İçeriğe geç
AggregaAggrega
Dil seçin: Türkçe
Bu sayfa makine çevirisiyle çevrilmiştir. İngilizce orijinalini okuyun.

Veri sütunları

Beş DSL yapısal anahtar sözcüğünün — parameters, values, uses, infra, inject — kavramsal çerçevesi architecture/06-data-taxonomy-and-composition.md sayfasında yer alır. Bu sayfa; kanonik veri sütunu listesini, sütun başına yazım semantiğini, sütunlar arası mekanikleri ve yazarların sütunlar genelinde karşılaştığı varsayılan değer sözlüğünü ele alır. Tamamlayıcı topoloji üçlüsü (provides, inject, uses — graf kenarlarını bağlayan anahtar sözcükler) topology-triad.md sayfasında belgelenmiştir; veri sütunlarından ayrı olan meta veri sözlüğü (etiketler, açıklamalar, yayımlama yüzeyi alanları) labels-and-annotations.md ve publishing-surface.md sayfalarında yer alır.

Kanonik sütun listesi

Aggrega varlıkları yedi adlandırılmış veri sütunu taşır. Beşi, IR veri akışına işleme boyunca canlı durum olarak katılır; ikisi geçicidir ya da özeldir ve yalnızca belirli derleme aşamalarında bulunur.

SütunBulunduğu yerYaşam döngüsüRol
valuesAggregate bileşen / ek örnekleriİşleme boyunca canlıGeliştiricinin yazdığı bilişsel yük
infraRelease bileşen, ek ve bağlantı girdileriİşleme boyunca canlıOperatörün yazdığı fiziksel boyutlandırma
providesRecipe provides: bloğuİşleme boyunca canlı (türetilmiş sütun — aşağıya bakın)Topoloji borusunun tükettiği, Recipe tarafından hesaplanan genel çıktı dizeleri
usesAggregate bileşen / özellik örnekleriİşleme boyunca canlıDiğer bileşenlere / özelliklere giden topolojik kenarlar
featuresAggregate + Release bileşen örnekleri; bir katalog varlığının featuresSchema alanında bildirilen yuvalar — aşağıdaki “Features sütunu” bölümüne bakınİşleme boyunca canlıEk sütunu — her ek ailesi için tek bir biçim
parametersAggregate + Release kökleriİşlem hattının sonuna kadar, tüm işleme aşamaları tamamlanana dek okunabilir; işleme sırasında asimetrik izin aracılığıyla yol şablonlarından erişilebilir; değer şablonu bağlamları .parameters yerine doğrudan enterpolasyon sonrası değişmezleri tüketirRelease tarafından doldurulan ortama özgü yuvalar
localsRecipe locals: bloğuRecipe’ye özel — yalnızca Recipe’nin kendi şablonlarında görünürRecipes’in locals ön bölümünde türettiği hesaplanmış dize durumu

values / infra / provides / uses / features, çalışma zamanı şablon bağlamının sırasıyla .values, .infra, .provides, .context.uses ve .features aracılığıyla sunduğu beş canlı sütundur. parameters ve locals canlı sütun listesinde yer almaz — parameters çözümlemeden sonra varlığını sürdürmediği için; locals ise Recipe’ye özel olduğu ve hiçbir zaman varlık sınırlarını aşmadığı için.

Sütunlar duvar değil, yol işaretleridir: şablon motoru, kendi kendine yeterlilik kurallarınca açıkça yasaklanmadıkça (.context.inject / .context.uses okuyan Recipe provides: ve Recipe source: bloğu; templates/expansion-matrix.md sayfasında belgelenmiştir) her konumda sütunlar arası okumaya izin verir. Sütun sınırları dil tarafından uygulanan bir zorlama değil, yazım disiplinidir.

Sütun sınırları ve yazım disiplini

Bir Recipe şablonundan sütunlar arası okumalar, tam şablon bağlamına izin veren her noktada kısıtlanmamıştır. Yazım disiplini, yazarlardan şunları bekler:

  • Bilişsel yük (Developer tarafından yazılan amaç) için .values okunur.
  • Fiziksel boyutlandırma (Operator tarafından yazılan boyutlandırma) için .infra okunur.
  • Bileşenler arası işaretçi dizeleri (topoloji üçlüsünün veri akışı) için .context.uses[].provides.<key> okunur.
  • Hidrasyon sonrası teslim borusu için .context.inject okunur (component.inject, uses[].inject ve FeatureRecipe injectMapping araya girmeleri genelindeki inject kaynaklarından birleştirilir).

Disiplin duvarlar değil, yol işaretleridir. Bir values: alanını beslemek için .infra.replicas okuyan bir Recipe şablonu çalışır; şablon motoru bu okumayı engellemez. Mimarinin çerçevesine göre sütun sınırları çalışma zamanı kısıtlamasını değil, yazım amacını — verinin sahibinin kim olduğunu — tanımlar. Uzlaşımlar dört alanlı ayrıma uyar: Developer tarafından yazılan değerler .values’tan gelir; Operator tarafından yazılan boyutlandırma .infra’dan gelir; bileşenler arası koordinatlar topoloji borusundan gelir.

Bilinçli bir sütunlar arası köprü gerektiğinde — örneğin bir Component’in schema: alanı, Recipe’nin valuesMapping: şablonunun vocabulary/inheritance-and-interface.md uyarınca Ops tarafındaki infra: biçimli çıktıya aktardığı, geliştiriciye yönelik bir ayar sunduğunda — mimari bu köprüyü işaretlenmiş bir istisna olarak ele alır. Aşağıdaki “Sütunlar arası mekanikler” bölümüne bakın.

Values

values: sütunu, Developer tarafından yazılan bilişsel yükü taşır: Developer’ın her bileşen örneği için belirlediği uygulama biçimi parametreleri. Component’in schema: alanı values biçimini bildirir; Developer’ın Aggregate’i her örnek için somut değerleri doldurur. Burası Developer’ın alanıdır.

Yazıldığı yerler:

  • Aggregate components.<id>.values: — bileşen örneği başına bilişsel yük.
  • Aggregate subsystems.<name>.components.<id>.values: — aynısı, alt sistem altında gruplanmış bileşenler içinde.
  • Aggregate components.<id>.features.<name>.values: ve bir alt sistemin features.<name>.values: alanı — iliştirilen Feature hangi aileye ait olursa olsun iliştirme values yükü (bir kimlik bilgisi iliştirmesinin kasa sorgusu parametreleri de diğerleri gibi burada yazılır).

Yasak olduğu yerler:

  • Release varlığı (Release şeması her iç içe geçme düzeyinde bir values: bloğunu yasaklar; ortam başına farklılık için desteklenen yol Parameter Hoisting’dir; aşağıdaki Parameters bölümüne bakın).

Doğrulayan: Component schema’sının values: bloğu (Feature iliştirmeleri için ise Feature schema’sının values: bloğu); bu blok, vocabulary/validation-surface.md Katman 2 uyarınca Component / Feature yükleme zamanında JSON Schema 2020-12’ye çözümlenir.

Tüketen: .values aracılığıyla Recipe valuesMapping: şablonları. Tam şablon bağlamı, çözümlenmiş values sözlüğünü her temel işleme şablonu konumunda sunar.

Infra

infra: sütunu, Operatörün yazdığı fiziksel boyutlandırmayı taşır: replika sayısı, kaynak talepleri, IOPS sınırları, bölge sabitleme, makine sınıfı. Values’un ne olduğunu ve nasıl davrandığını tamamlayarak nerede ve ne büyüklükte olduğunu ifade eder. Bu, Operatörün alanıdır.

Dört yazım yüzeyi

Yazarlar infra: ile her biri farklı kapsama ve farklı kademelenme davranışına sahip dört ayrı yüzeyde karşılaşır:

#YüzeyKapsamBirleştirme önceliği
1Release sınırı components.<id>.infra: (sınırı olmayan bir Release’de spec.components.<id>.infra:)Tek bir bileşen örneğiBileşenin kendi boyutlandırması; başka hiçbir yüzey bunu yazmaz
2Release sınırı features.<name>.infra:Sınır genelinde bir ek; sınırdaki her bileşendeO ek için en düşük — 3 numaralı yüzey onu alan alan geçersiz kılar
3Release sınırı components.<id>.features.<name>.infra:Tek bir bileşen üzerindeki tek bir ekO ek için 2 numaralı yüzeyi alan alan geçersiz kılar
4Release components.<id>.uses.<socket>.<alias>.infra:Tek bir bağlantıSoketin infraSchema şemasına göre doğrulanır; yalnızca tüketen bileşenin işlemesine ulaşır

1 numaralı yüzey en çok yazılandır: bir Operatör, Release’in yerleştirdiği her bileşeni boyutlandırır. Bir sınır kendine ait bir infra: taşımaz — Release şeması bunu reddeder — bu yüzden birden fazla bileşenin paylaştığı boyutlandırma her birine yazılır ya da extends: aracılığıyla üst bir Release’den devralınır (aşağıda). 2 ve 3 numaralı yüzeyler Feature eklentisi boyutlandırmasını kapsar: Features, FeatureRecipe’in yan araçları (sidecar) veya Feature başına kaynakları sentezlerken tükettiği kendi infra yüklerini taşır; sınır genelindeki bir ek bir kez boyutlandırılır ve tek bir bileşen onun tek bir alanını ayarlar.

“Infra öncelikli olarak yereldir”: istisnaları olan kural

infra: için mimari hedef bileşene yerel olmasıdır: bir bileşenin boyutlandırması o bileşen örneğine uygulanır ve bileşenler arasında sızmaz. Operasyon ekibinin API sunucusunun CPU talebini etkilemeden veritabanı IOPS’unu artırmasını sağlayan mekanizma budur.

Kural: infra:, onu yazan yüzeye öncelikli olarak yereldir. Kademelenme istisnaları tasarım gereği vardır:

  • Sınır ek açıklaması kademelenmesi. Sınır annotations: değerleri iç içe sınırlar boyunca iç bileşenlere kademelenir (labels-and-annotations.md içindeki ek açıklama matrisinin 5. yüzeyi). Recipes tarafından yönlendirme girdisi olarak tüketilen ek açıklamalar dolaylı infra erişimine dönüşür: sınır düzeyindeki ek açıklama .context.annotations.release üzerinden düğüm başına Recipe’in işlenmiş çıktısına akar.
  • extends: ile Release kalıtımı. Bir üst Release’i extends: ile genişleten bir Release, alt öğe anahtar bazında geçersiz kılmadıkça, üst öğenin infra bildirimlerini bunları taşıyan her yüzeyde devralır. Alt öğenin değeri anahtar anahtar, bölünemeyen ilk değere kadar kazanır; skaler, liste veya şablon gibi bu değer bütünüyle değiştirilir; alt öğenin null olarak yazdığı bir anahtar ise boş değere ayarlanmak yerine kaldırılır. Kalıtım, Release başına sınırı bilerek aşar; katlama kuralının tamamı ve onunla birlikte başka nelerin taşındığı için bkz. entities/release.md.
  • Şema köprüsüyle sütunlar arası aktarım. Bir Component’in schema: alanı, Recipe’in valuesMapping: şablonunun sağlayıcının infra: biçimli çıktısına aktardığı, geliştiriciye yönelik bir values: ayarı sunabilir (aşağıdaki “Sütunlar arası mekanikler — Şema köprüsüyle sütunlar arası aktarım” bölümüne bakın). Kesin konuşmak gerekirse değer values: içinde doğar ve işlenmiş çıktıya akar; kademelenme örnek içidir ancak sütunlar arasıdır.

Yerellik, motorun uyguladığı bir duvar değil, tasarım amacıdır: yukarıdaki kademelenmeler bilinçli istisnalardır ve her biri onu taşıyan yüzeyde belgelenmiştir.

Ek açıklama güdümlü Feature genişletmesi için taraf-sütun ayrımı. Yazım Yüzeyi olarak Aggregate değişmezi, ek açıklama güdümlü Feature genişletme yoluna da taşınır: Aggregate tarafı ek açıklamalar (alt sistem ve bileşen örneği kapsamı) yalnızca maps.values alt anahtarlarını tetikleyebilir; Release tarafı ek açıklamalar (sınır ve bileşen örneği kapsamı) yalnızca maps.infra alt anahtarlarını tetikleyebilir. Bir Manifest bağlaması her iki sütunda da yollar bildirebilir; her taraf yalnızca kendisiyle uyumlu alt kümeyi tetikler ve taraflar arası birleşim, katkıları IR oluşturma zamanında alan bazında birleştirir. Bu ayrım, values-geliştirici / infra-operatör yazım ayrılığını ek açıklama yüzeyinde korur; bu, values: ve infra: alanlarının açık eklenti yüzeylerinde uyguladığı ayrılığın aynısıdır. Alt anahtar bazında anlatım ve taraflar arası birleşim örüntüsü için bkz. providers/well-known-annotations.md §“Side-vs-pillar partition per subkey”.

Provides

provides: sütunu türetilmiştir: onu bir Recipe bildirir, ancak values / infra sütunlarından farklı olarak geliştirici onu doğrudan yazmaz. Recipes, topoloji borusunun tüketeceği genel çıktı dizelerini hesaplar.

Bir Recipe’in provides: bloğu, <key>: <template> çiftlerinden oluşan bir eşlemdir. Her şablon, provides değerlendirmesi sırasında Recipe’in kendi kendine yeten yüzeyine (.values, .infra, .context.instance_id, düğümün provider’ı bir tane bildirdiğinde .context.rendered_name ve düğümün çözümlenmiş .locals değerleri) göre değerlendirilir. Ortaya çıkan dizeler .provides aracılığıyla sunulur ve çağıranların uses[].inject bloklarınca from: "<key>" başvuruları yoluyla tüketilir. .locals kullanılabilir, çünkü düğümün locals değerleri o aşamanın girişinde, provides değerlerinden önce çözümlenir (aşağıdaki Locals bölümüne bakın); locals bloğunun bildirmediği bir anahtarı adlandırmak derlemeyi durdurur.

Kendi kendine yetme değişmezi. Recipe provides: şablonları .context.inject veya .context.uses değerlerine başvurmamalıdır. Provides değerlendirmesi bu şablonları herhangi bir sırayla çalıştırır; şablonlar yalnızca düğümün kendi verisini kapsar, bu nedenle sıra önemli değildir. Düğümler arası başvurular bu değerlendirmeyi topolojik yineleme sırasına bağlardı; tasarım bundan bilinçli olarak kaçınır. Kural ve gerekçesi için templates/expansion-matrix.md dosyasının 6. satırına bakın.

provides: neden bir sütundur? Çıktı dizeleri her Recipe’in kanonik genel yüzeyidir; aşağı akıştaki tüketiciler (çağıranın uses[].inject blokları, hedefin çözümlenmiş provides değerlerini .context.uses aracılığıyla okuyan FeatureRecipe injectMapping blokları) sözlüğü türlendirilmiş bir sözleşme olarak ele alır. provides: öğesini bir sütun olarak adlandırmak, onun values / infra / uses / features ile birlikte birinci sınıf konumunu kabul eder. Onu “yalnızca bir Recipe iç ayrıntısı” olarak görmek, topoloji borusunun birincil veri kaynağı olarak rolünü küçümser.

Uses

uses: sütunu, topolojik kenar bildirimidir. Bir bileşen örneğinin uses: bloğu, bileşenin katıldığı kenarları, yani bileşenin hedefleri tükettiği soketleri adlandırır. Dilbilgisinin tamamı topology-triad.md sayfasında belgelenmiştir; bu bölüm, eksiksizlik için uses: anahtarını bir sütun olarak adlandırır.

uses:, Aggregate bileşen örneklerinde ve özellik eklerinde bulunur; çalışma zamanı şablon bağlamı, her giden bağlantı için takma adıyla anahtarlanmış bir girdiyi .context.uses olarak sunar. İzdüşüm, her kenarın çözümlenmiş hedef meta verilerini (hedefin provides değerleri, etiketleri, açıklamaları) taşır; böylece çağıranların Recipes’i, temel işleme sırasındaki şablon değerlendirmesinde bileşenler arası işaretçi dizelerini ve o bağlantı üzerine yazılmış ekleri .context.uses.<alias>.features.<slot> konumunda okuyabilir.

Features sütunu

features: ek sütunudur: tek anahtar sözcük, tek biçim, her ek. Operasyonel bir Feature, kimlik bilgisi Feature’ı ve kimlik Feature’ı, yazarın seçtiği örnek adı altında burada bildirilir. Çalışma zamanı şablon bağlamı düğümün eklerini .features.<name> olarak sunar; her biri type, values, infra ve ekin çözümlenmiş provides değerini taşır. Bileşenin bağlantılarından birine yazılan bir ek ise aynı biçimde bağlantının altında, .context.uses.<alias>.features.<slot> konumunda sunulur ve hiçbir zaman .features altında sunulmaz; böylece .features üzerinde dolaşan bir Recipe yalnızca bileşenin kendi ekleriyle karşılaşır (bkz. şablon bağlamı sözleşmesi).

Örnek adı, varlığın featuresSchema içinde bildirdiği bir yuvayla eşleşen ek o yuvayı doldurur; diğer her örnek adı serbest bir ektir. Yuva tabanlı bir kimlik bilgisinin geçtiği dört yüzeyi birbirine bağlayan, yuvanın doldurulmasıdır:

YüzeyNerede yazılırRol
Component / Feature featuresSchema:katalog varlığıVarlığın beklediği yuvaları bildirir; her yuva için teslim izin listesini (env / file / blackbox) ve isteğe bağlı olarak doldurmanın karşılaması gereken bir etiket seçicisini denetler
Aggregate components.<id>.features.<slot>:Aggregate bileşen örneğiYuvayı bir ekle doldurur; ekin kendi values: değerlerini ve saydam bir yuva için inject: eşlemesini sağlar
Workload containers.<name>.attachments.<KEY>.from/as:Recipe’nin Workload gövdesiBildirilmiş bir yuvaya — ya da connection: <alias> yanında, o bağlantının soketinin bildirdiği bir yuvaya — başvurur ve onu dolduranın kapsayıcı başına teslimini belirler
FeatureRecipe (source / workload / artifacts / valuesMapping, injectMapping, pipeline:)bağlı FeatureRecipeEkin çıktısını üretir: yayılan bir kaynak, bir teslim yeniden yazımı ya da her ikisi

Yuva adı dördünün tamamında yük taşıyan tanımlayıcıdır: 1. yüzey onu bildirir, 2–4. yüzeyler ona başvurur ve veri akışı tek yönlüdür (bildir → doldur → başvur → üret).

Yazım denetim listesi için bkz. examples/04-secrets.md “The secret-delivery checklist”.

Locals

locals: sütunu, Recipe’e özel durumdur. Bloğun tamamı, o düğümün provides: alanından önce, locals ön bölümünde çözümlenir; ortaya çıkan dizgeler Recipe’in sonraki tüm kendi şablonlarına görünür: provides:, source:, valuesMapping:, workload:, artifacts:, assertions:, pipeline[].with. Bloğun bildirmediği bir anahtarı adlandıran bir provides: şablonu durdurur.

Yazıldığı yer: Recipe spec.locals: bloğu; kendi içinde kapalı, düğüme yerel bir yüzeye karşı değerlendirilen <key>: <template> çiftlerinden oluşan bir eşlem: .context.instance_id, .values, .infra ve aynı bloğun önceden çözümlenmiş girdileri. Bu yüzeyde başka hiçbir şey yoktur: .provides, .metadata ve .context.* alanının geri kalanı bulunmaz ve bunlardan birine yapılan başvuru durdurur.

Sıra belirleyicidir. Girdiler yazıldıkları sırayla çözümlenir ve bir girdi, kendisinden yukarıda tanımlanmış bir kardeş girdiyi okuyup onun çözümlenmiş değerini alabilir. Zincirleme yalnızca aşağı doğru işler: bir girdinin diğerini okuduğu durumda tanımı okuyucusunun altına taşımak reddedilir ve derleyici, başvurunun çözümlenmesi için bloğu asla yeniden sıralamaz. Sonraki bir girdiye yapılan başvuru, sıralama hatasını adlandırarak durdurur; bildirilmemiş bir anahtara yapılan başvuru, anahtarı adlandırarak durdurur. source: alanı yapılandırılmış bir blok olan bir Recipe’te her iki hata, adlandırdığı yapıt sabitlenirken de reddedilir; böylece aggrega pull, herhangi bir derleme çıktı üretmeden önce bunları bildirir. Denetim tuş vuruşlarını değil, bir başvurunun çözümlendiği yolu okur; bu nedenle doğrudan biçime, bir with .locals bloğuna, .locals değerine bağlanmış bir değişkene ve parantez içindeki bloğa, (.locals).<key> ya da ($.locals).<key>, aynı şekilde ulaşır. Kapsamadığı tek bir yazım vardır: index .locals ya da (default dict .locals).<key> gibi bir fonksiyon aracılığıyla ulaşılan bir anahtar. Bu yoldan ulaşılan olmayan bir anahtar durdurmaz ve hiçbir şey yerine <no value> düz metnini üretir; tek istisna index fonksiyonunun kendisidir: okuduğu eşlem anahtarı içermediğinde her şablon yüzeyinde anahtarı adlandırarak durdurur.

Görünürlük: Recipe’e özel. .context.uses[].locals diye bir alan yoktur; bir çağıran, hedefinin locals değerlerini kenar üzerinden okuyamaz. Bir çağıranın okuyabileceği şey hedefin provides: alanıdır.

Kullanım durumları:

  • Recipe’in valuesMapping: ve provides: alanlarının ikisinin de tükettiği ve aynı bileşene eklenmiş bir kimlik bilgisi FeatureRecipe’inin .locals.secret_target_admin_password olarak okuduğu Recipe içi işaretçi dizgelerini (ör. bir Secret adının son eki olan secret_target_admin_password: "redis-auth") hesaplamak; bir ekin şablonları, ana Recipe’in çözümlenmiş locals değerlerini ekin kendi değerleriyle birleştirilmiş olarak görür. helm hedefinde bunların her biri tam adı {{ .context.rendered_name }}-{{ .locals.secret_target_admin_password }} olarak yazar: işlenmiş ad, bileşenin bir Kubernetes adının izin verdiği karakterlerle yazılmış adıdır ve bir local onu okuyamaz; bu nedenle local son eki taşır ve her okuyucu ikisini birleştirir.
  • Tek bir Recipe içinde tekrarlanan hesaplanmış değerleri DRY hâle getirmek (bir kez hesaplanan ve birden çok valuesMapping: alanından başvurulan bir ana bilgisayar adı).
  • Satır içinde okunamaz olacak karmaşık şablon mantığı için ara değerler.

provides: ve locals:: genel yüz ve özel yüz

Recipe tarafındaki iki sütun, yazarların akılda tutması gereken bilinçli bir görünürlük ayrımı taşır:

  • provides: genel yüzdür. Her anahtar, kanonik topoloji boru yüzeyidir: aşağı akıştaki çağıranların uses[].inject blokları bunları from: "<key>" başvurularıyla tüketir. provides: sözlüğü, çağıranların bağlı olduğu tipli bir sözleşmedir; bir anahtarı yeniden adlandırmak veya kaldırmak, uses[].inject bildirimleri ona başvuran her Recipe için uyumluluğu bozan bir değişikliktir.
  • locals: özel yüzdür. Her anahtar, yalnızca Recipe’in sonraki kendi şablonlarında görünen Recipe içi durumdur. Hiçbir çağıran bir Recipe’in locals değerlerini okuyamaz; locals: içindeki adlar yayımlanmış hiçbir arayüzün parçası değildir ve bunları yeniden adlandırmak, aşağı akışta hiçbir etkisi olmayan Recipe içi bir yeniden düzenlemedir.

İkisi ayrıca sıralıdır: önce locals: çözümlenir; bu nedenle provides:, .locals değerini okuyabilir ama locals:, .provides değerini okuyamaz. Dolayısıyla bir local’in değerini provides: üzerinden yayımlamak, local’i okuyan bir provides girdisi eklemek demektir; ifade tek bir yerde kalır.

Ayrım, Recipe iç yapısının (özel) Recipe arayüzünden (genel) mimari olarak ayrılması gereği bilinçlidir. provides: ve locals: alanlarını tek bir ad alanı gibi ele alan yazarlar görünürlük ayrımını kaybeder ve iç durumu topoloji borusu üzerinden açığa çıkarma riskine girer: provides: içinde bildirilen her anahtar, yazar bunu amaçlamış olsun ya da olmasın Recipe’in sözleşme yüzeyinin parçası hâline gelir. Disiplin hedefi: bir anahtarı önce locals: içinde bildirin; yalnızca aşağı akıştaki bir çağıran ona gerçekten ihtiyaç duyduğunda provides: alanına yükseltin.

Görünürlük, bir anahtarın bildirildiği sütun tarafından belirlenir: anahtar başına bir görünürlük işareti yoktur; bu yüzden hem özel hem yayımlanmış bir değer, bir locals: girdisi ve onu okuyan bir provides: girdisidir.

Parametreler

Hem Aggregate hem de Release şemaları kök düzeylerinde bir parameters sözlüğü taşır. Geliştiriciler Aggregate’in beklediği anahtarları bildirir; Ops ise değerleri ortama özgü Release dosyalarından doldurur. Bu ayrıştırma, GitOps yükseltmesinin mekanizmasıdır: tek bir değişmez Aggregate.yaml Dev, Staging ve Production ortamları boyunca ilerler ve her ortamın Release’i kendi parametre değerlerini sağlar.

aggregate.yaml
spec:
parameters:
corp_db_name:
type: string
required: true
env_workers:
type: integer
required: true
region:
type: string
required: true
enable_debug:
type: boolean
required: true
components:
my-backend:
type: core/python-worker:1.0.0
values:
workers: {{ .parameters.env_workers }}
region: "{{ .parameters.region }}"
# release-prod.yaml — inline parameter values
spec:
aggregate: my-app
manifest: prod-manifest
parameters:
corp_db_name: "enterprise_data"
env_workers: 10
region: "eu-west-1"
enable_debug: false

Parametre değerlerini ayrı bir dosyada tutan CI/CD akışları için (ör. Release’in yanında depoya eklenmiş, ortama özgü bir .yaml), Release $import: biçimini kullanır: parameters: { $import: ./prod-values.yaml }. Dosyanın içeriği, Release yüzeyindeki satır içi haritanın yerini alır. Yol, komut nereden çalıştırılırsa çalıştırılsın Release’i barındıran dizinden çözümlenir ve çalışma alanının içindeki bir dosyaya — ya da çalışma alanı dışında adlandırılmış bir Release için onu barındıran dizinin içindeki bir dosyaya — ulaşmalıdır. Çok dosyalı katmanlama (bir temel dosyayı ortama özgü bir katmanla birleştirme) Release extends: zincirleriyle ifade edilir — üst Release temel parametreleri sağlar; alt Release onu genişletir ve anahtar bazında geçersiz kılar.

Parametre yaşam döngüsü. Derleyici parametreleri üç aşamada çözümler. (1) Varsayılan doldurma — default: tanımlı olan ve Release değeri bulunmayan yuvalar varsayılan değerlerini alır. (2) Parametre sözleşmesi doğrulaması — türlendirilmiş parameters: sözleşmesi, doldurulmuş bir varsayılan da dahil her değeri bildirilmiş type / enum / min / max / pattern kısıtlarına göre doğrular; bu yüzden kendi sözleşmesini bozan bir varsayılan derlemeyi durdurur. (3) İnterpolasyon — derleyici Aggregate’in tüm metnini bir şablon olarak değerlendirir ve her {{ .parameters.<slot> }} referansını çözümlenmiş değerle değiştirir. Birleştirilmiş harita bundan sonra işleme boyunca okunabilir kalır; böylece yol şablonları (Release sınırı directory: / subDirectory:), ../path-template-variables.md adresinde belgelenen kapalı izin listesine göre .parameters.<slot> değerini doğrudan okuyabilir. Değer şablonu yüzeyleri (Recipe valuesMapping, FeatureRecipe injectMapping / provides / pipeline.with, Workload gövdeleri) şablon bağlamlarında .parameters ALMAZ — bunlar, 3. aşama interpolasyonunun çevreleyen values: dizelerine yazdığı çözümlenmiş değerleri tüketir.

Parametre yukarı taşıma kontrol listesi

Ortamlar arası her değer, sırayla dört yazım temas noktasından geçer. Yazarların akılda tuttuğu zihinsel model şudur: Dev / Staging / Production arasında değişen her değer için Aggregate’e (bildirme), values şablonuna (referans verme), Release’e (karşılama) ve Recipe şablonuna (tüketme) dokunmayı bekleyin.

AdımYüzeyEylem
1Aggregate spec.parameters.<name>Parametreyi Aggregate’in türlendirilmiş yazım sözleşmesinin bir parçası olarak bildirin. Her parametre yuvası bildirilmiş bir type (string, integer, number, boolean, array, object), isteğe bağlı bir description, isteğe bağlı bir default, isteğe bağlı değer uzayı kısıtları (enum, min, max, pattern, minLength, maxLength) ve nesne türündeki yuvalar için isteğe bağlı iç içe yapı taşır. Sözleşme, Release tarafından sağlanan her değeri interpolasyondan önce doğrular.
2Aynı Aggregate içindeki Component values: şablonuParametreye, onu tüketen herhangi bir component’in (ya da feature’ın veya alt aggregate’in) values: bloğu içinden {{ .parameters.<name> }} ile referans verin. Referans bir Go şablon ifadesidir — derleyici onu çözümlemenin interpolasyon aşamasında değerlendirir.
3Release spec.parameters.<name> (satır içi ya da parameters: { $import: ./path.yaml })Parametreyi Release yüzeyinde ortama özgü değerle karşılayın. Ortama özgü Release dosyaları, Aggregate’i değiştirmeden aynı parametre anahtarı için farklı değerler sağlar.
4Recipe valuesMapping: şablonuÇözümlenmiş değeri {{ .values.<key> }} ile tüketin — Recipe bir değer şablonu yüzeyidir; şablon bağlamı .parameters değerini doğrudan taşımaz. Ortama göre değişim Recipe’e, yukarıdaki interpolasyon aşamasının yazdığı interpolasyon sonrası values: sözlüğü aracılığıyla ulaşır. (Release sınırlarındaki yol şablonları istisnadır: asimetrik izin uyarınca, işleme sırasında .parameters.<slot> değerini doğrudan okurlar.)

Dört temas noktası sıralıdır ve yük taşır: Aggregate bildirimini atlamak Release’i karşılanacak bir yuvadan yoksun bırakır; values referansını atlamak Recipe’i tüketilecek bir değerden yoksun bırakır; Release karşılamasını atlamak parametreyi boş bırakır. Derleyici zinciri çözümleme sırasında doğrular (türlendirilmiş parameters: bildirimine karşı parametre sözleşmesi doğrulaması, ardından çevreleyen values: dizelerine interpolasyon, ardından ortaya çıkan values: sözlüğünün Component veya Feature schema: değerine karşı JSON Schema doğrulaması); uyuşmazlıklar ya bir parametre sözleşmesi ihlali (türlendirilmiş parameters: bildirimine karşı yakalanır), ya doldurulmamış şablon hatası (interpolasyonda yakalanır) ya da values: şemasına karşı bir JSON Schema kısıt ihlali (şema doğrulamasında yakalanır) olarak ortaya çıkar.

Bu kalıp, GitOps yükseltmesinin standart mekanizmasıdır: tek bir değişmez Aggregate, her ortamın Release’i kendi parametre değerlerini sağlayarak ortamlar boyunca ilerler. Bir yazarın değiştirmek istediği ortama özgü her değer, doğrudan Aggregate’e gömülmek yerine parametre zincirine aittir.

Sütun başına extends: birleştirme semantiği

Bir katalog varlığı extends: bildirdiğinde ve derleyici kalıtım zincirini dolaştığında, her sütunun içeriği sütuna özgü kurallara göre birleşir. Semantik sütundan sütuna farklılık gösterir; aşağıdaki tablo sütun başına kanonik başvuru kaynağıdır.

Sütunextends: zincirinde birleştirme davranışı
values (JSON Schema 2020-12)Bir Feature zincirinde şemalar JSON Schema 2020-12 bileşimiyle birleşir. Genişleten bir Component hiçbir sütun içeriği yazmaz ve zincirin her derinliğinde tabanının bloğunu tam olarak tabanın yazdığı biçimde alır.
infra (JSON Schema 2020-12 parçası)values ile aynı: bir Feature zincirinde birleştirilir, genişleten bir Component tarafından bütün olarak devralınır.
provides (Recipe şablon eşlemi)Üst düzey sığ değiştirme: aynı ad için alt anahtar üst anahtarın yerini tamamen alır; kardeş anahtarlar üstten korunur. Şablonlar birleştirilmez; alt öğenin şablonu kendi yuvasına tamamen sahiptir.
uses (usesSchema)Soket adına göre soket başına tüm girdiyi kapsayan üst üste bindirme. Bir alt öğe tabanının bildirmediği soketleri ekler ve var olan bir ad altında yeniden bildirdiği soket o girdinin yerini doğrudan alır: değer ve infra şemaları ile selector alanı birlikte. Soket girdileri birleştirilmez ve yeniden bildirilen bir selector hiçbir şekilde tabanınkiyle karşılaştırılmaz.
features (featuresSchema yuva başına şema)Yuva adına göre, usesSchema ile aynı koşullarda yuva başına tüm girdiyi kapsayan üst üste bindirme. Bir alt öğe serbestçe yuva ekler; yeniden bildirdiği bir yuva, tabanın girdisiyle birleşmek yerine onun yerini doğrudan alır.
locals (Recipe şablon eşlemi)Üst düzey sığ değiştirme: provides ile aynı.
parameters (Aggregate kök eşlemi)Bir Aggregate’in extends: alanı yoktur; bu yüzden hiçbir Aggregate zinciri parametreleri birleştirmez. Bir Release extends: zincirinde eşlem değerli bir parametre alt anahtarın kazandığı derin birleştirmeyle birleşir, skaler değerli bir parametre alt öğe tarafından değiştirilir ve alt öğenin null olarak yazdığı bir anahtar kaldırılır.

Genel örüntü türe ve yüzeye bağlıdır. Bir Feature’ın şemayla doğrulanan sütunları JSON Schema 2020-12 altında birleşir. Genişleten bir Component’in sütunları bütün olarak devralınır: hiçbirini yazmaz, dolayısıyla sözleşmesi tam olarak tabanınınkidir ve bu nedenle tabanın bir kısıtı, yapısı gereği gevşetilemez. Sabit biçimli yüzeyler, yani usesSchema ve featuresSchema, her iki türde de ada göre üst üste bindirilir: bir alt öğe girdi ekler ve yeniden bildirdiği bir girdi tabanınkinin yerini doğrudan alır. Şablonla yazılan sütunlar anahtar başına sığ değiştirme kullanır ve alt öğeye bildirdiği her şablon yuvası üzerinde tam sahiplik verir.

Genişleten bir Component bir kısıtı bir sütun aracılığıyla değil assertions: aracılığıyla sıkılaştırır: eklediği ve devraldıklarıyla birlikte değerlendirilen bir yüklem. Bu mekanizma için inheritance-and-interface.md sayfasına bakın.

Kalıtım mekanizmasının kendisi için katalog türlerini kapsayan inheritance-and-interface.md “Inheritance via extends” bölümüne bakın. Bir Release bir katalog varlığı değildir ve kendi kuralıyla katlanır; bu kural entities/release.md “Composite Release and extends: inheritance” bölümündedir.

Sütunlar arası mekanikler

Yol işaretleri yaklaşımı, belgelenmiş kendi kendine yeterlilik yüzeyleri dışında her yerde sütunlar arası okumalara izin verir. Aşağıdaki kalıplar yaygın sütunlar arası mekanikleri biçimselleştirir; yazarların ödünleşimi tanıması için bir yazım kokusu da belgelenmiştir.

Şema köprüsüyle sütunlar arası aktarım — işaretlenmiş, duvarla çevrilmemiş

Sütun sınırları bir yazım disiplinidir: mimari neyin nereye gittiğini işaret eder (geliştiricinin bilişsel niyeti için values:, Ops fiziksel boyutlandırması için infra:, Recipe tarafından üretilen dizeler için provides: vb.) ve uzlaşımı katalog gözden geçiricisi uygular. Şablon motorunun kendisi, belgelenmiş kendi kendine yeterlilik kuralları yasaklamadıkça sütunlar arası okumalara izin verir (Recipe provides: .context.inject’i görmez; FeatureRecipe sınır kapsamlı provides: tüketici başına alanları görmez). Sütun duvarları zorlama değil, yol işaretleridir.

Kanonik bir işaretlenmiş istisna: bir Component’in schema:’sı, Recipe’nin valuesMapping: şablonunun işlenmiş infra: biçimli çıktıya aktardığı, geliştiriciye yönelik bir values: ayarı bildirebilir. Geliştirici niyetini türlendirilmiş bir values: alanıyla belirtir; Recipe şablonu ortaya çıkan değeri, geliştirici altyapı kodu yazmadan sağlayıcının altyapı katmanına aktarır. Çalışılmış bir örnek:

# Component schema declares a developer-facing dial in values
spec:
schema:
values:
required_iops: { type: integer, min: 100 }
# Recipe valuesMapping pipes the developer's intent into the provider's infra-side knob
valuesMapping:
iops_limit: "{{ .values.required_iops }}"

Köprü, çalışılmış örneklerle birlikte inheritance-and-interface.md içinde belgelenmiştir. Mimari niyet (Recipe’nin aktardığı, bildirilmiş bir sütunlar arası ayar) tek bir yön taşır — geliştirici tarafındaki values:’tan Ops tarafındaki işlenmiş çıktıya akış — ve Component şemasının kendisinde değil, Recipe’nin eşleme şablonlarında yer alır. Sütun sınırı işaretli kalır: geliştirici values:’u görür, Recipe hem values:’u hem infra:’yı görür, işlenmiş çıktı ikisini birleştirir.

Sütunlar arası inject biriktiricisi

.context.inject hattı, sütunları aşan üç kaynağın birleşme noktasıdır:

  1. Component düzeyinde kendi kendine enjeksiyon (component.inject) — dizeleri bileşenin kendi values’undan ve kendi provides’ından alır.
  2. Uses enjeksiyonu (uses[].inject) — dizeleri hedefin provides’ından alır.
  3. FeatureRecipe injectMapping: araya girmeleri — dizeleri yukarıdakilerin herhangi birinden ve ayrıca FeatureRecipe’nin kendi infra: yükünden alır.

Temel işleme çalıştığında .context.inject.<mechanism>.<key>, üç kaynağın tümünden girdiler biriktirmiş olur. Biriktirici yapısı gereği sütunlar arasıdır — values, provides ve infra kaynaklı girdilerin tümü aynı .context.inject eşlemine akar. .context.inject’i tüketen Recipes, hangi sütunun hangi girdiye katkıda bulunduğunu bilmeye gerek kalmadan birleştirme sonrası durumu görür.

Enjeksiyon dilbilgisi ve çakışma kuralları için bkz. topology-triad.md.

Sütunlar arası kısıt yinelemesi

Farklı doğrulama katmanlarına sahip iki sütunda yer alan bir alan, yinelenen kısıtlar taşıyabilir. Kanonik örnek: bir Component’in usesSchema alanında bildirilen bir port numarası (JSON Schema ile doğrulanır, aralık min: 1, max: 65535) ve aynı port numarasının bir Workload’un services.<name>.ports.<port> alanında tüketilmesi; bu alan için sağlayıcı işleme eklentisinin spec.provider.workloadSchema alanı ayrıcalıksız portlar için bir min: 1024 kuralı ekleyebilir. Sağlayıcı işleme Plugin’inin spec.provider.workloadSchema alanı, sağlayıcının bir Workload’u nasıl çevirdiğini belgeler ve sağlayıcıyı Workload sentezleyebilen olarak işaretler; hiçbir şeyi doğrulamaz. Her Workload gövdesi, sağlayıcı ne olursa olsun platformun Workload şemasına göre doğrulanır; bu yüzden yalnızca bir workloadSchema içinde yazılan bir kısıt — örneğin bir min: 1024 port kuralı — uygulanmaz; böyle bir değeri reddetmek için kısıtı Component’in şemasına ya da bir doğrulama ifadesine (assertion) koyun.

Feature eklemesi / Component sütun yalıtımı

Bir Feature eklemesi üst Component’in sütunlarına yazmaz. Eklenen her Feature kendi sütun yükünü (kendi values: bloğunu ve kendi infra: bloğunu) taşır. Feature’ın kaynaklarını sentezleyen FeatureRecipe, kendi sütun yükünü Component’inkinden bağımsız olarak okur. Yalıtım girdilere ilişkindir: bir eklemenin okuduğu kendisinindir, yazdıklarına ne olursa olsun. Hedefin sağlayıcısı ayrık belgeler yazdığında, eklemenin işlenmiş çıktısı Component’inkinin yanında kendine ait bir dizinde yer alır; sağlayıcı bir sınırın katkıda bulunanlarını tek bir belgede birleştirdiğinde ise ekleme o belgeye Component’in yaptığı gibi katkıda bulunur ve her kaynak yine eklemenin kendi kimliğini taşır, böylece neyin nereden geldiği okunabilir kalır.

Yazarlar için iki sonuç:

  • Bir Feature eklemesindeki values: ayarı, Component’in valuesMapping: şablonunun .values’unda görünmez. Component yalnızca kendi değerlerini görür.
  • Bir Feature’ın infra: yükü Component’in infra:’sına akmaz. Eklenen her Feature’ın, Feature’ın kaynaklarıyla sınırlı kendi fiziksel boyutlandırması vardır.

Yalıtım, mimarinin kaygıların ayrılığı ilkesi uyarınca açıktır: Features, 5 Katmanlı Soğan Modeli aracılığıyla Components üzerine katmanlanan bağımsız katkıda bulunanlardır. Ekleme yüzeyleri ve sıralama için bkz. labels-and-annotations.md “Feature attachment — five surfaces”.

Her iki sütunda aynı özellik adı

spec.schema.values: ve spec.schema.infra: alanları aynı özellik adını — kökte, herhangi bir iç içe geçme derinliğinde veya her ikisinde — bildiren bir Component ya da Feature, sık görülen bir yazım kokusudur. İki sütun tasarım gereği ayrı ad alanlarıdır (derleyici çakışmayı kabul eder), dolayısıyla şema doğrulanır ve işlenmiş çıktı düzgün biçimlidir. Koku bilişseldir: okuyucular ve şablon yazarları şemayı her taradıklarında veya ona karşı şablon yazdıklarında “okuduğum foo hangi sütunda?” sürtünmesiyle karşılaşır.

# Smell — both pillars declare `mode`. A reader of the schema or a
# template against the Feature has to disambiguate every reference.
spec:
schema:
values:
mode: { type: string }
infra:
mode: { type: string }

Kasıtlı çakışması olan yazarların ikisini de tutmak için gerçek bir nedeni vardır — örneğin values altında “uygulama çalışma modu” ("debug" / "production"), infra altında “dağıtım topolojisi modu” ("standalone" / "clustered") anlamına gelen bir mode farklı anlamlar taşır ve adlar yalnızca örtüşür. Kazara çakışması olan yazarlar (daha yaygın durum) girdilerden birini yeniden adlandırır.

İkinci bir kasıtlı biçim, iki yazardan herhangi birinin sağlayabileceği tek bir veridir. Standart kütüphanenin bir çağıranın konum belirleyicisini taşıyan kimlik bilgisi Features’ı — core/referenced-secret, core/referenced-secret-set, core/secret-value ve core/secret-provided — bunu her iki sütunda tek bir ad ve tek bir biçimle bildirir; böylece geliştirici onu values’ta ya da operatör infra’da yazar ve her Feature’ın kendi doğrulaması, onu her ikisinde de ya da hiçbirinde yazmayan bir eklemeyi reddeder. Aşağıdaki uyarı, onlara ulaşan her yüklemede bu dördünü adlandırır; onlar için bir hatayı değil, sözleşmeyi bildirir.

Katalog yüklemesi, çakışması en az bir tarafta uç bir yaprağa çözümlenen her aynı adlı özellik için bir notice: LINT: <kind> "<name>" at <path> declares property "<property>" in both values: and infra: pillars (path: <dotted-path>) uyarısı üretir. Paylaşılan düzenleyici ad alanları olarak var olan aynı adlı özellikler (her iki sütun da ayrık alt özelliklere sahip ingress adlı bir nesne taşır) uyarı vermez; yalnızca yaprak çakışması bildirilir. Uyarı tavsiye niteliğindedir — derleme devam eder.

Sütun doğrulama katmanları

Sütunlar doğrulamayı üç katmanda taşır. Her katman farklı bir konuyu kapsar; aynı alan birden fazla katman tarafından doğrulanabilir (yukarıdaki “Sütunlar arası kısıt yinelemesi” bölümüne bakın).

KatmanNeyi doğrularNerede çalışır
1 — JSON Schema zarfıYapısal biçim (hangi anahtarların bulunduğu, türlerin alan bildirimleriyle eşleşmesi)Çözümleme, her dosya yüklemesinde
2 — Sütun başına şema (schema / featuresSchema / usesSchema)JSON Schema 2020-12 olarak doğrulanan, sütun başına türlendirilmiş içerikÇözümleme, zarf doğrulamayı geçtikten sonra
3 — provider yetenek geçidiBağlı provider’ın sentezlenmiş mod yeteneğiyle denetlenen, provider-rendering plugin’inin spec.provider.workloadSchema alanıyla belgelenen Workload içeriğiTemel oluşturma, valuesMapping çözümlendikten sonra

Dört katmanlı hata biçimi tablosu ve katman başına hata önekleri için validation-surface.md sayfasına bakın.

Varsayılan değer mekanizmaları

Varsayılan değerler, belgelerde birbirinden ayrı birkaç mekanizma aracılığıyla ortaya çıkar. Yazarlar “varsayılan” sözcüğüyle beş ya da daha fazla bağlamda karşılaşır; aşağıdaki tablo, yazar bir alanı boş bıraktığında hangi mekanizmanın değer ürettiğine dair kanonik başvuru kaynağıdır.

#MekanizmaNerede yazılırTetikleyici
1JSON Schema default: (kısa biçim { default: <value> })Component / Feature schema:, Aggregate parameters:Geliştirici anahtarı atladığında alan varsayılan değerle doğrulanır. Aggregate parametrelerinde parametre birleştirme, sözleşme doğrulaması çalışmadan önce bildirilen varsayılanı doldurur (bkz. templates/parameters-context.md).
2Go şablonu optional .X `Y` <fallback>Recipe valuesMapping:, Workload gövdesi, FeatureRecipe şablonları, doğrulama değerlendiricisiVarlığa duyarlı yedek değer — <fallback> değerini yalnızca anahtar eşlemde yoksa döndürür; anahtarda yazılmış sıfır / boş / false değeri, yazılmış o değeri döndürür. Aggrega tarafındaki kanonik eksik alan yedek değeri biçimidir. Bkz. templates/sprig-functions.md.
3Go şablonu | default <expr>Recipe valuesMapping:, Workload gövdesi, FeatureRecipe şablonları“Boş” durumunda devreye giren satır içi işlem hattı (Sprig’in boşluk denetimi — sıfır, boş dize, false, nil). Eşlemde bulunmamayı, bulunup sıfır/boş/false olmakla aynı sayar. Bu karıştırmanın kabul edilebilir olduğu, çağrı noktası başına geçersiz kılma anlamı için uygundur (bağlamanın yedek değeri alanın şema düzeyindeki varsayılanından farklıdır). Yazılmış sıfır / boş / false değerinin meşru bir niyet olduğu eksik alan yedek değeri için uygun değildir — bu durumda optional (mekanizma 2) kullanın.
4Sprig default işlevi ({{ default <expr> .field }})3 ile aynıMekanizma 3’ün aynı boşluk karıştırmasına sahip işlev biçimi.
5Recipe locals: yedek değeriRecipe locals: şablonuBir locals girdisi, Recipe’nin geri kalanının kullandığı, varsayılan değer taşıyan bir dize hesaplar

Önerilen yerleşim rehberi. Bir varsayılan değer gerçekten tür sözleşmesinin parçasıysa (ör. “geliştirici geçersiz kılmadıkça bu port varsayılan olarak 5432’dir”), JSON Schema default: (mekanizma 1) kanoniktir — IDE otomatik tamamlama varsayılanı gösterir; doğrulama araçları ona uyar; sözleşme Component / Feature katalog varlığıyla YA DA Aggregate parametre bildirimiyle birlikte taşınır. Bir Recipe şablonu isteğe bağlı bir eşlem anahtarı için yedek değere ihtiyaç duyduğunda optional yardımcısı (mekanizma 2) kanonik eksik alan yedek değeri biçimidir — yazılmış sıfır / boş / false değerini yokluktan ayırt eder. Go şablonu | default (mekanizma 3), eksik ve yanlış sayılan değerler arasındaki karıştırmanın kabul edilebilir olduğu çağrı noktası başına geçersiz kılma durumuna ayrılmıştır; ona yalnızca geçersiz kılma anlamı açık niyet olduğunda başvurun.

Çapraz başvurular

  • inheritance-and-interface.md — extends: mekanizması, implements: arayüz bağlama (Interface Binding), şema köprüsü üzerinden sütunlar arası aktarım.
  • topology-triad.md — provides, inject, uses topolojik mekanikleri.
  • labels-and-annotations.md — veri sütunlarından ayrı, içerik tarafı meta veri sözcük dağarcığı (yukarıdaki kanonik sütun listesi etiketleri / ek açıklamaları / yayımlama alanlarını içermez — bunlar meta veri sözcük dağarcığıdır).
  • publishing-surface.md — veri sütunlarından ayrı, yayımlama tarafı meta veri sözcük dağarcığı.
  • validation-surface.md — yukarıdaki üç sütun doğrulama katmanı dahil dört şema doğrulama katmanı.
  • templates/expansion-matrix.md — sütunlar arası okumalar için şablon konumu başına kullanılabilirlik + Recipe provides: ve source: konumlarındaki kendi kendine yeterlilik kuralları.
  • examples/04-secrets.md — altı temas noktalı gizli bilgi teslim kontrol listesi.
  • architecture/06-data-taxonomy-and-composition.md — beş DSL yapısal anahtar sözcüğü için kanonik kavramsal çerçeve.