Kimlik bilgisi Features'ı
Bu sayfa tek bir fikri, yani standart kütüphanenin kimlik bilgisi Features’ını ve bir Manifest’in her birini neyin gerçekleştireceğini nasıl seçtiğini açıklar; çalıştırılabilir bir çalışma alanı değildir. Tek geliştirici niyeti, iki kimlik bilgisi iletim biçimi, aynı kimlik bilgisinin iki gerçekleştirimine karşı tek bir Aggregate derler; onu kendi klasörünüze şu şekilde yazabilirsiniz:
aggrega scaffold --example credential-shape-per-targetArdından sırada çalıştırılacak komutları yazdırır:
cd credential-shape-per-targetaggrega build --release release-local.yaml --auto-pullaggrega build --release release-store.yaml --auto-pullBir kimlik bilgisi, bir Component’in kendi featuresSchema’sında bildirdiği bir yuvayı doldurur (bkz. entities/component.md); yuva, onu dolduran Feature ve Manifest’in bağladığı FeatureRecipe, bir yazarın eklentisinden çalışan bir iş yüküne kadar uzanan yolun tamamını oluşturur.
Kimlik bilgisi Feature ailesi
Bir kimlik bilgisi Feature’ı feature.aggrega.ai/kind: secret etiketini taşır. Etiket, eklentinin ne ürettiğini açıklayan katalog meta verisidir; hiçbir derleyici dalı onu okumaz ve bir kimlik bilgisi Feature’ı diğer her Feature gibi features: altında eklenir: geliştirici tarafından Aggregate’te ya da operatör tarafından Release’te.
Standart kütüphane, kimlik bilgisi Features’ını gerçekleştirimin gizli bilgiyle ne yaptığına göre ayırır:
core/secret-value, bir değeri bileşenin enjeksiyon hattına iletir; bileşenin Recipe’si onu orada okur — bir chart değeri, bir ortam değişkeni.core/secret-providedde bir değer verir, ancak onu bunun yerine birprovidesanahtarı olarak yayımlar; böylece değerin nereye gideceğini, saydam bir yuvada eklentinin kendiinject:bloğu belirtir.core/referenced-secret, gerçekleştiriminin oluşturduğu ya da zaten var olan bir gizli bilgi kaynağını (bir Kubernetes Secret, bir AWS Secrets Manager gizli bilgisi, bir Vault girdisi) adlandırır ve o kaynağınnamevekeydeğerlerini yayımlar; bir tüketici bunları.features.<slot>.provides.nameve.features.<slot>.provides.keyolarak okur.core/referenced-secret-set, yazarın sağladığı bir veri anahtarları kümesini tutan böyle tek bir kaynak oluşturur ve yalnızca onun konum belirleyicisini yayımlar; bu, hedefi okuduğu anahtar adlarını zaten sabitleyen bir tüketici içindir. Docker Compose’da böyle bir kaynak yoktur; bu nedenle orada gerçekleştirimi, aşağıda açıklandığı gibi, anahtarları bunun yerine değer olarak iletir. MariaDB (Bitnami chart) — çok anahtarlı tek bir kimlik bilgisi Secret’ı bunu kullanır.core/generated-secrethiçbir şey üretmez: yönetilen bir veritabanının yönetici parolasıyla yaptığı gibi, kimlik bilgisini hedef motorun kendisi oluşturur ve yönetir. Operatör onu Release’te ekler, çünkü kimlik bilgisinin motora ait olup olmadığı Manifest’in seçtiği Recipe’den kaynaklanır; Terraform RDS (satır içi HCL yapıtı) zorunlu bir yuvayı bu şekilde bağlar.core/random-password, hedefin bir gizli bilgi kaynağına parola oluşturması için bir istek işler ve o kaynağın konum belirleyicisinicore/referenced-secretgibi yayımlar. Kimlik bilgisini kimse yazmaz ve işlenen çıktı hiçbirini taşımaz.
Bunlar eşdeğerdir — aynı etiket, aynı eklenti yüzeyi, aynı yuva — bu nedenle bir yuva her zaman doludur ve Releases arasında değişen şey, onu neyin doldurduğudur. Bir provides sözleşmesi bildiren bir kimlik bilgisi Feature’ı, onu uygulayan her FeatureRecipe’i bu anahtarları yayımlamakla yükümlü kılar ve biri bunu yapmazsa derleme durur; tüketicinin okumasını güvenli kılan budur.
Derleme değeri hiçbir zaman çekmediğinden, core/random-password hedefte değeri çekecek bir şeye ihtiyaç duyar: Kubernetes’te Release’in infra.control_plane_present: true ile varlığını onayladığı bir denetleyici (External Secrets Operator ya da kubernetes-secret-generator); Terraform’da bir random_password kaynağı; CloudFormation’da kendi dizesini oluşturan bir Secrets Manager gizli bilgisi. Docker Compose için hiçbir gerçekleştirim sunulmaz, bu nedenle onu orada bağlayan bir derleme durur. Her istek kendi değerini çeker; bu nedenle iki bileşen, onu name sabitlenmiş olarak bir kez ekleyip başka bir yerde helm/k8s-existing-secret’e bağlanmış core/referenced-secret aracılığıyla okuyarak oluşturulan tek bir parolayı paylaşır.
Kimlik bilgisini kim adlandırır: values veya infra, yalnızca biri
core/secret-value, core/secret-provided, core/referenced-secret ve core/referenced-secret-set, kimlik bilgisinin konum belirtecini her iki yazardan da kabul eder: geliştirici onu Aggregate’te eklentinin values alanına, operatör ise Release’te eklentinin infra alanına yazar. Yaprak her ikisinde de aynıdır — origin ya da küme için entries — ve her gerçekleştirim, onu hangi sütun taşıyorsa onu okur.
Operatörün biçimi, geliştiricinin kimlik bilgisi yazamadığı yerlerde onu kullanılabilir kılan şeydir: Release’in bağladığı bir bağlantıda ve yalnızca Release’in oluşturduğu bir eklentide, çünkü bir Release hiçbir yere values yazmaz.
# Release: the operator wires the connection and names the secret.spec: components: router: uses: models: gpt: target: gpt features: credential: type: core/referenced-secret infra: origin: openai-team-aİkisinden yalnızca biri. Her sütun kendi başına doğrulanır, bu nedenle hiçbir şema konum belirtecini zorunlu kılamaz; bunun yerine kuralı her Feature’ın kendi assertions’ı tutar ve konum belirtecini her iki sütunda da taşıyan ya da hiçbirinde taşımayan bir eklenti, Feature’ı, eklentiyi ve bileşeni adlandırarak derlemeyi durdurur (E0033). Bu, katalog varlıklarının sözleşmesidir: derleyici onların doğrulamasını herhangi bir Feature’ınkini değerlendirdiği gibi değerlendirir.
Geri kalan her şey kendi sütununda kalır. key bir values yaprağı olarak kalır; bu nedenle yalnızca Release’in oluşturduğu bir eklenti varsayılan veri anahtarını, value’yu okur. origin’i her iki sütunda bildirmek, tam olarak sütun çakışması uyarısının aradığı şeydir; bu nedenle bu Features’ı yüklemek bunu bildirir — LINT: Feature "core/referenced-secret" ... declares property "origin" in both values: and infra: pillars. Burada çakışma sözleşmenin ta kendisidir; uyarı hiçbir kararı ve işlenmiş çıktının hiçbir baytını değiştirmez.
Gerçekleştirimi Manifest seçer
Birden fazla FeatureRecipes, aynı hedef için tek bir Feature’ı uygulayabilir ve seçimi Manifest yapar. core/referenced-secret’in Kubernetes’te üç uygulaması vardır ve aralarında karar veren şey kimlik bilgisinin nerede bulunduğudur:
helm/k8s-secret-from-parameter, bir yazarın sağladığı değeri ürettiği bir Secret’a yazar; dolayısıyla malzeme işlenmiş çıktıda yer alır: değerlendirme ve yerel çalışma içindir.helm/k8s-external-secret, bir gizli bilgi deposundaki bir girdiyi adlandıran birExternalSecretişler; kümedeki External Secrets Operator bunu uzlaştırarak bir Secret’a dönüştürür.helm/k8s-existing-secrethiçbir şey üretmez:origin’i zaten var olan bir Secret’ın adı olarak okur ve yazıldığı gibi yayımlar.
İlk ikisi Secret’ın adını aynı şekilde, host’un işlenmiş adından ve yuvanın adından türetir; böylece bir tüketici her ikisinden de aynı konum belirleyiciyi okur ve işlenmiş başvurusu değişmez; örneğin gösterdiği budur. Üçüncüsü var olan Secret’ın kendi adını yayımlar; bu nedenle onu bağlamak tüketicinin başvurusunu bilerek değiştirir.
core/secret-value, Docker Compose’da compose/dotenv-secret ile gerçekleştirilir; bu, değeri tam yazıldığı gibi servisin ortamına yazar: ${DB_PASSWORD} olarak yazılmış bir origin o başvuru olarak yazılır ve Docker Compose bunu yığın başlarken kabuğunuzdan veya bir .env dosyasından doldurur. Kubernetes’te helm/env-secret değeri enjeksiyon hattına iletir, helm/k8s-secret-from-value ise onu ayrıca bir Secret’a yazar ve konum belirleyicisini yayımlar; bu, kimlik bilgisini başvuruyla okuyan bir tüketici içindir. Kubernetes gerçekleştirimlerinin hiçbiri bir Compose değişken başvurusunu kabul etmez, çünkü orada onu hiçbir şey doldurmaz.
core/referenced-secret, Docker Compose’da compose/dotenv-referenced-secret ile gerçekleştirilir. Compose’da başvurulacak bir gizli bilgi kaynağı yoktur; bu nedenle origin bir Secret’ın adı değil, kimlik bilgisinin kendisidir: ekin key’i altında inject hattına iletilir ve yuvayı okuyan bir Compose Recipe’si bunu üretilen dosyaya tam yazıldığı gibi yazar; böylece ${DB_PASSWORD} olarak yazılmış bir origin o başvuru olarak yazılır. Hiçbir kaynak oluşturmaz; bu nedenle yayımladığı ad boştur ve yayımladığı anahtar values.key’dir.
core/referenced-secret-set, Docker Compose’da compose/dotenv-secret-set ile gerçekleştirilir; bu, her girdiyi anahtarının adını taşıyan bir değişken olarak inject hattına iletir ve servisin ortamına tam yazıldığı gibi yazar; böylece değeri ${GITHUB_TOKEN} olan bir girdi o başvuru olarak yazılır. Hiçbir kaynak oluşturmaz; bu nedenle yayımladığı konum belirleyici boştur: Compose üzerindeki bir tüketici, bir Secret’a adıyla başvurmak yerine girdileri kendi inject hattından okur; 1.1.0’dan itibaren compose/mcp ve compose/mcp-stdio-bridge bir Model Context Protocol sunucusunun server_env’i için bunu yapar.
Birden fazla hedef için sunulan bir FeatureRecipe adı, örneğin provided-secret, Manifest’te hedefiyle birlikte compose/provided-secret:1.0.0 olarak yazılır, çünkü yalın ad her ikisiyle de eşleşir.
Tek ad, bir kez yayımlanır
Bir tüketicinin Recipe’si, bir kimlik bilgisinin ürettiği Secret’ın adını hiçbir zaman türetmez: kimlik bilgisinin yayımladığı konum belirleyiciyi okur, existingSecret: "{{ .features.root_password.provides.name }}". Ad, FeatureRecipe’in provides’ında bir kez yazılır; bu nedenle nasıl oluşturulduğunu değiştirmek yalnızca orada yapılan bir düzenlemedir. Kimlik bilgisi iletimi — uçtan uca secretKeyRef, Kubernetes’te başvurulabilir yolu ve Docker Compose’da enjekte edilen yolu derler; Bir kimlik bilgisini paylaşmak — tüketici başına, paylaşılan ve ikisi birden ise kendi anahtarına sahip olan ya da birini paylaşan birkaç tüketiciyi gösterir.