İçeriğe geç
AggregaAggrega
Dil seçin: Türkçe
Bu sayfa makine çevirisiyle çevrilmiştir. İngilizce orijinalini okuyun.

Bir iş yükünü bir eklentinin yayımladığı değere bağlama

helm provider’ının Workload sentezi ile Kubernetes üzerinde işlenen tek bir durumsuz uygulama; harici chart yoktur. Uygulama, Component’inin bir yuva bildirdiği ve Release’in doldurduğu bir bulut kimliği altında çalışır: yuvayı dolduran eklenti tek bir Kubernetes ServiceAccount üretir ve adını yayımlar; uygulamanın Recipe’i de pod’u yayımlanan bu ada bağlar.

Öğretilmek istenen nokta akışın yönüdür. Üretici adı bir kez belirtir; tüketici onu okur. Tüketen tarafta hiçbir şey, üreticinin zaten sahip olduğu bir değeri yeniden belirtmez; bu yüzden ikisi birbirinden sapamaz.

Örneği oluşturun

Bu örneği aşağıdaki komutlarla derleyebilir ya da yapay zekâ asistanınıza sizin için derletebilirsiniz.

Örneği, adını taşıyan yeni bir klasöre yazın:

Terminal window
aggrega scaffold --example workload-identity-binding

Ardından sırada çalıştırılacak komutları yazdırır. İlki yeni klasöre geçer:

Terminal window
cd workload-identity-binding

Derleme

Terminal window
aggrega build --release release.yaml --auto-pull

Katalog, .aggrega-config.yaml dosyasında adı geçen iki kaynaktan çözümlenir: örneğin kendi ./catalog kataloğu (local/compute/identity-app Component’i ve onun helm/identity-app sentez Recipe’i) ve hub kayıt defteri (core/gcp-workload-identity Feature’ı ve onun FeatureRecipe’i). --auto-pull, yeni bir klonda bulunmayan kilit dosyasını derleme sırasında yazar. dist/helm/helm/ altına üç manifest yazılır.

Bir yapay zekâ asistanıyla

Aggrega araçlarıyla kurulmuş bir yapay zekâ asistanı da aynısını yapabilir: bu istemi ona yapıştırın.

Yalnızca Aggrega araçlarını kullanın ve kendiniz hiçbir klasör oluşturmayın. Çalışma alanı klasöründe henüz bir `workload-identity-binding` klasörü yoksa `scaffold` aracını `example` değeri `workload-identity-binding` olarak ayarlanmış ve `dir` olmadan bir kez çağırın: örneği yeni bir `workload-identity-binding` klasörüne yazar. Ardından `build` aracını `workspace_root` değeri `workload-identity-binding`, `release` değeri `release.yaml`, `auto_pull` değeri true ve `write` değeri true olacak şekilde çağırın. Derlemenin hangi dosyaları yazdığını bana söyleyin; bunlar `workload-identity-binding/dist/` altındadır.

Component ihtiyacı bildirir; Release onu doldurur

Uygulamanın altında çalışacağı bir kimliğe ihtiyacı vardır; bu yüzden Component’i, zorunlu bir identity yuvası olarak bir kimlik bildirir:

catalog/component/local/compute/identity-app/1.0.0/component.yaml
featuresSchema:
identity:
required: true
selector: "feature.aggrega.ai/kind!=secret"
inject: []

Aggregate bunun için hiçbir şey yazmaz. Uygulamanın hangi bulutta, hangi kimlik altında çalışacağı her hedef için Operator’ün seçimidir; bu yüzden Release yuvayı kimlik Feature’ı ve o Feature’ın ihtiyaç duyduğu her alanla doldurur:

release.yaml
features:
identity:
type: core/gcp-workload-identity
infra:
service_account_name: app-workload-identity
gcp_service_account: app-dev@example-project.iam.gserviceaccount.com

Yuvayı doldurmadan bırakan bir Release, yuvanın adını vererek durur. Bir EKS kümesi için bir Release ise aynı yuvayı bunun yerine core/aws-irsa ve onun role_arn alanıyla doldurur; Manifest’i de o Feature’ı FeatureRecipe’ine eşler. Seçici, bir kimlik bilgisini yuvanın dışında tutar: yuvayı dolduran secret türünde bir Feature durmaya yol açar.

Eklenti yayımlar

Feature, schema.provides içinde bir name yayımladığını bildirir; onun FeatureRecipe’i de bunu yayımlar. Bu değer, üretilen chart’ın ServiceAccount’a ad verirken kullandığı aynı local’den gelir; Release bir tane yazdığında bu, operatörün belirlediği service_account_name değeridir:

# FeatureRecipe gcp-workload-identity
locals:
sa_name: '{{ default (printf "%s-%s" .context.rendered_name (.attachment_name | replace "_" "-")) .infra.service_account_name }}'
provides:
name: "{{ .locals.sa_name }}"

Recipe tüketir

Tüketen Recipe, yayımlanan adı .features.<instance-name>.provides.<key> konumundan okur:

# helm/identity-app recipe workload
serviceAccount: "{{ .features.identity.provides.name }}"
containers:
main:
variables:
IDENTITY_SERVICE_ACCOUNT: {{ .features.identity.provides.name }}

Her iki okuma da eklentinin gerçekte ürettiği ServiceAccount’a çözümlenir:

app--identity--app-serviceaccount-app-workload-identity.yaml
[… omitted: the apiVersion]
kind: ServiceAccount
metadata:
name: app-workload-identity
annotations:
iam.gke.io/gcp-service-account: "app-dev@example-project.iam.gserviceaccount.com"
[… omitted: the boundary and recipe annotations, and the labels, that every rendered document carries]
app-deployment.yaml
[… omitted: the Deployment's metadata, selector and pod template up to the containers]
containers:
- name: main
[… omitted: the image and the port]
env:
[… omitted: the GREETING variable]
- name: IDENTITY_SERVICE_ACCOUNT
value: app-workload-identity
serviceAccountName: app-workload-identity

Neden tekrarlamak yerine okumak

Alternatif, app-workload-identity değerini tüketen tarafta ikinci kez yazmaktır. Bu, biri Operator’ün service_account_name değerini değiştirip iki yerden yalnızca birini güncelleyene kadar çalışır; o noktada pod var olmayan bir ServiceAccount ister ve derlemede hiçbir şey bunu fark etmez, çünkü iki yazım da geçerli dizelerdir.

.features.identity.provides.name değerini okumak ikinci yazımı ortadan kaldırır. Aynı yapı her eklenti için geçerlidir: bir kimlik bilgisi Secret’ının konumlayıcısını .features.<slot>.provides.name konumunda yayımlar, bir sidecar portunu yayımlar, bir kimlik adını yayımlar. Eklenti yapısının alan alan tam açıklaması templates/template-context-contract.md sayfasındadır.

Operatör boyutlandırması

release.yaml, operatör boyutlandırması ilkesini ortam başına yerine getirir: container imajı etiketi infra.image_tag değerinden (myapp:1.2) gelir; kimlik ise, yani Feature’ı ve o Feature’ın alanları, yuvanın doldurulmasından gelir. Developer’ın Aggregate’i ikisini de taşımaz.