İçeriğe geç
AggregaAggrega
Dil seçin: Türkçe
Bu sayfa makine çevirisiyle çevrilmiştir. İngilizce orijinalini okuyun.

Yönetişim ve uyumluluk

Bu bölüm, platform ekiplerinin politikayı derleyiciye sabit kodlamadan — yönetişim soketi, kataloğun temel çizgileri ve şemaları ve katalog yazarlarının izlediği uzlaşımlar aracılığıyla — kurumsal uyumluluğu her derlemede nasıl uyguladığını tanımlar. Day-2 yaşam döngüsü olayları Day-2 yaşam döngüleri bölümünün konusudur.

Kurumsal yönetişim ve uyumluluk kalıpları

Platform mühendisliğinde temel bir zorluk, açık kaynak kataloğu kirletmeden kurumsal yönetişimi (SOC 2 uyumluluğu, FinOps maliyet merkezi takibi ve sıkı sahiplik eşlemesi gibi) uygulamaktır.

Aggrega resmi bileşenlerine alana özgü mantığı sabit kodlasaydı, kendi görüşü olmayan bir derleyici olmaktan çıkar ve kendi görüşlerini dayatan bir çerçeveye dönüşürdü. Öte yandan uyumluluk tamamen geliştiriciye bırakılırsa, kritik etiketler yanlış yazılır, unutulur veya atlanır.

Bunu çözmek için Aggrega uyumluluk için Wasm soket mekanizmalarını sağlar, politikayı ise kurum belirler. Kurumlar, ekosistemlerinde iki ayrı toplumsal sözleşmeyi benimseyerek sıfır güven yönetişimine ulaşır.

1. “Bring Your Own Baseline” (BYOB) + Wasm doğrulama kapısı

Statik, geliştirici tarafından sağlanan veriler için (ekip sahipliği veya veri sınıflandırması gibi) kurumlar asla doğrudan ham açık kaynak kataloğa güvenmemelidir. Bunun yerine Platform Mimarı kurumsal bir temel çizgi yazar — her dahili bileşenin taşıması gereken, bir SchemaLibrary girdisinde bir kez bildirilen alanlar — ve kullanımını zorunlu kılmak için bir yönetişim hüküm rolü kullanır.

Katalog sözleşmesi: Kurum, belirli etiketleri gerektiren ama hiçbir altyapı sağlamayan bir temel oluşturur.

apiVersion: aggrega.ai/v1beta1
kind: SchemaLibrary
metadata:
name: CorporateBaseline
version: 1.0.0
spec:
schemas:
Ownership:
type: object
properties:
owner: { type: string }
cost_center: { type: string }
# The developer MUST provide these, or the schema validator halts the build
required: [owner, cost_center]

Her dahili bileşen (ör. acme/datastore/postgres) girdiye kendi schema: alanından başvurur ve kendine ait değerleri ekler; böylece paylaşılan alanlar ile bileşenin kendi alanları birlikte doğrulanır:

apiVersion: aggrega.ai/v1beta1
kind: Component
metadata:
name: acme/datastore/postgres
version: 1.0.0
labels:
component.aggrega.ai/type: stateful-server
spec:
schema:
values:
$ref: "CorporateBaseline#/schemas/Ownership"
properties:
database: { type: string }
required: [database]

Temel çizgi, temel bir Component değil bir kitaplık girdisidir, çünkü extends: yazan bir Component, temelinin schema: alanını bütünüyle alır ve kendine ait hiçbir değer bildirmez (bkz. Kalıtım ve yayımlama disiplini).

Wasm doğrulama güvencesi: Bir geliştiricinin dahili kataloğu atlayıp çıplak bir core/postgres bileşenini doğrudan genel hub’dan çekmesini önlemek için kurum bir topolojik doğrulama eklentisi kaydeder. Bu eklenti statik analiz sırasında değerlendirilir — grafik birleştirildikten sonra ve herhangi bir yapıt işlenmeden önce — bu yüzden bir seferde tek bir bileşen yerine topolojinin tamamını görür.

# Evaluated by the governance ir-verdict role over the assembled graph
package acme.governance
import rego.v1
deny contains msg if {
some id, _ in input.graph.spec.nodes
not input.graph.spec.values_mapping[id].owner
msg := sprintf("node %v declares no owner; use a component whose schema references 'CorporateBaseline#/schemas/Ownership'.", [id])
}

Politikanın ret anahtarı altında topladığı bir karar bir reddetmedir ve derleme bunun üzerine durur.

Serbest bağlantıları yasaklamak: Bir geliştirici, kataloğun bildirmediği bir soket üzerinden bir kenar bağlayabilir — geçici (ad hoc) bir soket (bkz. dependency-resolution). Bu açıklık kasıtlıdır; derleyicinin bu konuda hiçbir görüşünün olmaması da öyle: her bağlantının Mimarlarının bildirdiği bir soketten geçmesini isteyen bir kuruluş, bunu derleyiciye güvenmek yerine politika olarak ifade eder. Grafikteki her kenar declared veya ad-hoc değerini alan socket_declaration taşır, dolayısıyla kural tek satırdır:

# Evaluated by the governance ir-verdict role over the assembled graph
package acme.governance
import rego.v1
deny contains msg if {
some e in input.graph.spec.edges
e.socket_declaration == "ad-hoc"
msg := sprintf("%v connects to %v through the free-form socket %v; declare the socket in the component type's usesSchema.",
[e.source, e.target, e.socket])
}

Değer, kenar hangi yolla yazılmış olursa olsun her kenarda her zaman bulunur, dolayısıyla bir politika bulunmayan bir alanı asla “declared” olarak okumak zorunda kalmaz. Ayrıca kendi başına bir eksendir: kenarı kimin çizdiğini değil, soketin nereden geldiğini söyler, bu yüzden origin_feature ve origin_release ile örtüşmek yerine onlarla birleşir — bir politika serbest bağlantıları yasaklarken Release’in bildirilmiş olanları bağlamasına yine de izin verebilir.

Merkezi kurumsal yönetişim (gerçekliğin tamamını değerlendirmek): Bant dışı mekanizmalar (bir git deposundaki CODEOWNERS gibi) değişen dosyaları inceler, bu dosyaların derlendiği mimariyi değil. Yönetişim hüküm rolleri mimarinin kendisini yargılar. AOT derleyicisi IR grafiğini hem geliştiricinin Aggregate’ini hem de Platform Operatörünün Release’ini düzleştirerek oluşturduğu için, ir-verdict rolündeki bir politika fiziksel yapıtlar üretilmeden önce gerçekliğin tamamını değerlendirir, render-verdict rolündeki bir politika ise yapıtların kendisini değerlendirir. Politikalar, bir geliştirici onaylanmamış bir Component talep ederse veya — render edilen her nesneye damgalanan aggrega.ai/recipe-uri kökenini okuyarak — Manifest bir bileşeni onaylanmamış bir Recipe’ye eşlerse derlemeyi ölümcül biçimde durdurabilir.

2. Wasm mutasyon kapısı (dinamik uyumluluk)

Geliştiriciler ortama bağlı uyumluluk etiketlerini (ör. environment: production veya soc2_in_scope: true) Aggregate’lerine elle yazmaya zorlanmamalıdır, çünkü bunlar GitOps hedefine göre değişir.

Dinamik meta veriler için kurumlar, topoloji oluşturma sırasında çalışan Mutation Gate’i — yönetişim soketinin label-transform rolünü kullanır. Grafik genişletildikten sonra ve statik analiz onu değerlendirmeden önce, derleyici kurumun eklediği Wasm eklentisini çalıştırır. Bu eklenti Release’in ortamını, düğümlerin zaten bildirdiği etiketleri ve her düğümün örneğinin bildirdiği değerleri okur ve derlemenin düğümlerinin taşıması gereken etiketleri adlandırır — böylece gerekli meta veriler, geliştirici onları yazmadan bileşene ulaşır (ör. Release’in ortamına göre belirlenen compliance.aggrega.ai/data-class: restricted etiketi veya bir veritabanının bildirdiği uzantılara göre belirlenen datastore.aggrega.ai/engine: vector). Değerler salt okunurdur: eklenti etiketlere karar verir, başka hiçbir şeye değil.

Bu roldeki bir politika, derlemenin uyguladığı düzenleme talimatını yazmak yerine etiketi adlandırır — düğümü, anahtarı ve aldığı değeri. Bunun nedeni, böyle bir politika yazan herkes için önemlidir: talimat bir etiketi yol ile adresler ve bir Aggrega etiket anahtarı genellikle yol ayırıcısı olan bir / içerir, bu nedenle elle yazılmış bir yol tek bir etiket yerine iç içe bir konumu adresler. Derleme, kararın adlandırdığı etiketi adresler ve bu rolün aldığı düğüm izdüşümü, düğümleri grafiğin tamamı üzerindeki bir hükümden bir düzey daha sığ konumlandırır.

# Evaluated by the governance label-transform role, during topology construction
package acme.tagging
import rego.v1
labels contains {"node": id, "key": "acme.com/soc2-scope", "value": "true"} if {
input.compilation_context.environment == "production"
some id, node in input.graph.nodes
node.labels["component.aggrega.ai/type"] == "stateful-server"
}

Bu etiketler işleme başlamadan önce bellekte standart meta veri sözlüğüne enjekte edildiğinden, Wasm işleme eklentileri yapıtlar işlenirken belirli fiziksel yapılandırmaları — örneğin sıkılaştırılmış AWS veya Kubernetes kaynaklarını — koşullu olarak üretmek için bunları okuyabilir.

Bir kuralı bir kez belirtmek: yönetişim ekleri çalışma alanı kapsamlıdır. Yukarıdaki iki kalıp bileşen başına ve Feature başına yazılır, ancak bunları uygulayan yönetişim eki öyle değildir. Bir yönetişim eklentisi çalışma alanı yapılandırmasının plugins.governance anahtarına eklenir ve bu ek çalışma alanındaki her derlemeyi bağlar. Dolayısıyla kurumsal bir kural tam olarak tek bir yerde belirtilir: platform ekibi eklentiyi bir kez ekler ve hiçbir bileşenin, Aggregate’in veya Release’in kuralın uygulanması için katılım sağlaması, ondan bahsetmesi ya da düzenlenmesi gerekmez. Kalıp 1’deki doğrulama güvencesini proje başına bir uzlaşım yerine eksiksiz bir yanıt yapan budur — dahili kataloğu atlayıp çıplak bir core/postgres talep eden bir geliştirici, herkesle aynı eklenmiş politika tarafından değerlendirilir, çünkü politika seçtiği bileşenin değil, çalışma alanının bir özelliğidir.

Bir çalışma alanı kuralı reddeder; geliştiricinin sözleşmesini yeniden yazmaz. Kapsam evrenseldir ve etki kasıtlı olarak bir hükümle sınırlıdır. Her yerde geçerli olan bir kural, onu ihlal eden bir derlemeyi neyin düzeltilmesi gerektiğini belirterek durdurur ve bunun yerine kusurlu bileşeni uyumlu hale gelecek şekilde değiştiremez. Bu sınır, mekanizmayı tüm sistem ölçeğinde hata ayıklanabilir tutan şeydir: bir derleme ya çalışma alanının bildirdiği kurallara uyar ya da yazılmış satırı gösteren bir iletiyle durur ve işlenmiş çıktı hiçbir yazılmış dosyanın istemediği bir kısıtı veya kaynağı asla içermez. Bir kurum grafiğin yargılanmak yerine gerçekten değiştirilmesini istediğinde bir dönüşüm rolü ekler — yukarıdaki kalıp 2 — ve bu değişiklik operatörün onu eklediği amaçla sınırlıdır; bu yüzden görünmez bir yeniden yazım değil, platform ekibinin açık bir eylemidir.

Uyumluluk döngüsünü kapatan bir platform ekibi için pratik sonuç: bir yükün sahip olması gereken yapıyı kurumsal bir temel üzerinde şema kısıtları olarak, sistemin gerektirdiği varlıklar arası kuralları eklenmiş bir hüküm rolü olarak ve geliştiricinin asla yazmaması gereken türetilmiş meta verileri eklenmiş bir dönüşüm rolü olarak ifade edin. Üçü de bir kez bildirilir ve her derlemeye uygulanır; hiçbiri geliştiricinin onların varlığından haberdar olmasını gerektirmez.

3. Alan zekâsının korunması (yapılandırmalar ve güvenlik)

Aggrega derleyicisi kendi görüşü olmayan bir derleyici olduğundan, yapay zekâ çerçeveleri, token bütçeleri veya bellek bölümleme hakkında sabit kodlanmış hiçbir bilgiye sahip değildir. Bunun yerine genel bulut-yerel şemalar boş bir kap işlevi görür. Derleyici çekirdeğine sabit kodlanmak yerine, son derece uzmanlaşmış alan zekâsı genişletilebilir Aggrega ekosisteminin tamamına dağıtılmıştır. Bu zekâ, platform kataloğunda uzmanlaşmış components, features ve recipes aracılığıyla kapsüllenir. Geliştiriciler kendi özel uygulama amaçlarını values ve uses bloklarında korur — Mimar’ın schema: bildirimleriyle (kompakt biçim veya tam JSON Schema 2020-12) ve usesSchema soketleriyle sıkı biçimde yönetilir — bu zekânın fiziksel çevirisini ise hedefe özgü WebAssembly eklentileri yürütür.

A. Alana özgü uygulamaları modellemek (bölünmüş şemalarla doğrulanır)

Platform Mimarları, bölünmüş şema işlem hattından yararlanarak herhangi bir karmaşık mimariyi derleyici çekirdeğinden tamamen bağımsız olarak modelleyebilir:

  • Opak yürütme mantığı (values): Bir kurum bir AI Gateway dağıtırsa, geliştirici ağ geçidinin kendi davranışını yapılandırır — standart kitaplığın yapay zekâ ağ geçidinde, bir çağıranın isteyebileceği her takma adı ve her birinin çözümlendiği yukarı akış hedefini yayımlayan models haritası. Derleyici çekirdeği bu kavramları ayrıştırmaz. Bunlar, bileşenin schema: bildirimiyle sıkı biçimde doğrulanan opak values yükünde güvenle durur. Derleyici bu yükü yalnızca ağ geçidinin yapılandırmasını üretmesi için Wasm eklentisine aktarır. Birden çok ağ geçidi ürününün paylaştığı denetimler — bir yedek zinciri, bir yeniden deneme sayısı veya aynı takma adı yayımlayan girdiler arasındaki seçim gibi — ağ geçidi üzerindeki değerler değil, ağ geçidine eklenen Features’tır; her biri bir ağ geçidi için o ağ geçidinin kendi terimleriyle gerçekleştirilir.
  • Topolojik bağımlılık eşlemesi (uses): Bir yapay zekâ çerçevesi bir ajanı araçlarına veya bir vektör veri deposuna bağladığında, bu bağlantı kimin kiminle konuştuğunu belirler, bu nedenle uses sütununda bildirilir; standart kütüphanenin tools_allowed alanı gibi values içinde tutulan bir ad listesi hiçbir kenar çizmeyen bir uzlaşımdır. Derleyici bu açık kenarları IR grafiğine olduğu gibi çizer. Bu, aşağı akıştaki Wasm işleme eklentilerinin, derleyici alttaki yapay zekâ çerçevesini anlamadan, bağlantıları güvence altına almak için gereken ağ politikalarını ve fiziksel sınırları programatik olarak üretmesini sağlar.
  • Karmaşık veri yapıları (ör. CoALA): Mimarlar tek bir düz hedef listesiyle sınırlı kalmak yerine usesSchema içinde bir yapının ihtiyaç duyduğu kadar soket bildirir; her birinin kendi seçicisi ve kendi kenar başına valueSchema’sı vardır. Örneğin CoALA çerçevesini uygulamak için bir Mimar semantic_memory, episodic_memory ve working_memory’yi ayrı soketler olarak bildirebilir; böylece her bellek deposu ayrı bir topolojik hedef olur. Genel politika motorları, her ayrı bilişsel lob için ayrıntılı erişim denetimi korkuluklarını zorunlu kılmak üzere bu yapılandırılmış kenarları değerlendirir.

B. Temel güvenlik ve dolaylama mekanizmaları

Yük kendi görüşü olmayan bir yük olsa da genel şema, güvenli yapıt üretimini destekleyen sıkı yapısal mekanizmalar uygular:

  • Değer değil ek kalıbı: standart kitaplığın uzlaşımı, bir kimlik bilgisinin derleyicinin olduğu gibi taşıdığı satır içi bir değişmez olacağı bir values bloğuna asla yazılmayıp bir ek olarak istenmesidir. Bir kimlik bilgisi eki, bir kimlik bilgisi Feature’ının type’ını (feature.aggrega.ai/kind: secret etiketini taşıyan) adlandırır ve bir gizli bilgi deposuna yapılacak sorguyu tanımlamak için kendi values’unu kullanır. Kimlik bilgisi yönlendirmesi bu durumda yetenekten bağımsız geç bağlamadır ve derleyici çekirdeği materyali asla çözümlemez veya açığa çıkarmaz — Ops Recipe’sinin sağladığı işaretçiyi iletir. Bu, katalog ve şemaların teşvik ettiği bir uzlaşımdır, bir derleyici denetimi değildir: derleyici bir values yaprağının ne anlama geldiğini yorumlamaz, bu yüzden materyali satır içine koyan bir yazar onu satır içine koymuş olur. Şemanın gerçekten garanti ettiği şey, ek yüzeyinin var olduğu ve türlendirilmiş olduğudur.
  • Soyut güven doğrulaması: values bloğu geniş ölçüde genişletilebilir olduğundan Mimarlar tls_pinning veya required_signatures: 2 (çoğunluk uzlaşısı için) gibi soyut yönergeleri zorunlu kılabilir. Derleyici çekirdeği bu şema doğrulamalı nesneleri düz IR grafiğine olduğu gibi aktarır. Özel bir Wasm işleme eklentisi daha sonra bu değerleri okuyarak donanım düzeyinde Human-in-the-Loop (HITL) onay kapıları için yapıtlar üretebilir. Bir uygulama uzlaşı kurallarını atlatmaya çalışırsa, fiziksel olarak dağıtılmış proxy bir webhook onayı alınana kadar yürütmeyi engeller.

C. Gelişmiş operasyonel güvenlik (spec.interoperability)

Hassas iş yüklerini çakışan altyapı mutasyonlarından korumak için genel Feature şeması bir birlikte çalışabilirlik denetimi tanımlar:

  • spec.interoperability.conflictsWith — bununla aynı bileşene ulaşamayacak Features’ın listesi. Derleyici, bir bileşenin sonunda sahip olduğu ekler — ona ulaşan her kapsamdan toplanır: bileşenin kendisi, onu içeren bir alt sistem veya sınır, Release’teki bileşen girdisi ve ek açıklama güdümlü genişletme — bu Feature’ı ve onun adlandırdığı birini içerdiğinde, işlemeden önce derlemeyi durdurur. Bu, Feature’ın yazarının bildirdiği adların bileşenin taşıdığı Features ile karşılaştırılmasıdır ve hiçbirine anlam yüklenmez: uyumsuzluk yazarın yargısıdır ve derleyici derlemeyi buna bağlı tutar. Tek bir bildirim yeterlidir, adlar sürümleri ne olursa olsun eşleştirilir ve hiçbir bileşeni paylaşmayan kardeş sınırlara eklenmiş iki Features asla karşılaşmaz.

4. Ağ sınırı yönetişimi (varsayılan reddetme uzlaşımı)

Geliştiriciler ağ politikalarını doğrudan yazmaz; gerekli ağ sınırları, derleyicinin ara temsil (IR) grafı tarafından eşlenir ve bu graf, Aggregate’te bildirilen bileşenler arasındaki her topolojik kenarı taşır.

  • İç sınırlar. Derleyici düz IR grafını çizer ve kendisi hiçbir şeyi kısıtlamaz: bir politika olmadan, kümenin ağının izin verdiği her bağlantı erişilebilir kalır. Uzlaşım şudur: bir bileşen için yazılan bir politika, bir bağlantıya yalnızca Aggregate’in onun için bir kenar bildirdiği yerde, politikanın kendi iliştirmesinin adlandırdıklarının yanı sıra izin verir ve politikanın yönettiği yöndeki diğer her bağlantıyı reddeder.
  • Standart kütüphane gerçekleştirmesi. Standart kütüphane kataloğu bu uzlaşımı, operatörün Release içinde bir bileşene iliştirdiği iki Features olarak gerçekleştirir; bir bağlantının her yönü için bir tane: core/caller-allowlist yalnızca uses kenarları kendisini gösteren bileşenlerden gelen bağlantıları kabul eder, core/egress-allowlist ise bileşenin yalnızca kendi kenarlarının gösterdiği bileşenlere ve kümenin DNS’ine bağlanmasına izin verir. helm hedefinde her biri, derleyicinin kendisine verdiği kenarlardan bir Kubernetes NetworkPolicy yazan bir FeatureRecipe tarafından gerçekleştirilir; her bileşenin pod’larını o bileşenin kendi render’ının ürettiklerinden — iş yüklerinin taşıdığı seçiciler ve etiketler, üretildikleri namespace ve container’larının bildirdiği portlar — adlandırır, böylece hiçbir etiket veya port elle yeniden yazılmaz. Her biri ayrıca bileşenin kendi pod’larını ve Release’in iliştirme üzerinde adlandırdıklarını kabul eder: gelen tarafta Aggregate dışındaki kaynakları, giden tarafta ise kümenin çalıştırmadığı bir hedef için adres aralıklarını; bu hedef seçilecek pod üretmez ve yalnızca aralık üzerinden, herhangi bir portta kabul edilir. Derleyici kümeyi inceleyemez, bu yüzden her biri, Release kümenin ağ eklentisinin ağ politikasını uyguladığını onaylayana kadar derlemeyi durdurur; compose’un ağ politikası yoktur ve orada ikisinden birini iliştiren bir derleme durur.
  • Genel ingress (agnostik çevre denetimi). Genel ingress, kurumun özel kurallarıyla bir yönetişim hüküm rolünde yönetilir. Kurumsal bir güvenlik ekibi, bir düğümün cloud-native ontoloji türünü değerlendiren ve bir geliştirici bir public-ingress özelliğini bir worker veya task düğümüne iliştirmeye çalışırsa derlemeyi reddeden bir politika yazabilir. Derleyici “genel”in ne anlama geldiğini yorumlamaz; Wasm doğrulama kapısının Boole çıktısını uygular.

5. Derleme zamanı köken damgalama

Derleyici, derleme sırasında derleyici sürümünü ve derlediği Aggregate, Manifest ve Release’in sürümlerini yakalayan bir köken kaydı oluşturur — zaman damgası olmadan, böylece kayıt bayt düzeyinde aynı çıktıyı asla bozmaz. helm oluşturucusu derleyici sürümünü, üretilen Kubernetes manifestlerinde aggrega.ai/compiler-version etiketi olarak yayar; helm-chart oluşturucusu ise chart’ın kendi şablonlarını değiştirmeden kopyaladığı için bir Recipe’nin chart’a eklediği şablon dosyalarında yayar; kurumsal güvenlik ekipleri bunu hangi render edilmiş yapıtların hangi derleyici sürümüyle oluşturulduğunu belirlemek için kullanır — belirli bir derleyici sürümünde bir güvenlik açığı keşfedildiğinde ve etkilenen yapıtların denetlenmesi gerektiğinde önemlidir.

compose sağlayıcısı aynı köken anahtarlarını hizmet etiketleri olarak, terraform sağlayıcısı birleştirdiği her modülde bir köken dosyası olarak, cloudformation sağlayıcısı ise her kaynağın Metadata alanı altında damgalar; bellek içi köken kaydı her derleme için vardır.

6. Genişletme yüzeyi olarak meta veriler ve ek açıklamalar

Go derleyicisi alana özgü kavramlardan — yapay zekâ çerçeveleri, veritabanı motorları, Kubernetes deyimleri — bağımsızdır ve yalnızca IR üzerinde düz, graf düzeyinde işlemlerle çalışır. Ekosistemi, alana özgü mantığı Go ikili dosyasına sabit kodlamadan yönlendirmek için platform, alan bilgisi için genişletme yüzeyi olarak standart meta veri etiketlerini ve ek açıklamalarını kullanır.

Derleyici alana özgü hiçbir ek açıklamayı okumaz. Geliştiricilerin sağladığı tüm ek açıklamaları ve duck typing etiketlerini düz IR grafında toplar ve bu meta verileri olduğu gibi yönetişim ve oluşturma eklentilerine iletir. WebAssembly ekosistemi meta verileri yorumlar ve gereken mantığı — uyumluluk politikalarını değerlendirmek, cloud-native yapıtlara etiket enjekte etmek veya özellik genişletmesini tetiklemek — derleyici çekirdeğinden bağımsız olarak yürütür.

Bu, derleyici çekirdeğini kararlı tutarken genişletilebilirlik yüzeyini geniş tutar (herkes yeni bir ek açıklama önekini okuyan bir Wasm eklentisi yazabilir): ekosistemin alana özgü yeni bir ek açıklama eklemesi için çekirdekte yeni bir sürüm gerekmez.

Bir politikanın bir iliştirme hakkında okudukları

IR grafını değerlendiren bir hüküm rolü grafın tamamını alır — aşağıda açıklandığı gibi, bir yazarın hassas olarak bildirdiği her değer saklanarak — ve buna her düğümün taşıdığı her iliştirme dahildir; her biri yazarın ona verdiği adla anahtarlanır — ya da düğümün bağlantılarından birine yazılmış bir iliştirme için, bağlantının takma adı ile yuvanın bir noktayla birleştirilmesiyle. Bir özet yerine iliştirme ayrıntısını taşımanın amacı, Aggrega’nın özetleyecek bir görüşü olmamasıdır: derleyici iliştirmeleri, neyi tuttuklarını yargılamadan yönlendirir; dolayısıyla bir politikanın onları yargılamak için ihtiyaç duyduğu olgular, bir politikaya verilen olgulardır.

Graf, iliştirme başına şunları taşır:

  • İstediği Feature türü ve bunun için çözümlenen katalog sürümü. Tür, yazarın yazdığı dizedir, olduğu gibi — sürümü sabitlenmiş bir başvuru ile sürümsüz bir başvuru, tek bir hedef için farklı dizelerdir; bu nedenle türleri karşılaştıran bir politika her iki yazımı da beklemelidir.
  • İliştirilen Feature’ın katalog etiketleri, olduğu gibi. Filtrelenmemiş, normalleştirilmemiş, katalog varlığının bildirdiği sırayla. Bir politika, katalog yazarının yazdığını tam olarak okur; Aggrega’nın hiçbir bilgisi olmayan, yazarın kendi icadı olan etiketler de buna dahildir.
  • İliştirilen Feature’ın katalog ek açıklamaları, olduğu gibi. Feature varlığının kendi metadata.annotations alanı, etiketleriyle tamamen aynı koşullarda taşınır — filtrelenmemiş, normalleştirilmemiş, varlığın bildirdiği sırayla — böylece bir yazarın kendi ad alanındaki bir ek açıklama anahtarı yazıldığı gibi ulaşır. Bu, ek açıklamayla genişletilmiş bir iliştirmenin en başta var olmasına neden olan ek açıklamadan farklı bir konudur: graf bu kökeni ayrıca bildirir ve bir features: bloğunda yazılmış bir iliştirme, varlığın ek açıklamalarını taşırken hiçbir genişletme kökeni bildirmez.
  • Hangi bildirilmiş iliştirme yuvasını doldurduğu. Bir featuresSchema yuvası, yuvanın adı altında bir Feature iliştirilerek doldurulur; bu nedenle Component’inin bildirdiği bir yuvayı adlandıran bir iliştirme o yuvanın adını bildirir, hiçbirini doldurmayan ise free bildirir. Bir bağlantı üzerine yazılmış bir iliştirme, bağlantının soketinin bildirdiği bir yuvayı doldurur ve o yuvanın adını bildirir; bir soket başka bir ada izin vermediğinden asla free bildirmez. Değer bir bayrak yerine yuvanın adıdır, çünkü hangi bağlama noktasının doldurulduğu genellikle yanıtın daha yararlı yarısıdır.
  • Varsa hangi bağlantı üzerine yazıldığı. Bileşenin bağlantılarından birine yazılmış bir iliştirme, o bağlantının soketini ve takma adını taşır; bunlar, iliştirmenin sunulduğu graf kenarını — ve o kenar aracılığıyla, sunulduğu bileşeni — adlandırır. Bileşenin kendi bloğundaki bir iliştirme bunların hiçbirini taşımaz. Bağlantı, soketi değil takma adı içeren iliştirme adından okunmaya bırakılmak yerine veri olarak taşınır.
  • Bir yazarın hassas olarak bildirdiği materyali işleyip işlemediği ve teslim anahtarlarından hangilerinin bu materyali taşıdığı. Her ikisi de bildirimlerden türetilir — bir Feature’ın şemasındaki bir sensitive yaprak, tüketen Component üzerindeki bir sensitive yuva; ister kendi iliştirmeleri için bildirdiği bir yuva, ister bir bağlantının üzerinden bağlandığı soketteki bir yuva olsun — asla bir değerin incelenmesinden türetilmez.
  • values alanı, infra alanı ve teslim eşlemesi, ayrıca iliştirmenin bir features: bloğunda mı yazıldığı yoksa ek açıklama güdümlü genişletmeyle mi eklendiği — bir sonraki paragrafın açıkladığı gibi, bir yazarın hassas olarak bildirdiği her değer saklanarak.

Bir politikaya, hassas olarak bildirilen materyalin nerede olduğu söylenir ve materyalin kendisi ona asla verilmez. Grafın hassas olarak bildirilmiş diye işaretlediği her yaprak — hangi kapsamda veya bağlantıda yazılmış olursa olsun herhangi bir iliştirmenin values veya infra alanında, bir sınır iliştirmesinin infra alanında, bir düğümün kendi values ve infra alanlarında ve bir bağlantının kendi values ve infra alanlarında — politikaya, değerin yerine tek anahtarlı bir işaretçi olarak, {"aggrega_withheld": "declared"}, ulaşır. Anahtar korunur, böylece bir politika bir yükün hangi yaprakları taşıdığını görmeye devam eder; bu yaprakları adlandıran işaretleme korunur, böylece bir politika bunlardan hangilerinin bildirilmiş materyal taşıdığını görmeye devam eder; ve yukarıda listelenen her olgu, hiçbir bildirimin işaretlemediği her değerle birlikte eskisi gibi ulaşır. Bir politikanın üzerinde akıl yürüttüğü olguların hiçbiri — bir iliştirmenin ne olduğu, neyi doldurduğu, kime sunulduğu, katalog varlığının onun hakkında ne söylediği ve gizli materyalinin nereye gittiği — bir yazarın hassas olarak bildirebileceği bir değer değildir ve materyalin kendisi, bir politikanın onun nereye gittiğini yargılamak için ihtiyaç duymadığı tek şeydir. Bu, komut satırının grafı yazdırırken ve daemon’ın bir düzenleyicinin graf isteğini yanıtlarken uyguladığı saklamanın aynısıdır. Bu yüzeyler değerleri açıkça isteyen bir kişiye geri verir; bir politikanın kopyası böyle bir istek sunmaz. Saklama yalnızca politikanın kopyasına uygulanır: derlemenin oluşturma yaptığı graf dokunulmadan kalır, dolayısıyla oluşturulan hiçbir bayt değişmez.

Bir iliştirmenin etiketleri derleyiciyi tam olarak tek bir yerde bağlar ve bu bir politika kararı değildir: bir yuva bir selector bildirebilir ve etiketleri onu karşılamayan bir doldurma derlemeyi durdurur. Bu kapının ötesinde etiketler hiçbir şeyi yönlendirmez — bir değerin nasıl yönlendirildiği ve teslim edildiği, bir Feature hangi etiketleri taşırsa taşısın aynıdır. Dolayısıyla bir etiketi okuyan bir politika, derleyicinin yorumlamadan taşıdığı meta verileri okumaktadır; derleyicinin içindeki bir dalı sorgulamamaktadır.

Bir Feature’ın katalog ek açıklamaları onu hiçbir yerde bağlamaz: hiçbir derleyici davranışı onlara göre dallanmaz ve bir yuva, etiketler üzerinde yapabildiği gibi onlar üzerinde bir kısıt bildirmez. Yalnızca taşınırlar, başka bir şey değil.

Bunun yazılabilir kıldığı, hiçbirini derleyicinin sizin için koymadığı kurallar:

  • Serbest iliştirmeyi yasaklayın. Her iliştirmenin bildirilmiş bir bağlama noktasını doldurmasını şart koşan bir kurum, free bildiren her iliştirmeyi reddeder. Bu, iliştirme yüzeyinin açık kalmasının karşılığıdır: kompozisyon varsayılan olarak serbesttir ve bunun serbest olmasını istemeyen bir operatör bunu söyler.
  • Hassas materyalin değer olarak teslimini reddedin. Aggrega, hassas olarak bildirilmiş bir veri bir teslim anahtarından değişmez değer olarak geçtiğinde uyarır ve asla durdurmaz — değer olarak kimlik bilgisi ailesi kasıtlıdır. Bu uyarının bir ret olmasını isteyen bir operatör bunu burada ifade eder.
  • Neyin kimlik bilgisi sayılacağına kendiniz karar verin. Standart kütüphane, kimlik bilgisi Features’ını bir aile etiketiyle işaretler ve bu etiketi okumak onlar hakkında akıl yürütmenin bir yoludur. Daha geniş veya daha dar bir yüklem — bir iç etiket, bir adlandırma kuralı, onaylı türlerden oluşan bir küme — eşit derecede kullanılabilir, çünkü onlar hakkında bir hüküm değil, etiketlerin kendisi ulaşır.
  • Kataloğunuzun kendi meta verilerinde kaydettiği her şeye göre denetim yapın. İnceleme durumunu, veri yerleşimini veya sahipliği Feature varlıkları üzerinde ek açıklama olarak tutan bir kurum, bunları her iliştirmeden isteyebilir. Aggrega’nın hiç duymadığı bir ek açıklamaya dayanan bir kural, onun sağladığı bir anahtara dayanan bir kural kadar iyi çalışır, çünkü ek açıklamalar yazıldıkları gibi ulaşır — bu da bir Feature ile bir Component’in aynı temelde, her birinin kendi varlığının bildirdiği katalog meta verilerine göre yargılandığı anlamına gelir.
  • Bir bileşenin neyi kime sunduğunu yönetin. Bir bağlantı üzerine yazılmış bir kimlik bilgisi o bağlantıyı adlandırır ve bağlantının kenarı hedefini adlandırır; böylece bir kurum, kendi etiketiyle işaretlediği bir güven bölgesinin dışındaki bir bileşene sunulan bir kimlik bilgisini reddedebilir — bağlantının her iki ucunu da gerektiren, tüketen bileşen üzerindeki hiçbir olgunun tek başına sağlamadığı bir yargı.

Bir hüküm rolü kabul eder veya reddeder; asla yeniden yazmaz. Derleme ya değişmeden devam eder ya da hükmün iletisiyle durur; bu nedenle bir politika uyumsuz bir grafı sessizce uyumlu hâle getiremez.

İliştirme ayrıntısı, IR grafını değerlendiren bir politikaya ulaşır. Oluşturulmuş yapıtları değerlendiren bir politika bu yapıtları alır ve hiçbir graf almaz; bu, ona uygulanan bir kısıtlama değil, o girdinin bir özelliğidir: iki aşama farklı soruları yanıtlar ve iliştirme topolojisi, oluşturulmuş çıktıya sorulabilecek sorular arasında değildir.

Kurumun kurallarını bir politika dilinde ifade etmek

Yukarıdaki kalıplar bir yönetişim iliştirmesinin ne yaptığını açıklar; bu bölüm ise bir kurumun onu elde etmek için ne yazdığıyla ilgilidir. İfade edilecek elli kuralı olan bir platform ekibi elli eklenti istemez. Kurallarını içerik olarak ister — gözden geçirdiği, sürümlediği ve diğer her yapıt gibi yayımladığı dosyalar — ve bunları değerlendiren tek bir iliştirilmiş motor.

Sokete iliştirilmiş bir politika dili motorunun sağladığı budur ve tam da bu amaçla derleyicinin içinde iki tane gelir: bir Rego motoru ve bir CEL motoru. Bir operatör birini iliştirir, yüklemesi gereken politika dosyalarını bildirir ve kurallar çalışır: harici araç zinciri yok, derleme zamanında getirilen hiçbir şey yok ve derleyicide politika mantığı yok. Değerlendirme, tüm alan bilgisinin bulunduğu yer olan WebAssembly konuğunun içinde gerçekleşir.

Aynı motor her yönetişim rolüne hizmet eder; böylece bir kurum tüm yüzeyini tek bir iliştirilmiş eklenti ve onun birkaç iliştirmesiyle kapsar:

  • Mimariyi yargılamak. Derleme grafı üzerine iliştirildiğinde bir politika, derleyicinin tuttuğu her düğümü, kenarı ve iliştirmeyi, ayrıca bunların yanında sıralanan yönlendirme yollarını okur ve derlemeyi neyin durdurması gerektiğini bildirir. Bir topoloji değişmezi, sınırlar arası bir yetkilendirme kuralı veya bir kimlik bilgisi akışı kuralı burada yer alır.
  • Çıktıyı yargılamak. Oluşturulmuş yapıtlar üzerine iliştirildiğinde bir politika, derlemenin ürettiği dosyaları — metin olarak ve biçimin politikadan önce ayrıştırıldığı yerlerde ayrıştırılmış belgeler olarak — okur ve somut sonuç hakkında rapor verir.
  • Türetilmiş meta veri sağlamak. Etiketleri şekillendirmek için iliştirildiğinde bir politika, Release’in ortamına ve düğümlerin zaten bildirdiklerine göre derlemenin düğümlerinin hangi etiketleri taşıyacağına karar verir. Bu, yukarıdaki 2. kalıbın açıkladığı mekanizmadır; kural, amaca özel yapılmış bir eklenti olarak değil, politika içeriği olarak ifade edilir.
  • Geliştiricinin yazmadığı bir yetenek eklemek. Ek açıklama enjekte etmek için iliştirildiğinde bir politika, derlemenin bileşenlerine ek açıklamalar ekler; Manifest’in bir bağlama kaydettiği bir anahtar altındaki ek açıklama bir Feature iliştirmesine genişler; böylece bir kurumsal kural, bir bileşenin ihtiyaç duyduğu sarmalayıcıyı yalnızca yokluğunu reddetmek yerine sağlayabilir. Bir karar, bir operatörün o ek açıklamaya yazabileceği herhangi bir değeri yazar — bir dize veya birkaç değeri yönlendiren bir bağlama için alt anahtarlardan oluşan bir nesne — ve derleme bunu, Release’te yazılmış aynı değeri okuduğu gibi okur. Karar yalnızca ekleme yapabilir: bir ek açıklamayı kaldıracak veya devre dışı bırakacak bir değer reddedilir; derlemenin yönlendiremediği veya bağlı Feature’ın kabul etmediği enjekte edilmiş bir değer de onu enjekte eden eklentiyi belirterek reddedilir.

Bir kural, yükün taşıdığını okur ve kararını adlandırılmış bir anahtar altında bildirir:

# Evaluated by a governance verdict role over the assembled graph
package acme.security
import rego.v1
deny contains msg if {
some id, node in input.graph.spec.nodes
node.labels["compliance.aggrega.ai/data-class"] == "restricted"
not node.labels["acme.com/owner"]
msg := sprintf("node %v holds restricted data and declares no owner.", [id])
}

Veriyi graf boyunca izleyen bir kural, yükün sıraladığı rotaları okur. language-reference/examples/policy-data-class-route/ baştan sona böyle bir kuraldır: bir sınıftan veri tutan bir bileşenin, üzerinde hiçbir gizlilik düşürücü Feature iliştirilmemiş bir rota boyunca başka bir sınıftan bir bileşene ulaştığı bir derlemeyi durdurur ve aynı Aggregate, bir Release bu trafiği core/data-masking taşıyan bir ağ geçidi üzerinden yönlendirdiğinde tamamlanır. Derleyici sınıf etiketini bir dize olarak taşır ve hiçbir şeyi sıralamaz — sınıflar, sıraları ve gizlilik düşürücü sayılan Features, iliştirmenin ayarlarıdır. Kural, üç motorun her biri için bir kez yazılmıştır — CLI’ye derlenmiş iki motor ve başvuru bağdaştırıcı konuğunun arkasındaki OPA — her kopya kendi başına; böylece iki motorun anlaşamadığı bir derleme bu anlaşmazlığı gösterir.

Bir politikanın kendi sözcük dağarcığı korunur. Soketin göre davrandığı önem düzeyleri kapalı bir kümedir, ancak bir politikanın kararlarını altında topladığı adlar politikaya aittir. Varsayılan adlar, bir Rego külliyatının zaten kullandığı uzlaşımsal adlardır ve politikaları kararlarını farklı adlandıran bir operatör eşlemeyi iliştirmenin ayarlarında bildirir — böylece zaten bir politika kütüphanesi sürdüren bir kurum soketi onu yeniden yazmadan benimser. Eşleme, eklentinin ayarları için bildirdiği şemayla tiplendirilir; bu nedenle hatalı biçimlendirilmiş bir eşleme, bir hükmü yanlış yönlendirmek yerine herhangi bir politika çalışmadan önce derlemeyi durdurur.

Bütün bir politika kütüphanesi tek bir iliştirme olarak taşınır. Bir politika kümesi dosya dosya iliştirilebilir ya da politika dosyalarını ve veri belgelerini birlikte taşıyan, konuğun açtığı tek bir arşiv olarak iliştirilebilir. Okunamayan bir arşiv, dosya adı verilerek bu şekilde bildirilir — asla hiçbir karara varmamış bir politika kümesi olarak değil, çünkü “kütüphane okunamıyordu” asla “kütüphane derlemeye izin verdi”den ayırt edilemez olmamalıdır.

Değerlendirilemeyen bir politika derlemeyi durdurur. Bir politika değerlendirilemediğinde iliştirme başarısız olur ve derleme, eklentiyi adlandıran bir hatayla durur; bu, derlemeyi durduran bir hükümden bilinçli olarak ayrıdır. İki durum birbirine karıştırılmamalıdır ve hiçbiri bir izin değildir.

Tam yazım yüzeyi — her rolün sunduğu yük, karar anahtarları, önem düzeylerine eşleme ve bir arşivin nasıl iliştirileceği — language-reference/plugins/policy-socket.md içindedir.

Kalıtım ve yayımlama disiplini

extends: aracılığıyla kalıtım, platform mimarlarının paylaşılan temeller üzerine özelleşmiş alt varlıklar oluşturmasını sağlayan katalog mekanizmasıdır. İki katalog türü veri sütunlarında birbirinden ayrılır. Bir Feature’ın üst ve alt şemaları çalışma alanı yükleme zamanında birleşir ve yaprak başına kökene sahip birleşik bir şema üretir. Genişleten bir Component hiçbir sütun içeriği yazmaz: schema: inherited değişmez işaretçisini yazar ve tabanının schema: bloğunu, taban onu nasıl yazdıysa tam olarak öyle, zincirin her derinliğinde alır.

Paylaşılan bir temelin doğurduğu yönetişim sorusunu — bir alt varlığın tabanına göre hangi kısıtları bildirebileceğini — çözen budur. Bir Component için yanıt denetime dayalı değil yapısaldır: alt varlığın bildirilen sözleşmesi basitçe tabanınkinin ta kendisidir; bu nedenle tabanın bir kısıtı bir alt varlık tarafından gevşetilemez, kaldırılamaz veya yeniden tiplendirilemez ve temeli sağlam tutmak için yayımlama zamanında hiçbir denetim gerekmez. Tabanının bildirdiğinden daha sıkı bir kurala meşru olarak ihtiyaç duyan bir alt varlık bunu assertions: bloğuna eklenen bir girdi olarak ifade eder; bu girdi tabanın kurallarının yerini almak yerine onlarla birlikte birleşir.

Bir alt Component’in gerçekten birleştirdiği şey yapıdır: iliştirme yuvaları (featuresSchema), topoloji soketleri (usesSchema), kendi kendine enjeksiyon izin listesi (inject) ve adlandırılmış assertions öğelerinin tümü zincir boyunca birleşir; yeniden bildirilen bir girdi tabanınkinin yerini tamamen alır.

Kural yerleşimi: hangi kurallar politika eklentisinde, hangileri Component başına şemada yer alır

Yayımlama disiplini eklentisi, katalog genelinde geçerli kesişen kuralların yeridir: tedarik zinciri kuralları (ör. “her Recipe, katalogda var olan bir Component’i implements: etmelidir”), kurumsal uyumluluk kuralları (ör. “compliance.aggrega.ai/scope: pci-dss taşıyan her Component, kurumsal pci temelini extends: etmelidir”). Bu kurallar birden çok varlığı kapsar, çalışma alanını bir bütün olarak değerlendirir veya uzlaşımları derleme zamanında değil yayımlama zamanında uygular.

Component başına / Feature başına schema: bildirimi, varlık başına kısıtların yeridir: alan başına türler, aralıklar, desenler, enum’lar; özel assertions: bloğunda ifade edilen alanlar arası kurallar. Bu kısıtlar tek bir varlığa yereldir ve katalog boyunca onunla birlikte taşınır.

Bu ayrım keyfî değildir. “Her zorunlu alan mevcut olmalıdır” gibi bir kural, required: dizilerine ait olan, varlık başına bir kısıttır. “Bir pci-dss üst öğesini genişleten her alt varlık, çalışma alanı düzeyinde bir yönetişim etiketi bildirmelidir” gibi bir kural ise politika eklentisinin uyguladığı, varlıklar arası bir kuraldır. İki kural sınıfı hiçbir zaman örtüşmez, çünkü farklı soruları yanıtlar: şema “bu örnek sözleşmesiyle eşleşiyor mu” sorusunu doğrular; politika eklentisi “bu katalog çalışma alanının gerektirdiği kesişen kuralları karşılıyor mu” sorusunu doğrular.

Yeni bir yönetişim kuralı yazarken yerleşim sorusu şudur: kural yalnızca tek bir varlığın içeriğine mi bağlıdır (→ şema veya assertions bloğu), yoksa birden çok varlık arasındaki ilişkiye veya çalışma alanı düzeyindeki yapılandırmaya mı bağlıdır (→ politika eklentisi). Wasm-linter kalıbı, kesişen durum için kanonik mekanizmadır; kurumsal kataloglar, standart yayımlama disiplini eklentisiyle aynı eklenti sözleşmesi arayüzünü kullanan özel politika eklentileri dağıtabilir.

Ek açıklama öneki disiplini

Ek açıklama ad alanı köken semantiği taşır — farklı önekler farklı hedef kitleleri ve farklı yönetişim yetkililerini belirtir. Katalog yazarları, kurumsal platform ekipleri ve Aggrega platformunun kendisi ek açıklamaları aynı düz sözlüğe yazar; hedef kitleleri birbirinden ayrı tutan önektir.

ÖnekKökenHedef kitleDeğiştirilebilirlik
aggrega.ai/ (alt alan adı olmadan)Ayrılmış: yalnızca Aggrega derleyicisi tarafından üretilirDahili araçlar, köken damgalamaKullanıcı tarafından yazılamaz; kullanıcı içeriğinde bildirilen, alt alan adı olmayan önekli ek açıklamalar yayımlama anında reddedilir
<sub-domain>.aggrega.ai/ (ör. component.aggrega.ai/, feature.aggrega.ai/, compliance.aggrega.ai/)Katalog uzlaşımıKatalog varlıklarını yazan mimarlar; etiketleri tüketen Wasm politika eklentileriKatalog yayıncıları yazar; tüketiciler okur
<enterprise-domain>/ (ör. acme.com/, my-org.io/)Kurumsal katmanKurumsal platform ekipleri; kurumsal Wasm eklentileriKurumsal yazarlar yazar; platform derleyicisi bunları opak meta veri olarak yok sayar
<community-domain>/ (ör. cncf.io/, kubernetes.io/)Harici ekosistemBilinen etiketleri okuyan, ekosistemler arası araçlarTopluluk tarafından yönetilir

Alt alan adı olmayan aggrega.ai/ öneki en sıkı disipline tabidir: yalnızca platformun ürettiği ek açıklamalara ayrılmıştır. Derleyici, işlenmiş çıktıda aggrega.ai/compiler-version, aggrega.ai/component-id, aggrega.ai/recipe-uri, aggrega.ai/boundary-path ve ilgili köken anahtarlarını üretir; doğrudan bir aggrega.ai/<key> ek açıklaması bildiren kullanıcı içeriği yayımlama anında reddedilir. Bu disiplin, kullanıcının yazdığı ek açıklamaların platformun ürettiği köken bilgisiyle çakışmasını önler.

<sub-domain>.aggrega.ai/ altındaki alt alan adı önekleri katalog uzlaşımı alanıdır. Standart kitaplık component.aggrega.ai/type (bulut yerel ontoloji etiketi), feature.aggrega.ai/kind (Feature’ın operasyonel ve kimlik bilgisi olarak bölümlenmesi), compliance.aggrega.ai/* (uyumluluk ekseni etiketleri) ve benzer kapsamlı alt ad alanlarını kullanır. Her alt alan adı belirli bir katalog kitlesi tarafından yönetilir: component.aggrega.ai/* Component varlığı yazarları, feature.aggrega.ai/* Feature varlığı yazarları, compliance.aggrega.ai/* uyumluluk politikası kitlesi tarafından. Alt alan adları arası okumalara (birden çok alt ad alanından okuyan bir Wasm eklentisi) izin verilir ancak nadirdir; her eklenti genellikle kendini tek bir alt ad alanıyla sınırlar.

Kurumsal alan adı önekleri (acme.com/..., my-org.io/...) platformun genişletme yüzeyidir. Aggrega derleyicisi bunları opak meta veri olarak ele alır; bunları kurumsal Wasm eklentileri tüketir. Kurumlar, yönetişimlerine uyan her türlü önek yapısını yazar — düz (acme.com/owner: team-payments), alt alan adı (security.acme.com/scope: pii) veya hiyerarşik (org.acme.com/billing-center: finance). Platform, kurumsal öneklerin düzenini kısıtlamaz; tek kural, kurumsal öneklerin aggrega.ai/ veya onun alt alan adlarıyla çakışmamasıdır.

Bu disiplin önemlidir çünkü ek açıklamalar kademeli olarak yayılır — bir Aggregate’in alt sistemine yazılan ek açıklamalar alt sistemdeki her bileşene yayılır, bir bileşen örneğinin kendi ek açıklamaları alt sisteminin ek açıklamalarını geçersiz kılar ve bir modülün ek açıklamaları modülün kendi bileşenlerine ulaşır; bir Release sınırındaki ek açıklamalar sınırdaki her bileşene yayılır. Bir sağlayıcı ek açıklaması işlenmiş çıktıya her iki taraftan da ulaşır ve iki taraf aynı anahtarı yazdığında uygulanan değer Release’in değeridir. Önek disiplini olmasaydı, Aggregate tarafındaki bir ek açıklama platformun ürettiği bir köken anahtarını sessizce geçersiz kılabilir ya da kurumsal bir ek açıklama bir katalog uzlaşımı anahtarıyla çakışabilirdi. Önek tablosu hedef kitleleri açık hâle getirir ve çakışma önleme kuralını yayımlama anında uygulanabilir kılar.

Varlık başına ek açıklama yüzeylerinin listesi ve üç kovalı kademe semantiği (.context.annotations.release / .context.annotations.catalog / .context.annotations.aggregate) için language-reference/vocabulary/labels-and-annotations.md sayfasına bakın.