aggrega build
aggrega build, bir Aggregate + Release çiftini, Çıktı bölümünde açıklandığı gibi, çalışma alanı kökündeki dist/ altında sağlayıcıya özgü yapıtlara (Helm manifestleri, yeniden dağıtılabilir Helm chart’ları, docker-compose YAML) derler. Release tek giriş noktasıdır: Aggregate’i ve Manifest’i adlandırır, sınırları bildirir ve bileşenleri sağlayıcılara yönlendirir.
Sık kullanılan bayraklar
İki bayrak, aşağıdaki bayrak başvurusunun tek başına aktaramayacağı davranışlar taşır:
--catalog <dir>— katalog varlıklarını, yani Component, Feature, Recipe ve FeatureRecipe yazım türlerini, kütüphane türlerini, Aggregates ve Plugins varlıklarını içeren, özyinelemeli olarak yüklenen bir dizin. Her--catalogdizini, yapılandırılmış dizinlerden önce ve verildiği sırayla aranır. Projeye yerel bir kataloğu paylaşılan bir katalogla birlikte aramak için ikisini de verin (--catalog ./catalog --catalog ../shared-catalog) ya da bunlarıcatalog_dirsaltında listeleyin.--detailile, daha yüksek öncelikli bir dizinin gölgelediği her varlık, diğer derleme uyarılarıyla birlikte stderr’e raporlanır. Var olmayan bir--catalogdizini derlemeyi durdurur ve dizinin adını verir.catalog_dirsaltında listelenen ve aslında bir dizin olmayan bir dizin de aynısını yapar: herhangi bir şey okunmadan ya da yazılmadan önce derlemeyi durdurur ve girdiyi, onu listeleyen yapılandırma dosyasını ve satırı adlandırır — bkz. Yerel varlıkların okunduğu yer. Bir başvuru hiçbir şeye çözümlenmediği için duran bir derleme, durmanın altındaki notta, bu dizinlerde bir Aggrega apiVersion bildiren — girintisiz olarakapiVersion:ile başlayan ve değeriaggrega.ai/ile başlayan bir satır — ve yüklenemeyen, örneğin YAML olarak ayrıştırılamayan her dosyayı, ayrıştırıcının kendi gerekçesiyle birlikte yükleme sırasında atlanan katalog dosyaları arasında adlandırır; başka bir apiVersion bildiren ya da hiç bildirmeyen bir YAML dosyası bir Aggrega belgesi değildir ve orada asla adlandırılmaz.--detail— çekme adımının ne yaptığını,aggrega pull --detailkomutunun ürettiği aynı geçici çekme olayı tanılamasıyla raporlar. Raporlanacak bir şey olup olmadığını belirleyen, bir kilit dosyasının zaten var olup olmadığı değil, bir çekme adımının--auto-pullile ya daauto_pulletkinleştirilerek istenip istenmediğidir: istenen bir çekme adımı her iki durumda da çalışır; eksik bir kilit dosyasını doldurur, var olan bir kilit dosyasındaki sabitlemelere ise uyar. Hiçbir çekme adımı çalışmadığında bayrak stdout’a tek satırlık bir not yazdırır ve devam eder — işlenmiş kilit dosyasının taşımadığı bir çözümleme katmanını asla uydurmaz. Bir Release’in bağımlılıklarının çekme sonrası çözümleme durumu içinaggrega inspectkomutunu kullanın.
--dry-run aşağıda Bir derlemeyi yazmadan önizleme bölümünde, --trace ve --trace-unredacted ise İzleme çıktısı ve Saklanan değerleri gösterme bölümlerinde ele alınır.
Lockfile’ı derlemenin bir parçası olarak doldurmak
Derleme, varsayılan olarak bağımlılıklar konusunda salt okunurdur: bir lockfile’a ihtiyaç duyar ve hiçbirini yazmaz. --auto-pull ve auto_pull çalışma alanı ayarı, pull adımını derlemeye ekler; böylece tek bir komut Release’in bağımlılıklarını çözümler ve çözümlediği şeye göre derler.
Release üzerinde yapılan bir düzenleme, lockfile’ın fark ettiği bir şeydir. Lockfile, Release’i — ve genişlettiği her Release’i — içeriğinin özeti (digest) ile kaydeder; bu nedenle pull işleminden sonra düzenlenmiş bir Release üzerindeki salt okunur bir derleme, herhangi bir şey işlenmeden önce durur, dosyayı adlandırır ve sizden aggrega pull --release <release> komutunu çalıştırmanızı ister; bu komut, diğer tüm sabitlemelere uyarken düzenlemeyi kaydeder. Bir yorum veya boşluk değişikliği de sayılır, çünkü özet baytları oldukları gibi kapsar. Otomatik pull yapan bir derleme bu pull adımını kendisi çalıştırır; böylece düzenlemeyi kaydeder ve derler.
Release yalnızca bir kez işlenir. Bir Release’in hangi dış girdileri tükettiği, belgelerinin bildirdiği herhangi bir şeyden değil, onun işlenmesinden ortaya çıkar; bu nedenle pull adımı bunu öğrenmek için Release’i işler — ve bu işleme, derlemenin işlemesidir. Bu yüzden otomatik pull yapan bir derleme, lockfile’ı zaten yerinde olan sade bir derlemeyle aynı şekilde tek bir işlemeye mal olur.
Bir işlemeyi biçimlendiren bayraklar ona da uygulanır. --trace, --verify-determinism, --disable-plugin-cache ve --no-unsupported-field-warnings, otomatik pull yapan bir derlemenin gerçekleştirdiği işlemeye, sade bir derlemenin işlemesine ulaştıkları koşullarla ulaşır; bu nedenle tek komutluk bir derlemede iz veya determinizm denetimi istediğinizde bunu elde edersiniz. --dry-run bunun istisnasıdır ve bu bir sessizlik değil, bir reddediştir: kuru çalıştırma hiçbir şey yazmazken pull adımı yazar; bu nedenle bu eşleştirme herhangi bir iş yapılmadan önce durur (bkz. Bir derlemeyi yazmadan önizlemek).
Bir derleme lockfile’ın sabitlediklerini nasıl okur
Bir lockfile sabitlemesi bir yeri değil, içeriği, yani bir özeti (digest) adlandırır. Bir varlık için bu, o varlığın bir yayınının taşıdığı şeyin, yani belgesinin ve adlandırdığı dosyaların özetidir; bu nedenle bir varlığın katalog dizinindeki kopyası ile onun yayınını tutan bir önbellek girdisi, Lockfile bölümünde açıklandığı gibi, aynı sabitlemeyi taşır. Bir derleme, sabitlenmiş her bağımlılığı makinede zaten bulunan kaynaklardan okur: diğer her yerde olduğu gibi önce katalog dizinlerinden, ardından .aggrega/cache altındaki içerik önbelleğinden. Bunları okumak hiçbir kayıt deposuna başvurmaz; yalnızca çekme adımı, derleme bir tane çalıştırıyorsa, indirme yapar.
Artık sabitlemesini tutmayan bir önbellek girdisi atlanır. Yerinde düzenlenmiş bir varlık, yani aynı version altında yeni bir gövde, içerik önbelleğini o ad ve sürüm altında önceki gövdeyi tutar halde bırakır. Bir katalog dizini, içeriğinin özeti sabitlemeyle eşleşen bir kopya tutuyorsa derleme o kopyayı okur ve girdiyi hiç okumaz; bunu da girdiyi ve her iki özeti adlandırarak standart hataya yazar:
reuse: cache entry for <name>:<version> holds <digest the entry holds>, not the pinned <pinned digest>; passed over for <catalog file>, which holds the pinned bytesHiçbir katalog dizini varlığı tutmuyorsa, tam olarak sabitlenmiş baytları tutan eksiksiz bir önbellek girdisi bağımlılık olarak okunur; böylece yayınlanmış kopyası indirildikten sonra katalog dizininden kaldırılan bir varlık yine o kopyadan derlenir.
Hiçbir kaynak sabitlenmiş baytları tutmuyorsa, derleme herhangi bir şey işlenmeden önce durur; E0135 ile ya da önbellek girdisinin manifest’i lockfile’ın sabitlediği değilse E0133 ile. Durma; sabitlemeyi, önbellek girdisini ve tuttuğu özeti, varlığın her katalog dizini kopyasını özetiyle birlikte ya da hiçbir katalog dizininin onu tutmadığını adlandırır. Çözüm, bir kayıt deposuna erişilebilirken yapılan bir çekmedir; bu çekme sabitlenmiş sürümü yeniden indirir ve indirdiğini sabitlemeye göre denetler. Kayıt deposu artık bu baytları sunmadığında çekmenin ne yaptığı için Sabitlemeye uyma ve güncelleme bölümüne bakın.
aggrega pull’un harici girdileri keşfetmek için çalıştırdığı işleme ile aggrega serve veya aggrega mcp üzerinden yapılan bir derleme ya da önizleme de sabitlemelerini aynı şekilde okur.
Derleme sırasında dış girdiler
Bir render, uzak bir URL’den içerik isteyebilir (örneğin uzak bir referans içeren bir chart’ın values şeması) ve bir derleme, render’ın okuyabileceklerine eklemek için hiçbir zaman böyle bir içerik getirmez. Lockfile’ın zaten sabitlediği bir URL için yapılan istek, çalışma alanının girdi deposundan karşılanır ve herhangi bir bayt render’a ulaşmadan önce kaydedilmiş digest’e göre doğrulanır. Sabitlenmemiş bir URL için yapılan istek, URL’yi ve onu sabitleyen adımı belirterek durur; bu durmayı bir getirme işlemine dönüştüren hiçbir ayar yoktur, çünkü bir derlemenin okuduğu girdi kümesini sessizce genişletmek, yeniden üretilebilir bir derlemenin yapmaması gereken tek şeydir.
Deponun sabitlenmiş bir girdiye ait kopyası kaybolmuşsa, yalnızca o girdi lockfile’ın zaten kaydettiği digest ile yeniden getirilir ve herhangi bir şey yazılmadan ya da döndürülmeden önce bu digest’e göre denetlenir. Bu, render’ın gördüğünü değiştiremez (digest, girdi sabitlendiğinde taahhüt edilmiştir); bu nedenle kapanışa ekleme yapmak yerine depoyu onarır ve lockfile bayt düzeyinde değişmeden kalır. Çevrimdışı duruşta bunun için bile bir aktarım yoktur; eksik kopya bunun yerine duruşu belirterek durmaya yol açar.
Sabitleme, Release’in bağımlılıkları çözümlendiğinde gerçekleşir; bu nedenle bir derlemenin neyi okuyabileceği, derleme başlamadan önce belirlenmiş olur. aggrega pull bu adımdır ve tek adım da odur.
Eklenti güven kaydı
Bir derlemenin birkaç davranışı plugins-trust.yaml dosyasına bağlıdır. Bu, Release’in kilit dosyasının yanında duran ve depoya işlenen dosyadır; karar döndüren her eklentinin hangi eklentiye çözümlendiğini kaydeder: ir-verdict veya render-verdict rolündeki bir plugins.governance eklentisi ve her plugins.linter eklentisi. Bu dosyayı aggrega pull yazar, alanlarını ise eklenti güven kaydı şeması açıklar; aşağıda anlatılan yalnızca bir derlemenin kendisinin bu dosyayla ne yaptığıdır.
Bir derleme, bu eklentilerden herhangi biri çalışmadan önce kayda bağlı tutulur. Önbellekten sunulan ve yapıt özeti kaydedilen özet olmayan bir eklenti çalıştırılmaz, reddedilir; böyle bir eklentinin normalde izlediği çözümleme yolu budur ve kaydedilen özetin hangi diğer çözümleme yollarını yönetmediğini aggrega pull açıklar. Ayrıca .aggrega-config.yaml içinde artık hiçbir eklentinin karşılamadığı kayıtlı bir girdi derlemeyi durdurur: bir denetim kapısını kaldırmak işlenen hiçbir baytı değiştirmez, dolayısıyla gözden geçirilmiş bir kapı olmadan üretilen çıktı, o kapının onayladığı çıktıyla tıpatıp aynı görünür. Durdurma eklentinin adını verir ve ne kastettiğinize göre değişen iki çözüm sunar: kaldırma bir hataysa eklentiyi yeniden ekleyin, değilse kaldırmayı açıkça isteyin; ayrıca çalıştırılmaya hazır komutu yazdırır. Kaydın henüz içermediği bir eklenti ilk kez görülmektedir ve iki karşılaştırmadan hiçbiri onun yüzünden durmaz.
Bir derleme, bu eklentilerin her birini girdisinin kaydettiği imzaya bağlı tutar; tıpkı bir kilit dosyası girdisini o girdinin kaydettiği özete bağlı tuttuğu gibi. Bir girdi doğrulanmış bir signature kaydediyorsa derleme, herhangi bir şey işlenmeden önce bu bilginin önbellekte gösterdiği imza paketini yeniden özetler ve paket eksikse veya farklıysa E0144 ile durur. İçerik önbelleğinden okuduğu bir eklenti için ayrıca imzanın hangi yapıt için atıldığını o paketten okur ve imza, derlemenin okuduğu eklentiden farklı bir eklenti için atılmışsa, imza gereksinimi ne derse desin E0332 ile durur; başka bir girdiden kopyalanmış bir signature tam olarak böyle görünür. İçerik önbelleğinin sunduğu bir eklenti için her iki ret de aggrega pull --release <release> komutunu belirtir: bir sonraki pull eklentinin imzasını yeniden doğrular, eklentinin kendi imzasını kaydeder ve gösterdiği paketi önbelleğe alır; özetiyle artık eşleşmeyen önbellekteki bir kopyayı da yeniden yazar. Çalışma alanının güven yapılandırması, derlemenin içerik önbelleğinden okuduğu bir eklenti için imza gerektiriyorsa (yani aggrega pull komutunun imzasız eklentiyi reddetmesine yol açacak ayarlar geçerliyse; dolayısıyla skip_signature_verification ve advisory bir kayıt defteri, pull’a izin verdikleri gibi derlemeye de izin verir), imza kaydetmeyen bir girdi ya da eklenti için hiç girdi olmaması derlemeyi E0331 ile durdurur; hata eklentiyi, plugins-trust.yaml dosyasını ve imzayı gerektiren ayarları belirtir. Çözüm, her çalıştırmada eklentinin imzasını kayıt defterinde doğrulayıp kaydeden aggrega pull --release <release> komutudur. Katalog dizinlerinizden birinden ya da derleyici ikili dosyasının içindeki kopyadan sunulan bir eklenti hiçbir zaman bu gereksinime bağlı tutulmaz. Derlemenin geri kalanı gibi bu da yalnızca makinede zaten bulunan dosyaları okur ve hiçbir kayıt defterine bir şey sormaz.
Bir derleme, kaydın taşıdığı her geri çekmeyi, kilit dosyasının taşıdığı her birinin yanında adlandırır. aggrega pull komutunun bu eklentilerden birine karşı kaydettiği bir işaret, her önem düzeyinde, eklentiyi, kaydedilen önem düzeyini ve yayıncının iletisini adlandıran bir deprecation: satırı olarak raporlanır; bunun derlemeyi ayrıca durdurup durdurmayacağına ise build.halt_on_deprecated_severity, sabitlenmiş bir başvuruya uyguladığı kuralın aynısıyla karar verir. Bir Release hakkında rapor veren diğer her yüzey aynı kümeyi aynı sözcüklerle adlandırır ve hiçbiri bu yüzden durmaz: aggrega validate --release, aggrega lint --release, aggrega inspect --closure, dil sunucusunun doğrulama ve kapanış yanıtı ve asistan araçlarının describe ve validate araçları. Var olan ancak okunamayan bir kayıt, hiçbir şey kaydetmeyen bir kayıt gibi geçmek yerine derlemeyi durdurur.
aggrega build --upgrade bu dosyayı yeniden yazar. --auto-pull seçeneğini de içerir ve yalın bir tam yenileme çalıştırır; bu yenileme her bağımlılığı yeniden çözümler, dolayısıyla kaydedilmiş her kimliği yeniden çözümleyip yeniden yazar ve hiçbir eklentinin karşılamadığı her girdiyi kaldırır. Bu nedenle bir yükseltme derlemesinden sonra bu dosya değişmiş olarak karşınıza çıkarsa sebebi budur: bayrağın kapsamı tüm bağımlılıklardır ve kaydedilmiş kimlikler, kilit dosyası sabitlemeleri olmasalar da yeniden çözümlenen şeylerin parçasıdır. aggrega pull --upgrade komutundan farklı olarak derleme bayrağı bir hedef almaz, bu yüzden tek bir eklentiyle sınırlandırılamaz: tek bir kimliği benimsemek ya da kaldırmak için bunun yerine aggrega pull --upgrade --release <release> <plugin> komutunu çalıştırın; bu komut diğer tüm sabitlemelere ve kaydedilmiş diğer tüm kimliklere dokunmaz.
Kapsamı her şey olduğundan, başlamadan önce sorar. aggrega build --upgrade, yenilemeyi yalın aggrega pull --upgrade ile aynı koşullarda onaylatır; ikisi aynı işlemdir, bu yüzden aynı soruyu sorarlar. Etkileşimsiz kullanımda yanıtı önceden vermek için --yes geçin; standart girdi bir terminal değilse ve --yes verilmemişse derleme, kimsenin veremeyeceği bir yanıtı beklemek yerine reddeder. Yenileme yapmayan bir derleme hiçbir şey sormaz.
Çalışma alanı çözümlemesi ve belirlenimcilik
Release’in şemanın zorunlu kıldığı manifest: başvurusu, Release
dosyasına göre çözümlenir. Göreli bir catalog_dirs girdisi (ve göreli bir dosya sistemi eklenti yolu), onu bildiren
.aggrega-config.yaml dosyasının dizinine göre çözümlenir — “göreli”
her zaman onu yazdığınız dosyaya göre göreli anlamına gelir; böylece bir yol, aggrega’yı
nereden çağırırsanız çağırın aynı şeyi ifade eder. Bildiren bir dosyası olmayan
--catalog bayrağı ise geçerli çalışma dizinine göre çözümlenir. Kayıt defteri
başvuruları (oci://…, bir hub başvurusu) olduğu gibi bırakılır.
Çalışma alanı kökü, workspace: bloğu taşıyan en yakın üst .aggrega-config.yaml dosyasının dizini ya da --workspace-root’un adlandırdığı dizindir. Kök bu şekilde sabitlendiğinde bir derleme çağrıldığı konumdan bağımsızdır: aggrega build’i proje kökünden ve bir alt dizinden çalıştırmak bayt bayt aynı IR ve oluşturulmuş yapıtlar üretir, çünkü aranan katalog ve çıktıya kaydedilen kaynak yolları çalışma dizinine göre kaymaz. (Ne workspace: işaretçisi ne de --workspace-root olduğunda kök çalışma dizinidir, dolayısıyla çıktı bunun yerine oraya bağlanır — çalışma dizini hiçbir şeyi bağlamıyorsa ve --release Release’i mutlak bir yolla adlandırıyorsa bu durum değişir: kök o zaman Release’in kendi klasöründen yeniden bulunur; böylece aranan katalog ve çıktıya kaydedilen yollar, komutu nereden çalıştırırsanız çalıştırın Release’in ait olduğu projeninkiler olur. Bkz. configuration.md.) Bu yolla da bir çalışma alanı bulunamadığında ve hiçbir şey birini adlandırmadığında, derleme kök olarak kullandığı klasörün bir çalışma alanının içinde olmadığı konusunda standart hata çıktısında uyarır ve onu bir çalışma alanı yapan komutu adlandırır; önce bağımlılıklarını çözümlemesi istenen bir derleme hiçbir şey getirilmeden reddedilir, çünkü bu çözümlemenin doldurduğu önbellek o klasöre yazılır ve onu bir çalışma alanı yapar. Önce hiçbir şey çözümlemeyen bir derleme yine de oluşturma yapar, ancak aynı nedenle kilit dosyasının sabitlediği ve önbelleğin artık tutmadığı bir dış girdi yeniden getirilmez: onu isteyen eklentiye bunun yerine, çevrimdışı duruşun cümlesi nasıl iletiliyorsa reddin cümlesi de öyle iletilir ve derleme o eklentinin bundan ne çıkardığını bildirir. Var olmayan bir klasörü adlandıran bir --workspace-root ya da AGGREGA_WORKSPACE_ROOT, derleme başka bir şey yapmadan önce reddedilir ve ikisinden hangisi sağladıysa o adlandırılır.
Ortam değişkenleri
Build’in okuduğu çalışma alanı ayarları ortam üzerinden geçersiz kılınabilir; bunlar commit edilmiş yapılandırmanın üstünde, herhangi bir bayrağın altında yer alır: AGGREGA_OFFLINE, AGGREGA_AUTO_PULL, AGGREGA_CATALOG_DIRS (işletim sisteminin yol listesi ayırıcısıyla ayrılır; mutlak yollar verin), AGGREGA_ARTIFACT_CACHE_DIR, AGGREGA_DEFAULT_REGISTRY ve AGGREGA_WORKSPACE_ROOT. Tam liste ve öncelik modeli için environment-variables.md sayfasına bakın.
Çıktı
İşlenen yapıtlar, komut hangi klasörden çalıştırılırsa çalıştırılsın — kökün kendisinden, altındaki bir klasörden ya da kökün --workspace-root veya AGGREGA_WORKSPACE_ROOT ile belirtildiği başka bir yerdeki klasörden — çalışma alanı kökünün altındaki dist/ içine yazılır ve son satır bu dizini tam olarak belirtir:
Build completed: 4 files written to <workspace>/dist<workspace> burada çalışma alanı kökünü temsil eder; satır bunu tam yol olarak yazar. Hiçbir çalışma alanı bulunamadığında ve hiçbir şey bir tane belirtmediğinde, komutun çalıştırıldığı klasör kök olur ve dist/ oraya yazılır. Çalışma alanının dışına çıkan bir bağlantı olan bir dist, içindeki herhangi bir şey silinmeden veya yazılmadan önce reddedilir. Hiçbir sınır bildirmeyen bir Release, sağlayıcı başına yazar: dist/<provider>/<files>. directory: içermeyen bildirilmiş bir sınır, sınır başına ve sağlayıcı başına yazar: dist/boundaries/<boundary-path>/<provider>/<files>. Release sınırları üzerinde operatörün yazdığı directory: ve subDirectory: geçersiz kılmaları hedef yolu değiştirir; (path, provider) başına birleştirme, aynı değerlendirilmiş yola çözümlenen katkıda bulunanları birleştirir.
Derlemenin yazmadığı dosyalar
Bir derleme kendi dosyalarını yazar ve yazmadığı hiçbir şeyi kaldırmaz; tek bir istisna vardır: bir derlemenin tamamen yeniden ürettiği dist/boundaries/, yazmadan önce temizlenir; böylece başka bir varyantın derlemesinin orada bıraktığı bir dosya, artık onu üretmeyen bir ağaca taşınmaz. dist/ içindeki diğer her şey olduğu gibi bırakılır — daha önceki bir derlemenin yazdığı ve bu derlemenin artık üretmediği bir dosya, bir sınırın directory: ayarının daha önceki bir çalıştırmada oraya yerleştirdiği bir dosya ve oraya kendiniz koyduğunuz bir dosya için de bu geçerlidir — çünkü derleme, kalıntı bir dosyayı orada bilerek tuttuğunuz bir dosyadan ayırt edemez.
Bunun yerine yaptığı şey size bildirmektir. Dosyaları yazıldıktan sonra derleme, dist/ dizininin kendisine ve onun altında içine bir dosya yazdığı ya da daha derine bir dosya yazmak için içinden geçtiği her dizine bakar ve orada bu çalıştırmada yazmadığı her dosyayı standart hataya yazılan tek bir uyarıda adlandırır. Dosyalar dist/ dizinine göreli yollarıyla, sıralı olarak adlandırılır; böylece aynı ağaç her çalıştırmada aynı biçimde bildirilir:
warning: the output directory holds 2 file(s) this build did not write, in directories it wrote into; nothing was removed, so they sit beside this build's output: "app/stale-from-earlier-run.yaml", "beside-the-tree.txt"Ardından kapanış satırı bunları sayar:
Build completed: 1 file written to <workspace>/dist, beside 2 files this build did not writeDerlemenin içine hiçbir şey yazmadığı ve altına da hiçbir şey yazmadığı bir dizine bakılmaz; bu nedenle dist/ altında tuttuğunuz kendi klasörünüz dosya dosya listelenmez. Böyle bir dosya bulmayan bir derleme hiçbir uyarı yazdırmaz ve kapanış satırı Çıktı altında gösterilen satırdır. Her iki durumda da derlemenin yazdığı dosyalar aynı baytlardır. İki derlemeyi karşılaştırmak ya da sıfırdan başlamak için derlemeden önce dist/ dizinini kaldırın.
aggrega serve komutunun aggrega/build isteği ve asistanın build aracı (aggrega mcp) aynı adım üzerinden yazar; bu nedenle aynı dosyaları aynı cümleyle adlandırırlar: daemon, yanıtının notices öğelerinden biri olarak, araç ise advisories öğelerinin sonuncusu olarak. Kuru çalıştırma hiçbir şey yazmaz; bu nedenle bunların hiçbirini bildirmez.
YAML girintisi
İşlenen her YAML yapıtı — docker-compose dosyaları, Helm chart şablonları ve değerleri ile Kubernetes manifest’leri — tek tip bir girinti genişliğiyle üretilir. Genişlik .aggrega-config.yaml içindeki build.yaml_indent ile ayarlanır ve varsayılanı 2’dir (bu biçimler için uzlaşım olan genişlik):
build: yaml_indent: 2 # default; accepts 2 through 9Genişlik, tüm işleyicilerin paylaştığı tek bir serileştirme noktasında uygulanır; böylece aynı girdinin çalıştırmaları arasında çıktı bayt bayt aynı kalır. [2, 9] aralığının dışındaki değerler yapılandırma şeması doğrulaması tarafından reddedilir.
Derlenmiş grafiğin geri verilmesi
--ir-graph, bu derlemenin çözümlediği grafiği standart çıktıya JSON olarak yazar. Ek niteliktedir: yapıtlar yine dist/ içine yazılır, özet yine yazdırılır ve işlenen baytlar değişmez. Grafik, derlemenin oraya yazdırdığı her şeyden önce çıkar — tek bir JSON belgesi ve sonunda tek bir satır sonu — böylece akışı çözen bir tüketici onu okur ve durur.
Geri verilen grafik, işlemenin kullandığı grafiktir; bu nedenle aynı Release’in ikinci bir çözümlemesini değil, yanındaki yapıtları üreten derlemeyi tam olarak tanımlar. --dry-run ile birlikte kullanılabilir: grafik yazılır ve ardından yapıt raporu gelir; diske hiçbir şey yazılmaz.
Bir yazarın hassas olarak bildirdiği değerler — tüketen bileşenin soketi bir yaprağı hassas olarak bildirdiğinde bir bağlantının values ve infra alanları da dahil — aggrega inspect bölümünde açıklanan yapılandırılmış biçimde ondan gizlenir. --ir-graph ile birlikte --unredacted, bunun yerine onları aggrega inspect --unredacted’in belirttiği koşullarla yazdırır: yalnızca grafiğe etki eder, başka hiçbir şeye etmez — iz dosyalarının kendi --trace-unredacted bayrağı vardır ve işlenen yapıtlar hiçbir zaman gizlenmez — ve çıktı nereye ulaşırsa ulaşsın bu değerleri açık olarak taşır. --ir-graph olmadan verildiğinde reddedilir, çünkü açığa çıkaracağı hiçbir şey olmaz.
Aynı bayrak, aynı anlamla aggrega inspect ve aggrega validate üzerinde de bulunur.
Bir derlemeyi yazmadan önizleme
--dry-run, bir derlemenin çalıştırdığı derlemenin aynısını çalıştırır — aynı bağımlılık kapıları, aynı render, aynı sağlayıcılar — ve üreteceği çıktıyı yazmak yerine yazdırır. Her yapıt, kaplayacağı yol ve içereceği içerikle birlikte raporlanır:
aggrega build --release releases/production.yaml --dry-run==> <workspace>/dist/main/helm/webapp-configmap-webapp.yaml <==apiVersion: v1kind: ConfigMap...
Total build time: 2.5sDry run: 1 file would be written to <workspace>/dist; nothing was writtenYapıtlar bir derlemenin onları yazdığı sırayla raporlanır; böylece aynı girdi aynı baytları aynı sırayla raporlar ve raporlanan yol, bir derlemenin yazacağı yoldur — çalışma alanı kökünün altında, yukarıda <workspace> bulunan yerde tam olarak yazılmış hâliyle.
Yazılmayanlar. Çıktı dizini tam olarak olduğu gibi bırakılır — temizlenmez de; böylece önceki bir derlemenin çıktısı kuru çalıştırmadan bozulmadan çıkar. Kilit dosyası yazılmaz. .trace/ dizinine hiçbir şey yazılmaz.
Harici girdiler, sıradan bir derlemedekiyle tamamen aynı şekilde davranır; koşulları Derleme zamanında harici girdiler bölümünde açıklanmıştır. Bu nedenle bir kuru çalıştırma, yerine geçtiği derlemenin okuyacağı sabitlenmiş kapanışın aynısını okur ve gösterdiği şey, o derlemenin yazacağı şeydir.
Bir başvurunun reddedildiği durumlarda çalıştırma, erişemediği her başvuruyu adlandırır ve bunları sabitleyen komutu gösterir:
note: the lockfile does not pin every external reference this render requested, so the following were declined and the render stopped short of the artifacts it would otherwise emit: - https://charts.example.com/values-schema.json Run `aggrega pull --release releases/production.yaml` to pin the inputs the render needs, then run the dry run againaggrega pull komutunu bir kez çalıştırdığınızda kuru çalıştırma ihtiyaç duyduğu her şeye sahip olur; onunla ilgili başka hiçbir şey değişmez.
Bir kuru çalıştırma kilit dosyası gerektirir ve asla kilit dosyası doldurmaz. Derleme varsayılan olarak salt okunurdur ve kuru çalıştırma, doldurma hangi yolla istenmiş olursa olsun buna bağlı kalır. --auto-pull ve --upgrade doğrudan reddedilir (aşağıda); auto_pull çalışma alanı ayarı o tek çağrı için geçersiz kılınır; böylece varsayılan olarak dolduran bir çalışma alanı yine de önizlenebilir. Kilit dosyası yoksa kuru çalıştırma, sıradan bir salt okunur derlemenin verdiği düzeltme önerisiyle durur: önce aggrega pull komutunu çalıştırın.
Reddettiği bayraklar. Üç bayrak yazma yapar; bu yüzden bunları bir kuru çalıştırmayla eşleştirmenin dürüst bir sonucu yoktur — yazmayı yok saymak istenen bir doldurmayı ortadan kaybeder, yerine getirmek ise kuru çalıştırmanın verdiği tek sözü bozar. Her eşleştirme herhangi bir iş yapılmadan önce durur ve geçirdiğiniz bayrağı ve bunun yerine çalıştırılacak adımı adlandırır:
| Eşleştirildiği bayrak | Neden reddeder |
|---|---|
--auto-pull | kilit dosyasını doldurur; aggrega pull komutunu ayrı bir adım olarak çalıştırın |
--upgrade | her bağımlılığı yeniden çözümler ve kilit dosyasını yeniden yazar; aggrega pull --upgrade komutunu ayrı bir adım olarak çalıştırın |
--trace | düğüm başına dosyaları .trace/ dizinine yazar; izlenen derlemeyi --dry-run olmadan çalıştırın |
Diğer her şey normal şekilde birleşir. --verify-determinism her düğümü iki kez render eder ve hiçbirini yazmadan baytları karşılaştırır; --catalog, --quiet, --progress, --debug ve uyarı filtreleri, yazan bir derlemedekiyle tamamen aynı şekilde davranır.
Ne için olduğu ve ne için olmadığı. Bir kuru çalıştırma “bu Release ne üretirdi” sorusunu yanıtlar; bu, yalnızca bir render’ın yanıtlayabileceği bir sorudur — bu nedenle render etmeden doğruluğu denetleyen aggrega validate komutunun ya da render’dan önce grafiği sorgulayan aggrega inspect komutunun yerine geçmez. İstediğiniz yanıt yapıtların kendisi olduğunda kuru çalıştırmaya başvurun: bir Release değişikliğinin çıktıya ne yaptığını gözden geçirirken ya da dist/ dizinine herhangi bir şey işlemeden önce bir Recipe düzenlemesini denetlerken.
İz çıktısı
--trace bayrağı, her ara derleyici durumunu yakalayan düğüm başına bir hata ayıklama dökümünü etkinleştirir. Çıktı, çalışma alanı kökünün altında, dist/ dizininin yanında .trace/ konumunda bulunur (asla onun altında değil; kardeş dizin düzeni .git/, .terraform/, node_modules/ uzlaşımını izler ve dist/ dizinini yalnızca dağıtılabilir içerikle tutar).
Dizin düzeni sınır başına ve örnek başınadır:
.trace/└── boundaries/ └── <boundary-path>/ └── <instance-id>/ ├── 01-pillars-initial.yaml ├── 02-provides-evaluation.yaml ├── 03-inject-hydration.yaml ├── 04-inject-mapping.yaml ├── 05-source-resolution.yaml ├── 06-source-locals.yaml ├── 07-values-mapping.yaml ├── 08-workload-synthesis.yaml ├── 09-artifact-evaluation/ │ └── <per-artifact-file>.yaml ├── 09b-feature-rendering-boundary.yaml ├── 10-engine-synthesis/ │ └── <per-synthesized-file>.yaml ├── 11-engine-emission.log └── 12-labels-injected.logHer yuva belirli bir derleyici durumunu yakalar:
01-pillars-initial.yaml— bir şablonun okuduğu bağlamın düğüm başına anlık görüntüsü; çözümlemeden sonra ve aşama başına herhangi bir değişiklikten önce alınır..values,.infra,.context,.parameters,.metadataiçerir.02-provides-evaluation.yaml— provides değerlendirmesinden sonra çözümlenmişprovides:çıktıları.03-inject-hydration.yaml— inject doldurmasından sonra birleştirilmiş.context.injecthattı (yukarı akıştakiprovidesdeğerlerinin tüketici tarafı görünümü).04-inject-mapping.yaml— FeatureRecipeinjectMappingyeniden yazımlarından sonraki.context.injecthattı.05-source-resolution.yaml— sağlayıcının tüketeceği ayrıştırılmışsource:içeriği. Yalnızca Recipesource:bildirdiğinde bulunur.06-source-locals.yaml— çözümlenmişlocals:bloğu. Kaynak çözümlemesi,source:şablonunu değerlendirmeden önce.localsdeğerini yayımlar; bu yuvanın Recipesource:bildirse de bildirmese de yazılmasının nedeni budur.07-values-mapping.yaml— işlenmişvaluesMapping:çıktısı (sağlayıcının aldığı sözlük). Yalnızca RecipevaluesMapping:bildirdiğinde bulunur.08-workload-synthesis.yaml—workload:şablonu değerlendirilip çıktısı ayrıştırıldığı andaki bağlam. Yalnızca Recipeworkload:bildirdiğinde (satır içi ya da$import:ile yüklenmiş) bulunur. AyrıştırılmışWorkload’un kendisi bu yuvada yer almaz: işlem sürerken değil, kesinleştikten sonra,09-artifact-evaluation/ve sonrasında görünür.09-artifact-evaluation/— değerlendirilen her yapıt için bir dosya. Yalnızca Recipeartifacts:bildirdiğinde (girdiler satır içi ya da girdi başına$import:ile yüklenmiş olarak) bulunur.09b-feature-rendering-boundary.yaml— düğümün işlenmesi biterken, ona eklenmiş FeatureRecipes kaynaklarını ürettikten sonraki bağlam; yanında ayrıştırılmışworkloadbulunur. Her düğüm için yazılır.10-engine-synthesis/— sağlayıcının Workload’dan ürettiği her sentezlenmiş manifest için bir dosya (helm/compose workload modu). Yalnızca sağlayıcı bir sentez yolu çalıştırdığında bulunur.11-engine-emission.log— düğüm için yayım sonrası özet (dosya sayısı, çıktı yolları).12-labels-injected.log— düğüm için işlenmiş çıktıya yazılan köken etiketleri ve ek açıklamalar.
03-inject-hydration.yaml ve sonrasında, düğümün bağlamını gösteren bir yuva, yakaladığı kanal herhangi bir mekanizma altında en az bir anahtar teslim ettiğinde .context.inject bloğunu taşır: env, file, arg ya da bir inject eşlemesinin, bir FeatureRecipe’nin injectMapping alanının veya bileşenin kendi inject: bloğunun içine yazdığı başka adlı bir mekanizma. Tek teslimi böyle özel bir mekanizma olan bir düğüm de bloğu gösterir; bu mekanizma kendi adı altında, anahtarları ise all içinde yer alır ve hassas olarak bildirilmiş bir değer her iki yerde de <redacted> olarak görünür. Kanal hiçbir şey teslim etmezken alınan bir yuvada .context.inject bloğu bulunmaz.
İz yazıcısı engellemesizdir: iz, derlemenin yolunda değil, derlemeyle yan yana diske yazılır. Derleme gecikmesi iz G/Ç’sinden etkilenmez — aynı derleme, --trace açık da olsa kapalı da olsa aynı gerçek sürede tamamlanır.
İzde hassas olarak bildirilmiş değerler
Bir yazarın hassas olarak bildirdiği bir veri — sensitive: true taşıyan bir şema yaprağı ya da malzemesi bunu taşıyan bir provides anahtarından gelen bir teslim anahtarı — ize sabit <redacted> metni olarak yazılır. Anahtar korunur ve yalnızca değer değiştirilir; böylece bir yuva, bir düğümün hangi yaprakları ve hangi teslim anahtarlarını taşıdığını yine gösterir. Aynı bloktaki bildirilmemiş bir kardeş, değerini olduğu gibi yazdırır; değiştirme yalnızca bildirime göre yapılır, başka hiçbir şeye göre değil.
Bir FeatureRecipe’in kendi injectMapping’i aracılığıyla teslim ettiği bir değer de gizlenir. Boş bir inject listesi bildiren bir yuvanın teslimi devrettiği yol budur; yalnızca inject ile yapılan bir kimlik bilgisi gerçekleştirmesinin izlediği yol da budur. Böyle bir eşlemenin yazdığı teslim anahtarı kendisi bir şablondur, dolayısıyla hiçbir bildirim onu adlandırmaz; bunun yerine eşlemenin kendi metni okunur. Bu metin, bağlı Feature’ın sensitive: true olarak bildirdiği bir values ya da infra yaprağına başvurduğunda, eşlemenin ürettiği her teslim anahtarı <redacted> olarak görünür — okuma anahtar başına değil bağlama başına yapıldığından, hassas hiçbir şey taşımayan bir anahtar da buna dahildir. Bildirilmiş hiçbir şeye başvurmayan bir eşleme, anahtarlarını olduğu gibi yazdırır.
Bir şablonun hassas olarak bildirilmiş bir veriden hesapladığı bir değer de, kendi anahtarı hiçbir bildirim taşımasa bile gizlenir. Onu tanımlayan, yazarın yazdığı başvurudur: şablonu hassas olarak bildirilmiş bir yaprağı okuyan bir locals: girdisi gizlenir, aynısını yapan bir source: alanı da. Okuma temkinlidir — bütün bir nesneye ulaşan bir şablon, onun altındaki her bildirilmiş yaprağa ulaşır; bu yüzden {{ range $k, $v := .values.creds }}, creds altındaki herhangi bir şey bildirilmişse çıktısını gizler — ve zaten gizlenmiş bir kardeşi okuyan bir locals: girdisi de sırayla gizlenir. Aynı biçimde olup bildirilmiş hiçbir şeyi okumayan bir kardeş girdi olduğu gibi yazdırılır.
Bir uses kenarı boyunca taşınan bir değer, tüketen düğümün değil hedefin bildirimlerine göre gizlenir ve kenarın onu taşıdığı her iki yüzeyde de gizlenir. .context.uses.<alias>.provides, hedef bileşenin yayımladığını yeniden üretir; dolayısıyla bu değerleri yöneten, hedefin şemasıdır: hedefin hassas olarak bildirdiği bir provides anahtarı, tüketici hiçbir şey bildirmese bile tüketicinin yuvasında <redacted> olarak görünür. Kenarın kendi inject bloğu bu anahtarı tüketen bileşenin bir teslim anahtarına yönlendirdiğinde, .context.inject o teslim anahtarını da gizler — bir bağlamanın inject eşlemesinin zaten izlediği, aynı bildirimi okuyan kuralın aynısı. Gizleme kenar başınadır; bu nedenle aynı provides anahtar adını yayımlayan iki kenar birbirinden bağımsız çözülür: hedefi onu bildirmiş olan gizlenir, diğeri olduğu gibi yazdırılır. Kenarın geri kalanı — hedefi, soketi, etiketleri ve inject eşlemesinin kendi anahtar adları — bir hedefin provides bildiriminin yönettiği şeyler değildir ve olduğu gibi yazdırılır.
Kenarın kendisinde yazılan bağlantı başına values ve infra ise bunun yerine tüketen bileşenin soketi tarafından yönetilir: o soketin bildirdiği valueSchema ve infraSchema, yani bu yapılandırmanın doğrulandığı sözleşmeler. Sözleşmelerden herhangi birinin sensitive: true olarak bildirdiği bir yaprak, anahtarı korunarak .context.uses.<alias>.values veya .context.uses.<alias>.infra içinde <redacted> olarak görünür; sözleşmenin bildirdiği bir varsayılan değerde duran bir yaprak da öyle; bildirilmemiş bir kardeş ise olduğu gibi yazdırılır. Hedefin bildirimlerinin burada hiçbir rolü yoktur ve gizleme bağlantı başınadır; dolayısıyla soketi onu okunabilir olarak bildiren bir bağlantıdaki aynı adlı bir yaprak olduğu gibi yazdırılır.
Bir bağlantı üzerinde yazılmış bağlamalar, o bağlantının kenarı altında, .context.uses.<alias>.features.<slot> konumunda gösterilir ve her biri kendi Feature’ının bildirimlerine göre gizlenir — bir bileşen o Feature’ı doğrudan tuttuğunda onu yöneten bildirimlerin aynısı. Feature’ın sensitive: true olarak bildirdiği bir values ya da infra yaprağı <redacted> olarak görünür; bağlamanın çözülmüş provides anahtarlarından Feature’ın hassas olarak bildirdiği biri de öyle; her anahtar korunur. Bağlamanın türü, sürümü ve etiketleri ile Feature’ının bildirimsiz bıraktığı her yaprak ve provides anahtarı olduğu gibi yazdırılır; böylece yayımlanmış bir konum belirteci, belirttiği malzemenin yanında okunabilir kalır. Gizleme bağlantı ve yuva başınadır; bu yüzden iki bağlantı üzerinde yazılmış aynı Feature her birinde ayrı çözülür. sensitive: true bildiren bir yuva — bileşen üzerinde ya da soketinde — bağlamanın gizli malzeme işlediğini söyler ve kendi başına hiçbir yaprağı gizlemez: hangi yaprakların gizleneceğini bildirmek Feature’a düşer. Bir bileşenin kendi bağlamaları, iz hiçbir .features bloğu taşımadığından bir yuvanın gösterdiği bloklar arasında değildir; bir workload: şablonunun bunlardan birinden okuduğu şey aşağıdaki yeniden işleme kapsamındadır.
Ayrıştırılmış Workload bir yeniden işlemedir; derlemenin ürettiği belgenin bir yakalaması değildir ve onu taşıyan yuvalar — 09-artifact-evaluation/, 10-engine-synthesis/ ve 09b-feature-rendering-boundary.yaml — bunu yanındaki bir workload_note girdisinde belirtir. İşlenmiş bir belge, belirli bir karakterin hangi bildirimden geldiğine dair hiçbir şey kaydetmez; dolayısıyla içinde değiştirme yapılacak bir anahtar yoktur. İzin bunun yerine gösterdiği şey, aynı workload: şablonunun, hassas olarak bildirilmiş verileri zaten <redacted> olarak okunan bir bağlama karşı ikinci kez değerlendirilmesidir. Şablon bir dizenin bulunduğu yerde bir dize gördüğünden, sonuç üretilen belgenin biçimini korur: aynı alanlar, aynı yerlerde; <redacted> gizlenen verinin kendi konumunda durur ve çevresindeki sabit metin değişmeden kalır.
Bu yeniden işlemenin üretilenden farklılaştığı, her ikisini de notun belirttiği iki durum:
- Bir değerin içeriğine göre dallanan bir şablon farklı işlenir. Belirli bir değere karşı bir
eq, bir uzunluk sınaması, onun bir özeti ya da kodlaması: her biri<redacted>görür ve farklı bir sonuç üretir — farklı bir dal, farklı bir uzunluk, farklı bir özet değeri. İzin hiçbir zaman üretilen belgeyi gösterdiğini iddia etmemesinin nedeni budur. - Hiçbir bildirimin adlandırmadığı veriler değişmeden aktarılır. Değiştirme, eksenin adlandırdıklarını kapsar — bildirilmiş bir
values/infrayaprağı, işaretlenmiş bir teslim anahtarı, bileşenin kendi Component’inin hassas olarak bildirdiği birprovidesanahtarı, tüketilen bir hedefin bildirilmişprovides’ı, bir bağlantının kendivaluesveyainfraalanında soketinin hassas olarak bildirdiği bir yaprak, bileşenin kendisinin tuttuğu (.features.<name>konumunda okunan) ya da bir bağlantı üzerinde yazılmış bir bağlamanın bildirilmiş bir yaprağı veyaprovidesanahtarı ve bunlardan birinden hesaplanmış birlocals:ya dasource:değeri. Şablonun yükselttiği bir reddin gizlendiği veriler de aynılarıdır. Şablona başka bir yoldan ulaşan bir veri, örneğin hiçbir bildirimin adlandırmadığı ve değerini bir Recipe’in bildirilmiş bir yapraktan hesapladığı birprovidesanahtarı, yeniden işlemede tam olarak üretilen belgede göründüğü gibi görünür.
Yeniden işleme hiç üretilemediğinde, yuva workload: anahtarını korur ve belgeyi bunu belirten ve --trace-unredacted’i adlandıran bir satırla değiştirir. Bu ifade bilinçlidir: basitçe ortadan kaybolan bir izdüşüm, hiçbir workload: bildirmeyen bir Recipe’ten ayırt edilemezdi.
.trace/’i güvenli saymadan önce okunmaya değer bir sınır var: dist/ gizlenmez. İşlenmiş yapıtlar, dağıtılabilir olan onlar olduğu için tam olarak işlemenin ürettiği biçimde üretilir ve izin yeniden işlemesi onlara hiçbir zaman ulaşmaz — aynı girdi, --trace açık da olsa kapalı da olsa bayt bayt aynı işlenir.
.trace/’i malzeme taşıyor kabul edin ve onu dist/’i ele aldığınız şekilde ele alın.
Gizlenen değerleri gösterme
--trace ile birlikte kullanılan --trace-unredacted, hassas olarak bildirilmiş değerleri, onların yerine geçen metin yerine iz dosyalarına yazar. Bu bayrak, gizlenen değerin bazen hata ayıklanan değerin ta kendisi olması nedeniyle vardır: yanlış eklentiden gelen bir kimlik bilgisi, ikisi de gizlenmiş olarak okunduğunda doğru olanla aynı görünür.
Derlemenin gerçekte ürettiği belge de bu yolla yakalanır: hiçbir şey gizlenmediğinde yerine konacak bir şey de kalmaz; bu nedenle workload: yuvaları belgenin yeniden işlenmiş hâlini değil üretilen belgenin kendisini taşır ve workload_note girdisi bulunmaz.
Bunu üç özellik sınırlar:
- Yazdığı her dosya ne olduğunu söyler. Çalıştırmanın ürettiği her iz dosyası, bayrağı adlandıran ve hassas olarak bildirilmiş değerlerin aşağıda açık olarak yer aldığını belirten bir yorumla başlar; böylece daha sonra bir hata raporuna eklenen veya paylaşılan bir dizinde bırakılan bir dosya kendi uyarısını taşır. Yorum, dosyanın kendi biçiminde geçerlidir; bu nedenle dosya yine ayrıştırılabilir.
- Yalnızca
.trace/dizinine ulaşır, başka hiçbir yere ulaşmaz. İşlenmiş yapıtlar bu bayrakla da bayraksız da bayt düzeyinde aynıdır; bayrak bir hata ayıklama dosyasının ne gösterdiğini değiştirir, bir derlemenin ne ürettiğini asla değiştirmez.aggrega inspectdüzenleri ve başarısız bir derlemenin yazdırdığı tanılama metni de her iki durumda aynıdır. - Yalnızca çağrı üzerinde yaşar. Bunun için bir yapılandırma ayarı yoktur; bu nedenle bir kez açılıp çalışma alanını sonradan derleyen herkes için açık bırakılamaz.
--traceolmadan istendiğinde, karşılayamayacağı bir isteği kabul etmek yerine derleme, her iki bayrağı adlandıran bir iletiyle durdurulur.
İzden ayrı olarak bir derleme, hassas olarak bildirilmiş malzemeyi değişmez bir değer olarak taşıyan her teslim anahtarı için bileşeni, hedefi, eklentiyi ve teslim anahtarını adlandıran bir uyarı yazdırır. Bu uyarı derlemeyi asla durdurmaz ve --no-unsupported-field-warnings onu susturmaz: o bayrak, sizin yazdıklarınızdan bir hedefin karşılayamadıklarını kapsar; bu farklı bir sınıftır.
Anahtar sözcük, yazıldığı iki yer, uyarının tam metni ve onu bildirmenin sağladıklarının tüm sınırı vocabulary/compact-form-authoring.md içindeki “Declaring a leaf sensitive” bölümündedir.
--trace ne zaman kullanılır
- İşlenmiş bir manifest’in beklenen bir değeri neden taşımadığını teşhis etmek: değerin eksik olduğu ilk yuvayı bulmak için geçiş başına dökümleri sırayla inceleyin.
- Bir derleyici yükseltmesinden sonra determinizmi doğrulamak: aynı girdinin
--traceile yapılan iki derlemesi bayt bayt aynı iz dökümleri üretir; yuva başına herhangi bir fark gerilemenin yerini belirler. - Katalog yazımında yineleme:
04-inject-mapping.yamlve06-source-locals.yamlanlık görüntülerini karşılaştırmak, Recipe’nin şablonlarının değerlendirme anında ne gördüğünü gösterir.
Örnekler
Bir Release’i yerel kataloğa karşı derleyin:
aggrega build --release releases/production.yamlAyrı bir katalog diziniyle derleyin:
aggrega build --release releases/production.yaml --catalog ../platform-catalog/Bir Release’in hiçbir şey yazmadan neler üreteceğini görün:
aggrega build --release releases/production.yaml --dry-runHata ayıklama için iz dökümleriyle derleyin:
aggrega build --release releases/production.yaml --traceDerlemeden sonra geçiş başına durum için .trace/boundaries/<boundary>/<instance>/ dizinini inceleyin. .trace/ dizini her --trace çalıştırmasında üzerine yazılır; önceki iz durumu derlemeler arasında korunmaz.
Çapraz başvurular
aggrega-pull— katalog varlıklarını bir OCI kayıt defterinden yerel kataloğa getirir.aggrega-validate— yapıt üretmeden katalog, Release kapanışı veya tek varlık doğruluğunu denetler; bir derlemenin çalıştırdığı bağımlılık doğrulamasıdır, işleme olmadan.aggrega-lint— katalog yayımlama uzlaşımlarını aynı üç kapsamda denetler.aggrega-inspect— graf sonlandırmasından sonra işlemeye geçmeden IR grafını sorgular.- Hatalar — CLI’da ortaya çıkan, kategorilere ayrılmış hata gösterim biçimi.
Kullanım
aggrega build [flags]Açıklama
Compile an Aggregate and Release pair into provider-native artifacts under eachboundary's output directory.
The Release is the single entry point: it names the Aggregate and the Manifest,declares the boundaries, and routes each component to a provider. What aprovider emits is the provider's own shape — Helm manifests, a redistributableHelm chart, docker-compose YAML — so the output directory holds whatever theproviders this Release routes to produce.
The output directory is dist/ beneath the workspace root, whichever folder thecommand is run from, and the closing line names it in full. A run that finds noworkspace uses the folder it was run from as the root, and writes dist/ there.
Build is read-only by default and needs a lockfile. Run "aggrega pull" first tocreate one, or pass --auto-pull to fill it in-process for this build.
Given identical input, build writes byte-identical output, which is what makesthe rendered tree reviewable as a diff.Bayraklar
| Bayrak | Varsayılan | Açıklama |
|---|---|---|
--auto-pull | false | Derlemeden önce çekme adımını çalıştırır: Release’in bağımlılıklarını süreç içinde kilit dosyasına ve önbelleğe çözümler, ardından bunlara karşı derler. Bu, çalışma alanının auto_pull ayarının gerçekleştirdiği süreç içi doldurmanın aynısıdır; çalışma alanı yapılandırması düzenlenmeden tek bir derleme için açılır. Tek başına artımlı bir doldurmadır — mevcut sabitlemelere uyulur, sabitlemesi olmayan başvurular çözümlenip eklenir |
--catalog | [] | Katalog dizini; tekrarlanabilir. Her —catalog <dir>, katalog arama yığınının başına eklenir (ilk eşleşme kazanır): çalışma alanının catalog_dirs değeri ya da çalışma alanı yapılandırmasının workspace.releases altında kendi dizinlerini verdiği bir Release için o Release’inkiler; yığın, varsa çalışma alanı kökündeki catalog adlı dizinle biter. Boş yazılmış bir catalog_dirs listesi hiçbir yerel kataloğu okumaz. |
--debug | false | stderr’e insan tarafından okunabilir ayrıntılı tanılamalar yazar — aşama başına gerçek süre ölçümü ve varlık/bağımlılık sayıları. —quiet’e üstün gelir: ayrıntılı çıktı her zaman yazılır. .trace/ dizinine makine tarafından okunabilir, düğüm başına ara dosyalar yazan —trace’ten farklıdır |
--detail | false | Derleme varsayılan olarak salt okunurdur ve çözümleme ayrıntısı yazdırmaz. Çekme adımı çalıştığında — —auto-pull verildiği ya da çalışma alanı auto_pull’u etkinleştirdiği için — derleme, kilit dosyası zaten mevcut olsun ya da olmasın onu süreç içinde doldurur ve bu bayrak, çözümlenen her varlık için bu doldurmanın ne yaptığını yazdırır: bir kayıt defterinden yeni getirildi, bir önbellek yuvası yeniden kullanıldı, yerel bir katalogda bulundu, derleyici ikili dosyasının içinden sunuldu ya da harici (Release’in adlandırdığı dosyadan veya girdiden okunan, Release’in kendi Aggregate’i veya Manifest’i). Çekme adımı çalışmadığında, varlık başına satırlar yerine bunu belirten tek bir satır yazdırır. Yalnızca stdout; kalıcı olarak saklanmaz |
--disable-plugin-cache | false | Bu derleme için kalıcı disk üstü eklenti derleme önbelleğini atlar ve eklenti konuklarını, derleme bittiğinde atılan bellek içi bir önbellekte sıfırdan derler. Varsayılan olarak kapalıdır; bu durumda paylaşılan disk üstü önbellek derlemeler arasında yeniden kullanılır. İşlenen çıktıyı değiştirmez |
--dry-run | false | Release’i işler ve üreteceği şeyi yazmak yerine yazdırır: her yapıtın olası yolu ve içeriği stdout’a gider; çıktı dizini ve kilit dosyasına dokunulmaz. Harici girdiler sıradan bir derlemedekiyle tamamen aynı davranır — sabitlenmiş girdiler içerik adresli depodan sunulur (blob eksik olduğunda özetle yeniden doldurulur) ve sabitlenmemiş bir harici URL isteyen işleme, onu adlandırarak durur — böylece kuru çalıştırmanın gösterdiği, bir derlemenin yazacağı şeydir. Her biri yazma yaptığı için —auto-pull, —upgrade veya —trace ile birleştirilmeyi reddeder — bağımlılık doldurmayı ya da izlenen bir derlemeyi ayrı bir adım olarak çalıştırın. —policy-input ile birleştirilebilir; bu durumda yazdığı tek şey onun dosyalarıdır |
--ir-graph | false | Bu komutun zaten ürettiği her şeye ek olarak, bu çalıştırmanın hesapladığı IR grafını JSON biçiminde stdout’a da yazar. Bir yazarın hassas olarak bildirdiği değerler bundan çıkarılır; bunun yerine onları yazdırmak için —unredacted verin. Yapıtlar yine yazılır ve özet yine yazdırılır; graf her ikisinden önce yazılır |
--no-unsupported-field-warnings | false | Desteklenmeyen alan uyarı sınıfını susturur: bir hedefin, yazdığınız ancak karşılayamadığı bir şey için verdiği bildirimler — ifade edemediği bir Workload alanı (compose gibi daha düşük doğruluklu bir hedefin yaptığı gibi) ya da düğümün girdi türü için uygulamadığı bir aggrega.ai/ ek açıklaması. Diğer işleme uyarıları yine görüntülenir. Yalnızca görüntülemeyi etkiler; işlenen çıktıyı değiştirmez |
--policy-input | — | Her yönetişim rolünün oraya eklenmiş bir eklentiye verdiği yükü bu dizine tek satırlık JSON olarak yazar: derlemenin eklentiye verdiğinin tam aynısı, derlemenin eklentiden gizlediği her değer gizlenmiş olarak. annotation-transform, label-transform ve ir-verdict için dosya, o roldeki bir politikanın okuduğu input belgesidir. render-verdict için politika motoru yükü bir politika okumadan önce yeniden biçimlendirir — her yapıtın documents alanı ondan ayrıştırılır — bu nedenle yerleşik bir motordaki render-verdict politikası bir derleme içinde, warn veya info düzeyinde bildirecek şekilde eklenerek test edilir; .wasm dosyasını kendiniz derlediğiniz bir eklenti için aggrega plugin run-local --plugin <plugin.wasm> --export verdict_render --with @<dir>/render-verdict.json onu o dosya üzerinde çalıştırır. Hiçbir şey eklenmemiş bir rol de, kaynağı ve ayarı olmayan bir eklemenin alacağı yük olarak yazılır; böylece bir politika eklenmeden önce yazılabilir. Her rol <role>.json dosyasına yazılır (annotation-transform, label-transform, ir-verdict, render-verdict); bir roldeki eklemeler farklı yükler aldığında — biri kendi kaynaklarını veya ayarlarını taşıyorsa ya da bir dönüşüm bir sonrakinin okuduğunu değiştiriyorsa — her biri bunun yerine <role>.<position>.<plugin>.json dosyasına yazılır; position, o rolün eklemelerini çalışma alanı yapılandırmasının listelediği sırayla 1’den başlayarak sayar, plugin ise eklentinin başvurusunun sürüm olmadan son kesimidir ve bir dosya adının içeremeyeceği her karakter kaçışlanır. Dizinde bu adlarla zaten bulunan dosyalar değiştirilir ve oradaki başka hiçbir şeye dokunulmaz. Dosyalar derleme bitse de dursa da yazılır ve bir rol çalışmadan önce duran bir derleme, dosya yazmadığı her rolü adlandırır. Bunları istemek hiçbir yapıtı ve hiçbir kararı değiştirmez. —dry-run ile birleştirilebilir; bu durumda yalnızca bu dosyaları yazar, başka hiçbir şeyi yazmaz: çıktı dizinine ve kilit dosyasına dokunulmaz |
--progress | false | stderr bir terminal olmadığında bile derleme ilerleme yüzeyini açmaya zorlar; her adım tamamlandıkça süresiyle birlikte adım başına düz bir satır yazdırır. Varsayılan auto’dur: etkileşimli aşama kontrol listesi yalnızca stderr kaçış dizilerini yorumlayan bir terminal olduğunda gösterilir, yorumlamayan bir terminal aynı düz satırları alır, yönlendirilmiş veya borulanmış çıktı ise hiçbir şey almaz. —quiet ve —debug, —progress’i geçersiz kılar |
--quiet | false | stderr’deki derleme ilerleme yüzeyini susturur. stdout’u etkilemez. —progress’e göre önceliklidir |
--release | — | Release YAML dosyasının yolu (zorunlu). Göreli bir yol, çalışma alanı köküne göre değil, komutu çalıştırdığınız dizine göre çözümlenir. Bu dizin hiçbir çalışma alanında değilse ve bir kök adlandırılmamışsa, mutlak bir yol çalışma alanını Release’in kendi klasöründen bulur |
--trace | false | ölüm sonrası inceleme için düğüm başına ara dosyaları çalışma alanı kökü altında, dist/ yanındaki .trace/ dizinine yazar |
--trace-unredacted | false | Hassas olarak bildirilmiş değerleri, onların yerini tutan |
--unredacted | false | Bir yazarın hassas olarak bildirdiği değerleri gizlemek yerine yazdırır. Çıktının ulaştığı her şey — bir terminal, bir boru, bir dosya, bir ekran kaydı — bu durumda bu değerleri açık olarak taşır. Yalnızca —ir-graph’ın yazdığı grafı etkiler, bu yüzden —ir-graph gerektirir; .trace/ dosyaları bunun yerine —trace-unredacted alır |
--upgrade | false | Otomatik çekme adımını tam bir yenilemeye dönüştürür: mevcut kilit dosyasını atar ve her bağımlılığı güncel kayıt defteri durumundan yeniden çözümler; mevcut sabitlemelere uymak yerine her birini mevcut en yüksek sürüme yükseltir. —auto-pull’u içerir — tek başına derlemeden önce tam yenilemeli bir çekme çalıştırır. Hedef almaz, bu yüzden tek bir bağımlılıkla sınırlandırılamaz: tek bir sabitlemeyi benimsemek veya bırakmak için bunun yerine diğer tüm sabitlemeleri değiştirmeden tutan aggrega pull —upgrade —release |
--verify-determinism | false | Her düğümü iki kez işler ve üretilen baytları karşılaştırır; herhangi bir düğümün iki işlemesi farklıysa derlemeyi durdurur. Varsayılan olarak kapalıdır. Bir sağlayıcının deterministik biçimde işlediğini doğrulamak için kullanın — aynı girdi bayt düzeyinde aynı çıktı verir — GitOps farkı ve bayt düzeyinde aynı çıktı güvenceleri buna dayanır |
--yes | false | Etkileşimsiz kullanım için —upgrade onayını önceden yanıtlar. Yalnızca o istemi etkiler: yenileme yapmayan bir derleme hiçbir şey sormaz, bu yüzden onu vermek orada hiçbir davranışı değiştirmez |