Bağımlılık çözümleme
Aggrega bağımlılık çözümleme & yapısal topoloji sütunu
Aggrega mimarisinde topolojik bağımlılıklar, tamamen opak bir values yükünü korumak için uses şema sütunu aracılığıyla açıkça eşlenir. “Kim kiminle konuşuyor” sorusunu çözmek belirli bir zorluk taşır: geliştiriciyi açık ağ yönlendirmesi, orkestratör düzeyinde yürütme sıraları veya altyapı bağımlılıkları yazmaya zorlamadan karmaşık, çok düğümlü uygulama topolojilerinin eşlenmesi gerekir.
1. Temel felsefe: Neden uses?
uses bloğu bileşenler arası bağımlılıkları saf topoloji olarak bildirir: Component A, Component B’nin fiziksel adresine veya bağlantı ayrıntılarına değil, Component B’nin herkese açık provides sözleşmesine bağlıdır. Topoloji uses içinde, yapılandırma values içinde yaşar. Bu ayrım, derleyicinin tüm bileşenler arası kenarları values içeriğinden çıkarım yapmadan açıkça görmesini sağlar.
Aggrega bunu, topolojiyi uses adlı birinci sınıf bir şema sütununa yükselterek çözer.
- Anlamsal proxy argümanı:
usesanahtar sözcüğü L7 anlamsal niyetini temsil eder. Bir ajan bir veritabanınıusesediyorsa, Platform Ops aralarına şeffaf Wasm proxy ağları yerleştirse bile bu anlamsal olarak doğru kalır. - Matematiksel tarafsızlık: Go derleyicisi, ara temsil (IR) grafiğini çizmek için
usesyapısını yerel olarak ayrıştırır. Geliştiricinin uygulama mantığını (values) asla ayrıştırmaya veya sorgulamaya çalışmaz. - Feature atomikliği:
usessütunu Components ve Features için (kimlik bilgisi Features dahil) aynı şekilde uygulanır. Bu, bir sidecar proxy’nin (bir Feature) veya bir kimlik bilgisi alıcısının, üst Component’inin yapılandırmasını kirletmeden kendi ağ bağımlılıklarını özerk biçimde bildirmesini sağlar.
2. Birleşik şema sözleşmesinin mekaniği
Sistem, uygulama yükünü ayrıştırmadan operasyonel talimatları çıkarmak için açıkça ayrılmış YAML yapılarını yöneten katı JSON Schema 2020-12 bildirimlerine dayanır.
Alan 2: Bölünmüş şema (usesSchema & schema) Platform kataloğunun yönetilemez şema dosyalarına bölünmesini önlemek için Aggrega bir bölünmüş şema motoru kullanır. Yerel YAML usesSchema topolojiyi katı biçimde tanımlar ve doğrular; schema: ise (JSON Schema 2020-12 — genellikle kompakt kısaltma biçimiyle yazılır) values ve infra sütunlarının içeriğini doğrular ve provides sütununun biçimini bildirir. Bir geliştiricinin yazdığı values ve bir operatörün ayarladığı infra, bildirilen türlerine göre denetlenir; provides alt şeması bir Recipe’nin ürettiği aşağı akış sözleşmesinin anahtar adlarını ve türlerini bildirir ve derleyici her inject başvurusunun bildirilmiş bir provides anahtarını adlandırdığını denetler — ancak üretilen provides değerlerinin kendisi, derleyicinin türünü denetlediği değerler olarak değil, yorumlamadan aktardığı opak dizeler olarak aşağı akışa geçer, çünkü çekirdek aktarılan bir değerin ne anlama geldiğini yorumlamaz. Bir soketin bildirildiği yer usesSchema’dır ve ona bir sözleşme kazandıran da bu bildirimdir. Katalog varlığının bildirdiği bir soket, o varlığın kısıtlamalarını taşır: hangi hedeflere ulaşabileceğini söyleyen bir seçici, bir inject izin listesi ve kenar başına valueSchema / infraSchema. usesSchema içinde platform mimarları selector: alanını kullanır — mimarın yazdığı dize olarak okunur, oluşturulan hiçbir şemaya kopyalanmaz — ve yerel Go seçici motoru, bildirilmiş soketler üzerinde düğümler arası tür güvenliğini uygulamak için bunu değerlendirir. Bir soket bir veritabanı gerektiriyorsa geliştiricinin bir web sunucusu takamamasını sağlar.
Seçici, değerlendirildiği anda, yani soket üzerinden bağlanan her kenar için bir kez, dilbilgisine tabi tutulur. Motorun altı gereksinim biçiminden biri olarak okuyamadığı bir seçici — fazladan bir virgülün bıraktığı boş bir gereksinim, boşluk ya da dilbilgisinin biçimlerini ayırt etmek için kullandığı karakterlerden birini (=, !, (, ) ve virgül) içeren bir anahtar veya kapanış parantezi olmayan bir küme — başka bir seçici olarak okunmak yerine, gereksinimi adlandırarak o kenarda derlemeyi durdurur. Denetimi dürüst tutan bu katılıktır: hoşgörülü okunduğunda, ön yüzleri dışarıda tutmak için yazılmış !tier=frontend yalnızca hiçbir etiketin tier=frontend olarak adlandırılmamasını isterdi ve ön yüzler dahil her hedef geçerdi. Aynı dilbilgisi eklenti yuvası seçicilerini ve bir Feature’ın appliesTo alanını da yönetir; seçici dilbilgisi her biçimi ve her reddi listeler. Bir derleme, üzerinden hiçbir kenar bağlanmayan bir soketi asla değerlendirmez; bu nedenle aggrega validate — tüm katalog üzerinde ya da soketi bildiren Component veya Feature üzerinde — bildirilen her soketin seçicisini okur ve hatalı bir seçiciyi, soketi bağlayan bir derlemenin kullandığı kodla ve ifadelerle orada reddeder.
Ancak soketi bildirmek, bir kenar çizmenin tek yolu değildir. Bir Aggregate yazarı, kendi bileşeni üzerinde katalog varlığının bildirmediği bir soketi adlandırabilir — hiç usesSchema bildirmeyen bir bileşen türünde bile — ve kenar oluşturulur. Bir soket için hiçbir girdi bildirmeyen bir katalog bağlantıyı öngörmemiştir; bu, onu yasaklamakla aynı şey değildir ve uygulamanın topolojisi geliştiriciye aittir. Böyle bir sokete ad hoc denir ve bedeli, bildirimin kazandırdığı şeyin tam karşılığıdır: katalog girdisi yoktur, dolayısıyla seçici ve kenar başına sözleşme de yoktur ve düğümler arası tür güvenliğinin değerlendireceği bir şey kalmaz. Kenarın neyi taşıyabileceği değişmez — enjekte ettiği her anahtar yine hedefin provides alanının bildirdiği bir anahtarı adlandırmalı ve hedef yine var olmalıdır. Yayımlanan grafikteki her kenar bu iki durumdan hangisi olduğunu kaydeder, böylece bir tüketici asla tahmin etmek zorunda kalmaz; bir operatörün ad hoc soketleri tümüyle nasıl yasakladığı için governance-and-compliance sayfasına bakın.
İki yüzey, uygulamanın topolojisini yazmadıkları için bilinçli olarak bu şekilde açık değildir. Bir Feature eklentisinin uses alanı yalnızca eklenen Feature’ın bildirdiği bir soketi adlandırabilir ve bir Release’in kenar başına uses alanı yalnızca tüketen bileşenin katalog varlığının kendi usesSchema’sında bildirdiği bir soketi adlandırabilir, Aggregate’in ad hoc yazdığı bir soketi asla — bir operatör bir mimari içinde yapılandırır ve bağlar, bir Feature ise kendi katalog varlığının bildirdiği topolojiye katılır. Soketi katalogda bildirmek ayrıca daha iyi yol olmaya devam eder ve standart kütüphane kataloğunun yaptığı da budur: ad hoc bir soket bir kaçış yoludur, yeni bir varsayılan değildir.
Alan 1: Geliştirici deneyimi (çok biçimlilik) Geliştiriciler uses: alanını values: ve features: ile aynı düzeyde yazar. Sürtünmesiz bir kullanıcı deneyimi sağlamak için şema çok biçimliliği yerel olarak destekler:
- Dize dizileri: Standart yönlendirmenin yeterli olduğu basit mantıksal bileşen başvuruları için kullanılır (ör.
tools: ["search-api"]). - Nesne eşlemeleri: Katı teslim sözleşmeleri gerektiğinde kullanılır (ör.
databases: { hr_db: { target: "corporate-hr", inject: { env: [{ in: DB_URL, from: "host" }] } } }). - Joker karakter yok: Joker karakterli bir biçim yoktur; bu, “hayalet bağımlılıkları” ve yetkisiz otomatik bağlamayı önler: her girdi tek bir bileşeni adlandırır, bu yüzden
["*"]var olmayan bir hedef olarak derlemeyi durdurur — hiçbir bileşen adı*içeremez.
Alan 3: Ops gerçekliği (normalleştirme) Go şablonlarını öngörülebilir tutmak için Go derleyicisi çok biçimli uses girdilerini normalleştirir. Mantıksal bileşen başvurusu dizileri, .context.uses olarak bilinen katı, düz sözlüğe aktarılmadan önce standart nesnelere dönüştürülür.
3. Uçtan uca örnekler
Aşağıdaki iki örnek, açık topoloji sütununun iki ayrı özelliğini gösterir: Örnek A bir bağlantının yetkili olup olmadığını kanıtlar (düğümler arası tür güvenliği), Örnek B ise bağlantı verilerinin fiziksel olarak nasıl teslim edildiğini kanıtlar (çok biçimlilik & normalleştirme).
Örnek A: Topolojik doğrulama ve düğümler arası tür güvenliği
Bu senaryo, bildirilmiş bir soketteki seçicinin, bir yapay zekâ ajanının gerekli uyumluluk etiketlerinden yoksun bir veritabanına bağlanmak üzere olduğunu nasıl tespit ettiğini ve derlemeyi nasıl durdurduğunu izler. Derleyici, mimarın yazdığı etiket seçicisini hedefin etiketlerine karşı dizeler olarak değerlendirir; bir etiketin ne anlama geldiğini yorumlamaz ve hiçbir politika eklentisi işin içine girmez.
1. Standart kitaplık (katalogdaki birleşik schema:) Platform Architect, bilişsel mantığı topolojik hedeflerden yerel olarak ayırarak şema yapısını tanımlar.
apiVersion: aggrega.ai/v1beta1kind: Componentmetadata: name: core/enterprise-agent version: 1.0.0 labels: component.aggrega.ai/type: "worker"spec: usesSchema: datastores: selector: "component.aggrega.ai/type=stateful-server, compliance.aggrega.ai/data-class=restricted"
schema: # 1. The Cognitive Intent values: system_prompt: { type: string, required: true }2. Geliştiricinin niyeti (Aggregate) Geliştirici, ajanın ne yaptığını (values) ajanın neye bağlandığından (uses) temiz bir şekilde ayırır.
components: my_secure_vector_db: type: core/qdrant-secure:1.0.0 values: collection_name: finance_data
auditing_agent: type: core/enterprise-agent:1.0.0 values: system_prompt: "You are a financial auditing AI..." uses: datastores: finance_memory: { target: "my_secure_vector_db" }3. Derleyicinin yürütmesi ve topolojik doğrulama
- Yerel doğrulama: Go derleyicisi, çözümleme sırasında nesnenin tamamını çözümlenmiş JSON Schema’ya karşı değerlendirir.
my_secure_vector_db’nin altta yatan katalog etiketlerini denetler. Veritabanındarestrictedetiketi olmasaydı, derleyici derlemeyi bir tür güvenliği ihlaliyle hemen durdururdu. - Graf çizimi: Topoloji oluşturulurken Go derleyicisi şemayla doğrulanmış içeriği tamamen yok sayar.
uses.datastores.finance_memory.target’ı YAML’dan yerel olarak okur ve IR grafında açık kenarı çizer.
Örnek B: Çok biçimlilik ve normalleştirilmiş .context.uses
Bu senaryo, derleyicinin hem kara kutu bir yapay zekâ aracını (dizi olarak geçirilen) hem de eski bir ilişkisel veritabanını (inject sözleşmesi içeren bir eşleme gerektiren) nasıl işlediğini gösterir.
1. Katalog (alan 2): schema: bildirimi Architect, araçlar için çok biçimli dizilere izin verir, ancak veritabanları için katı nesneler ister.
spec: usesSchema: # Polymorphic Array Socket (No injection needed) tools: selector: "tool.aggrega.ai/impact=read-only"
# Strict Map Socket (Requires delivery contract) databases: selector: "component.aggrega.ai/type=stateful-server" inject: ["env", "file"]
schema: values: system_prompt: { type: string, required: true }2. Geliştiricinin niyeti (alan 1): Aggregate Geliştirici, araç için sade bir dizi, veritabanı için açık bir eşleme kullanır.
components: my-agent: type: core/python-worker:1.0.0 values: system_prompt: "You are an HR bot."
uses: # 1. Polymorphic Array: Simple logical component reference tools: - "corporate-search-api"
# 2. Strict Map: Dictating the environment variable delivery databases: hr_db: target: corporate-hr-db inject: env: - in: HR_DATABASE_URI # Local env var from: "host" # Target provides key3. Ops gerçekliği (alan 3): Recipe Go derleyicisi çok biçimliliği normalleştirir. Ops düz, öngörülebilir bir .context.uses sözlüğü alır. Şablonlarının ilgili bölümlerinde .context.inject borusu üzerinde döngü kurmaları yeterlidir.
apiVersion: aggrega.ai/v1beta1kind: Recipemetadata: name: generic-worker version: 1.0.0spec: capability: helm implements: core/python-worker:1.0.0 source: "./charts/internal/python-runner"
locals: primary_compute: worker-container
valuesMapping: | env: # Ops uses the pre-resolved inject map, kept apart from values and topology loops {{- range $key, $value := .context.inject.env }} - name: {{ $key }} value: "{{ $value }}" {{- end }}