Kimlik bilgisi modeli
Tek bir ek ailesi
Aggrega’da bir kimlik bilgisi bir Feature’dır. Diğer tüm Feature’larla aynı yüzeyde, aynı anahtar sözcük altında ve aynı biçimde eklenir. Burada geliştirici, veritabanının kimlik bilgisini Aggregate’te ekler ve konumlayıcısını values içine yazar:
# the Aggregate — its parameters and the components' own values left outspec: components: api: type: core/compute/server db: type: core/datastore/mariadb features: root_password: # a credential Feature type: core/secret-value:1.0.0 values: key: MARIADB_ROOT_PASSWORD origin: "{{ .parameters.db_root_pass }}"operatör ise Release’te sunucuya bir metrik toplama hedefi ekler, çünkü core/prometheus-exporter’ın aldığı her girdi — toplamanın bağlantı noktası, yolu ve aralığı — operasyoneldir, bu yüzden infra içine yazılır:
# the Release — the api's own infra and the db's entry left outspec: components: api: features: metrics: # an operational Feature type: core/prometheus-exporter:1.0.0 infra: port: http # the named port of the api's ServiceTek bir ek anahtar sözcüğü (features:), tek bir işleme bağlamı biçimi (.features.<name> ve bir bağlantı üzerinde yazılan bir ek için bağlantı altındaki aynı biçim, .context.uses.<alias>.features.<slot>), tek bir yürütme sırası ve tek bir çıktı koordinatları kümesi vardır — bir bileşen üzerindeki ek için, eklendiği bileşen ve ardından eklendiği ad; hedefin düzeni bu ikisini bileşenin kendi dizininin yanında bir <component>--<instance>/ dizini olarak da taşısa, bir <component>--<instance>-- dosya adı öneki olarak da taşısa. Ekler arasında değişen şey ne ürettikleridir — enjekte edilen bir değer, başvurulabilir bir kaynak, bir sidecar, bir bulut kimliği — bildirildikleri yüzey değil.
Bir kimlik bilgisi Feature’ı, katalog varlığında feature.aggrega.ai/kind: secret etiketini taşır. Bu etiket betimleyici meta veridir: bir okuyucuya, bir katalog sitesine ve bir etiket seçicisine Feature’ın ne için olduğunu söyler. Hiçbir derleyici dalı onu okumaz ve hiçbir davranış ona bağlı değildir. Davranış, bir operatörün Feature türünü eşlediği FeatureRecipe’ten gelir.
Tek cümlelik zihinsel model: tek bir ek türü vardır; değişen, onun ne ürettiğidir.
Yuvalar ve serbest ekler
Bir Component veya Feature, featuresSchema içinde yuvalar bildirebilir:
spec: featuresSchema: root_password: required: true inject: [] # blackbox — the Recipe delivers it selector: "feature.aggrega.ai/kind=secret" user_password: inject: [env, file] # transparent — the developer may dictate deliveryÖrnek adı bildirilmiş bir yuvayla eşleşen bir ek, o yuvayı doldurur. Başka herhangi bir ad altındaki ek serbest bir ektir: varlık onu istememiştir ve varlığın istediği her şeyin yanında işlenir. Bildirilmiş bir yuva için üretilen şema açık kalır, bu nedenle bir yuva bildirmek bloğu serbest eklere asla kapatmaz. Tek bir biçim işlenmek yerine durdurur: Feature’ı orada hiçbir şeyin bağlamadığı bir yuvanın selector’ını karşılayan, bileşenin kendisi üzerine yazılmış bir ek; bu, serbest bir ek değil, yanlış ad altında yazılmış bir doldurmadır.
Bir yuvanın kısıtlayabileceği iki şey:
inject— bir Workload’ın yuvayı dolduran şey için seçebileceği teslim mekanizmaları. Boş bir liste bir kara kutu yuvadır: onu Recipe’nin kendi mekanizması teslim eder (örneğin bir chart’ınexistingSecretayarı) ve bir Workload ona bir konteynerden başvuramaz.selector— dolduran Feature’ın etiketlerinin karşılaması gereken bir etiket seçici dizesi.kind=secretetiketi burada işe yarar: bir yuvanın yalnızca bir kimlik bilgisiyle doldurulmasını isteyen varlık yazarı bunu bir seçiciyle belirtir ve denetim, derleyicinin statik analiz sırasında yaptığı bir etiket kümesi değerlendirmesidir.
Bir yuvanın yapabileceği üçüncü şey, sonunda bağlanmış olmayı talep etmektir. required: true yuvanın adını zorunlu kılar: hiçbir şey onu bağlamadığında derleyici statik analiz sırasında, yuvayı ve onu bildiren bileşen türünü adlandıran bir tanılamayla durur. Talep, her kapsam kademeli olarak uygulandıktan sonra bileşenin sahip olduğu ek kümesine karşı okunur; bu nedenle bileşenin üstünde sağlanan bir ek, yuvayı bileşen üzerine yazılmış bir doldurmayla tam olarak aynı şekilde bağlar.
İkinci bir yüzey farklı bir talebi ifade eder. Tekrarlanabilir Component ek açıklaması features.aggrega.ai/requiredType.<label> bir varlık zorunluluğu bildirir: en az bir ek, ek açıklamanın adlandırdığı Feature türünü herhangi bir ad altında ve herhangi bir kapsamda taşımalıdır ve hiçbir şeyin karşılamadığı bir zorunluluk, aynı statik analiz sırasında kendi tanılamasıyla durur. İkisi asla birbirinin yerine geçmez — bir yuva, adlandırılmış bir bağlama noktasının bağlı olup olmadığını sorar, bir zorunluluk ise herhangi bir ekin adlandırılmış bir türü taşıyıp taşımadığını — bu nedenle Recipe’sinin neyin eklendiğini okuması gereken bir varlık bir yuva bildirir, sözleşmesi yalnızca bir yeteneğin mevcut olmasını talep eden bir varlık ise bir zorunluluk bildirir.
Derleyicinin garanti ettikleri ve etmedikleri
Bu bölüm yükü taşıyan bölümdür. Aggrega bir ahead-of-time derleyicidir ve garantileri, “secret” sözcüğünün okuyucuyu varsaymaya yönelttiğinden daha dardır.
Derleyici bir kimlik bilgisini asla çözümlemez. aggrega build sırasında bir bulut API’sinde kimlik doğrulaması yapmaz, bir kasayı okumaz ve materyal getirmez. Bir kimlik bilgisi ekinin values ve infra değerleri grafı geçerek işleme bağlamına opak skalerler olarak ulaşır ve bir FeatureRecipe bunları hedef platformun beklediği yapıta işler. Çözümleme daha sonra, kümede veya IaC durum yöneticisinde, işlenmiş yapıtın işaret ettiği şeye karşı gerçekleşir.
Derleyici bir işaretçiyi bir materyal değerinden ayırt edemez. Bir skalerin ne anlama geldiğinden bağımsızdır (bkz. 05-invariants.md). Konumlayıcısı bir depo koordinatı (path, key, bir ARN) taşıyan bir kimlik bilgisi eki, o koordinata bir başvuru işler; konumlayıcısı materyalin kendisini taşıyan bir kimlik bilgisi eki ise materyali olduğu gibi çıktı dosyasına işler. Her ikisi de geçerlidir ve derleyici, onları ayırt etmenin hiçbir yolu olmadığından ikisine de aynı şekilde davranır.
Dolayısıyla garantinin dürüst ifadesi şudur:
Aggrega, derleyicinin hiçbir çözümleme yapmadığını garanti eder. İşlenmiş çıktının materyal içermediğini garanti etmez — bu tamamen hangi kimlik bilgisi Feature’ının eklendiğine ve yazarının içine ne koyduğuna bağlıdır;
valuesiçinde geliştirici ya dainfraiçinde operatör.
İçselleştirilmeye değer iki sonuç:
- İşlenmiş bir yapıt ağacı, en çok materyal taşıyan eki kadar hassastır.
dist/’e buna göre davranın: herhangi bir ek satır içi materyal taşıyorsa, ağaç materyal barındırır. - Kataloğun kendi
core/secret-valuevecore/referenced-secretaileleri, bir değeri doğrudan kabul eden biçimler içerir. Gerçek dağıtımların yerel geliştirme için bir yola ihtiyacı olduğu için vardırlar ve bu konuda dürüsttürler: birlikte gelen örnekler, işlenmiş bir örnekteki materyalin gerçek bir kimlik bilgisi olmadığı açıkça görülsün diye bariz yer tutucular (dev-root-pw-change-me) kullanır. Materyal taşımaması gereken bir dağıtım için, FeatureRecipe’i veri yayan değil bir getirme kaynağı (birExternalSecret, bir kasadan getirme özel kaynağı, provider’a özgü bir gizli bilgi başvurusu) yayan, depo destekli bir kimlik bilgisi Feature’ı ekleyin.
Standart kitaplığın uzlaşımı, bir kimlik bilgisinin bir values bloğuna yazılmak yerine bir ek olarak istenmesidir; böylece yerel geliştirme doldurmasını depo destekli bir doldurmayla değiştirmek, geliştirici niyetinde bir düzenleme değil bir Manifest değişikliği olur. Bu, kataloğun izlediği bir uzlaşımdır, derleyicinin zorladığı bir kural değil.
Bildirilmiş hassasiyet
Yukarıdaki bölüme göre derleyici bir işaretçiyi bir materyal değerinden ayırt edemez — ama bir yazar edebilir ve bunu söyleyebilir. Aggrega’da hassasiyet, bir bildirim üzerindeki bir ek açıklamadır: bir katalog varlığının yazarı neyin gizli materyal taşıdığını belirtir ve derleyici geri kalanını bu ifadeden ve zaten kurmuş olduğu bağlantılardan türetir. Bir değerden hiçbir şey çıkarılmaz ve bir alanın adından hiçbir şey tahmin edilmez.
Tam olarak iki yerde yazılır ve bu yerler gerçekten farklı iddialar taşır.
Bir şema yaprağında — bu veri gizli materyaldir. Bir values, infra veya provides yaprağı sensitive: true bildirir:
spec: schema: values: origin: type: string required: true sensitive: true # the material key: type: string default: value # a data key — a locator, not materialBir ek yuvasında — bu noktayı ne bağlarsa bağlasın gizli materyal işler. Bir featuresSchema yuvası sensitive: true bildirir:
spec: featuresSchema: password: selector: "feature.aggrega.ai/kind=secret" sensitive: true inject: [env]İki düzey birbirinin kolaylık amaçlı bir kopyası değildir ve başvurulabilir kimlik bilgisi biçimi bunun nedenini gösteren örnek durumdur. Başvurulabilir bir kimlik bilgisi provides.name ve provides.key’i yayımlar — kaynağın konumlayıcısı ve içindeki veri anahtarı — ve ikisi de hassas değildir: bir Kubernetes Secret’ının adı herkese açıktır, içindeki anahtar da öyle. Her ikisi de tüketicinin kendi manifestine açık metin olarak bir secretKeyRef biçiminde işlenir. Yine de o kimlik bilgisinin doldurduğu yuva tartışmasız biçimde gizli materyal işler. Tek bir düzey iki gerçeği birden ifade edemez: yuvanın hassas okunması için yayımlanan konumlayıcıları işaretlemek, onlar hakkında yanlış bir şey söylemek ve bu hatayı bildirimin okunduğu her yere taşımak olurdu.
Bu iki bildirimden derleyici, her ek için ekin hassas olarak bildirilmiş materyal işleyip işlemediğini türetir — eklenen Feature hassas bir yaprak bildirdiğinde veya bağladığı yuva bir tane bildirdiğinde doğrudur, ikisinden biri tek başına yeterlidir. Bunu, her yazım kapsamı birleştirildikten sonraki hâliyle ekten türetir; bu nedenle daha dar bir doldurmanın yerini aldığı daha geniş kapsamlı bir bildirim kalıcı olmaz ve bir yuvanın talebi gerçekten kazanan doldurmaya uygulanır. Hiç hassas yaprak bildirmeyen bir kimlik bilgisi Feature’ı — çünkü materyal hedef motora aittir ve yazar hiçbir şey yazmaz — hassas bir yuvayı bağladığında yine de hassas bir ek üretir.
Tavan, açıkça ifade edilmiş hâliyle
“Hassas” sözcüğü okuyucuyu bir gizlilik mekanizması beklemeye yöneltir. Öyle bir mekanizma değildir ve garanti, adın düşündürdüğünden beş belirli açıdan daha dardır:
- Şifrelemez. Hiçbir şey sarmalanmaz, mühürlenmez veya dönüştürülmez.
- Derlemenin kararını değiştirmez, bir istisnayla. Hiçbir derleme bir bildirim eksik olduğu için durmaz ve kimlik bilgisi varlıkları hiçbir bildirim taşımayan bir katalog başarıyla derlenir. Hiçbir değer, bir bildirim var olduğu için kabul veya reddedilmez; yalnızca bir CloudFormation Recipe’inin veya FeatureRecipe’inin
valuesMapping’i, kaynaklı bir şablonun parametrelerini doldurmak için hassas olarak bildirilmiş bir değeri okuduğunda: orada eşlemenin bağladığı her sabit değer reddedilir, bu nedenle bir bildirim eklemek başarılı olan bir derlemeyi duran bir derlemeye dönüştürebilir — bkz. A secret bound to a CloudFormation parameter would be written into the template (Bir CloudFormation parametresine bağlanan bir gizli bilgi şablona yazılırdı). Diğer her yerde, mevcut bir kataloğa bildirim eklemek başarılı olan her derlemeyi başarılı bırakır. - İşlenmiş çıktının materyalden arınmış olduğunu garanti etmez. Yukarıda belirtilen garanti değişmez: bir yapıtın materyal taşıyıp taşımadığı, hangi doldurmanın eklendiğine ve yazarının içine ne koyduğuna bağlıdır. Satır içi verilen, hassas olarak bildirilmiş bir değer, derlemenin onu işlediği her yerde bildirilmemiş bir değerle tam olarak aynı şekilde işlenir — yukarıdaki CloudFormation reddi bir sabit değeri işlemek yerine durdurur ve bir iç işlev, metni de dahil olmak üzere verildiği gibi yazılır — ve
dist/en çok materyal taşıyan eki kadar hassas kalır. - Bir teslim mekanizmasını zorlamaz. Bir bildirim, satır içi bir değeri bir depo başvurusuna dönüştüremez ve bir yuvanın
injectizin listesinin izin verdiklerini daraltmaz. Teslimi zorlamak, yazarın hiç bildirmediği bir kaynağı yaymak anlamına gelirdi; hayalet altyapı yasağı değişmezinin yasakladığı da tam olarak budur — bkz. 05-invariants.md. - Çoğu hedefte işlenmiş hiçbir baytı değiştirmez ve bu hedeflerde hiçbir zaman değiştirmeyecektir. İki yerleşik render yolu, ürettikleri çıktıda bildirime göre davranır (Helm, Helm-Chart ve Compose sağlayıcıları da onu okur, ancak yalnızca işaretlenmiş bir değeri bir hatanın metninin dışında tutmak için): Terraform sağlayıcısı, bildirilmiş hassas materyal taşıyan, projeye dahil edilmiş bir modülün girdisini Terraform’un kendi hassasiyet özniteliğiyle işaretler — bkz. language-reference/providers/terraform.md “Hassas olarak bildirilmiş modül girdileri”; bir Recipe’nin
valuesMapping’i ya da bir bileşene eklenmiş bir Feature’ın FeatureRecipe’sinin eşlemesi girdi adlarını uydurduğunda, hiçbir girdi bu özniteliği taşıyamaz ve build bunu belirten bir uyarı yazdırır, bkz. A declared-sensitive value reaches the target through a values mapping (Hassas olarak bildirilmiş bir değer hedefe bir values eşlemesi üzerinden ulaşıyor) — ve CloudFormation sağlayıcısı yukarıda açıklanan literal bağlamaları reddeder; bu da baytları değiştirmek yerine build’i durdurur. Diğer her yerde, mevcut bir kataloğun tamamına bildirim eklemek işlenmiş her yapıtı aynı bırakır. Bunun ötesindeki tavan, şimdiye kadar neyin inşa edildiğiyle ilgili bir konu değil, yapısaldır: bir bildirim, işlenmiş bir yapıta ancak kendi dili bir hassasiyet kavramı taşıyan bir hedef platformda ulaşabilir — o platformun anladığı, bir değeri nasıl sakladığını değil nasıl görüntülediğini yöneten bir bildirim. Böyle bir kavramı olmayan bir hedefte bir bildirimin dönüşebileceği hiçbir şey yoktur; bu nedenle aynı girdi, bildirimle ya da bildirimsiz, kalıcı olarak aynı şekilde işlenir.
Bir bildirimin değiştirdiği tek şey, CLI’ın bir insanın okuması için yazdırdığıdır. Hassas olarak bildirilmiş bir değer, geçiş başına izlemede ve inspect düzenlerinde sabit bir yer tutucuyla değiştirilir; anahtar korunur, yalnızca değer gizlenir. Bu, kimsenin dağıtmadığı yüzeylerde verilmiş bir görüntüleme kararıdır ve işlenmiş yapıtlar, dağıtılan şey oldukları için olduğu gibi yayılır.
Derleyicinin değeri anahtarla tanımlayabildiği yerlerde — bildirilmiş bir yaprak veya bildirilmiş bir provides anahtarından materyal taşıyan bir teslim anahtarı — değiştirme tamdır. Bir şablonun zaten başka bir belgeye yazdığı bir değer, değiştirilecek bir anahtar taşımaz, çünkü işlenmiş bir belge her karakterin hangi bildirimden geldiğine dair hiçbir şey kaydetmez ve bunu geri kazanmak içeriği incelemek anlamına gelirdi. Bu yüzden izleme, böyle bir belgeyi, hassas olarak bildirilmiş verileri zaten yer tutucu olarak okunan bir bağlama karşı aynı şablonu ikinci kez değerlendirerek gösterir ve sonucu, işlenmiş olan şey olarak değil yeniden işleme olarak etiketler: bir değerin içeriğine göre dallanan bir şablon, bir yer tutucuya karşı farklı işlenir ve hiçbir bildirimin adlandırmadığı bir veri değişmeden aktarılır. Yüzeyler, bu etiketleme ve sınırları language-reference/vocabulary/compact-form-authoring.md “Bir yaprağı hassas olarak bildirme” bölümündedir.
Dolayısıyla bu eksenin sağladığı şeyin dürüst ifadesi:
Bir hassasiyet bildirimi, varlıkla birlikte taşınan bir yazar niyeti ifadesidir; böylece araçlar ve ilkeler bir dağıtımın neyi işlediği hakkında akıl yürütebilir. Onu koruyan bir mekanizma değildir.
Materyali korumak, bu bölümün geri kalanında söylendiği gibi, gizli bilgi deposunun, kümenin ve işlenmiş ağacı işleyen işlem hattının görevi olmaya devam eder.
Bir kimlik bilgisi bir konteynere nasıl ulaşır
Geliştirici tarafından değil, ekin FeatureRecipe’i tarafından seçilen iki teslim biçimi:
Enjekte edilen değer. FeatureRecipe bir injectMapping bildirir ve hiçbir kaynak bildirmez. Çıktısı, temel Recipe işlenmeden önce tüketen bileşenin teslim borusuna derinlemesine birleştirilir; böylece .context.inject.env.<KEY>’i okuyan bir Recipe değeri alır. Bağımsız hiçbir şey yayılmaz.
Tek bir anahtar altında teslim edilen iki kimlik bilgisi, her iki eki de adlandırarak derlemeyi durdurur: başka bir eklenmiş Feature’ın — o Feature’ın kendi eşlemesi veya kendi inject: bloğu aracılığıyla — zaten teslim ettiği bir anahtarı yazan bir eşleme birleştirilmek yerine reddedilir; böylece bir kimlik bilgisi asla bir başkasının yerine sunulmaz. Kural, nereye eklenmiş olursa olsun ve bileşen üzerinde mi yoksa bir bağlantı üzerinde mi bir yuvayı dolduruyor olursa olsun her ek için aynıdır. Bileşenin kendi inject: bloğunun veya bağlantılarından birinin teslim ettiği bir anahtarın yerine geçen bir eşleme, yönlendirme Features’ının dayandığı araya girmedir ve geçerli kalır.
Başvurulabilir kaynak. FeatureRecipe bir source, workload, artifacts ve/veya valuesMapping bildirir, dolayısıyla bir kaynak yayar — genellikle platforma özgü bir Secret. O kaynağın kimliğini kendi provides’ı aracılığıyla yayımlar ve bir tüketici onu .features.<name>.provides.name / .provides.key olarak geri okur. Kaynağın kendi adı aynı yayımlanmış provides’tan türetilir; böylece tüketicinin okuduğu ad ile kaynağın taşıdığı ad, birbirinden sapabilecek iki türetme değil, tek bir değerlendirilmiş dizedir.
Bir Recipe’in Workload’ı, başvurulabilir bir doldurmayı bir konteynerin attachments: eşlemesi aracılığıyla tüketir:
workload: | containers: main: attachments: DB_PASSWORD: from: root_password # a slot the Component declares as: envSentezleyici başvuruyu yuvanın yayımlanmış provides’ından çözümler — as: env için bir Kubernetes secretKeyRef’i, as: file için gizli bilgi destekli bir birim. Recipe yazarı yalnızca yuva adını ve mekanizmayı yazar.
Bir FeatureRecipe ikisini birden yapabilir: teslim borusunu yeniden yazmak ve bir kaynak yaymak. Ayrıca her ek ailesi için aynı şekilde çalışan Wasm adımlarından oluşan bir pipeline bildirebilir — bir kimlik bilgisi eki, ana bileşenin işlenmiş belgelerini davet üzerine tıpkı operasyonel bir ekin yapabileceği gibi dönüştürebilir.
Kimlik bilgisini kim adlandırır
Bir kimlik bilgisinin konumlayıcısı — gizli bilginin adı, getirilecek depo girdisi, teslim edilecek değer — onu bilen kişi tarafından yazılır ve bu her zaman geliştirici değildir. Release’in bağladığı bir bağlantının Aggregate’te bir girdisi yoktur ve Release hiçbir yere values yazmaz; bu nedenle konumlayıcısını yalnızca values’tan alan bir kimlik bilgisi böyle bir bağlantıda ya da Release’in oluşturduğu herhangi bir ekte asla adlandırılamazdı.
Bu yüzden bir çağıranın konumlayıcısını taşıyan her standart kitaplık kimlik bilgisi Feature’ı — core/referenced-secret, core/referenced-secret-set, core/secret-value ve core/secret-provided — onu iki yazardan herhangi birinden kabul eder: Aggregate’te ekin values’ı içinde geliştiriciden veya Release’te onun infra’sı içinde operatörden. Yaprağın her iki sütunda da tek bir adı, tek bir biçimi ve tek bir sensitive: true bildirimi vardır ve her gerçekleştirme onu taşıyan sütunu okur. Release’in values: yasağı değişmez: operatörün konumlayıcısı infra’dır. Konumlayıcı almayan Features — core/random-password, core/generated-secret — etkilenmez.
Tam olarak bir tane, Feature tarafından sağlanır. Bir ek, konumlayıcıyı tek bir sütunda taşır; asla ikisinde birden ve asla hiçbirinde değil. Hiçbir sütunun şeması bunu ifade edemez, çünkü her sütun kendi başına doğrulanır; bunu her Feature’ın kendi assertions bloğu yapar ve onu ihlal eden bir ek, Feature’ı, eki ve bileşeni adlandırarak derlemeyi durdurur. Bu, her Feature onaylamasının korunduğu şekilde korunan katalog varlığının sözleşmesidir: derleyici, Feature’ın yazarının yazdığı şablonu değerlendirir ve kimlik bilgileri, sütunlar veya konumlayıcılar hakkında kendine ait hiçbir kural tutmaz.
Olduğu yerde kalanlar. Diğer her alan kendi sütununu korur — başvurulabilir bir kimlik bilgisinin veri anahtarı hâlâ values içine yazılır, bu yüzden yalnızca Release’in oluşturduğu bir ek onun varsayılanını okur — ve core/secret-provided hâlâ yalnızca ekin kendi inject: bloğu aracılığıyla teslim eder; bu bloğu yalnızca Aggregate yazar ve bir bağlantının eki onu asla taşımaz.
Tek bir kimlik bilgisini tüketiciler arasında paylaşmak
Kimlik bilgisini tüketici tutabilir. Bir slot, kimlik bilgisine ihtiyaç duyan varlığa aittir ve bu çoğu zaman çağrılan şey değil, çağıran taraftır: dışarıya bağlanırken bir anahtar sunan bir bileşen, o anahtarın slotunu kendi katalog varlığında, üzerinden bağlandığı sokette bildirir; böylece anahtar, sunulduğu bağlantıda tutulur — ve bir uses kenarındaki hiçbir şey hedefi bir anahtar sağlamakla yükümlü kılmaz. core/ai-agent/crewai yerleşik biçimdir — model soketi, feature.aggrega.ai/kind=secret seçicisini, inject: [env] ve sensitive: true taşıyan isteğe bağlı bir credential slotu bildirir ve bir Aggregate bu slotu bağlantının altında, uses.model.<alias>.features.credential konumunda doldurur. Standart kütüphanenin model bileşenlerinin bir tüketicinin okuması için yayımladığı şey bir kimlik bilgisi değil, bir sunum konumu ve bir model adıdır; bu nedenle ajanın o uç noktayı çağırırken sunduğu anahtar ajan tarafından bildirilir ve ajanın bağlantısında tutulur. Slot isteğe bağlıdır, ancak kataloğunun component.aggrega.ai/hosting: managed olarak etiketlediği bir modele ulaşan ve hiçbir kimlik bilgisi taşımayan bir bağlantı, kendi values alanları modelin kimlik bilgisi gerektirmediğini unauthenticated: true ile belirtmedikçe build’i durdurur — bu, ajanın katalog varlığının taşıdığı ve derleyicinin, etiketi bir dize olarak okuyarak, herhangi bir doğrulamayı değerlendirdiği gibi değerlendirdiği bir doğrulamadır. Bağlandığı model bileşeni, kendi çağıranları için kendine ait bir anahtar tutabilir — core/ai-model/vllm tam olarak bunun için bir api_key slotu bildirir — ve ikisi ayrı bağlama noktalarıdır: bir ek, bir slotu bildirildiği yerde, bileşende veya bağlantıda, adıyla bağlar; bu nedenle birini doldurmak diğeri hakkında hiçbir şey söylemez.
Aşağıdaki iki biçimi gerçek birer dağıtım seçimi yapan da bu yerleşimdir: slot tüketicide olduğunda, bir build her tüketiciye kendi anahtarını verebilir, bir diğeri ise hepsine aynı anahtarı verebilir ve aralarında hiçbir katalog varlığı değişmez.
Aynı katalog varlığı her iki biçime de hizmet eder ve hangisi olacağını yazar seçer:
- Tüketici başına. Her tüketici kendi slotunu kendi kimlik bilgisi ekiyle doldurur — bileşende ya da, slot bir sokete aitse, kendi bağlantısında. Her biri kendi işlenmiş kaynağını alır.
- Paylaşılan. Bir bileşenin bildirdiği bir slot için tek bir kimlik bilgisi paylaşılan bir kapsamda bir kez eklenir — Aggregate’teki bir alt sistem, Release’teki bir sınır — ve o kapsamdaki her bileşene basamaklanır. Bir soketin bildirdiği slot bağlantı başına doldurulur ve hiçbir şey bir bağlantının içine basamaklanmaz; bu nedenle orada paylaşılan biçim her bağlantıda yazılır: her bağlantının kimlik bilgisi tek bir parametreyi okur. Tüketicilerin tek bir fiziksel kaynağa başvurması gerektiğinde, o parametre o kaynağı adlandırır — existing-Secret gerçekleştirmesine bağlanan
core/referenced-secret, her bağlantıyı adıyla tek bir Secret’a yönlendirir ve üretilen bir kimlik bilgisi, aşağıda anlatıldığı gibi, tek bir istek ve çok sayıda başvurudur.
Paylaşılan biçimin nasıl işlendiğini kesin olarak belirtmek gerekir, çünkü aksini varsaymak kolaydır: paylaşılan bir ek, tüketici başına bir kaynak işler; her biri tek bildirimden gelen aynı materyali taşır. İşleme bileşen başına çalışır ve bu nedenle {{ .context.instance_id }}-{{ .attachment_name }} ifadesinden türetilen bir kaynak adı tüketiciye göre farklılaşır. Paylaşılan şey tek bildirimdir; üretilen kaynaklar tek bir kaynakta tekilleştirilmez. Her bağlantıda okunan tek bir parametre, bir kaynak işleyen bir gerçekleştirme altında aynı şekilde işlenir — bağlantı başına bir tane; ekin adı bağlantının takma adı, bir nokta ve slottan oluşur.
Bir dağıtımın, birkaç tüketicinin okuduğu tam olarak tek bir fiziksel Secret’a ihtiyacı varsa, bunu FeatureRecipe’si sınır kapsamında (executionScope: boundary) çalışan bir kimlik bilgisi Feature’ı ile ifade edin; bu, bileşen başına bir kez yerine sınır için bir kez işler.
Bir bağlantının iki ucunun da tuttuğu bir anahtar
Bir anahtarı denetleyen bir sunucu ve onu çağıran bileşen, o anahtarı her biri kendi tarafında tutar. Sunucu, doğruladığı anahtarı kendi Component’inin bir slotunda tutar — core/ai-model/vllm, core/ai-model/tei ve core/ai-model/tgi her biri api_key bildirir; LiteLLM modeli ve ağ geçidi de LiteLLM’in ana anahtar dediği anahtar için aynısını yapar — ve Recipe’si, slotu dolduran şeyi sunucunun okuduğu değişken olarak teslim eder. Çağıran, sunduğu anahtarı kendi tarafında tutar: onu sunduğu bağlantıda, soketinin bildirdiği bir slotta — core/ai-agent/crewai bileşeninin model soketinin credential bildirmesi gibi — ya da Component’i anahtarı kendi üzerinde bildiriyorsa, o slotta, kurduğu her bağlantı için. Hiçbir uç diğerinin eklerini görmez: bir bağlantıdaki ek yalnızca çağırana düşer ve bir sunucunun işlenmiş çıktısı, ona ulaşan bağlantılar ne taşırsa taşısın aynıdır. Sunucu bir çağıranın hangi anahtarı tuttuğunu asla öğrenmez ve çağıran yalnızca sunucunun yayımladığını okur — bir adres ve bir model adı. İki uç uyuşur, çünkü Aggregate ikisini de tek bir parametreden besler:
spec: parameters: model_key_secret: { type: string } components: model: type: core/ai-model/vllm values: { model: Qwen/Qwen2.5-0.5B-Instruct } features: api_key: # the key the server verifies type: core/referenced-secret values: origin: "{{ .parameters.model_key_secret }}" key: api-key router: type: local/gateway/model-router # its `models` socket declares a `credential` slot uses: models: local: target: model features: credential: # the key the caller presents type: core/referenced-secret values: origin: "{{ .parameters.model_key_secret }}" key: api-keyBunun tek bir sır mı yoksa iki sır mı olduğu, iki ucun sırları nerede çözdüğünden kaynaklanır. Bir sağlayıcı bir sırrı bir sır kapsamı içinde başvuruyla çözer: helm üzerinde bir Kubernetes ad alanı, compose üzerinde bir Compose projesi, terraform üzerinde bir sınırın kök yapılandırması ve cloudformation üzerinde, dağıtıldığı AWS hesabı ve bölgesinde bir yığın. İki uç tek bir kapsamdaysa tek bir sır kaynağına başvururlar. Farklı kapsamlardaysa her uç, aynı depo girdisinden gerçekleştirilen kendine ait bir sır kaynağı tutar. Her ucun gerçekleştirmesini Manifest seçer — Feature türüne göre ya da tek bir ek için adına göre; bir bağlantının eki için bu ad <alias>.<slot> biçimindedir (yukarıdaki local.credential). Tek bir parametre ikisini de beslediğinden, iki gerçekleştirme origin değerini aynı türden bir konumlayıcı olarak okur: ikisi de bir Secret’ın adı, ikisi de bir depo girdisinin anahtarı ya da ikisi de değerin kendisi.
helm üzerinde, iki uç tek bir ad alanındayken core/referenced-secret öğesini helm/k8s-existing-secret ile bağlamak ve parametreyi o ad alanında bulunan bir Secret’ın adıyla, model-keys ile karşılamak, iki ucun da ona adıyla başvurmasını sağlar ve hiçbir Secret işlenmez. Sunucunun konteyneri şunu taşır:
- name: VLLM_API_KEY valueFrom: secretKeyRef: name: model-keys key: api-keyve yönlendiricinin Recipe’si aynı adı ve anahtarı kendi bağlantısından, .context.uses.local.features.credential.provides konumunda okur. İki uç farklı ad alanlarındayken, onu helm/k8s-external-secret ile bağlamak ve parametreyi bir depo girdisinin anahtarıyla karşılamak, her uca kendi ad alanında kendine ait bir ExternalSecret verir; ikisi de o tek girdiyi getirir. compose üzerinde iki uç da aynı ${VAR} başvurusunu taşır; Docker Compose bunu tek projenin başlatıldığı ortamdan yerine koyar. Bu yerleşim, standart kütüphane kataloğunun izlediği bir uzlaşımdır; derleyici iki uç arasında hiçbir şeyi karşılaştırmaz.
Tek bir anahtar her çağırana hizmet eder. vLLM, TEI ve TGI her biri tek bir anahtarı denetler; bu nedenle her çağıran aynı anahtarı sunar ve sunucu, ona kaç bağlantı ulaşırsa ulaşsın, bir çağıranı diğerinden ayırt edemez. Bu, sunucunun kendi sınırıdır. TGI anahtarını büyük/küçük harf ayrımı gözetmeden eşleştirir; bu nedenle yalnızca harf büyüklüğünde farklılaşan iki anahtar onun için tek bir anahtardır. LiteLLM modeli ve ağ geçidi, defter tutma veritabanları ekli olduğu sürece kendi verdikleri anahtarları da kabul eder.
Hedefin ürettiği bir kimlik bilgisi
Bir Release kimlik bilgisi sağlamadığında, bir katalog varlığı çoğu zaman bir geliştirme varsayılanına başvurur — bir Recipe’deki satır içi bir değer, bir modülün parametresindeki bir varsayılan. Bu değer kataloğun her okuyucusu için aynıdır; bu da değerlendirme için kabul edilebilir, başka hiçbir şey için değil. core/random-password buna duyulan ihtiyacı ortadan kaldırır: kimlik bilgisini kimse yazmaz, çünkü onu hedef üretir.
Parolanın üretildiği yer build olamaz. Build’in çıktısı girdisinin saf bir fonksiyonudur ve hiçbir zaman bir sırrın değerini taşımaz; bu nedenle build sırasında çekilen bir parola her build’de değişir ve işlenmiş dosyalarda dururdu. Bunun yerine FeatureRecipe bir istek işler — doldurduğu sır kaynağını adlandıran bir üreteç kaynağı — ve değeri hedef dağıtım sırasında çeker:
helmüzerinde, kümedeki bir denetleyici: birExternalSecretaracılığıyla uzlaştırılan External Secrets Operator parola üreteci ya da birStringSecretuzlaştıran kubernetes-secret-generator denetleyicisi;terraformüzerinde, yapılandırma uygulandığında çekilen, random sağlayıcısınınrandom_passwordkaynağı;cloudformationüzerinde, yığın onu oluşturduğunda kendi dizesini üreten bir Secrets Manager sırrı.
Her durumda işlenmiş çıktı üreteci ve sır kaynağını adlandırır ve hiçbir değer taşımaz. Bu, build’in sahip olduğu şeyin bir özelliğidir, eklediği bir koruma değil: değer, hedef onu oluşturana kadar hiç var olmaz. Hedefin onu daha sonra nerede tuttuğu hedefin işidir — Terraform onu plan ve durumda, bir küme ise bir Secret’ta tutar.
Hedefte neyin çalışıyor olması gerekir. Bir istek yalnızca onu karşılayan bir şeyin bulunduğu yerde karşılanır. helm üzerinde bu denetleyicidir ve derleyici, çalışan bir denetleyici olup olmadığını bilmek için kümeyi inceleyemez; bu nedenle helm FeatureRecipes, Release ek üzerinde infra.control_plane_present: true ile ön koşulu onaylamadıkça build’i durdurur. terraform ve cloudformation üzerinde değeri apply ya da yığının kendisi üretir ve önceden hiçbir şeyin çalışıyor olması gerekmez.
Nerede kullanılamaz. Compose hiçbir denetleyici çalıştırmaz ve değer üreten bir kaynağı yoktur; bu nedenle orada hiçbir FeatureRecipe core/random-password öğesini gerçekleştirmez ve onu compose üzerinde bağlayan bir build, böyle bir FeatureRecipe olmadığı için durur. Hedefi compose olan bir Release, kimlik bilgisini core/secret-value aracılığıyla, tipik olarak Docker Compose’un yığın başlarken yerine koyduğu bir değişken başvurusu olarak sağlar.
Bir tüketici onu nasıl okur. core/random-password, core/referenced-secret ile aynı provides.name ve provides.key değerlerini yayımlar ve aynı feature.aggrega.ai/kind: secret etiketini taşır; bu nedenle kimlik bilgisi ailesini seçen bir slot onu kabul eder ve bir tüketici üretilmiş bir kimlik bilgisini, zaten var olan birini okuduğu gibi okur.
Birkaç tüketici bir tanesini nasıl paylaşır. Bir üreteç her istek için yeni bir değer çeker; bu nedenle önceki bölümdeki paylaşım kuralı daha keskin biçimde geçerlidir: paylaşılan bir kapsamda — ya da her tüketicide — eklenen üretilmiş bir kimlik bilgisi tüketici başına bir istek işler ve her istek farklı bir parola çeker; bir veritabanı ve istemcileri bunu kullanamaz. Birkaç tüketicinin paylaştığı tek bir üretilmiş kimlik bilgisi, tek bir istek ve çok sayıda başvuru olarak ifade edilir: bir bileşende, name değeri doldurduğu Secret’ı sabitleyen core/random-password ve diğerlerinde, existing-Secret gerçekleştirmesine bağlanmış ve aynı ada yönlendirilmiş core/referenced-secret. Tek bir parametreden yazıldıklarında ikisi birbirinden ayrışamaz ve işlenen çıktı, her tüketicinin başvurduğu tam olarak tek bir istek taşır.
core/random-password, core/generated-secret değildir. O Feature, bir kimlik bilgisini tüm yaşam döngüsüne zaten sahip olan bir motora — yönetilen bir veritabanına, bir veritabanı denetleyicisine — teslim eder ve hiçbir şey işlemez. core/random-password ise isteğin kendisini, Recipe’si kendisine bir kimlik bilgisi teslim edilmesini bekleyen bir iş yükü için işler.
Ek önceliği
Bir ek aynı anda birkaç kapsamda bildirilebilir. Çekişmeli bir alanın sahipliği, bu sırayla uygulanan üç kuralla çözülür:
- Köken. Açıkça yazılmış bir alan, her biri hangi kapsamdan gelmiş olursa olsun, ek açıklama güdümlü genişletmenin katkıda bulunduğu bir alana üstün gelir.
- Kompozisyon yetkisi. Dağıttığınız Aggregate’teki bir bildirim, onun oluşturduğu bir Aggregate’in içindeki bir bildirime üstün gelir; oluşturulan belge bildirimi daha dar kapsamda yapmış olsa bile.
- Özgüllük. Tek bir yazım düzeyi içinde, daha dar kapsam daha geniş olanı alan alan iyileştirir: bileşen düzeyindeki bir doldurma, aynı örnek adına sahip alt sistem genelindeki veya sınır genelindeki bir eki yalnızca andığı alanlar için geçersiz kılar ve atladığı alanlar daha geniş kapsamın değerlerini korur.
Geliştirici tarafı values, operatör tarafı infra sağlar; bu nedenle ikisi hiçbir zaman aynı alan için çekişmez. Konumlayıcısını iki taraftan birinden alan bir kimlik bilgisi Feature’ı, onu her sütun için bir tane olmak üzere iki alan olarak bildirir ve kendi doğrulaması ikisini birden taşıyan bir eki reddeder; bu nedenle orada da önceliğin bozacağı bir eşitlik yoktur. Öncelik yalnızca alan değerlerini yönetir; değerlendirmeyi yeniden sıralamaz, değerlendirme 10-compilation-pipeline.md içindeki basamaklama sırasını izler.
Biçimlendirilmiş bir dize talep eden eski chart’lar
Bir chart bazen içine materyal gömülü tek bir bağlantı dizesi ister — oracle://admin:PASSWORD@HOST:1521/DB. Önceden derleyen (ahead-of-time) bir derleyici bu dizeyi bir depo koordinatından oluşturamaz, çünkü materyali hiçbir zaman tutmaz. Desteklenen iki yol:
Küme tarafında şablonlama. Kimlik bilgisi FeatureRecipe’si, kasa operatörünün kendi şablonlamasını kullanarak dizeyi kümede biçimlendiren bir kaynak yayımlar. Uygulama daha sonra ortaya çıkan platform Secret’ına adıyla başvurur ve derleyici bu ilişkiyi materyali hiç tutmadan bağlamış olur:
{ "apiVersion": "external-secrets.io/v1beta1", "kind": "ExternalSecret", "metadata": { "name": "oracle-dsn-secret" }, "spec": { "target": { "name": "oracle-formatted-dsn", "template": { "engineVersion": "v2", "data": { "ORACLE_DSN": "oracle://admin:{{ .password }}@10.0.5.55:1521/PROD_DB" } } }, "data": [ { "secretKey": "password", "remoteRef": { "key": "arn:aws:secretsmanager:prod/oracle" } } ] }}Parametre yukarı taşıma. Aggregate tiplendirilmiş bir parametre bildirir ve çevreleyen CI işlem hattı değeri build sırasında Release’in parameters: alanı üzerinden sağlar — örneğin işlem hattının yazdığı ve Release’in parameters: { $import: ./ci-parameters.yaml } ile içe aktardığı bir dosya. Bu açık kaçış yoludur ve ödünleşimi görünür kılar: materyal artık build’in içinden akar, dolayısıyla işlenmiş çıktı onu taşır ve buna göre ele alınmalıdır.
Yerel geliştirme
Yerel geliştirme için örnek yol, geliştirici niyetini değiştirmeden bırakır ve bağlamayı değiştirir. Aggregate aynı kimlik bilgisi Feature türünü eklemeye devam eder; yerel Manifest bu türü depo destekli olan yerine yerel bir FeatureRecipe’ye eşler. Derleyici yine hiçbir şey getirmez — yerel FeatureRecipe yalnızca yerel çalışma zamanının çözdüğü sağlayıcıya özgü sözdizimini teslim eder: Compose için, hizmetin ortamına yazılan ${SECRET_NAME} gibi bir değişken başvurusu; Docker Compose bunu yığın başlarken kabuk ortamından veya bir .env dosyasından yerine koyar. Ortam değiştirmek bir Manifest düzenlemesidir.
Kimlik bilgileri etrafında veri yönetişimi
Aggrega veri şemalarını modellemez — satırlar, sütunlar, dosyalar uygulamanın konularıdır. Verinin yönetişim kimliğini etiketlerle modeller ve standart kütüphanenin uzlaşımı şudur:
- Veri, ontoloji etiketi onları durum bilgili ya da kaynak benzeri olarak işaretleyen bileşenlerde bulunur (
component.aggrega.ai/type: stateful-server,resource). Kuyruğa alınmış yükleri tutan bir ileti aracısı da bunlardan biridir: kendi diskine sahip olduğundastateful-server, Release barındırılan bir tanesini bağladığındaresourcetaşır ve altında göz atıldığımessagingrafı, ayrıcomponent.aggrega.ai/categoryeksenidir. compliance.aggrega.ai/data-class(public,internal,restricted) o veriye anlamsal bir kimlik verir. Uzlaşım anahtarı ve değerlerini sabitler, hangi bileşenlerin onu taşıdığını değil: hiçbir standart kütüphane Component’i onu taşımaz, çünkü bir bileşenin tuttuğu verinin sınıfı, ürünün bir özelliği değil, bir kuruluşun bileşeni nasıl kullandığına dair bir ifadedir; bu nedenle bir kuruluş bunu kendi Components’ında belirtir. Sıradan bir etikettir: etiket seçicileri onu değerlendirir ve bir operatörün eklediği bir yönetişim eklentisi onu okuyup bir build’i reddedebilir. Derleyicinin kendisi onu yorumlamaz ve hiçbir sınıfı diğerinin üstünde tutmaz — hangi sınıfların var olduğu ve nasıl sıralandıkları, eklenen politikanın kendi ayarlarıdır; ../language-reference/examples/policy-data-class-route/ örneğinde olduğu gibi.
data-class ve sensitive iki ayrı eksendir ve onları birleştirmek bilgi kaybına yol açar. Yan yana dururlar ve tek bir yüzey sanılmaları kolaydır, bu nedenle ayrımı akılda tutun:
compliance.aggrega.ai/data-class | sensitive | |
|---|---|---|
| Biçim | kademeli — public / internal / restricted | boolean |
| Ayrıntı düzeyi | bütün bir düğüm | tek bir şema yaprağı veya tek bir ek slotu |
| Ne söyler | bir bileşenin tuttuğu verinin hangi yönetişim kimliğine sahip olduğu | bu verinin gizli materyal olduğu ya da bu bağlama noktasının onu işlediği |
| Nasıl yazılır | metadata.labels içinde bir etiket | bir bildirim üzerinde bir anahtar sözcük |
Hiçbiri diğerinin yerini tutmaz: hassasiyeti kademeli etikete zorlamak, sıralaması olmayan bir olguya bir sıralama dayatır; bir veri sınıfını bir yaprağa zorlamak da sınıflandırmanın sahip olmadığı bir ayrıntı düzeyini dayatır. Bir varlık ikisini birden taşıyabilir ve kimlik bilgisi slotu sensitive olarak bildirilmiş, restricted veri tutan bir bileşen iki ayrı doğru şeyi ifade etmektedir. Yaprak ve slot anahtar sözcükleri ../language-reference/vocabulary/compact-form-authoring.md “Bir yaprağı hassas olarak bildirmek” ve ../language-reference/entities/component.md “Bir slotu hassas olarak bildirmek” bölümlerinde anlatılır.
Bekleyen verinin şifrelenmesi bilerek geliştirici niyetinin ve derleyicinin dışındadır. Durum bilgili bileşen için Ops Recipe’sine ve düğümün etiketlerini okuyup şifrelenmiş depolama yapılandırmasını üreten render eklentisine aittir. Bu yerleşim, kaygının nereye ait olduğuna dair bir tasarım rehberliğidir — derleyici herhangi bir Recipe’nin buna uyup uymadığını denetlemez.
Burada ayırt edici olan ve olmayan
Okurun doğru değerlendirme yapabilmesi için kamuya yönelik konumlandırmayı açık ve dar biçimde ifade etmek gerekir.
Ayırt edici: soket sözleşmesi satır içinde bildirilmez, yayımlanır. Bir kimlik bilgisinin karşılaması gereken sözleşme — slot, onun teslimat izin listesi, onun etiket seçicisi — onu yayımlayan kişi tarafından katalog varlığı üzerinde yazılır ve üçüncü bir tarafın bakımını yaptığı bir katalogda yer alır. Bir tüketici sözleşmeyi kendi yapılandırmasında satır içinde tanımlamaz; başka birinin yayımladığı bir sözleşmeyi doldurur ve derleyici bu doldurmayı yayımlanmış bildirime göre denetler. Tüketici ile sözleşme yazarı, farklı depolarda ve farklı sürüm döngülerinde çalışan farklı kişilerdir.
Ayırt edici: doldurma, etiket seçicisiyle kısıtlanır. Bir slot, belirli bir uygulamayı adlandırmak yerine onu ne tür bir şeyin doldurabileceğini söyleyebilir (selector: "feature.aggrega.ai/kind=secret"). Denetim bir etiket kümesi değerlendirmesidir; bu nedenle bir varlık hiç duymadığı bir doldurma ailesini kabul edebilir ve yeni bir doldurma doğru etiketleri taşıyarak uygun hâle gelir.
Ayırt edici değil: enjeksiyon eşlemesi. “Bu yerel ortam değişkeni adı şu üretilen değeri alır” eşlemesi iyi bilinen bir kalıptır; birçok yapılandırma ve dağıtım aracı aynı fikri kendi sözdizimiyle ifade eder. Aggrega’nın sürümü, önceden değerlendirilip bir teslimat borusuna birleştirilen bir eşlemedir, ancak fikir bize değil ekosisteme aittir.
Ayırt edici değil: önceden (ahead-of-time) statik üretim. Dağıtım yapıtlarını, üretim anında canlı bir kümeye erişim olmadan daha üst düzey bir tanımdan statik olarak üretmek bir Aggrega icadı değildir. Başka araçlar bunu yapar ve Aggrega var olmadan önce de yapıyordu. Aggrega’nın eklediği, bunun üzerindeki yayımlanmış sözleşme katmanıdır, statik üretimin kendisi değil.
Bir güvenlik sınırı değildir. Bu bölümdeki hiçbir şey bir gizlilik mekanizması değildir. Kimlik bilgisi modeli bir kablolama modelidir: bir işaretçinin veya değerin nereden geldiğine, onu kimin kısıtlayabileceğine ve bir container’a nasıl ulaştığına karar verir. Malzemeyi korumak; secret deposunun, kümenin ve işlenmiş ağacı ele alan işlem hattının görevidir.
Çapraz başvurular
- 05-invariants.md — bu bölümün dayandığı önceden derleme ve dize borusu değişmezleri.
- 10-compilation-pipeline.md — ek çözümlemesinin ve Resource Generation’ın işlem hattında nerede yer aldığı.
- ../language-reference/entities/component.md — slot düzeyindeki
sensitivebildirimi,requiredanahtar sözcüğü ve bir slot ile bir varlık zorunluluğu arasındaki madde madde karşılaştırma dahil olmak üzerefeaturesSchemaslotlarının yazımı. - ../language-reference/vocabulary/compact-form-authoring.md — yaprak düzeyindeki
sensitiveanahtar sözcüğü, bildirimin nerede okunduğu veparameters:asimetrisi. - ../language-reference/entities/workload.md — container’ın
attachments:eşlemi ve doğrulama kuralları. - ../language-reference/examples/04-secrets.md — yazım denetim listesi ve çözümlü transparent / blackbox örnekleri.
- ../language-reference/examples/05-credential-features.md — kimlik bilgisi Feature aileleri ve uçtan uca bir adım adım anlatım.
- ../language-reference/examples/model-api-key-sharing/ — bir ajanın soketinin bildirdiği, her bağlantıda tek bir katalog varlığından üç şekilde doldurulan bir kimlik bilgisi slotu: bağlantı başına bir anahtar, her bağlantının başvurduğu tek bir Secret ve bir bağlantının geçersiz kıldığı paylaşılan bir varsayılan; her biçimin işlenmiş çıktısıyla birlikte.