Personalar
Aggrega’nın yazım yüzeyi, birlikte çalışan dört role bölünmüştür. Her rolün kendine özgü bir ilgi alanı, kendine özgü bir değişim temposu ve genellikle yazdığı kendine özgü bir varlık türleri kümesi vardır. Hangi rolü üstlendiğinizi anlamak, hangi dosyayı açacağınızı ve hangi sütunları dolduracağınızı söyler.
Bu ayrım bir yol gösterici ilkedir, derleyicinin uyguladığı bir kural değildir. Çekirdek derleyici matematiksel olarak kendi görüşü olmayan bir yapıdadır: şema doğrulamasından geçen her yazım kalıbını kabul eder. Rolleri birleştirmekte serbestsiniz — tek başına çalışan bir yazar genellikle dört şapkayı da takar — ya da bir durum gerektirdiğinde bir sınırı aşabilirsiniz. Roller bir hapishane kurmak için değil, bilişsel yükü düşük ve ilgi alanlarını net tutmak için vardır. Bu ayrımın mimari açıdan ele alınışı için Ekip topolojileri ve dört alan bölümüne bakın.
Dört rol
Geliştirici
uygulama amacı
Aggregate
Platform mimarı
katalog sözleşmesi
Components
Features
Platform operasyonları
altyapı tarifleri
Recipes
FeatureRecipes
Plugins
sağlayıcıya göre işleme için
Platform operatörü
ortam başına bağlantılar
Manifests
Releases
Hangi dosyaları genellikle kimin yazdığı. Bu ayrım bir yönlendirmedir, derleyicinin uyguladığı bir kural değildir: küçük bir ekipte veya tek kişilik bir projede bunların hepsini tek bir kişi yazar.
Geliştirici — uygulama niyeti
Geliştirici Aggregate’i yazar: uygulamanın ne olduğunu ve neye ihtiyaç duyduğunu niyet olarak ifade eder. Geliştirici “bu boyutta bir veritabanına ve onu kullanan bir servise ihtiyacım var” der, “bu alt ağda bir AWS RDS örneği oluştur” demez. Fiziksel altyapı bilinçli olarak kataloğa ve operasyona bırakılır; böylece Aggregate yeteneklerden bağımsız kalır — aynı niyet, geliştiricinin dosyası değişmeden bir dizüstü bilgisayar, bir bulut ya da kurumsal bir küme için derlenir.
Geliştiricinin sahip olduğu şeyler: Aggregate’in bildirdiği bileşenler, sağladığı values, davranışı uygulama niyeti olan Features (values değerleriyle birlikte), ortama göre değişkenlik için açığa çıkardığı parameters ve bileşenleri birbirine bağlayan uses kenarları.
Platform mimarı — katalog sözleşmesi
Mimar Components ve Features yazar: geliştiricilerin kullandığı yeniden kullanılabilir, sürümlü sözleşmeler. Bir Component, geliştiricinin sağlayabileceği değerleri (bir JSON Schema olarak), tüketicilere sağladığı çıktıları ve bağlantı için açığa çıkardığı soketleri bildirir. Bir Feature, eklenebilir bir yetenek bildirir. Mimar “döşenmiş yolu” — geliştiricilerin sipariş verdiği otomatı — inşa eder ve dağıttığı şeyin düzgün biçimli olmasını güvence altına alır.
Mimarın sahip olduğu şeyler: geliştirici değerlerini doğrulayan schema:, provides çıktıları, usesSchema soketleri ve anlamsal kimliği taşıyan etiketler. Mimarlar fiziksel altyapı yazmaz; ona yönelik arayüzü tanımlar.
Platform operasyonu — altyapı tarifleri
Operasyon Recipes, FeatureRecipes ve sağlayıcıya özgü işleme yapan Plugins yazar: bir katalog sözleşmesini işlenmiş altyapıya dönüştüren sağlayıcıya özgü çeviriler. Bir Recipe, bir Component’in bildirdiği değerleri, Component’in bildirdiği geliştiriciye yönelik değerleri değiştirmeden somut bir sağlayıcıya — Helm, Docker Compose, Terraform — eşler. Bir FeatureRecipe, bağlama anında bir Feature için aynısını yapar.
Operasyonun sahip olduğu şeyler: geliştiricinin values değerlerinden ve operatörün infra boyutlandırmasından sağlayıcıya özgü çıktıyı işleyen şablonlar ve bir Recipe’nin tüketicilere aktardığı provides değerleri. Operasyon mühendisleri mevcut altyapı kodlarını Recipes olarak paketleyerek yeniden kullanır; kataloğa özgü bir politika dili öğrenmeleri hiçbir zaman gerekmez.
Platform operatörü — dağıtım bağlantıları
Operatör Manifests ve Releases yazar: yönlendirme katmanı ve ortama özgü derleme girdisi. Bir Manifest, belirli bir hedef için her Component’i hangi Recipe’nin gerçekleştirdiğini derleyiciye söyler; böylece aynı Aggregate ortamlar arasında farklı uygulamalara ulaşabilir. Bir Release tek derleme girdisidir — Aggregate’e ve Manifest’e işaret eder, geliştiricinin açığa çıkardığı parametreleri karşılar, girdileri operasyonel olan Features’ı ekler, geliştiricinin eklediklerini infra ile boyutlandırır ve mimarın bildirdiği soketler içinde kendi kenarlarını bağlar.
Operatörün sahip olduğu şeyler: Manifest’in yönlendirme haritası, Release’in parametre karşılaması, her bileşenin aldığı infra boyutlandırması, girdileri operasyonel olan Features’ın eklenmesi ve bir Release’in bir bağlantı üzerine yazdığı kenar başına infra. Operatör, geliştiricinin açığa çıkardığı değişkenlik noktalarını karşılar; Release yeni uygulama değerleri ya da yeni hesaplama kaynakları ekleyemez — bunlar yalnızca Aggregate’ten gelir.
Roller şapkadır, kişi sayısı değil
Büyük bir kurumda bu dört rol, farklı uzmanlıklara ve farklı değişim sıklıklarına sahip ayrı departmanlardır — katalog, platform ekibi yeni bir yetenek sunduğunda gelişir, Recipes altyapı değiştiğinde gelişir, Releases her dağıtımda değişir. Küçük bir ekipte ya da tek kişilik bir projede tüm şapkaları tek bir kişi takar. Components ve Recipes paylaşılabilir, sürümlü yapıtlar olduğundan, bir yazar çoğu zaman yalnızca geliştirici rolünde kalabilir ve geri kalan her şey için önceden oluşturulmuş bir kataloğu kullanabilir.
Dört rolün tümünü destekleyen kütüphane ve eklenti türleri de dahil olmak üzere türlerin rollere eksiksiz eşlemesi için sırada Role göre varlıklar sayfasını okuyun.