İçeriğe geç
AggregaAggrega
Dil seçin: Türkçe
Bu sayfa makine çevirisiyle çevrilmiştir. İngilizce orijinalini okuyun.

aggrega serve

aggrega serve, Aggrega’yı IDE entegrasyonu için uzun süre çalışan bir hizmet olarak derleyici arka plan süreci (daemon) olarak çalıştırır. stdin/stdout üzerinden JSON-RPC 2.0 konuşur ve katalog çözümleyici, ayrıştırma önbelleği ve tanılama durumunu istekler boyunca tutar; böylece düzenleyici işlemleri, her tuş vuruşunda tüm katalog yükleme maliyetini ödemek yerine bir saniyenin altında geri bildirim alır.

Arka plan süreci normalde elle çalıştırılmaz, bir düzenleyici eklentisi tarafından alt süreç olarak başlatılır. Başvuru istemcisi bir VS Code eklentisidir; diğer düzenleyiciler aynı protokolü konuşarak entegre olabilir.

Protokol

Kablo protokolü, aggrega/ yöntem ad alanı altında Content-Length çerçevelemeli JSON-RPC 2.0’dır. Bilerek Language Server Protocol değildir; Aggrega’nın LSP’de karşılığı olmayan alan işlemleri vardır (bir IR grafiği sorgusu, bir önbellek geçersizleştirme sinyali). Bir düzenleyici eklentisi, düzenleyicinin LSP isteklerini bu aggrega/* yöntemlerine çevirir; LSP biçimli konum, aralık ve yer değerleri uygun düştükleri yerde yeniden kullanılır.

İki yöntem, aggrega/ ad alanına taşınarak yeniden adlandırılmak yerine protokol standardı $/ adlarını korur, çünkü ikisi de Aggrega anlamı taşımayan aktarım konularıdır ve protokolü zaten konuşan bir istemci bunları hiçbir ekleme yapmadan işler: istemcinin artık yanıtını istemediği bir isteği durduran $/cancelRequest ve arka plan sürecinin uzun bir işlemi çalışırken bildirme yolu olan $/progress. İkisi de aşağıda açıklanmıştır.

🔴 Aşağıdaki her istek, üzerinde işlem yaptığı çalışma alanının mutlak yolu olan workspaceRoot alanını taşır ve bu, her yöntem için ayrıca yinelenmez. Üç istek taşımaz, çünkü konuları bir çalışma alanı değildir: aggrega/initialize, aggrega/getSchema ve aggrega/scaffoldEntity — ancak çalıştırılabilir bir örneği yazan ya da listeleyen aggrega/scaffoldEntity bir çalışma alanı adlandırır. Hiçbir çalışma alanı adlandırmayan bir isteğin ne aldığı için Her istek ilgili olduğu çalışma alanını adlandırır bölümüne, gönderilen tanılamaların nereye gittiği için Tanılamaların gönderilmesini istediğiniz çalışma alanını bildirme bölümüne bakın.

Alan alan biçimler bir şema olarak yayımlanır ve bunları okumanız gereken yer kablo biçimi başvurusudur. O sayfa her yöntemin parametre nesnesini, her sonucu ve her bildirim yükünü belirtir — her alanı türüyle, zorunlu olup olmadığıyla ve ne taşıdığıyla birlikte — ve buna ek olarak yöntem başına değil tüm yüzey boyunca geçerli olan üç özelliği verir: her isteğin kendi yönteminin bildirdiklerinin ötesinde kabul ettiği iki alan, yani yukarıdaki workspaceRoot ve Uzun bir işlemi izleme bölümündeki workDoneToken; yönteminin kabul etmediği bir anahtar taşıyan params nesnesinin reddedildiği ve retde kabul edilen kümenin adlandırıldığı; ve bulunmayan bir koleksiyonun kabloya boş bir koleksiyon olarak değil null olarak ulaştığı yerler. Bu sayfa o şemadan üretilir, dolayısıyla sözleşme değiştiğinde o da değişir.

Bu sayfa protokolü, o sayfa ise biçimleri taşır ve ikisi birlikte okunmak üzere tasarlanmıştır. Burada: çerçeveleme, her yöntemin ne işe yaradığı, ne kadar kapsadığı, ne yazdığı, hangi retleri neden verdiği, hata kodları ve her biri için ne yapılacağı. Orada: kabloya anahtar anahtar ne konacağı. Bu nedenle aşağıdaki liste her yöntemi adlandırır ve onu sormanın ne anlama geldiğini söyler; oluşturduğunuz isteğin alan listesi ise yanındaki başvurudadır.

İstekler:

  • aggrega/initialize — el sıkışma. Konum kodlamasını belirler (sunucu önce UTF-8’i, sonra UTF-16’yı, sonra UTF-32’yi tercih eder ve varsayılan olarak UTF-16 kullanır), gönderilen tanılamalar için bildirdiğiniz çalışma alanını alır ve o çalışma alanının kökünü, ayarlarının çözümlendiği yapılandırma katmanını ve onu çözümleyen işaretçiyi bildirir. Yanıt ayrıca yanıt veren ikili dosyanın sürümü olan version alanını taşır: aggrega version komutunun o ikili dosya için bildirdiği değerin aynısı. Bu alan çalışmakta olan süreci tanımlar; dolayısıyla arka plan sürecinin başlatıldığı dosya değiştirildikten sonra — örneğin aynı yola yeniden derleme yapıldığında — version hâlâ çalışan arka plan sürecini adlandırırken dosyaya sormak onun yerine geçeni adlandırır; soru hangi sürümle konuştuğunuzsa bunu buradan okuyun. workspaceRoot isteğe bağlıdır ve bir çalışma alanı üzerinde işlem yapmak yerine bir çalışma alanı bildirir — bkz. Tanılamaların gönderilmesini istediğiniz çalışma alanını bildirme. İstemcinizin ilerleme bildirimlerini işleyebildiğini belirtmek için capabilities.window.workDoneProgress: true gönderin; yanıttaki capabilities.workDoneProgress bunu yansıtır ve hiçbir şey bildirmemiş bir istemci için bu alan bulunmaz. Bkz. Uzun bir işlemi izleme.
  • aggrega/validate — bir dosyanın içeriğini doğrular; tanılamaları döndürür. release, doğrulamanın karşısında yapılacağı Release’i adlandıran ve çalışma alanı köküne göreli bir yoldur — aggrega/irGraph komutunun aldığı değerin ve kökten çalıştırıldığında aggrega build --release komutunun aldığı değerin aynısı. İsteğe bağlıdır ve yanıtın ne kadar kapsayacağını seçer: bir Release adlandırırsanız, Release gerektiren denetimler onun karşısında çalışır — bir katalog varlığı o Release’in koşullarında tek bir varlık olarak, diğer her belge ise o Release’in bağımlılık kapanışına karşı denetlenir; atlarsanız yanıt, belgenin tek başına tabi tutulabileceği şeyleri kapsar ve bunu belirtmek için checked taşır. Bulunan ama hatalı biçimlendirilmiş bir değer her iki durumda da reddedilir — mutlak bir yol ya da çalışma alanı kökünün dışına çözümlenen bir yol çözümlenmek yerine reddedilir. Bkz. Canlı doğrulama.
  • aggrega/diagnostics — bir dosya için tutulan bulguları döndürür. İstek geldiğinde aynı dosyanın doğrulaması çalışıyorsa yanıt onu bekler ve bulduklarını bildirir; böylece yanıt, arka plan sürecinin tam o sırada sorunlarını bulmakta olduğu bir dosya için asla temiz bir sağlık raporu olmaz. Bkz. Bir doğrulama çalışırken tanılama isteme.
  • aggrega/hover — bir konumdaki varlık için üzerine gelme içeriği. release isteğe bağlıdır ve yanıtı o Release’in koşullarında verir — bkz. Tek bir Release’in koşullarında yanıt verme.
  • aggrega/completion — bir konumdaki tamamlama adayları. İmlecin bir varlığı türüyle adlandırdığı yerde — bir component’in type alanı, bir Feature ekinin type alanı, bir extends: değeri, bir Recipe’in ya da FeatureRecipe’in implements: alanı — adaylar, çalışma alanınızın kendi belgelerinin bildirdiği o türden adlardır ve bir Component ya da Feature için yapılandırdığınız catalog_dirs dizinlerinin bildirdiği adlar da eklenir; her biri bir kez ve ad sırasıyla sunulur. Bu nedenle Components ve Features’ı bir katalogdan alan bir çalışma alanına yalnızca kendi yazdıkları değil, bunlar da sunulur. Bir Manifest eşlemesinin değerinde sunulan Recipes ve FeatureRecipes, çalışma alanının kendi belgelerinden gelir. Yalnızca yapıt önbelleğinin ya da bir kayıt defterinin tuttuğu bir varlık sunulmaz: bir tamamlamayı yanıtlamak asla bir şey getirmez. release isteğe bağlıdır ve yanıtı o Release’in koşullarında verir — bkz. Tek bir Release’in koşullarında yanıt verme.
  • aggrega/resolve — bir konumda başvurulan varlığı çözümler (tanıma git). release isteğe bağlıdır ve yanıtı o Release’in koşullarında verir — bkz. Tek bir Release’in koşullarında yanıt verme.
  • aggrega/findReferences / aggrega/findImplementations. Her biri isteğe bağlı bir release alır ve yanıtı o Release’in koşullarında verir — bkz. Tek bir Release’in koşullarında yanıt verme.
  • aggrega/irGraph — editör içgözlemi için bir Release’in derlenmiş IR grafı. release, çalışma alanı köküne göre göreli bir yoldur ve bu kökün içindeki bir Release’i adlandırır; kökten çalıştırıldığında aggrega build --release komutunun aldığı değerin aynısıdır. Başka her biçim, bunun yerine ne gönderilmesi gerektiğini belirten standart geçersiz parametre hatasıyla reddedilir: mutlak bir yol, çalışma alanı kökünün dışına çözümlenen bir yol (ister yazıldığı hâliyle dışarı çıksın, ister dosyaya ya da yol üzerindeki bir dizine giden bir bağlantı üzerinden dışarı götürsün) ve boş bir değer çözümlenmek yerine reddedilir; böylece bir istek, çalışma alanının barındırmadığı bir dosya hakkında hiçbir zaman rapor vermez. Çalışma alanı yapılandırmanızın build.authoring_release olarak ya da workspace.releases anahtarlarından biri olarak adlandırdığı bir Release, dosyası nerede bulunursa bulunsun çalışma alanının barındırdığı bir Release’tir; bu nedenle çalışma alanının içinden ona giden bir bağlantı, aggrega/releaseCandidates onu listelediği gibi kabul edilir. Release’in okuduğu ve gezilemeyen bir katalog dizini (örneğin var olan ama okunamayan bir dizin), başka hiçbir şey okunmadan önce aggrega inspect komutunun reddettiği gibi reddedilir: hata 1004 entity-not-resolvable’dır, mesajı komut satırının o dizin için yazdırdığı rapordur ve tek satırdadır ([CATALOG_ERROR] <directory>: catalog load: …), ve kalan dizinler üzerinden hiçbir graf çizilmez. Çalışma alanı yapılandırmasının listelediği ama bir dizin olmayan bir dizin girdisi (örneğin orada hiçbir şey bulunmuyorsa) aynı şekilde ve aynı anda 1004 entity-not-resolvable ile reddedilir; mesajı, her komutun ona verdiği rettir ve girdiyi, onu listeleyen yapılandırma dosyasını ve satırı ve ayarı adlandırır (Yerel varlıkların okunduğu yer). Okumalarının içinde kalması gereken dizinin dışına götüren bir bağlantı barındıran bir katalog dizini (çalışma alanının içindeki bir katalog dizininin ya da yapılandırmanın dışarıda adlandırdığı bir dizinin altında, başka bir yerden bağlanmış bir belge veya dizin) aynı şekilde ve aynı anda, 1004 ile ve koşulun bağlantıyı ve nereye gittiğini adlandıran kendi cümlesiyle reddedilir: böyle bir bağlantı üzerinden hiçbir şey okunmaz ve onsuz çizilen bir graf, onun yerine aynı ada sahip başka bir varlığı çözümleyebilir. Release’in Aggregate’ini veya Manifest’ini kimliğiyle adlandırdığı durumda, Release’in yanındaki belgeler arasında dışarı götüren bir bağlantı da böyledir. Release’in, onun Manifest’inin ya da genişlettiği bir Release’in bir yolla (aggregate:, manifest:, extends: veya bir parameters $import:) adlandırdığı ve yazıldığı hâliyle ya da bir bağlantı üzerinden çalışma alanının dışına götüren bir dosya, koşulun kendi cümlesiyle reddedilir (fatal-halts.md §“A reference to another file leads out of the directory it must stay inside (Başka bir dosyaya yapılan bir başvuru, içinde kalması gereken dizinin dışına çıkıyor)”); hatanın verileri onu Release’te dosyaya götüren anahtara yerleştirir ve o dosyadan hiçbir şey okunmaz. Yapılandırmanın çalışma alanının dışında adlandırdığı bir Release de aynı şekilde onu barındıran dizine bağlı tutulur; bu nedenle onun ya da zincirindeki bir Release’in götürdüğü ve o dizinden çıkan bir yol da reddedilir. aggrega/releaseCandidates öğesinin mutlak yollarla yanıt verdiğine dikkat edin; bu nedenle bir yüzeyi diğerinden besleyen bir istemci ikisi arasında dönüştürme yapar. Bu parametrenin, belge başına file ve uri parametrelerinin kabul ettiği bir yazımı reddetmesi kasıtlıdır ve buna neyin karar verdiğini Gönderdiğiniz bir parametrenin hangi yazımları kabul ettiği açıklar. Graf, bir yazarın hassas olarak bildirdiği her değeri, --ir-graph seçeneğinin komut satırında gizlediği gibi aynen gizler: her biri aggrega-inspect “Makine tarafından okunabilir çıktı” bölümünün tanımladığı işaretle değiştirilir ve geri kalan her şey derleyicinin kaydettiği şekilde taşınır. unredacted: true bu değerleri açık olarak ister; bu, komut satırındaki --unredacted seçeneğinin protokoldeki yazımıdır ve istemenin tek yoludur; yoksa ya da false ise yanıt bunları gizler. Bu durumda yanıtın ulaştığı her yer değerleri açık olarak taşır; bu nedenle bir istemci bunları yalnızca onu kullanan kişi istediğinde ister.
  • aggrega/build — bir Release’i derler ve yapıtlarını çalışma alanının çıktı dizinine yazar; bu, çalışma alanı kökünden çalıştırıldığında aggrega build komutunun yazdığı dizinin aynısıdır. release yukarıdakiyle aynı sözleşmeyi taşır. Tüm denetimler açık olarak işler; bu nedenle komut satırı derlemesinin duracağı bir sapma burada da durdurur. Release’in okuduğu ve gezilemeyen bir katalog dizini — örneğin var olan ama okunamayan bir dizin — aggrega build komutunun reddettiği gibi, herhangi bir şey yazılmadan önce reddedilir: hiçbir yapıt yazılmaz ve autoPull ayarlandığında kilit dosyası da yazılmaz. Çalışma alanı yapılandırmasının listelediği ama dizin olmayan bir dizin de aynı şekilde, aggrega build komutunun onu reddettiği sözcüklerle reddedilir (Yerel varlıkların okunduğu yer). Ret, aggrega/irGraph isteğinin aynı dizin için verdiği rettir: komut satırının raporunu tek satırda içeren 1004 entity-not-resolvable; bir katalog dizininin okumalarının ya da Release’in yanındaki belgelerin dışına çıkan bir bağlantı ise aggrega/irGraph isteğinin reddettiği gibi, hiçbir şey yazılmadan reddedilir. Yanıt, yazdığı outputDirectory dizinini ve yazdığı files dosyalarını — her biri bu dizine göreli ve sıralı olarak — çalışmanın ürettiği notices ile birlikte adlandırır; belge konumu taşıyan bulgular bunun yerine aggrega/publishDiagnostics üzerinden iletilir. İşleme sırasında reddeden bir Release, bu retle derleyicinin kendi sözcükleriyle ve tüm nedenleriyle yanıtlanır; ret, işaret ettiği yerde yayımlanır — bkz. İşleme sırasında ortaya çıkan bir ret. autoPull ayarlandıysa yanıt ayrıca dependencyResolution alanını taşır; bu, aggrega/resolveDependencies isteğinin yanıt olarak verdiği raporun aynısıdır. Böylece bağımlılıkları derlemenin bir parçası olarak dolduran bir istemci, neyin sabitlendiğini yeniden sormadan okur — ayrıca bu derlemenin çözümlemesinin her başvuruyu nereden aldığını da; bu, kilit dosyasının kaydetmediği, o çalışmaya ait bir bilgidir. Her bildirim, onu üreten yüzeyin class değerini taşır — deprecation, catalog, catalog-lint, extends, release-composition ya da aşağıdaki bağımlılık çözümlemesinin ürettiği bir satır için dependency-resolution — ve daemon’un o yüzey için bir adı yoksa boş bir class taşır; istemci bunu en yakın eşleşmeyi tahmin etmek yerine yalın text olarak gösterir. Yazma işleminin çıktı dizininde ya da onun altında içine dosya yazdığı veya içinden geçtiği bir dizinde bulduğu ve bu derlemenin yazmadığı dosyalar oldukları yerde bırakılır ve çalışmanın kendi bildirimlerinden sonra gelen tek bir bildirimde, boş bir class altında, aggrega build komutunun uyarısını yazdırdığı cümleyle adlandırılır — bkz. Derlemenin yazmadığı dosyalar; files bunları hiçbir zaman adlandırmaz. outputParent, yapıtların çalışma alanı içinde nereye gideceğini söyler ve adı, anlamının tamamıdır: çıktı dizininin içinde oluşturulduğu dizindir; bu nedenle docs göndermek yapıtları docs dizininin kendisine değil docs/dist dizinine yazar — tam olarak bir terminalde docs içinde çalıştırılan bir derlemenin ürettiği gibi. Belirtilmezse derleme, çalışma alanı kökünde çalıştırılan bir derlemenin yazdığı yere yazar. Buradaki diğer yazan isteklerin aldığı outputDir değerinden farklı okunur ve bu bilinçlidir: onlar içine yazılan dizini adlandırır, bu ise o dizinin üst dizinini adlandırır; ikisi farklı şeyler oldukları için farklı adlar taşır. Yine de çalışma alanı içinde bir hedeftir; bu nedenle mutlak bir değer, kökün dışına tırmanan bir değer ve bir bağlantı aracılığıyla dışarı çıkan bir değer — kökün dışındaki bağlantılı bir dizin ya da böyle bir dizinin altında henüz oluşturulmamış bir dizin — çözümlenmek yerine reddedilir. İçinde oluşturulan çıktı dizini ve derlemenin oraya yazdığı her dosya da çalışma alanına bağlı tutulur: bunlardan biri bir bağlantı aracılığıyla çalışma alanının dışına çıkıyorsa derleme, 1004 ve bağlantıyı ve nereye çıktığını adlandıran koşulun kendi cümlesiyle reddedilir; hiçbir şey temizlenmez ya da yazılmaz. autoPull, Release’in bağımlılıklarını işlemeden önce çözümler — aggrega/resolveDependencies isteğinin gerçekleştirdiği çözümlemenin aynısı — ve komut satırının kendi varsayılanıyla uyumlu olarak bir istek istemedikçe kapalıdır; o olmadan kilit dosyası olmayan bir Release, neyin çalıştırılacağını adlandıran lockfile-absent hatasıyla reddedilir. autoPull ayarlıyken bu istek kayıt defterlerine erişir ve kilit dosyasını yazar — bkz. Bir kayıt defterine erişmek ve yazmak. Önce çözümleyen bir istek de Release’i yine bir kez işler: bir Release’in hangi uzak başvuruları tükettiğini bulmak başlı başına bir işlemedir; bu nedenle çözümleme, derlemenin konusu olanı zaten işlemiştir ve derleme, işlemeyi yinelemek yerine o işlemeden yanıtlanır. policyInput, çalışma alanı içinde köküne göreli bir dizini adlandırır; derleme tamamlansa da dursa da derleme, her yönetişim rolünün orada eklenmiş bir eklentiye verdiği yükü de bu dizine yazar — aggrega build --policy-input komutunun aynı adlarla yazdığı dosyalar; ardından yanıtın notices alanı kaç dosyanın yazıldığını söyler ve hiçbir dosya yazılmayan her rolü boş bir class altında adlandırır. Başarısız olan bir istekte yazılan dosyalar diskte kalır ve bu döküm yanıtta yer almaz: hata zarfı yalnızca reddi taşır. Bu bir hedeftir; bu nedenle mutlak bir değer ya da çalışma alanının dışına tırmanan bir değer, herhangi bir şey çalışmadan önce reddedilir.
  • aggrega/buildPreview — Release’in bir derlemesinin neyi yazacağını hiçbirini yazmadan bildirir. release yukarıdakiyle aynı sözleşmeyi taşır. aggrega/build isteğinin çalıştırdığı hesaplamanın aynısını aynı denetimler altında çalıştırır; bu nedenle bir Release ya ikisinde de reddedilir ya da ikisi tarafından da bildirilir — ikisi arasındaki seçimi katılıkla değil çıktıyla ilgili bir seçim yapan da budur. Release’in okuduğu ve gezilemeyen ya da okumalarının içinde kalması gereken dizinin dışına çıkan bir bağlantı içeren bir katalog dizini, herhangi bir şey işlenmeden önce aynı şekilde reddedilir; aggrega/build isteğinde olduğu gibi, çalışma alanı yapılandırmasının listelediği ama dizin olmayan bir dizin de aynı şekilde reddedilir. Yanıt, bir derlemenin üreteceği çıktıya göreli adları sıralı olarak içeren files alanını, varsa notices ile birlikte taşır; outputDirectory yoktur, çünkü adlandırılacak hiçbir yere hiçbir şey yazılmamıştır. İşleme sırasında reddeden bir Release, tam olarak aggrega/build isteğinin yanıtladığı ve yayımladığı gibi yanıtlanır ve yayımlanır. Bunun yerine neyin gönderileceğini adlandıran bir invalid-params hatasıyla autoPull değerini reddeder: bağımlılıkları doldurmak kilit dosyasını yazar, bu istek ise kilit dosyası yazmaz. Hiçbir kayıt defterine erişmez. policyInput, yaptığı tek yazmadır ve yalnızca gönderildiğinde yapılır: yönetişim yüklerini bu dizine tam olarak aggrega/build isteğinin yaptığı gibi yazar — aggrega build --dry-run --policy-input komutunun yazdığı dosyalar — çıktı dizinine ve kilit dosyasına dokunmaz, notices içinde aynı dökümü verir ve aynı sınıra tabidir: başarısız olan bir istekte yazılan dosyalar diskte kalır ve döküm yanıtta yer almaz.
  • aggrega/resolveDependencies — Release’in katalog ve kaynak bağımlılıklarını önbelleğe çözümler, render’ının tükettiği harici girdileri içerik adresli depoya sabitler ve lockfile’ını yazar. release, çalışma alanı köküne göre göreli bir yoldur; aggrega/irGraph’ın aldığı değerle aynıdır ve aynı biçimlerde reddedilir. upgrade kayıtlı sabitlemeleri atar ve yeniden çözümler, her bağımlılığı mevcut en yüksek sürüme taşır; targets bunu adını verdiği varlık başvurularıyla sınırlar ve diğer tüm sabitlemeleri korur. verify, kayıtlı çözümlemeyi bu isteğin onsuz gerçekleştireceği çözümlemeyle karşılaştırır, kayıtlı sabitlemelere aynı şekilde uyar ve hiçbir lockfile, eklenti güven kaydı ya da entity.lock yazmaz — önbellek onsuz olacağı gibi okunur ve doldurulur — ve verified: true ile lockfile’ın kaydettiği toolchain’i yanıtlar. verify; upgrade’in yanında, targets’ın yanında ve hangi değeri taşırsa taşısın pinSources’ın yanında, herhangi bir şey çözümlenmeden veya herhangi bir ilerleme bildirilmeden önce geçersiz parametre olarak reddedilir: bir yükseltme, bir doğrulamanın uymak için var olduğu sabitlemeleri düşürür; adı verilen hedefler yalnızca bir yükseltmeyle yeniden çözümlenir; pinSources ise bir çözümlemenin bir entity.lock’ta eksik olan sabitlemeleri kaydedip kaydetmeyeceğine ya da bunlar yüzünden reddedip reddetmeyeceğine karar verir ve entity.lock yazmayan bir karşılaştırma bunların hiçbirini yapmaz. Komut satırı ve asistan aracı aynı çiftleri reddeder. Yanıt, yazdığı veya karşılaştırdığı lockfile’ı ve sabitlediği her başvuruyu entities, libraries ve plugins içinde adlandırır; her girdi çözümlendiği version’ı ve source’unu taşır — bu çalıştırmanın başvuruyu nereden aldığı, aggrega pull --detail’in aynı çözümleme için yazdırdığı sözcükle: fetched-fresh, cache-reuse, local, in-binary veya external — ve bunların yanında sourceArtifacts, trustedPlugins, externalInputs — çalıştırma bittiğinde lockfile’ın kaç harici girdiyi sabitlediği; hem ileri taşınanlar hem de bu çalıştırmanın keşfettikleri sayılır — ve çözümlemenin ortaya çıkardığı tüm notices. 🔴 Başarılı bir yanıt, tek başına harici girdi sabitlemesinin tamamlandığı anlamına gelmez. Çalıştırma her bağımlılığı sabitlediği hâlde Release’in hangi harici girdileri tükettiğini belirlemeyi bitiremediğinde, keşfi neyin durdurduğunu söyleyen incompleteExternalInputs ile yanıt verir ve yine de başarı olarak yanıt verir — bağımlılık sabitlemeleri tamdır ve diske yazılmıştır, bu yüzden isteğin tamamını başarısız olarak bildirmek size zaten doğru olan işi yeniden yapmanızı söylemek olurdu. Bir lockfile’ı tamamen sabitlenmiş saymadan önce bu alanı okuyun: keşfedilmemiş hiçbir şey kalmadığında bulunmaz, dolayısıyla varlığı işaretin kendisidir. Katalog dizini parametresi yoktur: arama yığını, çalışma alanının yapılandırdığı yığındır. Bu, oturumun bir Release için tek sabitleme isteğidir ve harici girdiler de burada sabitlenir — bir render’ın hangi URL’leri tükettiği neyi render ettiğinden çıkar; bu yüzden bu istek bunu öğrenmek için Release’i render eder ve ardından bir derleme isteği kaydettiklerinden karşılanır. Release’in derlediği bir Recipe veya FeatureRecipe’in entity.lock’u, varlığın okuduğu bir girdi için hiçbir sabitleme kaydetmiyorsa istek reddedilir; ret, aggrega pin’i ve kaydedilmeden kalan her girdiyi adlandırır; pinSources: true ise bunun yerine bu varlıklar üzerinde o sabitleme adımını çalıştırır ve her birinin yanına entity.lock yazar — aggrega/pin’in çalıştırdığı adımın aynısıdır ve aynı baytları yazar. Gönderilmediğinde pinSources çalışma alanının pin_sources_at_pull ayarını izler; gönderildiğinde bu ayarı her iki yönde geçersiz kılar, dolayısıyla false, sabitlemeye yapılandırılmış bir çalışma alanında bile reddeder. Bu istek kayıt defterlerine erişir ve yazar — bkz. Bir kayıt defterine erişmek ve yazmak.
  • aggrega/pin — bir Recipe veya FeatureRecipe’in yanındaki entity.lock’a, varlığın kendi belgesi dışından okuduğu her girdi için içerik sabitlemesini kaydeder: koordinatları tam olarak yazılmış bir uzak kaynak, bir artifacts girdisinin içe aktardığı bir dosya ve yerel bir kaynağın varlığın bir yayınının taşıdığı içeriğe kattığı her dosya. aggrega pin’in bir terminalde çalıştırdığı adımın aynısıdır ve aynı baytları yazar. entity zorunludur; varlık belgesini adlandıran, çalışma alanı köküne göre göreli bir yoldur ve release ile aynı üç biçimde reddedilir. Hiçbir Release adlandırılmaz: koordinatları şablon taşımayan bir uzak kaynak, varlığı kullanan her Release için tek bir yapıtı adlandırır, dolayısıyla onu sabitlemek için bir Release’in sağladığı hiçbir şeye gerek yoktur; koordinatları bir şablondan gelen bir uzak kaynak ise aggrega/resolveDependencies tarafından Release başına sabitlenir; şablon olarak yazılmış yerel bir kaynak varlığın dizinindeki her dosyayı katar ve bunların her biri burada sabitlenir. dryRun girdileri çözümler ve adımın yazacağı kilidi content olarak yanıtlar, varlığın yanına hiçbir şey yazmaz; içerik önbelleği yine dolar. Yanıt entity, kind, name ve pinnable taşır — bir kilidin kaydettiği hiçbir şeyi okumayan bir tür için false’tur; bu durumda varlığın yanındaki hiçbir şeye dokunulmamıştır ve diğer tüm alanlar yoktur — aksi hâlde yazdığı lock’u, changed’i (kilit her sabitlemeyi zaten kaydetmişse ve bayt bayt aynı bırakılmışsa false), varlık artık bir kilidin kaydettiği hiçbir şeyi okumuyorsa ve kilidi silinmişse removed’ı ve her sabitleme sınıfı için kilidin tuttuğu sayıyla birer girdi olan pins’i taşır. Varlık dosyasının kendisi asla yazılmaz. Bu, çalışma alanının içinde varlığın yanına yazar ve varlığın kaynaklarının adlandırdığı ana makinelere erişir — bkz. Bir kayıt defterine erişmek ve yazmak.
  • aggrega/cacheStatus — disk üzerindeki önbelleklerin tuttukları: önbelleğe alınmış her öğe için boyutu ve varsa içerik özetiyle birer girdi, sınıfa göre gruplanmış. Yalnızca çalışma alanını alır. Her sınıf bir reach taşır — bu çalışma alanının kendi önbellek dizini altındaki yapıt önbelleği için workspace, makinedeki her projenin paylaştığı derlenmiş modül, eklenti tanımlama ve belge paketi depoları için machine — ve scope makine genelindeki sınıfları doğrudan adlandırır. Hiçbir şey yazmaz. Erişim kapsamının hiçbir şeyi değiştirmeyen bir yanıtta neden bulunduğu için bkz. Bir kayıt defterine erişmek ve yazmak.
  • aggrega/cachePrune, aggrega/cacheEvict, aggrega/cacheClear — önbelleğe alınmış içeriği geri kazanır. Budama, hiçbir çalışma alanı lockfile’ının başvurmadığı şeyleri kaldırır; çıkarma, derlenmiş modül deposunu komut satırının yazdığı gibi yazılan bir bayt miktarı olan maxSize’a indirir (5GiB, 512MiB veya bir bayt sayısı); temizleme ise bu oturumun ele aldığı her önbelleği siler. Her yanıt neyi kaldırdığını adlandırır; her kaldırma geldiği sınıfın reach’ini taşır ve her yanıt scope taşır. Her yanıt ayrıca başka bir süreç açık tuttuğu için yerinde bıraktığı şeyleri de adlandırır — Windows açık bir dosyayı kaldırmayı reddeder ve işlem başarısız olmak yerine geri kalanla devam eder: budama veya çıkarma bu girdileri heldOpen içinde listeler; temizleme ise boşalttığı her önbellek için bıraktığı dosyaları heldOpenFiles içinde, boyutlarını heldOpenBytes içinde sayar. Diğer platformlarda liste boştur ve sayılar sıfırdır; sonraki bir çalıştırma bırakılanı geri kazanabilir. Bunlar çalışma alanının ötesine erişir — bkz. Bir kayıt defterine erişmek ve yazmak.
  • aggrega/registryList — bu çalışma alanının erişmek üzere yapılandırıldığı kayıt defterleri: her girdinin ana makinesi, isteğe bağlı takma adı, varsayılan olup olmadığı, ayrı alanlar olarak güven duruşu ve o ana makine için bir kimlik bilgisinin bulunup bulunmadığı. Yalnızca çalışma alanını alır. Hiçbir kayıt defteriyle iletişim kurmaz. Kimlik bilgisi durumu yalnızca varlığı bildirir — asla kimlik bilgisinin kendisini, asla biçimini ve asla kayıt defterinin onu kabul edip etmeyeceğini bildirmez; bu, bir listelemenin yapmadığı bir ağ gidiş dönüşü gerektirirdi — ve makine genelindeki kimlik bilgisi deposundan okunur; credentialStateIsMachineWide bunu açıkça belirtir.
  • aggrega/search — yapılandırılmış kayıt defterlerinin yerel dizininde arama yapar. Her alan sonucu daraltır ve hepsi isteğe bağlıdır; bu nedenle boş bir params nesnesi, dizinin tuttuğu her şeyi ister. Hiçbir ağa bağlanmaz: dizin, bu çalışma alanının kendi önbellek dizini altına yazılmış çevrimdışı anlık görüntüdür. Bildirilen sürüm, bir çözümlemenin alacağı sürümdür — geri çekilmesi bu çalışma alanının güvendiği bir imza taşıyan sürüm hariç tutulur ve retracted içinde adlandırılır — ve yanıt kendi kökenini taşır: indexes aranan her kayıt defterinin anlık görüntü yaşını verir, stale yenilenmeye değer olanı işaretler ve missingIndexHosts yerel dizini olmayan yapılandırılmış kayıt defterlerini adlandırır; bunların içerikleri bu nedenle yanıtta yer almaz.
  • aggrega/registryAdd — bir kayıt defterini ve imza güven ilkesini kaydeder. host zorunludur; geri kalan her şey ilkeyi ya da yazma hedefini biçimlendirir. keyPath ve trustedRoot dosya adlandırır: mutlak bir değer — örneğin bir iletişim kutusunda seçilen bir dosya — adlandırdığı yerden okunur; göreli bir değer, çalışma alanı içindeki bir dosyayı adlandırır ve arka plan sürecinin çalıştığı dizine göre değil, çalışma alanı köküne göre çözümlenir; kökün dışına çıkan ya da bir bağlantı aracılığıyla dışına götüren bir değer, herhangi bir şey okunmadan veya yazılmadan önce geçersiz parametre hatasıyla reddedilir. Göreli bir trustedRoot, çalışma alanında adlandırdığı dosya olarak kaydedilir; böylece girdi, sonraki bir doğrulama hangi dizinde çalışırsa çalışsın o dosyayı adlandırır. fetchTrust, anahtar yoksa komut satırıyla uyumlu olarak varsayılan olarak true değerini alır ve ilk temasta kayıt defterinin kendi duyurduğu ilkeyi alır; yanıttaki trust ne olduğunu söyler — ilke sabitlendi, kayıt defteri hiçbir ilke duyurmadı (ve yanında unreachable varsa hiç ulaşılamadı), yerine resmi hub’ın yerleşik temel ilkesi sabitlendi ya da hiçbir getirme denenmedi. Kayıt, aggrega registry add komutunun gerçekleştirdiği kayıtla aynıdır: aynı ağ tutumu altında aynı getirme, aynı girdiyi bayt bayt yazarak. Çevrimdışı bir çalışma alanında getirme herhangi bir bağlantı kurulmadan reddedilir, dolayısıyla kayıt defterine hiç sorulmaz ve istek, gönderileni tam olarak kaydeden ve getirme yapmayan identities veya keyPath sağlamadığı sürece resmi hub dışındaki bir kayıt defteri reddedilir: hatanın iletisi, komut satırının yazdırdığı cümledir ve önünde koşulun kısa kodu E0310 bulunur — bu isteğin bir koşulu adlandıran her reddinin iletisi kısa koduyla başladığı gibi — ve hiçbir şey yazılmaz. Resmi hub yine de yerleşik temel ilkesiyle yazılır; yanıtta trust.baseline true olur, trust.reason çalışma alanı çevrimdışı olduğu için hub’a güven ilkesinin sorulmadığını söyler — komut satırının bildiriminin başladığı gerekçe — ve hub’a hiç sorulmadığı için notAdvertised bulunmaz. Bu, varsayılan olarak genel yapılandırmaya yazar — bkz. Bir kayıt defterine ulaşma ve yazma.
  • aggrega/registryRemove — ana bilgisayar adı veya kolay takma adla belirtilen bir kayıt defterinin girdisini kaldırır. Hiçbir şeyle eşleşmeyen bir belirteç, değişmemiş bir yapılandırma üzerinden başarı olarak yanıtlanmak yerine reddedilir. Bu, varsayılan olarak genel yapılandırmaya yazar — bkz. Bir kayıt defterine ulaşma ve yazma.
  • aggrega/logout — bir kayıt defteri için saklanan kimlik bilgisini kaldırır; bu, aggrega logout komutunun terminalde gerçekleştirdiği kaldırmanın aynısıdır. registry zorunludur ve kayıt defteri ana bilgisayarını, sizin kimlik doğruladığınız biçimiyle adlandırır; burada çözümlenecek kolay bir takma ad yoktur, çünkü kimlik bilgisi deposu bir yapılandırmanın adlandırdığı herhangi bir şeye göre değil, bir istemcinin kimlik doğruladığı adrese göre anahtarlanır; bu nedenle hiçbir çalışma alanının yapılandırmadığı bir ana bilgisayarın da kaldırabileceğiniz bir kimlik bilgisi olabilir. Deponun kimlik bilgisi tutmadığı bir ana bilgisayar başarıyla kaldırılır ve hiçbir şey yeniden yazılmaz — bir ana bilgisayarın kimlik bilgisi olmamasını isteyen çağıran istediğini almıştır, bu yüzden bu bir hata değil bir yanıttır ve terminal komutunun yaptığı da budur. Yanıt registry ve scope taşır. Kimlik bilgisinin hiçbir parçasını hiçbir biçimde taşımaz ve orada bir kimlik bilgisi bulunup bulunmadığına dair hiçbir şey bildirmez: bunu belirlemek, kimsenin istemediği ikinci bir depo okuması gerektirirdi; varlık sorusu için aggrega/registryList isteğine başvurun. Hiçbir kayıt defterine bağlanmaz — saklanan bir kimlik bilgisini kaldırmak yerel bir işlemdir ve o kayıt defterinin kimlik bilgisini kabul edip etmeyeceği sorulmaz. Bu, makinedeki her projenin paylaştığı kimlik bilgisi deposunu değiştirir — bkz. Bir kayıt defterine ulaşma ve yazma.
  • aggrega/registryUpdate — aggrega/search isteğinin okuduğu yerel aranabilir dizini yeniler. registry yoksa yapılandırılmış her kayıt defteri yenilenir; biri adlandırılırsa yalnızca o kayıt defteri yenilenir. upgrade, zaten yazılmış dizinle hiçbir şeyi karşılaştırmadan her depoyu baştan sona yeniden okur; o olmadan yapılan bir yenileme de değişen her şeyi zaten yeniden okur. Yanıt her ana bilgisayarın kayıt sayısını, okuyamadığı depoları — her biri, varsa okumanın son başarısızlığının türüyle başlayan bir reason ile — readsRetried değerini, yani kayıt defterinin arada reddettiği ya da düşürdüğü ve yeniden istenen okumaların sayısını (her biri bir kez sayılır, sıfır da dâhil), karşılaştığı kullanımdan kaldırma işaretlerini, başarısız olan bir ana bilgisayarın error değerini — o kayıt defterine ulaşılamadığı yerde yanında unreachable ile — ve dizinlerin yazıldığı, bu çalışma alanının kendi önbelleği altındaki dizin olan indexRoot değerini taşır. Bu, yenilediği her kayıt defterine ulaşır — bkz. Bir kayıt defterine ulaşma ve yazma.
  • aggrega/publishEntity — bir katalog varlığını paketler ve bir kayıt defterine yayımlar. entity, yayımlanacak belgeyi adlandıran, çalışma alanı köküne göreli bir yoldur ve release ile aynı üç biçimde reddedilir: yoksa, mutlaksa veya kökün dışına çözümleniyorsa. Bir Plugin varlığı ayrıca plugin alanına da ihtiyaç duyar; bu, varlığın kendi manifestinin içinde yayımlanan yürütülebilir dosyayı adlandıran aynı türde bir yoldur. registry hedeftir ve varsayılan olarak çalışma alanının yapılandırılmış kayıt defteridir. dryRun, paketi ve bunun bir yayımlanmasının oluşturacağı özeti hesaplar ve hiçbir kayıt defterine bağlanmaz. sign atlandığında hedef kayıt defterinin kendi ilkesi izlenir; komut satırı da bayrağı yokken bunu yapar. Gönderilmesi ise çağıranın tercihidir ve ikisi de reddi gevşetmez, çünkü imza gerektiren bir kayıt defteri veya çalışma alanı ilkesi, alan ne derse desin imzasız bir yayımlamayı reddeder. pinSources: true, varlık paketlenmeden önce varlık yazarının sabitleme adımını varlık üzerinde çalıştırır; böylece adımın yanına yazdığı entity.lock yayımlanan içeriğin parçası olur. Bu, aggrega/pin isteğinin çalıştırdığı adımın aynısıdır. Adım, varlığın içeriğini değerlendiren her retten (bir imzalama ilkesi, değişmezlik koruması) önce çalışır; bu nedenle orada reddedilen bir yayımlama yine de kilidi yazılmış olarak bırakır. İsteğin kendisiyle ilgili bir ret, örneğin çevrimdışı bir çalışma alanı veya hedefin olmaması, önce gelir ve hiçbir şeyi sabitlemez; adımın içine kilit yazmaması gereken, dizinini başka bir varlıkla paylaşan bir varlığın reddi de öyle. Alan yoksa çalışma alanının pin_sources_at_push ayarı izlenir; gönderilmişse bu ayarı her iki yönde de geçersiz kılar. dryRun altında adım, yazacağı kilidi bildirir ve hiçbir şey yazmaz. Adımı çalıştırmayan bir yayımlama, entity.lock dosyası okuduğu bir girdi için hiçbir sabitleme kaydetmeyen ya da girdinin artık eşleşmediği bir sabitleme kaydeden bir Recipe veya FeatureRecipe’i, hiçbir şey paketlenmeden önce (dryRun altında da) aggrega pin, pinSources ve pin_sources_at_push adlarını vererek reddeder; bu, aggrega/resolveDependencies isteğinin aynı kilit üzerinde verdiği rettir. Yanıt reference, tag, kind, mediaType, size çifti, yayımlanan digest (dryRun altında o yayımlamanın oluşturacağı özet, yani aggrega push --dry-run komutunun yazdırdığı özet), signed, alreadyPublished, dryRun ve reach alanlarını; adımın çalıştığı durumda pin alanını (aggrega/pin isteğinin verdiği yanıtın aynısı); ve varlığın yerel kaynağının bir şablon olarak yazıldığı durumda, o kaynağı yazıldığı biçimiyle adlandıran wholeDirectorySource alanını taşır. Böyle bir kaynak, dizinini ancak bir Release şablonu doldurduğunda seçer; bu nedenle yayımlama, yalnızca varlığın adlandırdığı dosyaları değil, varlığın dizinindeki her dosyayı taşır ve bu alan, çağıranın bunun olduğunu öğrenme yoludur; kuru çalıştırmada da öyle. Yanıt ayrıca, yayımlamanın taşıdığı arşiv Windows’un yazıldığı biçimiyle tutamayacağı girdiler içerdiğinde windowsUnusableEntries alanını taşır: harf büyüklüğü ne olursa olsun ve ardından hangi uzantı gelirse gelsin CON, AUX veya NUL gibi bir aygıtın adını taşıyan bir parçaya sahip bir yol ya da nokta veya boşlukla biten bir parça. Alan her birini, önce varlık belgesinin kendi dosya adını, sonra taşıdığı dosyaları adlandırır; hiç yoksa alan bulunmaz, buna yalnızca belgesinden oluşan olarak yayımlanan bir varlık da dahildir. Windows üzerinde çalışan aggrega böyle bir girdiyi açmayı reddeder, bu nedenle bir Windows çalışma alanı o sürümü kullanamaz. Bunlar aggrega push komutunun uyardığı girdilerdir ve raporlanmayı isteyen bir istek, aynı uyarı satırlarını yayımlamanın ilerleme bilgileri arasında okur; ikisi de hiçbir şeyi reddetmez, bu nedenle yayımlama, bunlar olmasaydı nasıl olacaksa tam öyle devam eder veya reddedilir; dryRun altında da. Bu, bir kayıt defterine yazar ve bu makinenin ötesine ulaşır; sabitleme adımıyla birlikte varlığın yanına da yazar — bkz. Bir kayıt defterine ulaşmak ve yazmak.
  • aggrega/publishArtifact — bir belge paketi gibi bağımsız bir veri yapıtını yayımlar. file, çalışma alanı köküne göreli bir yoldur ve aynı sözleşmeyi taşır; baytları olduğu gibi yayımlanır: hiçbir varlık zarfı ayrıştırılmaz ve hiçbir türe göre dağıtım yapılmaz. name ve tag neyin adıyla yayımlanacağını belirtir ve ikisi de zorunludur. mediaType varsayılan olarak belge paketi türüdür. Yanıt reference, tag, mediaType, size çifti, yayımlanan digest, alreadyPublished, dryRun ve reach alanlarını taşır. Hiçbir şeyi imzalamaz: yayımlanmış bir yapıt daha sonra, yalnızca bu yanıtın bildirdiği başvuruya ihtiyaç duyan aggrega/signArtifacts ile başvuru üzerinden imzalanır. Bu, bir kayıt defterine yazar ve bu makinenin ötesine ulaşır — bkz. Bir kayıt defterine ulaşmak ve yazmak.
  • aggrega/signArtifacts — önceden yayımlanmış yapıtları imzalar ve her imzayı ekler. references, yollar yerine bir veya daha fazla kayıt defteri adresi taşır; bu nedenle çalışma alanına göreli bir sözleşmeye tabi değildir. Boş bir liste veya içinde boş bir girdi reddedilir. Tek bir kimlik tüm toplu işe hizmet eder ve herhangi bir başvuru imzalanmadan önce çözümlenir; bu nedenle hiç kullanılabilir kimlik bilgisi olmayan bir toplu iş, yarı yolda değil başlangıçta reddedilir. Başvuruları farklı kimlik bilgileri gerektirecek bir toplu iş de öyle: bir istek hiçbir anahtar adlandırmaz, dolayısıyla bu durum, çalışma alanı yapılandırmasının bir başvurunun kayıt defteri için tutulan bir anahtarı, ikincisininki için ise hiçbir anahtarı ya da başka bir anahtarı adlandırmasıdır. Hiçbir şey imzalanmaz ve ret, References signed together need different signing credentials (Birlikte imzalanan başvurular farklı imzalama kimlik bilgileri gerektiriyor) sayfasının açıkladığı gibi her iki taraftaki kayıt defterlerini adlandırır. Hiçbir şeyin yayımlanmadığı bir başvuruyu imzalamak, hiçliğe eklenmek yerine reddedilir; kayıt defterinin güven ilkesinin doğruladığı bir imzayı zaten taşıyan bir başvuru ise aggrega sign sayfasının açıkladığı gibi olduğu gibi bırakılır ve imzalanmış sayılır. İsteğe bağlı olan jobs, aynı anda kaç başvurunun imzalanacağını belirtir: verilmezse başvurular birbiri ardına imzalanır ve 1’den küçük bir değer, herhangi bir başvuru okunmadan önce invalid-params hatasıyla reddedilir. Her başvuru yine de aggrega sign sayfasının açıkladığı gibi tek başına imzalanacağı şekilde imzalanır; isteğin bildirdiği ilerleme de yanıt da başvuruların verildiği sırayı korur. Yanıt, her girdisi bir reference ile imzasının bağlı olduğu yayımlanmış digest değerini adlandıran signed alanını, reach ile birlikte taşır; herhangi bir başvurunun başarısız olduğu bir toplu iş, kısa bir listeyle sonuç olarak değil, her birini adlandıran bir başarısızlık olarak yanıtlanır. Bu, bir kayıt defterine yazar ve bu makinenin ötesine ulaşır — bkz. Bir kayıt defterine ulaşmak ve yazmak.
  • aggrega/deprecateArtifact — önceden yayımlanmış bir yapıta imzalı bir kullanımdan kaldırma işareti ekler. Ya severity ve reason ile birlikte tek bir reference ya da çalışma alanı köküne göreli bir toplu iş dosyasını adlandıran from gönderin; ikisini birden göndermek reddedilir. İçerik alanları sorulmak yerine zorunludur: bu akışı izleyen kimse yoktur, bu nedenle bunlardan birini eksik bırakan bir istek, neyin gönderileceğini adlandırarak reddedilir. Bu alanlar yalnızca tek reference içindir: bir toplu iş dosyası her işaretin içeriğini kendi girdilerinde taşır, bu nedenle from yanında gönderilen bir severity, reason, replacement ya da message, yok sayılmak yerine gönderilen her birini adlandıran geçersiz bir parametre olarak reddedilir. İki imzalama isteğinin aldığı anahtarsız girdilerin aynısı burada da geçerlidir, çünkü işaret kendi özetiyle imzalanır; bir toplu iş dosyasının girdileri de bir imzalama toplu işinin başvuruları gibi tam olarak tek bir kimlik bilgisine bağlı tutulur. Yanıt, her girdisi geri çekilen reference değerini, onun severity değerini, issuedOn damgasını ve işaretin kendi manifest digest değerini adlandıran marked alanını reach ile birlikte taşır; işaret, geri çektiği yapıtın etiketsiz bir başvuranı olarak eklenir, bu nedenle onu başka hiçbir şey adreslemez. Bu, bir kayıt defterine yazar ve bu makinenin ötesine ulaşır — bkz. Bir kayıt defterine ulaşmak ve yazmak.
  • aggrega/catalogIndex — varlık dizini: isteğin adlandırdığı çalışma alanındaki her varlığın kind, name, apiVersion, description, labels değerleri, kaynak dosyası ve origin değeri. Çalışma alanını ve isteğe bağlı olarak release değerini alır: küme, o çalışma alanı kökünün ve onun yapılandırdığı katalog dizinlerinin bir özelliğidir; release verildiğinde ise yapılandırmanın o Release’e verdiği dizinlerin özelliğidir — bkz. Tek bir Release’in terimleriyle yanıt verme. Bir varlığın geldiği iki yerin ikisini de kapsar — çalışma alanı kökü altındaki Aggrega belgelerini ve yapılandırılmış katalog dizinlerinin taşıdığı Features’ı — çünkü bir istemci bir varlığın tanımlayıcı alanlarına ihtiyaç duyduğunda bu yüzeyle birleştirme yapar ve ikisinden yalnızca birini bilen bir dizin, her aday listesinin bir kısmını çözümlenemez bırakırdı. Bir çalışma alanı belgesi, hem bir kind: hem de bir metadata.name bildirdiğinde ve başka bir projenin grubuna ait bir apiVersion bildirmediğinde varlık sayılır; böylece ağaçta tesadüfen bulunan YAML — bir chart’ın values dosyası, bir CI yapılandırması, render edilmiş bir Kubernetes manifest’i — listelenmek yerine atlanır. Hiç apiVersion bildirmeyen bir belge raporlanır: bu, bir alanı eksik olan bir Aggrega belgesidir ve onu listede görmek, düzeltilmesi gereken bir belge olduğunu fark etmenizin yoludur. origin ve boş bir file değerinin ne anlama geldiği için bkz. Bir varlık nasıl adreslenir. Çalışma alanı kökünün dışına çıkan bir bağlantının arkasındaki hiçbir belge okunmaz: kökün dışındaki bir dizin aranmaz ve kökün dışındaki bir dosya ne bildirirse bildirsin okunmaz; bu nedenle düzenleyicinizin böyle bir bağlantı altında gösterdiği bir varlık, çalışma alanının kendi varlığı olarak listelenmez — aynı belgeleri okuyan aggrega/attachCandidates veya aggrega/connectionCandidates tarafından da, düzenleyicinizde o belge açık olsa bile, sunulmaz. Bu, belge ne bildirirse bildirsin geçerlidir. Tek istisna, çalışma alanı yapılandırmanızın — build.authoring_release olarak veya workspace.releases anahtarı olarak — adlandırdığı bir Release’tir; bu, bağlantının yönlendirdiği dosyaya göre değerlendirilir, dolayısıyla bağlantıyı veya o dosyayı adlandırmak aynı sayılır. Böyle bir Release, bağlantının yönlendirdiği dosyadan okunur, aggrega/releaseCandidates onu nasıl listeliyorsa bağlantının kendi yerinde listelenir ve adlandırılmaz; bu ayarlardan birinin adlandırdığı ve Release dışında bir şey bildiren dosya listelenmez ve bağlantısı adlandırılır. Yapılandırılmış katalog dizinleri, bir çalışma alanının başka yerde tutulan diğer varlıkları okuma yoludur; bu nedenle yapılandırmanın — çalışma alanı veya bir Release için — catalog_dirs altında listelediği bir dizine giden bağlantı, çalışma alanının kendi belgeleri gibi aranmaz ve adlandırılmaz da: yapılandırma ona ulaşmıştır ve Features’ı, yapılandırılmış her katalog dizininin Features’ı gibi katalogdan listelenir. Katalog dizinlerinden listelenen Features, bir katalog dizininin okumalarının içinde kalması gereken dizinin — çalışma alanının içindeki bir katalog dizini için çalışma alanının, yapılandırmanın dışarıda adlandırdığı biri için dizinin kendisinin — dışına çıkan bir bağlantının arkasındakini asla içermez; böylece yanıtın okumadığı bir bağlantının arkasında olarak adlandırdığı bir varlık, o adın yanında ayrıca listelenmez. Yanıt, bu tür her bağlantıyı, bir dizine giden bağlantı için unreadLinkedDirs içinde, kendi adı .yaml veya .yml ile biten ve bir dosyaya giden bağlantı için unreadLinkedFiles içinde adlandırır — köke göreli olarak, bağlantının bulunduğu yerde, çalışma alanının arandığı sırayla — böylece bir istemci nedenini söyleyebilir. Aramanın adı, bulunduğu yer veya bir .gitignore nedeniyle dışarıda bıraktığı bir bağlantı adlandırılmaz; bir Release’in terimleriyle verilen yanıtta, yalnızca diğer Releases’ın okuduğu bir katalog dizini altındaki bağlantı da adlandırılmaz. Çalışma alanının dışındaki bir katalog dizininin altındaki bağlantının köke göre adlandırılabileceği bir yeri yoktur ve adlandırılmaz. İkisi de her zaman bulunur ve böyle bir bağlantı olmadığında boştur. Çalışma alanının kendi yapılandırma dosyası veya yanındaki CI’ya ait katman dosyası, kendisi çalışma alanının dışına çıkan bir bağlantıysa, arama onu nasıl ele alırsa alsın o dosya unreadLinkedFiles içinde adlandırılır ve dizin, hiçbir şey yapılandırılmamış olarak çalışma alanının kendi okumasıdır — bunun için hiçbir katalog dizini okunmaz ve bir Release’in terimleriyle istenen dizin reddedilir; bkz. Çalışma alanı kökü ve etkin Release.
  • aggrega/entityDefinition — adlandırılan varlığın neye çözümlendiği: kind değeri, kendi name ve version değerleri, varsa description ve publishScope değerleri, bildirildiği file, arkasındaki yazılmış metnin authoredLength değeri ve kalıtımı uygulanmış bir YAML belgesi olarak definition değeri. file her tür için, açabileceğiniz bir yol olarak raporlanır — Raporlanan bir yol nasıl yazılır uyarınca, içerideki bir belge için çalışma alanı köküne göreli, dışarıdaki biri için mutlak. Tek bir durumda boştur: bir registry’den çözümlenen varlığın bu makinede adlandırılacak yazılmış bir belgesi yoktur. authoredLength farklı bir soruyu yanıtlar — çözümlemenin ne kadar yazılmış metni koruduğunu — ve yalnızca bir Aggregate bununla sunulur; bu nedenle ikisini bir çift olarak değil, ayrı ayrı okuyun. name bir varlığın kimliğidir, bir varlığın diğerine başvurduğu biçimde yazılır ve bir sürüm soneki taşıyabilir. Buradaki istekler arasında bir imleçten değil bir addan başlayan tek istek budur; bu nedenle hangi varlığı kastettiğinizi zaten bildiğinizde sorulacak olan budur. release isteğe bağlıdır ve adı o Release’in terimleriyle çözümler — bkz. Tek bir Release’in terimleriyle yanıt verme. Hiçbir şeye çözümlenmeyen bir ad, boş bir belgeyle yanıtlanmak yerine reddedilir; bkz. Ada göre iki reddi birbirinden ayırma. name bunun yerine bir registry referansı da olabilir — oci://<host>/<repository>:<tag> veya :<tag> yerine @<digest> — ve bu durumda yanıt, o koordinatta yayımlanmış, registry’sinden okunan varlıktır; okunanı published adlandırır; bkz. Bir koordinat hakkında sorma.
  • aggrega/releaseClosure — bir Release’in bağımlılık kapanışı: hangi varlıklara ve hangi çözümlenmiş sürümlerde ulaştığı, entities, libraries ve plugins içinde; bunların yanında iki işaretçisinin çözümlendiği aggregate ve manifest kimlikleri, çözümlemenin ürettiği mappingDiagnostics ve ulaştıklarına karşı kaydedilen deprecations — hem lockfile’ında hem de yanındaki eklenti güven kaydında —; böylece bir karar rolünde bağlanmış, geri çekilmiş bir eklenti, geri çekilmiş sabitlenmiş bir başvurunun adlandırıldığı gibi adlandırılır. release, çalışma alanı köküne göreli, içerideki bir Release’i adlandıran bir yoldur; aggrega/irGraph isteğinin aldığı değerin aynısıdır, aynı biçimlerde reddedilir ve aynı nedenle bir lockfile gerektirir. Hiçbir şey render edilmez. Girdileri hiçbir source adlandırmaz: Release’in neye bağlı olduğunu söylerler, tek bir çalıştırmanın ne yaptığını değil; onu aggrega/resolveDependencies raporlar. Bkz. Kapanış graf değildir, çünkü grafı zaten alan bir istemcide bu yoktur.
  • aggrega/attachCandidates — bir düğüme hangi Features’ın eklenebileceği: bildirilen uygulanabilirliği düğümün etiketlerince karşılananlar. Tam olarak bir koordinat gönderin. node, bir çalışma alanı belgesini metadata.name değeriyle adlandırır; graphNode, release için derlenmiş grafikteki bir düğümü, o grafiğin onu altında anahtarladığı kimlikle adlandırır; labels ise bir etiket kümesini doğrudan taşır ve hiçbir şeyi adlandırmaz; zaten bir etiket kümesi elinde olan istemci içindir. Yanıt, yanıtladığı koordinatı tekrarlar — tekrarlanacak koordinat yoksa boştur —, eşleşmenin değerlendirildiği etiket çiftlerini nodeLabels olarak, bunların ne tür bir etiket kümesi olduğunu söyleyen labelSource alanını ve her adayı, onu adresleyen kind, name, kaynak dosya ve origin olarak taşır. Etiketlerin geri taşınması, yanıtı kendi başına denetlenebilir kılar: istemci, düğümün etiketleri hakkında kendi fikrini oluşturmadan bir Feature’ın neden önerildiğini açıklayabilir; istemcinin yanıtıyla derleyicinin yanıtı tam da bu yolla birbirinden ayrılır. Bir grafik düğümü için önerilen Features, o düğümün Release’inin ulaştıklarıdır. graphNode yanında connection, o düğümün bileşeninin çizdiği bir bağlantıyı — socket ve alias değerleriyle — adlandırır ve bu durumda yanıt ayrıca slots alanını, yani o bağlantının soketinin bildirdiği her yuvayı, onu doldurabilecek Features ile birlikte taşır; hiçbiri doldurulamıyorsa noSlotReason taşır. Bkz. Bir ekleme adayı yanıtı size ne söyler.
  • aggrega/connectionCandidates — adlandırılan varlığın neye bağlanabileceği. node, bir varlığın metadata.name değeridir; aggrega/attachCandidates’in bu ad altında aldığı koordinatın aynısıdır. Aşağıdaki Bir bağlantı adayı yanıtı size ne söyler bölümüne bakın; çünkü yanıtın iki yarısı eşit derecede eksiksiz değildir ve yanıt hangisinin hangisi olduğunu belirtir.
  • aggrega/insertionPoint — yazılmış bir belgede, adlandırılan bir kapsayıcının altındaki yeni bir girdinin nereye ait olduğu; istemcinin belgeyi kendisi ayrıştırmadan uygulayabileceği biçimde ifade edilir. file, çalışma alanının taşıdığı bir belgeyi çalışma alanı köküne göreli, mutlak ya da file:// adresiyle adlandırır; kökün dışındaki bir belge — yazıldığı gibi ya da kökün dışına çıkan bir bağlantı üzerinden, dosyaya veya yoldaki bir dizine giden — hangi yazımla adlandırılırsa adlandırılsın ve bir kopyası elinizde olsun ya da olmasın reddedilir; container, belge kökünden girdinin içine gireceği kapsayıcıya uzanan yapısal yoldur; her öğesi bir eşleme anahtarı ya da ondalık olarak yazılmış bir dizi konumudur. Bu yolu siz sağlarsınız — daemon belgenin kendi yapısını okur ve bir şeyin nereye ait olduğunu asla adından çıkarmaz. Bkz. Bir ekleme noktası yanıtı size ne söyler; çünkü konum tek başına düzenlemeyi uygulamak için yeterli değildir.
  • aggrega/attachmentContainer — bir düğüm için Feature eklemesinin hangi belgeye ve onun içindeki hangi kapsayıcıya ait olduğu. graphNode, release için derlenmiş grafikteki bir düğümü, o grafiğin onu altında anahtarladığı kimlikle adlandırır ve ikisi de zorunludur: düğüm kimliği bir Release’in grafiğinin anahtarıdır ve o olmadan hiçbir anlam taşımaz. Yanıt node, file ve container taşır — tam olarak aggrega/insertionPoint’in aldığı biçimde bir bölüt listesi; böylece ikisi arada hiçbir şey hesaplamadan birleşir. Düğümün bileşeninin çizdiği bir bağlantı üzerindeki ekleme için connection alanını socket, alias ve document — aggregate ya da release — ile ekleyin; yanıt bu durumda o belgede o bağlantının kendi features kapsayıcısını adlandırır. Bkz. Bir ekleme kapsayıcısı yanıtı size ne söyler; çünkü file, zaten bildiğiniz bir şey değil yanıtın bir parçasıdır.
  • aggrega/connectionAtPosition — bir Aggregate veya Release içindeki bir konumun hangi bağlantının girdisine düştüğü; yukarıdaki iki isteğin bir bağlantıyı aldığı terimlerle yanıtlanır. file, belgeyi aggrega/insertionPoint’in adlandırdığı şekilde adlandırır ve önce oturumun onun için tuttuğu içerikten okunur; position, içindeki yerdir: oturumun kodlamasında sıfırdan sayılan bir line ve bir character; release, derlenmiş grafiği bağlantıları kaydeden Release’i adlandırır ve Aggregate içindeki bir konum için de zorunludur, çünkü grafik düğümü ve bağlantı yalnızca derlenmiş bir grafikte var olur. Yanıt, aggrega/attachCandidates ve aggrega/attachmentContainer’a değiştirilmeden verilmek üzere graphNode ve connection — onun socket, alias değerleri ve konumun okunduğu document — taşır; orada hiçbir bağlantı yazılı değilse noConnectionReason taşır. Bkz. Konumdaki bağlantı yanıtı size ne söyler.
  • aggrega/editDocument — yazılmış bir belgeye sınırlı, yapılandırılmış tek bir düzenleme uygular ve dokunmadığı her baytı korur. Yukarıdaki iki konum bulma yönteminin diğer yarısıdır: onlar bir girdinin nereye ait olduğunu söyler ve oluşturup uygulamayı size bırakır; bu ise bir tanesini oluşturur ve uygular. edit, dördünden hangisi olduğunu adlandırır — add-component, attach-feature, wire-edge, set-value — ve bunların dışındaki bir değer yorumlanmak yerine reddedilir; node, belge kökünden yapısal yoldur, tam olarak aggrega/insertionPoint’in aldığı biçimde bir bölüt listesidir; name, girdinin altına yazıldığı anahtar, value ise taşıdığı değerdir ve anlamı edit’ten çıkar; socket, wire-edge için okunur, diğer durumlarda yok sayılır. dryRun, yazma dışında düz isteğin yaptığı her şeyi yapar ve sonucu önce yazarın önüne koyan istemci için düzenlenmiş belgeyi content olarak döndürür; bu kipte hiçbir şey oluşturulmaz ve written boştur. file, belgeyi çalışma alanı köküne göreli ya da mutlak yoluyla adlandırır; kökün dışındaki bir belge — yazıldığı gibi ya da kökün dışına çıkan bir bağlantı üzerinden, dosyaya veya yoldaki bir dizine giden — hiçbir şey okunmadan veya yazılmadan reddedilir. Bu, adlandırdığınız belgeyi çalışma alanının içinde yazar — hiçbir bağımlılığı çözmez, hiçbir kayıt defterine ulaşmaz ve iki teslim yolunda da ağa dokunmaz; yazma, oluşturulan belgenin kendi türünün şemasına göre doğrulanmasına bağlıdır. Bkz. Bir belge düzenleme yanıtı size ne söyler; çünkü varsayılan davranış yazmaktır ve bir ret dosyayı bayt bayt olduğu gibi bırakır.
  • aggrega/releaseCandidates — isteğin adlandırdığı çalışma alanının Release belgeleri, mutlak yollar olarak. Yalnızca çalışma alanını alır: küme, o çalışma alanı kökünün bir özelliğidir. Üyelik dosya adına göre değil, belge türüne göre belirlenir — dosyanın kind: değeri Release’tir — bu nedenle uzlaşım olan bir önek olmadan adlandırılmış bir Release sunulur, yalnızca bir Release gibi adlandırılmış bir dosya ise sunulmaz. Bir düzenleyicinin “hangi Release?” seçicisinin listelemesi gereken budur, çünkü aşağıdaki etkin Release kademesinin seçim yaptığı kümeyle aynıdır. Yanıt ayrıca, listelenen her Release’i — tam olarak releases’in onu listelediği dizeyle anahtarlanmış olarak — kilit dosyasının mutlak yoluna eşleyen lockfiles’ı da taşır; bu alan her zaman bulunur ve çalışma alanı hiç Release içermediğinde boş bir nesnedir. Yanıt unreadLinkedDirs’i de taşır; bu alan, listelemenin bir dizin okuyacağı yerde duran ve çalışma alanı kökünün dışındaki bir dizine giden her bağlantıyı — bağlantının bulunduğu köke göreli olarak — adlandırır: kökün dışındaki hiçbir dizin aranmaz, bu nedenle düzenleyicinizin böyle bir dizinin içinde gösterdiği bir Release listelenmez ve bir seçicinin nedenini söylemesini sağlayan bu alandır. Çalışma alanı yapılandırmanızın catalog_dirs altında listelediği bir dizine giden bağlantı adlandırılmaz: yapılandırma ona, Releases’in tutulduğu bir yer olarak değil, bir katalog dizini olarak ulaşmıştır. Bu alan her zaman bulunur ve böyle bir bağlantı olmadığında boştur. Yanında unreadLinkedFiles, kendi adı .yaml veya .yml ile biten ve çalışma alanı kökünün dışındaki bir dosyaya giden her bağlantıyı aynı şekilde adlandırır: böyle bir dosya, ne içerirse içersin okunmaz, bu nedenle yalnızca bu bağlantılardan biri aracılığıyla ulaşılan bir Release listelenmez ve aşağıdaki kademenin tek Release adımı onu saymaz. İstisna, çalışma alanı yapılandırmanızın bir Release olarak adlandırdığı bir dosyadır — build.authoring_release olarak ya da workspace.releases’in bir anahtarı olarak; bağlantının gittiği dosyaya göre değerlendirilir, bu nedenle bağlantıyı ya da o dosyayı adlandırmak aynı sayılır — bu dosya, bir Release bildirmesi koşuluyla, bağlantının kendi yerinde okunur ve listelenir, adlandırılmaz; başka bir şey bildiren dosya listelenmez ve bağlantısı adlandırılır. Bu alan her zaman bulunur ve böyle bir bağlantı olmadığında boştur. Çalışma alanının kendi yapılandırma dosyası ya da yanındaki CI’a ait katman dosyası, çalışma alanının dışına giden bir bağlantının kendisi olduğunda, arama onu nasıl ele alırsa alsın o dosya burada adlandırılır ve listeleme hiçbir şey yapılandırılmamış olarak okunur; bu nedenle yapılandırmanın bir bağlantı aracılığıyla adlandıracağı bir Release listelenmez; bkz. Çalışma alanı kökü ve etkin Release. Bkz. Bir Release’in kilit dosyasının yeri.
  • aggrega/activeRelease — isteğin adlandırdığı çalışma alanının hangi Release’i gösterdiği; varsayılan olarak neyin seçileceğine karar veren bir istemci için, bir release alanında mutlak yol olarak. Yalnızca çalışma alanını alır. Alan her zaman bulunur ve boş bir değer, çalışma alanının hiçbirini göstermediği anlamına gelir — bu bir hata değil, başarılı bir yanıttır; böylece bunu her daemon yeniden başlatmasında yenileyen bir istemci sıradan bir çalışma alanını bir başarısızlık olarak ele almak zorunda kalmaz. Değer boş olduğunda yanıt ayrıca basamaklamanın neye baktığının tek satırlık bir özeti olan reason alanını ve bunun adım adım dökümü olan trace alanını taşır; bir Release çözümlendiğinde ikisi de çıkarılır. Bir Release çözümlendiğinde yanıt bunların yerine o Release’in kilit dosyasının mutlak yolu olan lockfile alanını taşır; hiçbiri çözümlenmediğinde bu alan çıkarılır. Adlandırdığı Release’in aggrega/releaseCandidates tarafından listelenen bir Release olması gerekmez — bir işaretçi, o listelemenin dışarıda bıraktığı bir dizindeki, örneğin vendor/ içindeki bir Release’i ya da YAML uzantısı olmadan adlandırılmış bir Release’i adlandırabilir — bu nedenle bir istemci varsayılan Release’in kilit dosyasını bu yanıttan okur. Bkz. Bir Release’in kilit dosyası nerededir. Yanıtı basamaklamanın girdilerinden birinden kendiniz çıkarmak yerine bunu isteyin: basamaklamanın sonunda kullanmadığı bir girdi, seçtiğinden farklı bir Release adlandırır. Yanıt siz istediğinizde hesaplanır; bu nedenle bir işaretçi yazdıktan, yapılandırmayı düzenledikten ya da bir Release dosyası ekledikten sonra yeniden sormak, çalışma alanını daemon başladığındaki hâliyle değil, yeni yanıtı bildirir.
  • aggrega/setActiveRelease — o çalışma alanının .aggrega/active-release işaretçisini yazarak bir Release’i isteğin adlandırdığı çalışma alanının varsayılanı olarak kaydeder ve işaretçi yazıldıktan sonra tam olarak aggrega/activeRelease gibi yanıt verir. Çalışma alanını ve release alanını alır: çalışma alanı köküne göre göreli, içindeki bir Release’i adlandıran bir yol; aggrega/irGraph isteğinin release alanının tabi olduğu sözleşmeye tabidir — mutlak bir yol, çalışma alanının dışına tırmanan bir yol ve boş bir değer reddedilir; çalışma alanı yapılandırmanız o Release’i adlandırmadıkça bir bağlantı üzerinden dışarı götüren bir yol da reddedilir. İşaretçi, Release’i köke göre göreli olarak adlandıran tek bir satırdır; aşağıdaki basamaklamanın okuduğu biçim budur. Yalnızca çalışma alanının içine yazılır, başka hiçbir yere yazılmaz: .aggrega ya da işaretçinin kendisi çalışma alanının dışına götüren bir bağlantı olduğunda — götürdüğü yer henüz var olsun ya da olmasın — istek invalid-params hatasıyla reddedilir; iletisi, önünde kısa koduyla birlikte koşulun kendi cümlesidir, E0320: … (fatal-halts.md §“A path the operation writes leads through a link out of the directory it must stay inside (İşlemin yazdığı bir yol, bir bağlantı üzerinden içinde kalması gereken dizinin dışına götürüyor)”), bağlantıyı ve nereye götürdüğünü adlandırır ve hiçbir şey yazılmaz; çalışma alanının içinde kalan bir bağlantının üzerinden yazılır. Yanıt, gönderdiğinizi yinelemek yerine basamaklamanın neye karar verdiğini adlandırır ve build.authoring_release bir Release adlandırdığında ikisi farklılaşır, çünkü yapılandırma işaretçiden önceliklidir. Dosyayı kendiniz yazmak yerine varsayılanı bu yolla kaydedin; böylece işaretçinin nereye düştüğü, ürünün çalışma alanına yazdığı her dosyanın tabi olduğu kurala göre değerlendirilir — bkz. Çalışma alanı sınırı.
  • aggrega/effectiveConfiguration — isteğin adlandırdığı çalışma alanı için geçerli yapılandırma ve her ayarın geldiği katman. Yalnızca çalışma alanını alır: yanıt o çalışma alanının bir özelliğidir. layers, katkıda bulunan yapılandırma dosyalarını ve ortam geçersiz kılmalarını en düşük öncelikliden başlayarak listeler; settings, kaynağı belirlenmiş her ayarı noktalı adı, etkin değeri ve onu belirleyen source ile taşır. Bir source, layers içindeki eşleşen girdiyle tam olarak aynı yazılır, bu nedenle ikisi doğrudan birleştirilebilir. Bir source alanının hangi katmanı adlandırdığı ve bir satırın ne anlama geldiğinin sınırları için bkz. Etkin yapılandırma yanıtı neleri kapsar.
  • aggrega/configInit — bir kayıt defterini ve onun imza güven ilkesini kaydederek çalışır bir yapılandırma oluşturur; böylece yeni bir makine, YAML’ı elle düzenlemeden imzalı yapıtları çekip doğrulayabilir. registry isteğe bağlıdır ve değer verilmezse resmî hub kaydedilir; bu, aggrega config init komutunun taşıdığı varsayılanın aynısıdır; yanıttaki host hangisinin kullanıldığını adlandırır. global ve workspace yazma hedefi geçersiz kılmalarıdır ve ikisini birlikte göndermek reddedilir. Mevcut bir yapılandırma dosyasının üzerine yazmak yerine reddeder ve dosyayı adlandırır — yine de devam etmek için force gönderin; bu, kayıt defteri girdisini zaten var olanla birleştirir ve diğer ayarları korur. dryRun, yazma dışında düz isteğin yaptığı her şeyi yapar ve oluşturulan yapılandırmayı content olarak döndürür; bu, belgeyi kaydedilmeden önce yazarın önüne koyan bir istemci içindir; bu kipte hiçbir şey oluşturulmaz ve written false olur. Mevcut dosya reddi dryRun altında da geçerlidir, bu nedenle üzerine yazan bir yazmanın üreteceği birleştirmeyi yanıt olarak almak için onunla birlikte force gönderin. Çevrimdışı bir çalışma alanında yalnızca resmî hub kaydedilebilir: bu istek kimlik ya da anahtar almaz, bu nedenle başka herhangi bir kayıt defteri, kısa kodu ve cümlesi dahil tam olarak aggrega/registryAdd isteğinin reddettiği gibi reddedilir ve bunun yerine elle sağlanan bir ilkeyle o istek aracılığıyla eklenir. Yanıt host, scope, trust ve written alanlarını ve yapılandırma dosyası zaten var olduğunda true olan — böylece yeni bir dosya oluşturulmak yerine kayıt defteri girdisi onunla birleştirilir — ve dosya oluşturulduğunda bulunmayan existed alanını taşır. Bu, varsayılan olarak genel yapılandırmayı yazar — bkz. Bir kayıt defterine erişmek ve yazmak.
  • aggrega/configCapture — derleme için kritik etkin yapılandırmayı bu çalışma alanının kendi yapılandırma dosyasına dondurur; böylece çalışma alanı, altındaki makinenin genel yapılandırması olmadan da aynı şekilde derlenir. Yazma hedefi almaz: dondurma bir çalışma alanını kendi kendine yeterli kılmak için vardır, bu nedenle her zaman o çalışma alanının dosyasını yazar. allPlugins, dondurulan kümeyi işlenen çıktıyı belirleyen soketlerden — provider bağlamaları ve label-transform yönetişim ekleri — her plugin soketine genişletir; verdict yönetişim ve linter kapılarını ve içe aktarma soketini ekler. Yanıt configFile, workspaceRoot, captured, sockets ve catalogDirs alanlarını taşır. Bkz. Bir yapılandırma yazması geride ne bırakır, çünkü yanıt artık var olan bir belgeyi adlandırır ve bir istemcinin sonraki işi onu açmaktır.
  • aggrega/skillsInstall — bu ikili dosyaya yerleşik Aggrega becerisini, isteğin adlandırdığı her asistanın beceri klasörüne yazar; bu, aggrega skills install komutunun terminalde gerçekleştirdiği kurulumun aynısıdır. agents, asistanları tanımlayıcıyla, yani aggrega/skillsList isteğinin bildirdiği tanımlayıcılarla listeler; iki kez verilen bir tanımlayıcı bir kez kurulur ve adlandırılan asistanlardan birkaçı tek bir paylaşılan klasörü okuyorsa beceri oraya bir kez yazılır. Proje kurulumu bunu gerektirir. Hiçbir asistan adlandırmayan bir global isteği, --agent olmadan aggrega skills install --global komutunun yaptığı gibi bu makinede bulunan asistanlar için kurulum yapar — yapılandırma klasörü giriş dizininde olan ya da komutu daemon ortamının PATH değişkeninde bulunan her biri için — ve hiçbiri bulunamazsa hiçbir şey yazılmadan reddedilir; hiçbir şey için soru sorulmaz ve installed, becerinin yazıldığı asistanları adlandırır. global olmadan beceri, her asistanın isteğin adlandırdığı çalışma alanı içindeki proje klasörüne yerleşir, asla daemon’un başlatıldığı dizine yerleşmez; global: true ile, daemon ortamının adlandırdığı giriş dizini (HOME ya da Windows’ta USERPROFILE) altındaki her asistanın kullanıcıya özgü klasörüne yerleşir. Herhangi bir şey yazılmadan önce her hedef denetlenir; bu nedenle bir ret her klasörü olduğu gibi bırakır: bilinen bir beceri klasörü olmayan bir tanımlayıcı, kendisi ve mevcut tanımlayıcılar adlandırılarak reddedilir; hedefte bulunan ve becerinin yazılan her kopyasının taşıdığı yorum satırını taşımayan bir dosya, yolu adlandırılarak reddedilir. Bu satırı taşıyan bir kopya — önceki bir kurulumun yazdığı ya da yayımlanmış beceri deposundan alınmış bir kopya — değiştirilir; daha yeni bir aggrega, beceriyi kendi sürümüne bu yolla yükseltir. Çalışma alanının dışına çıkan bir bağlantı üzerinden ulaşılan bir proje klasörü, daemon’un bir çalışma alanında yaptığı her yazma gibi, hiçbir şey yazılmadan reddedilir — bkz. Çalışma alanı sınırı. Yanıt; skill, installed — yazılan her klasör için bir girdi, asistanların adlandırıldığı sırayla, her biri onu okuyan agents, mutlak folder ve replaced ile — ve scope taşır. global ile bu, makinedeki her projenin okuduğu klasörleri yazar — bkz. Bir kayıt defterine erişmek ve yazmak.
  • aggrega/skillsList — bu ikili dosyanın içerdiği beceriler ve aggrega/skillsInstall isteğinin bunları yazabildiği her asistan; aggrega skills list komutunun yazdırdığı liste. Yalnızca çalışma alanını alır ve ondan hiçbir şey okumaz. skills, her becerinin name ve description değerlerini taşır; agents ise her asistanın id, name, projectFolder — bir projenin köküne göreli; bu yüzeyde bu kök, isteğin adlandırdığı çalışma alanıdır — ve giriş dizinine göreli userFolder değerlerini taşır; ikisi de eğik çizgiyle ayrılır ve girdiler tanımlayıcıya göre sıralanır. Hiçbir şey yazmaz ve hiçbir yere erişmez.
  • aggrega/pluginAdd — yapılandırılmış kayıt defterinde adı verilen türden bir plugin arar ve onu yapılandırmaya ekler. type ve query ikisi de zorunludur: type, provider, governance, linter, importer ve cli değerlerinden biridir; query o türün plugin adlarıyla eşleştirilir ve tam olarak bir tanesine çözümlenmelidir, bu nedenle birden çoğuyla eşleşen bir sorgu keyfî olarak çözümlenmek yerine adaylarla birlikte reddedilir. capability, bir provider bağlamasının hizmet ettiği yeteneği adlandırır ve orada zorunludur; role, bir governance ekinin rolünü — label-transform, ir-verdict ya da render-verdict — adlandırır ve orada zorunludur; her biri yalnızca kendi türü için okunur ve diğer türlerde reddedilir, çünkü sessizce hiçbir şey yapmayan bir alan çalışmış gibi görünürdü. acceptCapabilities, cli için zorunludur ve o plugin’in bildirdiği yetenekleri onaylar: terminal komutu bu kararı sorarak alır, bu yüzeyde ise sorulacak kimse yoktur, bu nedenle çağıran bu kararı alır ve gönderir. global ve workspace yazma hedefi geçersiz kılmalarıdır ve ikisini birlikte göndermek reddedilir. dryRun, yazma dışında düz isteğin yaptığı her şeyi yapar ve ortaya çıkan yapılandırmayı content olarak döndürür; hiçbir şey oluşturulmaz ya da değiştirilmez ve written false olur. Kayıt defterinde yine de arama yapılır ve sürüm yine de çözümlenir, çünkü o içerikteki kimlik, bir yazmanın sabitleyeceği kimliktir. dryRun, cli türünde yok sayılmak yerine reddedilir: bir komut uzantısı eklemesinin kaydettiği, doğruladığı baytların içerik özetidir; bu, kimsenin düzenlediği bir içerik değil, derleyicinin sürdürdüğü bir kayıttır ve ekleme bu baytları ilerlerken önbelleğe alır — bu nedenle geri verilmek yerine yazılır. Sürüm sizin için sabitlenir — sorgu tek bir plugin’e çözümlenir ve girdiye, sorgunun <name>:<version> olarak adlandırdığı sürüm ya da aksi hâlde plugin’in yayımlanmış en yüksek sürümü yazılır; bu çalışma alanının güvendiği bir geri çekme bildiriminin geri çektiği adlandırılmış bir sürüm yine de sabitlenir ve yanıt withdrawn: true taşır. Bu bir kayıt defterine erişir ve hiçbir kapsamı adlandırmayan cli türünde bir ekleme genel yapılandırmayı yazar — bkz. Bir kayıt defterine erişmek ve yazmak. Bkz. Bir plugin değişikliği size ne söyler.
  • aggrega/pluginRemove — yapılandırılmış bir plugin’in girdisini kaldırır, böylece artık katılmaz. type, bir eklemenin aldığı kümenin aynısıdır ve query girdiyi tanımlar: plugin’in kısa adı, sabitlenmiş başvurusu ya da — provider için — bağlamanın hizmet ettiği yetenek. İkisi de zorunludur. global ve workspace aynı yazma hedefi geçersiz kılmalarıdır ve birlikte aynı şekilde reddedilir. Hiçbir girdiyle eşleşmeyen bir sorgu, değişmemiş bir yapılandırma üzerinde başarı olarak yanıtlanmak yerine reddedilir; böylece çağırana bir plugin’in katılmadığı halde katılmayı bıraktığı asla söylenmez ve bir yazım hatası asla farklı bir plugin’i kaldırmaz. Hiçbir kayıt defterine bağlanmaz: kaldırma yalnızca yapılandırma metni üzerinde çalışır. Hiçbir kapsamı adlandırmayan cli türünde bir kaldırma genel yapılandırmayı yazar — bkz. Bir kayıt defterine erişmek ve yazmak. Bkz. Bir plugin değişikliği size ne söyler.
  • aggrega/pluginSync — bir Plugin varlığının makineye ait kayıtlarını modülüyle hizalar: modülün kendi içe aktarmalarından türetilen ana bilgisayar işlevi kümesi ve modülün öz bildiriminden okunan komut yansısı. İki kayıt da elle yazılmaz, çünkü ikisinin de gerçek kaynağı modüldür. İki alan da zorunludur ve hiçbirinin varsayılanı yoktur — kayıtlar modülden türetilir, bu nedenle hiçbirini adlandırmayan bir hizalamanın hizalanacağı bir şey yoktur — ve ikisi de çalışma alanı köküne göre göreli yollardır; mutlak olduklarında ya da yazıldığı biçimiyle veya bir bağlantı üzerinden kökün dışına çözümlendiklerinde reddedilirler. Yalnızca bu iki blok değişir: diğer her bayt, yorumlar, boş satırlar ve tırnaklama biçemi dahil olduğu gibi korunur ve modülün gerektirdiğini zaten kaydeden bir dosya bayt bayt aynı bırakılır ve değişmemiş olarak bildirilir. Bu, adlandırdığınız varlık dosyasını çalışma alanının içinde yazar ve hiçbir kayıt defterine bağlanmaz. Bkz. Bir plugin değişikliği size ne söyler.
  • aggrega/pluginGenCatalog — seçilen her konuk için bir Plugin varlığı üretir; konuğun öz raporundan türetilen sözleşme alanlarını, yazılmış eklenti başına bir katmanla birleştirir. fromEmbedded ve plugin iki seçim kipidir ve yalnızca biri geçerlidir: bu ikili dosyanın taşıdığı her konuk ya da adlandırdığınız yoldaki tek bir modül; ikisini birden adlandırmak ya da hiçbirini adlandırmamak çözümlenmek yerine reddedilir. overlay zorunludur; fromEmbedded altında bir katman dizini, plugin altında ise tek bir katman dosyasıdır — birden çok konuk olduğunda bir katman bir konukla kimliğe göre eşleştirilir, tek konuk olduğunda eşleştirilecek bir şey yoktur. outputDir her iki teslim biçiminde de zorunludur ve dryRun bundan muaf tutmaz: deneme çalıştırması içeriğin nereye gittiğini değiştirir, hangi dosyanın içeriği olduğunu değil; bu nedenle döndürülen her belge yine ait olduğu yolu adlandırır ve bu yol bu dizinden oluşturulur. Buradaki üç yol aynı biçimde değerlendirilmez ve ayrım, üretimin her biriyle ne yaptığını izler. plugin ve overlay okunur ve ikisi de sizin seçtiğiniz dosyalardır — bir modül, araç zincirinin derlediği dizinin altına düşer ve katmanı onun yanında yazılır — bu nedenle her biri mutlak olabilir ve gerçekte bulunduğu yerden okunur. outputDir dizinine yazılır; bu nedenle çalışma alanı köküne görelidir ve mutlak olduğunda ya da olduğu gibi veya bir bağlantı aracılığıyla dışarıya çözümlendiğinde reddedilir — dışarıya çıkan bağlantılı bir dizinin altında henüz oluşturulmamış bir dizin de o dizin gibi reddedilir. Değişmemiş girdiler üzerinde yeniden çalıştırmak bayt düzeyinde aynı varlıkları üretir. Bu, dryRun onları içerik olarak istemedikçe, üretilen varlıkları çalışma alanının içinde outputDir altına yazar. Bkz. Bir eklenti değişikliği size ne söyler.
  • aggrega/getSchema — bir varlık ya da sözleşme türü için JSON Schema; çalışan ikili dosyaya derlenmiş kopyadan okunur. kind, küçük harfli ve tireli şema belirtecidir — component, aggregate, release, recipe, ir, wasm-provider vb. — ve isteğe bağlıdır, çünkü iki sorudan hangisini sorduğunuzu seçer. Bir tür adlandırırsanız yanıt kind ve schema taşır; şema, bir belgeyi tutan bir dize olarak değil, JSON belgesi olarak gelir. Hiçbirini adlandırmazsanız yanıt bunun yerine kinds ve entityKinds taşır: hangi türleri adlandırabileceğiniz, iki genişlikte. kinds, bu ikili dosyadan istenebilecek her belirteçtir ve aggrega get-schema --list komutunun yazdırdığı sırayla gelir. entityKinds, bir yazarın belgesini yazdığı daha dar kümedir; her girdi geri gönderilecek kind belirtecini, belgenin kendi kind: alanına giren documentKind değerini ve tek varlık doğrulamasının, yayımlamanın ve ada göre incelemenin o türden bir belgeyi kabul edip etmediğini söyleyen acceptedBy alanını taşır. Bunlardan herhangi birinden bir seçici oluşturmadan önce Bir yazara hangi türleri sunabilirsiniz bölümüne bakın. Şema yanıtı ve numaralandırma hiçbir zaman birleştirilmez; bu nedenle hangi sorunun yanıtlandığı yanıttan okunabilir. Hiçbir şemanın karşılık gelmediği bir belirteç, iletide geçerli kümenin tamamıyla birlikte reddedilir; böylece bir yazım hatası ikinci bir çağrı olmadan düzeltilir. Çalışma alanından hiçbir şey almaz, hiçbir kayıt deposuyla iletişim kurmaz ve hiçbir şey yazmaz; bu nedenle hiçbir şey içermeyen bir çalışma alanında da yanıt verir — bu da onu, bir düzenleyicinin şema ilişkilendirmesini başka bir yerde kurulu şema kopyasına göre değil, düzenleyicinin gerçekte çalıştırdığı ikili dosyaya göre bağlamak için kullanılabilir kılar.
  • aggrega/scaffoldEntity — bir varlık türü için başlangıç belgesi: tam olarak o türün şemasının gerektirdiği alanlar; sabit apiVersion ve kind doldurulmuş, bir değer gereken her yerde bir yer tutucu bulunur. kind zorunludur ve küçük harfli, tireli şema belirtecidir — component, aggregate, release, recipe, manifest, feature vb.; kind olmadan çağrılan aggrega/getSchema hangi belirteçleri gönderebileceğinizi bildirir ve hiçbir şemanın karşılık gelmediği bir belirteç iletide o kümeyle birlikte reddedilir; böylece bir yazım hatası ikinci bir çağrı olmadan düzeltilir. Yazara tür seçimi sunan bir istemci, o yöntemin entityKinds alanını okur; bu, belgesi yazılabilen türlerin kümesidir. name isteğe bağlıdır ve şeması bir ad gerektiren türler için metadata.name değerini doldurur. Yanıt kind ve skeleton taşır. Bir iskele yanıtı size ne verir bölümüne bakın, çünkü yanıt yazılmış bir belge değil, yazılacak bir belgedir. İskelet, aggrega/getSchema yönteminin bildirdiği aynı şemadan türetilir; bu nedenle ikisi tek bir kaynaktan yanıt verir. kind yerine example gönderildiğinde, belgelerin çalıştırılabilir örneklerinden birini çalışma alanının yeni bir dizinine yazar; tıpkı aggrega scaffold --example komutunun terminalde yaptığı gibi. Yalnızca list: true gönderildiğinde mevcut tüm örneklerle yanıt verir ve hiçbir şey yazmaz. Her iki form da çalışma alanını gerektirir; bu nedenle ikisinden biri için yapılan istek onu workspaceRoot alanında adlandırır ve hiçbirini adlandırmayan bir istek reddedilir. dir yeni dizini çalışma alanı köküne göreli olarak adlandırır ve varsayılanı örneğin adıdır; mutlak bir değer ya da kökün dışına çözümlenen bir değer — yazıldığı hâliyle ya da bir bağlantı üzerinden — herhangi bir şey okunmadan önce reddedilir ve herhangi bir şey içeren bir dizin reddedilip olduğu gibi bırakılır. Bir listenin yanıtı examples taşır, her biri name, level ve summary ile; bir yazmanın yanıtı example, dir, files — yazılan her dosya, dir dizinine göreli — next, örneğin sayfasının onu derlemek için verdiği komutlar (vermediği yerde yoktur) ve version, örneğin okunduğu belge sürümünü taşır. İki formun alanları birlikte gönderildiğinde — kind ile example, example ya da kind ile list, example ya da list ile name veya example olmadan dir — herhangi bir şey okunmadan önce, asistan aracının onları reddettiği sözcüklerle reddedilir. Bir yazma, makinede çalışma alanının kendi imza denetiminin kabul ettiği bir kopya bulunmadığında belge paketini edinir ve çalışma alanının içine yazar — bkz. Bir kayıt defterine ulaşma ve yazma.
  • aggrega/import — yabancı bir kaynak tanımını taslak Aggrega yazım dosyalarına dönüştürür; aggrega import komutunun bir terminalde yaptığı dönüşümün aynısıdır. source zorunludur ve dönüştürülecek dosyayı ya da dizini, mutlak bir yol olarak veya çalışma alanı köküne göreli olarak adlandırır — başka bir aracın dışa aktardığı bir tanım, onu nereye kaydettiyseniz oradadır; bu nedenle bu yol yalnızca çalışma alanının içinde değil, gerçekte bulunduğu yerden okunur. Bir dizin, aggrega import komutunun okuduğu gibi okunur: içeri aktarıcının bildirdiği dosya kalıplarının seçtiği dosyalarına, çalışma alanının derleme çıktısı klasörü dist/ hariç tutularak ve nerede bulunursa bulunsun kendi içinde sınırlı tutularak; bu nedenle içindeki hiçbir bağlantı dışarıya doğru izlenmez. outputDir isteğe bağlıdır ve taslakların gideceği dizini adlandırır; bu sözleşmeyi taşımaz: ona yazılır, bu nedenle çalışma alanının içinde bir yoldur ve mutlak bir değer ya da kökün dışına çözümlenen bir değer — olduğu gibi veya bir bağlantı aracılığıyla, böyle bir bağlantının altında henüz oluşturulmamış bir dizin de dahil — reddedilir. Bunu atlarsanız taslaklar, aggrega import komutunun hiçbir hedef adlandırmadığında yazdığı yere, çalışma alanı kökünün altına gider — dryRun altında da. format, kaynak biçimini açıkça adlandırır; atlarsanız biçim, içeri aktarıcıların bildirdiği imzalardan tanınır — çalışma alanı kataloğununkiler ve derleyicinin çekirdek içeri aktarıcılarınınkiler aynı şekilde — ve hiçbirinin tanımadığı ya da birden fazla biçimin içeri aktarıcılarının tanıdığı bir kaynak, tahmin edilmek yerine format istenerek reddedilir. target, compose ya da helm gibi bir sağlayıcı yeteneğini adlandırır — bir Recipe’in spec.capability alanının bağlandığı sözcük — ve tam olarak aggrega import --target komutunun yaptığı gibi, içeri aktarıcının taslaklarının yanında, taslak Release’in o sağlayıcı için dayandığı Manifest’i de taslak olarak oluşturur: manifest.yaml; taslakların ihtiyaç duyduğu her bileşen türünü ve özellik türünü — taslak Aggregate’in bir araya getirdiği bir katalog Aggregate’inin türleri de dahil — çalışma alanının kataloğunun onun için sunduğu o yeteneğe ait Recipe’e ya da özellik tarifine, sürümsüz yetenek nitelikli adıyla eşler: var olan tek olanına ya da birkaç tane varsa türün adını taşıyanına. Release’in spec.manifest alanı ona ayarlanır; hiçbiri olmayan ya da birkaç tane olup hiçbiri bu şekilde adlandırılmamış bir tür eşlenmeden bırakılır ve onu adlandıran bir warn bulgusu verilir; bir içeri aktarıcının kendisinin taslak olarak oluşturduğu bir eşleme ise katalog onu o tür ve yetenek için sunuyorsa korunur, aksi halde bir warn bulgusuyla atılır. Katalogdaki hiçbir Recipe’in bağlanmadığı bir target, içeri aktarıcı çalışmadan önce, onu ve kataloğun Recipes’inin bağlandığı yetenekleri adlandırarak reddedilir ve hiçbir şey yazılmaz; atlarsanız hiçbir Manifest taslağı oluşturulmaz — önceki içeri aktarmanın kaydının adlandırdığı hedef için taslak oluşturan sync dışında. Makinenin henüz tutmadığı bir çekirdek içeri aktarıcı, ona ihtiyaç duyan ilk içeri aktarma tarafından getirilir — bkz. Bir içeri aktarma yanıtı size ne söyler. dryRun, düz isteğin yaptığı her şeyi yazma dışında yapar ve taslakları önce yazara gösteren bir istemci için içerik olarak yanıtlar; altında hiçbir şey oluşturulmaz ve written boştur. sync, önceki bir içeri aktarmanın outputDir içinde oluşturduğu taslakları, aggrega import --sync komutunun yaptığı gibi, yalnızca içeri aktarmanın yazdıklarını değiştirerek kaynakla güncel hale getirir; o olmadan, taslakları zaten var olan bir Aggregate’in üzerine yazılacak bir istek reddedilir. Yanıt format, outputDir, written, files, drift, diagnostics, decisions ve halted taşır. Bir içeri aktarma yanıtı size ne söyler bölümüne bakın, çünkü içeri aktarıcının tam olarak dönüştüremediği bir kaynak bir hata değil, başarılı bir yanıttır.
  • aggrega/explainError — derleyicinin bir kodun adlandırdığı koşul hakkında bildirdikleri ve yazım düzeltmesini öğreten yayımlanmış girdiler. code zorunludur ve bir koşulun iki tanımlayıcısından birini alır: bir tanılamanın shortCode içinde taşıdığı kısa kod ya da code içindeki açıklayıcı kod. Bu, bu protokoldeki tanılamaların zaten taşıdığı bir kodun açılımıdır ve aggrega explain komutunun bir terminalde yazdırdığı yanıtın aynısıdır. Yanıt her zaman koşulu — shortCode, code ve message — taşır, çünkü bu kadarı ikili dosyanın içinde bildirilmiştir ve ağ gerektirmez; entries yayımlanmış adım adım açıklamayı taşır ve note, eksik olduğu yerde neden eksik olduğunu söyler. Bu, makinenin çalışma alanının kendi imza denetiminin kabul ettiği bir kopyayı tutmadığı durumda belgelendirme paketini edinir — bkz. Bir kayıt defterine erişmek ve yazmak. Bkz. Bir tanılamanın taşıdığı kodu açmak.
  • aggrega/invalidate — düzenleyicinin dosya izleyicisinden gelen bir önbellek geçersizleştirme sinyali.

Bildirimler:

  • $/cancelRequest — istemciden sunucuya: o kimlikle gönderilmiş, sürmekte olan isteği durdur. Arka plan hizmeti o isteğin işini iptal eder; bir işlem iptali anında değil, bir sonraki adım sınırında fark eder, bu nedenle zaten yürütülmekte olan iş bir süre daha devam eder. Hiçbir şeyin çalışmadığı bir kimliği iptal etmek, etkisi olmayan güvenli bir işlemdir.
  • $/progress — sunucudan istemciye: uzun bir işlemin o sırada ne yaptığı, isteğin raporlanmasını istediği belirteç üzerinden. Yalnızca bir belirteç taşıyan istek için gönderilir. Bkz. Uzun bir işlemi izlemek.
  • aggrega/shutdown — işbirliğine dayalı bir boşaltma başlatır: sürmekte olan istekler tamamlanır, yeni istekler reddedilir, ardından arka plan hizmeti çıkar.
  • aggrega/publishDiagnostics — sunucunun gönderdiği bir tanılama kümesi (lockfile sapması uyarıları ve başlangıç durumu için kullanılır). Her girdi, onu arka plan hizmetinin hangi tanılama katmanının ortaya çıkardığını adlandıran bir source taşır: yazılmış belgelerle ilgili bir bulgu için aggrega, bir derlemenin ortaya çıkardığı bir uyarı için aggrega-build — ortaya çıkardığı her uyarı, yani aggrega build komutunun yazdırdığı kümenin aynısı — ve bir yayımlama uzlaşımları bulgusu için aggrega-lint, yani aggrega lint komutunun yazdırdığı bulguların aynısı. Alan her girdide her zaman bulunur; böylece bir istemci bunları ayrımsız tek bir liste olarak göstermek yerine gruplayabilir ve hiçbir zaman eksik bir kaynağı katmanlardan birinden ayırt etmek zorunda kalmaz. Bir dosya için çerçeve yalnızca kümesi bu istemciye en son bildirilen kümeden farklı olduğunda gönderilir; bu nedenle aynı bulguları yeniden hesaplayan bir istek hiçbir şey göndermez; bir dosyanın ilk çerçevesi ve bir dosyanın kümesini boşaltan çerçeve ise birer farktır ve her zaman gönderilir.

Sürecin kendisinden durmasını istemek, arka plan hizmetine aynı koşullarla ulaşır. Bir terminalden gelen kesme ya da bir denetleyiciden veya kapsayıcı çalışma zamanından gelen sonlandırma isteği, aggrega/shutdown komutunun başlattığı boşaltmayı başlatır: sürmekte olan istekler tamamlanır, yeni istekler reddedilir, ardından arka plan hizmeti çıkar. İkinci bir istek süreci hemen sonlandırır. Arka plan hizmetini başlatan bir istemci onu her iki yoldan da durdurabilir; onu protokol üzerinden durduran istemci ile ona sinyal gönderen istemci aynı boşaltmayı elde eder.

Canlı doğrulama

Her aggrega/validate isteğinde daemon, düzenleyici arabelleğini belgenin şemasına göre doğrular ve sorunlu anahtarı gösteren tanılamalar döndürür; bu, kaydedilmemiş içerik üzerinde bir derlemenin vereceği kararın aynısıdır. content göndermeyen bir istek, dosyanın diskteki hâlini sorar; boş gönderilen bir content ise boş bir arabellektir, dosya için bir istek değildir. İçeriği olmadan gönderilen bir dosya, çalışma alanının barındırdığı ve okunabilen bir dosya olmalıdır; çalışma alanının dışındaki bir dosya, dışarıya çıkan bir bağlantı üzerinden erişilen bir dosya veya var olmayan bir dosya, geçersiz parametre koduyla reddedilir. Katalog varlıkları, Aggregates, Manifests ve Releases, apiVersion ve kind değerleriyle tanınır. Böyle bir başlık taşımayan iki belge, yani .aggrega-config.yaml çalışma alanı yapılandırması ve isteğin adlandırdığı Release’in kilit dosyası, bunun yerine dosya adıyla tanınır; böylece bunlardan herhangi birindeki gereksiz veya biçimi bozuk bir anahtar da anında işaretlenir. Aggrega belgesi olmayan dosyalar, yani Helm chart şablonları, Compose dosyaları, Kubernetes manifestleri ve Cargo.lock ya da flake.lock gibi diğer ekosistemlerin .lock dosyaları tanılama almaz; daemon yabancı dosyalar hakkında hiçbir zaman rapor vermez.

Hâlâ borçlu olunan bir yer tutucu, anahtarında ve aldığı değerle birlikte adlandırılır. aggrega validate komutunun tek bir varlık olarak denetlediği türden bir katalog varlığı, boş dize olarak bıraktığı zorunlu değerler açısından da o komutun uyguladığı okumayla okunur; böylece daemon, aynı baytlar için komutun adlandırdığı her yer tutucuyu adlandırır. Her yer tutucu bir giriştir: message anahtarın hâlâ borçlu olunan bir yer tutucu olduğunu söyler, suggest değerin ne aldığını söyler ve keyPath anahtarın noktalı yolunu taşır. Giriş, şemanın o boş değer için kendi bulgusunun yerini alır; belgedeki diğer her bulgu ise şema denetiminin bildirdiği gibi bildirilir. Şemanın boş olarak kabul ettiği bir yer tutucu da adlandırılır, ancak şema denetimi onunla ilgili hiçbir şey bildirmez; taslak bir Recipe’in veya FeatureRecipe’in capability ve implements alanları karşılaşacağınız örneklerdir. Şema denetimi belgeyi de reddettiğinde her giriş o denetimin kodunu, E0215’i taşır; belgeyi kabul ettiğinde ise girişler kod taşımaz: bunlar, komutun raporunun o baytlar için taşıdığı tanımlayıcıların aynısıdır. Bir giriş, boş değeri tutan anahtarda, komutun onu adlandırdığı satırda çizilir; bu, component.aggrega.ai/type etiketi gibi kendi adı nokta içeren bir anahtar için de geçerlidir (şema denetiminin böyle bir anahtar için bildirdiği bulgu ise onu kapsayan anahtarda çizilir) ve keyPath anahtarı eksiksiz adlandırır. Bu, isteğin bir Release adlandırıp adlandırmamasından bağımsız olarak geçerlidir, çünkü belgenin kendi başına yanıtladığı bir sorudur; hâlâ bir değer borçlu olan bir belge de henüz yayımlama uzlaşımlarının sorulduğu bir belge değildir: şekli şema tarafından reddedilen bir belgede olduğu gibi, o katman bu belge için temizlenir.

Her istek ilgili olduğu Release’i adlandırır ve daemon kendine ait hiçbirini tutmaz. Anlamsal denetimler o Release’in bağımlılık kapanışını çözer ve sabitlemeleri için o Release’in lockfile’ını okur — ya da bir katalog varlığı için, sonraki paragrafın açıkladığı gibi, o Release’in derlemede kullandığı katalog dizinlerini okur — böylece iki ayrı Releases adlandıran iki istek, her biri kendi adlandırdığı Release hakkında yanıtlanır. Aralarında hiçbir şey aktarılmaz: değiştirilecek seçili bir Release yoktur ve hangi Release’e karşı doğrulama yaptığınızı değiştirmek, daemon’a unutması söylenmesi gereken bir şey değil, bir sonraki istekteki farklı bir değerdir.

Bir Release ile adlandırılan katalog varlığı, tek bir varlık olarak, o Release’in koşullarında denetlenir. Bir Component, Feature, Recipe, FeatureRecipe veya Plugin tutan ve bir release ile gönderilen bir file, düzenleyicinin kaydedilmemiş arabelleği üzerinde aggrega validate <path> --release <release> komutunun çalıştırdığı denetimi alır: başvuruları (bir Recipe’in uyguladığı Component, bir sütunun başvurduğu kitaplık), çalışma alanı yapılandırmasının o Release’e verdiği katalog dizinleri üzerinden çözümlenir; böylece bir dosya, onunla derleme yapan Release’in koşullarında temiz olabilir ve dizinleri başvurduğu şeyi içermeyen bir Release’in koşullarında başarısız olabilir. Bu, komut satırının ve aggrega mcp aracının validate aracının aynı Release yanındaki aynı varlık için verdiği karardır ve onlarınki gibi hiçbir kapanışı dolaşmaz, hiçbir kilit dosyasını okumaz. Engelleyici bir bulgu, denetimin kendi sözcükleriyle yazılmış ve onun kodlarını taşıyan tek bir hata girişidir; Bir tanılama girişinin taşıdıkları bölümünde açıklandığı gibi, varlıkta adlandırdığı anahtarda, hiçbirini adlandırmıyorsa varlığın kind: anahtarında çizilir; ancak bir derleme o hatayı dosyada zaten bildiriyorsa, tek rapor derlemenin girişidir. Denetimin kataloğu okurken çıkardığı bir uyarı, ondan önce gelen bir uyarı girişidir; dizinlerin tümünün mevcut olduğu temiz bir denetim hiçbir giriş döndürmez. Başarısız bir onaylama (Recipe’te veya uyguladığı Component’te fail çağıran bir onaylama) burada engelleyici bir bulgu değil, denetimin sözcükleriyle yazılmış, kodlarını taşıyan, A Release must satisfy this assertion before a build of it can pass. cümlesiyle kapanan ve engelleyici bulgunun çizileceği yerde çizilen bir uyarı girişidir: bir Recipe’in onaylaması assertions altındaki o onaylamanın kendi anahtarında, bir Component’inki ise Recipe’in kind: anahtarında. Engelleyici bir bulgu gibi, dosyada aynı hatayı bildiren bir derleme girişine yer bırakır. Denetim, varlığı bir Release’in ayarladığı değerler yerine yer tutucular ve şema varsayılanları etrafında oluşturur; bu nedenle bir Release’i bekleyen bir onaylamayı bozuk olandan ayıramaz ve kararı, aynı onaylamayı hata olarak bildiren bir derlemeye bırakır (başarısız bir onaylama bir uyarıdır). Çalışma alanı yapılandırmasının Release için listelediği ve bir dizin olmayan bir dizin (örneğin orada hiçbir şey bulunmuyorsa) denetimi orada durdurur: dosya, denetimin kararı yerine tek bir hata girişi taşır; bu, her komutun o dizine verdiği rettir ve girişi, onu listeleyen yapılandırma dosyasını ve satırı ve ayarı adlandırır (Yerel varlıkların okunduğu yer). Hiçbir dosyayı adlandırmayan ya da bir dizini adlandıran bir release, çalışma alanının koşullarında denetlenmek yerine, dosyada komut satırının onu reddettiği cümleyle yanıtlanır. Tek bir varlığın derlemesinin yerine geçemeyeceği şeyler, komut satırının değerlendirdiği gibi değerlendirilir ve komut satırının bir kenara bıraktığı veya denetlemediği şeyler burada hiçbir giriş döndürmez; bkz. tek varlık doğruluğunun denetlemedikleri ve şablonu yalnızca bir topoloji kenarının veya eklenmiş bir kimlik bilgisinin sağladığı bir değeri okuyan bir Recipe için tek varlık doğruluğu. Release’in kendi Aggregate’i, bir Manifest, bir Release ve bir kitaplık tek tek denetlenmez, çünkü tek varlık denetimi bu türleri almaz; bunlar yukarıdaki kapanış denetimlerini korur. Workload içeriği tutan bir arabellek, Aggrega belgesi olmayan YAML olarak okunur, çünkü bu içerik bir Recipe’in veya FeatureRecipe’in workload: alanının içine yazılır ve bulunduğu yerde, orada denetlenir; yol ile bir Workload dosyası verilen komut satırı ve validate aracı ise onun şeklini kendi başına denetler.

Bir Release belirtmek isteğe bağlıdır ve yanıt, ikisinden hangisini istediğinizi söyler. Bir tane belirtirseniz yukarıdakilerin tümünü alırsınız. Hiçbirini belirtmezseniz bir belgenin kendi başına yanıtladığı denetimleri alırsınız — ayrıştırılıp ayrıştırılmadığı, kendi şeklinin kabul edilebilir olup olmadığı ve tek bir varlık olarak doğrulanan türde bir katalog varlığı için hâlâ hangi yer tutucuları borçlu olduğu —; hiçbir Release çözümlenmez, hiçbir kapanış dolaşılmaz ve hiçbir kilit dosyası okunmaz; yanıt bu durumda checked: "document" taşır. Bir Release belirtirseniz bu anahtar bulunmaz, çünkü o yanıt yöntemin tam kararıdır ve nitelenecek bir yanı yoktur.

Tanılamalardan çıkarım yapmak yerine anahtarı okuyun, çünkü iki yanıt aynı görünebilir. Release olmadan doğrulanan iyi biçimlendirilmiş bir belge boş bir tanılama listesiyle yanıt verir; bu, temiz bir tam kararın verdiği yanıtın tam olarak aynısıdır, dolayısıyla “hiçbir sorun yok” ile “Release gerektiren hiçbir şeye bakılmadı” arasını ayıran tek şey checked’tir. Aynı kuraldan bir sonuç çıkar: bir kilit dosyası, isteğin belirttiği Release ile ilişkisinden tanınır; bu nedenle hiçbir Release belirtmeyen bir istek hiçbir kilit dosyasını tanımaz ve hiçbiri hakkında bir şey bildirmez.

Hiçbir Release içermeyen bir çalışma alanı reddedilmek yerine yanıtlanır ve daemon’un geri kalanını orada kullanılabilir tutan budur. Doğrulama, diğer her dosya işleminin okuduğu ayrıştırma önbelleğini besler; bu nedenle yalnızca katalog içeren bir depo, tek Aggregate’li bir iskele ya da geçici bir dizin yine de üzerine gelme bilgisi, tamamlama, tanıma gitme, başvurular, uygulamalar ve önbelleğe alınmış tanılamalar alır. Bunun yerine reddetmek, tam da bir istemcinin belirtecek Release’i olmadığı çalışma alanlarında bunların tümünü de götürürdü.

Bir tanılama girdisinin taşıdıkları

Her girdi kendini line ve column ile konumlandırır; ikisi de el sıkışmada anlaşılan konum kodlamasında 1 tabanlıdır ve girdi bütün bir belirteci kapsadığında end_line ile end_column ekler. message bir istemcinin kullanıcıya gösterdiği metindir, severity onu sınıflandırır ve source, yukarıda açıklandığı gibi, onu daemon’un hangi katmanının ortaya çıkardığını belirtir.

Katmanlar tek bir dosya hakkında farklı soruları yanıtlar; bu nedenle her birinden bir girdi, biri diğerinin kopyası olmadan aynı satırda durabilir: biri dağıtımın doğru olmadığını, diğeri varlığın yayımlanabilir olmadığını söyler. Bunları tek bir liste olarak gösteren bir istemci tek bir sorunu iki kez bildirirdi; onları ayıran şey source’u okumaktır.

Bir girdinin nerede durduğu, onu hangi katmanın ortaya çıkardığına değil, neyle ilgili olduğuna bağlıdır. Yazarın yazdığı bir şeyle ilgili bir bulgu, yazarın onu altına yazdığı anahtarda konumlandırılır; böylece düzenleyici onu düzenlemenin yapılacağı yere çizer. Dağıtılmış topolojinin şekliyle ilgili bir bulgu bir satır yerine bir bileşeni ve bir teslim anahtarını belirtir — bunlar belgedeki değil, dağıtılmış topolojideki koordinatlardır —; bu nedenle belgenin kind: anahtarına çizilir ve koordinatlarını bunun yerine iletide belirtir. Her iki tür de aggrega-build katmanına ulaşır, çünkü bir derleme ikisini de ortaya çıkarır. Bir derlemenin işleme sırasında ortaya çıkardığı bir ret de, reddin kendisinin işaret ettiği belgede bu katmana ulaşır — denetimlerini karşılamayan bir Workload, Recipe’sinin workload anahtarında; bir Recipe’nin başarısız olan doğrulaması, o doğrulamanın kendi anahtarında; grafiğin bileşiminin reddettiği bir girdi, Release’in ya da Aggregate’in onu altına yazdığı anahtarda; ve birkaç bulguyu birleştiren bir reddin her bulgusu, kendi belgesinde ve anahtarında — ve hiçbir belgeye işaret etmediği yerde, Aggregate’in kind: anahtarında; İşleme sırasında ortaya çıkan bir ret bunu açıklar. Dolayısıyla bir istemci her girdiyi kendi line ve column değerlerine göre yerleştirir ve hiçbir zaman katmandan bir konum çıkarmaz.

Belgenin içerdiği hiçbir anahtarı belirtmeyen bir bulgu, belgeyi adlandıran anahtara çizilir. Bir belgenin kendi denetimlerinin, belgenin söyledikleri hakkında ortaya çıkardığı bir bulgu, tek varlık denetiminin bulgusu ve bir derlemenin ortaya çıkardığı bir uyarı ya da ret, her biri belirttikleri anahtara çizilir; hiçbirini ya da belgenin içermediği bir anahtarı belirttiklerinde belgenin kind: anahtarına, belge kind: bildirmiyorsa metadata.name anahtarına çizilir; dosyanın başına ise yalnızca belge ikisini de bildirmediğinde ya da ayrıştırılamadığında çizilir. Bir belge genellikle bir yorumla açılır — her katalog dosyası bir lisans başlığı taşır — ve ilk satırına çizilen bir girdi o yorumun üzerinde durur ve oradaki bir hata gibi okunurdu; oysa belgenin kendi kimliği, yazarının yazdığı bir satırdır. Belgenin söylediklerinden başka bir şeyle ilgili bir girdi dosyanın başına yerleştirilir: Release’in bağımlılıkları hakkında bir Dependencies: girdisi, belgede hiçbir şey belirtmeden duran bir aşama, kaymış bir kilit dosyası, bir işlemenin reddetmek zorunda kaldığı bir başvuru, yüklenemeyen bir Release — ve kuralı hiçbir satır hesaplamamış bir aggrega-lint girdisi de öyle. Bir konumun çizilmek yerine belirtildiği yerde, hiçbir anahtar belirtmeyen bir bulgunun yine konumu yoktur: hiçbir anahtar belirtmeyen bir reddin hata yanıtı, data içinde yalnızca belgeyi taşır.

Bir girdinin hangi belgede yayımlandığı da aynı kuraldan çıkar. Bir Release belirten doğrulama, o Release’in Aggregate’ini, Release’in kendisini, Aggregate’in içe aktardığı her modülün belgesini ve Release’in belirttiği Manifest’i yanıtlar. Release’te konumlanan bir bulgu — Release’in bir bileşenin bağlantılarından birine yazdığı bir girdinin, o bağlantıya verdiği boyutlandırmanın, orada doldurduğu ya da boyutlandırdığı bir eklentinin, bağladığı bir bağlantının, yalnızca Release’in bir bileşene ya da bir sınıra eklediği bir Feature’ın veya bir eklentiye verdiği infra’nın reddi — Release belgesi doğrulandığında, Release’te onu yazan anahtarda yayımlanır ve Aggregate’te hiç yayımlanmaz. Bir modülün kendi belgesinde konumlanan bir bulgu — modülün bileşenlerinden birinin bildirdiği şeyin, eklentilerinin bağladığı bir soketin, değerlerinin ya da kendi bağlantılarındaki değerlerin reddi — o modülün belgesi doğrulandığında, orada onu yazan anahtarda yayımlanır ve Aggregate’te hiç yayımlanmaz. Manifest’in eşleme tablosuyla ilgili bir bulgu — bir türü onu uygulamayan bir Recipe’ye ya da FeatureRecipe’ye eşleyen bir girdi, sürüm sabitlemesi ayrıştırılamayan bir girdi ya da extends zinciri izlenemeyen eşlenmiş bir tür — o Manifest doğrulandığında, ilgili olduğu eşleme girdisinin anahtarında yayımlanır ve Aggregate’te hiç yayımlanmaz; Manifest’in açık metni o girdiyi yazmıyorsa — kendi extends’i aracılığıyla devraldığı bir girdi ya da kaydedilmemiş bir düzenlemenin kaldırdığı bir girdi — bulgu Manifest’in ilk satırında yayımlanır. O Release’in doğrulamasının ortaya çıkardığı diğer her bulgu Aggregate’te yayımlanır; bunlar arasında çalışma alanınızın hiçbir belgesini belirtmeyen bağımlılık düzeyindeki bulgular da vardır: geri çekilmiş bir başvuru ya da eklenti, extends zinciri çözümlenmeyen ya da şeması geçersiz olan bir katalog Component’i veya Feature’ı, güven kaydıyla eşleşmeyen bir kapı eklentisi, hiçbir eşlemenin çözümlemediği bir bileşen örneği, sağlayıcısı bildirdiği bir girdi türünü render edemeyen bir Recipe veya FeatureRecipe ve şema sütunu örtüşmesi ile genişletmede daraltma uyarıları. Dolayısıyla, derlemenin hangi aşaması ortaya çıkarmış olursa olsun, operatörün yazdıklarıyla ilgili bir bulgu Release açıkken, bir modülün bildirdikleriyle ilgili bir bulgu o modül açıkken, bir eşlemeyle ilgili bir bulgu ise Manifest açıkken görünür; her açık belgeyi Release’e karşı doğrulayan bir düzenleyici her birini orada gösterir. Bağımlılıkları hiç çözümlenemeyen bir Release bu bulguların hiçbirini ortaya çıkarmaz; bunları çözümleme başarısızlığı, Release’in kendi belgesinin ve ona karşı doğrulanan, daemon’un Canlı doğrulama bölümünde açıklandığı gibi tanıdığı ve tek bir varlık olarak denetlemediği diğer her belgenin — Aggregate’i, Manifest’i, bir kütüphane, başka bir Release, çalışma alanı yapılandırması — başında, Dependencies: önekiyle ve çözümlemenin onu neyin durdurduğuna dair kendi açıklamasını taşıyan tek bir girdidir. Release’in kendi belgesinde girdi o açıklamadan ibarettir. Diğer her belgede önce belgenin o Release’e karşı denetlendiğini söyler ve Release’i bir isteğin belirttiği biçimde adlandırır — Dependencies: this document is checked against the Release <release>, whose dependencies cannot be resolved: ardından açıklama gelir —, çünkü o belgedeki hiçbir şey hangi Release’e karşı denetlendiğini söylemez: her açık belgeyi seçili tek Release’e karşı denetleyen bir düzenleyici, girdiyi o Release ile hiçbir ilgisi olmayan belgelere koyar ve nedenin seçim olduğunu size söyleyen addır. Daemon’un tanımadığı bir dosya, onunla birlikte hangi Release belirtilmiş olursa olsun böyle bir girdi taşımaz.

Bir yanıt, doğrulama ne kadar ilerlemiş olursa olsun dosyada duran her katmanı taşır. aggrega/validate yanıtı dosyanın tüm güncel durumudur: bu doğrulamanın buldukları, bir derlemenin, bir önizlemenin ya da bir grafik isteğinin dosyada yayımladığı aggrega-build girdileri ve yayımlama uzlaşımları bulguları; her biri kendi source’u altında. Arabellekte duran bir doğrulama — ayrıştırılamayan ya da zarfını şemanın reddettiği bir belge — aynı şekilde yanıt verir: kendi bulgusunu bildirir ve dosyadaki her derleme girdisini yerinde bırakır, çünkü derleme hakkında hiçbir şey öğrenmemiştir. Dolayısıyla bir istemci dosya için tuttuğunu, katman katman, herhangi bir yanıttan değiştirebilir.

Bir hata bir kez raporlanır. Bir belgenin kendi doğrulaması ile bir derleme, belgede aynı hatayı bulabilir: tek varlık denetimi, bir derlemenin de işlediği bir Recipe’i işler; doğrulama, bir derlemenin oluşturduğu grafiği oluşturur; bağımlılıkları çözümlenmeyen bir Release ise ikisinde de başarısız olur. Bir derleme bir belgede böyle bir hatayı raporladığı sürece, o belgenin doğrulaması onu ikinci kez raporlamaz: aynı belgedeki bir derleme reddiyle aynı koşulu — aynı code değerini — adlandıran, aynı aralığa ya da kendine ait hiçbir anahtara yerleştirilmiş — hiçbir anahtar adlandırmayan bir girdinin çizildiği yere ya da dosyanın başına çizilmiş — bir aggrega girdisi, o belgenin her yanıtından ve her yayınından çıkarılır ve derlemenin raporu tek başına kalır. Derlemenin raporu, reddin aggrega-build katmanındaki girdisidir; ya da bir bağımlılık çözümlenmediği için 1004 ile reddedilen aggrega/build, aggrega/buildPreview veya aggrega/irGraph için, o yanıtın kendisidir — hiçbir şeyin yayınlamadığı yanıt — ve data.file değerinin adlandırdığı belgede, yoksa data.lockfile değerinde, yoksa isteğin adlandırdığı Release’te geçerlidir; bir Release için bu türden en son yanıt esas alınır. Doğrulama bulduğunu saklar: artık hiçbir derleme hatayı raporlamadığında — sonraki çalıştırma katmanı hata olmadan yayınladığında, o Release için sonraki derleme, önizleme ya da grafik yanıtı başka bir şey olduğunda ya da böyle bir 1004 yanıtı almamış bir istemci bağlandığında — belgenin kendi girdisi yeniden raporlanır; hiçbir derlemenin çalışmadığı yerde ise hiçbir şey çıkarılmaz. Hiçbir derleme reddinin bulunmadığı bir anahtara yerleştirilmiş bir aggrega girdisi, aynı koşulu adlandırsa bile kalır, çünkü derlemenin raporlamadığı aynı türden ikinci bir hata olabilir.

code, girdinin raporladığı şey için kararlı, makine tarafından eşleştirilebilir bir koddur; böylece bir istemci ileti metnini eşleştirmeden ona göre dallanabilir. Kodu kim atamış olursa olsun, kodu tek bir anahtar taşır; hangi türü tuttuğunuzu ise source söyler, çünkü katmanlar şeyleri farklı sözcük dağarcıklarından adlandırır.

  • Bir aggrega girdisinde — yazılmış belgelerle ilgili bir bulguda — kod, koşulun altında kaydedildiği dizedir; önce bildiren paket, ardından kebab-case biçiminde kural olarak yazılır. Bir Go tüketicisinin CodeOf ile okuduğu değerle aynıdır; biçimi ve eşleştirilebilir yüzeyi hata sentinel başvurusunda açıklanır.
  • Bir aggrega-build girdisinde — bir derlemenin yükselttiği bir uyarıda — kod, uyarıyı yükselten yerin atadığı neyse odur; bu katman iki farklı sözcük dağarcığından uyarılar taşır, çünkü bir derleme iki farklı türden şey hakkında uyarı yükseltir. Dağıtılan topolojinin şekli hakkındaki bir uyarı, unsupported-field gibi, nerede yükseltildiyse orada atanan bir sınıf kodu taşır; bu bir işleme eklentisi de olabilir, işlemenin kendisi de. Sınıf kodu kayıtlı bir koşulu değil bir uyarı sınıfını adlandırır; bu yüzden sentinel başvurusunda satırı yoktur ve unsupported-field sınıfını ve onu susturan bayrağı uyarılar başvurusu açıklar. Yazılmış belgeler hakkındaki bir uyarı — bildirilmiş bir addan bir düzenleme uzaktaki bir ad, hiçbir şeyin okumadığı bir parametre — koşulunun altında kaydedildiği dizeyi, bir aggrega girdisiyle aynı biçimde ve sentinel başvurusunda bir satırla taşır. Her iki durumda da kod, bulguyu kimin bulduğunu değil bulgunun ne olduğunu adlandırır; böylece tek bir sınıf, onu kaç yer yükseltirse yükseltsin size tek bir kodla ulaşır ve ikisinden hangisini tuttuğunuzu katmanı değil kodu okumak söyler. Bir derlemenin işleme sırasında durduğu ret, buradaki uyarı olmayan tek girdidir ve koşulunun altında kaydedildiği dizeyi aynı şekilde taşır.
  • Bir aggrega-lint girdisinde — bir yayınlama uzlaşımları bulgusunda — kod, bulgunun kimliğidir: onu üreten kuralın kimliği ya da hiçbir kural adlandırmayan bir bulgu için — kendi linter’ınızın kendine ait bir kodla raporlayabileceği türden — o kod. Bu, aggrega lint komutunun bulgunun satırında, varsa kısa koddan sonra yazdırdığı tanımlayıcıdır ve aggrega lint --output json çıktısının aynı bulgu için ruleId olarak ya da hiçbir kural adlandırmayan bir bulgu için code olarak taşıdığı değerdir. Bir bulgu yüzeyler arasında tek bir kimliği korur; böylece düzenleyicide bir kuralı gruplayan ya da bastıran bir istemci, terminalde de aynı kuralı gruplar ve bastırır. Aggrega’nın bildirdiği yayınlama linter’ı kural kümesinin her kuralı o kimlik altında bir koşul olarak kaydedilmiştir; bu yüzden her koşulun tablosunda, aggrega lint komutunun aynı bulgunun satırının başında yazdırdığı ve aggrega lint --output json çıktısının üzerinde shortCode olarak taşıdığı kısa kodla listelenir. Aggrega’nın bildirmediği, kendi linter’ınıza ait bir kural hiçbir kayıtlı koşulu adlandırmaz; hiçbir kural adlandırmayan bir bulgu da, kendi kodu Aggrega’nın bildirdiği bir kuralın kimliğini yazsa bile, adlandırmaz — bu yüzden ikisi de orada listelenmez. Kurallar aggrega lint başvurusunda açıklanır.

Katman hangisi olursa olsun, anahtar tek bir soruyu yanıtlar — bu nedir, bir makinenin eşleştirebileceği terimlerle — böylece bir bulgu sınıfını vurgulayan, gruplayan ya da bastıran bir düzenleyici uzantısı koda göre anahtarlanır ve bir iletinin ifadesi değiştiğinde de çalışmayı sürdürür.

Hangi nesnenin hangisini taşıdığına dikkat edin: bu, bir tanılama girdisindeki bir dizedir ve aşağıda Hata kodları altında açıklanan, bir JSON-RPC hata zarfındaki sayısal code değerinden farklıdır. Bir yanıt ikisinden birini taşır, hiçbir zaman ikisini aynı yerde taşımaz.

Girdiyi üreten hiçbir şeyin kod atamadığı yerde anahtar atlanır ve her türde bu durum vardır. Hiçbir YAML ayrıştırıcısının okumayacağı bir arabellek, ayrıştırıcının kendi metnini kodsuz raporlar, çünkü arkasında Aggrega’nın kendine ait hiçbir koşulu yoktur; bir koşul adlandırmadan bir başarısızlık raporlayan bir aşamanın da raporlayacak kodu yoktur; yükselticisinin kod atamadığı bir uyarı da kodsuz gelir. Bu yüzden code değerini, end_line ve end_column gibi isteğe bağlı sayın ve yalnızca mevcut olduğunda ona göre dallanın. Kod, bir tanılamanın raporladığı şeydir, hiçbir zaman bir tanılamayı seçen şey değildir: hiçbir istek kod almaz ve bir kodu kendi kodunuza geri yazmak size eşleştirme yolu değil bir dize verir.

Bir programın eşleştirdiği tanımlayıcı ve bir kişinin alıntıladığı tanımlayıcı

Bir koşul iki tanımlayıcı taşır ve bunlar iki farklı okuyucu içindir. code yukarıda anlatılandır: nitelikli ve tireli olduğundan, ona göre dallanan bir program anlamını açıkça okutur. shortCode ise E harfi ve dört rakamdır — E0164 — ve bir kişinin sesli okuyabileceği, bir arama kutusuna yazabileceği ya da bir issue’ya yapıştırabileceği tanımlayıcıdır. İkisi de aynı koşulu adlandırır ve hiçbiri diğerinin kısaltması değildir.

Hangisine başvurulacağı, kimin okuduğuna bağlıdır. Eklentinizde code üzerinden eşleştirin; yazarın önüne shortCode koyun. Yalnızca code gösteren bir eklenti, okuyucunun elinde bir program için tasarlanmış bir tanımlayıcı bırakır; shortCode üzerinden eşleştiren bir eklenti ise koşul hakkında hiçbir şey söylemeyen bir sayı üzerinden eşleştirme yapar. Tek biri yerine ikisinin birlikte taşınmasının nedeni bu ayrımdır.

codeDescription, koşulun yayımlandığı yerdir; { "href": … } olarak taşınır; bu, protokolün bir tanılama hakkında daha fazla bilgi için açılacak bir referansa ait kendi yapısıdır. Protokolü tanıyan bir düzenleyici, Aggrega hakkında hiçbir şey öğretilmeden bunu bir “daha fazla bilgi” olanağına dönüştürür ve hiçbir istemcinin açıklamaların bir kopyasına ihtiyacı olmaz. Adres, her koşulun yayımlanmış listesine çözümlenir; orada bir shortCode girdisi koşulu adlandırır ve yazım düzeltmesinin adım adım anlatımına geçer.

Açıklama metninin kendisi girdide yer almaz ve bu bilinçli bir tercihtir. Bir tanılama her düzenlemede yayılır; dolayısıyla her birinde taşınan bir açıklama, aynı paragrafları her tuş vuruşunda, çoğu zaman bunları zaten okumuş bir okuyucuya yeniden yayımlardı. Metni isteyen bir istemci bunu aşağıdaki aggrega/explainError ile bir kez ister; bir bağlantıyı izleyebilen bir istemcinin ikisine de ihtiyacı yoktur.

Her iki anahtar, girdi kayıtlı bir koşulu adlandırdığında ve yalnızca o zaman bulunur; aksi halde ikisi birlikte yoktur. Bunları belirleyen, girdiyi hangi katmanın yayımladığı değil, girdinin arkasında ne bulunduğudur; bu yüzden katmanı değil anahtarları okuyun:

  • Kayıtlı bir koşulu adlandıran bir girdi üçünü de taşır. shortCode çözümlenir ve referans, onun çözümlendiği listeye çözümlenir.
  • Kodu bir sınıfı adlandıran bir girdi yalnızca code taşır. Bir render uyarısının sınıfı ve kendi linter’ınızdan gelen bir uzlaşım bulgusunun kimliği — Aggrega’nın bildirmediği bir kural ya da hiçbir kuralı adlandırmayan bir bulgunun taşıdığı kod — gruplayıp bastırabileceğiniz gerçek tanımlayıcılardır ve hiçbiri kayıtlı bir koşul değildir; bu nedenle alıntılanacak bir numara ve adreste onları açıklayan bir şey yoktur. Yine de gönderilen bir referans, okuyucunun sorunuyla ilgili olmayan bir sayfayı açan bir bağlantı olurdu; hiç gönderilmemesinin nedeni budur. Bu, aggrega-build katmanındaki olağan biçimdir; yine de kayıtlı bir koşulu adlandıran bir derleme uyarısı, diğerleri gibi üçünü de taşır. aggrega-lint katmanında olağan biçim tam settir: Aggrega’nın bildirdiği yayımlama linter’ı kural setinin bir kuralı kayıtlı bir koşuldur; bu yüzden bulgusu, aggrega lint komutunun bulgunun satırının başında yazdırdığı aynı shortCode’u ve yanında referansı taşır.
  • Hiçbir şeyi adlandırmayan bir girdi hiçbir tanımlayıcı taşımaz.

Dolayısıyla üç durum yalnızca anahtarlardan ayırt edilebilir: code yoksa adlandırılacak bir şey yoktur, yanında shortCode olmayan bir code daha öteye çözümlenmeyen bir tanımlayıcı demektir ve tam set, hakkında okunacak bir yeri olan bir tanımlayıcı demektir. İki yeni anahtarı code gibi isteğe bağlı kabul edin ve okuyucuya yalnızca codeDescription geldiğinde açılacak bir şey sunun.

Bir tanılamanın taşıdığı kodu genişletmek

aggrega/explainError, bir koşulun iki tanımlayıcısından herhangi birini, derleyicinin o koşul hakkında bildirdiklerine ve yazım düzeltmesini öğreten yayımlanmış girdilere dönüştürür. Bu, aggrega explain komutunun bir terminalde ve explain-error aracının bir asistan için yaptığı genişletmenin aynısıdır; üçü de tek bir yerden yanıt verir, böylece burada genişletilen bir kod ile orada genişletilen aynı kod, tesadüfen örtüşen üç yanıt değil, tek bir yanıttır.

code zorunludur ve iki tanımlayıcıdan birini alır — bir tanılamanın taşıdığı shortCode’u ya da yanındaki code’u — çünkü bunlardan birini elinde tutan bir istemcinin diğerini sormadan elde etme yolu yoktur. Boş bir değer, ne gönderilmesi gerektiği belirtilerek reddedilir.

Yanıt her zaman shortCode, code ve message taşır: koşulun iki tanımlayıcısı ve onu adlandıran her tanılamanın başladığı cümle. Bunlar ikili dosyanın içinde bildirilmiştir; bu yüzden ağ ve önbellek olmadan gelirler ve hiçbir belge barındırmayan bir çalışma alanının da yanıtlanabilmesini sağlayan budur. reference, bir tanılamanın codeDescription’ının taşıdığı adresin aynısıdır; okuyucusunu metin işlemek yerine belgelere yönlendirmeyi tercih eden bir istemci içindir.

entries, yayımlanmış adım adım anlatımı taşır; her girdi, onu açan heading ve altındaki body olarak, belgelerin kendisinin bunları koşulla eşleştirdiği sırayla yer alır. Adım adım anlatım eklenemediğinde atlanır ve note nedenini söyler: yayımlanmış sayfa bu koşul için henüz bir girdi belgelememiştir ya da bu çalışma alanı belgeleri okuyamaz — makinede kopya yoktur veya yalnızca çalışma alanının imza denetiminin reddettiği bir kopya vardır. Her iki durumda da üstteki koşul geçerliliğini korur — yanıt bir hata değildir ve istemci gelenleri ve yanında notu gösterir. entries ve note hiçbir zaman birlikte gelmez.

Hiçbir şeyin çözümlemediği bir kod, her alanı boş bir koşulla yanıtlanmak yerine reddedilir ve her ret hangisi olduğunu söyler: altında hiçbir koşulun kayıtlı olmadığı bir kod, bir zamanlar bir koşulu adlandırmış ve bir daha başka birini adlandırmayacak bir numara ya da yayımlanmış listenin hiç okunamadığı durumda bu ikili dosyanın bildirmediği bir kod — sonuncusu her iki onarımı da açık bırakır, çünkü farklı bir sürüm için yayımlanmış bir liste bu ikili dosyanın bildirmediği bir koşulu adlandırıyor olabilir.

Belgeler, isteğin adlandırdığı çalışma alanı için önbelleğe alınmış paketten okunur; paket yoksa ilk kullanımda edinilir ve bu isteğin bir registry’ye ulaştığı tek durum budur — bkz. Bir registry’ye ulaşmak ve yazmak. Çalışma alanına hiçbir şey yazılmaz. Hiçbir doğrulama bunu tetiklemez: bir genişletme, bir istek onu istediği için gerçekleşir; dolayısıyla bir belge doğrulanırken veya incelenirken hiçbir zaman bir registry’ye ulaşılmaz.

Yayımlama uzlaşımları, istek üzerine ve her düzenlemede

Daemon bir katalog varlığı hakkında iki farklı soruyu yanıtlar ve bunlar aggrega validate ile aggrega lint komutlarının terminalde yanıtladığı sorulardır: dağıtımın doğru olup olmadığı ve varlığın katalog uzlaşımlarına göre yayımlanabilir olup olmadığı. Bir doğrulama her zaman ilk soruyu yanıtlar. İkincisini yalnızca siz istediğinizde yanıtlar.

aggrega/lint bunu doğrudan ister. Tek bir katalog varlığı için entity, o Release’in bağımlılık kapanışının ulaştığı her varlık için release gönderin ya da yapılandırılmış katalog dizinleri altındaki her varlığı denetlemek için hiçbirini göndermeyin; bunlar komutun sahip olduğu üç kapsamdır. Hem entity hem release göndermek iki farklı özne adlandırır ve reddedilir. Yanıt, çalıştırmanın kapsadığı varlık belgelerinin sayısı olan checked’i ve bulguların ilgili oldukları belgeye göre gruplanıp yola göre sıralandığı files’ı taşır; her dosyanın girdileri yukarıda açıklanan tanılama biçimindedir. halted, çalıştırmanın kendi kararının yayımlamayı reddedip reddetmediğini söyler.

Hiçbirini göndermemek, tüm kataloğu aggrega lint komutunun argümansız denetlediği şekilde denetler. Yapılandırması kendine ait Release katalog dizini vermeyen bir çalışma alanı, kendi dizinleri üzerinden bir kez denetlenir ve yanıt yukarıda açıklanandır. workspace.releases altında Releases adlandıran bir çalışma alanı, içindeki her Release için o Release’in okuduğu dizinler üzerinden birer kez denetlenir, hiçbir zaman hepsi birlikte denetlenmez; böylece yan yana tutulan, her Release için bir tane olan katalog varyantlarının her biri onları okuyan Release’in terimleriyle denetlenir. Yanıt bu durumda ayrıca her geçiş için bir girdi olan passes’ı taşır: releases, geçişin çalıştırıldığı Releases, her biri çalışma alanı köküne göreli, aynı dizinleri okuyan Releases tek bir girdiyi paylaşır; catalogDirs, okuduğu dizinler, files’ın bir yolu yazdığı gibi yazılır ve hiçbirini okumayan bir Release için boştur, bu durum diğerlerini başarısız kılmak yerine raporlanır; ve o geçişin kendi sayıları ile files’ı; bir bulgunun hangi Release için bulunduğunu söyleyen bunlardır. Etraflarındaki checked, sayılar ve files tüm geçişleri birlikte kapsar; böylece passes’ı okumayan bir istemci de çalıştırmanın tamamını okur. Hiçbir geçişin okuyacak dizini olmadığı bir çalıştırma, temiz bir katalog olarak yanıtlanmak yerine reddedilir.

O varlığı daha önce yayımlanmış sürümüyle karşılaştırmak ve önerilen sürüm artışını ona göre sınıflandırmak için entity ile birlikte prePublish ayarlayın. Burada bir kayıt defterine ulaşan tek kip budur ve isteğin onu adlandırmış olması nedeniyle çalışır: dışarıya ulaşan bir işleme izin veren şey, bir çağıranın onu istemiş olmasıdır. Yalnızca entity ile anlamlıdır; bu nedenle varlık olmadan prePublish reddedilir.

aggrega/lint oturuma hiçbir şey yayımlamaz. Kendisine verilen özne hakkında yanıt verir ve bulgularını düzenleyicinin sorun listesine yazmak, bir doğrulamanın isteğin hiç kapsamadığı dosyalar için yayımladıklarının yerini alırdı. Hiçbir kipte diske hiçbir şey yazılmaz.

serve.lint_on_validate aynı kuralları her doğrulamada çalıştırır ve siz açmadığınız sürece kapalıdır. Tavsiyeyi almak istediğiniz varlıkların bulunduğu çalışma alanındaki .aggrega-config.yaml dosyasında açın:

serve:
lint_on_validate: true

Bunun için bir bayrak yoktur; çünkü yanıtladığı soru bir çalışma alanının kendi içeriğiyle ilgilidir ve bu soruyu soran kişi, daemon’ı başlatan kişi değil, çalışma alanını yazan kişidir. Açıkken bir katalog varlığının doğrulaması uzlaşım bulgularını da aggrega-lint kaynağı altında yayımlar; kapalıyken (varsayılan) bir doğrulama yalnızca doğruluk katmanlarını raporlar ve size hiçbir uzlaşım bulgusu ulaşmaz. Bir düzenleyici oturumu, siz o katmanı isteyene kadar bir varlığın yayımlanabilir olup olmadığı hakkında hiçbir şey söylemez.

Anahtar ne derse desin o katmanda üç şey geçerlidir. Yalnızca yerel içeriği okuyan kip çalışır; böylece hiçbir kayıt defterine başvurulmaz, hiçbir şey getirilmez ve hiçbir şey yazılmaz; yayım öncesi karşılaştırmaya hiçbir zaman bir doğrulamayla değil, aggrega/lint isteğini prePublish ile göndererek ulaşılır; çünkü her düzenlemede çalışan bir denetim, tam olarak bir kayıt defterine ulaşılmaması gereken yerdir. Kurallar diskteki dosyaya değil, isteğin taşıdığı arabelleğe göre değerlendirilir; böylece düzelttiğiniz bir ad, siz kaydetmeden önce raporlanmayı bırakır. Ve bulgular tavsiye niteliğindedir: onlara yol açan bir belge yine doğrulanır, Release’i yine çözümlenir ve işlenir; dolayısıyla bir katman ekler, asla bir ret eklemez.

Anahtar yalnızca o katmanı denetler, başka hiçbir şeyi değil. aggrega/lint, iki değerden hangisi olursa olsun kendisine sorulanı yanıtlar; çünkü onu gönderen bir çağıran denetimi adıyla istemiştir.

Yalnızca bir kataloğa yayımlanan türler denetlenir, çünkü uzlaşımlar bununla ilgilidir. Katalog içeriği olmayan belgeler (aralarında bir Aggregate ve bir Release) atlanır; hiç Aggrega belgesi olmayan YAML de öyle. Bir oturumu, bir yazarın zamanının çoğunu geçirdiği belgeler hakkında sessiz tutan budur.

Raporlanan bir yolun yazımı

Bir yanıt, daemon’ın sizin için bulduğu bir belgeyi adlandırdığında, o yolun nasıl yazılacağına tek bir kural karar verir: belge çalışma alanı kökünün içindeyse köke göreli, değilse mutlak yol. Bu kural bir varlık kimliğindeki file’ı, bir varlık tanımındaki file’ı ve bir lint yanıtındaki her grubun anahtarı olan file’ı kapsar. Her iki yazım da açabileceğiniz yollardır — ilki adlandırdığınız köke göre, ikincisi olduğu gibi — ve hiçbiri belgenin bulunduğu yer yüzünden boş bırakılmaz.

Kuralın ikinci yarısı, yapılandırılmış bir katalog dizininin ihtiyaç duyduğu şeydir. Bir çalışma alanı makinenin herhangi bir yerindeki katalog dizinlerini gösterebilir ve bunlardan birindeki bir belge, kökün altındaki bir belge kadar gerçektir. Onu adlandıran mutlak yoldur ve bu, aggrega lint ile durduran bir tanılamanın o dosya için terminalde yazdırdığı yazımla aynıdır — böylece hangi yüzeye sorarsanız sorun, bir dosyanın tek bir adı olur. Size verilmeyecek olan, kökün üstüne çıkan bir yoldur; böyle bir yol, nereden okunduğuna göre farklı dosyaları adlandırırdı.

Size hangi yazımın verildiği değerden okunabilir: platformunuzun mutlak yol olarak okuduğu her şey ikinci biçimdir, geri kalan her şey çalışma alanı köküne görelidir. Dosyayı açmak için bunu sınamanız gerekmez — göreli olanı köke ekleyip açmak da mutlak olanı olduğu gibi açmak da çalışır — ancak çalışma alanı belgesine göre gruplayan bir istemci, sormadan ikisini ayırt edebilir.

Bu kuralın kapsamadıkları. Sizin gönderdiğiniz bir yol, o isteğin yukarıda istekle birlikte belirtilen ve genellikle daha katı olan kendi sözleşmesine tabidir: bir hedef, çalışma alanı köküne göreli olmadıkça ve bağlantıları dahil kökün içine çözümlenmedikçe reddedilir. aggrega/publishDiagnostics bildirimi, file değerini kökün içinde de dışında da her durumda mutlak olarak taşır, çünkü bu değer çalışma alanında bir koordinat değil, kendi açık belgelerinizle eşleştirdiğiniz tanımlayıcıdır — düzenleyiciniz onu bir dosya sistemi yolu olarak çözümler. aggrega/releaseCandidates ve aggrega/activeRelease, yukarıdaki kendi girdilerinin söylediği gibi, her Release’i ve kilit dosyasını mutlak yoluyla adlandırır. aggrega/irGraph ise derlenmiş grafiği derleyicinin kaydettiği şekilde taşır — yalnızca bir yazarın hassas olarak bildirdiği değerleri saklayarak — bu nedenle içinde kayıtlı herhangi bir yol, bu protokolün sizin için oluşturduğu bir yol değil, derleyicinin grafiğin kendi sözleşmesinin belirlediği biçimde kaydettiği yoldur.

Gönderdiğiniz bir parametrenin kabul ettiği yazımlar

Bir parametrenin hangi yazımları kabul ettiğine, onu hangi yöntemin taşıdığı değil, yolun neyi adlandırdığı karar verir. Her isteğin yukarıdaki kendi girdisi, aldığı parametrelerin sözleşmesini belirtir; aşağıda bunlar arasındaki karşıtlık ve bunun neden yöntem başına ezberlemeniz gereken bir tutarsızlık değil de bir karşıtlık olduğu anlatılır.

Zaten elinizde tuttuğunuz bir belgeyi adlandıran bir parametre üç şekilde yazılabilir: çalışma alanı köküne göreli, mutlak ya da bir dil sunucusu istemcisinin açık bir belge için gönderdiği file:// adresi olarak. Bu, aggrega/validate, aggrega/diagnostics, aggrega/invalidate, aggrega/hover, aggrega/completion, aggrega/resolve, aggrega/findReferences, aggrega/findImplementations, aggrega/insertionPoint ve aggrega/connectionAtPosition isteklerinin file ya da uri parametresidir. Üçü de tek bir belgeyi adlandırır ve aynı şekilde yanıtlanır, çünkü her biri herhangi bir şey onu okumadan önce istek sınırında tek bir kanonik yazıma indirgenir — böylece yoluyla doğruladığınız bir belge adresiyle bulunur, tersi de geçerlidir, ve hangi yazımı gönderdiğiniz yanıtta hiçbir şeyi değiştirmez. Bir adres, yetki kısmı boş ya da localhost olduğunda, yüzde kaçışları çözülerek adlandırdığı yol olarak okunur; başka bir makineyi adlandıran adres, belgeyi orada bu şekilde açan bir sistemde o makinenin ağ paylaşımı olarak okunur ve başka her yerde daemon’ın açabileceği hiçbir şeyi adlandırmaz. Ayrıca bir sorgu, bir parça, kimlik bilgileri ya da bir bağlantı noktası taşıyan bir adres de daemon’ın açabileceği hiçbir şeyi adlandırmaz. Harf büyüklüğü ne olursa olsun file:// ile başlamayan bir değer hiçbir zaman adres olarak okunmaz ve dosya doğrulanmadı reddi, hangi yazımla gönderildiyse sizin gönderdiğiniz değeri adlandırır. Bunlardan aggrega/insertionPoint ve aggrega/connectionAtPosition, elinizde bir kopyası olmadığında belgeyi diskten okuyan iki istektir ve yalnızca çalışma alanının içindeki bir belge için yanıt verir: kökün dışındaki bir belge — yazıldığı haliyle ya da dosyaya veya yoldaki bir dizine giden, kökten dışarı çıkan bir bağlantı aracılığıyla — onu üç yazımdan hangisi adlandırırsa adlandırsın reddedilir, kökün içindeki bir belge ise üçünde de yanıtlanır. Diğer sekizi adlandırdıkları yolda diskten hiçbir şey okumaz — aggrega/validate belgenin baytlarını content’ten alır, geri kalanlar doğrulanmış olandan yanıt verir — bu nedenle belgeyi çalışma alanının içinde ya da dışında nerede tutarsanız tutun yanıt verirler ve adlandırdıkları hiçbir bağlantı bir dosyayı okumak için izlenmez. Çalışma alanının dışından seçtiğiniz bir belgeyi adlandıran parametre de aynı nedenle aynı durumdadır: aggrega/import’un source değeri, kendi girdisinin söylediği gibi, gerçekte bulunduğu yerden okunur. İkisi de sınıf olarak çalışma alanı sınırının istisnalarıdır — istemcinin açık tuttuğu bir belge ve bir kişinin seçtiği bir dosya — ve Çalışma alanı sınırı her birinin neden istisna olduğunu açıklar.

Daemon’ın çalışma alanının içinde bir belgeyi bulmak için kullandığı bir parametre yalnızca çalışma alanına göreli bir yol alır. Bilinmesi gereken release’tir — aggrega/irGraph üzerinde ve göründüğü başka her yerde aynı sözleşmeyle — ve mutlak bir değer, sözleşmeyi belirtip ardından belirli hatayı adlandıran geçersiz parametre hatasıyla reddedilir. Çalışma alanının içine yazan istekler de, her biri kendi girdisinin söylediği gibi, hedeflerini aynı sözleşmeye tabi tutar. Böyle her yol daha sonra nereye çıktığına göre, isteğin onu okuması ya da yazması fark etmeksizin tek bir kuralla değerlendirilir — Çalışma alanı sınırı sayfasının belirttiği “içeride” tanımı — ve dışarı çıkan bir yol, değeri gönderdiğiniz haliyle aktaran o isteğin kendi hatasıyla, hiçbir şey okunmadan ya da yazılmadan reddedilir: dışarıdaki bir dosyaya giden bağlantı ile yoldaki bir dizine giden bağlantı aynı şekilde; dışarı çıkan bağlantılı bir dizinin altında henüz oluşturulmamış bir yol da, içine yazılmak ya da dışarıda aranıp eksik olarak raporlanmak yerine bağlantı nedeniyle reddedilir. Bu, bir isteğin daemon’ın okuması için adlandırdığı her yolu kapsar — göründüğü her yerde release, aggrega/lint’in entity’si ve yayımlama isteklerinin entity, plugin, file ve from değerleri — böylece bir istek, çalışma alanının kendi listelerinin dışarıda bıraktığı bir dosyayı bir bağlantı üzerinden okuyamaz; ve her hedefi de kapsar: bir üretimin, bir içe aktarmanın ve bir derlemenin yazdığı dizinler, aggrega/pin’in kilidini yanına yazdığı varlık, aggrega/pluginSync’in okuyup yeniden yazdığı varlık dosyası ve modül ve aggrega/editDocument’in düzenlediği belge. Çalışma alanı yapılandırmanızın adlandırdığı bir Release’i adlandıran release tek istisnadır; aggrega/irGraph’in girdisi bunu söyler.

İkisi farklıdır, çünkü hatalar farklıdır. Zaten elinizde tuttuğunuz bir belgeyi adlandıran bir parametre yalnızca tek bir soru bırakır — hangi belge — bu nedenle yazımınızı kanonik olana indirgemek hiçbir şey kaybettirmez ve her birini kabul etmek de size bir bedel çıkarmaz. Çalışma alanının içinden bir belge seçen bir parametre bu konumda değildir: bir istemcinin kullanması muhtemel yol kitaplıklarında, mutlak bir değeri bir köke eklemek hata yerine o mutlak değeri verir. Dolayısıyla sessizce onarılan bir değer, daemon’ın çalışma alanının hiç tutmadığı bir yolu okumasına — ve bulguları ona karşı raporlamasına — yol açar ve size var olmayan bir dosyadan söz edilir. Yanıt onarmak değil reddetmektir, çünkü böyle bir değeri onaran bir daemon, bunu gönderen her istemciyi sözleşmenin isteğe bağlı olduğuna inandırırdı.

Bir varlık nasıl adreslenir

Bir yanıtın adını verdiği her varlık aynı şekilde adreslenir: kind, name ve file. Görüntülemek istediğiniz her şey için bu üçü üzerinden aggrega/catalogIndex ile birleştirme yapın: bir varlığın tam tanımlayıcı kümesini — apiVersion, description ve labels — taşıyan yüzey odur; bu nedenle bir varlığın yalnızca adını vermesi gereken bir yanıt üç adresleme anahtarını bildirir ve tanımlamayı tek bir yere bırakır. aggrega/entityDefinition gibi ada göre yapılan bir arama, kendi yanıtının konusu olan birkaç tanımlayıcı alanı tekrarlar; kümenin tamamını istediğinizde birleştirme yapılacak yüzey yine dizindir.

Bir yanıtın birden fazla yerden gelen varlıkları adlandırabildiği durumlarda, her kimlik bu üç anahtarın yanında origin taşır. aggrega/catalogIndex ve aggrega/attachCandidates her ikisi de bunu yapar, çünkü varlıkları hem çalışma alanı belgelerinden hem de yapılandırılmış katalog dizinlerinden gelir. Yalnızca tek bir yerden beslenen bir yanıt üç anahtarı bildirir ve origin içermez, çünkü tek bir olası değeri olan bir anahtar size hiçbir şey söylemez — böyle bir yanıtın adını verdiği her varlık bir çalışma alanı belgesidir ve file değeri açabileceğiniz, çalışma alanına göreli bir yoldur. Bu nedenle origin alanını her yerde beklemek yerine bulunduğu yerde okuyun; her iki durumda da birleştirme yaptığınız şey üç anahtardır.

origin, varlıkları listeleyen bir yanıta aittir; orada toplulukları birbirinden ayırmak okuyucunun sorunudur. aggrega/entityDefinition gibi ada göre verilen bir yanıt bunu taşımaz: adın çözümlendiği tek varlığı adlandırır, dolayısıyla ayrılacak topluluk yoktur. file değerinin ne zaman boş olduğunu yukarıdaki kendi maddesi belirtir; bu boşluğu, bir listelemeyi tanımlayan aşağıdaki origin değerleri üzerinden yorumlamayın.

origin, daemon’un varlığı nereden okuduğunu belirtir ve file değerini okunabilir kılan odur.

  • workspace — çalışma alanı kökü altındaki bir Aggrega belgesi. file, bu köke göreli yoludur; bu, istemcinizin açabileceği bir yoldur.
  • catalog — yapılandırılmış katalog dizinlerinden çözümlenen bir varlık. Bu listelemede file boştur ve adresin tamamı name değeridir. Boştur, çünkü listeleme katalog aramasının numaralandırdığını bildirir; bu bir belge değil bir kimliktir, dolayısıyla girdinin bildirecek bir yolu yoktur — bulunduğu yer yüzünden saklanmış bir yol söz konusu değildir. Belgeyi istediğinizde aynı ad için aggrega/entityDefinition isteyin: bu istek varlığı çözümler ve file değerini yukarıdaki kurala göre bildirir; böylece çalışma alanı kökü dışındaki bir katalog dizini orada mutlak yoluyla adlandırılır. name, bir Aggregate’in, bir Recipe’nin ve katalog aramasının zaten kullandığı koordinattır.

file değerini tek başına sınamak yerine ikisini birlikte okuyun. Tek başına boş bir file, varlığın bir çalışma alanı yolu olmadığını mı yoksa yolun yalnızca bildirilmediğini mi size söyleyemez; origin bunu doğrudan yanıtlar.

Bir Feature her iki yoldan da erişilebilir olduğunda — çalışma alanı kökünün kendisi yapılandırılmış katalog dizinlerinden biridir ki bu yaygın bir düzendir — çalışma alanı belgesi olarak bir kez bildirilir, çünkü dosyasını açabileceğiniz kopya odur.

Bir attach-candidate yanıtı size ne söyler

aggrega/attachCandidates tek bir soruyu yanıtlar — bu etiket kümesi hangi Features’ı kabul eder — ve hangi etiket kümesini kastettiğinizi belirtmenin üç yolunu sunar. Tam olarak bir koordinat gönderin; iki koordinat göndermek ya da hiç göndermemek sıralanmaz, reddedilir.

{node} bir çalışma alanı belgesini metadata.name değeriyle adresler ve başka hiçbir şeye ihtiyaç duymaz. Eşleşme, o belgenin metadata.labels altında bildirdiği etiketlere göre değerlendirilir ve yanıt labelSource: "declared" bildirir.

{graphNode, release} derlenmiş bir graf üzerindeki bir düğümü adresler. graphNode, grafın düğümü altında anahtarladığı kimliktir — aggrega/irGraph yanıtından okuduğunuz kimlikle aynıdır; bir alt aggregate’in katkıda bulunduğu düğümün taşıdığı nitelikli biçim de buna dahildir. release, çalışma alanı köküne göreli bir yoldur ve grafı oluşturulacak Release’i adlandırır; aggrega/irGraph isteğinin aldığı değerle aynıdır. Eşleşme, düğümün kesinleşmiş etiketlerine göre değerlendirilir ve yanıt labelSource: "resolved" bildirir.

{labels} etiket kümesinin kendisini taşır ve hiçbir şeyi adreslemez. Diğer ikisinin altında yatan biçim budur: eşleşme bir etiket kümesinin ve sunulan Features’ın bir fonksiyonudur; bu nedenle zaten bir etiket kümesi tutan bir istemcinin adlandıracağı ya da bekleyeceği bir şey yoktur. Etiket çiftlerinden oluşan bir JSON nesnesi gönderin; yanıt labelSource: "supplied" ve boş bir node bildirir, çünkü bu istek hiçbir şeyi adreslememiştir. Boş bir nesne bir koordinattır — hiç etiket taşımayan bir düğümü sorar — oysa anahtarı tamamen atlamak ya da null göndermek hiçbir şeyi adreslemez ve reddedilir.

İki ad koordinatı, tanımlayıcı uzayları çakıştığı için ayrıdır. Bir graf düğümü kimliği ile bir belgenin metadata.name değeri, farklı şeyleri adlandırırken aynı dize olabilir; bu nedenle ikisini birden taşıyan tek bir parametre belirsiz olurdu ve hangi uzayı kastettiğinizi tahmin eden bir daemon bazen yanlış özne için kendinden emin bir yanıt verirdi. Belirsizliği ortadan kaldıran, hangi soruyu sorduğunuzu belirtmenizdir.

labelSource yanıtın ne kadar ileriye uzandığını söyler ve üç değer birbirinin yerine geçmez. declared, tek bir belgenin kendisi hakkında söylediklerine göre yapılan bir eşleşmedir; kaynak üzerinde yapılan bir okumanın görebildiği budur. resolved, düğümün gerçekte sahip olduğu etiketlere göre yapılan bir eşleşmedir; bir derlemenin uygulanabilirliği değerlendirdiği şey budur — dolayısıyla resolved bir yanıt bir derlemenin neye karar vereceğine dair bir ifadedir, declared bir yanıt ise değildir. supplied, daemon’ın hiç etiket okumadığını ve sizin gönderdiğinizi eşleştirdiğini söyler; bu yanıtın ne kadar güçlü olduğu tamamen etiket kümenizin nereden geldiğine bağlıdır.

Bu yüzden bir graf tutan istemci ad yerine {labels} göndermelidir. Bir düğümün kesinleşmiş etiketleri, çözümlendiği component türünün etiketleridir, kimliğini paylaşan bir belgenin değil; ayrıca bir label-transform eki bunlara ekleme yapabilir, onları değiştirebilir ya da kaldırabilir — bu nedenle bir düğümün uygulanabilirliğine karar veren etiketlerin herhangi bir belgenin bildirdiği etiketler olması gerekmez. Graf çizen bir istemci bu kümeye aggrega/irGraph yanıtından zaten sahiptir; onu geri göndermek, grafı yeniden oluşturmadan {graphNode, release} koordinatının verdiği yanıtın aynısına ulaşır. Daemon’ın kendisinin bildirdiği bir kümeyi geri gönderin — bir düğümünkini aggrega/irGraph yanıtından, bir varlığınkini aggrega/catalogIndex yanıtından — böylece bir düğümün etiketlerine dair bilginiz daemon’ınkinden sapamaz, çünkü küme onun kendi yanıtından hiç çıkmamıştır. Kümeyi kendiniz oluşturursanız varsayımsal bir soru sormuş olursunuz; bu soru dürüstçe yanıtlanır ve çalışma alanının tuttuğu herhangi bir düğüm hakkında bir ifade değildir.

Adaylar çalışma alanından ve katalogdan gelir. Features’ını kendi ağacı yerine bir katalogda tutan bir çalışma alanında hiç yerel Feature yoktur ve adaylarının tamamı origin: "catalog" olur. Bir graf düğümü için ikisi de o düğümün Release’inin koşullarında okunur: katalog Features’ı, çalışma alanı yapılandırmasının o Release’e verdiği katalog dizinlerinin bildirdikleridir; çalışma alanının kendi belgeleri ise yalnızca diğer Releases’ın okuduğu bir katalog dizini altındakiler çıkarılarak sunulur. Bu nedenle her Release için bir Feature’ın bir varyantını tutan bir çalışma alanı, her Release’in grafına kendi varyantını sunar, hiçbir zaman başkasınınkini sunmaz; kataloglarin yanında, hiçbir katalog dizini altında olmadan yazılmış bir Feature ise her Release için sunulur. {node} ve {labels} hiçbir Release adlandırmaz; bu nedenle her çalışma alanı belgesinden ve çalışma alanının kendi catalog_dirs değerinden yararlanırlar. Hiç uygulanabilirlik bildirmeyen bir Feature her düğüm için bir adaydır — bulunmayan bir bildirim hiçbir gereksinim belirtmez — oysa bildirimi okunamayan bir Feature hiçbir düğüm için aday değildir, çünkü okunamayan bir seçiciyi karşılanmış saymak bir yazım hatasının sunduğunuz şeyi genişletmesine izin verirdi.

Çözümlenmeyen bir ad boş bir liste değil, bir hatadır. Bu iki yanıt farklı anlamlara gelir: boş bir candidates dizisi bu düğüme eklenebilecek hiçbir şey olmadığını söyler ve yanlış yazılmış bir adı bu şekilde bildirmek bir yazım hatasını kesinleşmiş bir yanıt gibi sunardı. Ret, aradığı uzayı adlandırır; böylece bir çalışma alanı belgesi mi yoksa bir graf düğümü mü aramanız gerektiğini bilirsiniz. {labels} için böyle bir tehlike yoktur — yanlış yazılabilecek bir ad yoktur — bu nedenle hiçbir şeyin kabul etmediği bir etiket kümesi boş bir dizi taşıyan başarılı bir yanıt olarak döner; daemon’ın okuyamadığı bir istek ise herhangi bir eşleştirme çalışmadan önce yine reddedilir.

Graf düğümü koordinatı bir lockfile gerektirir; diğer ikisi gerektirmez. Bir graf oluşturmak, Release’in ulaştığı şeyleri çözümlemek demektir; bu nedenle bu yol, hiç lockfile oluşturulmamışsa çalıştırılacak komutu adlandırarak lockfile-yok hatasıyla reddeder — aynı nedenle aggrega/irGraph isteğinin taşıdığı önkoşulun aynısıdır. Bir çalışma alanı belgesini adreslemek graf oluşturmaz, bir etiket kümesi sağlamak ise hiçbir şey oluşturmaz; bu nedenle ikisi de henüz kimsenin hazırlamadığı bir çalışma alanında yanıt verir.

Bildirir, asla oluşturmaz. Yöntem hiçbir şeyi değiştirmez, hiçbir şey yazmaz ve hiçbir ek oluşturmaz. Herhangi bir düzenlemeyi oluşturmak ve uygulamak, arabelleğin ve geri alma geçmişinin bulunduğu düzenleyicinin işidir.

Neyi çözümlediği koordinata bağlıdır ve üçü aynı değildir. {node} hiçbir şeyi çözümlemez ve hiçbir kayıt defterine ya da ağa ulaşmaz — adaylar, ikisi de zaten diskte bulunan çalışma alanından ve katalog dizinlerinden gelir. {labels} daha da azını çözümler: hiçbir şeyi aramaz, çünkü aranacak bir şey yoktur. {graphNode, release} Release’in grafını oluşturur; bu nedenle o Release’in bağımlılık kapanışını aggrega/irGraph ile aynı şekilde çözümler: önce yerel katalog dizinlerinden ve artifact önbelleğinden, bunların hiçbirinin taşımadığı bir varlık için ise yapılandırılmış kayıt defterinden. Varlıklarının tümü yerel olan bir çalışma alanı için üçü de çevrimdışı yanıt verir; yalnızca graf düğümü koordinatı daha uzağa bakmaya gidebilir.

Bir bağlantı hakkında soru sormak

Bir bileşenin çizdiği bağlantı, tüketen Component üzerinde soketinin bildirdiği yuvaları dolduran kendi eklerini taşıyabilir; örneğin bileşenin, bağlantının ulaştığı her neyse ona sunduğu bir kimlik bilgisi. Oraya neyin gelebileceğini sormak için {graphNode, release} yanında connection gönderin: socket, bağlantının üzerinden bağlandığı bağımlılık soketidir ve alias, bağlantının o soket içinde taşıdığı addır; ikisi de tam olarak yazarın yazdığı gibidir. Bir bağlantı yalnızca derlenmiş bir graf üzerinde var olur; bu nedenle node veya labels yanında connection reddedilir; soket ya da takma ad belirtmeyen bir bağlantı veya düğümün çizmediği bir bağlantı da reddedilir.

Yanıt, graf düğümü yanıtına bağlantının yuvalarının eklenmesidir. candidates anlamını korur (düğümün kendisine eklenebilecek Features) ve slots eklenir; soketin bildirdiği her yuva için, Component’in bildirdiği sırayla bir girdi:

  • slot: onu dolduran bir ekin, bağlantının features alanında altına yazıldığı ad.
  • selector, required, inject, sensitive ve description: yuva, tam olarak Component’in soket üzerinde bildirdiği gibi; hiçbir şey bildirmediği yerde boş veya false. selector, adayların daraltıldığı kısıttır; böylece bir adayı veya yokluğunu yalnızca yanıttan açıklayabilirsiniz.
  • candidates: bu bağlantıda bu yuvayı doldurabilecek Features. Bir derleme böyle bir eki iki kurala tabi tutar ve ikisi de uygulanır: Feature’ın bildirilmiş uygulanabilirliği düğümün kesinleşmiş etiketlerine karşı (düğümün taşıdığı her ek buna tabidir) ve yuvanın selector alanı Feature’ın kendi etiketlerine karşı. Dolayısıyla bir yuvanın adayları her zaman düğümün adayları arasındadır ve seçiciyle daraltılmıştır. Seçicinin etiketlerine karşı değerlendirilemediği bir Feature sunulmaz, çünkü bir derleme onu kabul etmek yerine reddeder.

Hiçbir yuvanın doldurulamadığı yerde slots boş bir listedir ve noSlotReason nedenini söyler. Boş listeyi “hiçbir Feature eşleşmedi” olarak almak yerine nedeni okuyun; bu farklı bir yanıt olurdu ve ikisini ayırt eden nedendir:

  • feature-created-connection: bağlantıyı bir Feature kendi bağımlılık bloğundan çizdi. Bir ek yalnızca bir bileşenin veya Release’in çizdiği bir bağlantıya yazılır; bu nedenle soket ne bildirirse bildirsin buraya hiçbir şey gelmez.
  • ad-hoc-socket: soket, Component’in bildirmediği bir sokettir. Yazar onu adlandırmıştır, bu geçerlidir ve bildirilmemiş bir soket hiçbir yuva bildirmez.
  • no-slot-declared: Component soketi üzerinde hiçbir yuva olmadan bildirir.

noSlotReason, bir yuvanın var olduğu her yerde yoktur; slots ve noSlotReason ise hiçbir bağlantı belirtmeyen bir isteğin yanıtında ikisi de yoktur; böylece bağlantı belirtmeyen bir istek, iki alanın da bulunmadığı bir yanıt alır.

document kabul edilir ve burada hiçbir şeyi değiştirmez. Yuvalar soketin, adaylar Features’ındır; bir ek hangi belgeye yazılırsa yazılsın aynıdır; nereye gideceği aggrega/attachmentContainer’ın yanıtıdır. aggregate veya release dışındaki bir değer yine reddedilir, çünkü kabul edilip yok sayılan bir değer, göndericisine dikkate alınmış bir değer gibi görünür.

Bir bağlantı adayı yanıtı size ne söyler

aggrega/connectionCandidates iki soruyu aynı anda yanıtlar ve bunlardan yalnızca birinin yanıtı eksiksizdir. Yanıtı tek bir filtrelenmiş liste olarak okumak diğerini yanlış anlamaya yol açar.

Bildirilen her soket, targets alanını taşır — bildirilen etiketleri, o soketin kendisini neyin karşılayabileceğine ilişkin bildirdiği etiket kısıtını karşılayan çalışma alanı yerelindeki Components — ve bunun yanı sıra bu hedeflerin hesaplandığı selector alanını, soketin bildirdiği required bayrağını ve declaration alanını taşır. targets her zaman bir dizidir; yok olmak yerine boş olur, böylece hiçbir şeyin karşılamadığı bir soket de varlığın bildirdiği bir soket olarak bildirilir.

Hedef yarısı eksiksizdir. Küme, soketin bildirilen kısıtının bir adayın bildirilen etiketlerine karşı değerlendirilmesiyle belirlenir; bu, bir derlemenin yaptığı değerlendirmenin aynısıdır; dolayısıyla sunduğunuz şey, aynı kısıtın bir derleme sırasında kabul ettiği şeydir. Hiçbir kısıt bildirmeyen bir soket, hedeflerini kısıtsız bırakır ve her Component’i bildirir — bu bir hata değil, kısıt dilinin boş bir seçici için taşıdığı anlamdır.

Soket yarısı açıktır ve bunu ayırt etmenin yolu declaration ile adHocSocketsAccepted alanlarıdır. Bir Aggregate’in yazarı, onun topolojisinin sahibidir ve bileşenin katalog varlığının hiç bildirmediği bir soketi bağlayabilir; bu nedenle bir varlığın bildirdiği soketler yararlı bir başlangıç kümesidir ve geçerli soket adlarının kümesi değildir. Bunları tek seçenekler olarak değil, öneriler olarak sunun — yalnızca bildirilen soketleri sunan bir seçici, yazara özgürlüğünün olduğundan daha dar olduğunu söylemiş olur.

  • declaration, adreslenen varlık soketi kendi usesSchema alanında listelediğinde declared, listelemediğinde ise ad-hoc değerini alır. Bunlar, IR grafiğinde bir kenarın taşıdığı iki değerin aynısıdır; böylece “bu soket nereden geldi” sorusuyla nerede karşılaşırsanız karşılaşın tek bir sözcük dağarcığı bu soruyu yanıtlar.
  • adHocSocketsAccepted, adreslenen varlığın yüzeyinin kendi bildiriminde listelenmeyen bir soketi kabul edip etmediğini bildirir. Bu her zaman doğru değildir: bir Component’in kendi bağımlılık yüzeyi böyle bir soketi kabul eder, bir Feature’ın ekleme yüzeyi ise kabul etmez; çünkü bir ekleme, kendi topolojisini yazmak yerine eklenen Feature’ın bildirdiği topolojiye katılır. Böyle bir soketi kabul etmeyen bir yüzeydeki geçici (ad-hoc) bir soket, hedefsiz olarak bildirilir; çünkü onun üzerinden kurulan hiçbir bağlantı derlenmez.

İstekte bir socket adlandırmak, yanıtı o tek sokete daraltır ve varlığın bildirmediği bir soketi sormanın tek yolu budur — bildirilmemiş bir soket, numaralandırılabilecek hiçbir bildirimde yer almaz. Varlığın bildirdiği her soketi, yazıldıkları sırayla almak için bunu atlayın.

Bildirdiği şey, bildirilen etiketler üzerinden bir eşleşmedir. Bir derleme, bir soketin kısıtını kenarın uzak ucundaki düğümün kesinleşmiş etiketlerine karşı değerlendirir ve bunlar, herhangi bir label-transform eklemesi etkisini gösterdikten sonra o düğümün çözümlendiği bileşen türünün etiketleridir — adlandırdığınız belgenin etiketleri olmak zorunda değildir. Dolayısıyla buradaki olumlu bir yanıt, bir derlemenin neye karar vereceğine dair bir söz değildir — bu, aggrega/attachCandidates yönteminin declared etiket kaynağı altında taşıdığı sınırın aynısıdır.

Bildirir, asla oluşturmaz. Yöntem hiçbir şeyi çözümlemez, hiçbir kayıt defterine veya ağa erişmez ve hiçbir şey yazmaz: hiçbir kenar oluşturmaz ve hiçbir metin önermez. Düzenlemeyi oluşturmak ve uygulamak, arabelleğin ve geri alma geçmişinin bulunduğu düzenleyicinin işidir.

targets içindeki varlık kimlikleri — kind, name ve file — için Bir varlık nasıl adreslenir bölümünde açıklandığı gibi aggrega/catalogIndex ile birleştirme yapın. Açıklayıcı alanlar orada bildirilir ve burada bilerek tekrarlanmaz; böylece bu yanıt, senkronu bozulabilecek ikinci bir kopyalarını taşımaz. Hedefler çalışma alanı Components’idir; dolayısıyla her birinin açabileceğiniz bir file alanı vardır ve hiçbiri origin taşımaz: bu yanıt tek bir kaynaktan beslenir ve birleştirme üç anahtar üzerinden yapılır.

Bir attachment-container yanıtı size ne söyler

aggrega/attachmentContainer, yukarıdaki aday istekleri ile aşağıdaki ekleme noktası arasında yer alır. Onlar bir düğüme neyin eklenebileceğini söyler; bu ise ona ait bir ekin hangi kapsayıcıya ve hangi belgeye ait olduğunu söyler; bir sonraki de metnin o belgenin baytlarında nereye gideceğini söyler.

Kapsayıcıyı kendiniz oluşturmak yerine isteyin. Bir düğümün kimliği ve onu kapsayan alt sistem yolu, parçaları arasında noktalarla yazılır ve nokta, bir yazarın yazdığı adda geçerli bir karakterdir; bu nedenle belgenin dışından yapısal bir noktayı bir adın içindeki noktadan ayırt etmenin hiçbir yolu yoktur. Yolu kendisi birleştiren bir istemci, doğru okunan ama kimsenin yazmadığı bir anahtarı adresleyen bir şey üretir ve ardından gelen düzenleme reddedilmek yerine o anahtarı oluşturur. Her iki yolu da derleyici oluşturdu; bu yüzden onları ayrıştıran da derleyicidir.

Bir düğüm kimliği, kendisini kapsayan alt sistemin hiçbir izini taşımaz. subsystems.billing.subsystems.payments içinde yazılmış bir bileşen, grafikte tıpkı üst düzey bir bileşen gibi ledger anahtarıyla tutulur; bu yüzden istemci ne kadar dikkatle bölerse bölsün, kimlikte üzerinde çalışabileceği hiçbir şey yoktur.

Yanıt üç alandan oluşur.

  • node, yanıtın ilgili olduğu düğümü tekrarlar; böylece bekleyen birden çok isteği olan bir istemci, kendi sırasını tutmadan her yanıtı sorusuyla eşleştirir.
  • file, düğümün yazıldığı belgedir ve çalışma alanına göredir. Zaten bildiğiniz bir şey değil, yanıtın bir parçasıdır: içe aktarılan bir modülün katkıda bulunduğu bir düğüm, o modülün kendi belgesinde, modülün ona verdiği adla yazılmıştır; bu nedenle hem dosya hem de kapsayıcının son parçası, istekte adlandırılan her şeyden farklıdır.
  • container, o belgenin kökünden itibaren yapısal yoldur ve parçalardan oluşan bir liste olarak verilir: ["spec", "subsystems", "billing", "subsystems", "payments", "components", "ledger", "features"]. Kapsayan bir alt sistemin her düzeyi yeniden subsystems anahtarının altında yer alır; belge bunu böyle yazar. Yazarın üst düzeyde yazdığı bir bileşen ise bunun yerine ["spec", "components", "checkout", "features"] adlandırır, çünkü böyle bir bileşenin derlendiği kapsam hiçbir dosyanın içerdiği bir kapsam değildir.

Bu, parçalardan oluşan bir listedir ve asla birleştirilmiş bir dize değildir; şeklin amacı da budur. Birleştirilmiş bir yolun, onu alan tarafından yeniden bölünmesi gerekirdi; bu da yukarıdaki belirsizliğin bir çağrı sonra yeniden ortaya çıkması demektir. Listeyi değiştirmeden aggrega/insertionPoint’e container olarak iletin.

Yapıyı okur, asla anlamı okumaz. Yanıt, düğümün yazıldığı belgeden, içinde bulunduğu kapsamdan ve yazarın yazdığı addan türetilir. Bir bileşenin nasıl adlandırıldığından, hangi türü taşıdığından ya da herhangi bir etiketin ne dediğinden hiçbir şey okunmaz.

Raporlar, asla yazmaz. Yöntem hiçbir şeyi değiştirmez ve hiçbir belgeye hiçbir şey yazmaz. Ek oluşturmaz, metin oluşturmaz ve düzenleme uygulamaz; neyin eklenebileceğine karar vermez, bu aggrega/attachCandidates’in işidir.

Grafiğin taşımadığı bir düğümü adlandıran istek yanıtlanmak yerine reddedilir. Düğüm kimlikleri grafiğin kendi anahtarlarıdır; bunları aggrega/irGraph’ın döndürdüğü grafikten okuyun. İçe aktarılan bir modülün katkıda bulunduğu bir düğüm, nitelikli bir kimlik taşır. Grafiğin hiçbir belge kaydetmediği bir düğüm de reddedilir: bir ekin nereye ait olduğu bir belgeyle ilgili bir olgudur, bu nedenle belgesi olmayan bir düğümün boş bir yanıtı değil, hiç yanıtı yoktur.

Kilit dosyası gerektirir, aggrega/irGraph ile aynı nedenle: kapsayıcıyı adlandırmak Release’in grafiğini oluşturmak demektir ve hiçbir şeyin kefil olmadığı baytlardan oluşturulmuş bir grafik, denetlenmiş bir grafikle tamamen aynı biçimde raporlanırdı.

Bir bağlantı üzerindeki ek

{graphNode, release} yanında connection gönderin (onun socket, alias ve document alanlarıyla); yanıt, düğümün yerine o bağlantının kendi girdisindeki features kapsayıcısını adlandırır. Burada document zorunludur, çünkü Aggregate’in çizdiği bir bağlantı üzerindeki eki her iki belge de tutabilir: geliştirici onu Aggregate’teki bağlantı girdisine, operatör ise Release’teki ona ait kenar başına girdiye yazar.

  • aggregate, düğümün yazıldığı belgedeki bağlantı girdisini adlandırır: üst düzey bir bileşen için ["spec", "components", "gateway", "uses", "models", "gpt", "features"]; kapsayan her alt sistem yukarıdaki gibi düzey düzey yazılır. Release’in çizdiği bir bağlantının Aggregate’te girdisi yoktur, bu yüzden orada reddedilir.
  • release, Release’in düğüm için kendi girdisi altındaki kenar başına girdiyi adlandırır: ["spec", "boundaries", "cluster", "components", "gateway", "uses", "models", "gpt", "features"]; Release o kenar başına girdiyi henüz yazmış olsun ya da olmasın. Yazmadığı durumda aggrega/insertionPoint, yazılması gereken anahtarları missingContainerKeys içinde raporlar. Bu durumda file, Release belgesidir. Düğüm için hiç girdi yazmayan bir Release reddedilir: düğümün nereye yerleştirileceğini yazmak operatörün işidir ve yanıt buna karar vermez.

Bir Feature’ın çizdiği bağlantı, yukarıda feature-created-connection’ın verdiği nedenle her iki belgede de reddedilir. Düğüm, soket ve takma ad tam olarak yazıldıkları gibi eşleştirilir ve düğümün çizmediği bir bağlantı bir yolla yanıtlanmak yerine reddedilir. Yukarıdaki diğer tüm özellikler değişmeden geçerlidir: yanıt parçalardan oluşan bir listedir, yapıyı okur ve asla anlamı okumaz ve hiçbir şey yazmaz.

Bir connection-at-position yanıtı size ne söyler

aggrega/connectionAtPosition, bir graf üzerindeki bir düğüm yerine bir belgedeki bir konumu tutan bir istemci için — örneğin bir bağlantının girdisi üzerindeki bir imleç — yukarıdaki iki bağlantı isteğinden önceki adımdır. Orada hangi bağlantının yazılı olduğunu, o isteklerin aldığı koordinatlarla yanıtlar ve orada durur.

Yanıt iki yarıdan biridir, asla ikisi birden değil.

  • graphNode ve connection — bileşeni bağlantıyı çizen düğüm, derlenmiş grafın onu anahtarladığı kimlikle, ve bağlantı, socket ve alias değerleriyle; document ise konumun okunduğu belgeyi adlandırır: Aggregate veya onun içe aktardığı bir modül için aggregate, Release için release. Bağlantının soketinin bildirdiği yuvalar için graphNode, aynı release ve connection değerlerini aggrega/attachCandidates isteğine, bağlantı üzerindeki bir ekin nereye gideceği için de aggrega/attachmentContainer isteğine iletin; adlandırdığı kapsayıcı, konumun düştüğü girdinin tam içinde yer alır.
  • noConnectionReason — neden hiçbir bağlantı bildirilmediği. Küme kapalıdır:
    • no-connection-entry — konum, içine bir ek yazılan hiçbir girdinin üzerinde değildir. Hedef listesi olarak yazılmış bir bağlantı (db: [store]) ve bir Feature’ın kendi bağımlılık bloğunun çizdiği bir bağlantı böyle bir girdi taşımaz; bu nedenle bunlardan herhangi biri üzerindeki bir konum da bunu yanıtlar.
    • feature-created-connection — konum, Release’in bir Feature’ın çizdiği bir bağlantı için yazdığı girdinin üzerindedir; bu girdi, yuva yanıtının yukarıda verdiği nedenle hiçbir ek taşımaz. Bir Release, bir Feature’ın bağımlılık bloğu tüketen Component’in de bildirdiği bir soket üzerinden çizdiğinde böyle bir girdi yazar; girdi, hiçbir şey yapılandırmasa da bağlantının kenar başına infra değerini ayarlasa da derlenir.
    • unknown-connection — konum, Release’in derlenmiş grafın taşımadığı bir bağlantı için yazdığı bir girdinin üzerindedir. Derlenen bir Release böyle bir girdi barındırabilir — örneğin hiçbir şeyin çizmediği bir takma ad altında hiçbir şey yapılandırmayan bir girdi (target yok, infra yok, features yok) ya da bir active: anahtarının kapattığı ve bağlantıları da onunla birlikte derlemeden çıkan bir bileşen için yazılmış bir girdi.

Hangi girdiler sayılır. Aggregate’te, bir bileşenin çizdiği her bağlantı, bileşenin yazıldığı belgede bağlantının takma adı altındaki girdisinde — içe aktarılan bir modülün katkıda bulunduğu bir bileşen için o modülün kendi belgesinde. Release’te, girdi bağlantısını kendisi çizse de Aggregate’in çizdiği birini yapılandırsa da, yazdığı her kenar başına girdi. Her girdinin nerede durduğu derlenmiş grafın kaydettiği bilgidir; bu nedenle bir anahtarın bağlantı olup olmadığı asla adından çıkarılmaz. Bir active: anahtarının kapattığı bileşen derlenmiş grafta yer almaz; bu yüzden onun Aggregate’teki kendi girdileri no-connection-entry yanıtını verirken Release’in bağlantılarından biri için yazdığı girdi unknown-connection yanıtını verir.

Bir girdinin içindeki herhangi bir konum o girdinin içindedir. Girdi, takma ad anahtarından altına girintilenmiş son satıra kadar uzanır; bu nedenle takma ad üzerindeki, target değeri üzerindeki veya features içindeki bir konum o bağlantı için yanıtlanır ve girdiler iç içe geçtiğinde en içteki girdi kazanır. Bir soketin kendi anahtarı üzerindeki, altına yazılmış takma adların üstündeki bir konum — soket tek bir takma ad da tutsa birkaç tane de tutsa — bunların hiçbirinin içinde değildir; bir takma ad anahtarından önceki girintideki bir konum da öyledir.

Hangi belgenin hangisi olduğu Release’ten çıkar. Release’in kendi dosyası, yazdığı girdiler için okunur; diğer herhangi bir dosya, grafın bileşenleri içinde yazılmış olarak kaydettiği girdiler için okunur. Release’in grafının hiçbir şey okumadığı bir belge her konumda no-connection-entry yanıtını verir.

Bildirir ve asla yazmaz; belgeyi de aggrega/insertionPoint gibi okur: önce oturumun kopyasından, aksi halde diskten, çalışma alanının içinde ve çalışma alanının dışında kalan, okunamayan veya iyi biçimlendirilmiş YAML olmayan bir belge için aynı retlerle. aggrega/attachmentContainer ile aynı nedenle bir kilit dosyası gerektirir ve grafı hiçbir şey render etmeden derler.

Bir insertion-point yanıtı size ne söyler

aggrega/insertionPoint, yukarıdaki iki aday isteğinin karşılığıdır. Onlar neyin bağlanabileceğini veya iliştirilebileceğini söyler; bu ise onun metninin belirli bir belgede nereye ait olduğunu söyler. Yanıtlar ve orada durur.

Kapsayıcıyı siz adlandırırsınız; daemon onu bulur. container, belge kökünden başlayan yapısal bir yoldur — ["spec", "components", "web", "features"] — ve bu türden bir girdinin bu türden bir belgede nereye ait olduğuna dair sizin beyanınızdır. Daemon bu yolu bir varlığın adından, taşıdığı türden veya ne anlama geliyor göründüğünden türetmez. Yazarın yazdığı baytları okur ve yolun hangi bölümlerinin bu belgede zaten bulunduğunu, girdilerinin hangi sütunlarda durduğunu ve en içteki bloğun ulaştığı son satırı bildirir. Dolayısıyla hangi anahtarın kullanılacağını bilmek çağırana kalır; o anahtarın girdilerinin bu dosyada nereye gideceğini bilmek ise buradan gelir.

Derlenmiş bir grafiğin bir düğümündeki bir Feature iliştirmesi için çağıranın o anahtarı kendi başına bilmesi gerekmez: belge ve kapsayıcı için aggrega/attachmentContainer isteğine sorun ve ikisini de değiştirmeden buraya iletin.

Yanıt, sıfır genişlikli bir konum ile bunun çevresine yazmanız gerekenlerden oluşur. file, çalışma alanına göreli belgedir. container, sorduğunuz yolu yineler; böylece bekleyen birden çok isteği olan bir istemci, kendi sıralamasını tutmadan her yanıtı sorusuyla eşleştirir. position değiştirmez, ekler: belgede zaten bulunan hiçbir şeyin üzerine yazılmaz veya kaydırılmaz.

  • precededByLineBreak — yazdığınız metne bir satır sonuyla başlayın. Konum, yeni girdinin ardından geldiği satırın sonunda durur; bu, dosya bir yeni satırla bitsin ya da bitmesin aralık içindedir ve zaten yazılmış hiçbir baytı bozmaz. Yalnızca ardına konulacak hiçbir şey taşımayan bir belge için false olur; bu durumda dosyanın başından yazarsınız.
  • missingContainerKeys — kapsayıcı yolunun bu belgede henüz bulunmayan bölümleri, en dıştaki önce. Girdinin en içtekinin içine girebilmesi için her biri kendi başına bir anahtar olarak yazılmalıdır. Yolun tamamı zaten mevcutsa boştur.
  • entryIndent — girdinin kendi ilk satırının başladığı sütun; satır başından itibaren boşluk olarak sayılır.
  • indentStep — her iç içe geçme düzeyinin ne kadar daha fazla girintilendiği.
  • indentStepMeasured — bu adımın bu belgenin kendi iç içe yapısından ölçülüp ölçülmediği. False olduğunda belgede ölçülecek bir iç içe yapı yoktur ve adım bir yedek değerdir; böylece kendi adımını uygulamayı tercih eden bir istemci bunu yapmakta serbest olduğunu bilir.
  • entryShape — kapsayıcının zaten tuttuğundan okunan mapping veya sequence; kapsayıcı henüz yoksa veya hiçbir şey tutmuyorsa unknown. unknown bir hata değildir: belge, girdilerinin hangi biçimi aldığını söylememiştir, dolayısıyla bu seçim sizindir.

Uygulanması. precededByLineBreak ayarlıysa bir satır sonu yazın. Ardından her missingContainerKeys girdisi için, en dıştaki önce olmak üzere, anahtarın ardından iki nokta gelen birer satır — ilki entryIndent eksi indentStep çarpı eksik anahtar sayısı kadar girintili, sonraki her biri indentStep kadar daha içeride. Ardından girdinin kendisi, entryIndent girintisiyle. missingContainerKeys boşsa yazdığınız tek satır girdidir.

Kapsayıcının orada olmasını beklediğinizde bile missingContainerKeys alanını okuyun. Kendisinden önce gelmesi gereken anahtarlar olmadan uygulanan bir konum, artık ayrıştırılamayan bir belge üretir; bu, bu yanıtın yokmuş gibi okunmaması gereken tek hatadır.

position, bir tanılamanınkinden farklı olarak sıfırdan sayar. Hem line hem character, bu protokolün yeniden kullandığı LSP biçimli konum değerleriyle uyumlu olarak 0 tabanlıdır; bir tanılama girdisindeki line ve column ise What a diagnostic entry carries (Bir tanılama girdisi ne taşır) altında açıklandığı gibi 1 tabanlıdır. Bir yüzeyi diğerinden besleyen bir istemci aralarında dönüşüm yapar.

positionEncoding, character değerinin ölçüldüğü birimleri adlandırır ve el sıkışmada üzerinde anlaşılan kodlamadır. Örtük bırakılmak yerine yanıtta bildirilir, çünkü birimlerini çağıranın tahmin etmesi gereken bir konum uygulayamayacağı bir konumdur: bir şekilde ölçülüp başka şekilde ölçülen bir arabelleğe uygulanan ofsetler, belgeyi ASCII dışındaki ilk karakterde bozar.

Bir girdinin gidebileceği bir yeri adreslemeyen istek yanıtlanmaz, reddedilir. Bunların her biri çalışma alanının değil isteğin bir durumudur; bu nedenle standart invalid-params koduyla döner ve file veya container değişene kadar yeniden denemek hiçbir şeyi değiştirmez.

  • Belge adlandırılmamıştır, çalışma alanının içinde değildir, okunamamıştır veya iyi biçimlendirilmiş YAML değildir — yapısı olmayan bir belgenin bildirilecek bir konumu yoktur.
  • Kapsayıcı yolu hiçbir şeyi adlandırmaz: hiç bölüm taşımaz veya bölümlerinden biri boştur.
  • Yol, belgenin skaler olarak taşıdığı bir değerin içinden geçer. Bir skalerin içine hiçbir şey eklenemez ve onu değiştirmek bir ekleme değil yeniden yazma olur.
  • Yol, yazarın flow stilinde yazdığı bir koleksiyona ulaşır. Böyle bir koleksiyona girdi eklemek bir satır eklemek yerine yazarın zaten yazdığı baytları yeniden yazar; bu bir konum değil bir düzenlemedir.
  • Yol, bir blok dizisini dizinlerinden biri olmayan bir şeyle adresler. Bir dizinin girdileri konumla adreslenir; bu nedenle bir ad, dizide hiçbir şeye ulaşmaz ve o adı taşıyacak bir girdi oluşturulamaz.

Yalnızca diskteki dosyayı değil, düzenleyicinin tuttuğu arabelleği de okur. Önce daemon’un ayrıştırma önbelleğine bakılır; böylece kaydedilmemiş içerik varsa konum ona göre, önbellek dosya için bir şey taşımıyorsa dosyanın kendisine göre bildirilir.

Bildirir, asla yazmaz. Yöntem hiçbir şeyi değiştirmez, hiçbir şeyi çözümlemez, hiçbir kayıt defterine veya ağa ulaşmaz ve hiçbir belgeye yazmaz. Bir girdinin metnini oluşturmaz ve bir girdiyi uygulamaz. Düzenlemeyi oluşturmak ve uygulamak, arabelleğin ve geri alma geçmişinin bulunduğu düzenleyicinin işidir.

Bir belge düzenleme yanıtı size ne söyler

aggrega/editDocument, yukarıdaki çiftin diğer yarısıdır: onlar bir girdinin nereye ait olduğunu söyler ve onu oluşturup uygulamayı size bırakır; bu ise bir girdi oluşturup uygular ve yazar. İkisi de kullanılabilir durumda kalır, çünkü kaydedilmemiş bir arabellek tutan istemci ile diskteki içeriği düzenleyen istemci farklı yarıları ister — kendi geri alma geçmişi olan bir düzenleyici metni kendisi yerleştirir, nerede düzenleyeceğinin söylenmesindense dosyanın düzenlenmesini tercih eden bir istemci ise bunu gönderir.

Bir çağrı tek bir düzenleme uygular ve düzenlemeler kümesi kapalıdır. edit hangisi olduğunu belirtir: add-component bir components kapsayıcısının altına bir bileşen örneği ekler, attach-feature bir düğüme bir Feature iliştirir, wire-edge bir düğümün bağımlılık soketlerinden birinin içinde bir bağlantı kurar ve set-value bir düğümde tek bir değer ayarlar. Silen, önceden yazdığınız bir bloğu değiştiren, herhangi bir şeyi yeniden sıralayan veya sağladığınız baytları olduğu gibi yazan bir düzenleme yoktur — yani bu, daha dar bir ad taşıyan bir dosya yazıcısı değildir ve bu dördünün dışındaki bir değer yorumlanmak yerine reddedilir. Ret, neyi belirtebileceğinizi listeler.

Düğümü, yukarıdaki iki isteğin aldığı gibi tam olarak yapısal bir yol olarak belirtirsiniz. node, belge kökünden başlayan izdir — ["spec", "components", "web"] — ve girdinin gireceği kapsayıcı edit değerinden çıkar. add-component için yol, components kapsayıcısının kendisini belirtir, çünkü eklenen girdi düğümün ta kendisidir. name, girdinin altına yazıldığı anahtardır: örnek adı, iliştirmenin adı, bağlantının takma adı veya değerin anahtarı. value, o girdinin taşıdığı şeydir ve anlamı edit değerinden çıkar — girdinin istediği varlık, bir bağlantının işaret ettiği düğüm veya bir değerin ayarlandığı skaler. socket, wire-edge için okunur, diğer durumlarda yok sayılır.

Ad yerine yol, konum bulan isteğin de yol almasıyla aynı nedenden: bir adın aranması gerekirdi ve iki düzeyde görünen bir ad, hangisini kastettiğinize derleyicinin karar vermesine yol açardı. Bu yüzden hangi düğümü düzenlediğini bilen bir istemci bunu söyler, bilmeyen bir istemci ise herhangi bir şeyi düzenlemeden önce yanıtlaması gereken bir soru olduğunu bilir.

Düzenlemenin dokunmadığı her bayt korunur. Belge yalnızca kapsayıcıyı ve bloğunun bittiği satırı bulmak için ayrıştırılır; girdi satır düzeyinde oluşturulup araya eklenir. Yorumlar, boş satırlar, tırnak stili, katlanmış ve düz skalerler, şablon ifadeleri ve sondaki yeni satır biçimi değişmeden aktarılır; iç içe geçme adımı da dayatılmak yerine belgenin kendi girintisinden ölçülür — böylece girdi, zaten yazmakta olduğunuz stilde yer alır. Aynı belgeye karşı aynı istek aynı baytları üretir; böylece bir istemci iki çalıştırmayı karşılaştırabilir ve bir inceleme tek bir düzenlemeyi tek bir fark olarak okur.

Sonuç, sizin de yazabileceğiniz bir belge olmalıdır ve yazma işlemi buna bağlıdır. Oluşturulan belge kendi türünün şemasına göre doğrulanır ve yalnızca bu doğrulama geçerse diske ulaşır. Yazma şemasının reddedeceği bir şey üretecek bir istek E0275 olarak döner — the edit was refused because the resulting document would not be valid, and nothing was written (sonuçta oluşacak belge geçerli olmayacağı için düzenleme reddedildi ve hiçbir şey yazılmadı) — ve şemanın kabul etmediği özelliği ve yerini taşır. Dosya bayt bayt olduğu gibi bırakılır; böylece reddedilen bir düzenleme hiç denenmemiş olandan ayırt edilemez ve düzeltilmiş bir isteği başladığınız belgeye karşı yeniden deneyebilirsiniz. Burada hiçbir kuralın yeniden belirtilmemesinin nedeni de budur: bir Release belgesinden geliştirici değeri taşımasını istemek, elle yazılmış belgeyi reddedecek olan aynı şema tarafından reddedilir.

Anlamsal olarak neyin kabul edilebilir olduğuna burada karar verilmez. Bir bağımlılık soketinin üreticinin bildirdiği bir soket olup olmadığı veya bir Feature’ın uygulanabilirliğinin karşılanıp karşılanmadığı, her birinin kendi raporlaması olan, bir derlemenin gerçekleştirdiği çözümlemeye aittir. Bu yüzden bu isteğin hiç duymadığı bir bağlantıyı belirtebilirsiniz ve bir Aggregate, katalog varlığının önceden bildirmediği bir soket yazabilir; bir soket üzerinden neyin tüketilebileceğini bildirmek üreticiye kalır. Soru buysa bir Release belirterek aggrega/validate çalıştırın veya grafiği isteyin.

Yanıt neyin yerleştiğini ve neyin diske ulaştığını belirtir; bunlar farklı sorulardır. content, her iki teslim biçiminde de düzenlemenin ürettiği belgeyi taşır. written diske ulaşan dosyayı belirtir ve dryRun altında boştur. container, girdinin yerleştiği kapsayıcının yapısal yoludur; böylece o kuralı yeniden türetmeden az önce eklediğiniz şeyi bulabilirsiniz. createdContainers, belge taşımadığı için bu düzenlemenin yazdığı segmentleri en dıştakinden başlayarak belirtir — tüm yolun zaten mevcut olduğu olağan durumda boştur ve mevcut bir bloğun içine eklenen bir girdiyi kendi bloğunu oluşturan bir girdiden onu okuyarak ayırt edersiniz. file ve edit gönderdiğinizi yineler; böylece birden çok isteği bekleyen bir istemci her yanıtı sorusuyla eşleştirir. written, container ve createdContainers her zaman dizidir; yok olmak yerine boş olurlar.

dryRun altında hiçbir şey oluşturulmaz. written boştur, content bir yazma işleminin üreteceği belgeyi taşır ve dosyaya dokunulmaz — böylece bir düzenleyici sonucu kaydetmesi, değiştirmesi veya atması için yazarın önüne koyabilir. Varsayılan yazmaktır, çünkü işlemin ürünü düzenlenmiş bir belgedir ve bunu üreten bir yüzey onu sağlamakla yükümlüdür: teslim hakkında hiçbir şey söylemeyen bir istek dosyayı düzenler.

Bir yazma işleminin yaptığı diğer her şeyi deneme çalıştırması da yapar. Oluşturulan belge her iki durumda da kendi türünün şemasına göre doğrulanır; bu yüzden bir yazma işleminin reddedeceği düzenleme dryRun altında da aynı özelliği belirterek reddedilir — yani deneme çalıştırmasından aldığınız hata, yazma işleminin size vereceği hatadır.

Zaten mevcut olan ve istediğinizi taşıyan bir girdi etkisiz bir işlemdir — belge değişmeden döner ve hiçbir şey yazılmaz. O adda başka bir şey taşıyan bir girdi ise değiştirilmek yerine reddedilir, çünkü bir yazarın yazdığını değiştirmek dört düzenlemeden biri değildir.

Bir yazma işleminden sonra daemon belgeyi yeniden okur. O dosya için tuttuğu şey atılır ve çalışma alanı düzeyindeki görünümü sıfırlanır; böylece sonraki doğrulama, üzerine gelme, tamamlama veya grafik isteği, düzenlemenin değiştirdiği sürümden değil, ürettiği baytlardan yanıtlanır. Düzenlemenin kendisi, tuttuğunuz arabelleği değil, diskteki dosyayı okur — önce kaydedilmemiş içeriğe başvuran yukarıdaki konum bulan istekten farklı olarak. Bu kasıtlıdır: kaydedilmemiş bir arabellekten yazmak, tek bir girdi uygulama görüntüsü altında yazarın kaydetmediği içeriği sayfaya koyardı. Arabelleği kaydedin, ardından düzenleyin.

Bir girdinin gidebileceği bir yeri belirtmeyen istek yanıtlanmak yerine reddedilir; standart invalid-params koduyla döner ve istek değişene kadar yeniden denemek hiçbir şeyi değiştirmez. Belge belirtilmemiştir, çalışma alanının içinde değildir, okunamamıştır, iyi biçimlendirilmiş YAML değildir veya sonucun denetlenebileceği bir şemaya sahip hiçbir tür bildirmez; edit belirtilmemiştir veya dördünden biri değildir; node hiçbir şeyi belirtmez veya segmentlerinden biri boştur; name verilmemiştir; wire-edge bir socket belirtmemiştir; set-value öğesine skaler gereken yerde bir eşleme veya dizi verilmiştir; düğüm yolu, bir satır eklemenin sayfada zaten bulunan baytları yeniden yazacağı bir skalere, bir diziye veya akış stilinde yazılmış bir koleksiyona ulaşır; ya da düğüm yolu belgede hiçbir şeye ulaşmaz.

Her iki teslim biçiminde de hiçbir bağımlılığı çözümlemez, hiçbir kayıt defterine erişmez ve ağa dokunmaz.

Etkin yapılandırma yanıtının kapsadıkları

aggrega/effectiveConfiguration iki soruyu yanıtlar: bu oturumda hangi yapılandırmanın geçerli olduğu ve her ayarı hangi katmanın belirlediği. Bu, aggrega config show --origin komutunun yazdırdığı yanıtın aynısıdır; bir kez hesaplanır ve her iki yüzeyde de raporlanır, böylece ikisi bir ayarın nereden geldiği konusunda çelişemez.

Bir source dört biçimden biridir. Bir yapılandırma dosyasının mutlak yolu — aggrega --config <file> serve olarak başlatılan bir daemon’un okuduğu genel dosya da dahil, kendisine verilen yol olarak adlandırılır; env: önekinin ardındaki bir ortam değişkeni, örneğin env:AGGREGA_SIGNING_REQUIRED; daemon’u başlatan komut satırında yazılmış bir genel bayrak, bayrak olarak adlandırılır, örneğin aggrega --offline serve olarak başlatılan bir daemon için --offline; ya da hiçbir katmanın ayarlamadığı bir ayar için (built-in defaults). İlk üçü layers içinde aynen görünür. Varsayılanlar görünmez, çünkü varsayılanlar katkıda bulunan bir katman değildir — hiçbir katmanın söz söylemediği yerde geçerli olan şeydir.

Bir ayar, hangi değeri yazarsa yazsın, onu ayarlayan en yüksek öncelikli katmana atfedilir. Yerleşik varsayılanı yazan ya da altındaki bir dosyanın zaten ayarladığı bir değeri yeniden belirten bir yapılandırma dosyası, adı verilen dosyadır: değeri yerinde tutan odur. Bir dosya bir ayarı, bir listenin _append eşlikçisi de dahil olmak üzere anahtarını taşıyarak ayarlar; bir ortam değişkeni ise boş olmayan bir değerle dışa aktarılarak ayarlar. İşlem hattınızın sahibi olduğu yapılandırma dosyası, yok saydığı bir anahtar için asla adlandırılmaz. aggrega config show --origin da aynı kurala göre raporlar.

Yapılandırma şemasının bildirdiği her ayar hesaba katılır, ancak her biri için ayrı bir satırla değil. Bir listenin ek _append eşlikçisi, eklediği listenin satırında raporlanır; böylece yalnızca eşlikçi aracılığıyla katkıda bulunan bir katman o listenin satırında adlandırılır ve eşlikçinin kendi satırı olmaz. Bir listenin girdileri içindeki bir ayar — bir kayıt defterinin güven politikası, bir eklenti bağlantısının girdileri — o listenin satırı tarafından kapsanır.

Her biri bir yanıtı göründüğünden daha kaba yapan iki sınır daha.

  • Bir liste ya da eşleme ayarı bütün olarak, onu ayarlayan en yüksek öncelikli katmana atfedilir. Girdi başına atıf izlenmez; bu nedenle iki katmandan oluşturulan bir liste yalnızca daha yüksek öncelikli olanı raporlar ve daha alt bir katmanın katkıda bulunduğu bir girdi, üst katmanın yazdığı bir girdiden ayırt edilemez.
  • İmzalama gereksinimi, onu açan ilk katmana atfedilir, ondan son söz eden katmana değil. Bu ayar, onu açan herhangi bir katmanın kazanacağı ve sonraki hiçbir katmanın onu kapatamayacağı şekilde birleşir; bu yüzden onu ilk açan katman, etkin değeri olduğu hâle getiren katmandır. required: false yazan bir katman hiçbir şeyi açmaz; dolayısıyla ondan söz eden her katmanın false yazdığı durumda ayar (built-in defaults) olarak raporlanır.

Raporlanan her değer, o çalışma alanı ilk adlandırıldığında yapılan çözümlemedir. Bir yapılandırma dosyasını düzenlemek buradaki bir değeri değiştirmez; daemon’u yeniden başlatmak değiştirir. Bu bilinçlidir — değerler, o çalışma alanıyla ilgili diğer her isteğin altında yanıtlandığı yapılandırmadır ve onları, el sıkışmanın o çalışma alanı için raporladığı kök ve yapılandırma katmanıyla karşılaştırılabilir kılan da budur. Yapılandırmayı kullanıcının düzenlediği bir dosyanın yanında gösteren bir istemci, ikisinden hangisini gösterdiğini belirtmelidir.

Katman atfı, siz sorduğunuzda dosyaların o anki hâline göre hesaplanır. Bu nedenle sonradan düzenlenen bir yapılandırma dosyası bir source değerini değiştirebilirken yanındaki değer çözümlendiği gibi kalır. İki yarı farklı soruları yanıtlar — neyin yürürlükte olduğu ve onu hangi katmanın belirlediği — ve yalnızca ilki sabittir. Bunları yeniden uyumlu hâle getirmek için daemon’u yeniden başlatın.

Raporlar ve asla yazmaz. Yöntem hiçbir yapılandırmayı değiştirmez, hiçbir dosya oluşturmaz ve bir kayıt defterinden ya da ağdan hiçbir şey çözümlemez.

Tek katmanlı dosya içerikleri burada sunulmaz. Komut satırı, bir katmanın kendi baytlarını yorumlar ve biçimlendirme korunarak aynen yazdırabilir; bu yöntem ise baytları değil çözümlemeyi raporlar. Bir katmanın metnini isteyen bir istemci yolu layers içinde bulur ve onu açabilir.

Bir yapılandırma yazımının geride bıraktıkları

aggrega/configInit ve aggrega/configCapture her ikisi de bir yapılandırma belgesi üretir ve her ikisi de onu yazar. Yanıt dosyayı adlandırır; dosyayı açmak yazımın yerine geçen bir şey değil, sizin bir sonraki adımınızdır. Açıkça istemediğiniz sürece hiçbiri size kendiniz yerleştirmeniz için içerik vermez, çünkü ürünü hiç yazılmamış bir belge olan bir yetenek, aynı adı taşıyan farklı bir yetenektir.

İkisi ne kadar uzağa eriştikleri bakımından farklıdır ve her yanıt hangisi olduğunu söyler. Sonucu göstermeden önce bunu okuyun.

  • Tohumlama, varsayılan olarak makinedeki tüm çalışma alanlarında paylaşılan yapılandırmayı yazar. Bir kayıt defteri ve onda güvendiğiniz kimlikler genellikle nerede çalışırsanız çalışın aynıdır; bu nedenle istek workspace: true göndermediği sürece girdi oraya gider. scope, yazılan configFile değerini ve bunun paylaşılan dosya olup olmadığını söyleyen machineWide değerini taşır; bu, isteğin ne istediğinden değil yazımın çözümlendiği dosyadan türetilir, böylece bir yanıt makine genelindeki bir değişikliği yerel bir değişiklik olarak tanımlayamaz.
  • Dondurma hiçbir zaman çalışma alanının ötesine erişmez. Yazım hedefi ve geçersiz kılma almaz: tüm amacı bir projeyi kendi kendine yeterli kılmaktır, bu nedenle her zaman o projenin kendi .aggrega-config.yaml dosyasını yazar. Yanıtının configFile ve workspaceRoot taşıması ve hiçbir kapsam iddia etmemesi bundandır: belirtilecek bir erişim yoktur.

Tohumlama, üzerine yazmak yerine reddeder. Zaten var olan bir yapılandırma dosyasına dokunulmaz ve ret onu adlandırır, çünkü tohumlama henüz var olmayan bir yapılandırma içindir; devrettiği paylaşılan yazım ise tasarım gereği birleştirir. Yine de yazmak için force gönderin; kayıt defteri girdisi mevcut içerikle birleştirilir ve diğer ayarlar korunur. Reddedilen bir istek hiçbir şeyi değiştirmez.

trust, kayıt defterinin duyurduğu politikanın ne yaptığını düzyazı olarak değil, ayrı sonuçlar olarak söyler. pinned, kayıt defterinin bir politika duyurduğu ve bunun alındığı anlamına gelir; identities kimlikleri sayar. notAdvertised, kayıt defterine sorulduğu ve hiçbir politika duyurmadığı anlamına gelir; bu bir hata değildir: tohumlama devam eder ve reason uç noktanın ne yaptığını söyler. Erişilemeyen bir kayıt defteri de bu şekilde bildirilir, çünkü hiçbir politika geri gelmemiştir ve tohumlama aynı şekilde devam eder; hatanın kendisi kayıt defterine hiç erişilmediğini gösterdiğinde yanında unreachable taşır: adı çözümlenmemiş, ona yapılan bir bağlantı reddedilmiş veya açılamamış ya da ona güvenli bir bağlantı kurulamamıştır. Yanıt veren bir kayıt defteri (bulunamadı ya da bir hata durumuyla) hiçbir zaman unreachable taşımaz; bu nedenle politika yayımlamayan bir kayıt defterini hiç sorulmamış olandan ayırt etmek için reason içindeki sözcükleri değil bu anahtarı okuyun. baseline, duyurulan hiçbir politika alınmadığı için resmî hub’ın yerleşik temel çizgisinin sabitlendiği anlamına gelir ve reason nedenini söyler; girdi bir politika taşır, dolayısıyla elle sabitlenecek bir şey yoktur. İki anahtar farklı soruları yanıtlar; bu nedenle sorulmuş ve hiçbir şey duyurmamış bir hub ikisini de taşır, çevrimdışı bir çalışma alanındaki (hiç sorulmamış) bir hub ise yalnızca baseline taşır ve reason çalışma alanının çevrimdışı olduğunu söyler. Hiçbir şey duyurmayan diğer herhangi bir kayıt defteri yalnızca notAdvertised taşır, politikasız tohumlanır ve ardından gelen öneri kimlikleri elle sabitlemektir; çevrimdışıyken yanıtlanmak yerine reddedilir. skipped, hiçbir getirme denenmediği anlamına gelir. pinned dışındaki her şeyi hata olarak ele alan bir istemci, çalışan bir yapılandırmayı bozuk olarak bildirir.

dryRun altında hiçbir şey oluşturulmaz. written false olur, content bir yazımın üreteceği belgeyi taşır ve bu içeriğin ait olduğu dosya scope.configFile değeridir. Hiçbir dizin oluşturulmaz ve hiçbir dosyaya dokunulmaz; böylece bir düzenleyici metni yazarın önüne koyabilir ve onu kaydetmesine, değiştirmesine veya atmasına izin verebilir.

Kuru çalıştırma bir yazımdan tam olarak tek bir açıdan farklıdır (yazmaz), dolayısıyla bir yazımın uyguladığı her reddi o da uygular. Burada önemli olan, mevcut dosya reddidir: zaten var olan bir yapılandırma dosyası üzerinde dryRun, tıpkı bir yazımda olduğu gibi dosyayı adlandırarak reddedilir. Yanıtı bir yüklem olarak kullanılabilir kılan budur: kuru çalıştırma reddederse, yazım da aynı nedenle ve aynı iletiyle reddederdi. Bunun yerine üzerine yazan bir yazımın üreteceği birleştirmeyle yanıtlanmak için dryRun ile birlikte force gönderin; yine hiçbir şey yazılmaz. Kayıt defterine, duyurduğu güven politikası için her iki teslim biçiminde de başvurulur, çünkü o içerikteki politika bir yazımın sabitleyeceği politikadır.

Bir dondurmanın bildirdiği şey, yazdığı şeyin kendisidir, onun bir tanımı değil. sockets, dondurulan her plugin soketini orada dondurulan eklemelerle birlikte listeler; catalogDirs katalog dizinlerini taşır. Her ikisi de her zaman dizidir; yok olmak yerine boş olur.

  • socket ve field aynı dize değildir ve aradaki fark görünüşe ilişkin değildir. socket, eklemelerin bağlandığı soketi adlandırır; field ise dosyada altına yazıldıkları anahtardır. Yalnızca çoğul bir anahtar altına yazılan provider soketi için farklılık gösterirler; bu nedenle okuru belgedeki bir satıra yönlendirirken field, soketin kendisini adlandırırken socket kullanın.
  • Her ekleme, yalnızca eklemede bulunduğu yerde uri, capability, function ve role taşır. Bunlar eklemenin tamamını yeniden üretmek yerine onu adlandırır: bir eklemenin isteğe bağlı ekleme zamanı girdileri dosyaya olduğu gibi dondurulur ve yanıtta tekrarlanmaz. Yetkili kopya dosyadır.
  • captured: false bir başarıdır. Yapılandırmasına bir derlemenin katılmadığı bir projenin donduracak derleme açısından kritik hiçbir şeyi yoktur; bu nedenle dosya olduğu gibi bırakılır ve her iki liste de boş döner. Bunu hata olarak ele almak, sağlıklı bir çalışma alanını bozuk olarak bildirir.

Varsayılan, yalnızca çıktı baytlarını belirleyeni dondurur: provider bağlamaları ve etiketleri dönüştüren yönetişim eklemeleri. Karar veren yönetişim ve linter kapıları ile içe aktarma soketi dışarıda bırakılır, çünkü ortamlar arasında değişmeleri amaçlanmıştır ve onları dondurmak bir ortamın kapılarını her çalışma kopyasına taşır. allPlugins: true, kümeyi her plugin soketine genişletir. Üyelik soket başına değil, ekleme başınadır; bu nedenle bir etiket dönüştürme eklemesi ve bir karar eklemesi taşıyan bir yönetişim soketi, varsayılan altında yalnızca birincisine katkıda bulunur.

Her değer etkin değerinde dondurulur (makinenin yapılandırması ile projenin kendi yapılandırması birleştirildiğinde çözümlenen değer); böylece bugün yalnızca makinenin yapılandırmasından gelen bir bağlama projeye yazılır ve onunla birlikte taşınır. Aralarında bir kayıt defterinin güven politikasının da bulunduğu makine genelindeki araç ayarları derleme açısından kritik değildir ve oldukları yerde kalır. Değişmemiş bir yapılandırma üzerinde iki kez dondurma aynı baytları yeniden yazar; bu nedenle bir istemci bunu serbestçe sunabilir: ikinci bir çağrı, bir okurun elinde tuttuğu belgeyi tam olarak olduğu gibi bırakır.

Bir eklenti değişikliği size ne söyler

Dört eklenti isteğinin tümü varsayılan olarak yazar ve yazdıkları şeye göre ikiye ayrılır: ikisi bir yapılandırma dosyasını değiştirir, ikisi de çalışma alanında belgeler üretir. Bunlardan ikisi — ekleme ve üretme — dryRun alır; bu, isteğin yaptığı diğer her şeyi yapar ve hiçbir şey yazmaz. Değişikliğin nereye düştüğünü istekten çıkarmak yerine yanıtın kendi anlatımından okuyun — bunlardan birinde, isteğin kapsam hakkında hiçbir şey söylememesi en geniş erişim anlamına gelir.

Bir ekleme de bir kaldırma da scope taşır ve bu, yazmanın çözümlendiği dosyadan türetilir. configFile o dosyadır, machineWide bunun bu makinedeki her çalışma alanının üzerinden çözümlendiği dosya olup olmadığını söyler ve workspaceRoot bu oturumun üzerinde açıldığı çalışma alanını adlandırır; böylece çalışma alanı kapsamlı bir yanıt hangi çalışma alanı olduğunu söyler. machineWide, isteğin ne istediğinden değil çözümlenen dosyadan okunur; bir yanıtın makine genelindeki bir değişikliği yerel bir değişiklik olarak tanımlamasını engelleyen de budur.

🔴 Ne global ne de workspace adlandıran cli türünde bir ekleme, komutu makine genelinde kaydeder. Bir komut uzantısı makine genelinde bir araçtır; bu yüzden geçersiz kılma olmadığında bu makinedeki her çalışma alanının üzerinden çözümlendiği genel yapılandırma dosyasına yazılır — ve kaydettiği komut artık o makinedeki her proje için, bu oturumda kimsenin adlandırmadığı projeler dahil, üst düzey bir aggrega komutu olur. Bir provider, governance, linter veya importer eklemesi bunun tersidir: bunlar tek bir projenin derlemesini şekillendirir, bu yüzden geçersiz kılma olmadığında o projenin kendi .aggrega-config.yaml dosyasına gider. Bir kaldırma da aynı türler için aynı kuralı izler. Bir komut uzantısını yerel tutmak için workspace: true, diğerlerinden herhangi birini paylaşılan dosyaya göndermek için global: true gönderin; ikisini birden göndermek reddedilir. Her iki durumda da yanıttaki scope yetkili ifadedir ve bir istemci sonuca göre davranmadan önce bunu göstermelidir.

Bir ekleme neyin düştüğünü adlandırır ve üç alandan tam olarak biri bunun ne tür bir şey olduğunu söyler. type, girdinin eklendiği türü yineler; ardından: identity, bir governance, linter veya importer bağlantısı için sürüme sabitlenmiş yalın varlık kimliğini taşır; uri, bir provider bağlaması için eklentinin oci:// yapıt adresini, artık hizmet ettiği capability ile birlikte taşır; reference ise bir cli kurulumu için komutları kaydedilen sabitlenmiş başvuruyu taşır. Böylece çağıran, hangi tür bağlantının düştüğünü gönderdiği türden yeniden türetmek yerine yanıttan okur. Bir kaldırma, scope yanında type ve query değerlerini yineler ve başka bir şey yapmaz — artık var olmayan bir girdi hakkında bildirilecek başka bir şey yoktur.

Bir ekleme ayrıca written ve dryRun altında content taşır. written, bir istemcinin dallandığı alandır: true, istemcinin açabileceği, artık diskte bulunan bir yapılandırma dosyasını belirtir; dryRun altında ise false olur ve content bunun yerine yazmanın üreteceği yapılandırma belgesini taşır. İkisi asla aynı anda anlamlı değildir ve content değerinin ait olduğu dosya scope.configFile olduğundan yanıttaki hiçbir şey o yolun ikinci bir kopyasını taşımaz — bu burada önemlidir, çünkü bir global bağlantının dosyası bu makinedeki her çalışma alanının üzerinden çözümlendiği dosyadır.

Yayımlanmış sürümü olmayan bir eklenti, sabitlenmeden bağlanmak yerine reddedilir. Bir ekleme sorguyu tek bir eklentiye çözümler ve yayımlanmış en yüksek sürümünü sabitler; böylece yazdığı girdi bir sürüm taşır. Deposu uygun hiçbir sürüm yayımlamayan bir eklenti, adı belirtilerek reddedilir; bu çalışma alanının güvendiği bir geri çekmenin kaldırdığı bir sürüm ise atlanır ve bir alttaki sürüm tercih edilir.

Sorgunun adlandırdığı bir sürüm, geri çekilmiş olsa bile sabitlenir ve withdrawn bunu belirtir. <name>:<version> olarak yazılan bir query, en son sürüm yerine o sürümü sabitler — yalnızca adla bağlanan ve sürümü reddeden provider dışındaki her türde — ve bir sürümü adlandırmak geçersiz kılmanın kendisidir: bu çalışma alanının güvendiği bir geri çekme bildirimi onu geri çekmiş olsa bile yine de sabitlenir ve yanıt withdrawn: true taşır — bu, aggrega plugin add komutunun terminalde bir retraction: satırı olarak belirttiği olgudur. withdrawn diğer tüm yanıtlarda yoktur, bu nedenle varlığı sinyalin tamamıdır — ve yokluğu, sürümün geri çekilmediğine dair bir ifade değildir. Adlandırılmış bir sürümün geri çekme işaretleri okunamadığında withdrawn yoktur ve retraction, sürüm adlandırmayan bir ekleme aynı hatayla karşılaştığında olduğu gibi, nedenini belirterek unscreened taşır; sürüm adlandırmayan bir ekleme ise bunun yerine, seçtiği sürüm hakkında geri çekme denetiminin vardığı sonucu retraction içinde bildirir.

Bir hizalama herhangi bir şeyi değiştirip değiştirmediğini bildirir ve göre davranılacak alan budur. changed, bir yazmayı kayıtları zaten doğru bulan bir hizalamadan ayırır: değişmeyen bir dosya bayt bayt aynı bırakılır; böylece o belgeyi tutan bir istemcinin yeniden yükleyecek bir şeyi yoktur ve isteği iki kez çalıştırmak ikinci seferde değişiklik bildirmez. entity dosyayı adlandırır, hostFunctions türetilen kümeyi taşır ve commands yansımayı bir terminalin yazdırdığı satır olarak değil değerler olarak taşır — her girdi bir name, isteğe bağlı bir description ve flags içerir; her bayrak kendi name değerini ve isteğe bağlı shorthand, description, type ve default değerlerini taşır. Yazma atomiktir; böylece hizalama çalışırken o dosyayı okuyan bir istemci hiçbir zaman kısmi bir belge görmez.

Bir üretme, yanıtının tam olarak bir yarısını doldurur ve hangisi olduğunu yanıtın kendi dryRun değeri söyler. Varsayılanda varlıklar yazılır ve notices, üretmenin gerçekleştirdiği yazmalar hakkında söylediklerini taşır. dryRun altında hiçbir şey oluşturulmaz veya değiştirilmez: documents, üretilen her varlığı ait olduğu path ve content olarak taşır; böylece bir istemci bunları kendi belge modeline koyabilir, burada kaydedilmeden önce görünür olur ve değiştirilebilir ya da atılabilir. İki yarı asla birlikte doldurulmaz; böylece hangi teslimatın çalıştığı neyin istendiğinden değil yanıttan okunabilir.

Bir eklenti isteğinin YAZDIĞI yer her zaman o isteğin adlandırdığı çalışma alanının içindedir; OKUDUĞU yer ise alan başına belirlenir. Mutlak bir hedef, kökten dışarı tırmanan bir hedef ve bir bağlantı üzerinden kökün dışına çıkan bir hedef çözümlenmek yerine reddedilir — böylece bir üretme, ne gönderirse göndersin, oturumunuzun hiç üzerinde açılmadığı bir ağaçta varlık oluşturamaz. Bir isteğin yalnızca okuduğu bir yol ayrı bir sorudur ve hepsine tek bir kuralla değil alan alan yanıtlanır: aggrega/pluginGenCatalog bir modülü ve katmanını nereden seçtiyseniz oradan okur, çünkü derlediğiniz bir modül araç zincirinizin çıktı dizininde durur ve onu orada okumayı reddetmek işlemi tüm amacından ötürü reddetmek olurdu. aggrega/pluginSync iki yolunu çalışma alanının içinde okur, çünkü o istek çalışma alanının zaten taşıdığı bir dosya hakkındadır. Yukarıdaki konum belirleme istekleri mutlak bir yolu yine farklı bir nedenle kabul eder — istemcinin zaten açık tuttuğu, tuttuğu yazımla adlandırılan bir belge.

İşlemin gerektirdiği bir şeyi eksik olan bir istek, gönderilecek alan belirtilerek reddedilir. type veya query olmadan bir ekleme ya da kaldırma; capability olmadan bir provider eklemesi ya da role olmadan bir governance eklemesi; acceptCapabilities olmadan bir cli eklemesi; entity veya plugin olmadan bir hizalama; her iki seçim kipini ya da hiçbirini adlandıran veya overlay ya da outputDir eksik olan bir üretme. Her biri standart geçersiz parametre koduyla döner ve istek değişene kadar yeniden deneme hiçbir şeyi değiştirmez. Sorgusu hiçbir girdiyle eşleşmeyen bir kaldırma da türü, sorguyu ve baktığı dosyayı belirterek reddedilir — bu, isteğin değil yapılandırmanın bir durumudur; bu yüzden düzeltilecek şey ikisinden biri olabilir.

Hiçbir şey için istem gösterilmez ve bir kişiye sorulacak tek karar bunun yerine bir alan olarak gelir. Terminal komutu, izleyen kişiye bir komut uzantısı eklentisinin bildirdiği yetenekleri kabul edip etmediğini sorar. Bu akışı kimse izlemez; bu yüzden acceptCapabilities değerini edinmek ve göndermek çağırana düşer ve bunu taşımayan bir istek, kimsenin vermediği bir onayla kurulum yapmak yerine neyin gönderileceği belirtilerek reddedilir. Komut uzantısı kurma olanağı olmadan başlatılmış bir daemon, hiçbir şey kurmamış bir başarı bildirmek yerine bir cli eklemesini doğrudan reddeder.

Bir yazara hangi türleri sunabilirsiniz

kind içermeyen aggrega/getSchema, hangi türleri adlandırabileceğinizi yanıtlar ve bunu iki genişlikte yapar, çünkü bir istemcinin farklı bir iş için farklı bir genişliğe ihtiyacı vardır. Sorduğunuz genişliği okuyun.

kinds, ikili dosyanın yanıt verdiği her belirteçtir. entityKinds ise bir yazarın belgesini yazdığı kümedir. Geniş liste, yazdığınız türlerin yanı sıra ara gösterimi, kilit dosyasını, çalışma alanı yapılandırmasını ve eklenti soket sözleşmelerini de içerir; bunların her biri gerçek şemalardır, ancak kimsenin dosyasını yazdığı belgeler değildir. Bu nedenle bir düzenleyicinin şema ilişkilendirmesini kurmak için geniş liste, bir seçici oluşturmak için ise dar liste kullanılmalıdır. Geniş listeden oluşturulan bir seçici, hiçbir yazma şemasının kabul etmediği değerler sunar ve yazar reddedilmeyle ancak birini seçtikten sonra karşılaşır.

Dar küme, varlık türlerinden de daha dardır ve hangilerinin dışarıda kaldığını hiçbir şema söylemez. İçeriği başka bir türün belgesi içinde yazılan, platforma ait bir tür, yazara başlaması için sunulacak bir belge değildir. Workload böyle bir türdür: iş yükü içeriği bir Recipe’in veya bir FeatureRecipe’in workload: alanında, ya satır içinde ya da bu alanın içe aktardığı bir dosyadan yazılır; dolayısıyla tek başına adreslenecek bir iş yükü belgesi yoktur. Bu içeriğin nereye yazıldığı için Workload yazma yüzeyine bakın. Şeması apiVersion ve kind alanlarını, yazılan bir türün şemasının yaptığı gibi tam olarak sabitler, çünkü içeriğin bulunduğu yerde doğrulanmasını sağlayan budur; sabit değerler içeriği tanımlar, onu adreslenebilir kılmaz. Bu nedenle bir türün taslağı hazırlanacak bir tür olduğuna işaret etmezler. Yanıtı entityKinds taşır, şema baytlarındaki hiçbir şey taşımaz.

Her entityKinds girdisi, bir istemcinin ihtiyaç duyduğu iki yazımı da taşır ve hiçbiri diğerinden türetilemez. kind, küçük harfli ve tireli belirteçtir; bunu bu yönteme veya aggrega/scaffoldEntity’ye kind olarak geri gönderin. documentKind, belgenin kendisinin üst düzey kind: alanında taşıdığı değerdir. Adı birden fazla sözcükten oluşan bir türde ikisi büyük/küçük harften fazlasıyla farklıdır: featurerecipe üzerinde yapabileceğiniz hiçbir şey FeatureRecipe’e ulaşmaz. Birini diğerinden türetmek yerine her birini girdiden alın; böylece istemcinin tutması gereken bir eşleme kalmaz.

Her girdi ayrıca hangi işlemlerin kendi türündeki bir belgeyi kabul ettiğini söyler; böylece bir belge üzerinde bu işlemleri sunan bir denetim, yalnızca belgeyi türü nedeniyle reddetmeyenleri sunar. acceptedBy üç boolean taşır; her biri her girdide bulunur ve her biri, adı geçen türden bir belgeyle ilgilidir: yolu ile ya da inceleme için adı ile, yanında başka hiçbir şey gönderilmeden. singleEntityValidation, aggrega validate <path> komutunun bu türden bir belgeyi, onu reddedip yerine onu denetleyen tüm katalog veya Release kapsamını adlandırmak yerine denetleyip denetlemediğidir. publication, yalnızca belgeyi adlandıran aggrega/publishEntity isteğinin onu yayımlayıp yayımlamadığıdır: bir Plugin için false’tur, çünkü yayımlanması bir isteğin plugin içinde adlandırdığı yürütülebilir dosyayı da bağlar, dolayısıyla yalnızca belgeyi adlandıran bir istek reddedilir; bir Manifest ve bir Release için false’tur, çünkü iki tür de yayımlanmaz. inspectionByName, aggrega/entityDefinition’ın bir adı bu türden bir varlığa çözümleyip çözümlemediğidir; ad, bir varlığın diğerine başvurduğu yerde yazıldığı gibi gönderilir: bir Plugin için <pluginType>/<name>, bir Recipe veya FeatureRecipe için <capability>/<name> ya da bu adı yalnızca bir yetenek bildiriyorsa yalnızca adı. true, işlemin belgeyi o türden olduğu için reddetmediğini söyler; işlem yine de belirli bir belgeyi, belgenin söyledikleri nedeniyle reddedebilir.

Kendinize ait bir liste tutmayın. Hangi türlerin var olduğu, konuştuğunuz ikili dosyanın bir özelliğidir; bu nedenle bir istemciye yazılan liste, yazıldığı gün uyuşur ve bir tür eklendiği gün uyuşmayı bırakır. O zaman yazarın gördüğü, kendi türünün onu sunması amaçlanan tek denetimde eksik olmasıdır. Sorun; yanıt ikili dosyayı izler.

İki yarı birlikte ve yalnızca hiçbir tür adlandırmadığınızda gelir. Bir türü adlandıran istek, o türün şemasıyla yanıtlanır ve hiçbir listeyi taşımaz; böylece hangi soruyu sorduğunuz yanıttan okunabilir. Hiçbir şemanın yanıt vermediği bir belirteç, standart invalid-params koduyla ve iletide geçerli kümenin tamamıyla reddedilir; böylece bir yazım hatası, bir kişiye sorulacak bir şey değil, düzeltilecek bir istektir.

Hiçbir şey içermeyen bir çalışma alanında da yanıt verir. Sözcük dağarcığı ikili dosyaya derlenmiştir; bu nedenle bunun için belge, kilit dosyası veya katalog gerekmez. İlk belgesine başlayan bir yazarın bulunduğu çalışma alanı da tam olarak budur.

Bir iskelet yanıtının size verdikleri

Bu bölüm taslak oluşturmayla ilgilidir. Yöntemin diğer formu çalıştırılabilir bir örnek yazar ve onun yanıtı yukarıda yöntemle birlikte açıklanmıştır.

aggrega/scaffoldEntity metin döndürür. skeleton, adlandırdığınız tür için YAML’dir: o türün şemasının gerektirdiği her alan, şemanın onları bildirdiği sırayla. Şemanın tek bir sabit değere bağladığı bir alan doldurulmuş olarak gelir — fark edecekleriniz apiVersion ve kind alanlarıdır —, metadata.name gönderdiğiniz name değerini taşır ve diğer her gerekli değer, şemanın orada bildirdiği türe uygun bir yer tutucu olarak gelir: boş bir dize, sıfır, false, boş bir liste, boş bir eşleme. kind, belgenin türetildiği belirteci tekrarlar; böylece bekleyen birkaç isteği olan bir istemci, kendine ait bir eşleştirme tutmak yerine bir yanıtı yanıtın kendisinden ilişkilendirir.

Hiçbir şey yazmaz ve tasarımın dikkate alması gereken kısım budur. Yöntem hiçbir dosya oluşturmaz, hiçbir yol seçmez ve hiçbir dizine dokunmaz. Aldığınız şey yazılmış bir belge değil, yazılacak bir belgedir; bu nedenle bir düzenleyici metni, yazarın okuyabileceği, düzenleyebileceği veya atabileceği yeni, kaydedilmemiş bir arabelleğe koyar ve yeni bir dosyanın diske ulaştığı an, arabelleğin ve geri alma geçmişinin bulunduğu yerde kalır. Başka hiçbir istek bu belgeyi alıp sizin adınıza bir yere koymaz; yeni bir belgenin nerede duracağına karar vermek düzenleyicinin işidir.

Hiçbir şeyi çözümlemez ve çalışma alanından hiçbir şeye ihtiyaç duymaz. Belge, ikili dosyanın taşıdığı şemalardan türetilir; bu nedenle yöntem hiçbir kayıt defterine ve ağa erişmez, hiçbir kataloğa başvurmaz ve hiçbir dosya okumaz. İçinde henüz hiçbir Aggrega belgesi bulunmayan boş bir dizin dahil, her çalışma alanında aynı şekilde yanıt verir; bu, ilk belgesine başlayan bir yazarın tam olarak içinde bulunduğu çalışma alanıdır ve buradaki diğer yöntemlerin çoğu önce bir belge veya kilit dosyası isterdi.

Aynı istek, nerede sorulursa sorulsun aynı baytları verir. Belge, bu yeteneği sunan diğer yüzeylerle paylaşılan tek bir hesaplamayla üretilir; böylece aynı tür ve aynı ad için istekte bulunulan bir düzenleyici ve bir asistan, yazara aynı başlangıç metnini gösterir.

İskelet, türünün gerektirdiği alanları taşır ve bitmiş bir belge değildir. Gerekli alanları taşır, başka hiçbir şeyi taşımaz: istediğiniz isteğe bağlı bir alanı siz eklersiniz ve her yer tutucu hâlâ borçlu olunan bir değerdir. Yer tutucuları doldurun, ardından arabellekte aggrega/validate çalıştırın. aggrega validate komutunun tek bir varlık olarak denetlediği türden bir katalog varlığı için bu yöntem, komutun kaydedilmiş dosyaya uyguladığı okumanın aynısıyla, hâlâ borçlu olunan her yer tutucuyu, her birini kendi anahtarında ve ne aldığıyla birlikte adlandırır — şemanın boş kabul ettiği bir yer tutucu da dahil; karşılaşacaklarınız, taslağı çıkarılmış bir Recipe’in veya FeatureRecipe’in capability ve implements alanlarıdır. Diğer her tür için arabelleği kendi türünün şemasına göre denetler; bu nedenle şemanın boş kabul etmediği bir yer tutucu — örneğin bir sürüm — o şemanın bulgusu olarak geri döner, şemanın boş kabul ettiği bir yer tutucu ise hiçbir bulgu üretmez. Canlı doğrulama, her yer tutucunun hangi girdi olarak geldiğini açıklar.

Bir içe aktarma yanıtı size ne söyler

aggrega/import, başka bir araç için yazılmış bir kaynağı taslak Aggrega belgelerine dönüştürür ve bunları yazar — size metin veren yukarıdaki iskeletin aksine. written, diske ulaşan her dosyayı outputDir’e göre adlandırır; files ise isteğin yazdığı her dosyayı, yazılmış olsun ya da olmasın, content’iyle birlikte taşır — içe aktarıcının ürettiği her taslağı, ardından içe aktarmanın ne yazdığının kaydını ya da sync altında eşitlemenin neyi değiştirdiğini. İkisi farklı sorulara yanıt verir; bu yüzden sorduğunuz soruya karşılık geleni okuyun: şu anda diskte ne olduğu mu, yoksa ne üretildiği mi.

Taslakların nereye gideceğini siz seçersiniz ya da bunu çalışma alanı köküne bırakırsınız. outputDir, aggrega import --output-dir ve asistanın import aracının output_dir’i gibi isteğe bağlıdır: hiçbirini adlandırmayan bir istek taslakları çalışma alanı kökünün altına yazar — aggrega import’un kendisine hedef verilmediğinde, nerede çalışırsa çalışsın yazdığı yer — bir tanesini adlandıran istek ise taslakları oraya yazar. Adlandırılmış bir dizin çalışma alanının içindeki bir yoldur ve göreli bir değer, arka plan hizmetinin o anda bulunduğu bir dizine göre değil, çalışma alanı köküne göre çözümlenir. Dönüştürdüğünüz source diğer durumdur ve bu şekilde sınırlandırılmaz: o dosyayı ya da dizini siz seçtiniz, bu yüzden nerede ise orada okunur ve orada okunması taslakların nereye düşeceğini değiştirmez. Dizin yoksa oluşturulur. dryRun altında hiçbir şey yazılmaz ve her taslak yine de ait olduğu yolu, yanıtın adlandırdığı outputDir’e göre adlandırır — gönderdiğiniz dizin ya da çalışma alanı kökü.

Bir istek, outputDir içinde zaten bulunan bir Aggregate’in üzerine asla yazmaz. Aggregate, bir yazarın taslağı oluşturulduktan sonra düzenlemeyi sürdürdüğü belgedir; bu yüzden taslaklarından biri Aggregate olarak okunan bir dosyanın üzerine düşecek bir istek, taslağı ve Aggregate’in nerede bulunduğunu adlandırarak reddedilir ve hiçbir şey yazılmaz — dryRun altında da, çünkü bir kuru çalıştırma, yazmanın reddettiğini reddeder. Bunun yerine onu kaynakla güncel hâle getirmek için sync gönderin ya da yanına taslak oluşturmak için başka bir outputDir adlandırın. Taslak oluşturulan bir yolda zaten bulunan diğer her dosyanın üzerine yazılır ve daha önceki bir içe aktarmanın oluşturduğu ama bunun oluşturmadığı bir dosya olduğu yerde bırakılır. Herhangi bir şeyin taslağını oluşturan her istek ayrıca outputDir içine .aggrega-import.json dosyasını, yani içe aktarmanın ne yazdığının kaydını yazar — gönderildiği yerde gönderildiği target’ı, okuduğu yerde okuduğu katalog anlık görüntüsünü ve taslağı oluşturulan her dosyayı ve taslağı oluşturulan bir Aggregate ya da Release içinde her derinlikteki her anahtarı, oraya yazılan metnin bir özetiyle; taslağı oluşturulan diğer her dosya bütün olarak kaydedilir — ve files ile written onu taslaklardan sonra taşır. JSON olduğu için çalışma alanının YAML belgelerini okuyan hiçbir şey onu okumaz; sync, aggrega import --sync gibi, taslakları kaynaklarıyla güncel hâle getirmek için onu okur. target gönderilmemiş bir sync, kaydın adlandırdığı hedef için taslak oluşturur, yani önceki içe aktarmanın oluşturduğu Manifest’in taslağını oluşturur; target gönderilmiş olan ise onun için taslak oluşturur ve kayıt bundan sonra onu adlandırır. Katalogdaki hiçbir Recipe’nin bağlanmadığı kayıtlı bir hedef, gönderilmiş bir hedef gibi reddedilir ve ret, hedefin kayıtlı hedef olduğunu belirtir. Taslağı oluşturulan bir Release anahtar anahtar kaydedildiği için, yazarının içe aktarmanın onun için yorum bıraktığı yere yazdığı ortam, yazarın yazdığı bir anahtardır ve bir eşitleme onu bayt bayt korur.

Daha önceki bir içe aktarmanın outputDir içinde oluşturduğu taslağı kaynakla güncel hâle getirmek için sync gönderin; bu yalnızca içe aktarmanın yazdığını değiştirir. Her parça üç yönden değerlendirilir — kaydın, içe aktarmanın oraya en son ne yazdığını söylediği, diskte ne olduğu ve kaynağın şimdi neyin taslağını oluşturduğu. Kaynağın, içe aktarmanın en son yazdığı gibi bıraktığı bir parça, bir yazar onu düzenlemiş olsun ya da olmasın, diskte tam olarak olduğu gibi kalır. Kaynağın değiştirdiği bir parça yeniden yazılır, bıraktığı bir parça kaldırılır — taslağı oluşturulan bir dosya bütün olarak silinir — ve kazandığı bir parça, taslağın çevresinde adlandırdığı parçaların yanına eklenir; her biri yalnızca diskteki, içe aktarmanın en son yazdığı olduğunda ve bir yazarın eklediği hiçbir şeyi içermediğinde. Diğer her şey bayt bayt kalır: bir yazarın herhangi bir yere eklediği bir anahtar — bir parametre, bir Feature, taslağı oluşturulan bir Component örneğinin altında da, başka bir Component — taslağı oluşturulan bir anahtarın hemen üstüne yazılmamış bir yorum ve kaydın listelemediği her dosya. Hiçbir kayıt içermeyen ve taslak yollarında hiçbir şey bulunmayan bir dizine yapılan eşitleme, sync içermeyen bir isteğin yaptığı gibi taslağın tamamını yazar.

drift, bir eşitlemenin güncel hâle getirdiği şeydir ve “kaynak değişti mi” sorusunun yanıtıdır. Eşitlemenin değiştirdiği — ya da dryRun altında değiştireceği — her parçayı, taslağın onları adlandırdığı sırada listeler; her biri change (added, removed ya da changed), file, yani parçanın içinde bulunduğu, outputDir’e göre taslağı oluşturulan dosya ve key, yani taslağı oluşturulan bir Aggregate ya da Release içinde ona giden anahtarların listesi olarak verilir; böylece nokta içeren bir anahtar tek bir girdi olarak kalır; parçanın dosyanın tamamı olduğu yerde key boştur ve eşitlemenin sildiği, taslağı oluşturulan bir dosya bu şekilde adlandırılır. aggrega import aynı girdileri standart hataya <change> <key> in <file> ya da <change> <file> olarak yazdırır ve --sync --dry-run altındaki çıkış durumu kaynağın kayıp kaymadığını söyler; bu yüzeyin çıkış durumu yoktur, bu yüzden sync’i dryRun ile gönderin ve drift’in boş olup olmadığını okuyun. drift, eşitleme olmayan bir istek için, kaynağıyla uyumlu bir eşitleme için ve içe aktarıcısı işini bitiremeyen bir eşitleme için boş bir listedir. sync altında files, eşitlemenin değiştirdiği, taslağı oluşturulan her dosyayı ona verdiği içerikle, ardından o da değiştiğinde kaydı taşır ve written diske ulaşanları adlandırır — böylece uyumlu bir eşitleme her ikisini de boş liste olarak yanıtlar. Eşitlemenin sildiği, taslağı oluşturulan bir dosya drift içinde adlandırılır ve iki listenin hiçbirinde yer almaz: boş bir key ile verilen removed girdisi, yanıtın ona ilişkin tek açıklamasıdır ve dryRun altında bir yazmanın sileceği dosyayı adlandırır.

Bir eşitleme, bir yazarın yazdığını asla yeniden yazmaz; bunun yerine reddeder. Bir yazarın düzenlediği bir parçayı değiştirecek ya da kaldıracak, bir yazarın zaten bir parça yazdığı yere parça ekleyecek ya da bir yazarın eklediği bir şeyi içeren bir parçayı kaldıracak bir eşitleme reddedilir; bu tür her parça ve nedeni, aggrega import --sync’in kullandığı sözcüklerle ayrı bir satırda adlandırılır — <file> <key>: <why> ya da bütün bir dosya için <file>: <why> — ve hiçbir şey yazılmaz; taslağı oluşturulan bir anahtarın hemen üstüne yazılmış bir yorum o anahtarı düzenler. Hiçbir kaydın listelemediği bir Aggregate üzerindeki eşitleme, Aggregate’i ve kaydı adlandırarak reddedilir; kaydı okunamayan bir eşitleme de öyle, çünkü kayıt olmadan parçaları bir yazarınkilerden ayırt edilemez. Her iki ret de dryRun altında da geçersiz parametre (invalid-params) hatası olarak döner ve sync’i adlandırır. Adlandırılan her parçayı elle uzlaştırın ya da içe aktarmanın oraya yazdığını geri koyun ve isteği yeniden gönderin.

🔴 halted: true bir hata değildir ve onu hata olarak ele almak, tasarımda kaçınılması gereken yanlıştır. Her şeyi dönüştüremeyen bir içe aktarıcı yine de yapabildiklerinin taslağını oluşturur: yanıt bu taslakları taşır, written onları adlandırır ve diagnostics neyin dışarıda kaldığını söyler. Bu, işlemin verdiği en yararlı yanıttır ve tam da yazara her iki yarıyı gösterebilmeniz için bir başarısızlık olarak değil, bir sonuç olarak gelir. sync altında aynı yanıt hiçbir şey yazmaz — files, written ve drift boştur — çünkü kısmi bir taslak, içe aktarıcının ulaşmadığı her parçayı bırakmış bir kaynak gibi okunurdu. İçe aktarıcının hiç okuyamadığı bir kaynak farklı bir durumdur ve bir hata olarak döner.

Her tanılama severity ve message taşır; içe aktarıcının bir tane atadığı yerde ayrıca code taşır. Belirli bir duruma tepki vermek istediğinizde code üzerinden dallanın ve okuyucuya message’ı gösterin; severity, her eklenti soketinin raporladığı aynı kümeden alınır — halt, warn, info — bu yüzden halted ayrı bir yargı değil, girdilerin bir özetidir. files, written, drift, diagnostics ve decisions her zaman dizidir; yok olmak yerine boş olurlar.

decisions, içe aktarmanın nerede tahmin yürüttüğünü söyler. İçe aktarıcının eşlediği her kaynak düğüm için, içe aktarıcının sırasıyla ve tam olarak içe aktarıcının bildirdiği biçimde bir girdi taşır: sourceNode, düğümün id, type ve paramsSummary alanları; candidates, içe aktarıcının onun için tarttığı her katalog Component’i, componentName, score, tier ve signals olarak — sinyallerinin her birinin katkısı, table, category, domainLabels, shape ve name altında; chosen, seçtiği target, onu yazdığı mode — mevcut bir Component’e reference ya da bir draft — ve seçimin tier değeri; rationale, nedeni; ve swapHint, farklı nasıl seçileceği. İçe aktarıcı hiçbir aday tartmadığında candidates, hiçbir seçim yapmadığında chosen, hiçbiri yazmadığında ise rationale ve swapHint yer almaz. Her değer içe aktarıcının kendisine aittir — bir adayı nasıl puanladığı ve katmanlarının nereye düştüğü onun tercihleridir — bu nedenle bir girdiyi bir hüküm olarak değil, eşlemenin onun tarafından anlatımı olarak gösterin. Kararlar dryRun altında da halted true iken de gelir: kısmi bir içe aktarmanın tahminleri, onu gözden geçiren bir yazarın tam olarak ihtiyaç duyduğu şeydir ve hiç karar bildirmeyen bir içe aktarıcı boş bir liste yanıtlar. Bunları metin olarak gösterdiğiniz yerde, aggrega import bir kararı zaten mapped <node id> (<node type>) to <target> as a <mode>, <tier> at <score> biçiminde ifade eder; puan, en iyi adayın puanıdır.

Biçim, siz adlandırmadıkça kaynaktan tanınır. Tanıma, içe aktarıcıların bildirdiği imzaları kullanır — çalışma alanı kataloğununkiler de derleyicinin çekirdek içe aktarıcılarınınkiler de — ve bunları her içe aktarıcının Plugin varlığı kaydeder: bir kaynağın okunduğu sözdizimi, bir imzanın uygulandığı dosya adları ve ayrıştırılmış ağacın taşıması ya da taşımaması gereken yollar. Böylece arka plan hizmetinin kendisi hiçbir biçim bilmez ve yeni bir içe aktarıcının biçimi başka hiçbir şey değiştirilmeden tanınır. Algılama yalnızca gönderdiğiniz kaynağı okur — bir dizinde yalnızca bir imzanın dosya kalıplarının seçtiği dosyaları — ve hiçbir ağa erişmez; okuduğu her dosyayı, çalışma alanının kataloğunun bir sözdizimi için sunduğu ayrıştırıcıyla — ya da kataloğun ayrıştırıcı sunmadığı bir sözdizimi için derleyicinin kendi taşıdığıyla — adına uygulanan bir imzanın onu okuduğu her sözdizimi için bir kez ayrıştırır; ardından içe aktarıcı kaynağı aynı ayrıştırıcıyla okur. Hiçbir dosya kalıbı bildirmeyen bir imza, adı ne olursa olsun gönderdiğiniz dosyaya uygulanır ve bir dizinin hiçbir dosyasına uygulanmaz; Langflow, Flowise ve n8n içe aktarıcılarının imzaları bu türdendir ve JSON okur, Dify içe aktarıcısınınki ise YAML okur; bu nedenle tek başına gönderdiğiniz bir dosyayı tanımak onu JSON ve YAML olarak okur ve bu, çalışma alanının kataloğunda bir ayrıştırıcı gerektirmez: derleyici bir JSON ve bir YAML ayrıştırıcısı taşır ve kataloğun sunduğu bir ayrıştırıcı onun yerine kullanılır. Hiçbir imzanın eşleşmediği bir kaynak, format istenerek ve içe aktarıcıların duyurduğu biçimler adlandırılarak — ya da bir dizin için, dosyalarından birinin tek başına gönderilmesi veya içe aktarıcısı dosya kalıpları bildiren bir format istenerek ve yalnızca bu biçimler adlandırılarak — No importer recognises the source (Kaynağı tanıyan içe aktarıcı yok) koşulu altında reddedilir; birden fazla biçimin imzalarının eşleştiği bir kaynak, bunlar adlandırılarak More than one importer recognises the source (Kaynağı birden fazla içe aktarıcı tanıyor) koşulu altında reddedilir. Her reddin data alanı, koşulunun code ve shortCode değerlerini taşır; böylece bir istemci biçimi sözcüklere göre değil koda göre ister. İkisi de tahmin edilmez, çünkü tahmin edilen bir biçim yanlış içe aktarıcıyı çözer ve kendinden emin saçmalık üretir. Yanıttaki format, algılanmış ya da adlandırılmış olarak kullanılan biçimdir; böylece onu atlayan bir istemci ne aldığını öğrenir.

Gönderdiğiniz bir dizin, içe aktarıcısının adlandırdığı dosyalara okunur ve okuyamadığı bir dizin bir hatadır. source bir dizini adlandırdığında, içe aktarıcıya dizinin, imzalarının bildirdiği dosya kalıplarının seçtiği dosyaları, çalışma alanının derleme çıktı klasörü dist/ hariç, her biri dizin içindeki yoluyla adlandırılarak ve sıralı düzende, plugins.importer girdisinin with.sources altında adlandırdığı dosyaların yanında verilir. Hiçbir dosya kalıbı bildirmeyen bir içe aktarıcı, kalıpların seçtiği hiçbir dosyayı içermeyen bir dizin, aynı adı taşıyan bir dizin dosyası ile bir with.sources dosyası ve içe aktarmanın okuyacağı dosyalar arasında bulunan ya da bir dizine giden ve dizinin dışına çıkan bir bağlantı, her biri koşulun kodunu taşıyan bir hata olarak döner ve hiçbir şey yazılmaz.

Hangi içe aktarıcının çalışacağı isteğin değil, çalışma alanının kararıdır. Biçim, çalışma alanının katalog eklentileri ve derleyicinin çekirdek içe aktarıcıları arasında onu duyuran içe aktarıcıya çözülür — çalışma alanı yapılandırmasındaki bir plugins.importer girdisi bunlardan birini bağladığında, bağladığı içe aktarıcıya — bu nedenle bir istek bir modül seçemez ya da diskteki bir modülü gösteremez. Hiçbir içe aktarıcının duyurmadığı bir biçim, biçim adlandırılarak reddedilir; iki içe aktarıcının duyurduğu ve hiçbirinin bağlanmadığı bir biçim — aralarında bir çekirdek içe aktarıcı ile kataloğun aynı biçim için tuttuğu başka adlı bir içe aktarıcı bulunan durum da dahil — rastgele çözülmek yerine belirsiz olarak reddedilir.

Makinede henüz bulunmayan bir çekirdek içe aktarıcı, ona ihtiyaç duyan ilk içe aktarma tarafından bir kez getirilir. Çalışma alanının varsayılan kayıt defterinden gelir; derleyicinin sürümünün yayımladığı modüle bağlı tutulur ve bir pull işleminin getirdiği bir eklentiyi doğruladığı gibi doğrulanır — o kayıt defterinin güven ilkesi altındaki imzası ve kullandığı ana makine işlevleri — ve çalışma alanının içerik önbelleğinde saklanır; onun için yazılan tek şey de budur: kilit dosyası yoktur ve güvenilen eklentilere ilişkin bir kayıt da yoktur. Sonraki her içe aktarma onu oradan okur ve hiçbir kayıt defterine ulaşmaz. Doğrulanmayan bir modül, koşulunun kodunu taşıyan bir hatadır ve hiçbir şey saklanmaz; getirilemeyen bir modül — çalışma alanı çevrimdışıdır, kayıt defterine ulaşılamıyordur ya da kayıt defteri onu barındırmıyordur — A plugin’s .wasm is not on this machine (Bir eklentinin .wasm dosyası bu makinede değil) altında bir hatadır ve içe aktarıcıyı, sürümünü ve modülünü makineye neyin koyacağını belirtir. İsteğin kendisi hiçbir kayıt defteri belirtmez ve ihtiyaç duyduğu her içe aktarıcı ile okuduğu katalog makinede bulunan bir içe aktarma hiçbir ağa ulaşmaz.

Çalışma alanı hiçbir katalog klasörü adlandırmadığında, içe aktarma varsayılan kayıt defterinin yayımladığı kataloğu okur. workspace.catalog_dirs, AGGREGA_CATALOG_DIRS ve kök dizinin hiçbir katalog klasörü adlandırmadığı bir çalışma alanı, standart kütüphane kataloğunu varsayılan kayıt defterindeki catalog/snapshot konumunda tek bir imzalı anlık görüntü olarak okur. Bir anlık görüntü bir kez getirilir: imzası o kayıt defterinin güven ilkesi altında doğrulanır, ardından çalışma alanının içerik önbelleğinde saklanır ve orada özetine bağlı bir katalog klasörü olarak okunur; onun için hiçbir kayıt defterine yeniden başvurulmaz. Bir isteğin hangi anlık görüntüyü okuduğu: upgrade ile en yenisini; aksi hâlde outputDir içindeki kaydın adlandırdığını, makinede yoksa özetiyle getirerek; aksi hâlde çalışma alanının en son en yeni olarak getirdiğini; aksi hâlde en yenisini. İçe aktarmanın yazdığı kayıt, okuduğu anlık görüntüyü özetiyle adlandırır; böylece aynı outputDir içine yapılan sonraki bir istek aynı kataloğu okur. Çevrimdışı modda bir anlık görüntü getirmesi gereken bir istek, The workspace is offline and the step needs the network (Çalışma alanı çevrimdışı ve adım ağa ihtiyaç duyuyor) altında bir hatadır ve neyin çalıştırılacağını belirtir; upgrade ise makinede ne olursa olsun reddedilir, çünkü hangi anlık görüntünün en yeni olduğunu yalnızca kayıt defteri söyleyebilir. Hiçbir anlık görüntü yayımlamayan bir kayıt defteri içe aktarmayı katalogsuz bırakır ve diagnostics içindeki bir warn girdisi bunu belirtir. Bir katalog klasörü adlandıran çalışma alanı içe aktarmayı ona göre yapar ve hiçbir anlık görüntü getirmez; orada upgrade hiçbir şeyi değiştirmez.

dryRun altında hiçbir şey oluşturulmaz. written boştur, files bir yazmanın üreteceği aynı dosyaları taşır — sync ile, eşitlemenin güncelleyeceği drift yanında eşitlemenin yazacağı dosyaları — ve hiçbir dizin oluşturulmaz; böylece bir düzenleyici bunları kaydetmesi, değiştirmesi ya da atması için yazarın önüne koyabilir. Bir yazmanın yaptığı diğer her şey yapılır: aynı içe aktarıcı aynı kaynak üzerinde çalışır ve aynı tanılamaları bildirir; bu nedenle bir yazmanın reddedeceği bir kaynak burada da reddedilir. dryRun altında getirilen bir çekirdek içe aktarıcı ya da katalog anlık görüntüsü, bir yazmada olduğu gibi içerik önbelleğinde saklanır, çünkü içe aktarmanın üzerinde çalıştığı şeyi edinmek taslakları yerleştirmenin değil, onu çalıştırmanın bir parçasıdır.

İçe aktarıcının döndürdüğü bir yol outputDir içinde tutulur. Taslakların yolları sizden değil içe aktarıcıdan gelir; bu nedenle çıktı dizininin dışına çıkan bir yol reddedilir ve hiçbir şey yazılmaz — yolları sorunsuz olan taslaklar bile. Ret, sorunlu yolu adlandırır; düzeltilmesi gerekenin isteğiniz değil içe aktarıcı olduğunu size söyleyen de budur.

Her varlık isteği hangi soruyu yanıtlar

Buradaki dört istek size bir varlık hakkında bilgi verir ve bunlar birbirinin yerine kullanılamaz. Aralarından seçim yapmak, sorduğunuz anda elinizde ne olduğuna bağlıdır.

Elinizde bir imleç var. aggrega/hover ve aggrega/resolve bir dosya ile bir konum alır ve orada yazılandan hangi varlığın kastedildiğini çıkarır. Bir belgenin gerçekten içerdiği başvuru biçimlerini kapsarlar: bir extends değeri, bir bileşen ya da özellik türü, bir Recipe’in implements alanı, bir Manifest’in tarif başvuruları, bir Release’in iki yol işaretçisi, bir uses hedefi ve bir varlığın kendi metadata.name alanı. Koordinat kullanıcının imleci olduğunda bunlara başvurun: kullanıcı bir belgeyi okuyordur ve bir başvurunun neyi gösterdiğini öğrenmek ister.

Elinizde bir ad var. aggrega/entityDefinition kimliği doğrudan alır. Hiçbir şeyin açık olması gerekmez, hiçbir konum söz konusu değildir ve varlığın istemcinin bulabileceği herhangi bir yerde anılması gerekmez. Kullanıcı bir ad yazdığında, bir listeden bir ad seçtiğinde ya da kendi istemcinizin kimliğini zaten bildiği bir şeyi izlediğinde buna başvurun; bir hover için önce adın yazıldığı bir yer bulmanız gerekir ve bu, yapmak zorunda olmadığınız bir iştir.

Elinizde henüz hiçbir şey yok. aggrega/catalogIndex, çalışma alanının barındırdıklarını her varlığın tanımlayıcı alanlarıyla birlikte listeler. Bir seçiciyi doldurmak için buna başvurun, ardından seçilen adı aggrega/entityDefinition isteğine verin.

Elinizde bir Release var. aggrega/releaseClosure tek bir varlık hakkında değil, bir Release hakkında yanıt verir ve aşağıdaki bölümün konusudur.

Ada göre yapılan bir isteğin döndürdüğü tanım, varlığın herhangi bir dosyanın bildirdiği hâli değil, çözümlenmiş hâlidir. Bir tabanı genişleten bir Component ya da Feature, o tabanın sözleşmesini taşıyarak döner ve bu sözleşme, adını bildiren belgede hiçbir yerde görünmez; dolayısıyla yanıt varlığın ne olduğuyla ilgilidir ve dosyayı kendiniz okumanız size aynı şeyi vermez.

Tanım, yanıtın içinde bir yapı olarak değil bir YAML belgesi olarak gelir ve bu bilinçli bir tercihtir: bir şema sütununun birkaç yazım biçimi vardır (açıkça yazılmış içerik, paylaşılan bir belgeye başvuru ya da içeriğin bir tabandan geldiğini belirten işaret) ve belge, çözümlemenin ulaştığı biçimi yazarın kendi anahtar sırasıyla yeniden üretir. Alanlarına ihtiyacınız varsa onu bir belge olarak ayrıştırın; bir panele koyuyorsanız olduğu gibi gösterin.

Ada göre yapılan iki reddi birbirinden ayırmak

Hiçbir şeye çözümlenmeyen bir ad, boş bir belgeyle yanıtlanmak yerine reddedilir, çünkü boş bir yanıt bir yazım hatasını kendisi hakkında söyleyecek hiçbir şeyi olmayan bir varlık olarak bildirirdi. Bir adın hiçbir şeye çözümlenmemesinin iki yolu vardır, bunlar okuyucudan farklı şeyler ister ve ikisini iletiyi okuyarak değil, hatanın data alanının ne taşıdığına bakarak ayırt edersiniz:

  • data içinde file yok. Çalışma alanında o adı bildiren hiçbir şey yoktur ve hiçbir katalog katmanı onu çözümlemez. Düzeltilmesi gereken neredeyse her zaman istektir: bir yazım hatası ya da bu çalışma alanının arama yolunda bulunmayan bir katalogdan gelen bir ad.
  • data içinde bir file var. Bir çalışma alanı belgesi o adı gerçekten bildirir, ancak katalog yine de onun için hiçbir şey çözümlememiştir. Varlık yazılmıştır ve bir şey onu reddetmiştir; bu, bir kişinin onardığı bir çalışma alanı durumudur. Kataloğun okuyup reddettiği belgelerden tam olarak biri o adı bildiriyorsa (olağan neden budur), ileti o reddi bir kez belirterek başlar: kategorisi ve kısa kodu, belgenin bildirildiği yol ve belgede neyin yanlış olduğu, örneğin satır ve ihlal ettiği kısıt; ardından dosyanın yükleme sırasında atlandığını not eder ve yüklemenin reddettiği diğer dosyaları listeler. Aksi durumda ileti, bildiren belgeyi adlandırır, yüklemenin reddettiği dosyaları listeler ve bu çalışma alanının yerel varlıkları nereden okuduğunu ve belgenin okunması için neyin değiştirilmesi gerektiğini söyler; reddedilen bir belge adı bildirdiğinde bu açıklamayı dışarıda bırakır, çünkü o belge zaten kataloğun okuduğu yerdedir.

Her ikisi de varlık-çözümlenemiyor kodunu taşır; bu nedenle dallanmayı koda göre değil, file alanının varlığına göre yapın.

Bir koordinat hakkında soru sormak

Elinizde bir kayıt defteri başvurusu var. Onu aggrega/entityDefinition isteğinin name alanı olarak gönderin; yanıt, o koordinatta yayımlanmış varlıktır ve bir adın aldığı sonuç biçimine ek olarak published alanını içerir; bu alan, bir kataloğun çözümlediğinden değil yayımlanmış olandan doldurulur:

  • definition, varlık belgesinin tam olarak yayımlandığı hâlidir. Varlığı bildirdiği dosyalarla birlikte yayımlanmış bir koordinat bir arşiv taşır ve belge bu arşivden çıkarılır; varlığı hiçbir dosya bildirmeyen bir koordinat belgesini değiştirilmeden taşır ve bir Plugin’in varlığı, onunla birlikte yayımlanan yürütülebilir dosyadan değil manifestosundan okunur. Hiçbir kalıtım uygulanmaz.
  • authoredLength o belgenin uzunluğudur, çünkü buradaki tanım çözümlenmiş bir belgenin işlenmiş hâli değil, yazılmış bir belgedir.
  • file boştur, çünkü bir kayıt defterinden okunan bir varlığın bu makinede adlandırılacak bir belgesi yoktur.
  • publishScope atlanır: koordinatı zaten elinizde tutuyorsunuz ve varlığın yayımlandığı yer orasıdır.
  • published okunan şeydir ve bu yanıtta bulunur, ada göre yapılan hiçbir yanıtta bulunmaz: reference; archive, yani baytlarının belgenin çıkarıldığı bir arşiv olup olmadığı (koordinat belgenin kendisini tutuyorsa false); manifestonun bildirdiği mediaType; ve o manifestonun manifestDigest değeri; bu değeri, aynı baytları yeniden tam olarak okumak için etiketin yerine @ işaretinden sonra gönderebilirsiniz.

İstek, başvurunun adlandırdığı kayıt defterine, bu arka plan programının çalıştığı kullanıcının kimlik bilgileriyle ve bu çalışma alanının ağ duruşuyla ulaşır; bu nedenle çevrimdışı bir çalışma alanı isteği reddeder. Getirilen baytlar, yapıtın kendi manifestosunun onlar için kaydettiği özete göre denetlenir, başka hiçbir şeye göre denetlenmez (hiçbir imza doğrulanmaz ve hiçbir geri çekme bildirilmez) ve hiçbir şey yazılmaz. Okunamayan bir başvuru varlık-çözümlenemiyor ile reddedilir ve ileti nedenini belirten koşulun kısa koduyla açılır (aggrega inspect komutunun bildirdiği koşulların aynısı) ve bu konuda ne yapılması gerektiğiyle biter. Hiçbir depo adlandırmayan ya da ne bir etiket ne de bir özet içeren bir başvuru hatalı biçimlendirilmiş bir istektir ve geçersiz parametreler olarak reddedilir.

Kapanış, grafik değildir

aggrega/irGraph ve aggrega/releaseClosure, aynı Release’in aynı çözümlemesinden türetilir ve farklı sorulara yanıt verir. Grafiği zaten alan bir istemci, bunu da elinde tuttuğunu makul olarak varsayabilir; oysa tutmaz.

Grafik, Release’in neyi dağıttığını söyler: düğümlerini, bu düğümlerin içinde bulunduğu sınırları, neyin neye bağlandığını ve her düğümün taşıdığı değerleri ve ekleri. Grafik, resmin kendisidir.

Kapanış, dağıtımı oluşturmak için nelerin hangi sürümlerle dahil edildiğini söyler. Release’in ulaştığı her varlık (düğüm hâline gelmiş olsun ya da olmasın), bu varlıkların yararlandığı paylaşılan belgeler ve çıktıyı biçimlendiren eklentiler. Kapanış, malzeme listesidir.

Hiçbiri diğerinden elde edilemez. Bir varlığa, hiçbir zaman düğüm olarak görünmeden ulaşılabilir (bir Manifest’in bir bileşen türünü eşlediği Recipe’e her derlemede ulaşılır, ancak hiçbirinde düğüm değildir) ve bir düğüm, türünün çözümlendiği sürümü taşımaz. Bu nedenle “bu sürüm neden değişti?”, “bu paylaşılan belgeyi değiştirmek neyi etkiler?” ya da “bu Release aslında neye bağlı?” diye soran bir okuyucu kapanışı istemektedir; “bu Release neyi dağıtıyor?” diye soran bir okuyucu ise grafiği istemektedir.

Kapanış isteğinin yapmadıkları. Hiçbir şey oluşturmaz ve bulduklarının hiçbirini yayımlamaz. Özellikle hiçbir sapma uyarısı ve hiçbir oluşturma önerisi üretmez: bunlar onları isteyen isteğe aittir ve yayımlama bütün bir tanılama katmanının yerini alır; dolayısıyla yayımlama yapan bir listeleme, grafik isteğinin kullanıcının önüne zaten koyduğu şeyi silerdi. Sapma kararını istediğinizde grafiği isteyin. Yayımladığı tek şey kendi bulgusu değildir: kilit dosyasının kaybolduğunu tespit eden bir istek, hangi istek olursa olsun, ona dayanan sapma uyarısını geri çeker; bkz. Kilit dosyası farkındalığı.

Grafik gibi, kilit dosyası gerektirir. Listelemenin bildirdiği sürümler, bu Release’in çözümlendiği sürümlerdir ve kimsenin hazırlamadığı bir çalışma alanı bunları henüz çözümlememiştir. Kilit dosyası olmadan üretilen bir listeleme, kataloğun bugün tesadüfen içerdiği şeyi bildirirdi; bu da bu Release’in neye bağlı olduğundan farklı bir sorudur. Ret mesajı kilit dosyasını ve Release’i adlandırır, böylece istemci doğrudan aggrega pull --release <release> önerebilir.

Bir kapanış girdisindeki kind yalnızca bilindiği yerde bulunur. Bir başvuru, bir belgedeki bir konumdan toplanır ve bazı konumlar işaret ettikleri türü söylerken diğerleri söylemez. Alan, adın biçiminden tahmin edilmek yerine, başvuru yeri bir tür kaydettiyse bildirilir, kaydetmediyse atlanır. Bir yazarın belgenin başına yazdığı sözcük olarak bildirilir; bu, kapanış bildiren her yüzeyin aynı girdi için kullandığı sözcükle aynıdır.

Aynı sözcük, başka yerlerde de aynı belgeyi ister. aggrega inspect <release> --closure bu soruyu komut satırında yanıtlar; describe aracının release kipi ise asistan araç protokolü üzerinden yanıtlar. Üçü de Release üzerinde tek bir çözümleme çalıştırır; bu nedenle bir Release’in neye bağlı olduğu konusunda birbirleriyle çelişemezler. Bkz. aggrega inspect “The dependency closure”.

Önbellek modeli

İşlemler önbelleğe dayalıdır: bir dosya üzerinde hover / completion / resolve / diagnostics çağırmadan önce o dosya için aggrega/validate çağırın. Bu besleme çağrısı bir Release gerektirmez (hiçbir Release adlandırmayan bir doğrulama da arabelleği ayrıştırır ve önbelleği doldurur); bu nedenle bu işlemler adlandırılacak bir Release’i olmayan bir çalışma alanında da çalışır. Ayrıştırma önbelleği her okumada her dosyanın diskteki değiştirilme zamanına göre denetlenir; böylece dış düzenlemeler (bir düzenleyici kaydı, bir git checkout) otomatik olarak algılanır. Düzenleyicinin aggrega/invalidate çağrısı bir doğruluk gereksinimi değil, bir iyileştirmedir.

Önbellek, onu besleyen çalışma alanına aittir. Bir çalışma alanı altında doğrulanan bir dosya o çalışma alanı için önbelleğe alınır; bu nedenle aynı yol başka bir çalışma alanı altında sorulduğunda, ilkinin girdisinden yanıtlanmak yerine henüz doğrulanmamış olarak bildirilir. İkinci bir çalışma alanı hakkındaki bir sorunun ya yanlış yanıtlanmasını ya da ilkinin sıcak durumunu kaybettirmesini önleyen budur; aggrega/invalidate de benzer şekilde yalnızca adlandırdığı çalışma alanını temizler.

Bir doğrulama çalışırken tanılama istemek

Bir doğrulama, bir dosya hakkında iki şeyi besler (diğer işlemlere verdiği ayrıştırmayı ve bildirdiği bulguları) ve bunları birbirinden kısa bir süre arayla besler. aggrega/diagnostics, ikisini de okuyan tek istektir: dosyanın yanıt verebileceği bir dosya olduğunu bilmek için ayrıştırmaya ihtiyaç duyar ve bulgulardan yanıt verir. Dolayısıyla bu iki an arasında gelen bir istek, yanıt verecek henüz hiçbir şey yokken yanıt verebileceğine karar vermiş olurdu.

Bunun yerine bekler. Şu anda doğrulanmakta olan bir dosya için aggrega/diagnostics gönderin; yanıt, o doğrulama bittiğinde, bulduklarını taşıyarak gelir. Zamanlama ne olursa olsun dosya için tek bir doğru yanıt vardır ve aldığınız yanıt odur. Doğrulaması hata bildirmek üzere olan bir dosya için asla boş bir liste değildir; bu, bir istemcinin telafi edemeyeceği tek yanlış yanıttır, çünkü temiz olduğu söylenen bir dosya hakkında yeniden sormanızı hiçbir şey tetiklemez. Konuma dayalı diğer işlemler (hover, completion, resolve, findReferences, findImplementations) ayrıştırmayı okur ve ayrıştırmadan yanıt verir; bu nedenle bekleyecekleri bir şey yoktur ve asla beklemezler.

Beklemeyi iki şey erken bitirir ve ikisi de zaten elinizde olan şeylerdir. O isteğin kimliği için $/cancelRequest onu durdurur, işbirlikçi bir aggrega/shutdown da onu durdurur. İkisi de istekte ek bir şey gerektirmez.

Ve bekleme sınırlıdır. Doğrulama, daemon’ın onun için ayırdığı süre içinde bitmediyse istek boş yanıtlanmak yerine doğrulama-sürüyor koduyla reddedilir; bkz. Hata kodları. Bu ret, beklediğiniz işin gerçekten sürmekte olduğu anlamına gelir; dolayısıyla yapılacak şey kısa süre sonra yeniden sormaktır. Bu, başka bir doğrulama göndermek için bir işaret değildir; bu, iş ekler ve hiçbir şeyi yanıtlamaz.

İstekleri teker teker çalıştıran bir daemon, onları geliş sırasına göre yanıtlar; böylece hiçbir şey çakışmaz ve hiçbir bekleme gerçekleşmez. İstekleri eşzamanlı çalıştıran bir daemon aynı soruları aynı şekilde yanıtlar ve bunu doğru kılan beklemedir: aldığınız yanıt, sıralı bir düzenin size vereceği yanıttır.

Bir yanıttaki boyutlar

Bayt cinsinden bir miktar bildiren yanıt onu iki kez bildirir: sayı olarak ve aynı miktarın yazıya dökülmüş hâli olarak. Yazılı alan, sayısal alanın adına Text eklenmiş hâlidir: size ve sizeText, totalSize ve totalSizeText, reclaimedBytes ve reclaimedBytesText ve boyut taşıyan her yanıtta bu şekilde devam eder.

Yazılı biçimi gösterin, hesaplamayı sayıyla yapın. İkisinin birlikte gönderilmesinin amacı, bir istemcinin bir boyutu hiçbir zaman kendisinin yazmak zorunda kalmamasıdır: daemon onu komut satırının kullandığı biçimlendiriciyle yazar, böylece aggrega cache status ve aggrega/cacheStatus belirli bir önbelleği yuvarlamaya kadar aynı şekilde gösterir. Kendi metnini oluşturan bir istemci, bir sınır konusunda ilk kez farklı düştüğünde bundan sapardı.

Yazılı biçim ikili birimler kullanır (512 B, 1.0 KiB, 5.0 MiB, 3.0 GiB); bu, aggrega/cacheEvict’in maxSize içinde kabul ettiği sözcük dağarcığıyla aynıdır, böylece bir yanıttan okunan boyut yeniden yazılmadan sonraki istekte geri gönderilebilir. Baytın üzerinde metin bir ondalık basamak taşır, böylece miktarı bayt hassasiyetinde değil, bir okurun görmek istediği şekilde adlandırır; tam sayıya ihtiyacınız olduğunda sayısal alan bunun içindir.

Sayının isteğe bağlı olduğu yerde metin de onunla birlikte isteğe bağlıdır ve ikisi hiçbir zaman yarım bulunmaz: bir yayımlama yanıtındaki plugin boyutu pluginSize ve pluginSizeText alanlarını ya birlikte taşır ya da hiçbirini taşımaz.

Her istek ilgili olduğu çalışma alanını adlandırır

Her istekte workspaceRoot gönderin: o isteğin üzerinde işlem yaptığı çalışma alanı kökünün mutlak yolu. Arka plan hizmetinin kendine ait bir çalışma alanı yoktur ve istekler arasında hiçbirini hatırlamaz; bu nedenle bir isteğin yanıtı, yalnızca o isteğin adlandırdığı çalışma alanıyla ilgilidir. İki ayrı çalışma alanını adlandıran iki istek iki ayrı yanıt alır ve hiçbiri diğerinin varlıklarını, Releases’ını, önbelleğe alınmış ayrıştırmalarını veya tanılamalarını göremez.

Hiçbir çalışma alanı adlandırmayan bir istek, parametreyi adlandıran standart invalid-params hatasıyla reddedilir; hiçbir çalışma alanı belirtmeyen ve eksik bir değer olarak yanıtlanan boş bir değer de öyle. İki başka biçim de aynı nedenle reddedilir ve her biri iletide adlandırılır: bir çalışma alanı kökünün göreli olabileceği hiçbir şey olmadığından göreli bir yol; ve bir çalışma alanı bir ağaç olduğundan var olan bir dizin olmayan bir yol.

Üç istek workspaceRoot gerektirmez ve her birinin nedeni, konusunun bir çalışma alanı olmamasıdır. aggrega/getSchema ve aggrega/scaffoldEntity, çalışan ikili dosyaya derlenmiş şemalardan yanıt verir; dolayısıyla bir çalışma alanı ikisine de hiçbir katkı sağlamaz ve her ikisinin de kimsenin hazırlamadığı bir dizinde yanıt verebilmesini sağlayan budur. Üçüncüsü aggrega/initialize’dır; bir çalışma alanı üzerinde işlem yapmak yerine bir çalışma alanını bildirdiğiniz yer burasıdır. aggrega/scaffoldEntity yönteminin diğer formu, yani belgelerin çalıştırılabilir örneklerini yazmak ya da listelemek, bir çalışma alanı üzerinde işlem yapar ve bunun için yapılan bir istek, diğer her istek gibi bir çalışma alanı adlandırır.

Her çalışma alanının önbelleğe alınmış durumu ayrı tutulur ve ikinci bir çalışma alanını adlandırmak ilkine hiçbir şeye mal olmaz. Bir çalışma alanının katalog dizini, ayrıştırma önbelleği ve tanılamaları o çalışma alanına aittir; bu nedenle başka bir yer hakkında sorulan bir soru, bir düzenleyicinin birinin açık tuttuğu klasör için biriktirdiklerini önbellekten çıkarmaz. Bir kökün iki farklı yazımı tek bir çalışma alanıdır; dolayısıyla içinde . veya çift ayırıcı bulunan bir yol, sade biçimiyle aynı sıcak duruma ulaşır.

Tanılamaların gönderilmesini istediğiniz çalışma alanını bildirme

Tanılamalar iki yoldan ulaşır: ya siz istersiniz ya da arka plan hizmeti bunları gönderir. Arka plan hizmeti yalnızca el sıkışmada bildirdiğiniz çalışma alanı için gönderim yapar. Diğer her istek bulgularını kendi yanıtında verir ve hiçbir şey göndermez.

Bunu aggrega/initialize üzerinde workspaceRoot göndererek bildirin. Bildirimin yaptığı yalnızca budur: hiçbir şeyi sabitlemez ve sonraki hiçbir istek ona göre yanıtlanmaz.

Bunu sınırlamanın nedeni, gönderilen bir tanılamanın ne işe yaradığıdır. Gönderim, biri yazarken bir düzenleyicinin sorun listesini güncel tutan şeydir ve kimsenin görmek istemediği bir yanıtla yapılacak tam olarak yanlış şeydir: bu kural olmasaydı, ikinci bir çalışma alanı hakkında sorulan bir soru (örneğin arka plan hizmetini paylaşan başka bir araç tarafından) bir okuyucunun sorun listesini hiç açmadığı dosyalarla ilgili bulgularla doldururdu. Gönderimi sınırlamak, bir çağıranın sorusunu başka bir çağıranın sorun listesinin dışında tutar.

Alan isteğe bağlıdır ve onunla kastedebileceğiniz üç şey birbirinden ayırt edilebilir:

ne gönderirsinizgönderimler nereye giderel sıkışma ne bildirir
hiçbir şeyişlemin üzerinde başlatıldığı çalışma alanıo çalışma alanı
bir çalışma alanı köküo çalışma alanıo çalışma alanı
boş dizehiçbir yere — hiçbir tanılama asla gönderilmezboş bir kök

Hiçbir şey göndermemek, gönderimleri sürecin üzerinde başlatıldığı çalışma alanında bırakır; böylece hiçbir şey bildirmeyen bir istemci o çalışma alanının tanılamalarını alır. Boş dize göndermek, düzenleyici olmayan ve eşitlenmiş tutacağı bir sorun listesi bulunmayan bir çağıran için dürüst bildirimdir: her bulgu, onu üreten isteğin yanıtında yine ona ulaşır.

Bildirilen bir çalışma alanı, istekte adlandırılan bir çalışma alanıyla tamamen aynı şekilde çözümlenir; bu nedenle göreli bir yol veya dizin olmayan bir yol adlandıran bir bildirim, gönderimleri beklenmedik bir yere yönlendirmek yerine el sıkışmada reddedilir.

Çalışma alanı kökü ve etkin Release

Daemon, bir isteğin adını verdiği her çalışma alanını her aggrega komutunun çözdüğü şekilde çözer; bir kökü neyin sabitlediği ve hangi sırayla sabitlediği Configuration sayfasında anlatılır. Bunun bir istemci için önemli iki sonucu vardır. workspace: bloğu olmayan bir .aggrega-config.yaml kökü sabitlemez: ayarlarına yine katkıda bulunur, ancak yalnızca ayar içeren bir dosya her üst dizini bir çalışma alanı köküne dönüştüremez. Hiçbir şey kökü sabitlemediğinde ise çalışma dizini kullanılır — daemon çalışmayı reddetmek yerine başlar ve işlemler yalnızca hiçbir şey çözmez.

Süreç de --workspace-root üzerinden ya da çalışma dizininden yukarı doğru ilerlenerek bir çalışma alanı üzerinde başlatılır ve bu çözümleme yalnızca iki şey yapar: isteklerin değil sürecin bir özelliği olan işçi havuzunun boyutunu belirler ve gönderilen tanılar için varsayılan bildirim olur. Hiçbir istek ona göre yanıtlanmaz.

Yapılandırma da aynı şekilde her komutun okuduğu aynı kademeli yapıdır ve Configuration sayfasında anlatılır. Daemon’un eklediği tek şey, her çalışma alanının bu yapıyı okumasının o çalışma alanının adı ilk verildiğinde bir kez yapılması ve o çalışma alanıyla ilgili sonraki her istekte yeniden kullanılmasıdır. Bu kademeli yapının okuyacağı ve çalışma alanının dışına çıkan bir bağlantı olan bir yapılandırma dosyası — çalışma alanının kendi .aggrega-config.yaml dosyası ya da yanındaki CI’ya ait katman — burada da terminalde olduğu gibi okunmaz ve o dosyanın yapılandıracağı başka hiçbir şey onun yerine okunmaz. Terminalden farklı olan, neyin yine de yanıt verdiğidir. Böyle bir çalışma alanı üzerinde başlatılan daemon başlar ve bunu hata akışında bir kez belirtir; böyle bir çalışma alanının adını veren bir istek her iki durumda da şöyle yanıtlanır. Bir çalışma alanının içerdiklerini listeleyen iki istek olan aggrega/releaseCandidates ve aggrega/catalogIndex hiçbir şey yapılandırılmamış olarak okuyarak yanıt verir: çalışma alanının kendi belgeleri listelenir, hiçbir katalog dizini okunmaz ve tutulan dosya, arama ona rastlamış olsun ya da olmasın, unreadLinkedFiles içinde adlandırılır. Bir istemci, çalışma alanının yapılandırmasının dışarıya çıktığını bu ad sayesinde anlar. Çalışma alanının adını veren diğer her istek — bir derleme, bir grafik, bir doğrulama, varsayılan Release, etkin yapılandırma, bir yazma ve bir Release’in terimleriyle aggrega/catalogIndex — o yapılandırmaya göre belirlenir; bu nedenle E0321 kodunu — hatanın data alanında read-leads-out-of-workspace — ve bağlantıyı ve nereye çıktığını adlandıran cümleyi taşıyan invalid-params hatasıyla reddedilir. El sıkışma da böyle bir çalışma alanı için yanıt verir ve listelemelerin yanıtına hiçbir yapılandırma dosyası katkıda bulunmadığından configSource olarak defaults bildirir. Bağlantıyı kaldırın ya da çalışma alanının içindeki bir dosyaya çıkmasını sağlayın; sonraki istek yapılandırmayı okur. Projenin dosyalarının altında genel katman bulunur: daemon’u başlatan komut satırında --config ile adı verilen dosya, sunduğu her çalışma alanı için; bu yoksa ayarlandığında AGGREGA_CONFIG ortam değişkeninin adını verdiği dosya; bu da yoksa varsayılan konum — Windows’ta APPDATA ortam değişkeninin adını verdiği dizindeki aggrega\config.yaml, diğer sistemlerde XDG_CONFIG_HOME değişkeninin adını verdiği dizindeki aggrega/config.yaml, olmadığında ~/.config/aggrega/config.yaml — mevcutsa yüklenir. Yerleşik varsayılanlar bunun altındadır.

Bir Release üzerinde çalışan işlemler onu parametre olarak alır; daemon kendiliğinden hiçbirini seçmez. Bir çalışma alanı yine de hangi Release’i gösterdiğini bildirir ve bu bildirimi dört adımlı bir kademeli yapı okur: build.authoring_release yapılandırma alanı, ardından bir .aggrega/active-release işaret dosyası, ardından çalışma alanında tek bir Release bulunması sezgisi, ardından yalnızca Aggregate’e dayanan bir geri dönüş. Bu nedenle yazdığınız bir işaret dosyası sezgiden önceliklidir ve yüklenemeyen bir Release’in adını veren bir işaret dosyası geri dönüşe değil sezgiye düşer. Çalışma alanının dışındaki bir Release’in adını veren bir işaret dosyası — mutlak bir yolla, kökten dışarı tırmanan bir yolla ya da dışarı çıkan bir bağlantı üzerinden — çalışma alanı yapılandırmanız o Release’i build.authoring_release olarak ya da workspace.releases içinde bir anahtar olarak adlandırmadıkça okunmaz: çalışma alanının dışında tutulan bir Release’e ulaşmanın yolu işaret dosyası değil yapılandırmadır. Kademeli yapı bundan sonra yükleyemediği bir işaret dosyasında olduğu gibi devam eder ve hiçbir şeye ulaşamadığında trace bunun nedenini işaret dosyasının satırında, reason ise işaret dosyasıyla ilgili cümlesinde belirtir.

aggrega/activeRelease, bu kademeli yapının neyi seçtiğini bildirir ve daemon’un göre davrandığı bir ayar değil, istemci için bir öneridir. Kademeli yapının girdilerini kendiniz okumak yerine daemon’a sorun: yapılandırma alanı ve işaret dosyası dört girdiden ikisidir; bu nedenle hangisini okursanız okuyun, çalışma alanının seçimini yalnızca kazanan girdi o olduğunda adlandırır. Yüklenemeyen bir Release’in adını veren bir işaret dosyası en açık örnektir — kademeli yapı bambaşka bir Release seçer, işaret dosyasını okuyan ise başarısız olanı bildirir.

Kademeli yapı daha önce değil, siz sorduğunuzda çalışır ve bunun güvenilebilecek iki sonucu vardır. El sıkışma, çalışma alanının taranmasını beklemediği için ağacın boyutu ne olursa olsun hızlı kalır. Yanıt da çalışma alanını izler: bir işaret dosyası yazın — yeni seçimin kendisiyle yanıt veren aggrega/setActiveRelease ile —, yapılandırmayı düzenleyin, bir Release dosyası ekleyin ya da kaldırın, sonra yeniden sorun; aynı daemon’dan yeni yanıtı alırsınız. Üzerinde çalıştığınız Release’i değiştirmek hiçbir zaman daemon’u yeniden başlatmayı gerektirmez — istemci sonraki isteğinde farklı bir release gönderir.

Tek bir arabellek yerine tüm çalışma alanında arama yapan işlemler — completion, hover, resolve, findReferences ve findImplementations — çalışma alanı kökü altındaki YAML dosyalarını sıralar ve bu sıralama .gitignore dosyalarına uyar. Çalışma alanı kökünden dosyanın kendi dizinine kadar her .gitignore katkıda bulunur ve en yakın olan kazanır; bu nedenle deponuzun yok saydığı bir YAML dosyası tamamlama adayı olarak sunulmaz ve bir tanım ya da başvuru olarak bildirilmez. Çalışma alanının dışına çıkan bir bağlantı olan bir .gitignore okunmaz; böylece makinenin başka bir yerindeki bir dosya, çalışma alanının hangi belgelerinin aranacağına hiçbir zaman karar vermez. Böylece vendor ağaçları ve üretilmiş çıktılar, sürdürülmesi gereken ayrı bir dışlama ayarı olmadan dosyalar arası sonuçların dışında kalır — ve bulunmasını beklediğiniz ancak yok saydığınız bir belge görünmez; bir başvuru eksik görünüyorsa denetlenmeye değer tek durum budur. completion işleminin yapılandırılmış catalog_dirs dizinlerinizden de sunduğu Components ve Features farklı bir okumadır: yapılandırıldıkları şekliyle bu dizinlerden gelirler — yapılandırma bir Release’e kendi dizinlerini vermediğinde o Release’in bir derlemesinin okuduğu dizinler ya da bir Release’in adını veren bir istek için o Release’in kendi dizinleri — bu nedenle bir katalog dizininin varlıkları, onu bir .gitignore kapsasa da kapsamasa da sunulur; yalnızca bir katalog dizininin okumalarının içinde kalması gereken dizinin dışına çıkan bir bağlantının arkasındaki varlık hariç: o okunmaz ve sunulmaz.

Bir Release’i adlandıran istek, o Release’in katalog dizinlerini okur; bunlar, bir terminalde o Release’in derlemesinin okuduğu dizinlerdir: çalışma alanı yapılandırması workspace.releases altında ona dizin veriyorsa kendi dizinleri, aksi hâlde çalışma alanının catalog_dirs değeri. Bu, bir Release’i adlandıran aggrega/build, aggrega/buildPreview, aggrega/irGraph, aggrega/releaseClosure, aggrega/resolveDependencies, aggrega/validate ve aggrega/lint isteklerini, bir Release grafiğinin bir düğümüne yöneltilen aggrega/attachCandidates ve aggrega/attachmentContainer isteklerini, aggrega/connectionAtPosition isteğini ve sonraki bölümün listelediği istekleri bir Release adlandırdıklarında kapsar. Böylece Release başına bir katalog varyantı tutan bir çalışma alanındaki her Release’e tek bir oturum, her birini kendi varyantından yanıtlar; Release’in yolu dışında hiçbir şey gönderilmez. Tek bir Release’le ilgili olmayan bir istek — aggrega/catalogIndex, aggrega/entityDefinition, Release adlandırmayan completion, hover ve resolve ile bir varlığa ya da etiket kümesine yöneltilen aggrega/attachCandidates — çalışma alanının catalog_dirs değerini okur. Ne bir varlık ne de bir Release adlandıran aggrega/lint, workspace.releases altında Releases adlandıran bir çalışma alanında istisnadır: orada, Uzlaşımları istek üzerine ve her düzenlemede yayımlama bölümünün açıkladığı gibi, tüm kataloğu her Release için bir kez denetler; her geçiş o Release’in dizinleri üzerinden yapılır. Bkz. Bir Release’e kendi katalog dizinlerini verme.

Tek bir Release’in terimleriyle yanıtlama

aggrega/catalogIndex, aggrega/entityDefinition ve bir imleçten başlayan beş istek — aggrega/hover, aggrega/resolve, aggrega/completion, aggrega/findReferences ve aggrega/findImplementations — tek bir Release’le ilgili değildir ve her biri, onu bir Release’le ilgili kılan isteğe bağlı bir release alır. Bu, çalışma alanı köküne göre bir yoldur ve Release alan diğer isteklerin tabi olduğu sözleşmenin aynısına tabidir; hiçbir Release dosyasını adlandırmayan ya da bir dizini adlandıran bir değer, Release’in terimleriymiş gibi okunurken çalışma alanının terimleriyle yanıtlanmak yerine reddedilir.

Buradaki her istek için bir Release’in eriştiği: yığınının okuduğu katalog dizinleri altındaki çalışma alanı belgeleri ve hiçbir katalog dizini altında olmayan her çalışma alanı belgesi — kataloglarla yan yana yazılmış bir Release, onun Aggregate’i ve Manifest’i. Yalnızca diğer Releases’ın okuduğu bir katalog dizini altındaki çalışma alanı belgesi onun yanıtının parçası değildir: listelenmez, çözümlenmez, önerilmez. Farklı Releases için yan yana tutulan tek bir varlığın varyantlarının birbirine karıştırılmasını önleyen budur.

  • Listeleme. Bir Release adlandırmak, o Release’in gördüğü varlıkları listeler. Listelenen Features, o Release’in katalog dizinlerinin bildirdikleridir ve yalnızca diğer Releases’ın okuduğu bir katalog dizini altındaki çalışma alanı belgesi dışarıda bırakılır — böylece Release başına tek bir varlığın bir varyantını tutan bir çalışma alanı, tüm varyantları yan yana değil, o Release’in derlemede kullandığı tek varyantı listeler. Kataloglarla yan yana yazılmış bir Release, onun Aggregate’i ve Manifest’i gibi hiçbir katalog dizini altında olmayan bir belge, her Release’in listesine aittir.
  • Ada göre arama. Bir Release adlandırmak, adı o Release’in katalog dizinleri üzerinden çözümler; böylece birkaç varyantın bildirdiği bir ad, o Release’in derlemede kullandığı varyanta çözümlenir. Dizinlerinin çözümlemediği bir ad, o Release’in workspace.releases altındaki girdisini adlandıran bir açıklamayla reddedilir, çünkü aramanın okuduğu o girdidir. Bir kayıt defteri başvurusu Release almaz ve bir Release ile gönderildiğinde reddedilir: hangi Release adlandırılırsa adlandırılsın, onu yayımlayan kayıt defterinden okunur.
  • Hover ve tanıma gitme. Bir Release adlandırıldığında, imleçteki başvuru önce o Release’in katalog dizinleri üzerinden, çalışma alanı yapılandırmasının verdiği sırayla çözümlenir — o Release’in terimleriyle ada göre bir aramanın yaptığı çözümlemenin aynısı — böylece gösterilen varlık ve açılan belge, başka bir yerdeki bir çalışma alanı belgesi aynı adı bildirse bile, o dizinlerin çözümlediği varyanttır. O Release’in eriştiği çalışma alanı belgeleri yalnızca bu dizinler altındaki hiçbir belge onu yanıtlamadığında aranır. Hiçbiri adlandırılmadığında sıra tersinedir: önce çalışma alanı belgeleri aranır, böylece bir çalışma alanı belgesinin yanıtladığı başvuru bu yanıtı korur ve çalışma alanının kendi catalog_dirs değerine yalnızca hiçbir belge adı bildirmediğinde başvurulur — yalnızca yapılandırılmış bir katalog dizininin tuttuğu, çalışma alanı ağacının dışındaki bir varlık da dahil, bir varlığı bulan budur. Düzenleyici, bir Release’in dizinlerinin çözümlendiği belgenin kaydedilmemiş bir kopyasını tutuyorsa ve bu kopya adı hâlâ bildiriyorsa, yanıt kopyadan okunur; böylece bir konum, düzenleyicinin gösterdiği satıra denk gelir.
  • Tamamlama. Bir Release adlandırıldığında, önerilen adlar o Release’in eriştiği çalışma alanı belgelerinin bildirdikleri ile o Release’in katalog dizinlerinin bildirdiği Components ve Features’tır.
  • Başvurular ve uygulamalar. Bir Release adlandırıldığında, o Release’in erişmediği bir çalışma alanı belgesindeki konum raporlanmaz; böylece başka bir Release için tutulan bir varyant hiçbir zaman bu Release’in başvurusu ya da uygulaması olarak listelenmez.
  • Bir grafik düğümüne ne eklenebilir. Bir Release grafiğinin bir düğümüne yöneltilen aggrega/attachCandidates her zaman o Release’in terimleriyledir — bkz. Bir ekleme adayı yanıtının size söyledikleri.

Hiçbiri adlandırılmadığında, yukarıdaki paragrafın açıkladığı gibi çalışma alanının kendi katalog dizinleri üzerinden yanıt verilir.

Bir registry’ye erişmek ve yazmak

Buradaki isteklerin çoğu çalışma alanından ve önbellekte zaten bulunandan yanıt verir ve hiçbir şey yazmaz. Adı verilen birkaç istek daha fazlasını yapar ve bunlar birbirinden bağımsız iki eksen boyunca ayrılır: bir isteğin neye eriştiği ve değiştirdiği şeyin ne kadar uzağa taşındığı.

Bir registry’ye giden istekler, okuyanlar ve yayımlayanlar olarak ikiye ayrılır. aggrega/resolveDependencies bir Release’in ihtiyaç duyduklarını getirir ve aggrega/build, autoPull alanı ondan önce bağımlılıkları çözmesini istediğinde — ve yalnızca o zaman — buna katılır; bu durumda render etmeden önce bir registry’ye erişir ve lockfile’ı yazar; aggrega/registryUpdate yerel arama dizinini yeniden oluşturmak için yapılandırılmış her registry’yi dolaşır; aggrega/pluginAdd yapılandırılmış registry’de isteğin adını verdiği plugin’i arar ve birini sabitlemek için yayımlanmış sürümlerini okur; aggrega/registryAdd, istek bu getirmeyi reddetmedikçe ya da kendi politikasını sağlamadıkça, kaydettiği registry’den o registry’nin duyurduğu güven politikasını ister ve aggrega/configInit de tohumladığı registry’den aynısını ister; aggrega/explainError, makinedeki her projenin paylaştığı önbellek çalışma alanının kendi imza denetiminin kabul ettiği bir kopya içermediğinde, bir koşulun adım adım açıklamasını okuduğu belge paketini bir kez edinir — bkz. aggrega explain; aggrega/scaffoldEntity, example ya da list gönderildiğinde aynı paketi aynı koşullarla edinir ve yazma durumunda ardından örneği çalışma alanının yeni bir dizinine yazar; aggrega/import, makine henüz tutmadığında çalışma alanının varsayılan registry’sinden bir çekirdek içe aktarıcıyı bir kez getirir ve hiçbir katalog klasörü adlandırmayan bir çalışma alanında okuduğu yayımlanmış katalog anlık görüntüsünü de getirir — bkz. Bir import yanıtı size ne söyler; ve aggrega/entityDefinition, name olarak bir registry referansı gönderildiğinde o referansın adını verdiği varlığı okur ve hiçbir şey yazmaz. aggrega/publishEntity, aggrega/publishArtifact, aggrega/signArtifacts ve aggrega/deprecateArtifact bir registry’ye yazar — bayt, bir imza ya da bir geri çekme işareti. Bir istek bir registry’ye yalnızca bunu yapmak için gönderildiğinde erişir: bir listeleme yapılandırmanın sabitlediğini raporlar, bir arama çevrimdışı bir anlık görüntüyü okur ve dryRun ile istenen bir yayımlama göndereceği şeyi hesaplar ve kimseyle iletişim kurmaz.

Kural, hangi yüzeyin bir işlemi çalıştırdığıyla değil, işlemin ne zaman çalıştığıyla ilgilidir. Getiren ya da yazan bir işlem, bir istek onu adlandırdığı için çalışır; bir belgeyi doğrulamanın, bir grafiği incelemenin ya da bir çalışma alanının varlıklarını listelemenin yan etkisi olarak asla çalışmaz. Bu nedenle her tuş vuruşunda doğrulama yapan bir düzenleyici hiçbir ağa erişmez ve hiçbir lockfile’ı yeniden yazmaz; kullanıcının tıkladığı bir “bağımlılıkları çöz” eylemi ise tam olarak aggrega pull komutunun yaptığını yapar — her iki yüzeyin arkasında aynı çözümleme, bayt bayt aynı bir lockfile yazar ve aynı artifact önbelleğini doldurur.

Hiçbir şey için soru sorulmaz. Bu akışı kimse izlemez; bu nedenle kimlik, sağlanan ya da ortamdaki bir kimlik bilgisi kaynağından çözülür, asla sorularak çözülmez. Terminal komutunun bir kişiye soru soracağı yerde — kimlik bilgisi gerektiren bir registry, birden fazla provider plugin’in sunduğu bir yetenek, bir geri çekmenin taşıyacağı metin — istek, hiç gelmeyecek bir yanıtı beklemek yerine neyin sağlanması gerektiğini belirten bir iletiyle başarısız olur. Bir ret çalışma alanını tam olarak olduğu gibi bırakır: hiçbir lockfile yazılmaz ve geride kısmi bir kayıt kalmaz; bir kimlik bilgisini çözemeyen bir yayımlama da registry’ye herhangi bir bayt ulaşmadan önce reddeder.

Bazı değişiklikler bu çalışma alanının ötesine uzanır ve yanıt hangileri olduğunu söyler

Bir istek tek bir çalışma alanını adlandırır; bu nedenle kendi erişimi hakkında söyleyecek bir şeyi olmayan bir yanıt o çalışma alanıyla ilgiliymiş gibi okunur. Bu isteklerin birçoğu için bu okuma yanlış olur; bu yüzden her biri kapsamını taşır ve bir istemci sonuç üzerinde işlem yapmadan önce bunu göstermelidir.

Yayımlama, imzalama ve geri çekme makinenin tamamen ötesine uzanır; bu, buradaki herhangi bir şeyin sahip olduğu en geniş erişimdir. Aşağıdaki diğer yazmalar bu makinenin neyi çözdüğünü değiştirir; bunlar ise o registry’den çözümleme yapan herkesin neyi çözdüğünü değiştirir. Yayımlanan baytlar o registry’nin her tüketicisinin aldığı şeydir ve bir etiketin üzerine farklı içerik yeniden yayımlamak sunulmak yerine reddedilir; bu nedenle buradaki hiçbir istek bir yayımlamayı geri almaz — çözüm yeni bir sürüm yayımlamaktır. Bir imza ve bir geri çekme işareti artifact’in yerine geçmek yerine onun kardeşleri olarak eklenir, bu yüzden baytların kendisine dokunulmaz; ancak artifact’i sonradan getiren herkes bunları da getirir ve ikisi de onu zaten almış olan birinden geri çağrılamaz. Üçü arasında yanlış okunmaya en açık olanı geri çekmedir: sürüm getirilebilir kalır, oysa bir çalışma alanının güvendiği bir geri alma (retraction) onu oradaki bir çözümlemenin seçeceklerinin dışına çıkarır.

İmzalama kimlik bilgilerini kullanır ve bir istemciyi bağlamadan önce bunların nereden geldiğini bilmeye değer. Anahtarsız imzalama bir kimlik belirtecini sırasıyla şuralardan çözer: istekteki identityToken, ardından daemon’ın ortamındaki AGGREGA_IDENTITY_TOKEN, ardından erişilebildiği yerde ortamdaki GitHub Actions OIDC uç noktası, ardından SIGSTORE_ID_TOKEN. Bunların hiçbiri bir belirteç vermediğinde işlem reddeder ve neyin gönderileceğini belirtir; asla bir tarayıcı açmaz, çünkü ona bakacak kimse yoktur. Anahtarlı imzalama çevrimdışı alternatiftir ve bir istek hiçbir anahtar yolu adlandırmaz: bir isteğin okuduğu şey adlandırdığı çalışma alanının içinde bulunur ve özel bir anahtar asla bir çalışma alanının içinde tutulmaz; bu nedenle anahtar bunun yerine o çalışma alanının kendi yapılandırmasındaki signing: bloğundan gelir. İki imzalama modu ve her birinin neyle iletişim kurduğu için bkz. aggrega sign.

Dört yanıtın her biri reach taşır; bu, registries alanını — çağrının eriştiği her registry ana makinesi, her biri bir kez ve çağrının ona ilk eriştiği sırayla adlandırılır; böylece referansları birden çok registry’ye yayılan bir imzalama grubu ya da bir toplu dosya her birini adlandırır — ve çağrının ne istediğinden değil gerçekte ne eklediğinden türetilen beyondThisMachine alanını içerir: bu alan tam olarak içerik yüklediğinde ya da bir imza, bir yayımlama tarihi veya bir kullanımdan kaldırma işareti eklediğinde true olur; bir kuru çalıştırma (dry run) için ve ekleyeceği her şeyi zaten orada bulan bir çağrı için false olur — zaten tamamlanmış bir sürüm üzerinde yeniden çalıştırılan bir yayımlama ya da her referansı zaten doğrulanan bir imza taşıyan bir imzalama grubu gibi. Bir kuru çalıştırma yine de erişeceği hedefi adlandırır. Sonuç üzerinde işlem yapmadan önce bunu gösterin.

Bir registry’yi kaydetmek ya da kaldırmak, varsayılan olarak makinedeki her çalışma alanında paylaşılan yapılandırmaya yazar. Bir registry ve onda güvendiğiniz kimlikler genellikle nerede çalışırsanız çalışın aynıdır; bu nedenle istek workspace: true göndermedikçe girdi oraya gider. Sonucu açıkça belirtmeye değer: aggrega/registryAdd ve aggrega/registryRemove, o makinedeki her projenin üzerinden çözümleme yaptığı şeyi değiştirir; bu oturumda kimsenin adlandırmadığı projeler de buna dahildir. Her iki yanıt da yazılan configFile ile bunun paylaşılan dosya olup olmadığını belirten machineWide alanını içeren scope taşır. Kaldırma ikisinden daha keskin olanıdır, çünkü yeniden eklemek aynı eylem değildir — sabitlenmiş olan güven politikası gitmiştir ve sonraki bir kayıt registry’nin o anda duyurduğu şeyi sabitler.

Bir yapılandırmayı tohumlamak da varsayılan olarak aynı paylaşılan dosyaya yazar ve bunu aynı nedenle yapar. aggrega/configInit bir registry’yi ve onun güven politikasını kaydeder; bu makine genelinde bir araç yapılandırmasıdır, bu nedenle bir geçersiz kılma olmadan makinedeki her projenin üzerinden çözümleme yaptığı yapılandırmaya yazar — ve duyurduğu politikayı okumak için o registry’ye bir kez erişir. Yanıtı, iki registry yönteminin taşıdığı aynı scope çiftini taşır. Onlardan güvenilebilecek bir açıdan ayrılır: mevcut bir yapılandırma dosyasının üzerine yazmak yerine reddeder, bu yüzden istek force göndermedikçe birinin üzerinde çalıştığı bir yapılandırmayı değiştiremez. Dondurma ise tersi durumdur: aggrega/configCapture hiçbir geçersiz kılma almaz, her zaman projenin kendi yapılandırma dosyasına yazar ve hiçbir registry’ye erişmez; bu nedenle yaptığı hiçbir şey başka bir projeye görünmez. Bkz. Bir yapılandırma yazması geride ne bırakır.

🔴 Bir komut uzantısı eklentisini eklemek veya kaldırmak varsayılan olarak aynı paylaşılan dosyaya yazar ve dikkatle okunması gereken budur. aggrega/pluginAdd ve aggrega/pluginRemove bir type alır ve hiçbir geçersiz kılma gönderilmediğinde yazmanın nereye gideceğine tür karar verir. Bir provider, governance, linter veya importer girdisi bir projenin derlemesini biçimlendirir, bu yüzden o projenin kendi yapılandırmasına gider. Bir cli girdisi makine genelinde bir araçtır, bu yüzden ne global ne de workspace belirten cli türünde bir ekleme, komutu bu makinedeki her çalışma alanının çözümleme için kullandığı global yapılandırma dosyasına kaydeder — komut, bu oturumda kimsenin adını anmadığı projeler de dahil olmak üzere o makinedeki her proje için üst düzey bir aggrega komutu olur ve onu geri almak bir geri alma işlemi değil, ayrı bir kaldırma işlemidir. Yerel tutmak için workspace: true gönderin. Her iki yanıt da yazılan configFile’ı ve bunun paylaşılan dosya olup olmadığını belirten machineWide’ı içeren scope’u taşır; bu değer yazmanın çözümlendiği dosyadan türetilir. Bir ekleme ayrıca aradığı kayıt defterine de ulaşır, dolayısıyla aynı anda her iki eksendedir. Bkz. Bir eklenti değişikliği size ne söyler.

Diğer iki eklenti isteği yalnızca çalışma alanının içine yazar. aggrega/pluginSync isteğin belirttiği Plugin varlık dosyasını yazar, aggrega/pluginGenCatalog ise üretilen varlıkları isteğin belirttiği outputDir altına yazar — ikisi de isteğin belirttiği çalışma alanının içinde, ikisi de mutlak olan veya dışına çözümlenen bir hedefi reddeder ve hiçbiri başka bir projeye görünmez. aggrega/pluginGenCatalog modülünü ve katmanını onları nereden seçtiyseniz oradan okur; bu, nereye yazdığını genişletmez: ikisi farklı kurallarla çözümlenir, bu nedenle bir üretim herhangi bir yerde derlediğiniz bir modülü okuyabilirken ürettiği varlıklar yine çalışma alanının içine düşer. dryRun altındaki aggrega/pluginGenCatalog hiçbir şey yazmaz ve bunun yerine içeriği geri verir.

Bir varlığı sabitlemek de yalnızca çalışma alanının içine yazar ve kaynaklarının belirttiği ana makinelere ulaşır. aggrega/pin, entity.lock dosyasını isteğin belirttiği varlığın yanına, yani çalışma alanının içindeki bir yola yazar ve çalışma alanının içerik önbelleğini getirdiği kaynaklarla doldurur; yazdığı hiçbir şey başka bir projeye görünmez. Varlığın belirttiği her uzak kaynağı — bir chart deposu, bir Git ana makinesi, bir URL — çözümlemek için dışarıya ulaşır; bu, aggrega/resolveDependencies’in bir Release’in tükettiği kaynaklar için sahip olduğu erişimin aynısıdır. pinSources gönderilen aggrega/resolveDependencies ve aggrega/publishEntity aynı adımı çalıştırır, bu yüzden her biri sabitlediği varlıkların yanına da yazar; dolayısıyla sabitleme yapan bir yayın, kayıt defterinin yanı sıra çalışma alanına da ulaşır. Sabitleme yapmayan bir yayın varlığın yanına hiçbir şey yazmaz, yine de o ana makinelere ulaşır: kilidi adımın kaydedeceği şeyle karşılaştırmak, varlığın açıkça yazdığı her uzak kaynağı getirmek anlamına gelir.

Asistan becerisini kurmak, istek global göndermedikçe çalışma alanının içinde kalır. aggrega/skillsInstall, adlandırılan her asistanın proje beceri klasörünü isteğin adlandırdığı çalışma alanının içine yazar ve oraya yazdığı hiçbir şey başka bir projeye görünmez; yanıtındaki scope, false değerli machineWide taşır. global: true ile bunun yerine giriş dizini altındaki her asistanın kullanıcıya özgü klasörünü yazar; o asistan bu klasörü makinedeki her projede okur ve machineWide true olur. Her iki durumda da hiçbir kayıt defterine ve ağa erişmez.

Saklanan bir kimlik bilgisini kaldırmak, burada bu makinede kalan her şeyden daha geniş bir erişime sahiptir. aggrega/logout kimlik bilgisi deposunu değiştirir ve bu depo yalnızca makinedeki her proje tarafından değil, aynı kayıt defterlerinde kimlik doğrulayan diğer her araç tarafından da paylaşılır — bu yüzden bir oturum üzerinden kaldırılan kimlik bilgisi hepsi için gider ve aggrega/registryList onu diğer her çalışma alanında da yok olarak bildirir. Yanıtı, her zaman true olan machineWide ile scope’u taşır: bu deponun çözümlenebileceği çalışma alanı kapsamlı bir biçimi yoktur, dolayısıyla gönderilecek bir geçersiz kılma ve bir isteğin seçebileceği bir şey yoktur. scope, yukarıdaki yapılandırma yazmalarından farklı olarak bilinçli olarak hiçbir dosya belirtmez. Depo, makinede yapılandırılmış olan kimlik bilgisi yardımcısına veya işletim sistemi anahtar zincirine devreder; bu yüzden kaldırma çoğu zaman hiç dosya olmayan bir şey tarafından gerçekleştirilir ve bir yol belirtmek sizi kaldırmanın dokunmamış olabileceği bir konuma yönlendirir.

Kaldırma, kimlik doğrulamanın tersi değildir ve bir istemci onu böyle sunmamalıdır. Bu arayüz bir kimlik bilgisini kaldırır ve edinmez: bir kimlik bilgisini geri almak, bir terminalde aggrega login ile yeniden kimlik doğrulamak anlamına gelir, çünkü birini saklamak bir kişinin yazdığı bir sır gerektirir ve bu akışı kimse izlemiyor. Dolayısıyla bir istemcinin sunduğu “oturumu kapat” buradan tek yönlüdür. İkisini ayıran şey, işlemin onu yürüten kişiden bir şey elde etmesi gerekip gerekmediğidir — bir kaldırma tek değerini istekte taşır, kimlik bilgisi edinmek ise taşımaz — bir kişinin dahil olup olmadığı değil, çünkü ikisini de bir kişi seçmiştir.

Önbellek içeriğini geri kazanmak da çalışma alanının ötesine ulaşır. Derlenmiş modül ve eklenti tanımlama depoları makinedeki her proje tarafından paylaşılır, bu yüzden aggrega/cachePrune, aggrega/cacheEvict ve aggrega/cacheClear başka bir projenin bağımlı olduğu içeriği kaldırabilir. Her kaldırma geldiği sınıfın reach değerini taşır ve her yanıt scope.machineWideClasses taşır. aggrega/cacheStatus hiçbir şeyi değiştirmese de her sınıfta aynı erişimi taşır, çünkü geri kazanıp kazanmayacağına karar veren bir istemcinin buna harekete geçmeden önce ihtiyacı vardır.

Arama dizinini yenilemek bunun tersidir. aggrega/registryUpdate yapılandırılmış her kayıt defterine ulaşır ve yazdığı şey bu çalışma alanının kendi yapılandırılmış önbellek dizini altına düşer — bu yüzden başka bir projenin çözümleme için kullandığı hiçbir şeyi değiştirmez. Yanıttaki indexRoot o dizini belirtir.

Kısmi bir yenileme başarısız olmak yerine yanıt verir. Yenilemesi başarısız olan tek bir kayıt defterini belirten bir istek bir hatadır, çünkü verilecek bir yanıt yoktur. Yapılandırılmış her kayıt defterini yenileyen bir istek, bazıları veya tümü başarısız olsa bile başarılı olur: yenilenenler dizinlenmiş ve yazılmıştır, failed geri kalanları belirtir ve her ana makine kendi hatasını taşır. Bir hatanın varlığını değil, failed’ı okuyun.

Bir kayıt defterine ulaşılıp ulaşılamadığı bir anahtardır, mesajın bir yorumu değildir. Başarısız olan bir ana makine, kayıt defterine hiç ulaşılamadığında unreachable: true taşır — adı çözümlenmemiş, ona bir bağlantı reddedilmiş veya açılamamış ya da ona güvenli bir bağlantı kurulamamıştır — ve tek bir kayıt defterini belirten bir isteğin reddi de data içinde aynı anahtarı taşır. Ulaşılan ve kendini tekrarlayan bir listeleme veya bir hata durumuyla başarısız olan bir kayıt defteri ikisini de taşımaz ve error değeri ya da reddin mesajı ne yanıt verdiğini söyler. Anahtar hatanın kendisinden okunur, bu yüzden bu makinenin çözümleyicisinin bir hatayı nasıl ifade ettiğine bağlı değildir ve yalnızca hata kayıt defterine hiç ulaşılmadığını gösterdiğinde ayarlanır: hangi adımı kestiğine dair kayıt olmadan dolan bir zaman sınırı gibi hiçbir yönde bir şey göstermeyen bir hata, anahtar olmadan bildirilir. Bir kayıt defterini ulaşılamadı olarak anahtara göre adlandırın ve hatayı neden olarak gösterin.

Komut satırı aynı taramayı sıfır olmayan bir çıkış olarak bildirir ve bu çıkışın ne değerde olduğuna hangi okuyucu olduğunuz karar verir. Terminaldeki bir kişi için bu, hesabın tamamı değildir: aggrega registry update seçilen kayıt defterlerinden kaçını dizinlediğini, her birinin ne bulduğunu, hangilerini dizinlemediğini ve dizinin nereye yazıldığını yazdırır — bu yüzden özet ne olduğunu söyler, çıkış durumu ise yalnızca hepsinin başarılı olup olmadığını söyler. Bir betik için bu, hesabın tamamıdır, çünkü o komut yapılandırılmış bir çıktı modu sunmaz, dolayısıyla çıkış durumu mevcut tek makine tarafından okunabilir karardır. Bu yüzden iki arayüz aynı kısmi taramayı farklı yanıtlar ve ikisi de doğrudur: bu arayüz yapılandırılmış bir çağırana failed verir ve başarılı olur, komut satırının ise harcayacak bir biti vardır ve onu “herhangi bir kayıt defteri atlandı mı” için harcar.

Uzun bir işlemi izlemek

Buradaki isteklerin çoğu diskte zaten bulunanlardan yanıt verir ve hemen yanıt verir. Birkaçı önce gerçek bir iş yapar — bir Release’in bağımlılıklarını çözümler, dış girdilerini sabitler, yayımlar, imzalar, geri çeker — ve çağıran bekler. Bunlar, yaparken ne yaptıklarını bildirir ve bu, istek başına isteğe bağlıdır.

Katılmak bu sırayla iki adım gerektirir.

  1. Yeteneği el sıkışmada bildirin ve yanıtı bekleyin. aggrega/initialize üzerinde capabilities.window.workDoneProgress: true gönderin. Bu yanıt gelene kadar başka bir şey göndermeyin: istekler eşzamanlı olarak işlenir, bu nedenle el sıkışma yanıtlanmadan önce yazılan bir istek, onun için müzakere edecek el sıkışmayla yan yana çalışıyor olabilir. Her istemci bu sıralamayı protokole zaten borçludur; bu, ona bağlı olan bir şey daha.
  2. İsteğin parametrelerine bir belirteç koyun. Hakkında bildirim almak istediğiniz isteğin parametrelerine workDoneToken ekleyin. Değeri siz seçersiniz — bir dize ya da bir sayı — ve bildirimleri o çağrıya bağlayan odur. Her çağrı için yeni bir tane üretin.

Bildirim. Her biri, params.token sizin belirtecinize ayarlanmış ve params.value tek bir yük taşıyan bir $/progress bildirimidir:

value.kindtaşıdığıne zaman
begintitle — ne olduğu, bir okuyucunun önüne koyabileceğiniz bir ifadeylebir kez, iş başladığında
reportmessage — işlemin kendi hakkındaki anlatımının bir satırıişlem bunları yazdıkça, herhangi bir sayıda
endtürün ötesinde hiçbir şeybir kez, iş bittiğinde

Eşleştirmeyi istek kimliğiyle değil, her zaman belirteçle yapın. Bir bildirim kimlik taşımaz — hiçbir şeye yanıt değildir — ve içinde çağrınıza geri işaret eden tek şey belirteçtir. Bu kasıtlıdır: birçok istemcide istek kimliği taşıma katmanına aittir ve çağrıyı yapan koda hiç ulaşmaz, oysa belirteç o kodun zaten elinde tuttuğu bir değerdir.

Bir report derleyicinin kendi metnini taşır. Mesaj, işlemin çalışırken yazdığı bir satırdır; çevresindeki boşluklar kaldırılarak ve başka hiçbir şey değiştirilmeden iletilir — yeniden ifade edilmez, özetlenmez, yeniden oluşturulmaz — ve işlemin boş yazdığı bir satır boş bir mesaj olarak bildirilmek yerine atılır. Dolayısıyla bir istemci kendisine verileni olduğu gibi gösterir. Bu, yanıtın kendi tanılamalarının sahip olduğu özelliğin aynısıdır: bir koşul, onu kaç yüzey bildirirse bildirsin tek bir ifadeyi korur.

İşlemin beklediği bir adım da bir report’tur. İşlem beklediği bir adıma girdiğinde — bir kayıt defterini okumak, bir yapıtı getirmek, bir plugin’i derlemek — bir report, adımın adını, komut satırının aynı adım için döner göstergesinin yanında gösterdiği sözcüklerle taşır. Yalnızca begin ile end arasında girilen adımlar bildirilir.

Bir çıktı satırı bir report’tur. Aynı anda birkaç satır yazan bir işlem satır başına bir bildirim üretir ve işlemin parça parça yazdığı bir satır tamamlandığında bildirilir — böylece bir mesaj asla yarım bir cümle olmaz.

Kesir de yüzde de yoktur ve bu, iş bekleyen bir eksiklik değildir. Burada bildirim yapan işlemler, iş başladığında boyutu bilinmeyen bir küme üzerinde çalışır — bir çözümlemenin kaç referansı dolaştığı, bir yayının kaç katman yüklediği — bu nedenle herhangi bir kesir uydurma olurdu. Belirsiz bir gösterge çizin ve en son message’ı gösterin.

Çerçeveler yanıttan önce gelir, asla sonra gelmez. Bir begin, iş gerçekten başladığında gelir; bu nedenle parametreleri yüzünden reddedilen bir istek — mutlak bir yol, eksik bir zorunlu alan — hiç bildirim üretmez, yalnızca hatasını üretir. end yanıttan önce gelir ve işlemin başarılı olup olmadığı end içinde tekrarlanmak yerine yanıttadır.

İşi durdurmak ayrı bir bildirimdir. İsteği gönderirken kullandığınız kimlikle $/cancelRequest gönderin. Belirtecin iptalde hiçbir rolü yoktur ve iptal, önceden gönderilmiş çerçeveleri bastırmaz.

Hangi istekler bildirim yapar ve geri kalanlardan ne beklenmeli

Tam olarak şunlar bildirim yapar: aggrega/resolveDependencies, aggrega/pin, aggrega/publishEntity, aggrega/publishArtifact, aggrega/signArtifacts, aggrega/deprecateArtifact.

Bunların her biri için iki şey doğrudur ve ikisi de listede olmalarının nedenidir: sizin adınıza bir kayıt defterine veya uzak bir URL’ye ulaşır, bu nedenle ne kadar süreceğini makinenin dışındaki bir şey belirler; ve ilerledikçe kendi hakkındaki anlatımını zaten yazar — bir terminali izleyen kişinin okuduğu anlatım. Dolayısıyla bildirim, size bağlantı için oluşturulmuş ikinci bir anlatım yerine aynı anlatımı verir ve bunu üretmek için işlemin yaptığı hiçbir şeyin değişmesi gerekmemiştir.

Diğer her istek bir belirteci kabul eder ve hiçbir şey göndermez. Bir belirteç göndermek hata değil, zararsızdır: kabul edilir, hiçbir bildirim gelmez ve yanıt, belirteç olmadan alacağınız yanıtın tam olarak aynısıdır. Dolayısıyla bir istemci istediği her şeye bir belirteç ekleyebilir ve hiçbir şey gelmediğinde basitçe hiçbir şey çizmez.

🔴 Sessizliği “bu anında yanıt verir” olarak okumayın. Geri kalanların çoğu gerçekten diskte zaten bulunanlardan yanıt verir — bir doğrulama, bir üzerine gelme, bir tamamlama, bir grafik, bir önbellek listesi, bir yapılandırma okuması — ama hepsi değil: bir kayıt defteri dizinini yenilemek, bir plugin eklemek, yayın öncesi bir denetim ve çalışma alanının okuyabileceği hiçbir belge bulunmayan bir makinede bir kodun ilk açılımı, hepsi bir kayıt defterine ulaşır ve bir Release’i derlemek gerçek bir iştir. Bunlar ne kadar sürüyorsa o kadar sürer ve bugün hiçbir şey bildirmez. Beklemeye hazır olduğunuz her istek için belirsiz bir gösterge gösterin ve bildirimleri, işin sürdüğünü size söyleyen şey olarak değil, mevcut olduğunda aldığınız ayrıntı olarak ele alın.

İki ret

İkisi de invalid-params hatasıdır ve ikisi de ne yapılacağını belirtir, çünkü sessizce hiçbir şey yapmayan bir belirteç sizi hiç gelmeyecek bir akışı beklerken bırakırdı.

  • window.workDoneProgress yeteneğini bildirmemiş bir oturumdan gelen belirteç reddedilir ve bildirilecek yetenek belirtilir. Yeteneği el sıkışmada bildirin ya da belirteci çıkarın.
  • Ne dize ne de sayı olan bir belirteç reddedilir ve iki biçim belirtilir. Bulunmayan bir belirteç ve açık bir null ret değildir — ikisi de hiçbir bildirim istemediğiniz anlamına gelir.

Lockfile farkındalığı

Daemon, her aggrega/irGraph isteğinde bir lockfile’ı, o isteğin adını verdiği Release’e karşı sapma açısından denetler ve sapmayı engellemeyen bir uyarı olarak bildirir. Uyarı, o lockfile’ı içindeki Release ile yeniden yazan komutun adını, isteğin gönderdiği biçimde yazılmış olarak verir: aggrega pull --release ve ardından gönderdiğiniz release; bu, komutun çalışma alanı kökündeki bir terminalde yazılış biçimidir. aggrega/irGraph, bir lockfile’ın mevcut olmasını gerektirir. Başlangıçta ayrı bir denetim yoktur: bir istek hangi Release ile ilgili olduğunu söyler, bu nedenle karar önceden seçilmiş tek bir Release için bir kez değil, istendiği anda o Release için hesaplanır.

Bir sapma uyarısı, lockfile’ı gittiğinde gider. Uyarı, karşısında üretildiği lockfile üzerinde yayımlanır ve artık orada olmayan bir lockfile’da sapmış olabilecek hiçbir sabitleme kalmamıştır; uyarının adını verdiği komut eski dosyayı onarmak yerine yeni bir dosya yazar. Bu nedenle lockfile’ı eksik bulan her istek, lockfile-absent hatasıyla reddetmeden önce uyarıyı geri çeker: aggrega/irGraph, aggrega/releaseClosure, aggrega/build, aggrega/buildPreview, bir grafik düğümü hakkında sorulduğunda aggrega/attachCandidates ve aggrega/attachmentContainer, ve aggrega/connectionAtPosition. Geri çekme, reddetmeden önce, lockfile için boş bir liste taşıyan bir aggrega/publishDiagnostics bildirimi olarak gelir. Bu bildirim, silinmeyi ilk öğrenen istekten gelir; böylece silinmeyi bildirip ardından o Release hakkında herhangi bir şey soran bir istemcinin uyarısı, özellikle grafiği istemeden temizlenir. Hâlâ mevcut olan ve hâlâ sapmış olan bir lockfile, bu isteklerin her birinde uyarısını korur. Lockfile’ı adlandıran aggrega/invalidate, daemon’un onun için tuttuğunu bırakır ancak hiçbir şey göndermez; istemciye bunu bildiren, ardından gelen istektir. Daemon’un inceleyemediği bir lockfile ise (örneğin dizinini okuyamadığı bir lockfile) hiçbir şeyi geri çekmez, çünkü hâlâ orada olabilir ve uyarı hâlâ doğru olabilir.

aggrega/build ve aggrega/buildPreview de bir lockfile gerektirir ve uyarmak yerine Release’i ona bağlı tutar: bir yapıt üreten yüzeyin duruşuyla işlerler, bu nedenle Release’in çözümlendiği şeyle artık eşleşmeyen bir lockfile, bir incelemede yalnızca uyarı vereceği yerde bunları durdurur. Lockfile’ı olmayan bir Release, lockfile-absent hatasıyla reddedilir. İstisna, autoPull alanı önce bağımlılıkları çözmesini isteyen bir derlemedir: bu derleme lockfile’ı yazar ve ardından yazdığına karşı işler; bu şekilde üretilen bir lockfile ikinci kez sapma denetiminden geçirilmez, çünkü onu yazan çözümleme, yazmadan önce aynı denetimi ona karşı çalıştırmıştır ve bu denetimin reddettiği hiçbir lockfile’ı yazmaz.

Var olan ancak bir eklenti için hiçbir özet kaydetmeyen bir lockfile grafiği durdurmaz; olmayan bir lockfile durdurur. Bunlar iki ayrı koşuldur ve yalnızca ikincisi reddeder. aggrega/irGraph, çözümlediği baytları kayıtlı özetlerine bağlı tutmaz: doğrulayamadığı bir sabitleme reddedilmek yerine bildirilir ve grafik, bulgu Problems panelinde yer alacak şekilde çizilir; çünkü grafiği çizmeyi reddeden bir düzenleyici okuyucuyu elinde hiçbir şey olmadan bırakırken, bir bildirim ona üzerinde işlem yapabileceği bir şey bırakır. Başka yerlerde de eklenti, baytlarını hiçbir şeyin denetlemediğini söyleyen bir uyarıyla çalışır. aggrega/irGraph’ın reddettiği şey eksik lockfile’dır: herhangi bir şeyi çözümlemeden önce durur ve aradığı lockfile’ın ve Release’in adını veren lockfile-absent hatasıyla yanıt verir; böylece bir istemci doğrudan aggrega pull --release <release> önerebilir ya da o Release için aggrega/resolveDependencies gönderip oturumdan çıkmadan lockfile’ı yazabilir. İkisini ayrı tutmak önemlidir, çünkü çizilmiş bir grafik, okuyucunun daha sonra üzerinde akıl yürüttüğü bir resimdir ve hiçbir şeyin denetlemediği baytlardan oluşturulan bir grafik, denetlenmiş olanla tam olarak aynı şekilde çizilir; bulgu ise okuyucunun bakmadığı bir yerde durur. Bu nedenle bir grafik, arkasındaki baytlar hakkında bir karar değildir: bir Release’i kayıtlı özetlerine bağlı tutan, incelemenin bildirdiği yerde duran yüzeyler aggrega/build ve aggrega/buildPreview’dur.

aggrega/validate, bir istek bir Release adını verdiğinde, o Release’in lockfile’ını yalnızca sabitlemeleri ve kullanımdan kaldırma bildirimleri için okur; tek bir varlık olarak denetlediği bir katalog varlığı için ise, komut satırının yaptığı gibi, hiçbirini okumaz. Çalıştırdığı eklentileri kayıtlı özetlere bağlı tutmaz ve dönüşüm eklentisi ekleme kümesini lockfile’dan yeniden oluşturmaz; çalışma alanı yapılandırmasına, karşınızda durduğu hâliyle karşı doğrular; bu, siz o yapılandırmayı düzenlerken bir düzenleyicinin yapması gereken şeydir. aggrega validate ve aggrega build her ikisini de yapar ve commit edilmiş bir çalışma alanı hakkındaki bir karar için yetkili yüzeyler olmaya devam eder.

Kullanımdan kaldırma bildirimleri, bir geri çekmenin kaydedildiği her iki yeri de kapsar. Sabitlenmiş bir başvurudaki işaret lockfile’dadır; kabul ya da ret kararı döndüren bir rolde bağlanmış bir eklentideki işaret — bir plugins.governance bağlantısı (ir-verdict ya da render-verdict konumunda) veya bir plugins.linter bağlantısı — yanındaki eklenti güven kaydındadır; bu nedenle doğrulama ikisini de okur ve geri çekilmiş her başvuruyu ve geri çekilmiş her eklentiyi Aggregate’in başında bir uyarı olarak, aggrega build komutunun yazdırdığı sözcüklerle adlandırır. Bir bildirim hiçbir kararı değiştirmez. Mevcut olup okunamayan bir güven kaydı, hiçbir şey kaydetmeyen bir kayıt olarak okunmak yerine doğrulamanın yerine bir hata olarak raporlanır. aggrega/releaseClosure aynı kümeyi kendi deprecations alanında raporlar.

Bir Release’in lockfile’ının yeri

Bir Release’in adını veren her yanıt, lockfile’ının da adını verir; böylece bir istemci yolu hiçbir zaman kendisi çıkarmaz. aggrega/activeRelease onu release yanında lockfile olarak, aggrega/releaseCandidates releases yanında lockfiles eşlemi olarak, lockfile-absent hatası ise data içinde lockfile olarak taşır. Her biri, aggrega pull --release <release> komutunun yazdığı ve aggrega build komutunun okuduğu dosyadır ve yukarıdaki her isteğin aradığı dosyadır; böylece bir Release’in lockfile’ını yazılmasını, yeniden yazılmasını ya da silinmesini fark etmek için izleyen bir istemci, daemon’un kastettiği dosyayı izler. Lockfile, Release’inin yanında durur ve Release’in adını, .yaml ya da .yml uzantısı .lock ile değiştirilmiş olarak alır; başka bir uzantıyla adlandırılmış bir Release adının tamamını korur, bu nedenle release.rel dosyasının lockfile’ı release.rel.lock olur. Yolu bu açıklamadan oluşturmak yerine yanıttan okuyun; böylece ikisi birbirinden ayrışamaz.

Bir render’ın istediği harici referanslar

Bir render, uzak bir URL’den içerik isteyebilir — örneğin uzak bir referans içeren bir chart’ın değer şeması. Bu daemon’un yalnızca bir şeyin bildirilmesini isteyen bir isteğe yanıt olarak gerçekleştirdiği her render için harici girdiler dondurulur. Release’in lockfile’ının sabitlediği bir referans, içerik adresli depodan sunulur; bu bir indirme değil, zaten diskte bulunan içeriğin okunmasıdır ve baytları sunulmadan önce lockfile’ın kaydettiği değerle karşılaştırılır — böylece buradaki bir render, bir build’in gördüğünü görür ve bir build’in yükselttiği uyarıları yükseltir. Lockfile’ın sabitlemediği bir referans indirilmez, reddedilir: onu edinmek bir ağa erişmeyi ve depoya bir blob yazmayı gerektirir ve bir oturum, yalnızca bir şeyin bildirilmesini isteyen bir istekte bunların hiçbirini yapmaz. Bu, Bir registry’ye erişmek ve yazmak altındaki kuralın render tarafından okunuşudur ve böyle bir render’a nasıl ulaşılmış olursa olsun geçerlidir.

Sabitlemek için var olan istek istisnadır ve bu, registry kuralının zaten taşıdığı istisnanın aynısıdır. aggrega/resolveDependencies edinmesi istenen istektir; bu nedenle bu Release’in hangi referansları tükettiğini keşfetmek için gerçekleştirdiği render ağa erişir ve sabitlediğini yazar — sonucunu bir rapor değil bir lockfile yapan da budur. Bir graf ya da build isteğinin kendisi için gerçekleştirdiği hiçbir render bunların hiçbirini yapmaz.

Önce çözümlemesi istenen bir build, o render’ın kendisinden yanıtlanır; Release’i bir kez render etmesinin nedeni budur. Çözümleme, build’in konusu olanı az önce yazdığı sabitlemelere karşı ve bir build’in çalıştırdığı kapılar altında zaten render etmiştir; bu nedenle build ikinci bir render gerçekleştirmek yerine o render’ı sunar — ve edinme yine build’e değil çözümlemeye aittir. Bu şekilde yalnızca tamamlanmış bir render kullanılır: bir çözümleme bağımlılıklarını sabitlemiş ancak harici referansları keşfetmeyi tamamlayamamışsa, build gerçekleşen sabitlemelere karşı kendisi render eder ve sabitlenmemiş bir referans, hiçbir şey çözümlemeyen bir build’de olduğu gibi orada reddedilir ve raporlanır.

Reddetme sessizce yutulmaz, raporlanır, çünkü bir sonuçta hangi referansın eksik olduğunu söyleyen hiçbir şey yoktur. Bu ikili dosyanın taşıdığı provider’larla, referansı isteyen provider reddi geri döndürür; dolayısıyla reddedilen bir referansa ulaşan render tamamlanmaz. Bu nedenle reddedilen her referans, aggrega-build katmanında referansı ve onu sabitleyen komutu adlandıran kendi girdisi olarak gelir: aggrega pull --release <release> ya da aynı iş için oturumdan ayrılmadan aggrega/resolveDependencies. Girdiler bir ret değil, tavsiye niteliğindedir — graf yine döndürülür, yukarıdaki sapma uyarısıyla aynı konumdadır — ve dosyanın başındaki Aggregate’e atfedilir, çünkü bir render’ın istediği referans, bir yazarın yazdığı hiçbir anahtarı adlandırmaz. Render’ın kendi uyarılarıyla aynı yayında taşınırlar ve bu yayın o katmanı bütünüyle değiştirir; böylece sabitlemeye geçtiğiniz bir referans, hiçbir şeyin onu temizlemesi gerekmeden raporlanmayı bırakır. Tamamen sabitlenmiş bir render bunların hiçbiri hakkında bir şey söylemez. Her girdinin aldığı biçim için Bir tanılama girdisinin taşıdıkları bölümüne bakın.

aggrega/irGraph üzerinde bu, render aşamasının çalışıp çalışmamasına bağlıdır. Graf isteği, --build-on-inspect ya da onun geçersiz kıldığı serve.build_on_inspect anahtarı onu açmadıkça render’ı atlar; ayar kapalıyken hiçbir şey harici bir referans istemez ve reddedilecek bir şey yoktur. Onu açmak, hem render’ın kendi uyarılarını hem de bunları bir düzenleyici oturumuna getiren şeydir.

Bir oturumun komut satırındaki aynı dondurmadan farkı. aggrega build bir deneme çalıştırması için de harici girdileri dondurur ve sabitlenmemiş bir referans her iki yüzeyde de aynı şekilde davranır: referansı adlandıran bir bulgu olarak raporlanır ve render ardından durur, çünkü onu isteyen provider reddi geri döndürür. Farklı olan yeniden indirmedir. Komut satırında, depolanmış kopyası kaybolmuş sabitlenmiş bir referans, kaydedilmiş özetiyle yeniden indirilir; bir graf ya da build isteğini yanıtlayan render hiçbir şeyi yeniden indirmez, çünkü o render hiçbir ağa erişmez; bu yüzden deponun artık tutmadığı sabitlenmiş bir referans için geri dönemez — ve böyle bir referans, lockfile’ın sabitlemediğini adlandıran yukarıda açıklanan retler arasında değildir. Onu kurtaran, bir oturumdan sabitleme istemektir: yukarıda adı geçen istekler ağa erişir ve eksik baytları geri koyar. Sabitlemenin neyi indirip kaydettiği için aggrega pull sayfasına bakın.

Reddedilen bir çalıştırmanın yine de size söyledikleri

Reddeden bir istek bir hata zarfıyla yanıt verir ve çalıştırmanın o ana kadar yaptığı bulgular bu zarfın içinde taşınmaz — zarf hiçbir sonuç gövdesi taşımaz. Bulgular size, tamamlanan bir çalıştırmada ulaştıkları şekilde ulaşır: Bir tanılama girdisinin taşıdıkları altında açıklanan, aggrega-build katmanındaki bir tanılama yayını olarak. Dolayısıyla bir reddi işleyen istemci, neyin değiştirileceği için zarfı, çalıştırmanın ne bulduğu için de sorunlar yüzeyini okur; biri diğerinin yerini tutmaz. Render sırasında yükseltilen bir ret, yazarın yazdığı şeyle ilgili aynı zamanda bir bulgu olan tek rettir; bu yüzden, sonraki bölümün açıkladığı gibi, her ikisine de ulaşır.

Bu yayın, çalıştırma sonuna ulaşsa da ulaşmasa da gerçekleşir. Yarıda duran bir çalıştırma, durduğu noktadan önceki her şeyi yine de bulmuştur ve bu bulguları kaybeden bir okuyucunun onları görmek için yeniden çalıştırması gerekirdi — bu yüzden uyarılar çalıştırmanın ulaştığı yerden yayımlanır ve ret ardından döndürülür. Aynı aslına uygunlukta, aynı yazım anahtarlarına konumlandırılmış aynı kümedir: bir ret, bir bulguyu bir cümleye indirgemez. Reddedilen harici başvurular da aynı nedenle ve aynı yoldan bu yayında taşınır.

Bunu sınırlayan, katmanın ne taşıyabildiği değil, çalıştırmanın ne kadar ilerlediğidir. Derleyici başlamadan önce çalışan denetimlerden birinden gelen bir ret — Release’in kapanışı çözümlenemedi, Manifest bir türü onu uygulamayan bir recipe’ye eşliyor, lockfile artık Release’in çözümlendiği şeyle eşleşmiyor, önbellekteki sabitlenmiş bir girdi artık onun için kaydedilen özetle eşleşmiyor ve hiçbir katalog dizini sabitlenmiş baytları tutmuyor — yayımlanacak hiçbir uyarıya sahip değildir, çünkü henüz hiçbiri yükseltilmemiştir. Bu durumda katman eskimiş bir şey yerine hiçbir şey taşımaz; bir belgeyi adlandıracak kadar ilerlemeyen bir çalıştırma ise hiçbir şey yayımlamaz ve sorunlar yüzeyinizde zaten bulunanı, hakkında hiçbir şey öğrenmediği girdileri temizlemek yerine, tam olarak olduğu gibi bırakır.

Render sırasında yükseltilen bir ret

Derleyicinin render ederken reddettiği bir Release — Component’inin bildirmediği bir yuvayı adlandıran bir Workload, başarısız olan bir doğrulama ifadesi, değerlendirilemeyen bir şablon, sağlaması gerekenin gerisinde kalan bir gerçekleştirme — onu render eden her istekte, işaret ettiği yerde ve derleyicinin kendi sözcükleriyle raporlanır: aggrega/build, aggrega/buildPreview ve render aşaması açıkken aggrega/irGraph. Yanıt, -32603 kodlu bir hata zarfıdır; bunun message alanı, komut satırının aynı derleme için yazdırdığı sözcüklerle, altındaki her nedenle birlikte rettir: render edilen düğüm, ardından onda neyin reddettiği, her neden açıkladığı nedenden sonra — ret kayıtlı bir koşulu adlandırdığında, birini adlandıran her ret gibi, o koşulun kısa koduyla başlar. data alanı, retin işaret ettiği belgeyi file olarak, oradaki anahtarın aralığını ise line, column, end_line ve end_column olarak, koşulun code ve shortCode değerlerinin yanında adlandırır; hiçbir anahtar adlandırmayan ya da belgenin tutmadığı bir anahtarı adlandıran bir ret yalnızca file taşır, hiçbir belgeye işaret etmeyen bir ret ise Release’in Aggregate’ini adlandırır.

Aynı ret aggrega-build katmanında, o belgede, o anahtarda yayımlanır; retin kendi keyPath değerini ve önündeki kısa kod olmadan zarfın message değerini taşıyan error önem derecesinde bir girdi olarak ve — ret kayıtlı bir koşulu adlandırdığında — o koşulun code, shortCode ve codeDescription değerleriyle; kısa kod orada kendi alanında taşınır. Çalıştırmanın durmadan önce yükselttiği uyarıları taşıyan tek yayında taşınır, dolayısıyla onlar gibi katmanın yerini alır: Release’in render eden sonraki çalıştırması katmanı o olmadan yayımlar ve üzerinde bulunduğu belge boş yayımlanır; onu sorunlar yüzeyinizden temizleyen budur.

Bir retin işaret ettiği yer, retin kendisinin adlandırdığı yerdir, daha ince değil. Bir Workload’un denetimleri, şablonunun ürettiği belgeyi değerlendirir ve bir şablon hiçbir yazarın yazmadığı satırlar yazabilir — bir döngü, bir koşul, bir dosyadan ya da kitaplıktan içe aktarılan bir metin — bu yüzden render edilmiş Workload’un bir satırı Recipe’nin bir satırına eşlenmez. Bu nedenle bir Workload hakkındaki ret Recipe’nin workload anahtarına yerleştirilir ve render edilmiş belgenin içinde adlandırdığı yollar iletisinde kalır. Başarısız bir doğrulama ifadesi, onu bildiren Recipe ya da FeatureRecipe içinde assertions altındaki kendi anahtarına yerleştirilir; bir Component ya da Feature’ın bildirdiği doğrulama ifadesi, adlandırılacak bir belge elde olmadan önce yükseltilir ve Aggregate’in kind: anahtarına yerleştirilir. Bir belgeyi adlandırıp hiçbir anahtar adlandırmayan bir adımdan gelen ret, o belgenin kind: anahtarına yerleştirilir.

Birkaç bulguyu birleştiren bir ret, bulgu bulgu yayımlanır. Render’ın üzerinden çalıştığı grafiğin bileşimi, bulduğu her ihlalle tek bir retle reddeder — hiçbir şeyin karşılık vermediği bir hedefi adlandıran bir girdi, bir component’in iki bağlantısına tek bir takma ad verilmesi — ve komut satırı her birini kendi başlığı altında ayrı bir tanılama olarak yazdırır. Burada her biri, aggrega-build katmanında, o bulgunun adlandırdığı belgede ve anahtarda — Release onu yazdıysa Release’te, Aggregate yazdıysa Aggregate’te — kendi sözcükleriyle ve kendi kodlarıyla ayrı bir girdidir. Yanıtın message alanı her bulguyu taşır ve data alanı ilkinin işaret ettiği yeri adlandırır.

Bir yazarın hassas olarak bildirdiği bir değer, burada tam olarak komut satırının gizlediği gibi gizlenir. Retin metni derleyicinin yükselttiği metindir, bu yüzeydeki hiçbir şey onu yeniden ifade etmez ve derleyici bildirilen bir değeri retin yükseltildiği yerde gizler — yerine <redacted> — böylece bu yanıt, bu girdi ve terminal onu aynı sözcüklerle taşır; bir retin bildirilen bir değer hakkında söyledikleri bunun nasıl olduğunu ve hangi retlerin bunun dışında kaldığını belirtir.

Render’dan önce çalışan bir geçitten gelen ret bu değildir. Yukarıda listelenen denetimler, Reddedilen bir çalışmanın yine de söyledikleri bölümünün açıkladığı gibi yanıt verir. Bir Component ya da Feature’ın bildirdiği doğrulama ifadesi ve bileşik grafik üzerindeki bir ret ikisinin arasında yer alır: her biri render’dan önce, bir Release’in grafiğini çözümleyen her istek tarafından yükseltilir; bu yüzden aggrega/irGraph render aşaması kapalıyken de onu yukarıdaki gibi yanıtlar ve yayımlar; bir grafik düğümü hakkında sorulan aggrega/releaseClosure, aggrega/attachCandidates ve aggrega/attachmentContainer ile aggrega/connectionAtPosition ise onu aynı zarfla yanıtlar ve hiçbir şey yayımlamaz, çünkü hiçbir sorunlar yüzeyine sahip değildirler.

Hata kodları

Yanıtlar, standart JSON-RPC hata kodlarını ve 1xxx bandında uygulama düzeyinde bir aralığı kullanır. Bir editör istemcisi, mesajı ayrıştırmadan koda göre dallanabilir.

  • 1001 file-not-validated — daemon, dosyanın şu anki hâli için isteğin yanıt verebileceği hiçbir şey tutmuyor: dosyanın hiçbir ayrıştırması yok ya da aggrega/diagnostics için dosyanın hiçbir ayrıştırması yok veya dosya için, daemon’un şu anda tuttuğu metne yönelik bir doğrulama yanıtı olan hiçbir şey tutulmuyor. Dosya için aggrega/validate gönderin ve yeniden sorun.
  • 1003 lockfile-absent — isteğin adlandırdığı Release’in lockfile’ı yok ve istenen işlem bir lockfile gerektiriyor.
  • 1004 entity-not-resolvable — ad, hiçbir katalog katmanındaki ya da isteğin adlandırdığı Release’teki hiçbir varlıkla eşleşmedi; ya da ad olarak gönderilen registry referansı bir varlık olarak okunamadı ve mesaj nedenini söyleyen koşulu adlandırır; ya da Release’in lockfile’ı çalışma alanının dışına çıkan bir bağlantıdır; bu durum herhangi bir şey onu okumadan önce reddedilir, data lockfile’ı ve Release’i adlandırır ve mesaj koşulun kısa koduyla, E0321 ile açılır — bkz. çalışma alanı sınırı.
  • 1005 shutting-down — daemon bir kapatma bildiriminden sonra boşaltılıyor ve yeni istekleri reddediyor. Aynı alt sürece karşı yeniden denemeyin.
  • 1006 validation-in-flight — dosyanın bir doğrulaması çalışıyor ve bekleyen isteğin ona tanıdığı süre içinde bitmedi. Kısa süre sonra yeniden sorun ve hiçbir şey göndermeyin.

1002 ayrılmamıştır ve kod gerektiren bir sonraki koşul için kullanılabilir.

File-not-validated ve validation-in-flight birbirine zıt durumları bildirir ve her birinin gerektirdiği eylem de zıttır. File-not-validated, daemon’un dosyanın şu anki hâli için isteğin yanıt verebileceği hiçbir şey tutmadığı anlamına gelir — dosyanın hiçbir ayrıştırması yoktur ya da aggrega/diagnostics için dosyanın hiçbir ayrıştırması yoktur veya dosya için, daemon’un şu anda tuttuğu metne yönelik bir doğrulama yanıtı olan hiçbir şey tutulmamaktadır: aggrega/validate gönderin ve yeniden sorun. Yarıda iptal edilen bir doğrulama dosyayı bu durumda bırakır, çünkü hiçbir şey saklamaz ve daha önceki bir doğrulamanın farklı bir metin hakkında bulduğu şey, daemon’un şu anda tuttuğu metin için bir yanıt değildir; önceki bir yanıt, metin onun denetlediği metin olduğu sürece geçerliliğini korur. Daemon’un diskten kendisinin okuduğu bir dosya hakkında gönderdiği bulgular — sapmaya uğramış bir lockfile, yüklenmeyen bir Release — elinizdeki metnin doğrulaması değildir, dolayısıyla bu isteği de yanıtlamaz. Farklı metinler için birbirine yakın zamanda gönderilen iki doğrulama da, daemon’un metnini sakladığı doğrulama önce bittiğinde sizi bu durumda bırakabilir: o metin denetlenmiş olsa da istek reddedilir ve yeniden doğrulamak onu yanıtlar. Dosya yerine ayrıştırma cinsinden ifade edilir, çünkü hiçbir ayrıştırıcının okumayacağı bir arabellek tam olarak bu konumdadır — doğrulama çalışmış ve bulduklarını bildirmiştir, yine de yanıt verilecek bir ayrıştırma yoktur. Validation-in-flight, dosyanın bir doğrulamasının çalıştığı ve bekleyen isteğin ona tanıdığı süre içinde bitmediği anlamına gelir: kısa süre sonra yeniden sorun ve hiçbir şey göndermeyin, çünkü ihtiyacınız olan durum zaten yoldadır ve ikinci bir doğrulama yalnızca iş ekler. İkisini tek bir koşul olarak okumak, bir istemcinin doğrulama göndermenin yanlış hamle olduğu durumda doğrulama göndermesine yol açar. İki bant bir istemci için farklı şeyler ifade eder: 1xxx kodu, kullanıcının üzerinde işlem yapabileceği bir çalışma alanı durumunu adlandırır — dosyayı doğrulamak, lockfile’ı oluşturmak — standart bir kod ise, örneğin invalid-params, kullanıcının değil istemcinin düzelttiği hatalı biçimlendirilmiş bir isteği adlandırır. Mevcut ama hatalı biçimlendirilmiş bir release değeri — mutlak ya da çalışma alanı kökünün dışına çözümlenen — ikinci banda girer: kullanıcının onarması gereken durumda olan çalışma alanı değil, istektir. release değerini atlamak hiçbir banda girmez, çünkü hiç de bir hata değildir; Canlı doğrulama altında açıklanan iki yanıttan daha dar olanını seçer.

Bir hata bir data nesnesi taşıyabilir ve içindeki her anahtar tek bir şeyi ve yalnızca o şeyi adlandırır. file, hatanın ilgili olduğu kaynak belgedir — doğrulanan belge, yüklemesi başarısız olan Release, hiçbir şeyin çözümlemediği bir adı bildiren çalışma alanı belgesi ya da render sırasında yükseltilen bir retin işaret ettiği belge — ve eşlik eden line ile column değerlerinin içinde bir konum belirlediği şeydir. Bu ikisi de isteğe bağlıdır: bütün bir belgeyle ilgili bir hata yalnızca file taşır. lockfile bir lockfile’dır. release, hatanın ilgili olduğu Release’tir ve isteğin adlandırdığı biçimde yazılır; böylece bir istemci, mesajdan yeniden ayrıştırmadan aggrega pull --release <release> komutunu oluşturabilir. unreachable, reddedilen bir isteğin adlandırdığı registry’ye ulaşılamadığını söyler: tek bir registry adlandıran reddedilmiş bir dizin yenilemesi, hatanın kendisinden okunarak bunu taşır; yanıt veren bir registry ise onu yok bırakır. Her anahtar isteğe bağlıdır ve yalnızca daemon o değere sahip olduğunda bulunur; hiçbiri diğerinin yerine geçmez, dolayısıyla bir anahtarın işaret ettiği şey yanındaki koda hiçbir zaman bağlı değildir.

data içindeki code ve shortCode, bir retin bildirdiği koşulu adlandırır; sayısal kodu ne olursa olsun, kayıtlı bir koşul bildiren her retde: bir programın dallandığı açıklayıcı kod ve bir kişinin alıntıladığı kısa kod; bir tanılama girdisinin aynı koşul için aynı adlarla taşıdığı aynı iki tanımlayıcı; bunlar her koşulun tablosunda listelenir. code üzerinde dallanın. Sayısal kod isteğin durumunu adlandırır ve birçok koşul için aynı kalır — bir katalog bağlantısı dışarı çıktığı için reddedilen bir build ile bir ad hiçbir şeye çözümlenmediği için reddedilen bir build’in ikisi de 1004’tür — ve mesaj yeniden ifade edilebilecek düzyazıdır, dolayısıyla hiçbiri bir koşulu diğerinden ayırmaz. Invalid-params bu tür paylaşılan kodlardan biridir: yapılandırma dosyası dışarı çıkan bir çalışma alanını adlandıran bir istek de bunu alır ve orada read-leads-out-of-workspace, hatanın istekte değil, bir kişinin onardığı çalışma alanı düzeninde olduğunu söyler. Kayıtlı bir koşul bildirmeyen bir ret hiçbir anahtarı taşımaz; ikisi ya birlikte bulunur ya da hiç bulunmaz. Bir koşul adlandıran retin mesajı kısa koduyla, E0321: …, bir kez açılır; bu, onu okuyan bir kişinin her böyle retde karşılaştığı biçimdir; mesajı zaten kodu taşıyan köşeli parantezli bir başlıkla açılan bir ret — yüklemenin reddettiği bir katalog belgesinin tek satırlık raporu — ona yeniden verilmez.

Çalışma alanının Release kademesinin nasıl çalıştığına dair açıklama, bir hatada değil, aggrega/activeRelease yanıtında, trace alanında taşınır: hiçbir Release’e işaret etmeyen bir çalışma alanı başarısız bir istek değil, olağan bir durumdur. Bu, ayrıştırılacak bir yapı değil, bir kişinin okuması için yazılmış tanılama düzyazısıdır. Onu olduğu gibi gösterin — bir günlüğe ya da kullanıcının açabileceği bir panele yazın — ve ona karşı kalıp eşlemeyin, ondan değer çıkarmayın ya da kullandığı etiketlere göre dallanmayın: ifadesi, düzeni ve bu etiketler kademenin kendisini izler ve kademe her değiştiğinde değişir. Metni olduğu gibi aktaran bir istemci böyle bir değişiklikte çalışmaya devam eder; biçimini öğrenmiş olan ise bozulur.

Ayrıca bakınız

  • ../schema/other/serve-wire.md — bu protokolün alıp verdiği, yayımlanmış şemadan üretilen mesaj yapıları: her yöntemin parametre nesnesi, her sonuç ve her bildirim yükü, alan alan.
  • ./aggrega-build.md — derleme komutu; aggrega/build de onun derleyici işlem hattını, kapılarını ve bağımlılık çözümlemesini çalıştırır, böylece iki yüzey iki değil tek bir çıktı ağacı yazar.
  • ./aggrega-version.md — bir düzenleyici eklentisinin daemon uyumluluğunu denetlemek için kullandığı sürüm komutu.
  • ./aggrega-pull.md — daemon’ın sapma yüzeyinin okuduğu kilit dosyası.
  • ./aggrega-lint.md — daemon’ın istek üzerine ve serve.lint_on_validate açık olduğunda her doğrulamada raporladığı yayımlama uzlaşımları.

Kullanım

aggrega serve [flags]

Açıklama

Run the Aggrega compiler as a long-running service. The daemon
reads JSON-RPC 2.0 messages from stdin and writes responses to stdout
under the aggrega/ method namespace. State (parsed YAML, diagnostics,
resolved catalog) holds across requests so IDE clients can issue many
cheap operations without re-paying per-invocation startup cost.
The daemon resolves its workspace root through the same path every
aggrega command uses: --workspace-root when set (used as-is, validated
to exist as a directory), otherwise discovery walking upward from the
current working directory. A directory anchors the workspace when it
holds a .aggrega-config.yaml carrying a workspace: block, or — as a
fallback — any of .aggrega/, aggregate*.yaml, release*.yaml,
manifest*.yaml.
Configuration is the cascade composition of the .aggrega-config.yaml
files from the workspace root down to the working directory (nearer
overrides farther), beneath which the global config file — the one
--config names, else the one the AGGREGA_CONFIG environment variable
names, else the default location when a file is there — and the
built-in defaults apply.
The daemon honors the aggrega/shutdown JSON-RPC notification for a
cooperative cross-platform exit: the daemon completes the in-flight
handler if any, refuses new requests with code 1005, and exits
cleanly within a 2-second drain budget.
Asking the process itself to stop — an interrupt from the terminal, or
a termination request from a supervisor or container runtime — takes
the same path on the same terms: the first request drains the daemon
and it exits cleanly, and a second ends the process at once.

Bayraklar

BayrakVarsayılanAçıklama
--build-on-inspectfalseBir IR grafiği incelenirken yapıt oluşturma aşamasını çalıştırır; böylece aggrega build komutunun oluşturma sırasında verdiği uyarılar düzenleyicide de sorun olarak görünür. Bir derlemenin durduğu denetimlerin hiçbirini eklemez. Diske hiçbir şey yazılmaz: oluşturulmuş yapıt, çıktı dizini veya kilit dosyası yazılmaz. Varsayılan olarak kapalıdır; bu, böyle bir uyarı vermeyen aggrega inspect ile uyumludur. Ayarlandığında serve.build_on_inspect yapılandırma anahtarını geçersiz kılar.