — a wygenerowany koder dokonuje konwersji między polem a postacią, w jakiej bajty są przesyłane. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
AssembleBoundaryOutput
Ładunek, który gość Provider zwraca ze swojego eksportu assemble_boundary: zserializowane bajty każdego złożonego pliku oraz wszelka diagnostyka zgłoszona przez gościa podczas składania. Położenie plików poszczególnych węzłów złożonej grupy nie jest częścią tej odpowiedzi — jest to statyczna właściwość providera, deklarowana raz w jego kontrakcie describe() i dostępna, zanim jakikolwiek węzeł zostanie wyrenderowany. Gość zwraca zserializowane bajty każdego pliku; host zapisuje je dosłownie i nie uruchamia żadnego serializatora. Za determinizm odpowiada gość: identyczne dane wejściowe muszą dawać identyczne bajty.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
files | RenderedFile[] | tak | Złożone pliki wyjściowe wyemitowane przez gościa, w kolejności emisji. Każdy podaje swoją ścieżkę na dysku i przenosi zserializowane bajty, które host zapisuje dosłownie. |
diagnostics | Diagnostic[] | nie | Diagnostyka zgłoszona przez gościa podczas składania. Każdy element ma wspólny kształt diagnostyki pluginów Wasm. |
error | string | nie | Komunikat o niepowodzeniu ustawiany, gdy gość został uruchomiony, ale nie mógł ukończyć operacji; nieobecny w razie powodzenia. Różni się od diagnostyki przenoszonej przez wynik: diagnostyka zgłasza problemy wykryte podczas przebiegu, który mimo to dał wynik, natomiast błąd zgłasza, że sama operacja nie została ukończona. Host traktuje obecny błąd jako nieudane wywołanie pluginu. |
condition_code | string | nie | Opisowa, dopasowywalna maszynowo tożsamość warunku wskazanego przez niepowodzenie — kod, pod którym warunek jest zarejestrowany, w tym samym otwartym zbiorze, w którym kompilator rejestruje własne warunki zatrzymujące, a nie element zamkniętego katalogu kodów błędów funkcji hosta, z którego czerpie hostfunc_error_code koperty odpowiedzi. Ustawiana obok czytelnego dla człowieka komunikatu o błędzie; nieobecna w razie powodzenia oraz wtedy, gdy gość nie wskazuje takiego warunku. Gość, który się zatrzymuje, zgłasza tutaj identyfikator warunku wskazanego przez jego komunikat, aby konsument rozgałęział się na jego podstawie, zamiast odtwarzać tożsamość z treści komunikatu. Host rozwiązuje ten identyfikator względem warunków deklarowanych przez kompilator i publikuje własne identyfikatory rozwiązanego warunku w ustrukturyzowanej diagnostyce, dzięki czemu kod, który trafia do czytelnika, zawsze daje się rozwiązać; identyfikator niewskazujący żadnego takiego warunku albo taki, który numeracja wycofała, zatrzymuje budowanie. Gość, który nie ma precyzyjnego warunku do wskazania, sięga zamiast tego po jeden z ogólnych warunków niepowodzenia pluginu deklarowanych w tym celu przez kompilator, a szczegóły umieszcza we własnym komunikacie. Ten identyfikator i condition_short_code są zgłaszane razem, ponieważ wskazują jeden warunek w dwóch postaciach: gość, który ustawia jeden bez drugiego, wskazał warunek, którego host nie może rozwiązać, a host zgłasza wtedy zamiast niego własny ogólny warunek niepowodzenia pluginu, podczas gdy komunikat nadal przenosi całe niepowodzenie. |
condition_short_code | string | nie | Zwięzły identyfikator tego samego warunku — litera E i cztery cyfry, postać, którą czytelnik cytuje, wyszukuje i wkleja do zgłoszenia — ustawiany obok czytelnego dla człowieka komunikatu o błędzie; nieobecny w razie powodzenia oraz wtedy, gdy gość nie wskazuje takiego warunku. Host wypisuje go w nagłówku w nawiasach kwadratowych diagnostyki, którą renderuje dla tego niepowodzenia, dzięki czemu warunek zgłoszony przez gościa da się cytować dokładnie tak jak warunek zgłoszony przez kompilator. Host rozwiązuje wartość względem warunków deklarowanych przez kompilator, zamiast przyjmować ją na wiarę: wartość niewskazująca żadnego takiego warunku, wartość wycofana przez numerację lub pisownia, której rejestracja nie zawiera, zatrzymuje budowanie i cytuje błędną wartość, przy czym własny komunikat gościa jest nadal zgłaszany. Jest zgłaszany razem z condition_code, z powodu tam podanego. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
CarveInput
Ładunek, który gość Provider otrzymuje w swoim opcjonalnym eksporcie carve: jeden nazwany plik wyjściowy, który potok dzieli na adresowalne jednostki, zanim krok FeatureRecipe zmodyfikuje niektóre z nich. Provider, którego kształtu wyjścia standardowy kodek YAML nie potrafi bezpośrednio podzielić (na przykład chart z szablonami), ogłasza carve i reassemble, aby jego własna wiedza o kształcie wyjścia znajdowała się w gościu; provider, który pomija te eksporty, korzysta ze standardowego kodeka YAML hosta.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
name | string | tak | Nazwa pliku wyjściowego, aby kodek mógł zastosować dowolną regułę podziału zależną od nazwy. |
body | string | tak | Bajty pliku wyjściowego do podzielenia na adresowalne jednostki. Każdy zestaw przenosi je we własnym typie pola — w postaci surowej, gdy ten typ jest typem bajtowym, zakodowane w base64, gdy jest to ciąg znaków, który gość dekoduje, aby je odzyskać — a wygenerowany koder dokonuje konwersji między polem a postacią, w jakiej bajty są przesyłane. |
yaml_indent | integer | nie | Szerokość wcięcia używana przez kodek, gdy musi wygenerować nowy tekst strukturalny; przekazywana, aby podział wykonany przez gościa odpowiadał wcięciu obowiązującemu w całym renderowaniu. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
CarveOutput
Ładunek, który gość Provider zwraca ze swojego eksportu carve: uporządkowane adresowalne jednostki, na które podzielił plik. Jednostka strukturalna przenosi drzewo (cel PATCH); jednostka nieprzezroczysta przenosi tylko swój typ mediów i bajty.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
units | object[] | tak | Uporządkowane adresowalne jednostki, na które gość podzielił plik. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
ReassembleInput
Ładunek, który gość Provider otrzymuje w swoim opcjonalnym eksporcie reassemble: oryginalny plik wraz z jego wyciętymi jednostkami oraz jednostkami poprawionymi przez krok potoku, tak aby gość precyzyjnie wplótł zmiany z powrotem w oryginalne bajty. Token nieobecny w zbiorze poprawionych jest łączony ponownie z jego oryginalnych bajtów bez zmian; w poprawionym tokenie edytowane są tylko adresowane zakresy bajtów.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
name | string | tak | Nazwa pliku wyjściowego, zgodna z nazwą, pod którą ten sam plik został pocięty. |
body | string | tak | Oryginalne bajty pliku, w które ponowne złożenie wplata z powrotem poprawione jednostki. Każdy zestaw przenosi je we własnym typie pola — w postaci surowej, gdy ten typ jest typem bajtowym, zakodowane w base64, gdy jest to ciąg znaków, który gość dekoduje, aby je odzyskać — a wygenerowany koder konwertuje między polem a postacią, w jakiej bajty przenosi protokół. |
segs | object[] | nie | Jednostki, na które plik został pocięty, w postaci zwróconej przez carve. |
patched | object[] | nie | Jednostki zmienione przez krok potoku, z których każda przenosi swój token, poprawione drzewo oraz operacje, które wprowadziły zmianę. |
yaml_indent | integer | nie | Szerokość wcięcia używana przez kodek, gdy operacja musi wygenerować nowy tekst strukturalny; przekazywana, aby ponowne złożenie było zgodne z wcięciem obowiązującym w całym renderowaniu. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
ReassembleOutput
Ładunek, który gość Provider zwraca ze swojego eksportu reassemble: bajty pliku z wplecionymi z powrotem poprawionymi jednostkami. Ponowne złożenie jest wierne co do bajtu — każdy bajt, którego operacje nie dotknęły, pozostaje bez zmian.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
body | string | tak | Bajty ponownie złożonego pliku, które host zapisuje bez zmian. Każdy zestaw przenosi je we własnym typie pola — w postaci surowej, gdy ten typ jest typem bajtowym, zakodowane w base64, gdy jest to ciąg znaków, który gość dekoduje, aby je odzyskać — a wygenerowany koder konwertuje między polem a postacią, w jakiej bajty przenosi protokół. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
NameBoundInput
Ładunek, który gość Provider otrzymuje w swoim opcjonalnym eksporcie name_bound: jedną nazwę, którą host proponuje jako tożsamość komponentu węzła, do oceny przez gościa względem każdej nazwy, jaką wyprowadziłby z tej tożsamości dla swojego celu, wraz z faktami dotyczącymi rozwiązanego workloadu węzła, od których zależą niektóre z tych nazw, jeśli tożsamość jest ustalana po rozwiązaniu tego workloadu. Gość odpowiada ograniczeniem, a nie własną nazwą — wyprowadzona nazwa odesłana z powrotem zmusiłaby hosta do składania nazw dla celu, o którym nic nie wie, a właśnie to eliminuje zadanie tego pytania. Dostawca, którego cel ogranicza lub zawęża akceptowane nazwy, deklaruje ten eksport; dostawca, którego cel akceptuje dowolną nazwę, pomija go i nigdy nie jest pytany, a jego renderowanie pozostaje bez zmian.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
proposed | string | tak | Nazwa, którą host proponuje jako tożsamość komponentu węzła. Gość wyprowadza z niej, w pamięci, każdą nazwę, którą wyprowadza z tożsamości komponentu, i zgłasza, czy każda z nich jest nazwą akceptowaną przez jego cel. Werdykt dotyczy PROPOZYCJI, a nie węzła: host zadaje jedno pytanie wszędzie tam, gdzie składa tożsamość, i nie mówi, dla których nazw tego węzła ta tożsamość stanie się podstawą, więc gość odpowiada tak, jakby była podstawą dla wszystkich. To kierunek zachowawczy, ponieważ host na podstawie odpowiedzi wyłącznie skraca, a nigdy nie wydłuża — nazwa, którą węzeł faktycznie wyprowadzi z innego nośnika, jest więc oceniana zbyt surowo, a nie zbyt łagodnie. |
authored | logiczna | nie | Czy proponowana nazwa została napisana przez człowieka, a nie złożona przez kompilator z części napisanych przez autora. Jest przekazywana, aby gość mógł sformułować uzasadnienie dla czytelnika, który może na nie zareagować. Nie decyduje o skutkach odmowy: nazwa napisana przez autora jest odrzucana, a złożona jest skracana, i ta decyzja należy do hosta. |
workload_form | string | nie | Forma workloadu, do którego rozwiązuje się encja Recipe lub FeatureRecipe węzła, w postaci wytworzonej przez jej szablon workloadu, przekazywana, gdy tożsamość jest ustalana po rozwiązaniu tego workloadu, a workload określa formę. Jest przekazywana w zapisanej postaci; host jej nie interpretuje. Gość, którego cel ogranicza nazwę emitowaną tylko dla jednej formy — zaplanowanego zadania, którego nazwę cel utrzymuje krótszą niż inne nazwy, ponieważ przy każdym uruchomieniu dołączany jest do niej sufiks — odczytuje ją, aby ocenić tę nazwę. Brak oznacza, że host nie przekazuje dla tego pytania żadnej formy: węzeł nie deklaruje workloadu, jego workload nie określa formy albo tożsamość jest ustalana przed rozwiązaniem jakiegokolwiek workloadu. Gość nie ocenia wtedy żadnej nazwy zależnej od formy i odpowiada dokładnie tak, jakby to pole nie istniało. |
service_keys | string[] | nie | Klucze obiektów Service deklarowanych przez rozwiązany workload węzła, w kolejności, w jakiej workload je deklaruje, przekazywane, gdy tożsamość jest ustalana po rozwiązaniu tego workloadu, a workload deklaruje jakiekolwiek. Gość, którego cel nazywa każdy Service emitowany dla węzła na podstawie tożsamości komponentu i klucza Service, odczytuje je, aby ocenić każdą taką nazwę. Klucz zapisuje autor encji Recipe lub FeatureRecipe, a nie ten, kto zapisał tożsamość, więc gość formułuje odmowę spowodowaną przez klucz także z myślą o tym autorze. Brak oznacza, że host nie przekazuje dla tego pytania żadnych kluczy: węzeł nie deklaruje workloadu, jego workload nie deklaruje żadnego Service albo tożsamość jest ustalana przed rozwiązaniem jakiegokolwiek workloadu. Gość nie ocenia wtedy żadnej nazwy zbudowanej z klucza Service i odpowiada dokładnie tak, jakby to pole nie istniało. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
DerivedNameVerdict
Werdykt jednego rodzaju nazwy w sprawie proponowanej tożsamości: czy nazwa, którą gość wyprowadziłby dla tego rodzaju, jest akceptowana przez jego cel, oraz — tam, gdzie krótsza tożsamość zostałaby zaakceptowana — największa długość, przy której by tak było. Przenosi ograniczenie i uzasadnienie, nigdy nazwę zbudowaną przez gościa.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
kind | string | tak | Własna nazwa gościa dla rodzaju nazwy objętego tym werdyktem, zapisana w słownictwie celu, a nie kompilatora — nazwa wydania instalatora chartów, nazwa usługi orkiestratora kontenerów. Trafia do czytelnika bez zmian w komunikacie odmowy, więc jest pisana dla kogoś, kto zna cel. |
usable | logiczna | tak | Czy nazwa, którą gość wyprowadziłby dla tego rodzaju z proponowanej tożsamości, jest akceptowana przez cel. |
bound | integer | nie | Największa liczba znaków, jaką może mieć proponowana tożsamość, aby wyprowadzona nazwa tego rodzaju była akceptowana przez cel. Obecna tylko przy odmowie, którą usatysfakcjonowałaby krótsza tożsamość. BRAK oznacza, że cel nie zgłosił zastrzeżeń co do długości — albo nie ma w ogóle limitu długości, albo zastrzeżenia nie da się usunąć żadnym skróceniem, na przykład znak, którego gramatyka celu nie dopuszcza na pozycji, na której się znalazł. Brak różni się zatem od ograniczenia równego zero, które określa długość: że żadna tożsamość o jakiejkolwiek długości nie daje akceptowalnej nazwy tego rodzaju. Host skraca do obecnego ograniczenia i pyta ponownie; przy braku ograniczenia zatrzymuje się, ponieważ nie ma już czego próbować. |
reason | string | nie | Dlaczego cel nie akceptuje wyprowadzonej nazwy, wyrażone w terminach samego celu, dla czytelnika decydującego, co napisać zamiast niej. Puste, gdy werdykt jest pozytywny. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
NameBoundOutput
Ładunek, który gość Provider zwraca ze swojego eksportu name_bound: jeden werdykt na każdy rodzaj nazwy, którą wyprowadziłby z proponowanej tożsamości. Propozycja nadaje się do użycia, gdy nadaje się do użycia każdy werdykt; gdy któryś się nie nadaje, host skraca propozycję do najmniejszego ograniczenia, jakie niosą werdykty odmowne, i pyta ponownie, a zatrzymuje się, gdy werdykt odmowny nie niesie żadnego ograniczenia. Pusta lista werdyktów oznacza, że gość nie wyprowadza żadnej nazwy z tożsamości komponentu, co jest tą samą odpowiedzią co akceptacja propozycji.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
names | DerivedNameVerdict[] | nie | Jeden wpis na każdy rodzaj nazwy, którą gość wyprowadza z tożsamości komponentu, we własnej kolejności gościa. Gość zgłasza każdy rodzaj, który by wyprowadził, a nie tylko rodzaje, które odmówiły, dzięki czemu czytelnik widzi, które nazwy zostały ocenione, a host czytający wpisy nie potrzebuje drugiego wywołania, aby poznać pozostałe. |
error | string | nie | Komunikat o niepowodzeniu ustawiany, gdy gość został uruchomiony, ale nie mógł ukończyć operacji; nieobecny w przypadku powodzenia. Różni się od werdyktu odmownego: werdykt zgłasza nazwę, której cel nie zaakceptuje, natomiast error zgłasza, że na samo pytanie nie można było odpowiedzieć. Host przedstawia obecny error jako nieudane wywołanie pluginu. |
condition_code | string | nie | Opisowa, dopasowywalna maszynowo tożsamość warunku wskazanego przez niepowodzenie — kod, pod którym warunek jest zarejestrowany, w tym samym otwartym zbiorze, w którym kompilator rejestruje własne warunki zatrzymujące, a nie element zamkniętego katalogu kodów błędów funkcji hosta, z którego czerpie hostfunc_error_code koperty odpowiedzi. Ustawiana obok czytelnego dla człowieka komunikatu o błędzie; nieobecna w razie powodzenia oraz wtedy, gdy gość nie wskazuje takiego warunku. Gość, który się zatrzymuje, zgłasza tutaj identyfikator warunku wskazanego przez jego komunikat, aby konsument rozgałęział się na jego podstawie, zamiast odtwarzać tożsamość z treści komunikatu. Host rozwiązuje ten identyfikator względem warunków deklarowanych przez kompilator i publikuje własne identyfikatory rozwiązanego warunku w ustrukturyzowanej diagnostyce, dzięki czemu kod, który trafia do czytelnika, zawsze daje się rozwiązać; identyfikator niewskazujący żadnego takiego warunku albo taki, który numeracja wycofała, zatrzymuje budowanie. Gość, który nie ma precyzyjnego warunku do wskazania, sięga zamiast tego po jeden z ogólnych warunków niepowodzenia pluginu deklarowanych w tym celu przez kompilator, a szczegóły umieszcza we własnym komunikacie. Ten identyfikator i condition_short_code są zgłaszane razem, ponieważ wskazują jeden warunek w dwóch postaciach: gość, który ustawia jeden bez drugiego, wskazał warunek, którego host nie może rozwiązać, a host zgłasza wtedy zamiast niego własny ogólny warunek niepowodzenia pluginu, podczas gdy komunikat nadal przenosi całe niepowodzenie. |
condition_short_code | string | nie | Zwięzły identyfikator tego samego warunku — litera E i cztery cyfry, postać, którą czytelnik cytuje, wyszukuje i wkleja do zgłoszenia — ustawiany obok czytelnego dla człowieka komunikatu o błędzie; nieobecny w razie powodzenia oraz wtedy, gdy gość nie wskazuje takiego warunku. Host wypisuje go w nagłówku w nawiasach kwadratowych diagnostyki, którą renderuje dla tego niepowodzenia, dzięki czemu warunek zgłoszony przez gościa da się cytować dokładnie tak jak warunek zgłoszony przez kompilator. Host rozwiązuje wartość względem warunków deklarowanych przez kompilator, zamiast przyjmować ją na wiarę: wartość niewskazująca żadnego takiego warunku, wartość wycofana przez numerację lub pisownia, której rejestracja nie zawiera, zatrzymuje budowanie i cytuje błędną wartość, przy czym własny komunikat gościa jest nadal zgłaszany. Jest zgłaszany razem z condition_code, z powodu tam podanego. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
RenderedNameInput
Ładunek, który gość Provider otrzymuje w swoim opcjonalnym eksporcie rendered_name: dwie tożsamości, z których cel wyprowadza własne nazwy, oraz informację, jakie rodzaje wejścia deklaruje encja Recipe węzła — źródło dostarczone przez autora lub workload syntetyzowany przez gościa. Gość odpowiada nazwą, jaką jego cel nada zasobom renderowanym dla tego węzła: dla dostarczonego źródła jest to nazwa, względem której renderują się własne szablony autora, na przykład nazwa wydania odczytywana przez chart; dla syntetyzowanego workloadu jest to nazwa, jaką gość nadaje budowanym zasobom, o ile ją wyprowadza, zamiast zapisywać tożsamość węzła w niezmienionej postaci. Gość, który nie wyprowadza takiej nazwy, nie zgłasza żadnej, co jest uczciwą odpowiedzią dla celu, którego nazwy zasobów encja Recipe zapisuje dosłownie, oraz dla celu, którego nazwa zależy od miejsca umieszczenia plików, a nie od węzła. Ten eksport zgłasza nazwę, którą gość sam tworzy, i nie jest wymianą, w której gość ma ocenić nazwę proponowaną przez hosta; są to różne pytania i każde ma własny eksport.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
node_id | string | tak | Własna tożsamość węzła, w postaci nadanej przez autora. Jest przekazywana niezakodowana: cel zawęża ją za pomocą własnego alfabetu, więc wcześniejsze zakodowanie umieściłoby jedno escapowanie wewnątrz drugiego i zapisałoby nazwę inaczej, niż przewiduje ją autor recipe. |
derived_name_basis | string | nie | Tożsamość, względem której renderuje się własne źródło kontrybutora, gdy nie jest ona własną tożsamością węzła — ustawiana dla kontrybutora, którego tożsamość odrzuca alfabet nazw celu, w przeciwnym razie nieobecna. Gość rozstrzyga tę parę tak samo jak każda inna powierzchnia: ta wartość, gdy jest obecna, a identyfikator węzła, gdy jej nie ma. |
sourced | logiczna | nie | Czy powiązana z węzłem encja Recipe deklaruje źródło dostarczone przez autora, odczytane z tekstu, który autor napisał. Jest przekazywana wraz z synthesized, aby pytanie można było zadać o dowolny węzeł i poprawnie na nie odpowiedzieć: gość nie zgłasza żadnej nazwy dla węzła, który nie deklaruje żadnego z nich i którego wyjściem jest wyłącznie zestaw artefaktów, ponieważ zasoby w takim zestawie są nazywane przez artefakty napisane przez autora, a nie przez nazwę wyprowadzaną przez gościa. |
synthesized | logiczna | nie | Czy powiązana z węzłem encja Recipe deklaruje workload do syntetyzowania przez gościa, odczytane z tekstu, który autor napisał, tak jak sourced. Gość, którego cel nazywa syntetyzowane zasoby według wyprowadzanej nazwy, a nie według tożsamości węzła w zapisanej postaci, zgłasza tę nazwę dla takiego węzła, aby adres publikowany przez encję Recipe dla jednego z tych zasobów można było zbudować z nazwy, którą zasób nosi. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
RenderedNameOutput
Ładunek, który gość Provider zwraca ze swojego eksportu rendered_name: nazwa, którą jego cel nadaje zasobom renderowanym dla węzła — ze źródła dostarczonego przez autora węzła lub z obciążenia, które syntetyzuje — albo brak nazwy. Nieobecna lub pusta nazwa jest odpowiedzią pozytywną, a nie błędem — oznacza, że ten cel nie wyprowadza takiej nazwy — a host wykorzystuje to, co otrzymał, bez odczytywania tego, więc żadna wiedza o nazewnictwie celu nie przekracza granicy.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
name | string | nie | Nazwa, pod którą gość renderuje źródło tego węzła dostarczone przez autora, lub którą nadaje zasobom syntetyzowanym dla węzła, zapisana już w alfabecie, jaki jego cel akceptuje w tej pozycji. Wartość pusta lub nieobecna oznacza, że gość nie wyprowadza takiej nazwy. |
error | string | nie | Komunikat o błędzie ustawiany, gdy gość się uruchomił, ale nie mógł ukończyć operacji; nieobecny w razie powodzenia. Różni się od zgłoszenia braku nazwy: brak nazwy jest odpowiedzią dotyczącą celu, natomiast error zgłasza, że na samo pytanie nie udało się odpowiedzieć. Host traktuje obecny error jako nieudane wywołanie pluginu. |
condition_code | string | nie | Opisowa, dopasowywalna maszynowo tożsamość warunku, który wskazuje błąd — kod, pod którym warunek jest zarejestrowany, w tym samym otwartym zbiorze, w którym kompilator rejestruje własne warunki zatrzymania. Ustawiana obok czytelnego dla człowieka komunikatu error; nieobecna w razie powodzenia oraz wtedy, gdy gość nie wskazuje takiego warunku. Host rozwiązuje ten identyfikator względem warunków deklarowanych przez kompilator i publikuje własne identyfikatory rozwiązanego warunku w ustrukturyzowanej diagnostyce, dzięki czemu kod docierający do czytelnika zawsze daje się rozwiązać; identyfikator, który nie wskazuje żadnego takiego warunku lub który numeracja wycofała, zatrzymuje kompilację. Gość, który nie ma precyzyjnego warunku do wskazania, sięga zamiast tego po jeden z ogólnych warunków błędu pluginu, które kompilator deklaruje w tym celu, a szczegóły umieszcza we własnym komunikacie. Ten identyfikator i condition_short_code są zgłaszane razem, ponieważ wskazują jeden warunek w dwóch formach: gość, który ustawia jeden bez drugiego, wskazał warunek, którego host nie może rozwiązać, a host zgłasza wtedy zamiast niego własny ogólny warunek błędu pluginu, podczas gdy komunikat nadal zawiera cały opis błędu. |
condition_short_code | string | nie | Zwięzły identyfikator tego samego warunku — litera E i cztery cyfry, postać, którą czytelnik cytuje, wyszukuje i wkleja do zgłoszenia — ustawiany obok czytelnego dla człowieka komunikatu o błędzie; nieobecny w razie powodzenia oraz wtedy, gdy gość nie wskazuje takiego warunku. Host wypisuje go w nagłówku w nawiasach kwadratowych diagnostyki, którą renderuje dla tego niepowodzenia, dzięki czemu warunek zgłoszony przez gościa da się cytować dokładnie tak jak warunek zgłoszony przez kompilator. Host rozwiązuje wartość względem warunków deklarowanych przez kompilator, zamiast przyjmować ją na wiarę: wartość niewskazująca żadnego takiego warunku, wartość wycofana przez numerację lub pisownia, której rejestracja nie zawiera, zatrzymuje budowanie i cytuje błędną wartość, przy czym własny komunikat gościa jest nadal zgłaszany. Jest zgłaszany razem z condition_code, z powodu tam podanego. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
LinkEndpoint
Jeden punkt końcowy połączenia przekraczającego granicę: węzeł, ścieżka granicy, w którą składa się jego wyrenderowane wyjście, oraz provider, który go wyrenderował. Dwa punkty końcowe połączenia wskazują konsumujący i konsumowany koniec krawędzi uses, której końce składają się w różne grupy dyspozycji.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
node | string | tak | Bezwzględny identyfikator węzła punktu końcowego w grafie topologii. |
boundary | string | tak | Ścieżka granicy punktu końcowego — grupa dyspozycji, w którą składa się jego wyrenderowane wyjście. |
provider | string | tak | Provider, który wyrenderował punkt końcowy (sama nazwa providera). Oba punkty końcowe połączonego linku wskazują tego samego providera; host nie przekierowuje linku, którego punkty końcowe wskazują różnych providerów. |
release | string | nie | Encja Release, do której należy wyrenderowane wyjście punktu końcowego — zakres, w którym nazywane są jego złożone artefakty. Host składa tę wartość z encji Release rozwiązanej przez kompilację i przekazuje ją dosłownie; nie przypisuje wartości żadnego znaczenia. Provider odczytuje ją, aby ograniczyć nazwę odwołania krzyżowego do zakresu encji Release. Nieobecna wartość jest pustym ciągiem, który provider traktuje jako nazwę bez zakresu. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
LinkEdge
Uogólniony, agnostyczny wobec domeny ładunek na krawędź, który host składa dla krawędzi uses, której konsumujący i konsumowany koniec składają się w różne grupy dyspozycji. Zawiera oba punkty końcowe, adnotacje rozmieszczenia obu punktów końcowych jako nieprzezroczyste mapy skalarów, których host nie interpretuje, wyjście provides konsumowanego punktu końcowego oraz gniazdo i mapowanie inject, które krawędź łączy. Provider odczytuje go, aby wytworzyć natywne dla providera powiązania odwołań krzyżowych potrzebne obu końcom; host składa go i przekazuje mapę adnotacji jako nieprzezroczyste skalary, nie przypisując żadnej wartości znaczenia.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
source | LinkEndpoint | tak | Konsumujący punkt końcowy — koniec źródłowy skierowanej krawędzi uses, do którego złożonego wyjścia wstrzykiwane są powiązania po stronie konsumenta. |
target | LinkEndpoint | tak | Konsumowany punkt końcowy — koniec docelowy, na który wskazuje krawędź uses, którego złożone wyjście publikują powiązania po stronie producenta. |
target_annotations | mapa string | nie | Adnotacje rozmieszczenia konsumowanego (docelowego) punktu końcowego jako nieprzezroczysta mapa skalarów z kluczami w postaci nazw adnotacji. Host składa je z rozwiązanych adnotacji celu i przekazuje dosłownie; nie przypisuje żadnej wartości znaczenia. Provider odczytuje je, aby zdecydować, jak ukształtować odwołanie krzyżowe (na przykład czy oba końce współdzielą rozmieszczenie, czy potrzebują odwołania między rozmieszczeniami). Klucze są serializowane w kolejności posortowanej, dzięki czemu ładunek jest identyczny bajt w bajt między uruchomieniami dla identycznego wejścia. |
source_annotations | mapa string | nie | Adnotacje rozmieszczenia konsumującego (źródłowego) punktu końcowego jako nieprzezroczysta mapa skalarów z kluczami w postaci nazw adnotacji. Host składa je z rozwiązanych adnotacji źródła i przekazuje dosłownie; nie przypisuje żadnej wartości znaczenia. Provider odczytuje je, aby porównać rozmieszczenie obu końców — na przykład czy źródło i cel współdzielą rozmieszczenie, czy znajdują się w różnych. Klucze są serializowane w kolejności posortowanej, dzięki czemu ładunek jest identyczny bajt w bajt między uruchomieniami dla identycznego wejścia. |
socket | string | tak | Alias gniazda, pod którym powiązana jest krawędź uses. |
provides | mapa string | tak | Wyjście provides konsumowanego punktu końcowego, uporządkowany przez autora zbiór kluczy udostępniający zadeklarowane wyjścia celu. Zachowuje kolejność autora, dzięki czemu ładunek jest identyczny bajt w bajt między uruchomieniami dla identycznego wejścia. |
inject | object | tak | Mapowanie inject konsumującego punktu końcowego, z kluczami w postaci mechanizmu dostarczania wskazującymi uporządkowany przez autora zbiór kluczy, opisujące, jak konsumujący koniec otrzymuje wyjście konsumowanego punktu końcowego. Zachowuje kolejność autora, dzięki czemu ładunek jest identyczny bajt w bajt między uruchomieniami dla identycznego wejścia. |
read_provides_keys | string[] | nie | Klucze wyjścia provides konsumowanego punktu końcowego, które szablony konsumującego punktu końcowego odczytują bezpośrednio przez .context.uses, niezależnie od tego, czy mapowanie inject również je dostarcza, w kolejności autorskiej provides. Każdy wpis jest jednym z kluczy, które niesie provides. Lista podróżuje wraz z krawędzią, aby publikacja po stronie producenta i rozwiązywanie po stronie konsumenta odczytywały jedną listę. Nieobecna, gdy konsumujący punkt końcowy nie odczytał bezpośrednio żadnego klucza provides; provider, który jej nie otrzymał, łączy powiązanie dokładnie tak, jak gdyby to pole nie istniało. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
LinkPatch
Jedna strukturalna łatka na plik, którą provider zwraca jako powiązania artefaktów: plik wyjściowy i uporządkowane operacje strukturalne do zastosowania na nim. Późniejszy przebieg hosta rozcina wskazany plik, stosuje operacje i składa go ponownie wiernie co do bajtu. Kształt operacji to wspólne słownictwo operacji łatek potoku; na tej warstwie schematu jest nieprzezroczysty, więc gość przenosi każdą operację dosłownie, a host realizuje typowaną operację stosowaną przez jego potok.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
file | string | tak | Plik wyjściowy, którego dotyczą operacje, nazwany tak, jak wyemitował go provider. |
ops | any[] | tak | Uporządkowane operacje strukturalne do zastosowania na pliku, w kolejności stosowania. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
LinkPublishInput
Ładunek, który provider otrzymuje w swoim eksporcie link_publish: jedno łącze międzygraniczne, którego wynik konsumowanego punktu końcowego jest przywoływany przez granicę, oraz złożone pliki tego punktu końcowego. Eksport zwraca opublikowaną tożsamość, względem której rozwiązuje konsument, oraz wszelkie okablowanie artefaktów po stronie producenta, którego potrzebuje wynik konsumowanego punktu końcowego.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
edge | LinkEdge | tak | Publikowane łącze międzygraniczne, odczytane od strony konsumowanego (docelowego) punktu końcowego. |
producer_files | RenderedFile[] | nie | Złożone pliki konsumowanego punktu końcowego, dzięki którym provider może odczytać, co ten punkt końcowy już deklaruje, i sprawdzić względem nich nazwy, które zamierza opublikować. Każdy z nich podaje swoją ścieżkę na dysku i niesie złożone bajty. Brak, gdy host nie ma złożonego wyniku producenta do przekazania publikacji; provider, który nie potrzebuje żadnego dokumentu do utworzenia okablowania, ignoruje to pole. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
LinkPublishOutput
Ładunek, który provider zwraca ze swojego eksportu link_publish: uchwyt opublikowanej tożsamości, względem którego rozwiązuje konsument, oraz okablowanie artefaktów po stronie producenta do zastosowania do złożonego wyniku konsumowanego punktu końcowego.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
handle | mapa string | tak | Opublikowana tożsamość, którą konsumowany punkt końcowy udostępnia konsumentowi do rozwiązania, nieprzezroczysta mapa deterministycznych ciągów-wskaźników z kluczami według nazwy pola (na przykład nazwa eksportu, nazwa stosu, region, odwołanie do roli). Wartości są deterministycznymi ciągami-wskaźnikami, które kompilator przekazuje dalej i nigdy ich nie rozwiązuje; rozwiązuje je środowisko uruchomieniowe w czasie wdrożenia. Klucze są serializowane w kolejności posortowanej, dzięki czemu ładunek jest identyczny co do bajtu między uruchomieniami dla identycznego wejścia. |
patches | LinkPatch[] | nie | Okablowanie artefaktów po stronie producenta: jedna łatka strukturalna na każdy plik wyjściowy konsumowanego punktu końcowego, który publikacja musi zmodyfikować. Puste, gdy wynik konsumowanego punktu końcowego nie wymaga żadnej zmiany dla łącza. |
error | string | nie | Komunikat o niepowodzeniu ustawiany, gdy gość został uruchomiony, ale nie mógł opublikować łącza; brak w przypadku powodzenia. Host przedstawia obecny błąd jako nieudane wywołanie pluginu. Publikacja, która nie może być kontynuowana — na przykład nazwa eksportu, którą stos już deklaruje pod innym wpisem — jest zgłaszana tutaj, a nie tylko jako awaria, aby można było nazwać stojący za nią warunek. |
condition_code | string | nie | Opisowa, dopasowywalna maszynowo tożsamość warunku wskazanego przez niepowodzenie — kod, pod którym warunek jest zarejestrowany, w tym samym otwartym zbiorze, w którym kompilator rejestruje własne warunki zatrzymujące, a nie element zamkniętego katalogu kodów błędów funkcji hosta, z którego czerpie hostfunc_error_code koperty odpowiedzi. Ustawiana obok czytelnego dla człowieka komunikatu o błędzie; nieobecna w razie powodzenia oraz wtedy, gdy gość nie wskazuje takiego warunku. Gość, który się zatrzymuje, zgłasza tutaj identyfikator warunku wskazanego przez jego komunikat, aby konsument rozgałęział się na jego podstawie, zamiast odtwarzać tożsamość z treści komunikatu. Host rozwiązuje ten identyfikator względem warunków deklarowanych przez kompilator i publikuje własne identyfikatory rozwiązanego warunku w ustrukturyzowanej diagnostyce, dzięki czemu kod, który trafia do czytelnika, zawsze daje się rozwiązać; identyfikator niewskazujący żadnego takiego warunku albo taki, który numeracja wycofała, zatrzymuje budowanie. Gość, który nie ma precyzyjnego warunku do wskazania, sięga zamiast tego po jeden z ogólnych warunków niepowodzenia pluginu deklarowanych w tym celu przez kompilator, a szczegóły umieszcza we własnym komunikacie. Ten identyfikator i condition_short_code są zgłaszane razem, ponieważ wskazują jeden warunek w dwóch postaciach: gość, który ustawia jeden bez drugiego, wskazał warunek, którego host nie może rozwiązać, a host zgłasza wtedy zamiast niego własny ogólny warunek niepowodzenia pluginu, podczas gdy komunikat nadal przenosi całe niepowodzenie. |
condition_short_code | string | nie | Zwięzły identyfikator tego samego warunku — litera E i cztery cyfry, postać, którą czytelnik cytuje, wyszukuje i wkleja do zgłoszenia — ustawiany obok czytelnego dla człowieka komunikatu o błędzie; nieobecny w razie powodzenia oraz wtedy, gdy gość nie wskazuje takiego warunku. Host wypisuje go w nagłówku w nawiasach kwadratowych diagnostyki, którą renderuje dla tego niepowodzenia, dzięki czemu warunek zgłoszony przez gościa da się cytować dokładnie tak jak warunek zgłoszony przez kompilator. Host rozwiązuje wartość względem warunków deklarowanych przez kompilator, zamiast przyjmować ją na wiarę: wartość niewskazująca żadnego takiego warunku, wartość wycofana przez numerację lub pisownia, której rejestracja nie zawiera, zatrzymuje budowanie i cytuje błędną wartość, przy czym własny komunikat gościa jest nadal zgłaszany. Jest zgłaszany razem z condition_code, z powodu tam podanego. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
LinkResolveInput
Ładunek, który provider otrzymuje w swoim eksporcie link_resolve: jedno łącze międzygraniczne, uchwyt opublikowanej tożsamości udostępniony przez jego konsumowany punkt końcowy oraz złożone pliki konsumującego punktu końcowego. Eksport zwraca okablowanie artefaktów po stronie konsumenta, które wstrzykuje odwołanie do złożonego wyniku konsumującego punktu końcowego.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
edge | LinkEdge | tak | Rozwiązywane łącze międzygraniczne, odczytane od strony konsumującego (źródłowego) punktu końcowego. |
handle | mapa string | tak | Uchwyt opublikowanej tożsamości zwrócony przez link_publish konsumowanego punktu końcowego, względem którego konsument rozwiązuje swoje odwołanie. Nieprzezroczyste deterministyczne ciągi-wskaźniki z kluczami według nazwy pola; kompilator przekazuje je dalej i nigdy ich nie rozwiązuje. Klucze są serializowane w kolejności posortowanej, dzięki czemu ładunek jest identyczny co do bajtu między uruchomieniami dla identycznego wejścia. |
consumer_files | RenderedFile[] | nie | Złożone pliki konsumującego punktu końcowego, dzięki którym provider może zlokalizować symbol zastępczy, który host wstawił do wyniku konsumenta, i utworzyć jego zamiennik pod rzeczywistą ścieżką symbolu zastępczego. Każdy z nich podaje swoją ścieżkę na dysku i niesie złożone bajty. Brak, gdy host nie ma złożonego wyniku konsumenta do przekazania rozwiązaniu; provider, który nie potrzebuje żadnego dokumentu do utworzenia okablowania, ignoruje to pole. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.
LinkResolveOutput
Ładunek, który provider zwraca z eksportu link_resolve: okablowanie artefaktów po stronie konsumenta, które należy zastosować do złożonego wyjścia konsumującego punktu końcowego, wstrzykując odwołanie do opublikowanej tożsamości konsumowanego punktu końcowego.
| Właściwość | Typ | Wymagana | Opis |
|---|---|---|---|
patches | LinkPatch[] | tak | Okablowanie artefaktów po stronie konsumenta, jedna łatka strukturalna na każdy plik wyjściowy konsumującego punktu końcowego, który rozwiązanie musi zmodyfikować. |
error | string | nie | Komunikat o błędzie ustawiany, gdy gość został uruchomiony, ale nie mógł rozwiązać łącza; nieobecny w przypadku powodzenia. Host traktuje obecny błąd jako nieudane wywołanie pluginu. Rozwiązanie, którego nie można kontynuować — na przykład odwołanie, które cel może przenosić tylko jako cały skalar, napotkane wewnątrz dłuższego ciągu — jest zgłaszane tutaj, a nie wyłącznie jako awaria, aby można było nazwać stojący za nim warunek. |
condition_code | string | nie | Opisowa, dopasowywalna maszynowo tożsamość warunku wskazanego przez niepowodzenie — kod, pod którym warunek jest zarejestrowany, w tym samym otwartym zbiorze, w którym kompilator rejestruje własne warunki zatrzymujące, a nie element zamkniętego katalogu kodów błędów funkcji hosta, z którego czerpie hostfunc_error_code koperty odpowiedzi. Ustawiana obok czytelnego dla człowieka komunikatu o błędzie; nieobecna w razie powodzenia oraz wtedy, gdy gość nie wskazuje takiego warunku. Gość, który się zatrzymuje, zgłasza tutaj identyfikator warunku wskazanego przez jego komunikat, aby konsument rozgałęział się na jego podstawie, zamiast odtwarzać tożsamość z treści komunikatu. Host rozwiązuje ten identyfikator względem warunków deklarowanych przez kompilator i publikuje własne identyfikatory rozwiązanego warunku w ustrukturyzowanej diagnostyce, dzięki czemu kod, który trafia do czytelnika, zawsze daje się rozwiązać; identyfikator niewskazujący żadnego takiego warunku albo taki, który numeracja wycofała, zatrzymuje budowanie. Gość, który nie ma precyzyjnego warunku do wskazania, sięga zamiast tego po jeden z ogólnych warunków niepowodzenia pluginu deklarowanych w tym celu przez kompilator, a szczegóły umieszcza we własnym komunikacie. Ten identyfikator i condition_short_code są zgłaszane razem, ponieważ wskazują jeden warunek w dwóch postaciach: gość, który ustawia jeden bez drugiego, wskazał warunek, którego host nie może rozwiązać, a host zgłasza wtedy zamiast niego własny ogólny warunek niepowodzenia pluginu, podczas gdy komunikat nadal przenosi całe niepowodzenie. |
condition_short_code | string | nie | Zwięzły identyfikator tego samego warunku — litera E i cztery cyfry, postać, którą czytelnik cytuje, wyszukuje i wkleja do zgłoszenia — ustawiany obok czytelnego dla człowieka komunikatu o błędzie; nieobecny w razie powodzenia oraz wtedy, gdy gość nie wskazuje takiego warunku. Host wypisuje go w nagłówku w nawiasach kwadratowych diagnostyki, którą renderuje dla tego niepowodzenia, dzięki czemu warunek zgłoszony przez gościa da się cytować dokładnie tak jak warunek zgłoszony przez kompilator. Host rozwiązuje wartość względem warunków deklarowanych przez kompilator, zamiast przyjmować ją na wiarę: wartość niewskazująca żadnego takiego warunku, wartość wycofana przez numerację lub pisownia, której rejestracja nie zawiera, zatrzymuje budowanie i cytuje błędną wartość, przy czym własny komunikat gościa jest nadal zgłaszany. Jest zgłaszany razem z condition_code, z powodu tam podanego. |
Dodatkowe właściwości są niedozwolone.