CloudFormation Provider
cloudformation sağlayıcısı, Aggrega Recipes’i AWS CloudFormation yığın şablonlarına dönüştürür. Bu sağlayıcı altında aynı çıktı dizinine işlenen her bileşen tek bir yığında birleşir; bu yığın, uzun biçimli iç işlevler kullanan tek bir saf JSON şablonu olarak üretilir. Bu nedenle olağan durumda bir sınır tek bir yığın olur; directory: değeri aynı yola çözümlenen iki sınır ise birlikte tek bir yığında birleşir ve o şablonun adlarını paylaşır. Her Aggrega sağlayıcısı gibi bu sağlayıcı da çevrimdışı ve dış ortamdan yalıtılmış çalışır: bir Aggrega derlemesi önceden (ahead-of-time) yapılan bir derlemedir; bu yüzden sağlayıcı AWS’yi hiçbir zaman çağırmaz, hesap tarafından üretilen tanımlayıcıları hiçbir zaman çözümlemez ve CloudFormation’ı hiçbir zaman çalıştırmaz. Yalnızca çalışma zamanında var olan değerler, CloudFormation’ın dağıtım sırasında çözümlediği CloudFormation iç işlev başvuruları (Fn::GetAtt, Fn::ImportValue, Fn::GetStackOutput) olarak kalır.
Bir yığında birleştirilen parça tarifleri
Bir cloudformation Recipe’i bütün bir şablon yerine bir parça yazar: tek bir bileşenin katkıda bulunduğu CloudFormation kaynakları. Bir sınırın bileşenleri işlendiğinde sağlayıcı, dağıtım grubundaki her parçayı tek bir yığın şablonunda birleştirir: kaynaklar tek bir Resources eşlemi altında birleşir, her bileşenin provides değerleri yığın Outputs olarak ortaya çıkar ve şablonun diğer üst düzey bölümleri Birleştirilmiş yığındaki üst düzey bölümler altında tek tek ele alınır. İki yazım biçimi kabul edilir:
- Parça (yapıt) girdisi. Bir Recipe kaynak parçalarını doğrudan yazar; sağlayıcı bunları saf JSON uzun biçimli iç işlevlere normalleştirir ve birleştirilmiş yığına katar.
- Kaynaklı girdi. Bir Recipe mevcut bir CloudFormation şablonuna (YAML veya JSON) başvurur; sağlayıcı bunu uzun biçimli JSON’a normalleştirir ve birleştirmeden önce yapısını doğrular, şablonun bildirdiği parametreleri Recipe’in
valuesMappingalanından doldurur (Kaynaklı bir şablonun parametreleri için değerler bölümüne bakın) ve Recipe’inomits:girdilerinin adlandırdığı her kaynağı dışarıda bırakır (Kaynaklı bir şablondan kaynakları dışarıda bırakma bölümüne bakın).
Birleştirilmiş şablon saf JSON’dur. İç işlevler olduğu gibi yazılır ve derleme zamanında hiçbir zaman değerlendirilmez: derleyici yalnızca yığın dağıtıldıktan sonra var olan bir değeri çözümleyemez ve böyle bir değeri değerlendirmek önceden derleme sözleşmesini bozar.
Bir bileşene eklenen Feature aynı yığına katkıda bulunur
Bir bileşene eklenen Feature, kaynaklarını ana bileşeninin birleştirildiği yığına, ana bileşenin kendi Recipe’i ile aynı koşullarda katar. Yanında ayrı bir şablon yoktur: birleştirilmiş yığın, bu sağlayıcının bir çıktı dizini için ürettiği her şeydir; dolayısıyla eklenen bir Feature’ın kaynakları ya o yığındadır ya da hiç dağıtılmaz. Feature’ı ayırmak tam olarak o kaynakları kaldırır ve ana bileşenin kendi kaynaklarına dokunmaz.
Birleştirilmiş yığına düştükleri için onun adlarını paylaşırlar. Eklenen bir Feature’ın kaynak mantıksal kimlikleri, ana bileşeninkilerle ve yanına eklenen diğer her Feature’ınkilerle aynı ad alanında bulunur; bu nedenle Birleştirilmiş yığındaki adlar onlara değişmeden uygulanır. İki katkıcı tek bir adda karşılaştığında durdurma, bileşeni ve Feature’ın altına eklendiği anahtarı adlandırır; böylece çakışmanın her iki ucu da kendi dosyalarınızda aranabilir.
Eklenen bir Feature’ın çıktıları ana bileşeninin adı altında yayımlanır, kaynak mantıksal kimlikleri ise yayımlanmaz. Yığının iki yarısı farklı kurallara göre adlandırılır, bu yüzden bu soruya farklı yanıt verirler. Bir kaynak mantıksal kimliği, herhangi bir Recipe’inki gibi, tam olarak FeatureRecipe’in yazdığı şekilde üretilir. Bir çıktı ise yayımlayan bileşen ile girdi birlikte adlandırılır ve bir bileşene eklenen Feature için yayımlayan bileşen ana bileşendir: payments-db bileşenine eklenip alarm yayımlayan bir Feature, paymentsXzhdbXXalarm adına ulaşır; bu, ana bileşen o girdiyi kendisi yayımlasaydı ulaşacağı adın aynısıdır. Dolayısıyla ana bileşenin de yayımladığı bir girdi adı, eklentininkiyle tek bir çıktı adında karşılaşır ve derleme, bileşeni ve Feature’ın altına eklendiği anahtarı bileşenin kendisiyle birlikte adlandırarak durur. Feature’ın kendisine ait gibi okunan girdi adları seçmek (alarm yerine backup-alarm) bunları ana bileşeninkilerden uzak tutar.
Bir Feature’ın katkıda bulunduğu her kaynak, derlemenin üzerine yazdığı kökende ana bileşeninki yerine o ekleme için oluşturulan kimliği korur; böylece ikisi, her ikisinin de katkıda bulunduğu bir yığının içinde ayırt edilebilir kalır. Bu kimliğin nasıl oluşturulduğunu Etiketler ve ek açıklamalar ele alır.
Birleştirilmiş yığındaki üst düzey bölümler
Birden çok bileşen tek bir yığında birleştirilir; bu nedenle bir CloudFormation şablonunun kabul ettiği her üst düzey bölüm birleştirme tarafından ele alınmalıdır — CloudFormation’ın barındırdığı bir dönüşümün şablon diline eklediği iki bölüm olan Globals ve Hooks dahil. Her biri aşağıdaki gruplardan tam olarak birine girer; bir bileşenin yazdığı ve hiçbir bölüme karşılık gelmeyen üst düzey bir anahtar ise bileşeni ve anahtarı adlandıran bir uyarı alır; böylece hiçbir şey söylenmeden atılmaz.
Sağlayıcının kapsamlandırdığı adlar altında birleştirilir ya da yazıldığı gibi okunur. Resources ve Outputs; bunları Birleştirilmiş yığındaki adlar ayrıntılı olarak ele alır. AWSTemplateFormatVersion herhangi bir bileşenden okunmak yerine sağlayıcı tarafından yazılır: şablon dili bunun için tek bir değer kabul eder, dolayısıyla bir bileşenin karar vereceği bir şey yoktur.
Tam olarak yazdığınız adlar altında taşınır. Parameters, Mappings, Conditions, Metadata ve Rules. Bunların her biri sizin seçtiğiniz adlarla anahtarlanan bir eşlemedir; bu nedenle her bileşenin girdileri birleştirilmiş yığına bu adlar altında, yeniden yazılmadan ulaşır — bir kaynağın Condition: ifadesinin, bir Fn::FindInMap çağrısının ya da bir parametreye yönelik Ref başvurusunun yanında gelen bildirime karşı çözümlenmesini sağlayan da budur. Her biri ayrı taşınır, çünkü her biri ayrı yazılır: bir kural aynı belgedeki bir parametre üzerinde doğrulama yapar, bir koşul hiçbir parametreye başvurmayabilir ve CloudFormation bir eşleme içinde parametre başvurusuna izin vermez.
Burada tek bir sözcük iki farklı yeri karşılar ve bunlardan yalnızca ilki sizindir. Yukarıdaki listedeki Metadata, şablonun kendi üst düzey bölümüdür, yani sizin seçtiğiniz adlardan oluşan bir eşlemedir. Tek tek her kaynak da kendine ait bir Metadata özniteliği taşır ve derlemenin köken bilgisini yazdığı yer burasıdır — ayrılmış tek bir aggrega.ai/ anahtarı altında, oraya yazdıklarınızın yerine geçmeden onların yanına eklenerek. Dolayısıyla bir kaynağın içinde görünen köken girdisi sizin yazdığınız bir şey değildir ve üst düzey bölümün taşıdığı bir şey de değildir.
Parameters, Mappings, Conditions ve Rules girdilerini bir mantıksal kimlikle adlandırır. Sağlayıcı bir adı tam olarak yazdığınız gibi taşıdığından, bir mantıksal kimliğin kabul ettiği alfabe bu bölümlere de uzanır: bu dördünden birinde harf ve rakam dışında bir şey içeren bir ad derlemeyi durdurur — bkz. A carried section name outside the alphabet halts (Alfabe dışındaki taşınan bir bölüm adı durdurur). Sağlayıcı üst düzey Metadata bölümünün adlarını bu alfabeye tabi tutmaz: bu adlar, şablonun başvurduğu bir şeyi değil, sizin sakladığınız bilgiyi adlandırır.
Bu bölümlerden birinde farklı adlar bildiren iki bileşenin ikisi de yığına girer. Aynı adı özdeş içerikle bildiren iki bileşen tek bir girdide birleşir ve derleme devam eder. Aynı adı farklı içerikle bildiren iki bileşen ise bölümü, adı ve her iki bileşeni adlandırarak derlemeyi durdurur — çünkü aksi halde iki gövdeden biri atılır ve onu yazan bileşen, yığının taşımadığı bir bildirimle kalırdı. Bu, kaynak ve çıktı adlarının izlediği uzlaştırmanın aynısıdır ve ikisinden birini yeniden adlandırmak durumu giderir.
Taşınmaz, adlandırılır. Description, sizin seçtiğiniz adlardan oluşan bir eşleme değil, bütün bir şablon hakkında tek bir ifadedir; bu nedenle birden çok bileşenden beslenen bir birleştirmenin buna verecek yanıtı yoktur: iki açıklama tek bir soruya verilmiş iki yanıttır ve hiçbiri yığının yanıtı değildir. Hooks yalnızca AWS::CodeDeployBlueGreen dönüşümü tarafından okunur ve birleştirilmiş yığın bu dönüşümü hiçbir zaman taşımaz (aşağıya bakın). Bu nedenle birleştirilmiş yığın ikisini de taşımaz ve bunlardan birini yazan her bileşen, bileşeni ve bölümü adlandıran bir uyarı alır. Globals yazıp onu okuyan AWS::Serverless-2016-10-31 dönüşümünü bildirmeyen bir bileşen de aynı uyarıyı alır. Uyarı bilgilendirme amaçlıdır ve çıktının dışındadır: üretilen şablon, uyarı olmasaydı nasıl olacaksa bayt bayt öyledir ve --no-unsupported-field-warnings onu bu sınıftaki diğer uyarılarla birlikte susturur.
Transform her bileşeninkinden oluşturulur. Dönüşüm, CloudFormation’ın herhangi bir şeyi dağıtmadan önce şablonun tamamı üzerinde çalıştırdığı bir makrodur; bu nedenle birleştirilmiş yığının Transform değeri, bileşenlerinin bildirdiği dönüşümlerin — kaynaklı bir şablonunki de bir parçanınki de — CloudFormation’ın belgelediği sırayla birleşimidir: hesabınızın tanımladığı bir makro CloudFormation’ın barındırdığı dönüşümlerden önce, AWS::LanguageExtensions ise AWS::Serverless-2016-10-31 dönüşümünden önce gelir. Her bileşenin kendi sırası korunur ve hiçbir şeyin sıralamadığı iki dönüşüm, bileşenlerin onları ilk bildirdiği sırayla çalışır; böylece aynı bileşenler aynı yığını verir. Tek bir dönüşüm dize olarak, birden çoğu liste olarak yazılır. Transform değerini tek bir şablonda ya da parçada bildiren tek bileşenli bir yığın, aşağıdaki tablonun onu taşıdığı her durumda değeri tam olarak yazıldığı gibi korur; bileşenleri hiç dönüşüm bildirmeyen bir yığın da hiçbirini taşımaz. Bir bileşenin dönüşümü uyarı üretmez: ya taşınır ya da derleme onu adlandırarak durur.
Bir dönüşüm şablonun tamamını işlediğinden, birini taşımak, yaptığı iş kendisi için yazılmış içerikle sınırlı olmadıkça diğer her bileşenin içeriğinin nasıl dağıtılacağını değiştirir. Bu nedenle her dönüşüm, CloudFormation’ın o dönüşüme ilişkin kendi belgelerinin desteklediği şekilde ele alınır ve yığının taşıyamayacağı bir birleşim, dönüşümü ve yığındaki her bileşeni adlandırarak derlemeyi durdurur:
| dönüşüm | birleştirilmiş yığında |
|---|---|
AWS::Serverless-2016-10-31 | onu bildiren bileşenin Globals bölümüyle birlikte taşınır. Bu Globals başka bir bileşenin sunucusuz kaynaklarına ulaşacaksa ve kaynaklarından birinin olay kaynaklarından biri başka bir bileşenin bildirdiği bir kaynağı adlandırıyorsa durur, çünkü dönüşüm bir olayın adlandırdığı kaynağı yeniden yazar. |
AWS::LanguageExtensions | tek başına ya da aynı bileşenden gelen AWS::Serverless-2016-10-31 ile yan yana taşınır. Başka bir bileşenin sunucusuz içeriğiyle yan yana durur, çünkü dil uzantıları değerlerini çözümledikten sonra sunucusuz dönüşüm ürettiklerini farklı adlandırır. |
AWS::SecretsManager-2020-07-23, AWS::SecretsManager-2024-09-16 | taşınır: yalnızca kendilerini isteyen döndürme zamanlamalarını işlerler. |
AWS::ServiceCatalog | tek bileşenli bir yığın için taşınır. Başka herhangi bir bileşenle yan yana durur, çünkü başvuru kalıbını şablonun herhangi bir yerinde ikame eder. |
AWS::CodeDeployBlueGreen | tek başına bile durur: CloudFormation onu bildiren bir şablonun herhangi bir yerinde Outputs ve Fn::ImportValue kullanımını reddeder; birleştirilmiş yığın ise bileşenlerinin yayımladığı çıktıları taşır. |
AWS::Include | tek başına bile durur: yığın dağıtıldığında S3’ten alınan içeriği ekler ve derleme bu içeriği okuyamaz. |
| hesabınızın tanımladığı bir makro | tek bileşenli bir yığın için taşınır. Başka herhangi bir bileşenle yan yana durur, çünkü şablonun geri kalanına ne yaptığı derleme tarafından bilinmez. |
Aynı dönüşüm çiftini zıt sıralarla bildiren iki bileşen de her iki sırayı ve her iki bileşeni adlandırarak derlemeyi durdurur, çünkü yığın bunları tek bir sırayla çalıştırır. Yığının taşıyamayacağı bir dönüşüme ihtiyaç duyan bir bileşen kendine ait bir sınıra yerleştirilir.
Birleştirilmiş yığındaki adlar
Bir CloudFormation mantıksal kimliği tek bir şablon içinde benzersizdir ve yalnızca harf ve rakam kabul eder; o şablona birleşen her bileşen de bu adları paylaşır — ikisi aynı çıktı dizinine çözümlendiğinde ikinci bir sınırdan gelen bileşenler de buna dahildir. Bu nedenle yığının bir şeye hitap ettiği her ad, ona katkıda bulunan tüm bileşenler arasında ayrı olmalıdır ve katkıda bulunanlar kümesi her zaman tek bir sınır değildir.
Kaynak mantıksal kimlikleri Recipe’ten gelir. Provider bunları tam olarak yazıldığı gibi üretir ve hiçbirini yeniden yazmaz; dolayısıyla birleştirilmiş şablonda okuduğunuz ad, Recipe’in yazdığı addır. Standart kütüphanenin CloudFormation Recipes’i bunu bileşen örneğinin kendi adından türetir ve o adın ayırıcılarını sözcük sınırları olarak okur: payments-db örneği kaynağını PaymentsDb olarak adlandırır. Bu nedenle aynı türden iki örnek, tek bir kaynak için yarışmak yerine iki kaynak tanımlar.
Çıktı adları, onları yayımlayan bileşene göre kapsamlandırılır. Her provides girdisi, yayımlayan bileşen ile girdinin birlikte oluşturduğu adla bir çıktı olarak ortaya çıkar — host yayımlayan payments-db bileşeni paymentsXzhdbXXhost olarak ortaya çıkar — böylece aynı girdiyi yayımlayan iki bileşen iki ayrı çıktıya ulaşır ve yığına başka bir bileşen katıldığında bir çıktının anlamı değişmez. Aynı hesap ve Bölgedeki yığınlar arası bir tüketici bu adla değil dışa aktarma adıyla içe aktarır; dolayısıyla dışa aktarma adı etkilenmez; hesaplar arası veya Bölgeler arası bir okuma ise sağlayıcının sizin için yazdığı haliyle bu çıktıyı adlandırır (bkz. Yığınlar arası bağlantı).
Bir çıktı adı nasıl oluşturulur
Bir mantıksal kimlik hiçbir ayırıcı karakter kabul etmez; bu yüzden yazdığınız bir şeyden oluşturulan bir ad, ayırıcılarınızı bir şekilde taşımak zorundadır. Onları atmak kayıplı olurdu: payments-db ve payments_db iki ayrı bileşendir ve noktalama işaretlerini atan bir ad ikisini de tanımlamazdı. Bu nedenle provider, alfabenin reddettiğini bunun yerine kodlar: reddedilen her karakteri alfabenin kabul ettiği karakterlerle yazar.
Şema, bir kaçış dizisi açmak için tek bir karakter ayırır — büyük X — ve geri kalan her şeyi, büyük harfler dahil, yazdığınız gibi yazar. Yalnızca büyük harf ayrılmıştır; bu yüzden nginx-proxy gibi bir addaki küçük x yazdığınız gibi taşınır:
| yazdığınız | dönüştüğü | neden |
|---|---|---|
X dışında bir harf ya da rakam | kendisi | alfabe onu kabul eder |
- | Xzh | alfabe kısa çizgiyi reddeder |
_ | Xzu | alfabe alt çizgiyi reddeder |
. | Xzd | alfabe noktayı reddeder |
/ | Xzs | alfabe, iç içe bir bileşen kimliğinin taşıdığı eğik çizgiyi reddeder |
X | Xzx000058 | kaçış dizisi açmak için ayrılmıştır, bu yüzden kod noktasıyla yazılır |
| başka herhangi bir şey | Xzx ve karakterin kod noktası | kalan her karakteri tek bir kural kapsar |
| iki yarının birleştiği yer | XX | art arda iki açıcı; iki yarıdan hiçbiri bunu içeremez |
Geri okuma belirsizlik içermez ve bu bir incelik değil, işin özüdür. Bir X yalnızca ondan sonraki karakter alfabenin kabul ettiği bir karakter olduğunda kendisi olarak korunur; bu yüzden kodlanmış bir yarı asla bununla bitmez ve asla art arda iki tane taşımaz — bu da XX’i birleşme yerini, yalnızca birleşme yerini ifade etmek üzere serbest bırakır.
Böylece yalnızca noktalama işaretlerinin yerinde farklılaşan üç ad birbirinden ayrı kalır:
component payments-db publishing host → paymentsXzhdbXXhostcomponent payments_db publishing host → paymentsXzudbXXhostcomponent payments publishing db-host → paymentsXXdbXzhhostAdlar, yazdığınız bileşen adından daha uzun ve ilk bakışta daha zor okunurdur; bedel budur. Tam olarak tek bir girdiyi tanımlayan bir ad, iki girdiden hiçbirini tanımlamayan daha kısa bir addan daha değerlidir — ve bir çıktıya bu adı yazarak değil dışa aktarma adı üzerinden hitap edersiniz; dolayısıyla bunun maliyeti, üretilen bir şablonu okurken ikinci bir bakıştır.
Kaynak mantıksal kimlikleri farklı bir kurala tabidir, çünkü onları provider oluşturmaz: Recipe’in yazdığını üretir. Standart kütüphanenin CloudFormation Recipes’i, örnek adının ayırıcılarını sözcük sınırları olarak okuyarak bir kimlik türetir — payments-db örneği kaynağını PaymentsDb olarak adlandırır — ve bu türetme ayırıcıları atar; bu yüzden yalnızca noktalama işaretlerinde ya da yalnızca bir harfin büyük/küçük olmasında farklılaşan iki örnek adı yine tek bir kaynak adı türetir. Derleme, iki bileşen bildirilmişken tek bir kaynak üretmek yerine, o ada ulaşan her örneği ve vardıkları adı belirterek durur. Bazıları değil hepsi belirtilir, çünkü bir çakışmada hiçbir şey bir örneğin türetmesini amaçlanan türetme yapmaz. Biri dışında hepsini yeniden adlandırmak sorunu giderir.
Alfabe dışındaki bir kaynak mantıksal kimliği derlemeyi durdurur
Benzersizlik ve alfabe iki ayrı gerekliliktir ve bir ad kümesi birincisini karşılayıp ikincisini karşılamayabilir. Provider bir kaynak mantıksal kimliğini tam olarak Recipe’in yazdığı gibi ürettiğinden, bir Recipe’in yazdığı kimlik bir CloudFormation şablonunun kendi başına barındırabileceği bir kimlik olmalıdır: harfler ve rakamlar, başka hiçbir şey değil.
Türetilmiş bir ad ile olduğu gibi aktarılan bir ad burada ayrılır. Bir çıktı adını, yayımlayan bileşeni ve girdiyi kodlayan provider oluşturur; dolayısıyla iki yarıyı nasıl yazarsanız yazın bir çıktı adı alfabenin içinde kalır. Bir kaynak mantıksal kimliği ise olduğu gibi aktarılır; dolayısıyla Recipe ne yazdıysa şablon onu alır.
Bu, bir Recipe bir bileşen örneğinin adını doğrudan mantıksal kimliğe yazdığında, bileşen adları için de bir kısıt oluşturur. Bir bileşen adı kısa çizgi ya da alt çizgi taşıyabilir; bir mantıksal kimlik taşıyamaz. Böyle bir Recipe aracılığıyla bu provider’ı hedeflediğiniz bir bileşen bu nedenle yalnızca harf ve rakamlarla adlandırılır — payments-db yerine paymentsdb — ve başka her şey derlemeyi durdurur.
Durma mesajı, Recipe’i kimliği yazan katkıcıyı, kimliğin kendisini ve içinde bulunamayacak her karakteri belirtir ve bunun yerine ne yazabileceğinizi söyler. Sorunu iki şey giderir ve birincisi size her zaman açık olandır:
- Recipe’in bir adı doğrudan aktarmak yerine kendi mantıksal kimliğini yazmasını sağlayın. Standart kütüphanenin CloudFormation Recipes’i bu yolu izler — örnek adının ayırıcılarını sözcük sınırları olarak okurlar; böylece
payments-dbörneği kaynağınıPaymentsDbolarak adlandırır ve seçtiğiniz bileşen adını korursunuz. Bir kimliği bu şekilde türetmek, bu durmayı yukarıdaki çakışma kuralıyla takas eder: yalnızca noktalama işaretlerinde farklılaşan iki örnek adı tek bir kaynak adı türetir. - Bir Recipe’in bir adı doğrudan aktardığı yerde, aktardığı şeyi yalnızca harf ve rakamlarla yeniden adlandırın. Bir bileşenin kendi Recipe’i için bu, bileşen adıdır. Bir bileşene eklenmiş bir Feature, kaynaklarını kendi FeatureRecipe’inden adlandırır; bu yüzden ana bileşeni yeniden adlandırmak onlara ulaşmaz — değişmesi gereken, o Recipe’in yazdığı kimliktir.
Provider reddeder; sessizce onarmaz. Kimliği sizin adınıza yeniden yazmak yardımcı bir şey gibi görünürdü, ama değildir. Mantıksal kimlik, CloudFormation’ın güncellemeler boyunca bir kaynağı tanımlama biçimidir; dolayısıyla birini değiştirmek bir yeniden adlandırma değildir — farklı bir kaynağa hitap eder. Provider’ın yerine koyduğu bir kimlik, yazdığınız kimlikle zaten dağıtılmış kaynaktan başka bir yeri gösterirdi ve bu değişikliği siz hiç istememiş olurdunuz ve üretilen şablondan keşfetmeniz gerekirdi. Duran bir derleme, sorunu hâlâ sizin düzeltebileceğiniz bir aşamadayken belirtir.
Alfabe dışındaki taşınan bir bölüm adı derlemeyi durdurur
Sağlayıcının tam yazdığınız gibi taşıdığı adlar yalnızca kaynak mantıksal kimlikleri değildir. Parameters, Mappings, Conditions ve Rules da girdilerini birer mantıksal kimlikle adlandırır ve dördünün her biri birleştirilmiş yığına yazarının seçtiği adla ulaşır. Dolayısıyla gereksinim aynıdır, yalnızca dört yüzeyde daha geçerlidir: ad, bir CloudFormation şablonunun tek başına barındırabileceği bir ad olmalıdır — harfler ve rakamlar, başka hiçbir şey değil — ve bunun dışındaki her şey derlemeyi durdurur.
Adı taşıyan bölümün ötesinde bir sonuç daha vardır ve bunun uyarmak yerine derlemeyi durdurmasının nedeni de budur. Bu adlar, bir kaynağın Condition: alanının, bir Fn::FindInMap ifadesinin ya da bir parametreye yapılan Ref başvurusunun çözümlendiği adlardır. Bu nedenle alfabenin kabul etmediği bir ad, bildirimin kendisiyle birlikte ona işaret eden başvuruyu da dağıtılabilir şablonun dışında bırakır; böylece yazılmış tek bir ad ikisini birden erişilmez kılar — ve durdurma olmasaydı bu, dağıtım sırasında, adı yazan kişi tarafından değil dağıtımı yapan kişi tarafından fark edilirdi.
Durdurma; adı Recipe’i yazan katkıcıyı, adın yazıldığı bölümü, adın kendisini ve adda bulunamayacak her karakteri belirtir. Recipes içinde aramanız gereken terim bölümdür: bu adlar tam olarak yazdığınız bölümün altında taşınır, dolayısıyla hem mesajda hem de kendi dosyalarınızda geçen tek sözcük odur. Girdiyi yalnızca harf ve rakamlarla yeniden adlandırmak sorunu giderir ve çözüm bundan ibarettir — bir kaynak mantıksal kimliğinde, adı doğrudan geçirmek yerine kimliği Recipe’in türetmesi seçeneği vardır; burada ise türetilecek bir şey yoktur, çünkü bölümdeki ad tam olarak sizin yazdığınızdır.
Alfabe koşulu yalnızca bir bölümün kendi adlarına uygulanır, bir girdinin içindeki anahtarlara asla uygulanmaz. Bir eşlemenin ikinci düzey anahtarlarını özgürce seçebilirsiniz — bir RegionCidr eşlemesinin altındaki us-east-1 olağan durumdur ve üretilen şablona dokunulmadan ulaşır. Bir parametrenin, bir koşulun ya da bir kuralın gövdesindeki anahtarlar, yığının başvurduğu herhangi bir şeyi değil, öznitelikleri, doğrulamaları ve yerleşik işlevleri adlandırır: bir kuralın Assertions alanı ve içine yazılmış bir Fn::Contains bu türden anahtarlardır. Bunların hiçbiri mantıksal kimlik değildir ve hiçbiri denetlenmez.
Ayrı yazdığınız iki girdi adı ayrı kalır
Üç tür girdi adı tek bir çıktı adında buluşacak kadar birbirine yakındır ve hiçbiri sıra dışı değildir. İki yarı katlanmak yerine kodlandığı ve hiçbir yarının içeremeyeceği bir dizide buluştuğu için üçü de kendine ait adlara ulaşır:
- Yalnızca noktalama işaretinde farklılaşan girdiler. Hem
db-hosthem dedb_hostyayımlayan bir bileşendbXzhhostvedbXzuhostadlarına ulaşır. - Yalnızca bir harfin büyük/küçük olmasında farklılaşan girdiler.
hostveHost,hostveHostadlarına ulaşır, çünkü bir harf yazdığınız büyüklükte taşınır. - Birleşme noktasında karşılaşan girdiler.
hostyayımlayan Componentpayments-db,paymentsXzhdbXXhostadına ulaşır;db-hostyayımlayan ComponentpaymentsisepaymentsXXdbXzhhostadına ulaşır.
İki girdi, gerçekten tek bir şeyi adlandırdıkları yerde yine de buluşur. Çıktı adı yayımlayan bileşenden ve girdiden oluşturulur, dolayısıyla ikisini de paylaşan her şey nasıl kodlanırsa kodlansın tek bir ada ulaşır. En olası karşılaşacağınız durum, tek bir bileşene iki kez eklenmiş bir Feature’dır: bir ekleme kendi ana bileşeni altında yayımlar, dolayısıyla bir bileşen üzerindeki bir Feature’ın iki eklemesi de payments-db üzerinden alarm-id yayımlar ve çiftte ikisini ayırt edecek hiçbir şey yoktur. Derleme, iki çıktı yazılmışken tek bir çıktı üretmek yerine durur; bileşeni ve her bir tarafın taşıdığı ekleme anahtarını belirtir, böylece iki uç da kendi dosyalarınızda aranabilir. Ya Feature’ı bir kez ekleyin ya da yayımlanan girdi adları o eklemenin kendisine ait olarak okunan bir Feature kullanın.
Bu, iki girdi aynı değeri taşısa da taşımasa da geçerlidir. Aynı değere sahip iki girdi yine de bir yazarın istediği iki çıktıyı tanımlar; dolayısıyla bunları tek bir çıktıda birleştirmek, yazılmış iki çıktıdan birini yığında eksik bırakırdı.
Bir Recipe’in şablonda oluşturduğu ad bunun kapsamında değildir
Yukarıdaki kodlama sağlayıcıya aittir ve sağlayıcının oluşturduğu çıktı adlarına uygulanır. Bir Recipe şablonu içinde bu kodlamayı kullanamazsınız; bu nedenle şablonunuzun oluşturduğu bir ad onun güvencelerinin hiçbirini taşımaz. Bunu açıkça söylemek önemlidir, çünkü tehlike şablonun içinden görünmez: orada kullanılabilen katlama işlevi argümanını sözcükler olarak okur ve aralarındaki her şeyi atar; dolayısıyla iki değeri katlamadan önce birleştirmek, noktalama işaretiyle birlikte birleşimi de kaybettirir.
Bir kaynağı bir örnekten ve bir ekleme anahtarından adlandıran, bunları bir boşlukla birleştirip ardından katlayan bir FeatureRecipe dikkat edilmesi gereken yapıdır — cache ile app ve hiçbir şeyle app-cache ikisi de AppCache olarak katlanır ve katlamanın herhangi bir özelliği devreye girmeden önce ikisi çakışır. Böyle bir adı ayrı tutan iki şey vardır ve ikisi de sağlayıcının değil sizin sorumluluğunuzdadır:
- Oluşturulan parçaları harf ve rakamlarla sınırlı tutun; böylece hiçbir şey atılmaz ve hiçbir şeyin ayırt edilmesi gerekmez.
- Her biri diğerinin ayırıcısını içerebilen iki değeri birleştirmeyin. Bir adın iki parça taşıması gerekiyorsa, birini diğerinin içeremeyeceği sabit bir değişmez yapın.
Oluşturulan bir ad çakıştığında, çıktı adı olarak değil kaynak mantıksal kimliği olarak çakışır; dolayısıyla karşılaşacağınız durdurma yukarıdaki kaynak adı durdurmasıdır.
Tek bir eşlemede iki kez yazılan anahtar derlemeyi durdurur
Bir CloudFormation parçası bir eşleme olarak okunur ve bir eşleme anahtar başına bir değer tutar; dolayısıyla iki kez yazılan bir anahtar en son gelen gövdeyi tutar ve diğerini atardı. Eşleme bir Resources ya da Outputs bloğu olduğunda, atılan gövde yazılmış olan ve yığında basitçe yer almayacak bir kaynak ya da çıktıdır.
Bunun yerine derleme durur; yinelenen anahtarı ve yazıldığı iki satırı da belirtir. Bu, yığının adlarına ilişkin bir kural değil, parçanın bütününe ilişkin bir kuraldır: bir kaynağın Properties alanı da dahil, parçadaki her eşlemeye uygulanır. Buna en sık yol açan durum, bir Recipe’in mantıksal kimliği yazılmış bir değerden türetmesi ve iki yazılmış değerin yalnızca noktalama işaretinde farklılaşmasıdır — app-cache ve app_cache ikisi de AppCache türetir, dolayısıyla parça AppCache anahtarını iki kez yazar.
Belgenin farklı yerlerinde yinelenen bir anahtar adı olağandır ve dokunulmaz: parça ne kadar kaynak ve çıktı taşırsa taşısın, Type her kaynakta bir kez, Value her çıktıda bir kez görünür. Yalnızca tek bir eşleme içindeki yineleme bir gövdeyi kaybettirir.
Tek bir bileşen bir adı iki kez talep edebilir. Bir Recipe birden çok parçaya katkıda bulunur — birden çok artifacts: girdisi ya da birden çok şablon barındıran kaynaklı bir dizin — ve bunların her biri aynı yığında birleşir; dolayısıyla bir bileşenin kendi parçaları, yığının adlarını bileşenler arasında paylaşıldığı gibi birbirleriyle de paylaşır. Bir ada iki farklı gövde veren iki parça derlemeyi durdurur ve durdurma, adın bulunduğu anahtar alanını — kaynak mantıksal kimlikleri ya da çıktı adları — bileşenle ve adın kendisiyle birlikte belirtir. İki alana da bu yolla ulaşılabilir: iki parça farklı kaynaklar için tek bir kaynak mantıksal kimliği yazabilir ve bir bileşen çıktı adlarına iki yoldan ulaşır, açık bir Outputs: bloğu ve provides: girdileri; dolayısıyla her birinden gelen ve aynı adı taşıyan girdiler orada da buluşur.
Bir adı yeniden belirtmek kendi başına bir çakışma değildir. Aynı içerikle birden çok kez yazılmış bir ad her durumda tek bir şeye başvurur; dolayısıyla yinelemeler tek bir girdide birleşir ve derleme devam eder — olağan bir yinelemenin hiçbir maliyeti yoktur. Durduran, içerik kaybına yol açan durumdur: iki gövdeden birinin atılması gerekir ve Recipe’in bildirdiği kaynak ya da çıktı yığında eksik kalır. İkisinden birini yeniden adlandırmak sorunu giderir.
Yapısal girdi doğrulaması
Kaynaktan alınan bir CloudFormation şablonu işlenmeden önce yapısal olarak doğrulanır: provider şablonu ayrıştırır ve içindeki intrinsic’leri normalleştirir; şablon hatalı biçimlendirilmişse sorunlu düğümü adlandıran açık bir iletiyle derlemeyi durdurur. Ayrıştırma anlamı değil biçimi denetler: AWS ile iletişim kurmaz, referansları çözümlemez ve intrinsic’leri değerlendirmez.
Ayrıştırılabilen bir şablon bu yüzden bütünüyle taşınmış olmaz. Ayrıştırma, belgenin iyi biçimlendirilmiş olduğunu söyler; birleştirilmiş stack’e neyin ulaşacağı ise ayrıca ve bölüm bölüm, Birleştirilmiş stack’teki üst düzey bölümler altında belirlenir: kaynaktan alınan bir şablon da bir parçayla aynı hesaplamadan geçer.
Ayrıştırma, şablonun referanslarının çözümlenip çözümlenmediğini de sormaz. Bir Ref’in bir parametreyi, ya da bir Fn::FindInMap’in bir eşlemeyi adlandırıp adlandırmadığı, tek bir girdi belgesiyle değil birleştirilmiş stack’le ilgili bir sorudur ve bunu dağıtım anında yanıtlamak CloudFormation’ın işidir. Derleme, sonucun neye başvurduğunu yargılamak yerine neyi taşımadığını belirtir. Yargıladığı referanslar, derlemenin kendisinin boşta bıraktıklarıdır: kaynaktan alınan bir şablonun bağlamasının doldurduğu bir parametreye yapılan referans (bir sonraki bölümde ele alınır) ve bir omits: girdisinin şablonun dışında bıraktığı bir kaynağa yapılan referans (ondan sonraki bölümde ele alınır).
Kaynaklı bir şablonun parametreleri için değerler
Kaynaklı bir şablon, değerleri CloudFormation’ın bir şablona değer verdiği şekilde alır: bildirdiği Parameters aracılığıyla. Onu kaynak olarak kullanan şeyin — bir bileşenin Recipe’i ya da eklenmiş bir Feature’ın FeatureRecipe’i — valuesMapping’i doldurduğu her parametre için bir anahtar yazar ve provider her birini kaynağın her şablonunda bağlar: Resources, Outputs, Conditions, Rules ve SAM’in Globals bölümlerindeki parametreye yapılan her Ref değerin kendisi olur, parametreyi değişken olarak adlandıran her Fn::Sub değeri kendi değişken eşlemi üzerinden alır ve parametre, onu bildiren her şablonun Parameters bölümünden çıkar. Hiçbir anahtarın adlandırmadığı bir parametre, yığın dağıtılırken iletilecek bir değer ya da kendi Default değeri için, tam olarak şablonun yazdığı gibi bırakılır.
Bir parametreyi bildiren birim kaynaktır. Bir dizin kaynağının şablonları tek bir yığında birleşir; bu nedenle bir şablon, aynı kaynağın başka bir şablonunun bildirdiği bir parametreye başvurabilir. Parametreyi doldurmak onu orada da doldurur: parametreye yalnızca başvuran bir şablon, değeri kaynağın onu bildiren ilk şablonunun dönüştürdüğü biçimde alır ve kaynakta, bildirimini bağlamanın kaldırdığı bir parametreye başvuran hiçbir şey kalmaz.
Yığındaki başka hiçbir şey doldurulmuş bir parametreye başvuramaz. Kaynağın dışındaki içerik — aynı yığındaki başka bir bileşenin parçası ya da kaynaklı şablonu — kaynağın bağlamasının doldurduğu bir parametreyi Ref, bir Fn::Sub değişkeni ya da bir kuralın Fn::ValueOf’u aracılığıyla adlandırırsa, birleştirilmiş yığının artık bildirmediği bir şeyi adlandırmış olur; CloudFormation bunu yığın dağıtılırken reddeder. Bu yüzden derleme durur ve her bileşeni, şablonunu ve parametreyi, ayrıca parametreyi valuesMapping’i ile dolduran bileşeni — bir Recipe’inkini ya da eklenmiş bir Feature’ın FeatureRecipe’ininkini — adlandırır; bir bileşene eklenmiş bir Feature o bileşenle, bir sınıra eklenmiş olan ise kaynaklarının aggrega.ai/component-id olarak taşıdığı, sınırın yolu ile eklemenin adından oluşturulan kimlikle adlandırılır (stack sınırındaki aux eklemesi için bfr--stack--aux). Bir Feature’ın eklendiği bileşenin ya da eklendiği sınırdaki bir bileşenin, eklemenin bağlamasının doldurduğu bir parametreye başvuran parçası da derlemeyi durdurur. Yığının hâlâ bildirdiği bir ad etkilenmez: başka bir bileşen o adda bir parametreyi kendisi bildiriyorsa ya da bir kaynak onu mantıksal kimliği olarak taşıyorsa, ona yapılan başvurular o bildirime çözümlenir ve yazıldığı gibi bırakılır. Değeri aktarmak için dolduran bileşenin onu yayımlamasını sağlayın, parametreyi ona başvuran şablonda bildirin ya da anahtarı valuesMapping’den kaldırın.
spec: capability: cloudformation implements: core/delivery-stream:1.0.0 source: kind: git-repository url: https://github.com/aws-cloudformation/aws-cloudformation-templates.git ref: a0f43bc6d20813052892546f445037cf84c75b54 module_subdir: DataFirehose valuesMapping: | CloudWatchLogGroupRetention: {{ .values.retention_days }} DestinationBucketName: "{{ .context.inject.env.BUCKET_NAME }}"Parametreleri yalnızca bir valuesMapping doldurur. Yazdığı anahtarlar, şablon için kastettiğiniz parametre adlarıdır; bu nedenle her biri, kaynağın bir şablonunun bildirdiği bir parametreyi adlandırmalıdır: hiçbirini adlandırmayan bir anahtar derlemeyi durdurur ve anahtarı ile her şablonun bildirdiği parametreleri adlandırır — CloudFormation’ın bilinmeyen bir parametre için bildireceği hata, henüz sizin düzeltebileceğiniz bir anda bildirilir. valuesMapping bildirmeyen bir Recipe ya da FeatureRecipe hiçbir şey doldurmaz: bileşenin ya da eklemenin kendi değerleri provider’a, diğer girdileri için yazılmış kendi adlarıyla ulaşır ve okunmadan bırakılır.
Şablona neyin ulaşacağını değerin ne olduğu belirler.
- Bir değişmez — bir dize, bir sayı, bir boolean ya da bunların bir listesi — şablona yazılır ve CloudFormation’ın yığın dağıtılırken parametrenin
Type’ı için iletilen aynı değeri dönüştürdüğü şekilde dönüştürülür: birNumber, ona yapılan birRef’in verdiği dizeye dönüşür, yani7,"7"olarak ulaşır; birCommaDelimitedListya daList<…>türü bir dize listesine dönüşür ve ya bir liste ya da üyeleri kırpılan virgülle ayrılmış bir dize alır; diğer her tür tek bir dize alır. Bir değişmez, parametrenin kendiAllowedValues,AllowedPattern,MinLength,MaxLength,MinValueveMaxValuekısıtlarına göre denetlenir ve bunların reddettiği bir değişmez derlemeyi durdurur, parametreyi ve kısıtı adlandırır; böylece bir parametreyi doldurmak şablonun bildirdiği hiçbir denetimi kaldırmaz. Derlemenin okuyamadığı bir düzenli ifade sözdizimiyle yazılmış bir desen, yığın dağıtılırken denetlenmek üzere CloudFormation’a bırakılır. - Tamamen tek bir CloudFormation iç fonksiyonu olan bir değer, başvuru noktasına o iç fonksiyon olarak, yığın dağıtılırken CloudFormation tarafından değerlendirilmek üzere ulaşır:
{"Fn::GetAtt": [Queue, Arn]}gibi uzun biçimli bir eşlem ya da tam olarak tek bir kısa biçim olan bir dize —!GetAtt Queue.Arn,!Ref Bucket,!Sub …ve CloudFormation’ın tanımladığı diğer biçimler. Başka bir bileşenin yayımladığı bir başvuru bir parametreye bu yolla ulaşır: kataloğun CloudFormation Recipes’i böyle bir başvuruyu kısa biçimli metin olarak yayımlar ve onu enjeksiyon bağlamından okuyan birvaluesMappingonu aktarır. Eklenen bir başvuru tırnaklı da tırnaksız da aynı şekilde okunur. Tırnaklı olduğunda —"{{ .context.inject.env.BUCKET_NAME }}"— eşlem!GetAtt Queue.Arndizesini aktarır; tırnaksız olduğunda eşlemin kendi YAML’ı!GetAtt Queue.Arnifadesini bir etiket olarak okur ve etiket atılmak yerine argümanıyla birlikte korunur. Her ikisi de parametreye iç fonksiyon olarak ulaşır. Yalnızca ünlem işaretiyle başlayan ya da hiçbir CloudFormation kısa biçimini adlandırmayan bir değer metin olarak kalır. - Bir dinamik başvuru —
{{resolve:ssm:…}},{{resolve:ssm-secure:…}}ya da{{resolve:secretsmanager:…}}— başvuru noktasına yazıldığı gibi, yığın dağıtılırken CloudFormation tarafından çözümlenmek üzere ulaşır; böylece adlandırdığı değer hiçbir zaman şablonda yer almaz. - Başka bir bileşenin farklı bir yığından yayımladığı bir değer, şablonun parametreye başvurduğu her yere, bir parçanın aldığı aynı
Fn::ImportValueya daFn::GetStackOutputolarak, yani yığınlar arası bir başvuru olarak ulaşır (bkz. Yığınlar arası bağlantı).
Türünü CloudFormation’ın Parameter Store’dan okuduğu bir parametre — AWS::SSM::Parameter::Value<…> — için CloudFormation’ın onunla yapacağını yeniden üreten bir değişmez yoktur; bu nedenle böyle bir parametreye bağlanan bir değişmez derlemeyi durdurur; bir {{resolve:ssm:…}} başvurusu ya da bir iç fonksiyon bağlayın veya parametreyi bağlanmamış bırakın. Şablonun bir Fn::Sub değişkeni olarak adlandırdığı bir parametreye bağlanan bir liste de derlemeyi durdurur, çünkü bir değişken tek bir dizenin yerine geçer. valuesMapping’in null olarak ayarladığı bir anahtar da parametreyi adlandırarak derlemeyi durdurur, çünkü bir parametre bir değer alır ve null değer değildir; bir parametreyi yığın dağıtılırken iletilecek bir değer ya da kendi Default değeri için bırakmak istiyorsanız anahtarını eşlemin dışında bırakın.
Bir parametreyi adıyla okuyan bir kural onu bağlanmamış tutar. Bir şablonun Rules bölümündeki Fn::ValueOf, bildirilmiş bir parametreyi Ref aracılığıyla değil mantıksal kimliğiyle adlandırır ve parametreyi doldurmak bildirimini kaldırır; bu nedenle bir kuralın bu şekilde okuduğu bir parametreyi bağlamak derlemeyi durdurur ve kuralı ile parametreyi adlandırır.
Gizli bilgi taşıyabilecek bir değişmez reddedilir; bir iç fonksiyon verildiği gibi yazılır. Şablona yazılan bir değer, yığının şablonunu okuyabilen herkes tarafından okunabilir:
- Şablonun
NoEchoolarak bildirdiği bir parametre bir dinamik başvuru ya da bir iç fonksiyon alır ve ona bağlanan bir değişmez derlemeyi durdurur. valuesMapping, bir yazarın hassas olarak bildirdiği bir değeri okuduğunda, çıktısının hiçbir kısmı geldiği değere kadar izlenemez; bu nedenle bağladığı her değişmez derlemeyi durdurur. Bağladığı bir dinamik başvuru ve bir iç fonksiyon verildiği gibi yazılır — bir iç fonksiyonun içindeki metin de dahil. Dolayısıyla eşlemin, örneğin birFn::Sub’ın metnine eklediği bir gizli bilgi şablona o metin olarak ulaşır: gizli bilginin kendisini şablonun dışında yalnızca bir dinamik başvuru tutar. Böyle bir derleme devam ettiğinde, bir Recipe’in eşlemi için de bir bileşene eklenmiş bir Feature’ın FeatureRecipe’inin eşlemi için de bildirilmiş her yaprak başına bir uyarı yazdırır ve yaprağı ile eşlemin ait olduğu varlığı adlandırır — bkz. A declared-sensitive value reaches the target through a values mapping (Hassas olarak bildirilmiş bir değer, bir değer eşlemi aracılığıyla hedefe ulaşıyor).- Bir dinamik referans, parametresine bir kaynağın
UserDataözelliğinde,AWS::CloudFormation::Initmeta verisinde veyaOutputsiçinde başvurulduğunda derlemeyi durdurur: CloudFormation, EC2 kullanıcı verisindeki veya o meta verideki bir dinamik referansı çözümlemez veOutputsbölümünü yığını okuyan herkese gösterir.
Bu tür her ret parametreleri adlandırır ve hiçbir değeri alıntılamaz.
Kaynaklı bir şablondan kaynakları dışarıda bırakmak
Kaynaklı bir şablonun kaynakları kendisine aittir: değerler ona yalnızca bildirdiği parametreler üzerinden ulaşır; bu nedenle bir git deposundan alınan ve Release’in oluşturmaması gereken bir kaynağı (operatörün zaten sağladığı bir bucket, platformun başka bir yerde yönettiği bir anahtar) bildiren bir şablon, bir değerle değiştirilemez. Bir Recipe’in veya bir FeatureRecipe’in omits: girdileri bunun içindir. Bu provider bu girdileri yalnızca kaynaklı bir şablonda uygular, başka hiçbir şeyde uygulamaz: bir artifacts: girdisinin yazdığı parçalar bu girdiler olmadan işlenir.
spec: capability: cloudformation implements: core/store:1.0.0 source: kind: git-repository url: https://git.example.com/platform/templates.git ref: v3.2.0 module_subdir: store omits: # The template bundles an access-log bucket; this Release logs elsewhere. - kind: AWS::S3::Bucket name: StoreLogsBir girdi, tek bir kaynağı Type değeri ve mantıksal kimliğiyle adlandırır. Girdinin kind değeri kaynağın Type değeridir (örneğin AWS::S3::Bucket), name değeri ise kaynağın mantıksal kimliği, yani Resources altındaki anahtarıdır; ikisi de tam olarak yazıldığı gibi karşılaştırılır ve ikisinin de eşleşmesi gerekir; dolayısıyla Type değeri doğru olup mantıksal kimliği doğru olmayan bir girdi hiçbir şeyi dışarıda bırakmaz. Bir şablonun ad alanları yoktur; bu nedenle namespace taşıyan bir girdi, component işlendiğinde girdiyi adlandırarak derlemeyi durdurur; hiçbir şey dışarıda bırakılmadan önce her girdi denetlenir.
Kaynağın her şablonu eşleştirilir. Tek dosyalı bir kaynağın tek bir şablonu vardır. Bir dizin kaynağı (bir git deposundan alınan kaynak her zaman böyledir) .yaml, .yml, .json veya .template ile biten her dosyayı içerir ve bir girdi, bunlardan herhangi birinde adlandırdığı her kaynağı dışarıda bırakır; şablonların yanında taşınan bir dosya asla okunmaz. Provider, her girdinin bunların tümünde kaç kaynağı dışarıda bıraktığını bildirir ve hiçbir kaynağı dışarıda bırakmayan bir girdi derlemeyi durdurur; bkz. An omits entry left out nothing the source rendered (Bir omits girdisi kaynağın işlediği hiçbir şeyi dışarıda bırakmadı).
Dışarıda bırakılan bir kaynak, şablonu başka herhangi bir şey okumadan önce ortadan kalkar. Kaynağa köken bilgisi işlenmez, yığının taşıdığı adlar arasında sayılmaz (böylece başka bir component, ikisi karşılaşmadan aynı mantıksal kimlik altında bir kaynak ekleyebilir) ve birleştirilmiş yığına hiçbir zaman ulaşmaz. Şablondaki diğer her şey, şablon o kaynak olmadan yazılmış olsaydı nasıl yazılacaksa tam olarak öyle yazılır ve tüm kaynakları dışarıda bırakılan bir şablon boş bir Resources bölümünü korur.
Dışarıda bırakılan bir kaynak, geriye kalanlar tarafından adlandırılmaya devam etmemelidir, çünkü CloudFormation bildirmediği bir kaynağı adlandıran bir şablonu reddeder. Kaynaklar kaldırıldıktan sonra, geriye kalan şablonların bunlardan birine hâlâ yaptığı her başvuru derlemeyi durdurur; ileti şablonu, kaynağı, başvurunun kaynağı nasıl adlandırdığını ve başvurunun şablonun kökünden bir yol olarak nerede bulunduğunu (örneğin /Resources/Store/Properties/LoggingConfiguration/DestinationBucketName) belirtir. Başvuru, CloudFormation’ın şablon başvurusunun bir kaynağı mantıksal kimliğiyle adlandırma olarak tanımladığı şeydir; her kaynağın gövdesinde (özellikleri, meta verileri ve ilkeleri dahil) ve her çıktıda okunur:
- bağımsız değişkeni mantıksal kimlik olan
Ref; - ilk öğesi mantıksal kimlik olan bir liste olarak ya da ilk noktadan önceki metni mantıksal kimlik olan tek bir dize olarak (
!GetAtt StoreLogs.Arn)Fn::GetAtt; - tek bir mantıksal kimlik veya bunların bir listesi olarak bir kaynağın
DependsOndeğeri; - dize biçiminde ve liste biçiminde
Fn::Suböğesinin her değişkeni:${StoreLogs}ve${StoreLogs.Arn}ikisi deStoreLogskaynağını adlandırır.
Bazı değerler yalnızca başvuru gibi görünür ve başvuru olarak okunmaz. ${!StoreLogs} düz metindir ve liste biçiminin eşlemesinin adlandırdığı bir değişken o eşlemenin değeridir. Bir kaynağın Condition değeri ve Fn::If öğesinin ilk bağımsız değişkeni bir koşulu, Fn::FindInMap bir eşlemeyi, Fn::ImportValue başka bir yığının bir dışa aktarımını, Fn::GetAZs ise bir bölgeyi adlandırır. Conditions, Mappings, Parameters ve Rules bölümleri bir kaynağı adlandıramaz; şablonun kendi üst düzey Metadata bölümü ise CloudFormation’ın okumak yerine sakladığı bilgidir; bu nedenle bunların hiçbiri denetlenmez. Mantıksal kimliği kendisi bir iç işlev olarak yazılmış bir Ref veya Fn::GetAtt, yalnızca yığın dağıtıldığında onu çözümleyen AWS::LanguageExtensions dönüşümü altında geçerlidir (bkz. Birleştirilmiş yığındaki üst düzey bölümler); bu nedenle denetimin okuyabileceği hiçbir kaynağı adlandırmaz ve olduğu gibi bırakılır; kaynağın hiç bildirmediği bir kaynağa yapılan başvuru da öyle.
Denetim, bildiren Recipe’in veya FeatureRecipe’in kendi şablonlarını birlikte okur. Bu şablonlar tek bir yığında birleşir; bu nedenle bu şablonlardan bir diğerinin hâlâ bildirdiği bir mantıksal kimliğe yapılan başvuru durdurulmaz. Başka hiçbir şey okunmaz: dışarıda bırakılan bir kaynağa yapılan başvuru, başka bir component o mantıksal kimlikte bir kaynak bildirse bile derlemeyi durdurur; yığında birleşen başka herhangi bir şeyin (başka bir component, eklenmiş bir Feature veya Recipe’in kendi artifacts: girdileri) yaptığı başvuruyu ise bu denetim görmez; bu durumda CloudFormation yığını dağıtıldığında reddeder. Bir başvuruyu korumak için kaynağı koruyun. Bir parametreye bağlanan değer yalnızca o parametreye yapılan başvurunun yerini alır; bu nedenle bir kaynağa yapılan başvuru şablonun kendisine aittir ve bir değerle değiştirilemez: başvuruyu yapan kaynağı da dışarıda bırakın ya da girdiyi kaldırın. Bir çıktı kaynak değildir ve hiçbir girdi onu adlandırmaz; bu nedenle şablonun Outputs bölümünün adlandırdığı bir kaynak şablondan dışarıda bırakılamaz: onu dışarıda bırakmak derlemeyi durdurur.
Bulut hedefi ek açıklamaları
Üç sınır ek açıklaması, provider’a bir yığının nereye dağıtıldığını bildirir; böylece provider yığınlar arası başvuruları doğru biçimde bağlayabilir:
aggrega.ai/aws-account— yığının dağıtıldığı AWS hesabı.aggrega.ai/aws-region— yığının dağıtıldığı AWS bölgesi.aggrega.ai/aws-assume-role-arn— hesaplar arası bir yığın okumasının, eş yığının dışa aktarılan değerlerine ulaşmak için üstlendiği IAM rolü ARN’si.
Bu ek açıklamalar derleyici için opaktır — derleyici değerlerini yorumlamadan provider’a iletir (bkz. well-known-annotations.md). Bunlar üretici sınırında yazılır — dışa aktarılan değerin sahibi olan yığında. Hesaplar arası bir okuma, üreticinin hesabına rol üstlenerek girer; bu nedenle okumayı tanımlayan hesap, bölge ve rol, tüketicinin değil üretici sınırının ek açıklamalarından gelir.
Yığın içi başvurular
Bir uses kenarı aynı sınıra, yani aynı yığına düşen iki bileşeni bağladığında, tüketilen değer tek şablon içinde üretici kaynağın mantıksal kimliğine karşı bir Fn::GetAtt olarak bağlanır. Üreticinin provides değeri, tüketicinin işlenmiş girdisine yerel bir yığın içi başvuru olarak akar; herhangi bir dışa aktarma veya içe aktarma gerekmez. Tüketicinin parçası böyle bir değeri tırnaksız olarak (Value: {{ .context.inject.env.DB_HOST }}) ya da tırnak içinde (Value: "{{ .context.inject.env.DB_HOST }}") yazabilir: her iki durumda da şablon !GetAtt Db.Endpoint.Address ifadesini yerleşik işlev olarak okur, çünkü tam olarak tek bir kısa biçimden oluşan bir dize, bir valuesMapping içinde olduğu gibi bir parçada da yığına o yerleşik işlev olarak ulaşır. aws-rds-and-ecs-service örneği bunu, tek bir yığında bir RDS örneğinin adresini okuyan bir Amazon ECS görev tanımında gösterir.
Yığınlar arası bağlantı
Bir uses kenarı bir sınırdan diğerine geçtiğinde — yani iki bileşen farklı yığınlarda birleştirildiğinde — başvuru düz bir değer olamaz, çünkü üretilen değer üretici yığın dağıtılana kadar var olmaz. Sağlayıcı bunu bir CloudFormation yığınlar arası başvurusu olarak bağlar. Üretici yığın, değeri deterministik bir dışa aktarma adı altında (sürüm, sınır, bileşen ve sağlanan anahtardan türetilir) Export içeren bir yığın Output’u olarak yayımlar. Tüketici yığın değeri, iki sınırın bildirilen yerleşimi karşılaştırılarak seçilen iki yerleşik işlevden biriyle okur:
Fn::ImportValue— aynı hesap, aynı bölge durumu. CloudFormation içe aktarmayı hesap ve bölge içindeki eşleşen dışa aktarma adına göre çözümler.Fn::GetStackOutput— gerçek bir hesaplar arası veya bölgeler arası okuma. Tüketici, üretici sınırınaws-assume-role-arnrolünü üreticinin hesabında ve bölgesinde üstlenerek üretici yığının çıktısını doğrudan okur.
Algılama semantiği. Sağlayıcı, yalnızca her iki uç nokta da bir yerleşim (hesap/bölge) bildirdiğinde ve bu yerleşimler farklı olduğunda Fn::GetStackOutput’a yönlendirir. Diğer her durumda — hiçbiri bildirmediğinde, yalnızca biri bildirdiğinde veya ikisi de aynı yerleşimi bildirdiğinde — Fn::ImportValue kullanır. Bu ihtiyatlı bir kuraldır: aynı hesap içindeki yığınlar arası bir okuma düz bir içe aktarma olarak kalır ve doğrudan okuma yapan yerleşik işlev gerçek bir hesaplar arası veya bölgeler arası geçiş için ayrılır.
Belirli bir tüketici değeri Fn::GetStackOutput aracılığıyla hesaplar arası okusa bile üretici yığın Export’u her zaman yayımlar. Kullanılmayan bir dışa aktarma etkisizdir ve onu koşulsuz yayımlamak, üretici şablonunu her tüketicinin değeri nasıl okumayı seçtiğinden bağımsız tutar.
Bir değerin birden çok tüketicisi tek bir dışa aktarmayı okur. Birden fazla bileşen aynı sağlanan değeri bir sınırın ötesinden okuduğunda — bir yığındaki iki tüketici ya da birkaç yığındaki tüketiciler — üretici yığın o değerin Export’unu bir kez yayımlar ve her tüketici o tek adı okur: her Fn::ImportValue aynı dışa aktarmayı içe aktarır ve başka bir hesaba veya bölgeye yerleştirilmiş bir tüketici aynı çıktıyı Fn::GetStackOutput aracılığıyla okur. Başka hiçbir tüketicinin okumadığı bir değeri de okuyan bir tüketici, yalnızca o değerin dışa aktarmasını ekler.
aws-rds-and-ecs-service örneği aynı hesap durumunu oluşturur: bir RDS örneğinin yığını, bir sunucunun kenarının tükettiği her girdiyi dışa aktarır ve sunucunun yığını her birini Fn::ImportValue ile geri okur.
Sürüm notu.
Fn::GetStackOutput, yerel bir CloudFormation yerleşik işlevidir. Bununla oluşturulan hesaplar arası bir başvuru, bu yerleşik işlevi tanıyan CloudFormation araçları gerektirir. Aynı hesap yolu, her yerde kullanılabilenFn::ImportValue’yu kullanır.
Enjekte edilmek yerine bağlantıdan okunan bir değer
Bir tüketicinin Recipe’i, üreticinin değerlerini bağlantının inject bloğu üzerinden almak yerine .context.uses.<alias>.provides aracılığıyla doğrudan bağlantıdan okuyabilir. Bir yığın sınırı boyunca böyle bir okuma, enjekte edilen bir değerle aynı şekilde bağlanır:
- CloudFormation yerleşik işlevi olan bir değer (
!GetAtt Db.Endpoint.Addressgibi kısa biçimli bir etiket ya da uzun biçimli birRefveyaFn::eşlemesi), yalnızca üreticinin yığınının bildirdiği bir şeyi adlandırır; bu nedenle tüketici, enjekte edilen bir değerin aldığı yığınlar arası başvurunun aynısını alır: üretici yığın o anahtar için birExportyayımlar ve tüketici onuFn::ImportValueile ya da iki sınırın farklı yerleşimler bildirdiği durumdaFn::GetStackOutputile okur. - Düz metin olan bir değer (bir port, bir protokol, bir veritabanı adı) her iki yığında da aynı anlama gelir; bu nedenle tüketici değerin kendisini alır ve onun için herhangi bir dışa aktarma yayımlanmaz. Değer, CloudFormation’ın onu okuduğu biçimde yerleşir: bütün olarak yazılmış bir değer, sınır olmasaydı nasıl işlenecekse öyle işlenir ve tırnak içinde yazılmış sayı biçimli bir değer sayı olarak yerleşir.
Bir değerin yerleşik işlev olup olmadığına, değeri üreticinin kendi provides bloğunu okuduğu şekilde okuyan bu provider karar verir. Derleyici, değeri üreticinin Recipe’inin yazdığı gibi devreder ve onu yorumlamaz.
Bir şablon böyle bir değeri yalnızca kopyalayabilir. Değeri bütün olarak, daha uzun bir dizenin içinde yazabilir ya da quote gibi onu olduğu gibi bırakan bir işlevden geçirebilir. Bir karşılaştırma, bir dallanma, bir uzunluk ya da değeri değiştiren bir işlev (eq, if, len, upper), değerin kendisinden başka bir şeye göre karar verirdi, çünkü böyle bir bağlantıda şablona, provider’ın her iki yığın birleştirildiğinde yerine koyduğu bir yer tutucu verilir. Bunun yerine derleme durur; şablonu ve okuduğu her değeri, okuduğu bağlantı ve her iki uçtaki bileşenle birlikte adlandırır. Dallanmayı tüketen bileşenin kendi değerine göre yapın. Aynısı, bağlı bir FeatureRecipe’in injectMapping alanı ve sınırın bağlantılarını okuyan sınır kapsamlı bir FeatureRecipe için de geçerlidir. Daha uzun bir dizenin içinde yazılmış bir değer ayrıca provider’ın kendi sınırına da takılır: yığınlar arası bir başvuru yalnızca bütün bir değer olarak durabilir; bu nedenle daha uzun bir dizenin içinde yazılmış bir yerleşik işlev, enjekte edilen bir değerde olduğu gibi derlemeyi durdurur.
Bir dışa aktarma adı nasıl oluşturulur
Dört parça bir çift tire ile birleştirilir ve her parça, bir dışa aktarma adını oluşturan harf, rakam ve tirelerle yazılır. Bir harf veya rakam yazıldığı gibi aktarılır; bir parçanın içindeki tire de öyle — payments-db, payments-db olarak kalır. Diğer her karakter -z ile başlayan kısa bir kaçış dizisi olarak yazılır: eğik çizgi -zs, alt çizgi -zu, nokta -zd olarak. Hiç değeri olmayan bir parça -ze olarak yazılır. Bir yığın adı da sürüm ve sınırdan aynı şekilde oluşturulur.
Dolayısıyla orders sürümünün, dist/ altındaki çıktı dizini stack-a/cloudformation olan sınırındaki db bileşeninden host’u yayımlayan dışa aktarma şudur:
aggrega--orders--stack-a-zscloudformation--db--hostAdı geri okumak belirsizlik içermez ve bu bir incelik değil, asıl amaçtır: bir parça hiçbir zaman art arda iki tire içermediği ve hiçbir zaman tireyle bitmediği için çift tireler her zaman birleşim noktalarıdır. Bu nedenle iki farklı parça kümesi her zaman iki farklı ad üretir. payments-db ve payments_db tek bir dışa aktarmada birleşmek yerine iki ayrı dışa aktarmaya ulaşır ve bir parçanın kenarındaki tire komşusuna aitmiş gibi okunamaz.
Bir dışa aktarma adı neye karşı benzersizdir ve bu nerede biter
Tek bir derleme içinde bir dışa aktarma adı tam olarak bir sürümü, sınırı, bileşeni ve sağlanan anahtarı tanımlar — bunlardan hiçbir ikisi tek bir adda birleşmez, dolayısıyla bir derleme dışa aktarılan bir değeri başka birinin arkasında kaybedemez.
CloudFormation ayrıca bir dışa aktarma adının, yığının yerleştiği hesap ve bölgeye önceden dağıtılmış her şey genelinde benzersiz olmasını gerektirir. Bu, derlemenin değil dağıtımın bir özelliğidir ve derleme zamanındaki hiçbir türetmenin erişebileceği sınırın ötesindedir: derleyici AWS’ye karşı kimlik doğrulaması yapmaz, onu sorgulamaz ve başka bir derlemenin çıktısını okuyamaz; bu yüzden önceden hesaplanan hiçbir şey orada zaten dağıtılmış olanı gözlemleyemez.
Ayrımı bu sınırın ötesine taşıyan, her dışa aktarma ve yığın adının başındaki sürüm kimliğidir. Bir hesabı ve bölgeyi paylaşan iki dağıtım, farklı adlar altında yayımlanarak dışa aktarmalarını birbirinden ayrı tutar — elinizdeki kaldıraç budur ve sürüm kimliğinin adın sonunda değil başında yer almasının nedeni de budur.
Bir Outputs girdisi kendi export adını bildirebilir
Bir Recipe’in Outputs: bloğu elle yazılmış CloudFormation’dır ve içindeki bir girdi, bir Name: ile kendi Export: alanını taşıyabilir. Bu ad birleştirilmiş yığına tam olarak yazıldığı gibi ulaşır: sağlayıcı onu yeniden yazmaz, önüne ek koymaz ve türetilmiş bir ada benzemesini gerektirmez.
Genellikle bu konuda söylenecek başka bir şey yoktur. Sağlayıcının türettiği hiçbir adla eşleşmeyen elle yazılmış bir export adı, türetilmiş adların yanında yayımlanır ve hakkında hiçbir uyarı verilmez. Elle yazma desteklenir; desteklenmeyen yalnızca tek bir çakışmadır.
Elle yazılmış bir export adı, sağlayıcının aynı derlemedeki sınırlar arası bir bağlantı için türettiği adla aynı olduğunda derleme durur. Her iki bildirim de birleştirilmiş şablona ulaşır ve tek bir yığında bir export adı iki kez bildirilmiş olur; bir export adının benzersiz olması gerektiğinden ikisi birlikte var olamaz. Durma, türetilmiş export adını ve onun oluşturulduğu dört parçayı verir, böylece onu hangi bağlantının ürettiğini görebilirsiniz; ayrıca elle yazılmış bildirimin altında bulunduğu yığın çıktısını, bir Recipe’in yazdığı değil sağlayıcının birleştirdiği bir ad olarak işaretleyerek adlandırır. Recipes içinde aramanız gereken terim export adıdır. Elle yazılmış girdi onu tam olarak durma iletisindeki gibi yazar (ikisini bir çakışma yapan da bu aynılıktır), dolayısıyla hem iletide hem de kendi dosyalarınızda görünen tek dize odur. Bu girdinin bildirdiği export adını yeniden adlandırmak durmayı ortadan kaldırır; bu girdinin Export: bloğunu kaldırıp export’u yığınlar arası bağlantının kendisinin yayımlamasına izin vermek de aynı sonucu verir.
Denetim derleme kapsamındadır ve kapsamı tek bir yığındır. Birleştirilmiş bir yığının bildirdiği export adlarını, sağlayıcının aynı yığına yayımlayan sınırlar arası bağlantılar için türettiği adlarla karşılaştırır; bu, derlemenin birleştirdiklerinden yapabileceği karşılaştırmadır. İki yığın birbiriyle karşılaştırılmaz. Elle yazılmış bir adın bir hesap ve bölgeye önceden dağıtılmış export’lar arasında neyle karşılaştığı ise dağıtımın bir özelliğidir ve What an export name is unique against, and where that stops başlığı altında açıklanan nedenle derleme zamanındaki hiçbir türetmenin ulaşabileceği alanda değildir: derleyici AWS’ye karşı kimlik doğrulaması yapmaz, onu sorgulamaz ve başka bir derlemenin çıktısını okuyamaz. Düz bir dize yerine bir intrinsic olarak yazılmış bir export adı da aynı çizginin öte yanındadır: dağıtım zamanında çözümlenir ve burada hiçbir şey bir intrinsic’i değerlendirmez, dolayısıyla derlemenin karşılaştıracağı bir ad yoktur.
Sınırlar arası bir bağlantının yayımladığı çıktı, bağlantının yazmadığı bir Export taşıyorsa da derleme durur. Bu çıktı, sağlayıcının bir tüketicinin okuduğu sağlanan anahtar için birleştirdiği çıktıdır; dolayısıyla Outputs: bloğu aynı anahtarın altında kendi Export: alanına sahip bir girdi yazan bir Recipe, kendi export’unu tam olarak bağlantının export’unun gideceği yere koyar. Bu export’un adı sağlayıcının türettiği adla tam olarak aynı olmadıkça (bu durumda o, bağlantının kendi export’udur ve her tüketici onu içe aktarır) ikisi orada birlikte var olamaz: bağlantının export’unu yazmak sizinkinin üzerine yazar, sizinkini korumak ise her tüketiciyi bağlantının yayımlamadığı bir adı içe aktarır halde bırakır. Durma, türetilmiş export adını ve onun oluşturulduğu dört parçayı verir ve o çıktıda ne bulduğunu söyler: girdinin bildirdiği export adı, bir intrinsic olarak yazılmış bir ad, hiçbir şeyi adlandırmayan bir Export: bloğu ya da blok yerine düz bir değer olarak yazılmış bir Export:. Bu girdinin Export: bloğunu kaldırmak durmayı ortadan kaldırır ve ardından yığınlar arası bağlantı her tüketicinin içe aktardığı export’u yayımlar.
Dağıtım sıralaması
Bir Release sınırının syncWave: değeri, o sınırın birleştiği yığının hazırlanmasını sıralar. Sınırdaki her bileşen sınırın dalgasını devralır ve birden çok sınır aynı çıktı dizinine çözümlendiğinde (yani parçaları tek bir şablonda birleştiğinde) yığın birden fazla dalga içerir ve provider aralarındaki sıralamayı DependsOn olarak ifade eder.
Her kaynak, kaynak içeren hemen önceki dalganın tüm kaynaklarını adlandırır; bundan daha önceki hiçbir dalgayı adlandırmaz. Gerisini CloudFormation zincirler: 2 dalgasındaki bir kaynak 1 dalgasına, o da 0 dalgasına bağlıdır. Böylece her kaynağın kendi listesi tüm yığın kadar değil tek bir dalga kadar kalırken dizinin tamamı sıralanmış olur. Dalgaların ardışık olması gerekmez ve negatif değerler olağandır: -1, yığının geri kalanının okuduğu bir bucket ya da rol için yaygın bir seçimdir. En düşük dalga hiçbir şeyi adlandırmaz, çünkü ondan önce gelen bir şey yoktur.
Sıralamanın ne olduğu: oluşturma sırası ve tersten silme sırası. CloudFormation kaynaklar üzerinde olabildiğince paralel işlem yapar; DependsOn bu paralelliği geçersiz kılarak adlandırılan kaynaklar üzerinde belirtilen sırayla işlem yapar. Öznitelik her iki yönü de yönetir, dolayısıyla bir kaynağı daha önce oluşturan dalga onu daha sonra siler de; doğru kaldırma sıralaması başka bir şeye gerek kalmadan sıralamayla birlikte gelir.
Bu, hazır olma sıralaması değildir. Bir yığın şablonu, bir kaynağın hizmet verebilir olması kavramını ifade etmez; bu nedenle burada hiçbir şey bir kaynağın hazır olmasını beklemez, yalnızca CloudFormation’ın onu oluşturmayı bitirmesini bekler. Bu, compose üzerindeki aynı dalgadan gerçek bir farktır; orada healthcheck bildiren bir hizmet sağlıklı olduğunu bildirene kadar beklenir: compose’un kapı olarak kullanılacak bir hazır olma temel öğesi vardır, yığın şablonunun ise yoktur. Bu hedefin sunduğu şey oluşturma sırasıdır ve bunu açıkça belirtmek, veremeyeceği bir söze eklenmiş bir uyarıdan daha yararlıdır.
Yazılmış bir DependsOn genişletilir, asla değiştirilmez. Kendi sıralama kısıtını bildiren bir parça onu korur: yazdığı girdiler yazdığı sırayla önde kalır ve dalganın girdileri onları izler. Her iki gereksinim de geçerli olur ve hiçbiri diğerini gizlemez. Tek bir mantıksal kimlik de liste de okunur ve birleştirilmiş değer liste olarak üretilir; birleştirme kaç girdi üretirse üretsin geçerli olan tek yazım budur.
Tüm kaynakları tek bir dalga taşıyan bir yığın bundan bir şey kazanmaz. Hiç syncWave bildirmeyen bir Release için de durum aynıdır: her katkıda bulunan alanın varsayılan değeri olan 0’ı taşır, birleştirilmiş şablon tek bir dalga içerir ve çıktı, provider hiçbir dalga sıralaması ifade etmeseydi olacağıyla tam olarak aynıdır.
İki yığın arasındaki sıralama ifade edilemez ve yaklaşık olarak da sağlanmaz. DependsOn aynı şablon içindeki bir kaynağı adlandırır; farklı bir yığında birleşen bileşenler bunun dışındadır. Dolayısıyla bir dalga, birleştiği yığındaki her kaynağı sıralar, ötesindeki hiçbir şeyi sıralamaz. İki yığını sıralamak, tıpkı yığınlar arası bir başvurunun derleme zamanında değil dağıtım zamanında çözümlenmesi gibi, operatörün işidir.
Dalgaların ifade etmediği sıralama CloudFormation’ın kendi işi olarak kalır ve kaynaklar arasındaki başvurular bunun büyük kısmını zaten taşır: bir üretici kaynağa karşı bir Fn::GetAtt, CloudFormation’a o kaynağı önce oluşturmasını söyler. Ne başvuruların ne de dalgaların ima ettiği bir kısıta ihtiyaç duyan bir parça DependsOn’u kendisi yazar; yukarıdaki birleştirmenin koruduğu durum budur.
Determinizm
Aynı girdiler verildiğinde provider, çalıştırmalar arasında bayt bayt aynı bir yığın şablonu üretir: mantıksal kimlikler, çıktı anahtarları, dışa aktarma adları ve kaynak sıralaması tümüyle deterministiktir; böylece bir CloudFormation yığın şablonu GitOps incelemesinde temiz bir fark (diff) verir.