İçeriğe geç
AggregaAggrega
Dil seçin: Türkçe
Bu sayfa makine çevirisiyle çevrilmiştir. İngilizce orijinalini okuyun.

Harbor yığını — tek bir sürüm olarak dağıtılan bir konteyner kayıt defteri

Bu örnek, gerçek bir konteyner kayıt defterini Developer tarafından yazılmış tek bir Aggregate’ten Kubernetes manifestlerine derler.

Bir konteyner kayıt defteri, birlikte çalışan birçok hizmetten oluşur: bir API ve belirteç hizmeti kontrol düzlemi, bir OCI blob deposu ve denetleyicisi, bir web konsolu, bir asenkron çalışan katmanı, bir güvenlik açığı tarayıcısı, ilişkisel bir arka uç, bir anahtar-değer önbelleği ve bunların önünde duran bir ters proxy. Katalog tüm bunları tek bir Component olarak tanımlar, çünkü kayıt defterinin kendi geliştiricileri, tamamını hizmetlerinin ihtiyaç duyduğu sırayla tek bir sürüm olarak dağıtan bir Helm chart’ı yayımlar. Component kayıt defterini bildirir; Recipe ise bu chart’ı sarar.

Kayıt defteri bir modül olarak içe aktarılır: Component’i bir araya getiren ve yayımlanan adresini dışa aktaran, yeniden kullanılabilir bir alt aggregate. Üst düzey Aggregate modülü adıyla içe aktarır ve ona kayıt defterinin üç anahtarını iletir; operatör ise modülün bileşenini Release’te boyutlandırır.

Dosyalar

DosyaRol
aggregate.yamlGeliştirici amacı: kapsayıcı kayıt defteri modülünü (core/harbor) içe aktarır ve ona kayıt defterinin üç anahtarını kendi parametrelerinden iletir.
manifest-helm-synth.yamlKayıt defterinin bileşen türünü Helm chart’ını saran Recipe’ye, kimlik bilgisi Feature’ını da ad alanında zaten bulunan bir Secret’ı okuyan gerçekleştirmeye eşler; yönetici parolası bunun dışındadır: onu adıyla, modülün parametresinden bir Secret üreten gerçekleştirmeye bağlar.
release-helm-synth.yamlKubernetes hedefi için operatör kaydı. Aggregate’in aşağıya ilettiği üç anahtarı tutan Secret’ları adlandırır, modülün bileşenini modül kapsamlı kimliğiyle boyutlandırır ve token imzalama anahtarını, servislerin paylaşılan gizli değerini ve saklanan kimlik bilgilerinin şifrelendiği anahtarı, bunları tutan Secret’ları adlandırarak bileşene ekler; geri kalan her şey şema varsayılanlarına bırakılır.

Neyi gösteriyor

  • Tek bir Component olarak çok servisli bir ürün. Registry’yi birden çok değil de tek bir Component yapan şey boyutu değil, bağlantılarının nerede sürdürüldüğüdür: ters proxy yönlendirmesi, kontrol düzleminin her pull ve push işlemini karşısında doğruladığı token servisi anahtarı, her servisin arka uç ve önbellek için okuduğu bağlantı ayarları, servislerin önbellek anahtar alanlarını birbirinden ayıran mantıksal veritabanı bölünmesi ve başlatma sırası — bunların tümü, ürünü yayımlayan kişiler tarafından chart’ın içinde ürünle uyumlu tutulur. Bir tüketici bir registry bildirir ve bunları birbiriyle uyumlu biçimde elde eder.
  • Sarmalanmış bir chart. Recipe, chart’ı source: içinde adlandırır ve üzerine bir valuesMapping: bindirir — values şablonu uygulamanın tamamıdır ve Helm provider’ı chart’ın kendi şablonlarını buna göre işler. Burada hiçbir workload sentezlenmez.
  • Sabitlenmiş bir dış girdi. Chart, derlemenin getirdiği bir girdidir; bu nedenle her bağımlılık gibi sabitlenir: kilit dosyası chart’ın sürümünü, çözümlenmiş URL’sini ve tarball’ın özetini source_artifacts altında kaydeder. Dolu bir kilit dosyasıyla yapılan derleme, chart’ı içerik deposundan sunar ve onu bu özete göre doğrular.
  • Bütün bir platform için tek bir yayımlanmış adres. Chart’ın ters proxy’si tarayıcı yolu /’u konsola, registry ve API yollarını (/v2/, /api/, /service/, /c/) ise kontrol düzlemine yönlendirir; böylece bir kapsayıcı istemcisi, bir tarayıcının konsola ulaştığı aynı ana makinede oturum açar, push ve pull işlemlerini yapar. provides.host’un yayımladığı şey bu Service’tir ve bir tüketicinin iki yol kümesinden birine ulaşmak için ikinci bir adrese ihtiyacı yoktur.
  • Bunun için iki genel ad. Modül bu tek adresi, imaj istemcilerinin ve API’nin konuştuğu uç nokta olarak registry, web uç noktası olarak da ui adıyla dışa aktarır. İkisi de her iki yol kümesini sunan adrese çözümlenir; böylece bir tüketici amacını hangi ad anlatıyorsa ona bağlanır.
  • Bir modülün bileşeninin operatör tarafından boyutlandırılması. Release, işlem kaynaklarını ayarlamak için modülün bileşenini modül kapsamlı kimliğiyle (harbor.registry) adresler; geliştiricinin Aggregate’inin fiziksel boyutlandırmayı yeniden belirtmesi gerekmez.
  • Gruplanmış bir değer üzerinde bütünlük kuralları. infra.compute bir CPU ve bir bellek anahtarı taşır ve Recipe, bunlardan herhangi birini boş bırakan bir grupta durur. CPU sınırıyla ama bellek sınırı olmadan işlenmiş bir kontrol düzlemi, Component’in bildirilen varsayılanlarının tanımladığından esaslı biçimde farklıdır ve işlenmiş çıktıdaki hiçbir şey bunu belirtmez — bu nedenle derleme durur ve bunun yerine eksik anahtarı adlandırır. Grubun dışarıda bıraktığı bir anahtar Component’in varsayılanını alır.
  • Varsayılanı olmayan altı anahtar. Token servisinin registry’nin token’larını imzaladığı anahtar ve sertifikası; registry’nin kendi servislerinin birbirlerine kimlik doğrulamak ve yükleme durumunu imzalamak için kullandığı üç gizli değer; istek sahteciliği anahtarı; ve kontrol düzleminin saklanan kimlik bilgilerini şifrelediği anahtarın varsayılan değeri yoktur: kataloğun her okuyucusunun sahip olduğu bir anahtar, herkesin registry’nin güvendiği token’lar üretmesine veya sakladığı şeyleri okumasına olanak verirdi. Component bu yuvaları zorunlu olarak bildirir; böylece birini boş bırakan bir derleme durur ve yuvayı adlandırır. Derleme bu altı değerin hiçbirini okumaz ve hiçbirini işlemez: her workload her birini adlandırdığı bir Secret’tan okur.
  • Release’in eklediği üç anahtar. Modül ne token imzalama anahtarını, ne kontrol düzleminin paylaşılan gizli değerini, ne de saklanan kimlik bilgilerinin şifrelendiği anahtarı ekler; bu nedenle Release üçünü de modülün bileşenine, token_key, core_secret ve secret_key olarak, her birini core/referenced-secret aracılığıyla ve bir Secret’ı adlandıran infra.origin ile ekler; Manifest de Feature’ı k8s-existing-secret’a bağlar. Kontrol düzlemi token imzalama anahtarını ve şifreleme anahtarını adlandırdıkları Secret’lardan bağlar, servisler de paylaşılan gizli değeri kendi Secret’larından okur.
  • Modülün doldurduğu kimlik bilgileri. Yönetici hesabının parolası, siteler arası istek sahteciliği anahtarı, worker katmanının paylaşılan gizli değeri ve blob deposunun yükleme durumu gizli değeri de Component üzerindeki kimlik bilgisi yuvalarıdır ve modül her birini kendi bir parametresinden (admin_password, csrf_key, jobservice_secret, registry_http_secret) core/referenced-secret kimlik bilgisi Feature’ı aracılığıyla doldurur; böylece her workload bunları adıyla bir Secret’tan okur. Modül bu Feature’ı eklediği için Manifest onu eşler. Üç anahtarın modülde de varsayılanı yoktur; bu nedenle Aggregate kendi parametrelerini bildirir ve bunları aggregates.harbor.parameters aracılığıyla aşağı aktarır, Release bunları karşılar ve k8s-existing-secret her birini ad alanında zaten var olan bir Secret’ın adı olarak okur; değer sağlamayan bir Release, parametreyi adlandırarak derlemeyi durdurur. Bu örnek yönetici parolasını modülün geliştirme varsayılanında bırakır ve Manifest bu tek eklemeyi adıyla, onu taşıyan bir Secret üreten k8s-secret-from-parameter’a bağlar. Kalan parolalar Release’in işlediği yapılandırmaya yazılır; bu nedenle bunun yerine infra ayarlanarak değiştirilirler; ayarlanmadıklarında her biri Recipe’nin belirttiği bir geliştirme değerini alır.
  • Aksi halde materyal üretecek bir chart üzerinde deterministik çıktı. Kendi haline bırakıldığında bu chart, hiçbiri sağlanmadığında kendi gizli değerlerini üretir — kontrol düzleminin paylaşılan ve token imzalama gizli değerleri, worker katmanının ve blob deposunun gizli değerleri, istek sahteciliği anahtarı ve her işlemede yeni bir tuzla yeniden hash’lediği blob deposunun hash’lenmiş parolası. Bunların her biri bunun yerine sağlanır: altı anahtar her zaman Release’in adlandırdığı Secret’lardan, parolalar ise bir yuva doldurulduğunda adıyla eklenen kimlik bilgisinden, doldurulmadığında sabit bir geliştirme değerinden gelir; böylece özdeş girdinin iki işlenmesi bayt bayt özdeş çıktı üretir.
  • Yeniden üretilebilir imajlar. Registry’nin çalıştırdığı her imaj açık bir etikete sabitlenir. Ürün hepsini tek bir etiketle yayımlar; bu nedenle infra.engine_version hepsini bir kerede seçer; infra.overrides.image tek bir servisin sabitlemesini değiştirir ve infra.overrides.image_prefix, bir yansıdan çeken bir Release için hepsini birlikte taşır.

Örneği oluşturun

Bu örneği aşağıdaki komutlarla derleyebilir ya da yapay zekâ asistanınıza sizin için derletebilirsiniz.

Örneği, adını taşıyan yeni bir klasöre yazın:

Terminal window
aggrega scaffold --example harbor-stack

Ardından sırada çalıştırılacak komutları yazdırır. İlki yeni klasöre geçer:

Terminal window
cd harbor-stack

Derleme

Bu çalışma alanında .aggrega-config.yaml bulunmaz; bu nedenle standart kütüphane varlıkları hub kayıt defteri hub.aggrega.ai üzerinden çözümlenir ve katalog bayrağı gerekmez. Recipe bir chart getirir, bu yüzden önce bağımlılıkları lockfile’a çözümleyin:

Terminal window
aggrega pull --release release-helm-synth.yaml
aggrega build --release release-helm-synth.yaml

İşlenen yapıtlar dist/ altına yerleşir.

Bunları uygulamadan önce, Release’in adlandırdığı altı Secret’ı kayıt defterinin dağıtıldığı namespace’te oluşturun: tls.key veri anahtarı altında bir RSA özel anahtarı ve tls.crt altında bu anahtar üzerine bir sertifika tutan harbor-token-key; secret veri anahtarı altında 16 karakterlik bir gizli değer tutan harbor-core-secret; secretKey altında 16 karakterlik bir anahtar tutan harbor-secret-key; CSRF_KEY altında 32 karakterlik bir anahtar tutan harbor-csrf-key; ve JOBSERVICE_SECRET ile REGISTRY_HTTP_SECRET altında 16 karakterlik bir gizli değer tutan harbor-jobservice-secret ve harbor-registry-http-secret. Örneğin:

Terminal window
openssl req -x509 -newkey rsa:4096 -nodes -days 3650 -subj "/CN=harbor-token-ca" \
-keyout tls.key -out tls.crt
kubectl create secret tls harbor-token-key --key tls.key --cert tls.crt
kubectl create secret generic harbor-core-secret --from-literal=secret="$(openssl rand -hex 8)"
kubectl create secret generic harbor-secret-key --from-literal=secretKey="$(openssl rand -hex 8)"
kubectl create secret generic harbor-csrf-key --from-literal=CSRF_KEY="$(openssl rand -hex 16)"
kubectl create secret generic harbor-jobservice-secret --from-literal=JOBSERVICE_SECRET="$(openssl rand -hex 8)"
kubectl create secret generic harbor-registry-http-secret --from-literal=REGISTRY_HTTP_SECRET="$(openssl rand -hex 8)"

Servisleri bu Secret’ları bulamayan bir kayıt defteri başlamaz.

Bir yapay zekâ asistanıyla

Aggrega araçlarıyla kurulmuş bir yapay zekâ asistanı da aynısını yapabilir: bu istemi ona yapıştırın.

Yalnızca Aggrega araçlarını kullanın ve kendiniz klasör oluşturmayın. Çalışma alanı klasöründe henüz bir `harbor-stack` klasörü yoksa `scaffold` aracını `example` değeri `harbor-stack` olacak şekilde ve `dir` olmadan bir kez çağırın: araç örneği yeni bir `harbor-stack` klasörüne yazar. Ardından `build` aracını `workspace_root` değeri `harbor-stack`, `release` değeri `release-helm-synth.yaml`, `auto_pull` değeri true ve `write` değeri true olacak şekilde çağırın. Derlemenin hangi dosyaları yazdığını bana söyleyin; dosyalar `harbor-stack/dist/` altındadır.

Birleştirilmiş kayıt defteri nasıl görünür

Derleme, chart’ın bu yapılandırma için tanımladığı kaynakları üretir: ters vekil sunucu, konsol, kontrol düzlemi, çalışan katmanı ve blob deposu için Deployment’lar; arka uç, önbellek ve tarayıcı için StatefulSet’ler; blob deposu ve çalışan katmanının günlükleri için kalıcı birim talepleri; her hizmetin okuduğu ConfigMap’ler ve Secret’lar; ve bunların önünde duran Service’ler. Bunların yanında kimlik bilgisi Feature’ı tek bir Secret üretir: harbor-zdregistry-admin-password. Bu Secret, modülün yönetici parolası için geliştirme varsayılanını taşır ve kontrol düzlemi parolayı chart’ın kendi Secret’ı yerine bundan okur. Altı anahtarın hiçbiri için Secret üretilmez: kontrol düzlemi belirteç imzalama anahtarını harbor-token-key’den, şifreleme anahtarını ise harbor-secret-key’den bağlar; hizmetler diğerlerini Release’in adlandırdığı Secret’lardan, yani harbor-core-secret, harbor-csrf-key, harbor-jobservice-secret ve harbor-registry-http-secret’tan okur.

Bu Service’lerden tam olarak biri, tüketicilerin bağlandığı adrestir — dist/app/helm/harbor.registry-service-default-harbor-zdregistry.yaml:

apiVersion: v1
kind: Service
metadata:
name: harbor-zdregistry
[… omitted: the namespace, the chart's labels, and the labels and annotations every rendered document carries]
spec:
type: ClusterIP
ports:
- name: http
port: 80
targetPort: 8080
selector:
release: harbor-zdregistry
app: "harbor"
component: nginx

Seçicisi ters vekil sunucuyu adlandırır; kayıt defterine tek bir adres veren de budur. port, infra.port’u izler; arkasındaki vekil sunucu chart’ın sabitlediği bağlantı noktasını dinler ve Service trafiği ona iletir; dolayısıyla infra.port’u değiştirmek dinleyiciyi değil, yayımlanan adresi değiştirir.

Adlandırma: bir adresi yayımlayan ayar, kaynakları adlandıran ayar değildir

Bu chart, kaynak adlarının çoğunu üst düzey bir ad ayarından türetir ve ardından onlara sonek ekler: kontrol düzleminin Service’i <instance>-core, konsolunki <instance>-portal, blob deposununki <instance>-registry olur; çalışan katmanı, tarayıcı, arka uç ve önbellek için de aynı biçimde devam eder. Hiçbir şey yalın adla adlandırılmaz.

Yayımlanan Service, kendi varsayılanı üst düzey addan bağımsız sabit bir değer olan ayrı, erişime açma kapsamlı bir ayar ile adlandırılır. Yalnızca üst düzey ayarı sabitleyen bir Recipe, hiçbir Service’in yanıt vermediği bir adres yayımlar ve aynı namespace içindeki iki örnek, o sabit değer altında birer Service üretip çakışır. Bu nedenle Recipe her iki ayarı da örnek kimliğinden ayarlar; yukarıda üretilen Service’in örneğe göre adlandırılmasının ve provides.host değerinin var olan bir adresi göstermesinin nedeni budur.

Herhangi bir platform chart’ını sarmalarken bunu dikkatle okumaya değer: provides.host chart’ın gerçekten oluşturduğu Service’i göstermelidir ve bunu hangi ayarın belirlediği, chart’lar arasında bir uzlaşım değil, chart’ın kendine ait bir özelliğidir.

Bu yapılandırmanın içermedikleri

Chart’ın Ingress’i kapalı bırakılır ve ters vekil sunucu bunun yerine küme içi bir Service olarak erişime açılır; çünkü Component harici bir ana makine adı yerine küme içi bir adres yayımlar. Tek bir harici uç nokta ingress katmanında oluşturulur ve bu modülün dışa aktardığı adrese yönlendirir. Aktarım güvenliği kapalıdır; çünkü chart’ın kendi sertifika kaynağı, işleme zamanında bir sertifika yetkilisi ve imzalı bir sertifika üretir ve aynı girdinin iki işlenmesi bunları yeniden üretmez. Prometheus-operator izleyicisi kapalıdır.

Kayıt defterinin metrikleri de kapalıdır. Component’in values.metrics_enabled ayarı, metrikleri kontrol düzlemi, çalışan katmanı, blob deposu ve eklenen bir dışa aktarıcı için açar ve bir toplayıcının keşfetmesi için dört Service yayımlar; aynı chart ayarı, blob deposunun hata ayıklama dinleyicisini de (profil oluşturma, yürütme izleri ve çalışma zamanı değişkenleri, çağıran denetimi olmadan) küme içindeki her çağırana açar. Modül bu değeri varsayılanı olan false değerinde bırakır; bu nedenle bu örnek hiçbir metrik işlemez; Component’i kendisi bildiren bir Aggregate bu değeri ayarlayabilir. Dışa aktarıcının imajı yine de diğerleriyle birlikte sabitlenir.