İçeriğe geç
AggregaAggrega
Dil seçin: Türkçe
Bu sayfa makine çevirisiyle çevrilmiştir. İngilizce orijinalini okuyun.

Bir pipeline adımına ne zaman başvurulmalı

Bir FeatureRecipe, bir Feature’ın katkıda bulunduğu çıktıyı biçimlendirmeniz için size iki yol sunar: kendi belgelerini üreten bir şablonlu FeatureRecipe ve işlenmiş çıktı üzerinde bir Wasm plugin’i çalıştıran bir pipeline adımı (pipeline:). Bunlar farklı sorunları çözer. Bu sayfa karar kılavuzudur: bir pipeline adımına yalnızca iki tetikleyicide başvurun, geri kalan her şey için şablonlu bir FeatureRecipe kullanın.

İki araç

Şablonlu bir FeatureRecipe yereldir ve üreticidir. Bir Go şablonu aracılığıyla kendi değerlerinden kendi belgelerini üretir: bir sidecar’ın ConfigMap’i, bir politika CRD’si, bir otomatik ölçeklendirici nesnesi. Ürettiği her şey, Feature’ın values: ve infra: alanlarının ve şablonlarına verilen işleme bağlamının bir fonksiyonudur. Hiçbir zaman başka bir varlığın çıktısına uzanmaz; kendine ait belgeler ekler. Üretmeniz gereken şey Feature’ın zaten bildiklerinden yazılabiliyorsa, doğru ve daha basit araç şablonlu bir FeatureRecipe’tir: plugin yok, pipeline yok.

Bir pipeline adımı geneldir ve dönüştürücüdür. İşlemeden sonra, derlemenin zaten ürettiği gerçek belge kümesi üzerinde çalışır. Ana makine, anahtarlı belge kümesini adıma bütün olarak verir; adım gerçek içeriği okur, hedeflediği belgeleri seçer ve bunların yapısına cerrahi RFC 6902 yamaları döndürür ya da yan etki olarak yeni belgeler üretir. Bir adım yalnızca Feature’ın bildirdikleri üzerinden değil, işlenmiş olan üzerinden akıl yürütür. Bu erişim, var olmasının tek nedenidir ve aynı zamanda onu idareli kullanmanızın da nedenidir.

Bir pipeline adımı için iki tetikleyici

Bir pipeline adımına yalnızca bunlardan biri geçerli olduğunda başvurun. Hiçbiri geçerli değilse belgeyi bunun yerine şablonlu bir FeatureRecipe ile üretin.

  1. Ana makine kapsamlı yama: zaten işlenmiş başka bir varlığın yapısına uzanmanız gerekir. Klasik örnek, tüketen bileşenin iş yüküne, yani Feature’ın kendisinin yazmadığı bir belgeye, bir ortam değişkeni, bir birim bağlama noktası veya bir sidecar konteyneri enjekte etmektir. Şablonlu bir FeatureRecipe bunu yapamaz: kendi belgelerini üretir, başkasınınkini düzenlemez. Bir pipeline adımı ise yapabilir, çünkü işlenmiş küme üzerinde çalışır ve ana bileşenin belgelerine anahtarla erişebilir.

  2. İçeriğe bağlı üretim veya yama: çıktı, işlenmiş kümenin neler içerdiğine bağlıdır. Ürettiğiniz kaynak veya uyguladığınız yama, derlemenin ürettiği içeriğin bir fonksiyonu olduğunda (bir Deployment’ın bildirdiği gerçek portlar, manifest’e giren konteyner adları, bir chart’ın açıldığı kaynaklar) karar, işlenmiş içeriğin elde olmasını gerektirir. Şablonlu bir FeatureRecipe, Feature’ın kendi değerlerinden işler ve tamamlanmış kümeyi hiçbir zaman görmez; bu nedenle içeriğe bağlı bir seçim yapamaz. Bir pipeline adımı ise önce içeriği okur, sonra harekete geçer.

Her iki tetikleyici de ortak bir biçime sahiptir: yalnızca işlemeden sonra var olan bilgiye ihtiyaç duyarlar; başka bir varlığın yapısına ya da üretilen içeriğin kendisine. Yerel üretim buna hiçbir zaman ihtiyaç duymaz, bu nedenle yerel üretim hiçbir zaman bir pipeline adımına ihtiyaç duymaz.

Adım dönüştürür, politika doğrular

Bir pipeline adımı bir dönüştürücüdür: işlenmiş kümeyi değiştirir. Bir sonucun kabul edilebilir olup olmadığını denetlemenin yeri değildir. Bir derlemeyi doğrulamak için (yamalanmış bir iş yükünde sidecar’ın bulunduğunu, çıktıya düz metin bir gizli bilginin ulaşmadığını, gerekli bir etiketin mevcut olduğunu öne sürmek için) bir işleme aşaması politikası ekleyin: render-verdict rolündeki, işlemeden sonra üretilen yapıtlar üzerinde çalışan ve bir karar döndüren bir yönetişim plugin’i. Bir halt kararı derlemeyi durdurur; bir warn veya info kararı engellemeden bilgi verir.

İkisini ayrı tutun. Doğrulama mantığını bir pipeline adımına yerleştirmeyin ve çıktıyı değiştirmek için bir politikaya başvurmayın: bir karar rolüne eklenmiş bir yönetişim plugin’i kararlar döndürür ve hiçbir zaman yama yapmaz; ana makine de bir karar rolünün çıktısını yalnızca bir karar olarak okur. Bir adım çıktıyı biçimlendirir; bir render-verdict politikası onu değerlendirir. Yönetişim soketi sayfası, dört yönetişim rolünün tümünü ve karar önem düzeylerini ele alır.

Adımlar birleşir

Bir pipeline adımı türü belirlenmiş bir girdi ve çıktı sözleşmesi bildirebilir; böylece with: girdisi ve döndürdüğü çıktılar serbest biçimli veri yığınları yerine doğrulanmış biçimlerdir. Bir adım ayrıca adlandırılmış outputs döndürür ve aynı pipeline’da daha sonra bildirilen bir adım, önceki bir adımın çıktılarını kendi with: şablonundan .steps.<id>.outputs.<key> olarak okur. İki parçalı bir desen bağımlılık oluşturmadan böyle birleşir: bir Fetcher adımı bir kimlik bilgisi kaynağı üretir ve ortaya çıkan Secret’ın adını bir çıktı olarak yayımlar; bir Injector adımı bu adı okur ve tüketen iş yükünü onu bağlayacak şekilde yamalar. Her adım tek bir sorumluluk taşır ve pipeline, çıktılarını bildirildikleri sırayla birbirine aktarır.

Çapraz başvurular