İçeriğe geç
AggregaAggrega
Dil seçin: Türkçe
Bu sayfa makine çevirisiyle çevrilmiştir. İngilizce orijinalini okuyun.

extends ve implements

extends ile kalıtım

Katalog varlıkları (Component, Feature), extends anahtar sözcüğüyle tekli kalıtımı destekler; bu, Platform Mimarlarının ortak bir taban üzerine özelleşmiş varlıklar kurmasını sağlar. YAML zarfının derin birleştirmesi iki tür için de ortaktır: genişleten varlıktaki metadata, etiketler ve bildirimsel yapısal tablolar tabandaki eşleşen anahtarların üzerine yazar ve iç içe eşlemeler özyinelemeli olarak birleşir. İki tür veri sütunlarında ayrışır.

Bu sayfa katalog türlerini ele alır ve extends bildiren türler yalnızca bunlar değildir. Bir Release ve bir Manifest de bunu bildirir; ikisi de katalogda dizinlenen varlıklar değil, birbirinin yanında yazılan dağıtım tarafı belgeleridir. Bu nedenle başvuruları katalog varlıklarını değil dosyaları adlandırır ve birleşen şey bir şema değil bir yazım yüzeyidir. Bunlar için entities/release.md ve entities/manifest.md sayfalarına bakın.

Bir Component’in extends alanı yapıyı birleştirir ve sütunları olduğu gibi devralır

Bir Component için extends; metadata.labels, metadata.annotations, spec.featuresSchema (ek yuvaları), spec.usesSchema (topoloji soketleri) ve spec.inject (girdileri önce taban gelecek biçimde ve yinelenmeden art arda eklenen öz-enjeksiyon izin listesi) alanlarını birleştirir. Üç veri sütunu — values, infra, provides — birleştirilmez. Genişleten bir Component hiçbir sütun içeriği yazmaz: schema: inherited sabit işaretini yazar ve tabanın schema: bloğunu, zincirin her derinliğinde, tabanın yazdığı haliyle alır.

Yayımlanan Component şeması bu işareti hem zorunlu hem de dışlayıcı kılar ve belge yüklenirken bundan her sapmayı, her biri için ayrı bir tanılama ile reddeder: extends: bildiren bir Component’te schema: altında yazılmış sütun içeriği; orada schema: alanının tümüyle atlanması; ve extends: bildirmeyen bir Component’te schema: inherited.

Bundan iki sonuç çıkar ve bunlar zıt yönlere çeker:

  • Anahtar kümesini taban belirler. Genişleten bir Component hiçbir sütun anahtarı bildirmez; bu nedenle tabanın bildirdiği bir anahtarı gizleyemez, düşüremez veya türünü değiştiremez ve kendine ait anahtar da eklemez. Tabanın bir örneği ile onu genişleten herhangi bir şeyin örneği aynı sütun sözleşmesine göre doğrulanır.
  • Daraltma assertions: alanına taşınır. Devralınan sütunların kabul ettiğinden daha azını kabul etmesi gereken bir özelleştirme, bunu daraltılmış bir şema yaprağı olarak değil, kendisi üzerinde bir yüklem olarak ifade eder. Bir core/base-server tabanı tls_enabled: { type: boolean, default: true } bildiriyorsa, TLS’i koşulsuz zorunlu kılan bir özelleştirme şunu yazar:
apiVersion: aggrega.ai/v1beta1
kind: Component
metadata:
name: core/tls-only-server
version: 1.0.0
labels:
component.aggrega.ai/type: "server"
spec:
extends: core/base-server
schema: inherited # values, infra and provides are the base's, verbatim
assertions:
tls-is-mandatory: |
{{- if not .values.tls_enabled -}}
{{- fail "this component requires tls_enabled: true" -}}
{{- end -}}

Kural, devralınan sütun bloğunun kabul ettiği bir değeri reddeder; burada daraltma tam olarak bu anlama gelir. Ters yönün hiçbir ifadesi yoktur: bir özelleştirme devralınan bir kısıtı gevşetemez, çünkü onu taşıyan yaprağı yeniden yazamaz. Tam birleştirme tablosu ve işlenmiş taban-genişletme çifti için entities/component.md sayfasındaki “Catalog Authoring: Extending Base Components” bölümüne bakın.

Bir Feature’ın extends alanı sütunlarını birleştirir

Bir Feature için alt öğenin schema: alanı, tabanınkiyle JSON Schema 2020-12 birleştirme anlamlarına göre birleşir ve yazılan bir örneğin doğrulandığı tek bir birleşik şema üretir. Kimlik bilgisi Feature’ları — feature.aggrega.ai/kind: secret etiketini taşıyanlar — bunu ortak bir taban üzerine kurmak için kullanır: bir alt kimlik bilgisi Feature’ı, kısıtları daraltırken kasa sorgu şemasını devralmak için bir üst öğeyi genişletir.

Derleyici bu değişikliğin yönü konusunda bir tavır almaz. Birleştirme yapısaldır; bu nedenle tabanın kısıtını genişleten bir alt kısıt, derlemeyi durdurmadan birleşir ve bir uyarı olarak görünür. Hiçbir şey onu reddetmez: bir Feature tabanının kısıtı, kataloğun yazarlarının gözden geçirme yoluyla sürdürdüğü ortak bir beklentidir, platformun denetlediği bir sözleşme değildir.

implements ile arayüz bağlama

Recipes ve FeatureRecipes, spec’lerinin en üstündeki implements: anahtar sözcüğü aracılığıyla bir Component veya Feature arayüzüne bağlanır. Bağlama, bu Recipe / FeatureRecipe’in hangi katalog arayüzünün somut uygulaması olduğunu bildirir ve üç sürüm eşleştirme biçimini destekler:

  • Tam — implements: core/api-server:1.0.0 — Component türünün belirli bir sürümüyle eşleşir.
  • Ana sürümle uyumlu aralık — implements: core/api-server:^1.0.0 — >=1.0.0, <2.0.0 koşulunu sağlayan her sürümle eşleşir (SemVer ana sürümle uyumlu). Bir Recipe tek bir sabitlenmiş sürüm yerine uyumlu bir aralığı desteklediğinde kullanılır.
  • Sürümsüz — implements: core/api-server — Component türünün herhangi bir sürümüyle eşleşir. Bir Recipe türün her sürümüne hizmet ettiğinde kullanılır.

implements: hiçbir zaman bir Recipe seçmez: seçimi Manifest’in eşlemesi yapar. Bildirimin yönlendirdiği şey, her eşleme girdisi üzerindeki tutarlılık denetimi — eşlenen türün sürümü, eşlenen Recipe’in implements: değerini üç biçimden birinde karşılamalıdır ya da Recipe, o türün genişlettiği bir tabanı uygulamalıdır — ve eşleme yok tanılamasının ve düzenleyici tamamlamasının sunduğu aday listesidir. Recipe’inin implements: değeri ne eşlenen türle ne de tabanlarından herhangi biriyle eşleşen bir eşleme girdisi, eşlemeyi, Recipe’i ve onun implements: değerini adlandırarak derlemeyi durdurur. Bir components.type anahtarı, anahtarın adlandırmadığı bir sürümdeki bir bileşen örneğine ulaştığında — sürümsüz yazılmış bir anahtar için her örnek — denetim o örneğin kendi türüyle, derlemenin onu derlediği sürümde yeniden sorulur ve bunu karşılamayan bir Recipe, örneği adlandırarak derlemeyi aynı şekilde durdurur.

implements: bağlaması, “aynı Component türü, farklı sağlayıcılar için farklı Recipes” yaklaşımını çalıştıran mekanizmadır: bir core/postgres Component’i, onu helm sağlayıcısı için uygulayan bir Recipe’e ve compose sağlayıcısı için uygulayan başka bir Recipe’e sahip olabilir. Her Recipe aynı implements: değerini bildirir ve bir Release’in derlendiği Manifest, türü istediği Recipe’e eşler.

Bir tabana karşı yazılmış Recipe, onu genişleten her şeye hizmet eder

implements: bir taban adlandırır ve bir taban adlandıran Recipe, zincirin herhangi bir derinliğinde o tabanı genişleten her Component için somut uygulamadır. Bu nedenle extends ile oluşturulmuş bir özelleştirmenin kendine ait bir Recipe’e ihtiyacı yoktur; yayımlanmış bir sarmalayıcıyı tüketmeyi ucuz kılan da budur: onu yayımlayan ekip bir Component yazar, onu dağıtan ekipler ise her hedefte tabanın Recipes’ini yeniden kullanır.

Burada iki olgu aynı anda geçerlidir ve bunlar ayrıdır. Bunları “özelleştirmenin hiçbir şeye ihtiyacı yok” diye tek olguya indirgeyen bir okur, başarısız olan bir Manifest yazar ve nedenini yanlış dosyada arar:

  • Recipe eşleşir. Bir Manifest eşlemesinin tür anahtarı ile eşlenen Recipe’in implements: değeri arasındaki tutarlılık denetimi, Recipe eşlenen türün kendisini veya o türün genişlettiği herhangi bir tabanı uyguluyorsa eşlemeyi kabul eder. Yukarıdaki üç sürüm biçimi, türün kendisine uygulandığı gibi aynen bir tabana da uygulanır: implements: core/base-server:^1.0.0 bildiren bir Recipe, tabanı 1.4.0 sürümünde olan bir özelleştirmeyi karşılar, tabanı 2.0.0 olanı ise karşılamaz.
  • Manifest yine de özelleştirmenin kendi türünü eşler. Recipe seçimi tam eşleme anahtarıyla yapılır. Bir enterprise/labelled-server örneği kendi mappings.components.type girdisine ihtiyaç duyar; core/base-server için yazılmış girdiyi devralmaz. Kendine ait girdisi olmayan bir özelleştirme, tabanı eşlenmiş olsa bile eşlenmemiş örnek tanılamasıyla durur.

Dolayısıyla bir özelleştirmenin yazım maliyeti bir Manifest satırıdır ve yeni bir Recipe gerektirmez:

# The wrapper extends core/base-server and authors no pillars.
# core/helm/base-server declares: implements: core/base-server
spec:
mappings:
components:
type:
enterprise/labelled-server:1.0.0: core/helm/base-server:1.0.0

Eşlenen türün extends zinciri izlenemediğinde (bir döngü oluşturduğunda veya adlandırdığı bir taban katalogda bulunmadığında) derleme, eşleme yerine bu zincir hatasında durur; çünkü bir eşleme, bağlı olduğu zincir çözümlenene kadar değerlendirilemez. Denetim zinciri yalnızca bu makinede zaten bulunan Components üzerinden izler (bir katalog dizinindekiler ve yerel yapıt önbelleğinin bir kilit dosyası sabitlemesi altında tuttukları) ve hiçbir zaman bir kayıt defterine sormaz; bu nedenle yalnızca bir kayıt defterinde tutulan bir taban burada yok sayılır. Onu getirmek aggrega pull komutunun işidir: bir taban, onu genişleten her şeyin bir bağımlılığıdır; bu nedenle bir pull, Release’in ulaştığı her extends: zincirini izler, hiçbir katalog dizininin tutmadığı her tabanı getirir ve onu kilit dosyasına sabitler; ardından gelen derleme onu orada bulur. Bir Aggregate tabanın bir örneğini de bildirmedikçe Manifest’in tabanın kendisi için bir satıra ihtiyacı yoktur.

Recipe önerileri bu eşleştirme kuralından daha dar kalır. Eşleme bulunmayan bir tanılamanın yazdırdığı aday listesi ve düzenleyici tamamlamanın bir eşleme değerine uyguladığı sıralama, istenen türün kendisini uygulayan recipe’leri adlandırır; türün tabanlarından birini uygulayan recipe’lere genişlemez.

Çalıştırılabilir uçtan uca bir anlatım için (katalogda yayımlanmış bir sarmalayıcı, onu tüketen tek Manifest satırı, işlenmiş çıktısını biçimlendiren tabanın Recipe’i ve kendine ait eşlemesi olmayan bir sarmalayıcı örneğinin ürettiği durma) examples/extends-wrapper/ örneğine bakın.

Varlıklar arası sürüm tüketimi

Her Aggrega varlık türü — Component, Feature, Aggregate, Recipe, FeatureRecipe, Manifest, Release, Plugin, SchemaLibrary, MappingLibrary, WorkloadLibrary, ArtifactLibrary — aynı SemVer düzenli ifadesine göre doğrulanan zorunlu bir metadata.version alanı taşır (architecture/02-ecosystem-philosophy.md uyarınca MAJOR.MINOR.PATCH). Sürümler biçim bakımından tekdüzedir; sürümlerin tüketimi ise varlık türüne göre değişir. Bazı sürümler çözümlemeye etkin olarak katılır; diğerleri, derleyicinin eşleştirmede kullanmadığı betimleyici köken bilgisidir. Aşağıdaki tablo kütüphane dışındaki türleri kapsar; derleyicinin her varlığın sürüm alanıyla ne yaptığını belirtir ve her tüketim rejimini sınıflandırmak için 10-status.md belgesindeki dört etiketli durum sınıflandırmasını kullanır. Dört kütüphane türü tablonun dışındadır, çünkü rejimleri tekdüze ve farklıdır: bir tüketici bir kütüphaneye yalın adla başvurur, isteğe bağlı bir :<version> en düşük sürüm tabanı belirtebilir ve çözümlenen sürüm ile içerik özeti Release başına kilit dosyasına aittir.

VarlıkTüketim rejimiDurum
ComponentTür başvurusu çözümlemesi; Recipe implements: eşleştirmesiavailable — her ikisinde de tam, şapka aralığı (^MAJOR.MINOR.PATCH) ve sürümsüz biçimler (bkz. Sürüm çözümlemesi ve Durum → Sürüm eşleştirme)
FeatureEk başvurusu çözümlemesi; FeatureRecipe implements: eşleştirmesiComponent ile aynı
RecipeManifest eşleme katmanı çözümlemesiavailable — bir eşleme değerindeki tam, şapka aralığı ve sürümsüz biçimler; her biri koşulu sağlayan en yüksek sürümü seçer
FeatureRecipeManifest eşleme katmanı çözümlemesiRecipe ile aynı
AggregateÜst aggregates[].type başvurusu çözümlemesiavailable — tam, şapka aralığı ve sürümsüz biçimler; her biri koşulu sağlayan en yüksek sürümü seçer (bkz. Sürüm çözümlemesi)
Pluginrecipe.spec.capability → spec.provider.capabilities üzerinden Provider yönlendirmesiavailable — yalın capability sağlayıcıyı seçer ve üzerindeki bir sabitleme (helm:<version>, helm:^<version>) o plugin’in hangi sürümünün işleyeceğini seçer; plugin’in kimliği özet içermeyen oci://<repository> başvurusu ile metadata.version değeridir ve içerik özeti, derlemenin indirilen baytları doğruladığı release kilit dosyasına kaydedilir
ManifestIR grafiği kökeni (manifest_version)available (yalnızca köken için okunur; çözümleme yönlendirmesinde rolü yoktur)
ReleaseIR grafiği kökeni (release_version) + şablon meta verisi (.metadata.release_version)Manifest ile aynı

Katalog çözümlemesi rejimleri (Component, Feature, Aggregate, Plugin). Bu türlerden birine yapılan bir başvuru — bir component’in type alanı, bir feature ekinin type alanı, bir alt aggregate içe aktarımının aggregates[].type alanı, bir işlem hattı adımının plugin alanı — Sürüm çözümlemesi belgesinin anlattığı kurala göre çözümlenir: tam, şapka aralığı veya sürümsüz bir başvuru, kataloğun barındırdığı sürümler arasından koşulu sağlayan en yüksek sürümü seçer; çekme, derleme, doğrulama, düzenleyici ve asistana yönelik araçlar bu tek kuralı aynı şekilde uygular. Bir Component veya Feature için implements: eşleştirmesi aynı üç biçimi ters yönden okur — somut bir tür sürümünü bir Recipe veya FeatureRecipe’in bildirdiği biçimle karşılaştırır — ve bu bir seçim değil, aşağıda açıklanan tutarlılık denetimidir. Provider-rendering-plugin yönlendirmesi daha basit bir yapı kullanır: yalın recipe.spec.capability değerini sağlayıcı işleme plugin’inin spec.provider.capabilities alanında adla arar ve capability üzerine yazılan bir sürüm sabitlemesi o plugin’in hangi sürümünün işleyeceğini seçer; hiçbir sürüm onu karşılamazsa durur.

Manifest eşleme katmanı çözümlemesi. Manifest’in düz mappings.{components,features} çözümleme mekanizması (name ve type katmanlarıyla, adın türe üstün gelmesiyle ve sürümlü türün sürümsüz türe üstün gelmesiyle) entities/manifest.md belgesinde anlatılır. Çözümleyici bu eşlemeleri tüketir: Recipe ve FeatureRecipe seçimi, eşleme değerinin kilit dosyasında ve katalogda doğrudan aranmasıdır; türü için eşleme bulunmayan bir component veya ek derlemeyi durdurur. spec.implements bir Recipe seçmez — yazarın önceden yazdığı bir eşleme üzerindeki yükleme zamanı tutarlılık denetimidir ve eşleme yok tanılamasının ile düzenleyici tamamlamanın sunduğu aday listesinin kaynağıdır. Yetenek yönlendirmesi ise Manifest’in yapısal biçiminden değil, çözümlenen Recipe’in spec.capability alanından ilerler.

Betimleyici köken rejimleri (Manifest, Release). Manifest metadata.version ve Release metadata.version değerleri, derleyici köken bilgisini doldururken okunur ve IR grafiğinin köken bloğunda manifest_version ve release_version olarak görünür; işlenmiş çıktıdaki hiçbir etiket ikisinden birini taşımaz. Şablonlar Release sürümünü .metadata.release_version olarak da görür. Bu sürümlerin hiçbiri çözümleme yönlendirmesi için başka bir varlığın sürümüyle eşleştirilmez; bunlar salt köken bilgisidir.

Tabloyu okumak. Dört etiketli sınıflandırma, “sürüm alanı şema tarafından kabul edilir ve varlıkta bulunur” (her zaman doğru — tekdüze SemVer düzenli ifadesi) durumunu “derleyici çözümleme sırasında bu sürüme göre eşleştirme yapar” (varlığa göre değişir) durumundan ayırır.

Schema köprüsüyle sütunlar arası aktarım: niyeti altyapıya bağlamak

Aggrega, Alan 1 ile Alan 4 arasında güçlü bir sorumlulukların ayrılığı ilkesi uygular: geliştirici bilişsel mantığı values bloğunda yazar, operatör ise fiziksel boyutlandırmayı infra bloğunda belirler. Aggregate.yaml şeması bunun somut bir sonucunu zorunlu kılar: infra anahtar sözcüğü Aggregate’in component örneklerinde ve bunların features eklerinde bulunmaz ve additionalProperties: false ile birlikte schema doğrulaması tarafından reddedilir. Geliştiriciler fiziksel boyutlandırmayı geliştirici niyeti içinde belirlememelidir; belirli bir değer uygulamanın durumuna uyduğunda (örneğin sabit kodlanmış bir port veya belirli bir CPU sayısı), mimar bunu Component’in schema: bildiriminde açıkça sunabilir ve değer values üzerinden akar.

Belirli bir altyapı kısıtının bir component sözleşmesinin özünde yer aldığı durumlarda — 10.000 sağlanmış IOPS’a sahip olması gereken yüksek işlem hacimli bir alım satım veritabanı, tam olarak 4 GPU üzerinde çalışması gereken bir ML iş yükü — platform mimarları kısıtı, schema köprüsüyle sütunlar arası aktarım desenini kullanan amaca özel bir Component aracılığıyla sunar.

Altyapıya duyarlı component’ler için schema köprüsü deseni. Component, belirli altyapı ayarını schema: bildirimi aracılığıyla geliştiricinin values bloğu içinde sunar ve bağlı Recipe’nin valuesMapping: şablonu değeri işlenmiş infra: biçimli çıktıya aktarır. Sonuç, bilişsel niyet ile fiziksel boyutlandırma arasında tipli bir köprüdür: geliştirici donanım kısıtını doğrulanmış bir alan üzerinden belirler ve kısıt, iki taraf da ham altyapı kodu yazmadan operasyon ekibine ulaşır. Ayar bir sütun anahtarıdır; bu nedenle sözleşmesi ona sahip olan Component üzerinde bildirilir — bir tabanı extends: ile genişleten bir Component hiçbir sütun anahtarı bildirmez ve dolayısıyla yeni bir tane ekleyemez.

# Domain 2: The Platform Catalog (the schema-bridge Component)
apiVersion: aggrega.ai/v1beta1
kind: Component
metadata:
name: core/high-perf-postgres
version: 1.0.0
labels:
component.aggrega.ai/type: "stateful-server"
spec:
schema:
values:
# Expose the dial safely to the Developer with a typed contract.
required_iops: { type: integer, min: 1000, max: 100000, required: true }
infra:
# Operator-owned sizing the Recipe below reads alongside the dial.
storage: { size: { type: string, default: 100Gi } }
compute: { instance_class: { type: string, default: db.m5.large } }
# Domain 2: The Platform Catalog (the Recipe pipes the dial into provider infra)
apiVersion: aggrega.ai/v1beta1
kind: Recipe
metadata:
name: aws-rds-high-perf-postgres
version: 1.0.0
spec:
implements: core/high-perf-postgres:^1.0.0
capability: terraform
source: ./modules/rds
valuesMapping: |
# The Recipe pipes the developer's values.required_iops into the provider's infra-side knob.
iops: {{ .values.required_iops }}
allocated_storage: "{{ .infra.storage.size }}"
instance_class: "{{ .infra.compute.instance_class }}"
# Domain 1: The Developer Intent (remains capability-agnostic)
components:
trading-db:
type: core/high-perf-postgres:1.0.0
values:
required_iops: 10000 # Developer dictates the hardware constraint safely

Çok ortamlı ölçekleme (parametre yukarı taşıma gereksinimi). Bu donanım kısıtını geliştiricinin Aggregate.yaml dosyasını değiştirmeden GitOps ortamları (Dev ve Prod) arasında ölçeklemek için geliştirici değeri tipli parameters sözleşmesine taşır. Operasyon ekibi belirli IOPS gereksinimini ortama özgü Release dosyalarıyla karşılar. Derleyicinin yürütme sırası bu akışı korur: parametre sözleşmesi doğrulaması çözümleme sırasında çalışır; enterpolasyon parametreyi çevreleyen values: dizesine yerleştirir; Recipe’nin valuesMapping: şablonu çözümlenen değeri işlenmiş çıktıya aktarır.

1. Geliştirici niyeti (ayarın soyutlanması). Geliştirici IOPS’u denetlemesi gerektiğini bilir, ancak açık sayıyı tipli parameters sözleşmesi aracılığıyla ortam düzeyine soyutlar.

spec:
parameters:
env_iops:
type: integer
min: 1000
max: 100000
description: Provisioned IOPS for the trading-db instance
components:
trading-db:
type: core/high-perf-postgres:1.0.0
values:
required_iops: {{ .parameters.env_iops }} # Hoisted to the environment

2. GitOps Releases (operasyon tarafından karşılanma). Operasyon ekibi parameters sözleşmesini ortama özgü Release dosyalarında karşılar. Tipli sözleşme, Release tarafından sağlanan her değeri enterpolasyon çalışmadan önce doğrular.

  • Dev ortamı (release-dev.yaml): env_iops: 1000
  • Prod ortamı (release-prod.yaml): env_iops: 25000

Derleme sırası. Bu mekanizma, derleyicinin çözümleme sırasındaki katı yürütme sırasıyla korunur:

  1. Parametre sözleşmesi doğrulaması. Release tarafından sağlanan her parametre değeri, Aggregate’in tipli parameters: bildirimine göre doğrulanır. 25000 değerindeki bir Prod değeri doğrulamadan geçer (min: 1000, max: 100000 aralığında); 500 değeri ise açık bir hatayla derlemeyi durdurur.
  2. Enterpolasyon. Derleyici Prod Release dosyasının parametre değerlerini okur ve 25000 değerini Aggregate YAML dizesine values.required_iops konumunda yerleştirir. Birleştirilmiş parametre haritası işleme boyunca canlı kalır; böylece yol şablonu yüzeyleri .parameters.<slot> değerini doğrudan okuyabilir; değer şablonu yüzeyleri ise Aggregate’in values: bloğuna önceden yazılmış, enterpolasyon sonrası değişmezi kullanır. Harita, tüm işleme aşamaları tamamlanana kadar okunabilir kalır ve yalnızca kendisi için çözümlendiği derlemeden erişilebilir.
  3. Schema doğrulaması. Component’in schema: bildirimi ortaya çıkan values: sözlüğünü doğrular; values.required_iops: 25000, şemanın min: 1000, max: 100000 koşulunu karşılar.
  4. Recipe valuesMapping işlemesi. Bağlı Recipe’nin valuesMapping: şablonu values.required_iops değerini provider’ın infra biçimli çıktısına (iops: 25000) aktarır. Wasm provider plugin’i doğru fiziksel veritabanı yapılandırmasını üretir. Geliştirici açık donanım denetimini, operasyon ekibi ortama özgü ölçeklemesini elde eder ve Aggregate yetenekten bağımsız kalır.