Bir yönetişim politikasının okuduğu ek bilgileri
ir-verdict rolüne bağlanan bir yönetişim eklentisi derleme grafiğinin tamamını alır ve derlemedeki her Feature eki onunla birlikte gelir. Her ek, kendisi hakkında sabit bir bilgi kümesi taşır: hangi Feature’ı adlandırdığı, hangi yuvayı doldurduğu, bir bağlantı üzerine yazıldıysa hangi bağlantı üzerine yazıldığı, onu hangi FeatureRecipe’in gerçekleştirdiği, katalog yazarının onun hakkında ne bildirdiği, bir yazarın içine ne yazdığı ve birinin hassas olarak bildirdiği bir materyali işleyip işlemediği. Bir şey yazıldığı gibi gelmez: bir yazarın hassas olarak bildirdiği bir değer saklanmış olarak gelir; bkz. Declared-sensitive values arrive withheld (Hassas olarak bildirilen değerler saklanmış olarak gelir).
Bu sayfa bu bilgileri sıralar ve her birinin neyi öne sürdüğünü ve neyi sürmediğini belirtir. Soketin kendisi için (dört rol, karar önem dereceleri, operatör girdi kanalı ve derleyicinin içinde gelen iki politika motoru) bkz. policy-socket.md. Türleri ve zorunluluk durumlarıyla alan alan tablo için oluşturulmuş grafik şeması başvurusuna bakın; bu sayfa bilgilerin nasıl okunacağını öğretir, o sayfa ise sözleşmedir.
Eklemelerin yükteki yeri
Eklemeler, derleme grafiğinde feature_values_mapping altında yer alır; önce düğüm kimliğine, ardından yazarın her eklemeye verdiği örnek adına göre anahtarlanır:
input.graph.spec.feature_values_mapping[<node id>][<attachment name>]Ekleme adı süs değil, işlevseldir. Yazarın bir yuvayı doldururken kullandığı anahtar odur; dolayısıyla derleyicinin ana Component’in bildirilmiş yuvalarıyla eşleştirdiği de odur.
Bir bileşenin bağlantılarından biri üzerine yazılan bir ekleme — Aggregate’te veya Release’te bir uses girdisinin features: alanı altında — tüketen bileşenin eklemelerinden biridir; bu nedenle aynı kovada, tüketen bileşenin düğümünde yer alır. Anahtarı, derleyicinin ona verdiği addır: bağlantının takma adı ile yuvanın bir noktayla birleştirilmesi. Örneğin gpt takma adıyla yazılmış bağlantının credential yuvası için anahtar gpt.credential olur. Nokta, bir yazarın yazdığı adlarda hiçbir zaman bulunmaz; bu yüzden bu anahtar, düğümün kendi eklemelerinden birinin adıyla hiçbir zaman çakışmaz. Yine de bir politika bağlantıyı anahtardan okumaz: girdi bunu veri olarak, aşağıda açıklanan connection alanında taşır.
package security
import rego.v1
deny contains msg if { some node_id, attachments in input.graph.spec.feature_values_mapping some name, attachment in attachments attachment.binding == "free" msg := sprintf("%v carries attachment %v, which fills no declared slot.", [node_id, name])}Bu olguları yalnızca ir-verdict görür. Bir render-verdict politikası oluşturulmuş yapıtları alır, grafiği almaz; bir label-transform politikası düğümlerin etiketlerinin ve değerlerinin, hassas olarak bildirilmiş değerleri burada olduğu gibi saklanmış, hiç ekleme taşımayan bir izdüşümünü alır; bir annotation-transform politikası ise açıklama ekleyebileceği bileşenleri alır. Ekleme olgularını okuyan bir kural ir-verdict rolüne aittir; onu başka bir role taşımak hata üretmez, hiçbir zaman tetiklenmeyen bir kural üretir, çünkü var olmayan bir yol yalnızca tanımsızdır.
Tek kova, her ek ailesi
Bir düğümdeki her ek, Feature’ı ne üretirse üretsin aynı kovada yer alır: operasyonel bir Feature, kimlik bilgisi Feature’ı, kimlik Feature’ı. Hiçbir aile diğerinden daha dar bir izdüşüm almaz; bu nedenle kovayı dolaşan bir ilke hepsini görür ve bir olguyu okuyabilmek için önce hangi aileye baktığını bilmek zorunda kalmaz.
Kimlik: type ve resolved_version
type, eklentinin adını verdiği katalog Feature’ının URI’sidir.
resolved_version, çözümlemenin bu derleme için üzerinde karar kıldığı tam sürümdür.
İkisi de her zaman bulunur.
Olduğu gibi taşınan katalog meta verileri: labels ve catalog_annotations
labels, eklenen Feature varlığının kendi metadata.labels alanıdır.
catalog_annotations ise aynı varlığın kendi metadata.annotations alanıdır. İkisi de
katalog varlığının bildirdiği sırayla taşınır ve hiçbiri filtrelenmez,
normalleştirilmez ya da önekinden arındırılmaz: katalog yazarının kendi ad alanındaki bir anahtar
tam olarak yazıldığı gibi ulaşır ve derleyici bunların hiçbirini okumaz.
Bir politikanın, derleyicinin varlığından haberdar olması için hiçbir neden bulunmayan bir etikete göre anahtarlanabilmesini sağlayan, bu olduğu gibi taşımadır. Kimlik bilgisi Features’larını kendi icadı olan bir etiketle işaretleyen bir katalog yazarı, doğrudan o etikete karşı bir kural yazabilir.
Feature hiçbirini bildirmediğinde ve type değeri hiçbir katalog varlığına çözümlenmediğinde her biri ekte yer almaz.
catalog_annotations, ekin adlandırdığı varlığı tanımlar. Bu, aşağıdaki
annotation_key ve annotation_source alanlarından farklı bir sorudur; onlar
ekin nasıl var olduğunu tanımlar. Bir
features: bloğunda yazılan bir ek, diğer ikisinden hiçbirini taşımadan
katalog ek açıklamalarını taşır.
Eklentinin doldurduğu yuva: binding
binding üç yanıt alır ve üçüncüsü ikincinin bir çeşidi değildir:
| Değer | Anlam |
|---|---|
| bir yuva adı | Eklenti, bu adla bildirilmiş eklenti yuvasını doldurur. |
free | Eklenti bildirilmiş hiçbir yuvayı doldurmaz. Bu olumlu bir bulgudur: yuva kümesi çözümlenmiştir ve bildirilmiş hiçbir yuva bu adı taşımaz. |
| yok | Ana Component’in bildirilmiş yuva kümesi çözümlenemedi; bu nedenle hangi yuvanın doldurulduğu bilinmiyor. |
Adın hangi bildirilmiş yuva kümesinden geldiği, eklentinin nereye yazıldığına bağlıdır. Düğümün kendi bloğundaki bir eklenti, ana Component’in kendi featuresSchema alanında bildirdiği bir yuvayı doldurur. Bir bağlantı üzerine yazılmış bir eklenti —aşağıdaki connection alanını taşıyan bir eklenti— bağlantının soketinin bildirdiği, ana Component üzerindeki o soketin featuresSchema alanındaki bir yuvayı doldurur. Dolayısıyla aynı değer, credential, bir eklentide Component’in bir yuvasını, başka bir eklentide ise bir soketin yuvasını adlandırır; ikisini birbirinden ayıran connection alanıdır.
Eşleştirme ada göredir —Feature, bileşenin bloğunda ya da bağlantıda yuvanın adı altında eklendiğinde eklenti o yuvayı doldurur— bu nedenle değer, bildirilmiş yuva kümesinden tam bir anahtardır. Eklentinin anahtarından hiçbir şey okunmaz: bir bağlantının eklentisinin anahtarı gpt.credential olur ve credential bildirir. Yalın bir bayrak yerine yuva adının taşınmasının nedeni, yanıtın daha yararlı yarısının hangi yuvanın doldurulduğu olmasıdır.
Bir bağlantı üzerine yazılmış bir eklenti hiçbir zaman free bildirmez. Bir soketin yuvaları, o soket üzerinden geçen bir bağlantının taşıyabileceği tek adlardır ve başka bir ad taşıyan bağlantı derleme yüklenirken reddedilir; bu nedenle bir ilkeye ulaşan bir grafikteki bu tür her eklenti bildirilmiş bir yuvayı doldurur.
Bulunmayan bir binding alanını free olarak ele alan bir ilke, bilinmeyen bir durumu bulgu olarak bildirir. free değerini açıkça sınayın.
Eklemenin hangi bağlantı üzerine yazıldığı: connection
connection, düğümün bağlantılarından biri üzerine yazılan her eklemede bulunur ve düğümün kendi bloğundaki her eklemede bulunmaz. Düğüm üzerindeki o bağlantının koordinatları olan iki alan taşır:
| Alan | Anlam |
|---|---|
socket | Bağlantının üzerinden kurulduğu soket. |
alias | Bağlantının altına yazıldığı takma ad. |
Bu çift, grafiğin kenarlarından birini adlandırır: source değeri eklemeyi taşıyan düğüm olan ve socket ile alias değerleri bunlar olan kenar. O kenarın target değeri, eklemenin sunulduğu bileşendir. Böylece bir politika, bir eklemeyi ulaştığı şeyle birleştirir; ekleme tüketen düğüm üzerinde durduğu için bunu yalnızca ekleme üzerindeki hiçbir olgu söyleyemez:
package security
import rego.v1
deny contains msg if { some node_id, attachments in input.graph.spec.feature_values_mapping some name, attachment in attachments attachment.labels["feature.aggrega.ai/kind"] == "secret" some edge in input.graph.spec.edges edge.source == node_id edge.socket == attachment.connection.socket edge.alias == attachment.connection.alias input.graph.spec.nodes[edge.target].labels["example.com/trust-zone"] == "external" msg := sprintf("%v presents the credential %v to %v, outside the trust zone.", [node_id, name, edge.target])}connection neyi ileri sürer, neyi sürmez:
- Yazarın eklemeyi nereye yazdığını kaydeder. Eklemenin üzerine yazıldığı bağlantıdan doldurulur, hiçbir zaman eklemenin anahtarından ayrıştırılmaz; bu nedenle takma adın yanı sıra anahtarın taşımadığı soketi de tutar.
- Yuvayı taşımaz. Eklemenin soketin hangi yuvasını doldurduğu
bindingalanıdır ve herhangi bir eklemede olduğu gibi okunur; yuva yalnızca bir kez, orada bildirilir. - Hedefi tanımlamaz. Hedef, etiketleri ve kenarı kimin kurduğu (geliştirici, Release ya da bir Feature) kenarın ve hedef düğümün olgularıdır; birleştirmeden sonra orada okunur.
- Bir Feature’ın çizdiği bağlantı hiçbir ekleme taşımaz; bu nedenle hiçbir ekleme böyle bir kenarı adlandıran bir
connectiontaşımaz. Bir Feature’ın kendi bağlantısının gerektirdiği bir kimlik bilgisi, Feature’ın bildirdiği bir yuvayı dolduran bir eklemedir ve hiçbirconnectiontaşımaz. - Bulunmaması, düğümün kendi bloğu anlamına gelir.
connectioniçermeyen bir ekleme, bileşenin kendifeatures:alanına yazılmıştır (ya da ona daha geniş bir kapsamdan veya ek açıklama güdümlü genişletmeyle ulaşmıştır). Bu, eklemenin başka hiçbir bileşene sunulmadığına dair bir bulgu değildir: bir bileşenin kendi kimlik bilgisinin neye ulaştığına, teslimatının nasıl kurulduğu karar verir ve bu alan bunu tanımlamaz.
binding ile sensitive alanının yuva yarısının hangi bildirilmiş yuva kümesinden okunduğunu belirlemenin ötesinde connection, ekleme hakkında hiçbir şeyi değiştirmez: FeatureRecipe’i, provides sözleşmesi, diğer olguları ve kovadaki yeri, düğümün taşıdığı herhangi bir eklemeninkilerle aynıdır.
Eki hangi FeatureRecipe gerçekleştirir: realization
realization, Release’in Manifest’inin eke bağladığı FeatureRecipe’i <name>:<version> biçiminde adlandırır. Manifest, name katmanı ekin kendi adını eşlediğinde bağlamayı bu adla yapar (bir bağlantı üzerinde yazılmış bir ek için bu, nitelikli adıdır; yukarıdaki örnekte gpt.credential), aksi hâlde ekin adlandırdığı Feature türüyle yapar. Adlandırılan FeatureRecipe, aynı belgelerin bir derlemesinin eki işlerken kullandığı FeatureRecipe’tir: grafik, bağlamayı herhangi bir işleme başlamadan önce kaydeder ve işleme de eki aynı şekilde bağlar.
package security
import rego.v1
approved_realizations := {"approved-credential:1.0.0"}
deny contains msg if { some node_id, attachments in input.graph.spec.feature_values_mapping some name, attachment in attachments attachment.labels["feature.aggrega.ai/kind"] == "secret" realization := attachment.realization not realization in approved_realizations msg := sprintf("%v realizes the credential %v with %v, which is not an approved FeatureRecipe.", [node_id, name, realization])}realization neyi ileri sürer, neyi sürmez:
- Göründüğü her yerde aynı çifttir.
aggrega inspectonu ekin gerçekleştirimi olarak yazdırır; bir hedefin işlediği şeylere köken bilgisi damgaladığı durumlarda ise o FeatureRecipe’in işlediği belgeler onuaggrega.ai/recipe-urideğeri olarak taşır. Böylece bir politika, bir eki işlediği şeylerle biçimler arasında dönüştürme yapmadan birleştirir. - FeatureRecipe’i yeteneğe göre değil, ad ve sürüme göre adlandırır. İki yetenek, her biri bir FeatureRecipe’i aynı ad ve sürüm altında yayımlayabilir. Bunlardan hangisinin bağlandığını Manifest’in eşlemesi belirler; bu eşleme, adın tek başına belirsiz kalacağı her yerde yeteneği adlandırır. Bu alan bunu yeniden belirtmez.
- Bir Release sınırının kendi ekleri de onu taşır; bunlar
boundary_featuresaltında yer alır ve aynı şekilde okunur. Sınır düzeyindeki bir ek, sınırın barındırdığı her bileşene de ulaşır ve orada da aynı gerçekleştirimi taşır. - Yokluğu, hiçbir şeye bağlanmamış olduğu anlamına gelir. Manifest’in, kataloğun barındırdığı hiçbir FeatureRecipe’e bağlamadığı bir ek
realizationtaşımaz. Böyle bir bileşimin derlemesi, eşlenmemiş eki adlandırarak işlemeden önce durur; ancak bu roldeki bir politikaya bu durmadan önce danışılır, dolayısıyla politika hiçbir gerçekleştirim taşımayan bir ekle karşılaşabilir. Yukarıdaki kural böyle bir eki atlar, çünkü gövdesi öncerealizationdeğerini bağlar; bunu raporlamak isteyen bir kural eksik anahtarı açıkça sınar.
Eklentinin nasıl ortaya çıktığı: origin ve iki eşlikçisi
origin, bir geliştiricinin yazdığı eklentiyi açıklama (annotation) güdümlü genişletmenin ürettiği eklentiden ayırt eder:
| Değer | Anlam |
|---|---|
explicit | Bir features: bloğunda yazılmıştır. |
annotation | Açıklama güdümlü genişletme tarafından üretilmiştir. |
mixed | Eklentinin değer veya infra yaprakları ikisinin bir karışımını taşır; yaprak başına ayrıntı köken haritalarındadır. |
annotation_key, sentetik bir eklentiyi tetikleyen açıklamayı adlandırır; annotation_source ise bu açıklamanın bildirimini <release-file-path>:<dotted-yaml-key-path> biçiminde konumlandırır. origin değeri explicit olduğunda ikisi de yer almaz.
Yazılan yükler: values, infra ve inject
values, eklentinin operasyonel yapılandırmasıdır — geliştiricinin alanı. infra, örnek başına fiziksel boyutlandırmasıdır — operatörün alanı. inject
ise teslim anahtarlarını doldurdukları provides anahtarlarına eşleyen, önce teslim mekanizmasına göre anahtarlanmış, içerikten bağımsız enjeksiyon yönlendirmesidir.
Bir kimlik bilgisi eklentisinin values alanının ne taşıdığı yazarın tercihidir ve derleyici, hangisi yazılmışsa onu, ikisini de çözümlemeden taşır: referansla verilen bir kimlik bilgisi bir gizli bilgi deposuna işaretçi taşır, değerle verilen ise malzemenin kendisini taşır. Hangisi olursa olsun, eklenen Feature’ın hassas olarak bildirdiği bir yaprak, sonraki bölümde anlatıldığı gibi politikaya alıkonulmuş olarak ulaşır; bildirilmeden bıraktığı bir yaprak, örneğin yayımlanmış bir konum belirteci, yazıldığı gibi gelir.
Hassas olarak bildirilmiş değerler gizlenmiş olarak ulaşır
Grafiğin hassas olarak bildirilmiş diye işaretlediği her yaprak bu sokete, bir yazarın yazdığı değer olarak değil, gizleme işaretçisi olarak ulaşır. İşaretçi, değerin neden bulunmadığını taşıyan tek anahtarlı bir nesnedir:
{ "aggrega_withheld": "declared" }declared, yaprağı bir bildirimin kapsadığı anlamına gelir. Hiç okunamayan bir yük, içindeki hiçbir yaprak değerlendirilemediği için unreadable gerekçesiyle bütünüyle gizlenir.
Gizleme grafiğin kendi işaretlerini izler; bu nedenle, nerede bulunurlarsa bulunsunlar, tam olarak bu işaretlerin adlandırdığı yapraklara ulaşır:
- her eklentinin
valuesveinfradeğerleri, onu hangi kapsam yazmış olursa olsun — bileşenin kendi bloğu, bir alt sistem, bir sınır ya da Release, annotation güdümlü bir genişletme — ve düğümün kendi bloğunda ya da bağlantılarından birinde yazılmış olsun,sensitive_payload_leavesalanının adlandırdığı yapraklara göre; - sınır düzeyindeki bir eklentinin
infradeğerleri,boundary_featuresaltında, kendi işaretine göre; - bir düğümün kendi
valuesveinfradeğerleri,values_mappingveinfra_mappingaltında, düğümün kendisensitive_payload_leavesalanına göre; - bir bağlantının kendi
valuesveinfradeğerleri, kenarda ve tüketen düğümünusesgirdisinde, kenarınsensitive_payload_leavesalanına göre; bu alan, tüketen bileşenin soketinin hassas olarak bildirdiği yaprakları adlandırır.
Bir politikanın üzerinde akıl yürüttüğü şey bozulmadan kalır. Tür, çözümlenmiş sürüm, etiketler, katalog açıklamaları, binding, connection, realization, origin ve köken haritaları, üç hassasiyet olgusunun tümü ve hiçbir bildirimin işaretlemediği her yaprak yazıldığı gibi ulaşır. Gizlenen bir yaprağın anahtarı da korunur; böylece bir politika, bir yükün hangi yaprakları taşıdığını ve bunlardan hangilerinin bildirilmiş materyal taşıdığını görmeye devam eder — yalnızca değer yoktur. Bu nedenle hassas olarak bildirilmiş materyalin nereye ve hangi yoldan gittiğine ilişkin bir kural tam olarak ifade edilebilir; materyalin içeriğine ilişkin bir kural ise tasarım gereği ifade edilemez.
Bir düğümün, kenarlarının yanında düğüm üzerinde taşınan yazılmış uses bloğu, bir bağlantı üzerinde yazılan her eklentiyi yalnızca type ve description alanlarıyla tutar. Eklentinin değerleri bir kez, gizlemenin onlara ulaştığı yerde, eklentinin kendisinde taşınır.
Gizlenmiş bir yaprağı yazılmış bir yapraktan ayırt etmek isteyen bir politika, işaretçinin anahtarını sınar:
package security
import rego.v1
audit contains msg if { some node_id, attachments in input.graph.spec.feature_values_mapping some name, attachment in attachments some key, value in attachment.values is_object(value) value.aggrega_withheld msg := sprintf("%v/%v writes a declared-sensitive value at values.%v.", [node_id, name, key])}Bu, bir komut grafiği yazdırırken --ir-graph seçeneğinin ve daemon bir istemciye yanıt verirken aggrega/irGraph yönteminin uyguladığı gizlemenin aynısıdır; böylece bir politika ile grafiği okuyan bir kişi aynı yaprakları gizlenmiş görür. Bu yüzeyler, değerleri --unredacted ile isteyen bir kişiye geri verir; bir politikanın aldığı yükte böyle bir istek yoktur ve bir düğümün kendi bildirilmiş değerleri de ondan bir eklentininkilerle aynı koşullarda gizlenir. Gizleme yalnızca bir politikanın aldığı yüke uygulanır, başka hiçbir şeye uygulanmaz: derlemenin işlediği grafiğe dokunulmaz, bu nedenle gizleme işlenen hiçbir baytı değiştirmez. Bir render-verdict politikasının aldığından hiçbir şey gizlenmez, çünkü bu rolün değerlendirdiği şey işlenmiş yapıtlardır.
Her yaprağın nereden geldiği: values_provenance ve infra_provenance
Her biri, kendi sütunu içindeki noktalı yaprak yoluyla anahtarlanır ve her girdi o yaprağın origin değerini kaydeder: aynı explicit / annotation ayrımı, her seferinde bir yaprağa uygulanır. Bir annotation tarafından katkıda bulunulan yaprak, ek olarak bildirildiği yazım yüzeyini, ona katkıda bulunan annotation anahtarını ve o bildirimin kaynak konumunu da taşır. Açıkça yazılmış bir yaprağın annotation tarafından katkıda bulunulmuş bir yaprağın üzerine yazdığı yerde girdi, yerini aldığı bastırılmış katkıyı da taşır; böylece bir politika yalnızca neyin kazandığını değil, neyin geçersiz kılındığını da görebilir.
Üç hassasiyet birimi
Yük üç hassasiyet olgusu taşır ve bunlar üç farklı birimde durur: bir eklentinin tamamı, bir teslim anahtarı, bir yük yaprağı.
Her biri kendi girdilerinden hesaplanır. Hiçbiri diğerinden türetilmez ve özellikle eklenti başına yanıt hiçbir zaman daha dar birimlere yayılmaz. Herhangi ikisini birbirine karıştırmak, sessizce başarısız olan bir yönde hatalı bir politika üretir; bu nedenle herhangi biri için kural yazmadan önce üçünü ayrı ayrı okumak gerekir.
Her biri bir yazarın beyan ettiği şeyden türetilir: bir Feature’ın şema yaprağındaki sensitive: true ya da bir Component’in kendi eklentileri için veya soketlerinden birinde beyan ettiği bir eklenti yuvasındaki sensitive: true. Hiçbir değerin içeriği incelenmez ve bir alanın adından hiçbir anlam çıkarılmaz.
sensitive — eklentinin tamamı için tek yanıt
Eklenen Feature values, infra ya da provides içinde hassas bir yaprak beyan ettiğinde veya eklentinin doldurduğu yuva, kendisine bağlanan her şeyin gizli malzeme işlediğini beyan ettiğinde doğrudur; bu yuva, ana Component’in aynı adlı eklenti yuvası ya da connection taşıyan bir eklenti için bağlantının soketinin beyan ettiği o adlı yuvadır. İki beyan da yoksa ayarlanmaz.
Bu, varlığın ne olduğunu yanıtlar; bu nedenle belirli bir yazarın ne yazdığına göre bilinçli olarak değişmez. Bu eklentinin doldurduğu hassas yaprak alt kümesini değil, Feature’ın beyanlarını okur; çünkü bir Release’te hassas olup diğerinde olmayan bir alan, katalog varlığı hakkında akıl yürüten bir politika için kullanılamaz olurdu.
İki yarı birbirinden bağımsızdır ve her biri kendi başına geçerlidir. Hiç hassas yaprak beyan etmeyen bir Feature, hassas bir yuvaya yine de hassas bir eklenti olarak bağlanır, çünkü yuva bunu söylemiştir. Hassas bir yaprak beyan eden bir dolgu, yuva böyle bir beyanda bulunmasa bile ve hiçbir yuvaya bağlanmayan serbest bir eklenti olsa bile hassas bir eklentidir.
sensitive_inject — teslim anahtarı başına tek yanıt
inject’in, başvurduğu provides anahtarını eklenen Feature’ın hassas olarak beyan ettiği alt kümesidir; inject’in kendi biçiminde taşınır: önce mekanizma, sonra teslim anahtarı, değer olarak da başvurulan provides anahtarı.
Feature’ın hassas olarak işaretlediği bir provides anahtarından dolan bir teslim anahtarı burada görünür; işaretlenmemiş bir anahtardan dolan ise aynı eklentide ve aynı mekanizmada olsa bile görünmez. Eklenti hiçbir teslim mekanizması beyan etmediğinde ya da hiçbir hassas provides anahtarına başvurmadığında yer almaz.
sensitive_payload_leaves — yük yaprağı başına tek yanıt
Bu eklentinin yükünün taşıdığı ve yolunu eklenen Feature’ın hassas olarak beyan ettiği yapraklardır; her biri, verinin bulunduğu, sütun önekli noktalı yol olarak verilir: values.<path> ya da infra.<path>.
Burada okunan yük, bir yazarın yazdığı blok değil, eklentinin sonunda taşıdığı yüktür. Feature’ın şemasının default olarak beyan ettiği bir değerde duran bir yaprak, bir yazarın o noktaya yazdığı yaprakla birlikte adlandırılır: doldurulmuş bir varsayılan, yükün taşıdığı bir veridir ve yalnızca yazılmış bloktan okunan bir işaretleme onu adsız bırakırdı.
Bir yaprak, Feature’ın şemasının hassas olarak beyan ettiği bir yol onu kapsadığında görünür: beyan o yaprağı ya da onu içeren bir nesneyi adlandırır. Eşleştirme noktalı yol üzerinde parça parça yapılır; bu nedenle db üzerindeki bir beyan db.password’ü kapsar ve dbPassword adlı kardeş yaprağa uzanmaz. Yolun kendi metninden hiçbir şey okunmaz ve hiçbir değer incelenmez; yazarın işaretli bir yaprağa malzemenin kendisini mi yoksa ona bir işaretçi mi yazdığı burada bilinemez ve işaretlemenin iddia ettiği şey de bu değildir.
Karşılaştırma, sütunun üst düzey anahtarları üzerinde değil, yapraklarına düzleştirilmiş yük üzerinde yapılır; bu nedenle iç içe bir eşlemenin içindeki yaprak da diğerleri gibi karşılaştırılır.
Yapraklar, yükün onları tuttuğu sırayla gelir; values sütununun yaprakları infra sütunununkilerden önce. Bu, yüklerin kendilerinin taşıdığı sıranın aynısıdır ve aynı girdinin çalıştırmaları arasında aktarılan verinin bayt bayt aynı kalmasını sağlayan da budur.
Bu birim bu eklentinin veriyi nereye koyduğunu yanıtlar ve bu, zorunlu olarak Release’e göre değişir. Yazılanla kesişmesinin, sensitive’in ise kesişmemesinin nedeni budur: ikisi farklı sorulara verilen yanıtlardır ve birinin kuralını diğer alana uygulamak onu bozardı.
Üçünü birlikte okumak
Bir yazar, literalPassword values yaprağını ve password provides anahtarını hassas olarak beyan eden bir kimlik bilgisi Feature’ını ekliyor, beyan edilmiş bir credentials yuvasını dolduruyor ve satır içinde düz bir parola yazıyor:
{ "type": "example/db-credential", "resolved_version": "1.0.0", "binding": "credentials", "values": { "secretName": "db-creds", "literalPassword": { "aggrega_withheld": "declared" } }, "inject": { "env": { "DATABASE_PASSWORD": "password" } }, "sensitive": true, "sensitive_inject": { "env": { "DATABASE_PASSWORD": "password" } }, "sensitive_payload_leaves": ["values.literalPassword"]}Üç farklı soru, üç farklı yanıt. Eklenti, hassas olarak beyan edilmiş malzemeyi zaten işler (sensitive). DATABASE_PASSWORD ortam anahtarı onu taşıyan anahtardır (sensitive_inject). Ve bu eklentinin yükü özellikle values.literalPassword konumunda bir değer taşır (sensitive_payload_leaves); Feature’ın bilinçli olarak işaretlemeden bıraktığı bir konum belirteci olan values.secretName ise yük onu da taşısa bile bu listede yer almaz. Yazarın yazdığı parola gizlenmiş olarak gelir, yanındaki konum belirteci ise yazıldığı gibi gelir: işaretleme bir politikaya orada bir değer olduğunu söyler, değerin kendisi ise politikaya hiçbir zaman ulaşmaz.
İşlenmiş bir yapıtta düz bir sırrı reddeden bir kural üçüncüsünü ister. Kimlik bilgisi işleyen her eklentinin bir sahiplik etiketi taşımasını şart koşan bir kural ise birincisini ister. Birini diğerinin yerine koymak, hangi derlemelerin duracağını değiştirir.
Yokluk izin değildir
Bir yaprak yalnızca bir beyan onu kapsadığında listelenir. Bu nedenle bulunmayan bir sensitive_payload_leaves, bu eklentinin Feature’ının hassas olarak beyan ettiği hiçbir yaprağı adlandırmadığını belirtir; asla yükün hassas olmadığını değil. Ayrıca adlandıracak böyle bir yaprağı olmayan bir eklentiyi, bu ekseni hiç bildirmeyen bir üreticiden de ayırmaz: bu ikisi ayırt edilemez kalır ve bulunmayan bir anahtarı okuyan, bunu öğrenir, fazlasını değil.
Bulunmayan bir yaprak listesini bir değeri açık olarak gösterme ya da yayma izni olarak okuyan bir konuk, işaretlemeyi tersinden okumuştur.
Anahtar boş olacağı durumda aktarılan veriden tamamen çıkarılır; bu nedenle Feature’ı ve yuvası hiçbir şey beyan etmeyen bir eklenti, işaretleme hiç var olmasaydı taşıyacağı baytların tam aynısını taşır. Yanlış okumayı kolaylaştıran bu çıkarmadır ve yönün açıkça belirtilmesinin nedeni de budur.
En açık durum, hassas olan ve hiçbir yaprak listelemeyen bir eklentidir. Yukarıdaki eklentiyi alın ve iki şeyi değiştirin: yazar yalnızca konum belirtecini yazar ve hassas olarak beyan edilmiş yaprağı doldurmadan bırakır; ortam anahtarını da password yerine Feature’ın işaretlenmemiş name provides anahtarından doldurur:
{ "type": "example/db-credential", "resolved_version": "1.0.0", "binding": "credentials", "values": { "secretName": "db-creds" }, "inject": { "env": { "DATABASE_PASSWORD": "name" } }, "sensitive": true}sensitive hâlâ doğrudur, çünkü Feature’ın beyanları değişmemiştir; daha dar iki birim ise ortadan kalkmıştır. Eklenti hâlâ gizli malzeme işler; yalnızca bunu bu eklentinin taşıdığı bir yaprak ya da teslim anahtarı aracılığıyla yapmaz. Toplu yanıta dayanan bir politika bu derlemeyi reddeder, yaprak başına işaretlemeye dayanan bir politika ise geçirir. İkisi de savunulabilir kurallardır ve bir politikanın hangisini istediği, politika yazarının bilinçli olarak verdiği bir karardır.
Aynı asimetri sensitive_inject için ters yönde de işler: bir eklenti, hiçbir teslim anahtarı üzerinden hassas bir şey yönlendirmeden hassas bir yaprak yazabilir ya da hiç değer yazmadan hassas bir provides anahtarını yönlendirebilir.
Bir hassasiyet bildiriminin yapmadıkları
İşaretleme yalnızca açıklama ekler; bir denetim değildir. Bir yaprağı ya da bir yuvayı hassas olarak bildirmek hiçbir şeyi şifrelemez, bir değeri doğrulamaz ya da reddetmez ve bir teslim mekanizmasını zorunlu kılmaz. Bir bildirimin bulunması nedeniyle hiçbir derleme sonucu değişmez.
Çoğu hedefte işlenen tek bir baytı bile değiştirmez: bir yazarın satır içi sağladığı, hassas olarak bildirilmiş bir değer, bildirilmemiş bir değerle tam olarak aynı biçimde işlenir. Standart kütüphane hedefleri arasında Terraform
bir istisnadır, çünkü bildirimin karşılık bulabileceği, değer başına yerel bir hassasiyet temel öğesi taşır; bkz.
providers/terraform.md “Declared-sensitive module
inputs”. Kendine ait bir hassasiyet kavramı olmayan bir hedefte bir bildirimin değiştirebileceği hiçbir şey yoktur.
Bildirimlerin her yerde yaptığı şey, olguyu okunabilir kılmaktır: derleyicinin kendi hata ayıklama çıktısı için ve bu sokette, bununla ne yapılacağına karar veren bir ilke için. Bir işaretlemeyi bir derleme sonucuna dönüştürmek ilkenin işidir ve bu soket de bunun için vardır. Ayrıca bir ilke, hassas olarak bildirilmiş malzemeden, malzemenin kendisi ona verilmeden haberdar edilir: işaretleme ulaşır, değer ise alıkonularak ulaşır.
Çapraz başvurular
policy-socket.md— yönetişim soketi: dört rol, karar önem dereceleri, operatör girdi kanalı, derleyiciyle birlikte gelen politika motorları ve bir plugin’in bir çalışma alanına bağlanması.plugin-contract.md— soketin işlem hattındaki yeri ve türlendirilmiş iletim biçimleri.- grafik şeması başvurusu — derleme grafiği için alan alan sözleşme; bir eklentideki her alan dahil.
entities/component.md“Attachment Slots” — bir yuva bildirmek ve bir yuvayı hassas olarak bildirmek; ayrıca bir soketin, üzerinden bağlanan bağlantılar için bildirdiğifeaturesSchema.entities/aggregate.md“A connection’s own attachments” — bir bağlantı üzerine eklenti yazmak ve eklentinin aldığı ad.vocabulary/compact-form-authoring.md“Declaring a leaf sensitive” —sensitive:anahtar sözcüğü ve bunu bildirmenin sağlayabileceklerinin sınırı.vocabulary/labels-and-annotations.md— bir politikanın okuduğu etiket ve ek açıklama yüzeyleri.