Gizli bilgiler
Bu sayfa tek bir fikri, bir kimlik bilgisinin ona ihtiyaç duyan bileşene nasıl ulaştığını açıklar ve çalıştırılabilir bir çalışma alanı değildir. Gelişmiş platform — çok sınırlı bir Kubernetes platformu, sizin oluşturduğunuz bir çalışma alanında her iki teslim modelini de gösterir; bunu kendi klasörünüze şu komutla yazın:
aggrega scaffold --example advanced-platformArdından sırada çalıştırılacak komutları yazdırır:
cd advanced-platformaggrega pull --release release.yamlaggrega build --release release.yamlGizli bilgi teslim kontrol listesi
Bir kimlik bilgisi, çalışan bir konteynere ulaşmadan önce altı yüzeyden geçer. Yeni bir kimlik bilgisi bağlarken kontrol edilecek temas noktaları şunlardır:
| Adım | Yüzey | Eylem |
|---|---|---|
| 1 | Component featuresSchema: | Kimlik bilgisi yuvasını bildirin: adını, required olup olmadığını ve inject: izin listesini — bir eklemenin adlandırabileceği teslim mekanizmalarını, saydam bir yuva için [env] veya [env, file], opak bir yuva için []. |
| 2 | Kimlik bilgisi Feature’ı schema: | Bir yazarın sağladığı şeyi tanımlayın: standart kütüphanedeki kimlik bilgisi Features, feature.aggrega.ai/kind: secret etiketini taşır ve kimlik bilgisinin konum belirtecini origin olarak, veri anahtarını da key olarak alır. |
| 3 | Aggregate features: | Kimlik bilgisini, diğer her Feature ile aynı features: anahtar sözcüğü altında isteyin: type alanını, values alanını ve yalnızca saydam bir yuvada, uygulamanın onu nasıl okuduğunu belirten bir inject: bloğunu. |
| 4 | FeatureRecipe | Hedef için gerçekleştirin: değeri bileşenin okuduğu yere yazın, değeri tutan bir kaynak işleyin ya da değeri bir gizli bilgi deposundan getiren bir kaynak işleyin. |
| 5 | Manifest mappings.features.type | Kimlik bilgisi Feature’ını, diğer her Feature ile aynı katmanda kendi FeatureRecipe’ine bağlayın. |
| 6 | Recipe | Opak bir yuvada onu okuyun: bileşenin Recipe’i, kimlik bilgisinin yayımladığı konum belirteci olan .features.<slot>.provides.name değerini okur ve bunu bir chart’ın existingSecret alanı gibi ürünün kendi mekanizmasına iletir. |
Saydam bir yuva ilk beşini kullanır; opak bir yuva altısının tümünü kullanır ki bu, bir satıcının chart’ı gibi paketlenmiş altyapı için olağan durumdur.
Saydam ve opak yuvalar
Saydam bir yuva, uygulamanın kimlik bilgisini nasıl okuduğunu geliştiricinin belirlemesine olanak tanır. Opak bir yuva teslimi Recipe’e bırakır ve üzerine bir inject: bloğu yazan bir ekleme derlemeyi durdurur. Örnekte core/datastore/mariadb her birinden birer tane bildirir ve Aggregate ikisini de doldurur; aşağıda yorumları çıkarılmış hâliyle aggregate.yaml yer alır:
db: type: core/datastore/mariadb features: root_password: type: core/secret-value values: key: MARIADB_ROOT_PASSWORD origin: dev-root-pw-change-me user_password: type: core/secret-provided values: origin: dev-app-pw-change-me inject: env: - in: MARIADB_PASSWORD from: valueroot_password opaktır: core/secret-value, değeri eklemenin adlandırdığı anahtar altında teslim eder; veritabanının Recipe’i onu orada okur. user_password saydamdır: core/secret-provided değeri value olarak yayımlar ve eklemenin kendi inject: bloğu onu MARIADB_PASSWORD içine teslim eder. Yuvanın listelemediği bir mekanizmayı adlandıran bir inject: bloğu derlemeyi durdurur; hiçbir şeyin yayımlamadığı veya okumadığı bir anahtarı adlandıran bir blok da öyle.
Başvurulabilir bir kimlik bilgisiyle doldurulan opak bir yuva için bileşenin Recipe’i bir ad türetmek yerine yayımlanmış konum belirtecini okur, existingSecret: "{{ .features.root_password.provides.name }}", böylece bir FeatureRecipe’in ürettiği Secret ile ona yapılan başvuru tek bir dizedir. MariaDB (Bitnami chart’ı) — çok anahtarlı tek bir kimlik bilgisi Secret’ı, bu akışı bir satıcının chart’ı üzerinde kurar.
Bir kimlik bilgisini gerçekleştirmek: bir kaynak ya da iki adımlı bir işlem hattı
Standart kütüphanenin Kubernetes gerçekleştirmeleri, kimlik bilgisinin kaynağını FeatureRecipe’in yanındaki küçük bir chart’tan işler: helm/k8s-secret-from-parameter bir yazarın sağladığı değeri tutan bir Secret’ı, helm/k8s-external-secret ise External Secrets Operator’ın bir gizli bilgi deposundan uzlaştırdığı bir ExternalSecret kaynağını işler. Kimlik bilgisi Features her birini adım adım anlatır.
Bir FeatureRecipe bunun yerine bir kimlik bilgisini, her biri bir eklenti olan iki adımlı bir pipeline: ile gerçekleştirebilir. İlki, getirici, depoya özgü kaynağı — örneğin bir ExternalSecret — eklemenin değerlerinin verdiği depo girdisini adlandırarak yazar. İkincisi, enjektör, ortaya çıkan Secret’ı eklemenin inject: bloğunun adlandırdığı değişkenlere veya dosyalara, bileşenin konteynerine bağlamak için bileşenin işlenmiş iş yüküne yama uygular; adım bunları .inject konumunda okur. Başka bir gizli bilgi deposuna geçmek getiriciyi değiştirir; enjektör yerinde kalır. Bir adım, eklediği kaynakları yan etkiler olarak, işlenmiş belgelerde yaptığı değişiklikleri ise yamalar olarak döndürür; Wasm eklenti sözleşmesi ikisinin de biçimidir.
Bir Feature’ın kendi kimlik bilgisi
Bir Feature kendine ait bir kimlik bilgisine ihtiyaç duyabilir: yukarı akıştaki bir hizmete kimlik doğrulaması yapan bir koruma proxy’si, alım belirteci olan bir günlük gönderici. Feature, yuvayı tıpkı bir Component’in yaptığı gibi kendi featuresSchema alanında bildirir ve ona bağlı FeatureRecipe, Feature’ın iş yükünü işlerken bu yuvayı neyin doldurduğunu okur.
Eklemeler iç içe geçmez. Kimlik bilgisi, Feature’ın yanına, aynı bileşene, Feature’ın yuvasının bildirdiği adla eklenir; ikisini birbirine bağlayan yuva adıdır. Aşağıdaki koruma Feature’ı ve bileşen, çalışma alanının kendi varlıklarıdır; core/referenced-secret ise standart kütüphaneye aittir.
# The Feature declares the slotkind: Featuremetadata: name: local/guardspec: appliesTo: "component.aggrega.ai/type in (server, worker)" featuresSchema: guard_api_key: selector: "feature.aggrega.ai/kind=secret" sensitive: true inject: [env]---# The Aggregate fills it beside the Featurespec: components: finance-agent: type: local/compute/guarded-worker features: ai-guard: type: local/guard guard_api_key: type: core/referenced-secret values: origin: dev-guard-key-change-me key: api-keyKorumanın FeatureRecipe’i, konteyneri yuvaya başvuran bir iş yükü işler, attachments: { GUARD_API_KEY: { from: guard_api_key, as: env } }, böylece başvuru korumanın konteynerine düşer, başka hiçbirine düşmez. Ana bileşenin Recipe’i yuvaya başvuramaz, çünkü yuva Feature’a aittir: ona uzanan bir iş yükü, yuvayı adlandırarak derlemeyi durdurur. Hiçbir şeyin doldurmadığı bir yuvayı adlandıran bir iş yükü girdisi de derlemeyi durdurur, çünkü çözümlenecek yayımlanmış bir konum belirteci yoktur.
Aynısı bir Feature’ın kurduğu bağlantılar için de geçerlidir: Feature’ın kendi uses: bloğundaki bir bağlantı ekleme taşımaz; dolayısıyla böyle bir bağlantının ihtiyaç duyduğu kimlik bilgisi, Feature’ın bildirdiği ve Feature’ın yanında doldurulan bir yuvadır.
Bir bağlantının kendi kimlik bilgisi
İki modele erişen bir ağ geçidi her birine farklı bir anahtar sunabilir ya da birine anahtar sunup diğerine hiç sunmayabilir. Ağ geçidindeki bir yuva, bileşenin tamamı için tek bir kimlik bilgisi tutar; bu nedenle kimlik bilgisi bunun yerine bağlantıya konur: ağ geçidinin soketi, kendisi üzerinden geçen her bağlantının doldurabileceği yuvayı bildirir ve her bağlantı bu yuvayı kendi başına doldurur ya da doldurmaz.
spec: components: router: type: core/gateway/litellm uses: models: gpt: target: gpt features: credential: # a slot the models socket declares type: core/referenced-secret values: key: api-keyAğ geçidinin Recipe’i, eklemeyi bağlantısından .context.uses.gpt.features.credential konumunda okur; böylece birkaç modele erişen bir ağ geçidi her modelin kendi anahtarını okur; core/gateway/litellm her birini ayrı bir değişken olarak teslim eder ve bu değişkeni, bağlantının yönlendirme tablosundaki girdisi adlandırır. Soketin yuva bildirmediği bir ad altındaki bir ekleme, soketin bildirdiği yuvaları adlandırarak derlemeyi durdurur. Manifest, bir bağlantının kimlik bilgisini diğerlerinden farklı biçimde gerçekleştirebilir; bunun için örnek başına katmanında <connection>.credential anahtarını kullanır. Bağlantılardaki kimlik bilgileri — bağlantı başına bir anahtar ve iki uçta tek bir anahtar bunu kurar; bir Release de böyle bir bağlantıyı bağlayabilir ve gizli bilgiyi eklemenin infra alanında adlandırabilir; bu, Kimlik bilgisi Features sayfasında anlatılır.