Compose Provider
Compose provider’ı, Aggrega Recipes’i bir Docker Compose dosyasına dönüştürür. Provider, birleştirmeyi (path, provider) başına yapar: her sınırın compose katkıcıları, sınırın değerlendirilmiş directory: değerinin bileşen başına subDirectory: ile birleştirilmesiyle anahtarlanan birleştiriciye yönlendirilir ve bu birleştirici, o yoldaki tüm katkıcıları içeren tek bir docker-compose.yaml üretir. Aynı yola değerlendirilen iki kardeş sınır, birleştirilmiş tek bir compose dosyasında toplanır; standart örnek, bir üst sınır ile directory: "{{ .parent_boundary.directory }}" değerine sahip iki alt sınırdır (compose-bridge kalıbı).
Desteklenen girdi türleri
Compose provider’ı üç Recipe girdi türünün üçünü de kabul eder:
- Kaynaklı mod. Mevcut bir compose dosyasını gösteren
source:ile bir overlay belgesi üretenvaluesMapping:içeren bir Recipe. Temel compose dosyası yüklenir, overlay değerlendirilir ve ikisi docker-compose’un yerel overlay semantiğine göre derinlemesine birleştirilir. - Workload modu.
workload:(satır içi ya da$import:ile yüklenmiş) içeren bir Recipe, birWorkloadbelgesi bildirir. Provider, Workload belirtiminden bir veya daha fazla compose hizmeti sentezler. - Artifacts modu. Bir Recipe’nin
artifacts:girdileri compose parçalarına değerlendirilir ve bu parçalar, Artifacts tarafından üretilen compose parçaları bölümündeki kurallara göre birleştirilmiş dosyaya katılır. Artifacts bir source ya da Workload ile birlikte bulunabilir ve bir Recipe’nin tüm çıktısı da olabilir:artifacts:bildiren, ancak nesource:ne deworkload:bildiren bir Recipe burada işlenir ve parçaları ne bildiriyorsa onu katkı olarak sunar. Yalnızca kaynaklardan oluşan bir bileşen (paylaşılan bir ağ ve birim kümesi, önceden doldurulmuş bir yapılandırma), sahip olmadığı hesaplama birimi yerine geçen yer tutucu bir Workload olmadan bir compose dağıtımına bu şekilde ulaşır.
Üç tür toplanarak birleşir; hiçbirini bildirmeyen bir Recipe yüklenirken reddedilir. Yanında source: bulunmayan bir valuesMapping: de, hangi provider’ı adlandırırsa adlandırsın, Recipe yüklenirken reddedilir: overlay’in uygulanacağı bir şey yoktur ve tanılama sizden source: işaretçisini bildirmenizi ya da valuesMapping: öğesini kaldırmanızı ister.
Workload özellik eşlemesi
Bir Recipe workload: bildirdiğinde provider, platformun sahip olduğu Workload biçimini compose temel öğelerine çevirir. Eşleme bilerek dar tutulmuştur — Compose’un yüzeyi biçim açısından Kubernetes’ten daha yoksuldur ve birçok Workload özelliği, belgelenmiş kayıpla en yakın compose karşılığına indirgenir.
Container alanları
| Workload alanı | Compose alanı |
|---|---|
image | image |
imagePullPolicy: Always / IfNotPresent / Never | pull_policy: always / if_not_present / never |
command | entrypoint (liste biçimi) — imajın giriş noktasını geçersiz kılar; bunu yapan compose anahtarı budur |
args | command (liste biçimi) — giriş noktasının aldığı argümanları sağlar; compose’un command anahtarının geçersiz kıldığı da budur |
variables | environment (eşlem biçimi) |
attachments[as: env] | boş değerli bir environment girdisi ve girdiyi adlandıran bir uyarı (bkz. What the compose provider does not deliver) |
attachments[as: file] | volumes uzun biçimli bind-mount, salt okunur |
volumeMounts | başvurulan Volume varyantının eşlendiği compose temel öğesi — bir volumes uzun biçimli girdisi, servis düzeyinde bir tmpfs: girdisi ya da servis düzeyinde bir configs: başvurusu (bkz. Volumes) |
ports | örtük (compose container’ları imajın dinlediği portları açar) |
restartPolicy: Always | restart: unless-stopped |
restartPolicy: OnFailure | restart: on-failure |
restartPolicy: Never | restart: "no" |
variables ve attachments[as: env] tek bir environment eşlemine yerleşir; önce attachment girdileri, ardından variables gelir ve her biri yazıldığı sırayı korur — bu, helm provider’ın yazdığı sıradır, böylece bir Workload her hedefte tek bir ortam dizisi üretir. Compose, bir servisin ortam girdileri arasında hiçbir $(NAME) başvurusunu genişletmez; bu yüzden compose’da bu sıranın çalışma zamanında bir anlamı yoktur. Eşlem her adı bir kez tuttuğundan, bir adı hem variables girdisi hem de as: env ile iletilen bir attachments girdisi olarak veren bir container, iki değerden birini tutmak yerine derlemeyi durdurur (bkz. A container gives one environment variable two values (Bir container bir ortam değişkenine iki değer veriyor)).
Container kaynakları
Bir container’ın resources alanı, docker compose’un swarm dışı modda dikkate aldığı compose deploy.resources bloğuna ulaşır. Kubernetes requests değerleri garanti edilen bir alt sınırı ifade eder, bu yüzden compose reservations olur; limits kesin bir üst sınırı ifade eder, bu yüzden limits olarak kalır.
| Workload alanı | Compose alanı | Çeviri |
|---|---|---|
resources.requests.cpu | deploy.resources.reservations.cpus | Ondalık çekirdek sayısı. Yalın bir sayı olarak yazılmış çekirdek sayısı (2, 0.5) yazıldığı gibi üretilir; diğer her biçim değerinden dönüştürülür (500m → 0.5, 1500m → 1.5, 5n → 0.000000005, 1e1 → 10) |
resources.limits.cpu | deploy.resources.limits.cpus | Aynı dönüşüm |
resources.requests.memory | deploy.resources.reservations.memory | Hangi biçimde yazılmış olursa olsun değerden dönüştürülen tam bayt sayısı — 8Gi, 8589934592 olur; 1.5Gi, 1610612736 olur; 1e3, 1000 olur |
resources.limits.memory | deploy.resources.limits.memory | Aynı dönüşüm |
resources.limits, resources.requests ya da her ikisi altında nvidia.com/gpu | deploy.resources.reservations.devices | Container’ın servisinde tek bir NVIDIA aygıt girdisi — driver: nvidia, count: GPU sayısı, capabilities: [gpu]. Bir limit yazılmışsa sayı limitinkidir — Kubernetes’in genişletilmiş bir kaynak için zamanladığı sayı — aksi hâlde isteğinkidir. 0 sayısı hiç GPU istemez ve girdi yazmaz |
diğer her genişletilmiş kaynak anahtarı — amd.com/gpu ve diğer her <domain>/<name> | — | Tek ana makineli compose’da karşılığı yoktur. Anahtar düşürülür ve derleme onu adlandıran bir unsupported-field uyarısı verir; anahtarı requests ve limits içinden kaç tanesi taşırsa taşısın her farklı anahtar için bir uyarı. Değeri üretilmez, bu yüzden denetlenmez |
Her cpu, memory ve nvidia.com/gpu değeri, Recipe’nin şablonlarının değerlendirdiği hâliyle Workload üzerinde, Workload → Resource quantities bölümünde açıklanan biçimde bir miktar olarak okunur. İki durum derlemeyi bir TRANSLATION_ERROR ile durdurur; hata, ikisinden hangisiyle karşılaştığını belirtir ve container’ın yolunu, değerin istek mi limit mi olduğunu, kaynağı ve değeri adlandırır:
- miktar olmayan bir değer —
lots,1.5 coresya da boş bir şablonun"{{ .infra.cpu }}m"içinde bıraktığım; - compose’un tam olarak temsil edemediği bir miktar — negatif bir miktar; tam sayı bayt olmayan (
1500m,4u) ya da 9223372036854775807 bayttan büyük (8Ei) bir bellek miktarı; bir çekirdeğin dokuz ondalık basamağından — bir Kubernetes miktarının kendisinin koruduğu en ince hassasiyet — daha ince ya da 9223372036.854775807 çekirdekten büyük bir cpu miktarı; tam sayı aygıt olmayan bir GPU sayısı (0.5,500m).
nvidia.com/gpu isteği ve limiti farklı sayılar isteyen bir container da aynı şekilde, iki yolu da adlandırarak durur: compose bir servis için tek bir sayı ayırır, dolayısıyla çeviri aksi hâlde birini seçmek zorunda kalırdı. İkisine de aynı sayıyı yazın ya da yalnızca limiti yazın.
Hiçbir şey yuvarlanmaz ve başka bir anlama gelen hiçbir değer üretilmez.
Bir GPU isteği NVIDIA GPU’ları ayırır. nvidia.com/gpu: "1" isteyen bir Workload container’ı, isteklerinin ayırdığı cpus ve memory değerlerinin yanında bu ayırmayı taşıyan bir servis üretir:
deploy: resources: reservations: devices: - driver: nvidia count: 1 capabilities: - gpuDocker Compose, Docker ana makinesinde o sayıda NVIDIA GPU bulunduğunda ve makine bunları container’lara verecek şekilde yapılandırıldığında ayrılan GPU’ları container’a verir; derleme ana makineyi göremez, bu yüzden GPU ayıran bir dosya nerede çalışacak olursa olsun aynı şekilde birleştirilir. Girdi her zaman sayısını belirtir, çünkü Compose sayısı olmayan bir aygıt girdisini ana makinedeki tüm GPU’lar olarak okur. Yalnızca NVIDIA anahtarı çevrilir: amd.com/gpu ve diğer tüm üreticilerin anahtarları düşürülen anahtar satırının uyarısını korur. Pod-level fields içindeki runtimeClassName satırı değişmez — compose’da runtime-class karşılığı yoktur, bu yüzden GPU destekli bir çalışma zamanı adlandıran bir Workload’a çalışma zamanının atlandığı bildirilir, GPU sayısı ise ayrılır.
Probe’lar
Bir Workload’un üç probe yuvası (live, ready, startup), live > ready > startup önceliğiyle compose’un servis başına tek healthcheck alanına indirgenir (canlılığı en kanonik biçimde gösteren sinyal kazanır). Bu indirgeme yazarın bildirdiği bir yuvayı attığında derleme, çevrilen yuvayı ve düşürülen yuvaları adlandıran bir unsupported-field uyarısı verir; böylece çıktının hiçbir yerine ulaşmayan niyet kaybolmak yerine bildirilir. Tek yuva bildiren bir health bloğu kayıpsız çevrilir ve hiçbir uyarı vermez; ancak yuva successThreshold ayarlıyorsa durum farklıdır: bir compose healthcheck’inin bunun için bir alanı yoktur, bu nedenle yazılmış bir değer (1 dahil) onu adlandıran bir unsupported-field uyarısıyla (containers.<name>.health.<slot>.successThreshold) atlanır ve yuvanın geri kalanı aşağıdaki tabloda gösterildiği gibi çevrilir.
| Workload probe biçimi | Compose healthcheck.test |
|---|---|
http: /path | ["CMD-SHELL", "curl -f http://localhost:<port>/path || exit 1"] |
tcp: <port> | ["CMD-SHELL", "nc -z localhost <port>"] |
exec: [cmd, ...] | ["CMD", cmd, ...] |
HTTP biçimi, container’ın en az bir adlandırılmış port bildirmesini gerektirir; sentezleyici alfabetik olarak ilk port adını seçer ve curl URL’sini oluşturmak için onun numarasını kullanır. Port bildirmeyen container’lar HTTP probe’ları kullanamaz — derleyici, sorunlu probe’u adlandıran bir TRANSLATION_ERROR ile durur.
Probe zaman aşımı alanları compose tarzı süre dizgelerine eşlenir:
| Workload alanı | Compose healthcheck alanı |
|---|---|
periodSeconds | interval: <n>s |
timeoutSeconds | timeout: <n>s |
failureThreshold | retries: <n> |
initialDelaySeconds | start_period: <n>s |
Birimler
Compose’un kendine ait bir config temel öğesi vardır ve bir configmap birimi buna çevrilir. Secret veya replika başına birim şablonları için Kubernetes karşılığı yoktur; bu nedenle bu varyantlar en yakın compose temel öğesine indirgenir:
| Workload birim varyantı | Compose çevirisi | Kayıp notları |
|---|---|---|
ephemeral | servis düzeyinde tmpfs: liste girdisi | sizeLimit korunmaz (compose tmpfs kısa biçiminde boyut yoktur). Yazılmış bir sizeLimit, bir container birimi bağlasa da bağlamasa da, alanı yazıldığı koordinatta (volumes.<name>.ephemeral.sizeLimit) adlandıran bir unsupported-field uyarısı üretir; alanı yazmamak hiçbir şey üretmez |
configmap | configmap’i adlandıran, birim bağlamasının yoluna bağlanan servis düzeyinde configs: referansı | 🔴 Bağlama yolu bir dizinin değil, tek bir dosyanın yoludur. Compose, config içeriğini tam olarak hedef yola yazar; oysa bir ConfigMap’i bir yola bağlayan Kubernetes hedefi, anahtar başına bir dosya içeren bir dizin üretir. Dolayısıyla aynı yazılmış path: burada bir dosyayı, orada bir dizini belirtir: bir configmap biriminin bağlamasını, container’ın okuması gereken dosya adına (/seed/config.json) yöneltin, onu içerecek dizine değil; her iki hedef için yazılmış bir Recipe her hedef için farklı bir yol taşır. Diğer hedefin yapısı için yazılmış bir yolu derlemedeki hiçbir şey yakalayamaz — yol, derleyicinin olduğu gibi aktardığı opak bir dizedir ve üretilen çıktı her iki durumda da geçerlidir. Referans, bir Kubernetes hedefinin bir ConfigMap kaynağına başvurduğu gibi tam olarak ad üzerindendir — config içeriğini hiçbir şey okumaz. Eşleşen üst düzey configs: girdisi, Recipe’nin artifacts: girdisinden gelir; bu girdinin compose parçası onu satır içi content: ile bildirir; böyle bir girdisi olmayan referans derlemeyi durdurur (bkz. Artifacts tarafından üretilen compose parçaları). Bir configs: referansı yalnızca config adını ve bağlama yolunu taşır; bu nedenle bağlamanın readOnly değerinin ayrı bir ifadesi yoktur |
secret | volumes uzun biçimli bind-mount, salt okunur | Bir secret birimi bilerek configmap çevirisini izlemez: satır içi bir configs: girdisi secret’ın değerini üretilen compose dosyasına düz metin olarak yazardı ve derleyici bir secret’ı asla düz metne çözümlemez — bir secret, derlemenin her aşamasında bir işaretçi olarak kalır. Bağlama kaynağı, secret’ın source adıdır; operatörün compose ana makinesinde derlemeden bağımsız olarak erişilebilir kıldığı bir yol olarak çözümlenir |
persistent | adlandırılmış birim + üst düzey volumes: { <volume-name>: {} } bildirimi, Birim adı nasıl türetilir bölümüne göre adlandırılır | Depolama sınıfı, erişim modları ve boyut korunmaz (compose’da eşdeğer bir yapı yoktur). Yazılmış bir class veya accessModes, onu yazıldığı koordinatta (volumes.<name>.persistent.class, volumes.<name>.persistent.accessModes) adlandıran bir unsupported-field uyarısı üretir; ikisini de dışarıda bırakmak hiçbir şey üretmez. Zorunlu size uyarı üretmez — aşağıya bakın |
persistentTemplate | adlandırılmış birim + üst düzey bildirim, aynı şekilde adlandırılır (persistent ile aynı) | form: stateful eşlikçisi; compose’da replika başına birim şablonlama temel öğesi yoktur, bu nedenle replika başına davranış kaybolur ve bir unsupported-field uyarısı birimin her replikanın paylaştığı tek bir birim hâline geldiğini bildirir. Depolama sınıfı, erişim modları ve boyut, tıpkı persistent için olduğu gibi korunmaz: yazılmış bir class veya accessModes, volumes.<name>.persistentTemplate.class ya da volumes.<name>.persistentTemplate.accessModes konumunda bir unsupported-field uyarısı üretir ve zorunlu size hiçbir uyarı üretmez |
Bir bağlamanın subPath alanı, compose’un bunun için bir biçimi olduğu durumlarda birimin bir bölümünü bağlar. subPath ile bir persistent ya da persistentTemplate birimini adlandıran bir volumeMounts girdisi, volume.subpath taşıyan uzun biçimli bir volumes girdisine dönüşür; böylece bağlama, birimin kökü yerine birimin içindeki adlandırılmış dizini ya da dosyayı görür ve bir birimin iki farklı subPath değeriyle yapılan iki bağlaması, birimin iki farklı bölümünü görür:
volumes: - type: volume source: store--data target: /var/lib/app/db volume: subpath: db - type: volume source: store--data target: /var/lib/app/uploads volume: subpath: uploadssubPath olmadan yazılmış bir bağlama volume: bloğu taşımaz. Bir ephemeral, configmap ya da secret biriminin bağlamasındaki bir subPath, derlemeyi TRANSLATION_ERROR ile durdurur ve bileşeni, kapsayıcıyı, bağlamanın yazıldığı yolu (containers.<name>.volumeMounts[<i>]), birimi ve subPath değerini adlandırır: bu varyantlar compose’a sırasıyla bir tmpfs girdisi, bir configs: başvurusu ve bir bind bağlaması olarak ulaşır; bunların hiçbiri teslim ettiği şeyin bir bölümünü bağlamaz, dolayısıyla aksi halde bağlama birimin tamamını görürdü. Böyle bir bağlamadan subPath alanını kaldırın ya da bir persistent birimi bağlayın. Docker Compose, volume.subpath alanını 2.26.0 sürümünden itibaren, Docker Engine 26.0 veya üzerinde okur; derleme dosyayı çalıştıracak ana makineyi göremez, bu nedenle bunu taşıyan bir dosya nerede çalışacak olursa olsun aynı şekilde birleştirilir.
Bir birim yalnızca hangi varyant olduğunu söyler, fazlasını değil. Bir secret biriminin tam olarak tek bir çevirisi vardır — yukarıdaki salt okunur bind mount — ve bir birim başka birini seçmek için as: alanı taşımaz. Bir slot’un yayımladığını ortam değişkeni olarak iletmek, bir birim değil, bir container attachments girdisidir (as: env); compose’un bununla ne yaptığı Compose provider’ının sağlamadıkları bölümündedir.
Üç varyant bir depolama boyutu taşır ve bunlardan yalnızca biri boyutun atıldığı konusunda uyarır. Fark, bir seçiminizin olup olmadığıdır. Bir ephemeral biriminin sizeLimit değeri isteğe bağlıdır; dolayısıyla onu yazmak bir karardır ve uyarı size değerin bu hedefte hiçbir şeyi biçimlendirmediğini ve kaldırılabileceğini söyler — uyarı bilgilendirme amaçlıdır ve bant dışıdır, üretilen dosya onsuz olacağıyla bayt bayt aynıdır ve --no-unsupported-field-warnings onu sınıfın geri kalanıyla birlikte susturur. Bir persistent veya persistentTemplate biriminin size değeri zorunludur, dolayısıyla belgenin hiçbir sürümü onu dışarıda bırakmaz: orada derleme başına bir uyarı, değiştirebileceğiniz hiçbir şeyi adlandırmadan her stateful workload’da tetiklenirdi; bu nedenle fark her derlemede bildirilmek yerine burada anlatılır. Compose hedeflendiğinde, kalıcı bir birimin size, class ve accessModes değerleri üretilen dosyada hiçbir şeyi biçimlendirmez — elde ettiğiniz, compose ana makinesinin birim sürücüsü varsayılan olarak ne yapıyorsa ona göre boyutlandırılan ve desteklenen düz bir adlandırılmış birimdir. class ve accessModes isteğe bağlıdır; dolayısıyla yazdığınız her biri, bir ephemeral biriminin sizeLimit değeri gibi bildirilir: alan başına bir unsupported-field uyarısı, bilgilendirme amaçlı ve bant dışı, aynı bayrakla susturulur. Alttaki depolamayı ana makinede ya da alanların çıktıya gerçekten ulaştığı Kubernetes hedefinde boyutlandırın.
Hiçbir container’ın bağlamadığı bir birim, onu yazıldığı koordinatta (volumes.<name>) adlandıran bir unsupported-field uyarısı üretir, çünkü bu durumda üretilen dosyaya ulaşan şey varyanta göre keskin biçimde farklılaşır. persistent ve persistentTemplate yine üst düzey bildirimlerini üretir; böylece birim oluşturulur ve hiçbir şey onu kullanmaz. ephemeral, configmap ve secret bağlamanın kendisi dışında hiçbir ifadeye sahip değildir — her biri bağlama yolunda yazılan bir şeye, sırasıyla bir tmpfs girdisine, bir configs referansına veya bir bind mount’a çevrilir — dolayısıyla onu bağlayan hiçbir şey yoksa, bildirdiğiniz birim çıktıda hiçbir iz bırakmaz. Uyarının var olma nedeni bu ikinci durumdur: uyarı olmasaydı, bağlamasını unuttuğunuz bir configmap birimi, üretilen dosyada fark edilecek hiçbir şey olmadan basitçe yok olurdu. Workload’un her container’ı, init container’lar dahil, bağlayıcı sayılır; dolayısıyla yalnızca bir init container tarafından bağlanan birim bağlanmış kabul edilir ve hiçbir şey üretmez. Uyarı bilgilendirme amaçlıdır ve bant dışıdır — üretilen dosya onsuz olacağıyla bayt bayt aynıdır — ve --no-unsupported-field-warnings sınıfı susturur.
Bir birim adı nasıl türetilir
Bir persistent veya persistentTemplate birimi, compose’da adlandırılmış bir birime dönüşür: onu bağlayan her konteynerin başvurduğu tek bir üst düzey volumes: girdisi. Bir compose birimi paylaşılan depolamadır ve üst düzey volumes: bloğu girdilerini ada göre birleştirir; dolayısıyla aynı ada ulaşan iki tanımlı birim, her iki konteynerin de içine yazdığı tek bir birime dönüşür ve üretilen dosyada iki birimin kastedildiğini gösteren hiçbir şey olmaz. Bu nedenle ad, birlikte hangi birim olduğunu söyleyen iki kimlikten oluşturulur: birimin ait olduğu <component> ve Workload’un volumes: altında birime verdiği ad.
Bir compose birim adı, iki kimliğin taşıyabileceğinden daha dar bir karakter kümesini kabul eder: harfler, rakamlar, noktalar, alt çizgiler ve kısa çizgiler. Türetme, compose’un kabul etmediği bir karakterin yerine başka bir karakter koymak yerine onu açıkça yazar; böylece herhangi bir şekilde farklı olan iki birim iki ayrı ada ulaşır ve oluşturulan bir ad, oluşturulduğu iki kimliğe geri okunabilir.
- Harf, rakam, nokta ve alt çizgi tam olarak yazıldığı gibi aktarılır.
- Bir kısa çizgi, ardından gelen karakter doğrudan aktarılıyorsa ve küçük harf
zdeğilse yazıldığı gibi korunur. Ardından küçük harfzgelen bir kısa çizgi bir kaçış dizisi başlatır; bu nedenle o konumda yazılmış bir kısa çizginin kendisi açıkça yazılır:api-zone,api-zhzoneolur ve herhangi bir adın tahmine gerek kalmadan geri okunabilmesini sağlayan budur. Ardından hiçbir şey gelmeyen bir kısa çizgi de aynı nedenle açıkça yazılır; yanidb-,db-zhverir. - Diğer her karakter,
-zve ardından onu adlandıran bir harf olarak yazılır: yol ayırıcı içins, yukarıdaki kuralın korumadığı bir kısa çizgi içinh. Bunların dışındaki her şey (boşluk ve ASCII olmayan harfler dahil)xve karakterin altı basamaklı onaltılık kod noktası olarak; hiçbir karakter başlatmayan bir bayt isebve kendi iki basamaklı değeri olarak yazılır; böylece geçerli metin olmayan bir ad bile birbirine katılmak yerine ayırt edilebilir biçimde yazılır. - Boş bir değer
-zeolarak yazılır; bunu boş olmayan hiçbir değer üretemez. - İki kimlik
--ile birleştirilir. Kodlanmış tek bir kimlik bu çifti hiçbir zaman içermez; bu nedenle birleştirilmiş ad, bir kimliğin nerede bitip diğerinin nerede başladığını belirsizliğe yer bırakmadan söyler.
Böylece Workload’un data adını verdiği bir birime sahip store bileşeni store--data birim adını, data ile db-server ise db-server--data adını verir. Aynı girdi her zaman aynı adı üretir.
Çifti belirsizlikten kurtaran çift karakterli birleştiricidir; tek karakterli bir birleştirici bunu sağlayamaz. Kimliklerden herhangi biri kısa çizgi içerebilir; bu nedenle tek kısa çizgili bir birleştirme, birden fazla yerden bölünebilen bir ad bırakır: data-cache adlı birime sahip db ile cache adlı birime sahip db-data ikisi de db-data-cache olarak yazılır ve üst düzey blok ada göre birleştirdiğinden iki bileşen, üretilen dosyada bunu gösteren hiçbir şey olmadan tek bir birimi paylaşır. Kodlanmış bir kimlik hiçbir zaman iki kısa çizgiden oluşan bir çift içermez; bu nedenle çift birleştirici ikinci bir okumaya izin vermez: ikisi db--data-cache ve db-data--cache adlarına ulaşır.
Kimliklerden herhangi birini değiştirmek compose birimini yeniden adlandırır ve compose bir birimi yerinde yeniden adlandırmaz. Birim yeni adla sıfırdan oluşturulurken eskisi içindeki verilerle geride kalır; böylece konteyner boş depolamayla ayağa kalkar ve içerik hiçbir şeyin bağlamadığı bir birimde durur. Kimliklerden herhangi birini yalnızca planlanması gereken bir değiştirme olarak yeniden adlandırın (yedeklenmiş, aktarılmış veya zamanlanmış), dağıtılacak bir değişiklik olarak değil.
Denetleyici biçimi
Workload’un form alanı soyut bir denetleyici şekli seçer (bkz. entities/workload.md). Compose, stateless ve stateful biçimlerini (ve stateless olarak ele alınan boş varsayılanı) uzun süre çalışan servisler olarak işler; stateful biçimi, bir persistentTemplate eşlikçisi için adlandırılmış birimi ekler. daemon, scheduled ve task biçimlerinin temiz bir tek ana makineli compose eşlemesi yoktur; bu nedenle bunlardan birini bildiren ve bir compose sınırını hedefleyen bir Workload, biçimi ve desteklenen kümeyi adlandıran bir TRANSLATION_ERROR ile durur. Compose, desteklenmeyen bir biçimi amacı yanlış yansıtan düz bir servise indirgemez. Bir reference Workload’u harici bir uç nokta bildirir ve container içermez; bu nedenle compose onun için servis üretmez.
Bir reference Workload için hiçbir servis üretilmediğinden, onun gerçekleştirdiği bileşenin teslim borusunu hiçbir şey okumaz: o bileşene eklenen bir kimlik bilgisi — borusu üzerinde dotenv-secret ile ya da bir eklentinin kendi inject: bloğuyla teslim edilen — üretilen hiçbir dosyaya ulaşmaz. Bu nedenle, harici bir servisi bu şekilde gerçekleştiren ve Component’i bir kimlik bilgisi yuvası bildiren her standart kütüphane Compose Recipe’i, o yuvayı dolduran bir kimlik bilgisini reddeder: derleme, kimlik bilgisi eksikken başarılı olmak yerine yuvayı ve bileşeni adlandırarak durur. Compose üzerinde harici bir servis için kimlik bilgisi, onu çağıran bileşene, o bileşenin okuduğu ortam değişkeni altında eklenir. Bu ret her Recipe’in kendi doğrulamasıdır ve bu provider herhangi bir şey oluşturmadan önce çalışır. Bu provider, Recipe hangi katalogdan gelirse gelsin, düğümün kendisinde de reddeder: bir reference düğümündeki, malzemesi hassas olarak bildirilmiş bir eklenti — Feature’ı bir alanı sensitive: true olarak bildirir ya da doldurduğu yuva bunu bildirir — derlemeyi TRANSLATION_ERROR (E0288) ile durdurur ve düğümü ve bu türden her eklentiyi adlandırır; herhangi bir yuvanın, eklentinin eklendiği adı bildirip bildirmediğine bakılmaksızın. Hassas olarak bildirilmiş hiçbir şey taşımayan bir eklenti burada reddedilmez. Bu Components kimlik bilgisi yuvalarını isteğe bağlı olarak bildirir, bu nedenle compose üzerinde boş bırakılan bir yuva hiçbir şeyi durdurmaz. Kubernetes gerçekleştirmesinin kimlik bilgisine ihtiyaç duyduğu yerlerde — twilio, vonage, telnyx, bland, letta, retell ve vapi için helm Recipes — o Recipe bunun yerine yuvayı zorunlu kılar ve boş olduğunda yuvayı adlandırarak derlemeyi durdurur.
Servis erişimi
Bir Workload services girdisinin type alanı, compose’un portları yayımlayıp yayımlamayacağına ve hangi ana makine adresinde yayımlayacağına karar verir:
| Workload servis türü | Compose davranışı |
|---|---|
ClusterIP | ports: yayımlaması yok: servise yalnızca compose ağı üzerinden erişilebilir |
NodePort | Her ana makine arayüzünde ports: [<host>:<container>] yayımlaması |
LoadBalancer | Her ana makine arayüzünde ports: [<host>:<container>] yayımlaması (compose’da yönetilen yük dengeleyici karşılığı yoktur; ana makine portu yayımlaması en yakın benzeridir) |
Loopback | ports: [127.0.0.1:<host>:<container>] yayımlaması: yalnızca ana makinenin kendisinden erişilebilir, başka hiçbir yerden erişilemez |
Headless | ports: yayımlaması yok |
Hangi numara hangi tarafa gider. Bir servis girdisi bir konteyner portunu adlandırır ve ona bir numara verir; tıpkı bir Kubernetes Service’inin port değerini bir targetPort değerine eşlemesi gibi. Girdinin numarası yayımlanan çiftin <host> tarafıdır; adın çözümlendiği konteyner portunun numarası ise <container> tarafıdır. Dolayısıyla http: 8080 bildiren bir konteyner ve http: 8081 yazan bir NodePort girdisi 8081:8080 yayımlar: ana makinenin 8081 portu, konteynerin hizmet verdiği porta ulaşır. Konteyner portunun kendi numarasını taşıyan bir girdi bu numarayı her iki tarafta yayımlar: 8080:8080. compose ağındaki bir eş, servise servis adıyla, yayımlanan portta değil, her zaman konteynerin portunda ulaşır — yayımlanan port ana makineye aittir — bu nedenle kendi seçtiği bir portu yayımlayan bir Recipe, tüketicilerine yine konteynerin portunu verir.
Bir Loopback girdisi yalnızca IPv4 geri döngü adresine bağlanır. IPv6 geri döngü adresi ::1 bağlanmaz: compose’un port sözdizimi girdi başına bir ana makine adresi taşır ve geri döngü arayüzünde IPv6 adresi bulunmayan bir ana makine bu adrese bağlanamaz, dolayısıyla servis orada başlamaz. Ana makinedeki istemciler porta 127.0.0.1 üzerinden erişir.
Tek bir Workload üzerindeki birden fazla servis aynı konteyner portunu aynı numarayla yayımladığında port bir kez yayımlanır ve en geniş erişim kazanır: herhangi bir NodePort veya LoadBalancer başvurusu, bir Loopback girdisi de onu adlandırsa ve hangi girdi önce bildirilmiş olursa olsun, portu her ana makine arayüzünde yayımlar; yalnızca Loopback girdilerinin adlandırdığı bir port 127.0.0.1 üzerinde yayımlanır. İki numarayla yayımlanan tek bir konteyner portu, her biri için bir kez olmak üzere iki kez yayımlanır. Yayımlanan portlar konteyner portu sırasına göre, tek bir konteyner portu içinde ise yayımlanan porta göre listelenir.
Port aktarım protokolü. Yayımlanan bir girdi, adlandırdığı konteyner portunda bildirilen aktarım protokolünü compose’un /protocol soneki olarak taşır: 53:53/udp veya bir Loopback girdisi için 127.0.0.1:53:53/udp. Aktarım protokolü bildirmeyen bir port, sonek olmadan <host>:<container> olarak yayımlanır ve compose’un kendi varsayılanı geçerli kalır. Compose, yayımlanan bir portun aktarım protokolünü tcp veya udp olarak yazar; SCTP bildiren bir portun compose’da yazılışı yoktur, bu nedenle farklı bir aktarım protokolü taşıyacak bir portu yayımlamak yerine bir TRANSLATION_ERROR ile durur. Hiçbir servisin yayımlamadığı bir konteyner portu compose dosyasının hiçbir bölümüne ulaşmaz; bu nedenle böyle bir portta bildirilen aktarım protokolünün yazılacağı bir yer yoktur ve durmaya yol açmaz.
Çok kapsayıcılı Workloads
Birden fazla kapsayıcısı olan bir Workload, bir ana servise ve ana olmayan her kapsayıcı için bir sidecar servisine dönüşür. Ana kapsayıcı, main adlı kapsayıcıdır (varsa) ya da bildirim sırasındaki ilk kapsayıcıdır. Sidecar’lar ana servisin ağ ad alanını network_mode: "service:<main>" aracılığıyla paylaşır; bu, bir Kubernetes pod’unun paylaşılan ağ modeline en yakın compose temel yapısıdır.
Bir sidecar veya init hizmetinin nasıl adlandırıldığı
Ana hizmet <component> adını olduğu gibi taşır. Workload’un ürettiği diğer her hizmet — her sidecar için bir tane ve her init konteyneri için bir tane — iki kimlik birlikte kullanılarak adlandırılır: <component> ve konteynerin adı; bu ad, bir sidecar için containers: altındaki anahtarı, bir init konteyneri için name değeri ya da adsız bir init girdisinin aldığı konumsal init-<index> adıdır. Birleştirilmiş services: bloğu her ad için bir hizmet içerir, bu yüzden ad, iki kimlikten herhangi birinde farklılaşan iki konteynerin her zaman iki ayrı ada ulaşacağı şekilde oluşturulur.
Her kimlik, bir birim adının iki parçası nasıl yazılıyorsa tam olarak öyle yazılır — bir harf, bir rakam, bir nokta ve bir alt çizgi yazıldığı gibi, bir kısa çizgi oradaki kuralların koruduğu yerde korunarak ve diğer her karakter yeniden yazılarak — ve ikisi, yeniden yazılmış hiçbir kimliğin içermediği -- ile birleştirilir. Böylece logger sidecar’ına sahip api bileşeni onu api--logger olarak çalıştırır, platform bileşeninin import-seed init konteyneri platform--import-seed olarak çalışır ve api bileşeninin adsız ilk init girdisi api--init-0 olarak çalışır. Bir hizmet adının kabul etmediği bir karakter içeren bir konteyner adı, yazıldığı gibi üretilmek yerine yeniden yazılır: api bileşeninin warm cache/x adlı bir init konteyneri api--warm-zx000020cache-zsx olarak çalışır.
Çift birleştirme iki bileşenin konteynerlerini birbirinden ayrı tutar. warm-cache konteynerine sahip api ile cache konteynerine sahip api-warm, iki ayrı hizmet olarak api--warm-cache ve api-warm--cache adlarıyla çalışır; tek kısa çizgili bir birleştirme ise ikisini de api-warm-cache olarak yazardı.
Sidecar’lar ve init konteynerleri bu tek adlandırmayı paylaşır, bu yüzden aynı adı taşıyan bir containers girdisi ile bir initContainers girdisi aynı hizmet adına ulaşır ve derleme, bir konteyneri diğerinin yerine çalıştırmak yerine bu çift üzerinde durur (bkz. Init container’ları).
Bir bileşenin kendi hizmeti bu adlardan birini almaz. Ana hizmet bileşenin adıyla adlandırılır ve bir bileşenin adında yazılan çift kısa çizginin kendisi de orada yeniden yazılır — api--prep adlı bir bileşen api-zh-prep olarak çalışır — bu yüzden asla -- birleştirmesini taşımaz. İki farklı bileşenin hizmetleri tek bir compose dosyasında yine de aynı adda buluşursa — örneğin bir yapıtın kendisi için adlandırdığı bir hizmet aracılığıyla — derleme, (path, provider) başına çıktı bölümünün açıkladığı gibi, ikisini de adlandırarak durur.
Bileşenin adını ya da konteynerin adını değiştirmek hizmetin adını değiştirir. Compose, yeni bir ad altındaki bir hizmeti yeni bir hizmet olarak ele alır, bu yüzden hizmetin konteyneri yeni ad altında sıfırdan oluşturulur.
Pod düzeyindeki alanlar
Pod düzeyindeki Workload alanları yalnızca ana servise uygulanır; sidecar’lar ana servisin ağ ad alanını paylaşır ve bir init servisi de aynı kuralı izler. Tek istisna pod’un kullanıcısıdır: bir pod, container’larının her birini podSecurityContext.runAsUser ve runAsGroup olarak çalıştırır; bu nedenle bunlar, sidecar ve init servisleri dahil olmak üzere Workload’un ürettiği her servise ulaşır.
Bunların birkaçı bir compose servis alanına eşlenir:
| Workload alanı | Compose alanı |
|---|---|
podSecurityContext.runAsUser / runAsGroup | Workload’un her servisinde user ("1000" ya da grupla birlikte 1000:3000). Kendi securityContext.runAsUser değerini ayarlayan bir container bunun yerine kendi servisinde o kullanıcı olarak çalışır; kendi runAsGroup değerini ayarlıyorsa o grupla birlikte |
terminationGracePeriodSeconds | stop_grace_period: <n>s |
dnsConfig.nameservers / dnsConfig.searches | dns / dns_search |
hostAliases | yazarın sırasıyla, her ana makine adı için bir extra_hosts girdisi |
hostNetwork: true | network_mode: host |
Düğümün ağında çalışma. hostNetwork: true bildiren bir workload, kendi servisinde network_mode: host alır ve bu servis sınır ağına bağlanmak yerine bu ağın dışında bırakılır: compose hem networks: hem de network_mode: bildiren bir servisi reddeder; dolayısıyla bu ikisi birbirine eklenen değil, birbirinin alternatifi olan seçeneklerdir. Pratik sonuç, ana makine ağının her zaman getirdiği sonuçtur: eşler artık servise o ağ üzerinden compose servis adıyla ulaşamaz, çünkü servis artık o ağda değildir; servise ana makinenin kendi adresleri üzerinden ulaşırlar ve bildirimin istediği de budur. Sınırdaki diğer tüm servisler bundan etkilenmez.
Bununla iki yapı bir araya gelir. Bir sidecar ana servisi adlandırmaya devam eder (network_mode: "service:<main>"), dolayısıyla kendisi hiçbir şey bildirmeden ana servisi ana makinenin ağına izler; bir Kubernetes pod’unun kapsayıcılarının tek bir ad alanını paylaşması gibi. Bir init servisi bunu yapmaz: sınır ağına kendi başına katılır, çünkü ana servisin ad alanını paylaşmak, ana servisin onu beklemesini döngüsel hâle getirirdi. Bu nedenle hem hostNetwork hem de initContainers içeren bir workload, kendi servisini ana makinenin ağında çalıştırırken init servisleri sınır ağında kalır; bu, modellediği pod yapısından daha dardır. Bir unsupported-field uyarısı, bu farkın çalışma zamanında fark edilmesine bırakmak yerine onu adıyla belirtir.
Geri kalanların tek ana makinede bir karşılığı yoktur. Hiçbiri sessizce atılmaz: yazılan her biri alanı adlandıran bir unsupported-field uyarısı üretir; böylece yazar, hedefin hangi ayarı karşılayamadığını çalışan yığından keşfetmek yerine öğrenir.
| Workload alanı | Compose bunu neden karşılayamaz |
|---|---|
scheduling | Yerleştirme (nodeSelector, affinity, tolerations, topologySpreadConstraints), düğümler arasından seçim yapan bir zamanlayıcıyı varsayar. Compose tek bir ana makinede çalışır |
replicas | Compose’un kendi replika sayısı deploy: altında yer alır ve swarm moduna özgü bir özelliktir |
runtimeClassName | Alternatif bir kapsayıcı çalışma zamanı (örneğin GPU destekli bir çalışma zamanı) seçmenin compose’da bir ifadesi yoktur |
priorityClassName | Önalım sıralaması bir zamanlayıcıyı varsayar |
serviceAccount | Workload kimliği bir küme kavramıdır |
imagePullSecrets | Bir compose ana makinesindeki kayıt defteri kimlik bilgileri, dosyanın bir alanı değil, ana makinenin kendi oturum durumudur |
dnsPolicy, dnsConfig.options | Compose dns ve dns_search alanlarını sunar, daha ayrıntılı bir şey sunmaz |
podSecurityContext.fsGroup, podSecurityContext.supplementalGroups | user bir kullanıcı ve bir grup taşır; pod’un birimlerinin sahibi olan grup ve süreçlerinin ek grupları çevrilmez |
Pod runAsUser ayarlamadığında ya da bir container (ana, sidecar veya init) kendi runAsUser değerini ayarlayıp runAsGroup ayarlamadığında podSecurityContext.runAsGroup | user bir grubu yalnızca bir kullanıcının yanında adlandırır ve bir container’ın kendi kullanıcısı pod’unkinin yerini alır; bu nedenle pod’un grubu bu şekilde yazılmış hiçbir servise ulaşmaz |
Kapsayıcı düzeyindeki securityContext kısmen çevrilir: readOnlyRootFilesystem → read_only, capabilities.add / drop → cap_add / cap_drop, runAsUser / runAsGroup → user. runAsNonRoot ve allowPrivilegeEscalation alanlarının compose’da bir ifadesi yoktur ve aynı unsupported-field uyarısını üretir; yanında bir runAsUser olmadan yazılmış bir container runAsGroup değeri de öyle: bu durumda servis, pod bir kullanıcı ayarlıyorsa o grup olmadan pod’un kullanıcısı olarak çalışır.
Bu bölümdeki her uyarı bilgilendirme amaçlıdır ve bant dışıdır: derleme başarılı olur ve üretilen dosya, uyarı olmasaydı olacağıyla bayt bayt aynıdır. --no-unsupported-field-warnings bu uyarı sınıfını susturur.
Init container’ları
Bir Workload’un initContainers girdileri, compose’un tamamlanana kadar çalıştırma kalıbı kullanılarak kendi başlarına servislere dönüşür. Her girdi, <component> ve girdinin name değerinden sidecar’ların kullandığı aynı adlandırmayla adlandırılan bir servis ekler — sıradan bir ad için <component>--<container-name>; name alanını belirtmeyen bir girdi, Workload başvurusunun belgelediği konuma dayalı init-<index> adını alır ve bu addan adlandırılır.
Yazım sözleşmesinin vaat ettiği sıralama (init container’ları yazıldıkları sırayla tamamlanana kadar çalışır ve diğer her container ancak hepsi bittikten sonra başlar) depends_on’un uzun biçimiyle ifade edilir:
- İlkinden sonraki her init servisi,
condition: service_completed_successfullyile kendinden öncekini bekler. - Ana servis ve her sidecar servisi, aynı koşulla son init servisini bekler. Init servisleri bir zincir oluşturduğundan sonuncuyu beklemek yeterlidir.
- Her init servisi
restart: "no"taşır. Bir init servisi bir kez çalışır; yeniden ayağa kalkan bir servis, ona bağımlı olanların beklediği tamamlanmış duruma hiçbir zaman ulaşamaz; bu nedenle bir init container’ında yazılanrestartPolicybunu değiştirmez.
services: platform: image: platform:1.0 depends_on: platform--verify-seed: condition: service_completed_successfully platform--import-seed: image: platform:1.0 restart: "no" platform--verify-seed: image: platform:1.0 depends_on: platform--import-seed: condition: service_completed_successfully restart: "no"Bir init container’ı tam olarak diğer her container gibi çevrilir: image (bir aggrega.ai/image-registry ek açıklamasının uyguladığı kayıt defteri yeniden yazımı dahil), command, args, variables, attachments, volumeMounts ve securityContext alanlarının tümü init servisine ulaşır. Bir init container’ının taşıdığı yapılandırmanın (çoğunlukla bağladığı ve ana container’ın da bağladığı bir birime yazdığı bir dosya) container ile birlikte kaybolmak yerine compose hedefine aktarılmasını sağlayan budur. Compose’un ifade edemediği bir biçim, init container’ı için de sıradan bir container’daki gibi başarısız olur: bildirilmiş bir lifecycle veya envFrom, geldiği init container’ını adlandıran bir TRANSLATION_ERROR ile durur.
Bir init servisinin ana olmayan bir servis olmasından, ana servise göre iki fark doğar:
- Pod düzeyindeki Workload alanları uygulanmaz; sidecar’ların uyduğu kuralın aynısıdır. Pod’un kullanıcısı istisnadır ve Pod düzeyindeki alanlar bölümünde açıklandığı gibi her servise ulaşır.
- Bir init servisi, sınırının ağına doğrudan katılır; bir sidecar’ın yaptığı gibi ana servisin ağ ad alanını paylaşmaz. Bunu yapmak zorundadır: ana servis init servisini bekler ve bir ad alanını paylaşmak başlı başına ana servise bir bağımlılıktır; bu da beklemeyi compose’un başlatmayı reddettiği bir döngüye kapatırdı. Bu nedenle bir init container’ı, sınır ağındaki diğer servislere servis adıyla ulaşır, ancak ana servisin
localhost’unu paylaşmaz.
Init servisleri ve sidecar servisleri, ikisini de tek bir adlandırma adlandırdığı için tek bir ad alanını paylaşır; bu nedenle bir initContainers girdisi ile bir containers girdisi aynı adı taşıyamaz. Taşıdıklarında derleyici, bir servisin diğerinin yerini sessizce almasına izin vermek yerine düğümü, container adını ve her ikisinin istediği servis adını belirten bir TRANSLATION_ERROR ile durur.
Tamamlanma koşulunu üretmek, gereken en düşük Compose sürümünü yükseltmez. condition ve değerleri temel Compose Specification’a aittir; aynı uzun biçimli blokta yanlarında bulunan ve belirtimin belirli Compose sürümlerine bağladığı restart ve required alanlarından farklıdır. Compose provider’ının çıktısının istediği her en düşük sürüm, onu gerektiren yapıyla birlikte gelir: satır içi configs.content için ≥ 2.23.1, bir bağlamanın subPath alanı için ≥ 2.26.0 (bkz. Birimler) ve modeller için 2.38. Bunlardan ilki, satır içi content: içeren bir config taşıyan her compose çıktısına uzanır; bir configmap biriminin arkasındaki dosya da köprülenmiş ağlar arası bir kenarın arkasındaki config de bu yolla gelir; yani tek bir yazım yolu söz konusu değildir.
Bir servisin katıldığı ağ
Her servis bir Docker ağına katılır; sidecar’lar bu ağı ana servise verdikleri network_mode referansı üzerinden devralır. Bir düğümün hangi ağa düşeceği o düğümdeki aggrega.ai/namespace ek açıklamasından okunur; düğümde böyle bir ek açıklama yoksa compose dosyasının yoluna başvurulur. Bu, dosyanın derlemenin çıktı dizini altında yazıldığı dizindir; örneğin directory: değeri bridge olan bir sınır için bridge/compose. Böylece tek bir compose dosyasındaki ek açıklamasız her düğüm, hangi sınırda bulunursa bulunsun, dosyanın yoluna göre adlandırılmış tek bir ağa katılır: bir compose dosyasını paylaşan ek açıklamasız sınırlar o ağı paylaşır ve onları ayıran şey aggrega.ai/namespace olur. Farklı ek açıklamalar taşıyan düğümler, her farklı ek açıklama için bir ağa düşer. Bir ağ adı nasıl türetilir, bu kimliğin ürettiği adı açıklar.
Bir ağ adı nasıl türetilir
Bir compose ağı paylaşılan L3 bağlantısıdır ve üst düzey networks: bloğu girdilerini ada göre birleştirir. Bu nedenle aynı ada ulaşan iki kimlik, her iki servis kümesinin üzerinde bulunduğu ve birbirine servis adıyla eriştiği tek bir ağ olur; üretilen dosyada iki ağın kastedildiğini gösteren hiçbir şey kalmaz. Bu yüzden ad, bunun hangi ağ olduğunu söyleyen kimlikten oluşturulur: düğümün aggrega.ai/namespace ek açıklamasından ya da düğüm böyle bir ek açıklama taşımıyorsa compose dosyasının yolundan.
Bir compose ağ adı, her iki kimliğin de taşıyabileceğinden daha dar bir karakter kümesini kabul eder: harfler, rakamlar, noktalar, alt çizgiler ve kısa çizgiler. Türetme, compose’un kabul etmediği bir karakterin yerine başka bir karakter koymak yerine onu açıkça yazar; böylece birbirinden herhangi bir biçimde farklı olan iki kimlik iki ayrı ağa ulaşır ve bir ad, oluşturulduğu kimliğe geri okunabilir.
- Harf, rakam, nokta ve alt çizgi tam olarak yazıldığı gibi, yazıldığı büyük/küçük harf durumuyla aktarılır. Bu nedenle
prodveProdtek bir ağ değil, iki ağdır. - Bir kısa çizgi, ardından gelen karakter doğrudan aktarılıyorsa ve küçük harf
zdeğilse yazıldığı gibi korunur. Ardından küçük harfzgelen bir kısa çizgi bir kaçış dizisi başlatır; bu nedenle o konumda yazılmış bir kısa çizginin kendisi açıkça yazılır:api-zone,api-zhzoneolur ve herhangi bir adın tahmine gerek kalmadan geri okunabilmesini sağlayan budur. Ardından hiçbir şey gelmeyen bir kısa çizgi de aynı nedenle açıkça yazılır; yanidb-,db-zhverir. - Diğer her karakter
-zve ardından onu adlandıran bir harf olarak yazılır: yol ayırıcı içins, yukarıdaki kuralın korumadığı bir kısa çizgi içinh. Bunun dışındaki her şey (boşluk ve ASCII dışı harfler de dahil)xve karakterin altı basamaklı onaltılık kod noktası olarak, hiçbir karakteri başlatmayan bir bayt isebve kendi iki basamaklı değeri olarak yazılır; böylece geçerli metin olmayan bir kimlik bile birleştirilip kaybolmak yerine ayırt edilebilir biçimde yazılır. - Tamamen bulunmayan bir kimlik (yolu olmayan bir compose dosyasında
aggrega.ai/namespaceek açıklaması olmayan bir düğüm)-zeolarak yazılır; bir yazarın yazdığı hiçbir kimlik bunu üretemez. Bu nedenle kimliği olmayan bir ağ, belirli bir biçimde yazılmış bir kimliğe sahip bir ağla hiçbir zaman bağlantı paylaşmaz.
Böylece prod ad alanı prod ağını, core-net ise core-net ağını verir; dist/app/compose konumundaki bir compose dosyası da dist-zsapp-zscompose ağını verir. Aynı girdi her zaman aynı adı üretir.
Bir ad alanı ve bir compose dosyasının yolu aynı alana yazılır. Bunlar aynı şeyi (bir düğümün hangi ağda olduğunu) adlandırmanın iki yoludur; bu yüzden ad alanı app/compose olan bir düğüm ile app/compose konumundaki compose dosyasında ad alanı olmayan bir düğüm, aynı aggrega.ai/namespace ek açıklamasını taşıyan iki sınırda olduğu gibi, bilinçli olarak tek bir ağa düşer. İki düğümü ayrı tutmak istediğiniz yerde onlara farklı kimlikler verin.
Bir düğümün kimliğini değiştirmek compose ağını yeniden adlandırır ve compose bir ağı yerinde yeniden adlandırmaz. Ağ yeni adla baştan oluşturulur ve üzerindeki her servis ona bağlanmak üzere yeniden oluşturulur; eski ağ ise bir şey onu kaldırana kadar yerinde kalır. Bir ağ veri taşımaz, dolayısıyla hiçbir şey kaybolmaz; ancak üzerindeki container’lar yeniden başlar ve değişiklik boyunca bağlantı tutan her şey bu bağlantının koptuğunu görür. Bir ad alanı ek açıklamasını ya da bir compose dosyasının yazıldığı dizini değiştirmeyi, yerinde ayarlanacak bir değer olarak değil, planlanması gereken bir yeniden dağıtım olarak ele alın.
İki sınır tek bir derleme yoluna birleştiğinde (paylaşılan directory:), aggrega.ai/namespace ek açıklaması olmayan düğümleri dosyanın tek ağını paylaşır; her sınıra kendi aggrega.ai/namespace ek açıklamasını verirseniz birleştirilmiş docker-compose.yaml her ek açıklama için bir üst düzey networks: girdisi bildirir. Aynı compose dosyası içindeki farklı sınırlardan gelen servisler, compose’un kendi ağlar arası erişilebilirlik kurallarına bağlı olarak, compose’un varsayılan DNS çözümlemesi içinde servis adlarıyla iletişim kurabilir. Tek bir compose dosyası içinde ağlar arası L4 yönlendirmeyi standart kütüphanenin compose-bridge Feature’ı sağlar; bu, bu provider’ın hiçbir mantığını barındırmadığı katalog içeriğidir: ortak ata sınırına eklendiğinde FeatureRecipe’i, iki ucu sınırın kendi compose dosyasında derlenen ve bu dosyanın farklı ağlarında bulunan uses kenarlarından bir ağ geçidi türetir; bu, nginx stream yapılandırması her köprülenen kenarı vekil olarak ileten bir aggrega-gw servisidir (kenar başına bir server bloğu, hedefin portunda ve portBase çakışma yedeğiyle). FeatureRecipe’in kendi injectMapping alanı da her tüketicinin host ortam değişkenini aggrega-gw:<port> olarak yeniden yazar; aynı bağlantı host’u ve portu birlikte sağlıyorsa onu aggrega-gw olarak yazar ve port değişkenini dinleme portuna yeniden yazar. Bu yeniden yazma, tüketicinin kendi bağlantısının sağladığı değerin yerini alır; tüketiciye eklenmiş başka bir Feature aynı değişkeni sağladıysa derleme, değeri değiştirmek yerine ikisini de adlandırarak durur. FeatureRecipe’in valuesMapping alanı bu yapılandırmayı bir bağlanmış compose config olarak yazar: satır içi content: içeren, ağ geçidinden referans verilen ve /etc/nginx/nginx.conf konumuna bağlanan bir üst düzey configs: girdisi; bu, operatörün bağlaması gereken bir konu değildir. Ayrıca köprülenen her uç noktayı ağ geçidinin x-aggrega-networks-of alanı altında adlandırır ve bu provider onu bu uç noktaların yerleştirildiği ağlara çözümler (aşağıda). İki ucu iki ayrı compose dosyasında derlenen bir kenar köprülenmez ve hedefin kendi adını korur; köprülenecek bir şeyi olmayan bir sınır yine de yapılandırmasız ve kendi ağı dışında ağı olmayan boşta bir ağ geçidi taşır; compose dosyası hiçbir bileşen içermeyen bir sınıra eklenmiş bir köprü ise ağ geçidini hiçbir yere yazmamak yerine derlemeyi durdurur. stream yapılandırması bir resolver yönergesi taşır ve kenar başına bir değişken üzerinden vekillik yapar (set $uN <host>; proxy_pass $uN); böylece her upstream başlangıçta bir kez değil, bağlantı anında çözümlenir. Aksi halde henüz çalışmayan bir hedefe yönelik yalın bir proxy_pass, ağ geçidinin açılışta başarısız olmasına yol açardı. (Bu değişkenlerdeki $, configs.content içinde $$ olarak kaçışlanır; böylece Docker Compose’un kendi $ ara değerlemesi nginx için değişmez bir $ bırakır.) Satır içi configs.content, Docker Compose ≥ 2.23.1 gerektirir. compose-bridge kalıbına bakın.
Diğer bileşenlerin ağlarına katılmak — x-aggrega-networks-of
Bir parçanın yazdığı bir servis (katmanı birleştirildikten sonraki kaynak compose dosyası ya da bir artifacts: gövdesi), aynı compose dosyasında derlenen diğer bileşenlerin ağlarına, onları x-aggrega-networks-of uzantı anahtarı altında adlandırarak katılabilir: bu, bileşen kimliklerinin bir listesidir; Aggregate’in bileşenlerine verdiği kimliklerdir ve sınır kapsamlı bir FeatureRecipe bunları .boundary.components anahtarları olarak ve .boundary kenar listelerinin source ve target değerleri olarak okur. Provider her kimliği, her düğümün aldığı yerleşimin aynısıyla, o bileşenin bu dosyada yerleştirildiği ağa çözümler ve bu ağları servise, her birini bir kez ve ad sırasıyla, servisin hâlâ katıldığı kendi ağının önüne ekler. Anahtarın kendisi derlenmiş dosyaya alınmaz. Provider kimlikleri çözümlenecek referanslar olarak okur ve servisin ne yaptığına dair hiçbir şey okumaz; bu nedenle herhangi bir Recipe ya da FeatureRecipe bu anahtarı kullanabilir. Compose bridge’in ağ geçidi, arasında aktarma yaptığı uç noktaların ağlarına bu şekilde katılır.
# written by a FeatureRecipe attached at the boundary `bridge`, whose file holds adminer (namespace frontend) and db (namespace backend)services: probe-svc: image: busybox x-aggrega-networks-of: ["adminer", "db"]# dist/bridge/compose/docker-compose.yaml (abridged)services: probe-svc: image: busybox networks: - backend - frontend - bridge-zscomposeDosya derlenirken üç durum derlemeyi TRANSLATION_ERROR ile durdurur ve her biri servisi adlandırır:
- Bu dosyada derlenen hiçbir bileşenin taşımadığı bir kimlik; örneğin başka bir compose dosyasında derlenen bir bileşenin kimliği. Bir ağ tek bir dosyaya aittir; bu nedenle ileti kimliği ve servisin bulunduğu dosyayı adlandırır. Yalnızca aynı dosyada derlenen bileşenleri adlandırın ya da kimliği kaldırın.
- Dize listesi olmayan bir değer. Anahtar, tek bir kimlik için bile bileşen kimliklerinin bir listesini alır.
network_modeyazan bir servisteki anahtar. Compose,network_modeiçeren bir servisin ağlara katılmasına izin vermez; ikisinden birini kaldırın.
depends_on çıkarımı
Compose sağlayıcısı depends_on alanını IR’nin uses kenarlarından otomatik olarak türetir. Kaynağı ve hedefi birleştirilmiş compose dosyasına servis katkısında bulunan her kenar için sağlayıcı, kaynak servise depends_on: [<target>] ekler.
Bağımlılık, kaynak bileşenin kendi servisine eklenir; o bileşenin katkıda bulunduğu başka hiçbir servise eklenmez. Ayrıca init container’lar bildiren bir bileşen, her giriş için tamamlanana kadar çalışan bir servis katkısında bulunur ve bunların hiçbiri kenardan türetilen bağımlılığı almaz: kenar bileşeni adlandırır, init servisi ise kendine ait bir ad taşır. Dolayısıyla kenarın hedefine erişmesi gereken bir init container, örneğin bileşenin uses ile kullandığı bir veritabanına karşı çalışan bir şema geçişi, o hedefe karşı hiçbir sıralama taşımaz ve hedef erişilebilir olmadan önce çalışabilir; bileşenin kendi servisi ise hem init zincirinin tamamlanmasını hem de hedefin başlamış olmasını bekler.
Kenardan türetilen girişler koşulsuz üretilir: hedefin bir healthcheck bildirip bildirmediğinden bağımsız olarak service_started semantiğine sahiptir. Bunları hedefin sağlığına bağlamak (compose çalışma zamanının, hedefin healthcheck’i sağlıklı bildirene kadar başlatmayı engellemesini sağlardı) ifade edilebilir, ancak bir uses kenarı bunu istemez. Aynı çifti adlandıran bir dalga, kenardan türetilen bir girişteki koşulu değiştiren tek şeydir ve bunu kenar istediği için değil, dalga istediği için yapar.
Kenardan türetilen girişler, çıktı kararlılığı için hedefe göre alfabetik sırayla üretilir. Kaynağı veya hedefi farklı bir sağlayıcı (helm veya helm-chart) tarafından sunulan kenarlar atlanır; depends_on yalnızca Release’in compose tarafından sunulan alt kümesi içinde geçerlidir.
Bir servisin depends_on alanı, compose’un iki biçiminden birinde üretilir, asla ikisinin karışımında değil; çünkü compose uzun biçimin her girişinde bir koşul ister:
- O servisteki hiçbir giriş koşul taşımadığında kısa biçimli liste (
depends_on: [<service-name>]). Tek bağımlılıklarıuseskenarlarından gelen her servis bu durumdadır. - Herhangi bir giriş koşul taşıdığında uzun biçimli eşleme; bu, servis ayrıca bir init container beklediğinde veya bir dağıtım dalgası onu sıraladığında olur. Bu durumda kenardan türetilen girişler, Compose Specification’ın kısa biçimin eşdeğeri olarak tanımladığı açık
condition: service_startedile üretilir; böylece anlamları değişmez.
Bir servis içinde kaynaklar kendi sıralarını korur ve iç içe geçmez: önce, sırası yazarın listeyi yazdığı sıra olan init zinciri beklemesi, ardından alfabetik sıralı kenardan türetilen girişler, ardından alfabetik sıralı dalgadan türetilen girişler üretilir.
Dağıtım dalgası sıralaması
Bir Release sınırının syncWave: değeri, o sınırın işlendiği compose dosyasındaki servisleri sıralar. Sınırdaki her bileşen sınırın dalgasını devralır ve birden fazla sınır tek bir directory: paylaştığında — böylece katkıları tek bir docker-compose.yaml içinde birleştiğinde — birleştirilmiş dosya birden fazla dalga içerir ve provider aralarındaki sıralamayı depends_on olarak ifade eder.
Her servis, servisi olan hemen önceki dalganın her servisini bekler; ondan daha önceki hiçbir dalgayı beklemez. Gerisini Compose geçişli olarak çözer: 2 dalgasındaki bir servis 1 dalgasını, o da 0 dalgasını bekler; böylece her servisin kendi listesi tüm dosyanın değil tek bir dalganın boyutunda kalırken dizinin tamamı sıralanmış olur. Dalgaların ardışık olması gerekmez ve negatif değerler olağandır — -1, her şeyden önce çalışan bir geçiş (migration) için yaygın bir seçimdir.
Koşul, hedefin neyi karşılayabileceğine bağlıdır. Bir dalga, önceki grubun sonraki grup başlamadan önce ayağa kalkmış olması anlamına gelir; bu, sürecin başlatılması değil hazır olma durumudur, dolayısıyla:
- hedef servis bir
healthcheckbildiriyorsa beklemecondition: service_healthyolur; - bildirmiyorsa bekleme
condition: service_startedolur; çünkü healthcheck’i olmayan bir servis hiçbir zaman sağlıklı olarak raporlanamaz ve ona sağlık koşullu bir bekleme asla karşılanmazdı — dosya hiçbir zaman ayağa kalkmazdı.
Daha zayıf koşul, üretilen dosyada daha güçlü olanın yanında görünür ve derleme ayrıca bu tür her servisi bir uyarıda adlandırır; böylece hazır olma sıralaması bekleyen bir yazar, bildirdiği dalganın hangi kısmının yalnızca başlatma sıralaması olarak geldiğini öğrenir. Uyarı bilgilendirme amaçlıdır: derleme başarılı olur ve işlenen baytlar uyarı olmasaydı nasıl olacaksa tam olarak öyledir. Beklemeyi yükselten şey, o konteynere bir health: bloğu eklemektir. --no-unsupported-field-warnings bu uyarı sınıfını susturur.
Dalga yine de bir etiket olarak kaydedilir. Sıralama aggrega.ai/sync-wave etiketinin yerine değil yanına eklenir: üretilen dosyayı inceleyen bir okuyucu, bir servisin hangi dalgadan geldiğini bu etikette görür; depends_on girdileri bunu belirtmez.
Bir dalga ile bir uses kenarı aynı çifti adlandırdığında, ikisini de tek bir girdi taşır. Compose her bağımlılık için tek bir girdi kabul eder; bu nedenle bir hedefi hem kullanan (uses) hem de ondan bir dalga sonra yer alan bir servis, dalganın koşuluna bağlı tek bir girdi üretir — dalganın gereksinimi ikisinden daha güçlü olandır ve ifade edilen odur.
Bileşenlerinin tamamı tek bir dalgada yer alan bir sınır bundan hiçbir şey üretmez. Hiç syncWave bildirmeyen bir Release de öyledir: her katkıda bulunan alanın varsayılan değeri olan 0’ı taşır, birleştirilmiş dosya tek bir dalga içerir ve çıktı, provider hiçbir dalga sıralaması ifade etmeseydi nasıl olacaksa tam olarak öyledir.
İki compose dosyası arasındaki sıralama ifade edilemez ve yaklaşık olarak da sağlanmaz. depends_on aynı dosyadaki bir servisi adlandırır ve farklı derleme yollarına değerlendirilen sınırlar, compose çalışma zamanının bağımsız projeler olarak ele aldığı ayrı docker-compose.yaml dosyaları üretir. Dolayısıyla bir dalga, işlendiği dosyadaki her servisi sıralar, dışındaki hiçbir şeyi sıralamaz. İki compose projesini sıraya koymak, dosyalar arası yönlendirme gibi operatörün işidir; iki sınırı tek bir dosyada toplayan şey ortak bir directory: bildirmektir ve bu, sıralama elde etmek için değil kendi gerekçeleriyle alınacak bir çıktı biçimi kararıdır.
Daha sonraki bir dalgayı gösteren bir uses kenarı yazıldığı gibi üretilir ve bildirilir. Üretilen depends_on, bildirilenleri yansıtır — hem uses kenarlarını hem de dalgaları. Tüketicisi, kullandığı hedeften daha önceki bir dalgada bulunan bir kenar, dalgaların ifade ettiğinin tersini ifade eder: kenar tüketicinin hedefi beklemesini sağlarken dalgalar, aralarındaki her dalga üzerinden hedefin tüketiciyi beklemesini sağlar. Birleştirilmiş dosya ikisini de ifade eder; bu, Docker Compose’un başlatmayı reddettiği döngüsel bir bağımlılık kümesidir. Derleme, bu tür her kenarı her iki hizmeti ve her iki dalgayı belirten bir uyarıda adlandırır; böylece döngü docker compose up sırasında değil, derleme yaptığınızda ortaya çıkar. Uyarı bilgilendirme amaçlıdır — derleme başarılı olur ve işlenen baytlar onsuz olacaklarıyla tamamen aynıdır — ve --no-unsupported-field-warnings onu susturmaz, çünkü hiçbir şey atılmamıştır: iki bildirim de ayrı ayrı ifade edilmiştir ve birlikte başlayamazlar. Uyarı yalnızca doğrudan çifti kapsar: tüm döngüyü izlemek yerine tek bir kenarın bağladığı iki hizmeti adlandırır. uses kenarları ve dalgalardan birlikte oluşan her döngü en az bir böyle kenardan geçer, bu nedenle her zaman bildirilir; hiçbir dalganın dahil olmadığı, yalnızca uses kenarlarından oluşan bir döngü ile Recipe’nin sağladığı bir compose dosyasında yazılmış bir depends_on girdisinin kapattığı bir döngü ise yazıldığı gibi üretilir ve bildirilmez. Kenar yönünü ve dalga sırasını tutarlı tutun: tüketiciyi hedefin dalgasına ya da daha sonraki bir dalgaya, ya da hedefi tüketicinin dalgasına veya daha önceki bir dalgaya yerleştirin.
# release.yaml fragment — three boundaries collapsing onto one compose fileboundaries: data: directory: ./dist/cluster syncWave: -1 components: migrator: {} # no health: block core: directory: ./dist/cluster syncWave: 0 components: store: {} # declares health: edge: directory: ./dist/cluster syncWave: 1 components: frontend: {} # uses: store# dist/cluster/compose/docker-compose.yaml (abridged)services: frontend: labels: aggrega.ai/sync-wave: "1" depends_on: store: condition: service_healthy # store declares a healthcheck migrator: labels: aggrega.ai/sync-wave: "-1" # lowest wave: waits on nothing store: depends_on: migrator: condition: service_started # migrator declares no healthcheck healthcheck: test: [CMD-SHELL, "nc -z localhost 5432"]frontend, migrator’ı adlandırmaz: sıralama hemen önceki dalgaya ulaşır ve gerisini compose store üzerinden zincirler.
Kaynaklı mod
Compose provider’ının source: alanı, provider’ın okuyup ayrıştırabileceği bir docker-compose YAML dosyasını adlandırır ve source: alanının aldığı iki biçimi de kabul eder: yalın bir dosya sistemi yolu dizesi ve konumu url: alanında taşıyan yapılandırılmış bir nesne. Bu konum bir dosya sistemi yolu olduğunda, derlemenin çağrıldığı dizine değil, onu bildiren recipe.yaml dosyasını içeren dizine göre bağlanır ve o dizinin içinde kalmalıdır: dizinden dışarı çıkan ya da mutlak olan bir yol reddedilir, çünkü Recipe’in bir yayınının taşıdığı her dosya kendi dizininden alınır; bkz. entities/recipe.md “Content paths stay inside the Recipe’s own directory”. Bu şekilde adlandırılan dosya Recipe ile birlikte yayımlanır; Recipe’in yanında duran ama bildirdiği hiçbir şeyin adlandırmadığı bir dosya ise yayımlanmaz.
spec: capability: compose source: ./docker-compose.base.yaml # filesystem path to the base compose file valuesMapping: | services: api: image: "{{ .values.image }}"Yapılandırılmış biçimde, herhangi bir şeyin indirilip indirilmeyeceğine url: alanının taşıdığı değer karar verir. https:// üzerinden yayımlanan bir parça indirilir ve kind: compose-https-fragment ile sabitlenir; aggrega pull onu edinir ve derleme onu önbellekten okur. Bir dosya sistemi yolunu adlandıran url: indirilmez; diskten okunur, yukarıdaki yalın dize biçimiyle tam olarak aynı şekilde bağlanır ve aggrega pin, adlandırdığı dosyanın özetini Recipe’in yanındaki entity.lock dosyasına kaydeder; bir derleme, parçayı okumadan önce bu özeti karşılaştırır. Uzak bir parçayı yerel olarak kopyalayıp source: alanını bu kopyaya yönlendirmek, indirmeye bir alternatif olarak desteklenir ve zorunlu değildir. Şema açık bir yapılandırılmış nesne kabul eder.
source: <path-to-compose-file> ve valuesMapping: içeren bir Recipe aşağıdaki işlem hattını çalıştırır:
<path>konumundaki temel compose dosyası okunur ve YAML olarak ayrıştırılır.valuesMappingşablonu Recipe’in şablon bağlamına karşı değerlendirilir. Çıktısı bir compose katman belgesi olarak ele alınır: temeldeki alanları genişleten ya da geçersiz kılan kısmi bir compose dosyası.- Temel ve katman, docker-compose’un yerel katman semantiği kullanılarak derinlemesine birleştirilir.
Derin birleştirme kuralları:
- Skalerler: katman kazanır. Hem temel hem katman aynı skaler alanı ayarladığında, katmanın değeri temelin değerinin yerini alır.
- Eşlemler: özyinelemeli birleşir. Hem temel hem katman aynı eşlem alanını ayarladığında, birleştirme eşlemin içine özyinelemeli olarak iner. Her ikisinde bulunan anahtarlar aynı kurallara uyar; yalnızca birinde bulunan anahtarlar olduğu gibi korunur.
- Listeler: yer değiştirir. Hem temel hem katman aynı liste alanını ayarladığında, katmanın listesi temelin listesinin tamamen yerini alır (öğe bazında birleştirme ya da ekleme yapılmaz). Bu,
docker compose -f base.yaml -f overlay.yaml configdavranışıyla örtüşür. null: yerini alır ve kalır. Katmanın bir servistenullolarak ayarladığı bir anahtar (servisin kendi anahtarlarından biri, örneğinuser,commandveyahealthcheck; birenvironmentgirdisi; bir etiket ya da doğrudanhealthcheckveyadeployaltındaki bir anahtar), herhangi bir skaler gibi temelin değerinin yerini alır ve compose dosyasınakey: nullolarak yazılır; anahtarı kaldırmaz. Provider o anahtara kendi değerini yazdığında, dosya bunun yerine provider’ın değerini taşır:labels: null, provider’ın bastığı köken etiketlerini,networks: nullise eklediği ağı bırakır. Katmanın başka herhangi bir yerine yazılmış birnullbu kuralın dışındadır. Birnulldeğerinin ardından ne anlama geldiği, Compose’un o özniteliği nasıl okuduğuna bağlıdır: örneğin değeri olmayan birenvironmentgirdisi, değerinidocker composekomutunun çalıştığı ortamdan alır.
Bir servisin yazarının yazdığı her etiket korunur. Temel dosyadaki ya da katmandaki bir servisin labels: alanı bir eşleme olarak ya da Compose’un key=value girdilerinden oluşan listesi olarak yazılabilir ve her etiket, compose dosyasına provider’ın eklediği köken etiketlerinin yanında ulaşır. Bir liste girdisi Compose’un okuduğu gibi okunur: ilk = işaretinden önceki metin etiketi adlandırır, sonraki metin değerdir ve = içermeyen bir girdi boş değerli bir etikettir. Bir sayı ya da true/false değeri metni olarak yazılır; dolayısıyla replicas-hint: 2 dosyaya replicas-hint: "2" olarak ulaşır ve null olarak yazılmış bir etiket null olarak kalır. Yazılmış bir etiket ile bir köken etiketi aynı anahtarı paylaştığında, dosya köken değerini taşır. Ne eşleme ne de liste olan bir labels: değeri ve metin olmayan bir liste girdisi, kaynak dosyayı ve servisi adlandırarak derlemeyi durdurur. Bir artifacts: gövdesinin servis etiketleri eşleme biçimini alır: orada bir liste, artifact’i ve servisi adlandırarak derlemeyi durdurur.
Birleştirilmiş belge daha sonra, aynı sınır başına ağ yapılandırması ve depends_on çıkarımıyla, sentezlenmiş moddaki katkılarla birlikte Release düzeyindeki birleştirmeye akar.
Servisleri, birimleri ve yapılandırmaları dışarıda bırakmak. Katman, temel dosyadan hiçbir şey kaldıramaz (bir katman değeri yerini alır, asla silmez); bu nedenle Release’in çalıştırmaması gereken bir servisi içeren indirilmiş bir dosya için bir Recipe’in ya da FeatureRecipe’in omits: girdileri kullanılır. Bu provider onları bu modda dikkate alır, başka hiçbir modda almaz: sentezlenmiş bir Workload ve bir artifacts: gövdesi onlar olmadan işlenir. Bir girdi, dosyanın üst düzey bir birimini kind değeri (service, volume ya da config) ve name değeriyle, yani birimin services:, volumes: ya da configs: altındaki anahtarıyla adlandırır ve bu anahtar birebir karşılaştırılır. Bir compose dosyasının ad alanları yoktur; bu nedenle namespace taşıyan bir girdi, başka herhangi bir türü adlandıran bir girdi gibi, bileşen işlendiğinde derlemeyi durdurur ve girdiyi ve bu provider’ın kabul ettiği türleri adlandırır; herhangi bir şey dışarıda bırakılmadan önce her girdi denetlenir. Girdiler, yukarıdaki katman dosyaya birleştirildikten sonra ve provider kendi eklemelerini yapmadan önce dosyayla eşleştirilir; böylece katmanın eklediği bir birim, temelin bildirdiği bir birimle tam olarak aynı şekilde dışarıda bırakılır ve bir girdi asla provider’ın eklediklerini adlandırmaz. Bir girdinin adlandırdığı birim kaldırılır ve tüm birimleri dışarıda bırakılan bir bölüm de onlarla birlikte kaldırılır; diğer her birim, girdiler olmasaydı nasıl yazılacaksa tam olarak öyle yazılır. Girdiler yalnızca onları bildiren Recipe’in ya da FeatureRecipe’in dosyasına ulaşır: başka bir bileşenin ya da bağlı bir Feature’ın aynı docker-compose.yaml dosyasına katkısı, aynı anahtara sahip bir birim de dahil olmak üzere, dokunulmadan kalır. Provider her girdinin kaç birimi dışarıda bıraktığını bildirir ve hiçbir birimi dışarıda bırakmayan bir girdi derlemeyi durdurur; bkz. An omits entry left out nothing the source rendered (Bir omits girdisi kaynağın işlediği hiçbir şeyi dışarıda bırakmadı).
Dışarıda bırakılan bir birim, kalan öğeler tarafından adlandırılmaya devam etmemelidir, çünkü compose, bildirmediği bir servisi, birimi ya da yapılandırmayı adlandıran bir dosyayı reddeder. Birimler kaldırıldıktan sonra, dosyanın bunlardan birine hâlâ yaptığı her başvuru derlemeyi durdurur; ileti, başvuruda bulunan her servisi ya da işi, adlandırdığı birimi ve başvurunun bulunduğu alanı adlandırır. Başvuru, Compose Specification’ın bir dosyanın bir girdisinin başka birini adlandırması olarak tanımladığı şeydir:
- bir servis: her iki biçimde de
depends_onile,links(SERVICEya daSERVICE:ALIAS) ile,volumes_from(SERVICEya daSERVICE:MODE) ile,service:<name>olarak ayarlanmışnetwork_mode,ipc,pidya dautsile, aynı dosyanın bir servisini adlandıranextendsile ya daservice:<name>değerli birbuild.additional_contextsile adlandırılır; - bir birim: bir
volumes:girdisinin kaynağı olarak adlandırılır; kaynağın bir yol değil bir ad olduğu kısa biçimSOURCE:TARGETvetype: volumeuzun biçimi; - bir yapılandırma: her iki biçimde de bir
configs:girdisiyle adlandırılır.
Bir servisin pre_start kancaları ve her üst düzey jobs: girdisi de, belirtimin her birinin taşımasına izin verdiği başvurular için okunur. Bazı değerler yalnızca başvuru gibi görünür ve başvuru olarak okunmaz: container: ile başlayan bir volumes_from ya da network_mode girdisi bir konteyneri adlandırır, external_links bu dosyanın bildirmediği bir konteyneri adlandırır, file: içeren bir extends başka bir dosyanın servisini adlandırır ve bir credential_spec.config, dosyanın değil platformun tuttuğu bir yapılandırmayı adlandırabilir. Her değer yazıldığı gibi karşılaştırılır; bu nedenle bir ${VARIABLE} aracılığıyla yazılmış bir başvuruyu bu denetim görmez ve dosyanın hiç bildirmediği bir birime yapılan başvuru olduğu gibi bırakılır.
Denetim yalnızca bildiren Recipe’in ya da FeatureRecipe’in kendi dosyasını okur; bu nedenle dışarıda bırakılan bir servise yapılan başvuru, aynı derleme yolundaki başka bir katkıda bulunan o adda bir servis bildirse bile derlemeyi durdurur. Başvuruyu korumak için birimi koruyun. Başvuruyu kaldırmak için başvuruda bulunan girdiyi valuesMapping: aracılığıyla değiştirin (orada bir liste temel dosyanın listesinin yerini alır, dolayısıyla depends_on: [] bir listeyi temizler) ya da başvuruda bulunan servisi de dışarıda bırakın.
(path, provider) başına çıktı
Her compose derleme yolu bir docker-compose.yaml üretir. Farklı yollara değerlendirilen sınırlar farklı compose dosyaları üretir; değerlendirilmiş bir yolu paylaşan sınırlar, o yoldaki her katkıda bulunanı içeren tek bir birleştirilmiş compose dosyası üretir. Yol, sınırın directory: değerinin bileşen başına subDirectory: ile birleştirilmesidir (bu değer varsayılan olarak {{ .capability }} olur, böylece compose katkıda bulunanları varsayılan olarak bir compose/ alt klasörüne yerleşir).
Tek bir derleme yolu içindeki servis adı çakışmaları derlemeyi durdurur. İki farklı düğüm aynı (path, provider) demetinde aynı örnek kimliğine sahip servisler kattığında derleyici durur ve tanılama, katkıda bulunan her (boundary, node) demetini alfabetik sırayla adlandırır. Yazar çakışmayı katkıda bulunanlardan birini yeniden adlandırarak (genellikle sentezleyicinin farklı bir servis adı üretmesi için düğümün tanımlayıcısını ayarlayarak) ya da katkıda bulunanları farklı directory: bildirimleriyle ayrı yollara yönlendirerek çözer.
Üst düzey birimler (volume) bir derleme yolu içinde birleşir ve iki katkıda bulunan, üzerinde anlaştıkları sürece tek bir ad bildirebilir. Bir katkıda bulunan bir parçadır; bu nedenle bir bileşenin iki parçası (kendi compose dosyası ve bir artifacts: girdisi ya da iki artifacts: girdisi), tıpkı iki bileşen gibi iki katkıda bulunandır. Adlandırılmış bir birim tek bir fiziksel birimdir; bu nedenle iki özdeş bildirim, derlenmiş dosyanın sonunda sahip olduğu girdiyi tam olarak tanımlar ve bu ad altında tek bir girdi kalır. Provider’ın türettiği bir birim gövde taşımaz; bu nedenle bu türden ikisi kendiliğinden anlaşır ve zaten hiçbir durumda karşılaşamazlar (bkz. Bir birim adı nasıl türetilir).
Dikkat edilmesi gereken, yazar tarafından yazılmış bir volumes: girdisidir, çünkü kendi gövdesini taşıyabilir: bir driver, driver_opts veya labels. İki katkıda bulunan tek bir adı farklı gövdelerle bildirdiğinde derleme TRANSLATION_ERROR altında durur ve birimi ile katkıda bulunan her (boundary, node, fragment) demetini adlandırır. Tek bir birim üzerinde anlaşamayan iki yazar, derleyicinin aralarından seçim yapabileceği bir yanıt bırakmaz: gövdelerden birini korumak, aksi hâlde başarılı olacak bir derlemeden diğer yazarın yazdığını atar. Bunu, iki yazar aynı birimi kastettiyse iki bildirimi özdeş yaparak, iki ayrı birimi kastettiyse birini yeniden adlandırarak çözün. Üst düzey ağlar, her farklı aggrega.ai/namespace ek açıklaması için bir tane ve ek açıklama taşımayan düğümler için compose dosyasının yoluna göre adlandırılmış bir tanedir ve Bir ağ adı nasıl türetilir bölümüne göre adlandırılır; aynı aggrega.ai/namespace ek açıklamasına sahip iki katkıda bulunan sınır, ikisi tarafından paylaşılan tek bir ağda birleşir; dosyayı paylaşan ek açıklamasız iki sınır da öyle.
Bir parçanın yazdığı her anahtar taşınır ya da reddedilir
Bir parça (katmanı birleştirildikten sonraki kaynak compose dosyası ya da compose YAML’ına değerlendirilen bir artifacts: gövdesi), derlenmiş docker-compose.yaml dosyasına yalnızca provider’ın taşıdığı anahtarlar aracılığıyla ulaşır ve bu küme sabittir. Bir parçanın yazdığı her anahtar ya yazıldığı gibi derlenmiş dosyaya taşınır ya da adıyla reddedilir; hiçbiri tek söz edilmeden dışarıda bırakılmaz. Bir parça tek bir compose dosyasıdır, dolayısıyla tek bir YAML belgesidir.
- Taşınanlar. Üst düzeyde:
services,volumes,configsvemodels. Bir serviste:image,pull_policy,command,entrypoint,environment,env_file,ports,labels,volumes,tmpfs,networks,network_mode,depends_on,healthcheck,restart,user,working_dir,privileged,read_only,cap_add,cap_drop,configs,models,deploy,stop_grace_period,dns,dns_search,extra_hostsveprofiles. Provider’ın tanımladığı blokların içinde:limits(cpus,memory) vereservations(cpus,memory,devices, her aygıt girdisinindriver,count,device_ids,capabilitiesveoptionsalanları) ile birliktedeploy.resources; birhealthcheckbloğununtest,interval,timeout,retriesvestart_periodalanları; uzun biçimli birvolumes:girdisinintype,source,target,read_onlyvevolume.subpathalanları; uzun biçimli birconfigs:girdisininsourcevetargetalanları; uzun biçimli birdepends_on:girdisininconditionalanı; üst düzey bir birimindriver,driver_optsvelabelsalanları; üst düzey bir config’incontentalanı. Bir modelin gövdesi ve bir servisin uzun biçimlimodels:girdisi, Modeller bölümünde açıklandığı gibi her üyeyi taşır. Bir uzantı üyesi (x-ile başlayan bir anahtar), Uzantı üyeleri bölümünde açıklandığı gibi üst düzeyde ve bir serviste taşınır. - Reddedilenler. Başka herhangi bir anahtar (bir servisteki
stdin_open, üst düzey birsecrets:ya daname:,deploy.replicas, uzun biçimli birdepends_on:girdisi içindeki birrestart:ya darequired:, üst düzey bir birimin gövdesi ya da birhealthcheckiçindeki birx-anahtarı), derlemeyiTRANSLATION_ERRORile durdurur; bu tür her anahtarı, parçadaki yolunu (services.migrate.stdin_open), parçayı ve bileşeni adlandırır ve böyle bir anahtarın geldiği iki yeri belirtir. Biri parçanın kendisidir ve çözüm anahtarı ondan kaldırmaktır. DiğerivaluesMapping:bildirmeyen kaynaklı bir Recipe’tir: bu durumda düğümün değerleri compose dosyasının üzerine olduğu gibi konur, böylece her değer anahtarı parçanın üst düzey bir anahtarı olarak gelir ve çözüm, her değeri provider’ın taşıdığı bir anahtarın altına yerleştiren birvaluesMapping:bildirmektir. Bir YAML birleştirme anahtarının (<<: *anchor) bir bloğa getirdiği anahtar, oraya yazılmış gibi, düştüğü yerde değerlendirilir. Kaynaktan işlenen bir parçanın adı<component>.compose-fragment.yamlolur; birartifacts:parçası ise Recipe’inin ona verdiği adla anılır. - Bütün olarak reddedilen: parçanın kendine ait bir ağı. Bir parçanın üst düzey
networks:altındaki bir girdi, gövdesi ne içerirse içersin (boş bir girdi, birdriverya da başka herhangi bir şey), derlemeyiTRANSLATION_ERRORile durdurur ve girdiyi (networks.back), parçayı ve bileşeni adlandırır, çünkü derlenmiş dosya yalnızca provider’ın türettiği ağları içerir (bkz. Bir servisin katıldığı ağ). Girdiyi kaldırın: bir servis hiçbir şey bildirmeden kendi bileşeninin ağına katılır, bir bileşenin hangi ağa katılacağınıaggrega.ai/namespaceek açıklaması seçer, bir servis ayrıca ağlarına katıldığı bileşenlerix-aggrega-networks-ofaltında adlandırır ve farklı ağlardaki servisler arasındacompose-bridgeFeature’ı yönlendirme yapar. Boş birnetworks: {}hiçbir şey bildirmez ve reddedilmez; bir servisin kendinetworks:listesi ise yukarıda açıklandığı gibi taşınır. - Bütün olarak reddedilen: birden fazla belgeden oluşan bir parça.
---ile ayrılmış iki veya daha fazla YAML belgesi içeren birartifacts:gövdesi, derlemeyiTRANSLATION_ERRORile durdurur ve parçayı, bileşeni ve kaç belge içerdiğini adlandırır, çünkü birleştirme bir parçayı tek bir compose dosyası olarak okur ve aksi hâlde ilkinden sonraki her belge derlenmiş dosyada eksik kalırdı. Parçayı tek bir belge olarak yazın ya da her belgeye kendiartifacts:girdisini verin. Hiçbir şey içermeyen bir belge (sondaki bir---ile açılan boş belge) sayılmaz. Birkaç belgeden oluşan kaynaklı bir compose dosyası hiçbir zaman böyle bir parçaya dönüşmez: dosya okunurken reddedilir.
Provider hiçbir anahtarın anlamını okumaz: bir anahtar yukarıdaki kümede olduğu için taşınır, olmadığı için reddedilir.
Uzantı üyeleri yazıldığı gibi taşınır
Compose Specification, x- ile başlayan anahtarları uzantılar için ayırır: dosyayı okuyan bir aracın kullanabileceği ve Compose’un kendisinin yok saydığı veriler. Bir parçanın üst düzeydeki ve bir servis üzerindeki uzantı üyeleri, provider’ın o düzeyde modellediği tüm anahtarlardan sonra, parçanın tuttuğu sırayla, yazıldığı gibi derlenen dosyaya ulaşır; provider bunların içinde hiçbir şeyi okumaz, tek istisna bir servisin x-aggrega-networks-of üyesidir: provider bunu servisin katıldığı ağlara çözümler ve derlenen dosyanın dışında bırakır (bkz. Diğer bileşenlerin ağlarına katılma). Bir artifacts: gövdesi bunları yazdığı sırayla tutar. Kaynaklı bir compose dosyasının anahtarları, katmanı birleştirildikten sonra parçasına ad sırasıyla ulaşır; bu nedenle uzantı üyeleri ad sırasıyla yazılır.
# an artifacts: bodyx-owner: team-bservices: migrate: image: example/migrate:1 x-schedule: manualBir YAML takma adı aracılığıyla ulaşılan bir üye tam olarak açılarak yazılır ve hiçbir çapa taşınmaz; böylece derlenen dosya hiçbir zaman çapası eksik bir takma ad içermez. Üst düzey bir üyenin, bir servisin birleştirme anahtarının (<<: *base) getirdiği bir çapayı tutabilmesini sağlayan budur. Bir servisin üyeleri servisiyle birlikte taşınır. Üst düzey üyeler, bir derleme yolu içinde birimlerin uyduğu kurala göre birleşir: tek bir üyeyi aynı içerikle yazan iki parça, blok ya da akış biçiminde yazmalarından bağımsız olarak tek bir girdi bırakır; onu farklı içerikle yazan ikisi ise derlemeyi TRANSLATION_ERROR altında durdurur ve üyeyi ile katkıda bulunan her (boundary, node, fragment) demetini adlandırır — bir bileşenin iki parçası da dahil. İki bildirimi aynı yapın ya da birine farklı bir ad verin.
profiles, bir servisi bir Compose profilinin arkasına koyar. profiles: listeleyen bir servis, profillerinden biri etkinleştirilmedikçe docker compose up tarafından başlatılmaz ve docker compose run --rm <service> tarafından istek üzerine başlatılır — isteğe bağlı çalıştırılan bir görevin compose’taki biçimi budur. Liste, parçanın yazdığı gibi, kendi sırasıyla taşınır:
# a sourced compose fileservices: migrate: image: example/migrate:1 profiles: [manual]Modeller
Bir compose dosyasının üst düzey models: bölümü, dosyanın servislerinin kullandığı yapay zekâ modellerini bildirir ve bir servise model, kendi models: girdisi aracılığıyla verilir. Provider, parça ister kaynaklı bir compose dosyası ister compose YAML’ına değerlendirilen bir artifacts: gövdesi olsun, her ikisini de Compose’un kendi yazımıyla parçadan derlenmiş docker-compose.yaml dosyasına taşır. Bir Workload model bildirmez; bu nedenle Workload kipindeki bir Recipe hiç model katmaz.
- Bir modelin gövdesi, parçanın yazdığı gibi yazılır.
model(modelin OCI yapıt tanımlayıcısı),context_sizeveruntime_flagsadlarını korur ve aralarında birx-uzantısı da olmak üzere diğer her üye bunların yanında taşınır. Bir model içinde adlandırılmış üç üye önce gelir, geri kalanlar anahtar sırasıyla izler ve modeller ad sırasıyla yazılır; böylece özdeş girdi bayt düzeyinde özdeş bir dosya üretir. Provider gövdede hiçbir şey okumaz: tanımlayıcıyı denetlemez ve modeli neyin sunacağı hakkında hiçbir şey bilmez. - Bir servisin başvurusu biçimini korur. Kısa biçim model adlarını listeler (
models: [llm]); uzun biçim her modeli, model çalıştırıcının adresini ve modelin tanımlayıcısını alan değişkenlerin adları olanendpoint_varvemodel_varile eşler. Her ikisi de parçanın kullandığı biçim ve sırayla yazılır ve servisiyle birlikte taşınır. Uzun biçim bir değişkeni adsız bıraktığında, Compose dosyayı çalıştırırken onu adlandırır. - Modeller bir derleme yolu içinde, birimlerin uyduğu kurala göre birleşir. Tek bir model adını özdeş biçimde yazılan gövdelerle bildiren iki katkıda bulunan, bu ad altında tek bir girdi bırakır; farklı gövdelerle bildiren ikisi derlemeyi
TRANSLATION_ERRORaltında durdurur ve modeli ile katkıda bulunan her(boundary, node, fragment)demetini adlandırır. Bir bileşenin iki parçası burada da iki katkıda bulunandır. İki katkıda bulunan tek bir modeli kastediyorsa bildirimleri özdeş yapın ya da birine farklı bir ad verin. - Her başvuru bildirilmiş bir modeli adlandırır. Derleme yolunun parçaları birleştirildikten sonra, o yoldaki hiçbir katkıda bulunanın bildirmediği bir model verilmiş bir servis, derlemeyi
TRANSLATION_ERRORile durdurur ve servisi ile modeli adlandırır. Denetim tamamlanmış birleşim üzerinde çalışır; bu nedenle bir bileşen, servisine aynı derleme yolundaki başka bir bileşenin bildirdiği bir modeli verebilir. - Bir
omits:girdisi bir modeli dışarıda bırakamaz. Bu provider’ın kabul ettiği türlerservice,volumeveconfigtürleridir ve bir modeli adlandıran girdi, başka herhangi bir türü adlandıran girdi gibi derlemeyi durdurur.
Modeller dosya derlendiğinde değil, çalıştırıldığında sunulur. Docker Model Runner gibi Compose modellerini destekleyen bir platformda Docker Compose 2.38 veya sonrası, bir servise verilen her modeli çeker ve çalıştırır, --all-resources ile başlatılmadıkça diğerlerini dışarıda bırakır ve modelin verildiği her serviste başvurusunun adlandırdığı değişkenleri model çalıştırıcının adresine ve modelin tanımlayıcısına ayarlar. Derleme, dosyayı çalıştıracak ana makineyi göremez; bu nedenle ne Compose sürümünü ne de platformu denetler: model taşıyan bir dosya, onu ne çalıştırırsa çalıştırsın aynı şekilde derlenir.
Bir bileşene eklenmiş Feature aynı dosyaya katkıda bulunur
Bir bileşene eklenmiş Feature, servislerini ana bileşeninin derlendiği docker-compose.yaml dosyasına, ana bileşenin kendi Recipe’iyle aynı koşullarda katar. Yanında ikinci bir dosya yoktur: bir derleme yolu tek bir belge üretir; bu nedenle eklenmiş bir Feature’ın servisleri ya o belgededir ya da hiç dağıtılmaz. Feature’ı ayırmak tam olarak bu servisleri kaldırır ve ana bileşenin kendi servislerine dokunmaz.
Bunlar o derleme yolunda diğerleri gibi katkıda bulunanlardır; bu nedenle yukarıdaki her şey onlara değişmeden uygulanır: servis adı kuralı ve tek bir üst düzey birim ya da config adı bildiren iki katkıda bulunanın bunun ne olduğu üzerinde anlaşması gerekliliği. Ayrıca sınırın geri kalanıyla aynı ağa katılırlar; böylece bir bileşen ve ona eklenmiş bir Feature, başka bir şey bildirmeye gerek kalmadan birbirine servis adıyla ulaşır.
Bir Feature’ın kattığı her servis, ana bileşeninki yerine o ekleme için oluşturulan kimliği taşır; böylece ikisi, birlikte katkıda bulundukları bir belge içinde ayırt edilebilir kalır. Bu kimliğin nasıl oluşturulduğu Etiketler ve ek açıklamalar bölümünde ele alınır.
Bu, bir Workload’ın konteyner düzeyindeki attachments: bloğundan farklı bir mekanizmadır ve ikisi aynı sözcüğü paylaştıkları için kolayca tek bir şey olarak okunabilir. Bir Feature’ı bir bileşene eklemek, derlenmiş belgeye servis ekler; bir konteynerin attachments: girdisi ise bir yuvanın yalnızca o konteynere yayımladığı bir kimlik bilgisini okur ve Konteyner alanları bölümünde ele alınır.
Artifacts tarafından üretilen compose parçaları
Bir Recipe’in artifacts: bloğu compose YAML’ına değerlendiğinde — kendi services:, volumes:, configs:, models: veya networks: bloklarını taşıyan bir parça (her girdi satır içi ya da girdi başına $import: ile yüklenmiş) — (path, provider) başına derlemeye birleştirme, biçime özgü kuralları izler:
- Artifacts’tan gelen
services:, bileşen başına servislerle birlikte derlenen compose dosyasına birleştirilir. Aynı derleme yolunda iki farklı bileşenin katkıda bulunduğu bir servis adı derlemeyi durdurur ve tanılama her katkıda bulunanı adlandırır. Tek bir bileşen içindeki bir çakışma — o bileşenin kendi artifact parçası ile onun için sentezlenen servisler arasındaki — algılanmaz ve sonraki katkı öncekinin yerini alır; bu nedenle artifact ile yazılmış bir servis adını sentezleyicinin ürettiği<component>ve<component>--<container-name>adlarından farklı tutun (Bir sidecar veya init servisinin nasıl adlandırıldığı bölümüne bakın). - Artifacts’tan gelen
volumes:, üst düzeyvolumes:bloğuna birleştirilir. Bir ada ulaşan iki girdi, onu aynı şekilde bildirdiklerinde bileşen başına birimlerle aynı kurala uyarak o ad altında tek bir girdi bırakır; onu farklı bildiren iki girdi, ister iki bileşenden ister tek bir bileşenin iki parçasından — o bileşenin ikiartifacts:girdisinden ya da bunlardan biri ile bileşenin kendi compose dosyasından — gelsin, derlemeyi durdurur. Bir artifact parçası kendi gövdelerini yazdığından, iki katkıda bulunanın anlaşmazlığa düşme olasılığının en yüksek olduğu yol budur. Artifact ile yazılmış bir birim adını, türetmenin ürettiği<component>--<volume-name>biçimi de dahil olmak üzere derleme yolundaki diğerlerinden farklı tutun — iki katkıda bulunanın tek bir paylaşılan birimi tanımlaması amaçlanmadıkça; bu durumda bildirimleri eşleşmelidir. - Artifacts’tan gelen
configs:, üst düzeyconfigs:bloğuna birleştirilir. Birconfigmapbiriminin arkasındaki dosya derlemeye bu yolla ulaşır: birim, configmap’i adlandıran servis düzeyinde birconfigs:başvurusuna dönüşür ve artifact parçası, satır içicontent:ile bu adda bir girdi bildirir. Derleme yolunun parçaları birleştirildikten sonra her servis düzeyi başvuru bildirilmiş bir girdiye çözümlenmelidir; aksi halde derleme, çözümlenmemiş her başvuruyu — servisi, config adını ve bağlama yolunu — adlandıranTRANSLATION_ERRORile durur. Denetim bileşen başına değil tamamlanmış birleşim üzerinde çalışır; bu nedenle bir bileşen, aynı derleme yolundaki başka bir bileşenin bildirdiği bir config’e başvurabilir. Birleşim, katkıda bulunanların anlaştığı yerde ada göre uzlaştırır: bir config adını aynıcontent:ile bildiren iki katkıda bulunan, ikisinin de tanımladığı tek girdiyi bırakır. Bir adı farklıcontent:ile bildiren iki katkıda bulunan, config’i ve katkıda bulunan her(boundary, node, fragment)demetini (bir bileşenin iki parçası da dahil) adlandırarak derlemeyiTRANSLATION_ERRORaltında durdurur — bir config girdisi her zaman içerik taşır, bu yüzden bildirimlerden birini korumak bir yazarın yazdığı bir dosyayı atmak olur. Bir config adını derleme yolundaki tüm katkıda bulunanlar arasında farklı tutun ya da iki katkıda bulunanın tek bir paylaşılan dosya sunması amaçlandığında bildirimleri aynı yapın. - Artifacts’tan gelen
models:, üst düzeymodels:bloğuna birleştirilir ve bir servisinmodels:başvurusu, Modeller bölümündeki kurallar altında kendi servisiyle birlikte taşınır: bir model adını bildiren iki katkıda bulunan onu aynı şekilde bildirmelidir ve her başvuru, derleme yolundaki bir katkıda bulunanın bildirdiği bir modeli adlandırmalıdır. - Artifacts’tan gelen
networks:reddedilir. Compose provider’ı ağları sınır ek açıklamalarından türetir (her farklıaggrega.ai/namespaceek açıklaması için bir ağ ve buna ek olarak, ek açıklaması olmayan her düğümün katıldığı, compose dosyasının yoluna göre adlandırılmış bir ağ; her biri Bir ağ adı nasıl türetilir bölümüne göre adlandırılır); bu nedenle artifact tarafından sağlanan bir ağ bildiriminin derlenen dosyada yeri yoktur: her girdi, Bir parçanın yazdığı her anahtar taşınır ya da reddedilir bölümündeki kurallar altında girdiyi ve parçayı adlandırarak derlemeyi durdurur. Girdiyi kaldırın ve ağlarıaggrega.ai/namespaceek açıklamasıyla biçimlendirin ya da bir servisinx-aggrega-networks-ofaracılığıyla adı verilen bileşenlerin ağlarına katılmasını sağlayın; tek bir compose dosyası içinde ağlar arası yönlendirmeye ihtiyaç duyan yazarlarcompose-bridgeFeature’ını kullanır. - Artifacts’tan gelen uzantı üyeleri taşınır. Üst düzey bir
x-anahtarı, Uzantı üyeleri yazıldığı gibi taşınır bölümündeki kurallar altında, derlenen dosyanın diğer bölümlerinden sonra yazıldığı sırayla yazılır. - Artifacts’tan gelen diğer her üst düzey anahtar derlemeyi durdurur.
services:,volumes:,configs:,models:ve uzantı üyeleri, derleyicinin bir parçadan taşıdığı şeylerin tamamıdır. Birsecrets:bloğu ve üst düzey birname:, Bir parçanın yazdığı her anahtar taşınır ya da reddedilir bölümündeki kurallar altında, her biri anahtarı ve parçayı adlandırarak derlemeyi durdurur. - Bir
artifacts:gövdesi tek bir belgedir. Birkaç YAML belgesi içeren bir gövde, parçayı ve kaç belge içerdiğini adlandırarak derlemeyi durdurur; her belgeye kendiartifacts:girdisini verin.
İlk dördü ile networks: arasındaki asimetri yapısaldır: services:, volumes:, configs: ve models:, derleyicinin derlenen dosyada biriktirdiği Recipe başına içeriği taşır; networks: ise derleyicinin sınır durumundan türettiği sınır başına altyapıdır. Artifacts ilkini genişletebilir; ikincisini yalnızca sınır ek açıklamaları biçimlendirebilir ve bir artifact’ın kendi ağ girdisinin reddedilmesinin nedeni budur. Uzantı üyeleri, Compose Specification’ın diğer araçlar için tanımladığı verilerdir; bu yüzden yazıldığı gibi taşınır. Diğer her şey, derlenen belgede yeri olmayan bir biçimdir; bu yüzden birleştirilmek yerine reddedilir.
Compose provider’ının sağlamadıkları
- Tek bir compose dosyası içinde ağlar arası L4 yönlendirme. Provider her düğümü kendi ağına yerleştirir ve bir servisi
x-aggrega-networks-ofüyesinin adlandırdığı ağlara katar, ancak ağlar arasında kendisi hiçbir yönlendirme yapmaz. A ağındaki bir servisin B ağındaki bir servise docker-compose’un varsayılan DNS’i dışında herhangi bir yolla ulaşması, FeatureRecipe’i ağ geçidini ve yeniden yazmayı yazancompose-bridgeFeature’ını gerektirir. - Compose dosyaları arası yönlendirme. Farklı derleme yollarına değerlendirilen sınırlar farklı
docker-compose.yamldosyaları üretir; compose çalışma zamanı bunları bağımsız projeler olarak ele alır vecompose-bridgeFeature’ı da iki dosya arasındaki bir bağlantıyı yazıldığı gibi bırakır. Dosyalar arası iletişim operatörün sorumluluğundadır (host portlarını yayımlamak, harici ağları paylaşmak veya ortak birdirectory:aracılığıyla sınırları tek bir yolda birleştirmek). - Bir ortam değişkenini bir ekten kaynaklamak. Compose’un bunun için bir temel yapısı yoktur; bu nedenle
as: enviçeren bir Workloadattachmentsgirdisi, değişken adını çalışma zamanında çözümlenen bir başvuru yerine boş bir değerle üretir. Bu yer tutucu kasıtlıdır — var olan ama boş bir değişken konteyneri hata ayıklayan kişiye görünür, oysa var olmayan bir değişken bakılacak hiçbir şey bırakmaz — ve derleme bunun keşfedilmesini beklemek yerine bunu bildirir: bu tür her girdi, girdiyi yazıldığı koordinatta (containers.<name>.attachments.<KEY>veyainitContainers[<i>].attachments.<KEY>) adlandıran birunsupported-fielduyarısı verir; böylece yazar hangi değişkenin boş geldiğini ve hangi konteynere ait olduğunu bilir. Uyarı bilgilendirme amaçlıdır: derleme başarılı olur ve oluşturulan dosya, uyarı olmasaydı olacağıyla bayt bayt aynıdır.--no-unsupported-field-warningsbu sınıfı susturur.as: fileiçeren birattachmentsgirdisi etkilenmez — compose onu bind-mount eder ve uyarı verilmez. - Swarm modu
deploy:içeriği.deploy:altındaki replikalar, yerleşim kısıtları ve güncelleme stratejisi swarm modu özellikleridir; compose provider’ı yalnızca tek host’lu compose’u hedeflediğinden bunların hiçbirini üretmez.deploy.resourcesise üretilir — bir konteynerinresourcesdeğerlerinin eşlendiği, docker compose’un swarm dışı modda dikkate aldığı rezervasyonlar ve sınırlar (Konteyner kaynakları bölümüne bakın). - Bir
useskenarından sağlık koşuluna bağlıdepends_on. Biruseskenarından türetilen bağımlılık koşulsuz olarak,service_startedsemantiğiyle üretilir; hedefin healthcheck’inin sağlıklı bildirmesine bağlanmaz. Bu, provider’ın üretemediği bir biçimle değil, biruseskenarının ne anlama geldiğiyle ilgilidir: uzun biçim bir init konteyneri beklemesi için üretilir ve bir dağıtım dalgası, hedef bir healthcheck bildirdiğinde hedefin sağlığına bağlı olarak bekler.
Yazım örneği
uses ilişkisinden türetilen bir depends_on kenarına sahip, iki servisli bir compose dağıtımı:
# release.yaml fragmentspec: boundaries: production: annotations: aggrega.ai/namespace: prod components: api: {} db: {}# api RecipeapiVersion: aggrega.ai/v1beta1kind: Recipemetadata: name: api version: 1.0.0spec: capability: compose implements: example/compute/api:1.0.0 workload: | apiVersion: aggrega.ai/v1beta1 kind: Workload containers: main: image: api:1.0 ports: http: 8080 health: live: http: /healthz services: public: type: NodePort ports: http: 8080# Aggregate fragment — api uses db, on a socket api's Component declaresapiVersion: aggrega.ai/v1beta1kind: Aggregatespec: components: api: type: example/compute/api:1.0.0 uses: backend: db: target: db db: type: example/datastore/db:1.0.0Compose provider’ı, sınırın değerlendirilen yolunda (bir sınırın directory: değeri varsayılan olarak dist/boundaries/<name> ve subDirectory: değeri {{ .capability }} olduğundan varsayılan yol dist/boundaries/production/compose/docker-compose.yaml’dır) şunları içeren tek bir docker-compose.yaml üretir:
services.api(ana api servisi, ağprod, portlar8080:8080,curlile sağlık denetimi,depends_on: [db])services.db(ana db servisi, ağprod)networks.prod(sınırın docker ağı)
İlgili başvurular
- Workload varlığı — compose sağlayıcısının çevirdiği, platforma ait Workload türü.
- Provider mimarisi — sağlayıcıların derleme ardışık düzenine nasıl yerleştiği.
- Bilinen ek açıklamalar — compose sağlayıcısının kullandığı
aggrega.ai/*ek açıklamaları. - Provider başvuru dizini — her standart kitaplık sağlayıcısının ne ürettiği ve hangi sayfanın hangi soruyu yanıtladığı.
- Recipe girdi bileşimi — kanonik Provider Yetenek Matrisi.