Workload
Workload türünün mimari rolü — neden var olduğu, diğer iki Recipe girdi türüyle (sourced ve artifacts) nasıl birleştiği ve şemanın tam kapsamı — ../../architecture/16-recipe-input-composition.md sayfasında anlatılır. Bu sayfa Workload yazım yüzeyini ele alır: bir Recipe yazarının Workload içeriğini nasıl yazdığını, derleyicinin neyi ne zaman değerlendirdiğini, Workload alanlarının Component’in featuresSchema alanıyla nasıl etkileştiğini ve bir Workload içindeki şablonların hangi sütunları okuyabildiğini.
Yazım konumu
Workload içeriği, bir Recipe ya da FeatureRecipe içinde satır içi olarak veya bir dosyadan yazılır (bkz. FeatureRecipe). Bir Recipe en fazla bir workload: bildirir; bir FeatureRecipe de benzer şekilde kendine ait en fazla bir tane bildirir:
# Inline (block scalar)spec: workload: | apiVersion: aggrega.ai/v1beta1 kind: Workload # ...veya
# File-loaded via $import: (path relative to the Recipe directory)spec: workload: $import: ./workload/workload.yamlHer iki biçim de ayrıştırma sonrasında aynı Workload nesnesini üretir; seçim, yazım kolaylığıyla ilgilidir. Üçüncü bir biçim, birden çok Recipes arasında paylaşılan bir Workload’u bir WorkloadLibrary girdisinden, yalın ad kimliğiyle içe aktarır: $import: <Library>#/workloads/<entry>. Birleşik dosya içe aktarma sözcük dağarcığına göre $import: tek bir kaynak kabul eder; daha geniş $ref: / $import: ayrımı için bkz. ../vocabulary/cross-document-ref.md.
Workload YAML’ı bağımsız bir katalog varlığı olarak yazılmaz. catalog/workload/ dizini yoktur; Workload dilbilgisi yalnızca bir Recipe’in ya da FeatureRecipe’in tükettiği içerik olarak var olur — satır içinde, yanındaki bir dosyada ya da bir WorkloadLibrary girdisinde yazılmış olarak. YAML içindeki apiVersion ve kind bildirimleri (apiVersion: aggrega.ai/v1beta1, kind: Workload), gömülü içeriği şema doğrulaması için tanımlar; Workload’u bağımsız olarak adreslenebilir kılmaz.
Şablon değerlendirmesi
Workload içeriği, ayrıştırmadan önce tam sütun bağlamına karşı Go şablonu olarak işlenir. Bir Recipe yazarı aşağıdaki gibi bir şablon yazdığında…
replicas: {{ optional .infra `replicas` 1 }}…derleyici bu şablonu render işleminin Workload alt geçişi sırasında değerlendirir, .infra.replicas ifadesini düğümün infra yüküne göre çözümler ve ortaya çıkan YAML’ı bir Workload belgesi olarak ayrıştırır. Recipe’in locals değerleri Workload değerlendirilmeden önce çözümlenir; bu nedenle bir Workload şablonu bunları, önceden çözümlenmiş olarak, .locals altında okur.
Workload şablonları içinde sütun erişimi:
.values— Aggregate içinde bildirilen, geliştirici tarafından yazılmış bilişsel yük..infra— Release içinde bildirilen, Ops tarafından yazılmış fiziksel boyutlandırma..parameters— çözümleme sırasında zaten enterpolasyonu yapılmıştır; Developer veya Ops yazdıkları içerikte.parameters.<name>ifadesine başvurduğu her yerde.values/.infraüzerinden görünür..locals— locals ön bölümünde çözümlenen ve kaynak çözümlemesinde yayımlanan, Recipe’e özel durum; her Workload şablon değerlendirme noktasında kullanılabilir..context.instance_id— düğümün düzleştirilmiş örnek kimliği; sentezlenen kaynakları kimliğe göre adlandıran bir provider’ın ürettiği kaynak adlarının önekidir..context.rendered_name— sentezlenen kaynaklar için kendi adını türeten bir provider’ın onlara verdiği ad; örneğin helm’in release adı. Yalnızca provider bir ad bildirdiğinde bulunur. Bkz. ../templates/rendered-resource-names.md..context.inject— araya girme sonrası enjeksiyon hattı; inject eşlemesi sırasında herhangi bir FeatureRecipeinjectMappingtarafından zaten yeniden yazılmıştır..context.uses— bu düğümden dışarı çıkan zenginleştirilmiş topoloji kenarları; her biri hedefin çözümlenmişprovides,labelsve basamaklı ek açıklamalarını, ayrıca.context.uses.<alias>.features.<slot>altında o bağlantının taşıdığı ekleri taşır..features— düğümün kendi ekleri; her biri kenditype,values,infrave çözümlenmişprovidesdeğerlerini taşır. Component’infeaturesSchemaiçinde bildirdiği bir yuvanın adını taşıyan ek, o yuvayı doldurur (aşağıya bakın). Bir bağlantının taşıdığı ek bunların arasında değildir; kendi bağlantısı altında okunur ve bir Workload onu bağlantıyı adlandırarak iletir (bkz. Bir bağlantının taşıdığı kimlik bilgisini iletme).
Tam sütun erişimi sözleşmesi için ../vocabulary/data-pillars.md sayfasına, Workload değerlendirmesinin şablon değerlendirme sırasındaki yeri için ../templates/expansion-matrix.md sayfasına bakın.
Alan anlamlarının temelleri
Tam Workload şeması, ../../architecture/16-recipe-input-composition.md içinde “The Workload Kind” başlığı altındadır. Aşağıdaki yazım uzlaşımları, bir Recipe yazarının alan düzeyinde verdiği kararları kapsar.
form
form, iş yükünün soyut denetleyici biçimini bildirir — herhangi bir hedef platformdan bağımsız olarak sahip olduğu çalışma zamanı yaşam döngüsünün türü. Tek bir dizedir; stateless, stateful, daemon, scheduled, task, reference değerlerinden biridir ve atlandığında varsayılan olarak stateless olur:
stateless— replika başına kimliği olmayan, birbirinin yerine geçebilen, yatay ölçeklenen replikalar (yaygın uzun süre çalışan hizmet).stateful— replika başına kararlı kimliği ve replika başına depolaması olan replikalar. BirpersistentTemplatebirimi bu biçimin eşlikçisidir.daemon— uygun her ana makine başına bir örnek.scheduled— yinelenen, zamanla tetiklenen çalıştırmalar.task— tamamlanana kadar tek bir çalıştırma.reference— kendine ait kapsayıcısı yoktur: bileşen,endpoint(yazıldığı gibi aktarılan bir ana bilgisayar ya da URL) ve isteğe bağlı birportile verilen harici bir uç noktayı temsil eder. helm sağlayıcısı bunuExternalNametüründe bir Service olarak üretir; compose sağlayıcısı bunun için hiçbir şey üretmez.
Biçimin kendisi platforma özgü hiçbir kaynak türü taşımaz. Bir Workload sentezleyen her hedef sağlayıcı, biçimi kendi yerel yapısına eşler:
form | Kubernetes (helm) | Compose |
|---|---|---|
stateless | Deployment | service (kalıcı birim yok) |
stateful | StatefulSet | service + adlandırılmış birim |
daemon | DaemonSet | derlemeyi durdurur |
scheduled | CronJob | derlemeyi durdurur |
task | Job | derlemeyi durdurur |
terraform ve cloudformation sağlayıcıları, kaynaklı ve yalnızca artifacts içeren Recipes’i işler ve hiçbir Workload sentezlemez: workload: bildiren ve bunlardan birine bağlanan bir Recipe, sağlayıcının desteklediği girdi türlerini belirterek derlemeyi durdurur.
Bir hedef sağlayıcının bir biçim için temiz bir eşlemesi olmadığında, derleme iş yükünü amacı yanlış yansıtan bir yapıya düşürmek yerine açıkça durur — bir hedef sınırının ifade edemeyeceği bir biçimi seçmek sessiz bir düşürme değil, derleme zamanı hatasıdır. compose sağlayıcısı daemon, scheduled ve task için durur. helm sağlayıcısı scheduled için bir CronJob üretir (aşağıdaki schedule bölümüne bakın) ve yalnızca zamanlama eksik veya hatalı olduğunda durur.
apiVersion: aggrega.ai/v1beta1kind: Workloadform: statefulcontainers: db: { image: "postgres:16", ports: { db: 5432 } }volumes: data: persistentTemplate: size: "20Gi"services: headless: type: Headless ports: db: 5432schedule
schedule, bir form: scheduled iş yükünün cron zamanlamasıdır — yinelenen biçime yinelenmesini veren eşlikçi alan. Tek bir standart biçimde tek bir dizedir:
- standart 5 alanlı bir crontab ifadesi — dakika, saat, ayın günü, ay, haftanın günü (örneğin her gece yarısı için
0 0 * * *, her on beş dakikada bir için*/15 * * * *) veya @hourly,@daily,@weekly,@monthly,@yearlymakrolarından biri.
schedule, form: scheduled olduğunda zorunludur ve yalnızca o zaman anlamlıdır. Zamanlaması olmayan bir form: scheduled iş yükü, ne 5 alanlı bir ifade ne de tanınan bir makro olan bir zamanlama (saniye önekli 6 alanlı bir ifade, tanınmayan bir @ belirteci veya geçersiz karakter içeren bir alan) ya da başka herhangi bir biçimde ayarlanmış bir schedule, düzeltmeyi belirten bir derleme zamanı durmasıdır. helm sağlayıcısı değeri olduğu gibi üretilen CronJob’un spec.schedule alanına aktarır.
apiVersion: aggrega.ai/v1beta1kind: Workloadform: scheduledschedule: "0 2 * * *" # daily at 02:00containers: report: image: "reporter:1.0" command: ["/report"]suspend
suspend, bir form: scheduled iş yükünün yinelenen zamanlamasını askıya alır. Bir boole değeridir ve varsayılanı false değeridir. suspend: true ile zamanlanmış kaynak yine schedule değeri yerinde olarak işlenir, ancak devam ettirilene kadar o zamanlamadan hiçbir çalıştırma başlamaz; kaynaktan elle bir çalıştırma başlatmak ise yine mümkündür. Bu, yalnızca biri istediğinde çalışması gereken bir görevin biçimidir.
helm sağlayıcısı bu alanı CronJob’un spec.suspend: true değeri olarak üretir. Kubernetes’te kubectl create job <name> --from=cronjob/<cronjob>, askıya alınmış CronJob’dan bir çalıştırma başlatır ve spec.suspend yeniden false olduğunda zamanlama devam eder. suspend: false, atlanmış bir suspend ile tamamen aynı şekilde işlenir; bu nedenle alan ayarlanana kadar hiçbir çıktıyı değiştirmez. compose sağlayıcısının zamanlanmış bir biçimi yoktur ve askıya alınmış olsun ya da olmasın her form: scheduled iş yükünde derlemeyi durdurur.
Başka herhangi bir biçimde suspend: true, düzeltmeyi belirten bir derleme zamanı durdurmasıdır: başka hiçbir biçim, onun askıya alacağı bir zamanlama taşımaz.
apiVersion: aggrega.ai/v1beta1kind: Workloadform: scheduledschedule: "0 2 * * *" # documents when it would run; nothing starts it while suspendedsuspend: truecontainers: report: image: "reporter:1.0" command: ["/report"]replicas
İş yükünün replika sayısı için tek bir tamsayı. Atlandığında varsayılan değer 1’dir. Replikaları Ops tarafından bildirilen boyutlandırmadan yönlendirmek için bir şablon ifadesi kullanın:
replicas: {{ optional .infra `replicas` 1 }}containers ve initContainers
containers, kapsayıcı adına göre anahtarlanmış sıralı bir eşlemdir. Kapsayıcı 0 (ilk eşlem anahtarı), Kubernetes çıktısındaki pod-spec sıralaması ve varsayılan kapsayıcı anlamı için önemlidir. initContainers, her biri name, image ve ana kapsayıcılarla aynı değişken/gizli bilgi/birim bağlama yazım yapısını taşıyan sıralı bir init kapsayıcı girdileri listesidir.
name, bir initContainers girdisinde isteğe bağlıdır. Onu atlayan bir girdi init-<index> olarak adlandırılır; burada dizin, girdinin listedeki 0’dan başlayarak sayılan konumudur. Ad, kapsayıcıyı işlenmiş çıktıda ve onu anan her tanılamada tanımladığından, başvurulmaya değer bir girdiye açıkça ad vermek de değerlidir.
Yazar sırasının korunması Workload modelinin taşıyıcı bir sözleşmesidir — derleyici containers, volumes, services, kapsayıcı ports, kapsayıcı variables ve kapsayıcı attachments öğelerinin her birini, her derlemede, Recipe yazarının bildirdiği sırayla üretir. Recipe yazarları sıralı yapıya güvenebilir: çalışma zamanında olanlar sıraya bağlı olduğunda (sidecar başlatma, ortam değişkenlerinde $(VAR) zincirleme, önceden bildirilmiş birimlere başvuran volumeMounts), bu koleksiyonların her birinde yazım sırası çalışma zamanı sırasının TA KENDİSİDİR. Bir kapsayıcının ortamı bunlardan ikisini birleştirir ve ikisi arasında sentezleyen sağlayıcılar önce ek okuma girdilerini (as: env olarak teslim edilen attachments), ardından düz variables girdilerini, her türü yazıldığı sırayla yazar — böylece bir Kubernetes hedefinde bir değişken, $(NAME) olarak, kapsayıcısının ek okuma değişkenlerinden herhangi birine ve kendisinden önce bildirilen herhangi bir değişkene başvurabilir (helm sağlayıcısının ortam sırasına bakın). Bir adı hem bir variables girdisi hem de as: env olarak teslim edilen bir attachments girdisi olarak veren bir kapsayıcı derlemeyi durdurur, çünkü sürecin iki değerden hangisini göreceğine yalnızca bu sıra karar verirdi (A container gives one environment variable two values (Bir kapsayıcı bir ortam değişkenine iki değer veriyor) bölümüne bakın).
Kapsayıcı alanlarının yazımı şu uzlaşımları izler:
imagegenellikle.values.imagedeğerine (Developer’ın seçtiği imaj) başvuran, ortama özgü kayıt defteri öneki için isteğe bağlı.infra.*geçersiz kılmaları içeren bir şablon ifadesidir.variables, ortam değişkenleri için düz bir dize → dize eşlemidir. Eşlem, Go şablon ifadeleri aracılığıyla iki ayrı veri kaynağını harmanlar: developer sütunu değişmezleri (şablon ifadeleri.values/.infra/.localsokuyan girdiler — Component’in sütunlarından gelen yük) ve bileşenler arası boru verisi (şablon ifadeleri.context.inject.env.<KEY>okuyan girdiler — başka bir bileşeninprovides:alanından gelen ve topoloji borusu üzerinden yönlendirilen yük). İki kaynak aynıvariableseşlemine akar; yazarlar her girdi için değerin bileşene yerel mi yoksa bileşenler arası türetilmiş mi olduğuna göre birini seçer. Yaygın kalıplar:LOG_LEVEL: "{{ .values.log_level }}"developer sütunudur (bileşene yerel);DB_HOST: "{{ .context.inject.env.DB_HOST }}"bileşenler arası borudur (değer, hedef bileşeninprovides.hostalanından gelir ve çağıranınuses[].inject.env.DB_HOSTbildirimi üzerinden yönlendirilir). Her iki biçim de işlenmiş Deployment üzerinde tek bir Kubernetesenv:listesine derlenir; çift kaynak anlamı yalnızca yazım zamanındadır.attachments, Component’infeaturesSchemaalanında bildirilen yuvalara veya bir bağlantıyı adlandırarak o bağlantının soketinin bildirdiği bir yuvaya başvurur (aşağıdaki entegrasyon bölümüne bakın).ports, adlandırılmış bir port eşlemidir (web: 8080,admin: 9901); port adları kapsayıcı kapsamlı port adlarıyla eşleşir veservices.<service>.ports.<portname>ile başvurulur. Hedefin varsayılanı dışında bir aktarım taşıyan port bunun yerine genişletilmiş biçimde yazılır — aşağıdaki Port aktarım protokolleri bölümüne bakın.volumeMounts, Workload’ınvolumes:bölümünde başka bir yerde bildirilen birimlere adlarıyla başvurur.resources, kapsayıcınınrequestsvelimitsdeğerlerini bildirir —cpuvememorymiktarları ve isteğe bağlı olarak GPU’lar ve diğer aygıtlar için genişletilmiş kaynak anahtarları (aşağıdaki GPU ve aygıt iş yükleri bölümüne bakın).healthamaç yapısını kullanır (http: /path,tcp: <port>,exec: [cmd, ...]) — aşağıdaki Sağlık yoklamaları bölümüne bakın.
volumes
Her birim tam olarak tek bir türdedir: ephemeral, configmap, secret, persistent veya persistentTemplate. Türler tek bir birim bildirimi içinde birbirini dışlar; her tür kendi zorunlu alanlarını taşır:
volumes: app-config: configmap: source: "{{ .locals.app_cm }}" data: persistent: size: "10Gi" class: "gp3" cache: ephemeral: sizeLimit: "1Gi"persistentTemplate, StatefulSet biçimli çeviri için replika başına bir PVC üretir; compose çevirisinde ise tek bir paylaşılan adlandırılmış birime indirgenir ve derlemeyle birlikte bir uyarı raporlanır. Üretilen dosyanın kendisi bu indirgemeye dair bir not taşımaz; uyarı olmasaydı neyse bayt bayt odur.
Provider başına çeviri. Her provider beş birim varyantını kendi yerel biçimine çevirir:
| Varyant | Helm / helm-chart (K8s) | Compose | Kayıp notları |
|---|---|---|---|
ephemeral | emptyDir: { sizeLimit } | bağlama yolunu adlandıran servis düzeyinde tmpfs: girdisi (bellek içi) | Compose tmpfs RAM destekidir; helm’in emptyDir’ı ise varsayılan olarak düğümde disk desteklidir; bu, alttaki depolama ortamında anlamsal bir ayrışmadır. sizeLimit compose çıktısının hiçbir kısmına ulaşmaz: üretilen girdi yalnızca bağlama yolundan oluşur. Yazılmış bir sizeLimit, onu adlandıran bir unsupported-field uyarısı doğurur; bu uyarı üretilen dosyaya yazılmaz, derlemeyle birlikte raporlanır. |
configmap | ConfigMap birim başvurusu (Recipe’nin artifacts: alanının veya bir Feature’ın ürettiği bir ConfigMap kaynağını tüketir) | Configmap’i adlandıran ve birim bağlamasının yoluna bağlanan servis düzeyinde configs: başvurusu; eşleşen üst düzey configs: girdisi Recipe’nin artifacts: alanından gelir | Her iki hedef de configmap’e adıyla başvurur ve hiçbiri içeriğini okumaz; bu nedenle yazım biçimi simetriktir. Compose’un kaybettiği, K8s ConfigMap’in rollout sırasında güncellenme semantiğidir: bir compose config’i derlemenin ürettiği içerikte sabit kalır. Hiçbir üst düzey girdinin çözmediği bir başvuru, çalışma zamanında boşta kalacak bir bağlama üretmek yerine derlemeyi durdurur. |
secret | Secret birim başvurusu (bir kimlik bilgisi eklentisinin adlandırdığı Secret’ı tüketir: FeatureRecipe’sinin ürettiği veya zaten var olan bir Secret) | env biçimli secret’lar için env_file:, yol biçimli secret’lar için bind ile bağlanmış bir secret dosyası | Compose, birinci sınıf Kubernetes Secret semantiğinden yoksundur. Yol biçimli bir secret, configmap varyantının configs: yolunu bilerek izlemez: satır içi bir config girdisi secret’ın değerini üretilen compose dosyasına düz metin olarak yazardı ve derleyici bir secret’ı hiçbir zaman düz metne çözmez. Bind kaynağı, operatörün compose ana makinesinde erişilebilir kıldığı bir yoldur ve herhangi bir vault-fetch CRD yaşam döngüsünün dışındadır. |
persistent | PVC kaynağı + volume.persistentVolumeClaim | Adlandırılmış birim | Compose adlandırılmış birimleri düz, ana makine tarafında bir soyutlamadır; helm’in PVC’si ise compose’un yok saydığı depolama sınıfı, erişim modu ve kapasite bildirimini destekler. |
persistentTemplate | StatefulSet.volumeClaimTemplates (replika başına PVC; form: stateful ile birlikte kullanılır) | Adlandırılmış birim (indirgenmiş: replikalar arasında tek paylaşılan birim, bir uyarı raporlanarak) | Compose replika başına şablonları ifade edemez. persistentTemplate compose’a çevrildiğinde tek bir adlandırılmış birim üretilir ve azalan doğruluk, üretilen dosyaya yazılmak yerine derlemeyle birlikte bir uyarı olarak raporlanır. Replika başına birim yalıtımına dayanan Workloads yalnızca compose olan sınırları hedeflememelidir. |
Denetleyici biçimini birimler değil, iş yükünün form alanı seçer. form: stateful olduğunda bir StatefulSet üretilir; persistentTemplate birimi bu form ile birlikte kullanılan bir öğedir: StatefulSet’in sağladığı replika başına kimliğe zaten sahip bir iş yükünde replika başına depolama bildirir. Başka herhangi bir formda (veya varsayılan stateless üzerinde) persistentTemplate birimi bildirmek, düzeltmeyi adlandıran bir derleme zamanı hatasıdır: declare form: stateful. Tersine izin verilir: form: stateful olan bir iş yükünün persistentTemplate birimi bildirmesi gerekmez. StatefulSet semantiği isteyen yazarlar doğrudan form: stateful ayarlar.
helm provider üzerinde form: stateful olan bir iş yükü, headless bir yönetici Service gerektirir: aynı Workload içinde type: Headless ile tam olarak bir servis bildirin. Provider, StatefulSet’in serviceName alanını bu headless Service’e bağlar (bu Service, bir StatefulSet’in ihtiyaç duyduğu kararlı pod başına ağ kimliklerini sağlar). Hiç headless servis bildirilmemişse (StatefulSet’in adlandıracağı bir yönetici Service olmaz) veya birden fazla bildirilmişse (yönetici Service belirsiz kalır) derleme durur. Bir StatefulSet iş yükü, tek headless yönetici servisin yanında ek headless olmayan servisler de bildirebilir (örneğin istemci erişimi için bir ClusterIP servisi).
Kaynak miktarları
Şu Workload değerleri miktardır, yani Kubernetes’in kaynaklar için kullandığı gösterimle yazılmış tutarlardır: bir container’ın (veya init container’ın) cpu, memory ve her genişletilmiş kaynak anahtarı için resources.requests ve resources.limits değerleri ile bir birimin ephemeral.sizeLimit, persistent.size ve persistentTemplate.size değerleri. Workload şeması her birini bir dize olarak tipler ve biçimini kısıtlamaz. Workload’u bir hedef için sentezleyen provider, ürettiği her miktarı denetler ve Workload’u Recipe’nin şablonlarının değerlendirdiği hâliyle denetler; böylece infra, bir Release parametresi veya başka herhangi bir şablon girdisi üzerinden gelen bir değer, işlendiği dizeye göre değerlendirilir.
Bir miktar, öncesinde veya sonrasında hiçbir şey olmadan şunlardan oluşur:
- isteğe bağlı bir işaret,
+veya-; - en az bir rakam içeren bir sayı:
2,0.5,.5veya1.; - en fazla bir tane olmak üzere ya bir üs (
eveyaE, isteğe bağlı bir işaret, ardından rakamlar;1e3veya5E-2örneklerindeki gibi) ya da bir birim soneki: ondalık sonekn,u,m,k,M,G,T,PveyaE(10⁻⁹’dan 10¹⁸’e kadar, biner katlık adımlarla) veya ikili sonekKi,Mi,Gi,Ti,PiveyaEi(1024’ten 1024⁶’ya kadar).
500m, 0.5, 2, 128Mi, 1.5Gi, 1e3, 5n ve 4u miktardır; lots, 1.5 cores, 1 gigabyte, 10 GB ve 1e1.5 ise değildir, çünkü üs bir tam sayıdır. Sayıdan sonra tek başına gelen bir E, 10¹⁸ için ondalık sonektir (12E); ardından rakamlar gelirse bir üs başlatır (1E3).
Bu, Kubernetes’in kendi miktar ayrıştırıcısının kabul ettiği biçimdir; tek bir bilinçli farkla: sayısında hiç rakam bulunmayan bir dize (m, Ki, +, ., e5) reddedilir, oysa Kubernetes onu sıfır olarak okur. Bu dize, bir şablonun ara değer olarak eklediği değer boş olduğunda geride bıraktığı şeyin ta kendisidir: boş bir cpu ile "{{ .infra.cpu }}m", m olarak işlenir. Bunu reddetmek, boş bir girdiyi hiçbir şeyin raporlamadığı sıfır boyutlu bir isteğe değil, alanı adlandıran bir durdurmaya dönüştürür.
Her hedefin bir miktarla yaptığı:
- helm, her miktarı yukarıdaki biçime göre denetledikten sonra olduğu gibi üretir. Bu biçimin dışındaki bir değer, düğümü, alanın Workload içindeki yolunu (
containers.main.resources.requests.cpu,initContainers[0].resources.limits.memory,volumes.data.persistent.size) ve değeri adlandıran bir hatayla derlemeyi durdurur. Bkz. Helm Provider → Workload (sentezlenmiş) modu. - compose,
cpuvememorydeğerlerini ayrıştırılmış değerden kendi birimlerine dönüştürür:cpusondalık bir çekirdek sayısına (500m→0.5),memoryise tam bir bayt sayısına (1.5Gi→1610612736) dönüşür. Miktar olmayan bir değer derlemeyi durdurur; compose’un tam olarak temsil edemediği bir miktar da öyle: negatif bir tutar, tam sayı bayt olmayan bir bellek tutarı (1500m) veya bir çekirdeğin dokuz ondalık basamağından daha ince bir cpu tutarı. Hata, bu ikisinden hangisiyle karşılaştığını söyler. Birnvidia.com/gpusayısı da aynı şekilde okunur ve bir cihaz sayısına dönüşür; bu yüzden tam sayı cihaz olmayan bir değer de durdurur. compose başka hiçbir genişletilmiş kaynak ve hiçbir birim boyutu üretmez, dolayısıyla ikisini de denetlemez: diğer her genişletilmiş kaynak anahtarı ve birephemeral.sizeLimitbir uyarıyla atılır, kalıcı bir boyut ise çıktısında hiçbir şeyi şekillendirmez. Bkz. Compose Provider → Container kaynakları.
Denetim yalnızca biçimi değerlendirir. Bir kümenin bu tutarı zamanlayıp zamanlayamayacağı veya tutarın cihazına uygun olup olmadığı denetimin kapsamı dışındadır.
services
Servis açılımlarının sıralı bir eşlemi. Her servis kendi türünü (ClusterIP, Headless, NodePort, LoadBalancer, Loopback) — portlarının ne kadar uzağa eriştiğini — ve adlandırılmış bir port eşlemini bildirir. Port adları, Workload içinde başka bir yerde bildirilen konteyner port adlarıyla eşleşmelidir:
services: http: type: ClusterIP ports: web: 8080 # must exist in containers.<name>.portsTek bir Workload üzerinde birden çok servis tanımlamak, iç ve dış trafiği ayrı ayrı açmak için yaygındır (küme içi tüketiciler için dahili ClusterIP, dış trafik için LoadBalancer, Prometheus taraması için ClusterIP).
Bir servisin portlarının ne kadar uzağa eriştiği. Bunu type belirtir ve her hedef bunu kendi terimleriyle işler:
type | Erişim | helm | compose |
|---|---|---|---|
ClusterIP | hedefin kendi ağında, iş yükünün eşleri | ClusterIP türünde bir Service | hiçbir şey yayımlamaz; eşler porta compose ağı üzerinden erişir |
Headless | aynısı, küme adresi olmadan | clusterIP: None ile ClusterIP türünde bir Service | hiçbir şey yayımlamaz |
NodePort | hedefin kendi ağının ötesi | NodePort türünde bir Service | her port, her ana makine arayüzünde <service port>:<container port> olarak yayımlanır |
LoadBalancer | hedefin kendi ağının ötesi | LoadBalancer türünde bir Service | NodePort ile aynı |
Loopback | yalnızca ana makinenin kendi geri döngü adresi | servisi adlandırarak derlemeyi durdurur | her port, IPv4 geri döngü adresinde 127.0.0.1:<service port>:<container port> olarak yayımlanır |
Bir servis portunun numarası ve adlandırdığı konteyner portu, bir Kubernetes Service’inin port ve targetPort değerleri gibi iki ayrı sayıdır: helm, girdinin numarasını Service port değeri olarak yazar ve konteyner portunu adıyla hedefler; compose ise girdinin numarasını ana makinede, konteyner portunun numarasına yönlendirerek yayımlar. İki numara eşit olduğunda compose bu numarayı her iki tarafa da yazar.
Loopback, aynı makinedeki bir şeyin — ana makinede çalışan bir tarayıcı ya da ajan — eriştiği ve başka hiçbir şeyin erişmemesi gereken bir port içindir. compose’da bağlama yalnızca IPv4 geri döngü adresidir: IPv6 geri döngü adresi ::1 bağlanmaz; bu nedenle porta, ::1 adresine çözümlenebilecek bir ad yerine 127.0.0.1 olarak erişin. Bildirilen bir aktarım, yayımlanan her portta olduğu gibi girdide yazılır; örneğin 127.0.0.1:5514:5514/udp.
İki girdi aynı portu adlandırdığında daha geniş erişim kazanır: bir NodePort ya da LoadBalancer girdisinin yayımladığı bir port, bir Loopback girdisi de onu adlandırsa bile, ikisinden hangisi önce bildirilmiş olursa olsun her arayüzde yayımlanır.
helm üzerinde bir Loopback girdisi, olmadığı bir şey olarak işlenmek yerine derlemeyi durdurur. Bir Kubernetes Service’inin, bir ana makinenin loopback adresine bağlanan bir türü yoktur — bir NodePort Service’inin hangi düğüm adreslerini dinlediği tek bir Service’in değil, tüm kümenin ayarıdır — bu nedenle bir ClusterIP Service’i girdinin istediği erişimi düşürür, bir NodePort Service’i ise portu kümenin izin verdiği her düğüm adresinde yayımlar. Durdurma, düğümü ve servisi adlandırır; bkz. A service type the helm provider cannot render (helm sağlayıcısının işleyemediği bir servis türü).
Sentezlenmiş ad uzlaşımı. helm sağlayıcısı bir Workload’un servislerini sentezlediğinde, her Service’in metadata.name değeri iş yükünün kendi denetleyicisinin taşıdığı addan ve servisin yazım anahtarından deterministik olarak türetilir. Bir bileşenin Workload’u için bu ad, düğümün release adıdır: <release name>-<service-key>. Release adı, bileşenin kimliğinin bir Kubernetes adının kabul ettiği alfabeyle yazılmış hâlidir — bir chart’ın işlendiği ve bir Recipe’in şablonlarında {{ .context.rendered_name }} olarak okunabilen aynı ad — bu nedenle kimlik alt çizgi ve büyük harf içermediği her yerde instance_id ile aynıdır. api-server düğümünde services.http bildiren bir Workload, api-server-http adlı bir Service üretir; aynı Workload billing düğümünde billing-http, my_api düğümünde ise my-zuapi-http üretir. Çıktı dosya adı da aynı uzlaşımı yansıtır: <release name>-<service-key>-service.yaml. Böyle bir Service’in adresini yayımlayan bir Recipe, bu adresi {{ .context.rendered_name }} üzerinden oluşturur; ikisinin farklı olduğu her yerde hiçbir Service’i adlandırmayan {{ .context.instance_id }} üzerinden asla oluşturmaz — bkz. ../templates/rendered-resource-names.md.
Bir Feature ekinin FeatureRecipe’inin sentezlediği Workload, bir release adına göre değil, ekin kendi birleşik kimliğine göre adlandırılır: kaynaklarının aggrega.ai/component-id etiketinde taşıdığı, baştaki cfr-- ardından ana bileşen ile features: altında yazılan anahtardan oluşan değer. Orada türetilen bir release adı ana bileşenin adı olurdu ve ekin kaynaklarını ana bileşenin kendi kaynaklarının adıyla adlandırırdı. Bu nedenle, Workload’u services.scrape bildiren bir FeatureRecipe, front-door düğümündeki stats eki için cfr--front-door--stats adlı bir Deployment ve cfr--front-door--stats-scrape adlı bir Service üretir. Bu ilk segment hiçbir zaman instance_id ile aynı değildir ve FeatureRecipe’in şablon bağlamındaki hiçbir anahtar onu taşımaz: bir ekin şablonlarında {{ .context.rendered_name }} ve {{ .context.instance_id }} ikisi de ana bileşeni (front-door) adlandırır, {{ .attachment_name }} ise yalnızca anahtardır (stats); bu nedenle {{ .context.rendered_name }}-scrape, ana bileşen bir scrape Service bildiriyorsa ana bileşenin kendi Service’ini adlandırır, ekinkini asla — bkz. ../templates/rendered-resource-names.md. Çıktı dosyası, bir ekin ürettiği her dosyanın taşıdığı önekin — ana bileşenin adı ve ekin adı, her birinin ardından -- — arkasında yer alır; dolayısıyla bu Service front-door--stats--cfr--front-door--stats-scrape-service.yaml dosyasına yazılır.
Bu uzlaşımın iki pratik sonucu vardır. Birincisi, düğümler arası çakışmalar yapı gereği imkânsızdır — ad öneki, boundary içindeki her düğümün servislerini birbirinden ayırır, çünkü iki farklı kimlik her zaman iki farklı release adına ulaşır, bir ekin kimliği hem ana bileşenini hem de anahtarını taşır ve hiçbir bileşen adı cfr-- ile başlayamaz (böyle başlayan bir adda derleme durur — bkz. Component identity cannot be stamped on what it emits (Component kimliği ürettiği şeylere damgalanamıyor)); bu yüzden her biri services.http bildiren iki Workload, adları çakışmayan ayrı K8s Service kaynakları üretir. Geriye kalan tek istisna, hedef için fazla uzun olan bir ek kimliğidir: bu kimlik bütünün bir özetine dayanarak kısaltılır ve kısaltılmış iki kimlik ilke olarak aynı olabilir — bkz. İşlenmiş çıktıya eklenen köken etiketleri. İkincisi, bir Workload bir servis anahtarını iki kez bildiremez — bir anahtarı iki kez adlandıran bir services: eşlemi, Workload’un YAML’ı ayrıştırılırken reddedilir ve derleme, anahtarı ve satırını belirterek durur.
Geriye kalan çakışma riski K8s ad uzunluğu sınırındadır: Kubernetes Service adları en fazla 63 karakter olabilir ve sentezlenen <release name>-<service-key> biçimi, her iki parça da uzun olduğunda bu sınırı aşabilir. Aggrega derleyicisi bu sınırı zorunlu kılmaz; derleme Service’i üretir ve Kubernetes onu uygulandığında reddeder. Derin iç içe örnek kimliklerine (ör. data-layer.regional.eu-west.primary) ve uzun servis anahtarlarına sahip yazarlar birleşik uzunluğu 63 karakterin altında tutmalıdır. Aynısı bir ekin Workload’u için de geçerlidir: hedef için fazla uzun bir birleşik kimlik kısaltılır, ancak ona eklenen servis anahtarı kısaltılmaz; bu nedenle uzun bir anahtar taşıyan bir ek Service’i yine 63 karakteri aşabilir ve derleme durmadan tamamlanabilir.
Provider’a özgü not (compose). compose sağlayıcısı depends_on değerini IR kullanım kenarlarından otomatik olarak türetir. Bu girdiler koşulsuz yayılır — hedefin bir healthcheck bildirip bildirmediğinden bağımsız olarak service_started anlamını taşırlar — bu nedenle tüm bağımlılıkları uses kenarlarından gelen bir servis kısa biçimli listeyi (depends_on: [<target>]) yayar. Kenardan türetilen bir girdiyi hedefin sağlığına bağlamak uygulanmamıştır. Uzun biçim, bir girdinin bir koşul taşıdığı yerde yayılır; bir init konteynerini beklemek bu şekilde ifade edilir; bkz. providers/compose.md.
Port aktarım protokolleri
Bir container portu birbirine eşdeğer iki biçimden biriyle yazılır. Yalın sayı kısa biçimdir ve aktarım bildirmez; bu nedenle hedef kendi varsayılanını uygular; varsayılanı olan her hedefte bu TCP’dir:
containers: main: image: "{{ .values.image }}" ports: web: 8080Genişletilmiş biçim sayıyı ve aktarımı birlikte taşır ve bir port bu varsayılan dışında bir şey taşıdığında gereken biçim budur:
containers: main: image: "{{ .values.image }}" ports: web: 8080 # short form — no transport declared dns: port: 53 protocol: UDP # TCP | UDP | SCTP sigtran: port: 2905 protocol: SCTPİki biçim tek bir ports eşlemi içinde serbestçe karıştırılabilir; bildirecek aktarımı olmayan bir port kısa biçimde kalır.
Aktarım bir kez, container portunda bildirilir. Bir services.<service>.ports girdisi bir container portunu adlandırır ve o portun aktarımını da beraberinde alır; böylece bir servis açığa çıkarımı, container’ın açtığı portla çelişemez. Bir servis portunda protocol anahtarı yoktur ve böyle bir anahtar yazmak reddedilir.
Alan neden var? Dağıtım hedefleri belirtilmemiş bir aktarımı akış (streaming) aktarımı olarak ele alır. Datagram portu gerektiren bir bileşen (gerçek zamanlı medya, telefon, ad çözümleme, özel ağ, oyun sunucusu) aksi hâlde yalnızca sayıyı bildirebilirdi ve yığın tüm kontrollerden geçerek dağıtılırdı, ancak hiçbir istemci bağlanamazdı; çünkü trafik datagramdır, açılan port ise değildir. Aktarımı bildirmek bunu ifade edilebilir kılar.
Derleyici değeri yorumlamaz. Bir portun adından aktarım çıkarmaz ve bildirilen aktarımı portun arkasındaki sürecin gerçekte konuştuğu protokolle karşılaştırmaz: değer, sizin bildirdiğiniz ve hedefin motorunun ürettiği veridir. protocol anahtarı taşımayan dns adlı bir port bir TCP portudur, protocol: UDP bildiren web adlı bir port ise bir UDP portudur.
Hedefe göre davranış.
| Hedef | Aktarım bildirilmemiş bir port | Bildirilmiş bir aktarım |
|---|---|---|
| helm | containerPort ve Service portu protocol anahtarı taşımaz | container portunda ve onu adlandıran her Service portunda olduğu gibi protocol: olarak üretilir |
| compose | değiştirilmeden <host>:<container> olarak yayımlanır | <host>:<container>/tcp veya /udp olarak yayımlanır; SCTP için compose’da bir yazım yoktur ve farklı bir aktarım taşıyacak bir portu yayımlamak yerine derlemeyi durdurur |
Hiçbir servisin yayımlamadığı bir container portu compose dosyasının hiçbir yerine ulaşmaz (bu, compose’un container portları için süregelen davranışıdır); bu nedenle böyle bir portta bildirilen aktarımın yazılacağı bir yer yoktur ve derleme durmaz.
Sağlık yoklamaları — niyet biçimi
Her kapsayıcı yoklamalarını kendi health: anahtarı (containers.<name>.health) altında, soyut bir niyet biçiminde bildirir; Workload’un üst düzey bir health alanı yoktur. Her sağlayıcı, sentez sırasında niyeti kendi yerel yoklama biçimine çevirir.
health: ready: http: /healthz # intent: HTTP GET probe timeoutSeconds: 5 live: tcp: 8080 # intent: TCP socket check timeoutSeconds: 5 startup: exec: ["check-ready.sh"] # intent: command exec timeoutSeconds: 30 periodSeconds: 10Üç niyet biçimi (http:, tcp:, exec:) tek bir yoklama bildirimi içinde birbirini dışlar. Açık bir port belirtilmemiş http: için port çözümlemesi, konteynerin containers.<name>.ports altında bildirdiği alfabetik olarak ilk port adını alır — her iki hedefte de aynı kural geçerlidir, böylece yoklama hangisi işlerse işlesin aynı portu okur. Adlandırılmış port bildirmeyen bir konteyner HTTP yoklaması taşıyamaz: derleme, sorunlu yoklamayı adlandıran bir çeviri hatasıyla durur.
Sağlayıcıya göre çeviri. Her sağlayıcı, soyut yoklama niyetini sentez sırasında kendi yerel biçimine çevirir:
| Niyet | Helm (K8s) | Compose | Kayıp notları |
|---|---|---|---|
http: /path | httpGet.path: /path, httpGet.port: <alphabetically-first port name> | CMD-SHELL "curl -f http://localhost:<port>/path" | Compose’un yerel bir HTTP yoklama biçimi yoktur; CMD-SHELL sarmalayıcısı, konteyner imajında curl bulunmasına bağlıdır. |
tcp: <port> | tcpSocket.port: <port> | CMD-SHELL "nc -z localhost <port>" | Compose’un yerel bir TCP yoklama biçimi yoktur; CMD-SHELL sarmalayıcısı, konteyner imajında nc bulunmasına bağlıdır. |
exec: [cmd, ...] | exec.command: [cmd, ...] | CMD [cmd, ...] | Bire bir eşleme; her iki sağlayıcı da komut listesini olduğu gibi taşır. |
Compose’un CMD-SHELL sarmalayıcıları, HTTP ve TCP yoklamalarını kabukta değerlendirilebilir koşullarla yaklaşık olarak karşılar. Compose’ta eksik olan zamanlama alanları değil, yerel yoklama biçimidir: yazılmış periodSeconds, timeoutSeconds, failureThreshold ve initialDelaySeconds değerleri healthcheck’e interval, timeout, retries ve start_period olarak aktarılır — alan alan eşleme providers/compose.md “Probes” bölümündedir. Yerel exec: biçimi hiç sarmalayıcı gerektirmez ve her iki hedefte de bire bir çevrilir.
Sarmalanmış bir yoklama sessizce çevrilir: üretilen docker-compose.yaml içinde onu işaretleyen hiçbir şey yoktur ve sarmalamayı hiçbir tanılama bildirmez. Derlemenin bu yolda bildirdiği şey, hiçbir çıktıya ulaşmayan bir yoklama yuvasıdır: bir compose hizmeti tek bir healthcheck taşır, bu nedenle bir Workload ready:, live: ve startup: arasından birden fazlasını bildirdiğinde yalnızca tercih edilen yuva çevrilir (öncelik sırası: live, ready, startup) ve bir unsupported-field uyarısı çevrilen yuvayı ve düşürülen yuvaları adlandırır.
Provider’a özgü not (compose). compose hedefli bir Workload üzerinde bir health: bloğu yazmak, depends_on sıralamasını sağlık durumuna bağlamaz: compose sağlayıcısının uses: kenarlarından türetilen depends_on girdileri, hedef Workload’ın sağlık yoklamaları bildirip bildirmediğinden bağımsız olarak her zaman service_started semantiğini kullanır. Bu girdilerin hedefin sağlık durumuna bağlanması uygulanmamıştır; böyle bir koşulu taşıyacak uzun biçimin kendisi init-container beklemeleri için üretilir, dolayısıyla eksik olan şey bunu ifade edecek biçim değil, bir kenarı sağlık durumuna bağlama seçimidir. Tüm çıkarım kuralları için providers/compose.md sayfasına bakın.
K8s biçimli doğrudan aktarılan alanlar — scheduling, serviceAccount, podSecurityContext
Workload şeması, öncelikle Kubernetes’e özgü temel öğeleri Aggrega’nın yapısal biçimini koruyarak helm sağlayıcısı üzerinden geçirmek için var olan üç isteğe bağlı üst düzey alanı kabul eder. Compose sağlayıcısı, Compose karşılığı olan alt kümeyi çevirir ve geri kalanını bir uyarı üreterek yok sayar. Aggrega dış biçimi doğrular ancak iç içeriği denetlemez (aşağıdaki Doğrulama yüzeyi bölümüne bakın) — K8s’e özgü iç değerler, helm ile oluşturulan pod spec’ine olduğu gibi aktarılır.
scheduling
scheduling, K8s’e özgü dört zamanlama öğesini — nodeSelector, affinity, tolerations, topologySpreadConstraints — amaca göre anahtarlanmış tek bir blokta toplar. Her alt alan, karşılık gelen Kubernetes pod-spec alanıyla tam olarak aynı biçimdedir:
apiVersion: aggrega.ai/v1beta1kind: Workloadscheduling: nodeSelector: disktype: ssd region: us-east-1 tolerations: - key: dedicated operator: Equal value: gpu-workloads effect: NoSchedule affinity: podAntiAffinity: preferredDuringSchedulingIgnoredDuringExecution: - weight: 100 podAffinityTerm: labelSelector: matchLabels: { app: "{{ .context.instance_id }}" } topologyKey: kubernetes.io/hostname topologySpreadConstraints: - maxSkew: 1 topologyKey: topology.kubernetes.io/zone whenUnsatisfiable: ScheduleAnywaycontainers: app: { image: "..." }Provider çevirisi. helm sağlayıcısı her alt alanı oluşturulan pod spec’ine olduğu gibi aktarır. compose sağlayıcısı dördünden hiçbirini çevirmez: tüm scheduling bloğunu atlar ve bir uyarı onu adlandırır.
serviceAccount
serviceAccount, iş yükünün altında çalıştığı ServiceAccount’un adını taşıyan düz bir dizedir:
apiVersion: aggrega.ai/v1beta1kind: WorkloadserviceAccount: "{{ .context.rendered_name }}-runner"containers: app: { image: "..." }Ad, helm provider’ının iş yükünün kendi kaynaklarını adlandırırken kullandığı release adı olan {{ .context.rendered_name }} üzerinden oluşturulur; böylece bileşenin adı ne olursa olsun kümenin kabul ettiği bir ad olur. Alan mevcut bir ServiceAccount’a başvurur; yeni bir tane oluşturmaz. Eşlik eden RBAC kaynakları (ServiceAccount nesnesinin kendisi ve Role / RoleBinding / ClusterRole / ClusterRoleBinding) iki kanaldan biriyle sağlanmalıdır:
- Recipe
artifacts:— RBAC bu Recipe’e özgü olduğunda (Recipe, belirli bir iş için belirli bir Role’e ihtiyaç duyduğunu bilir). - Kaynak Üretimli Features — RBAC kesişen bir konu olduğunda (belirli bir etikete sahip her bileşene IAM’e bağlı ServiceAccount’lar ekleyen bir Workload-Identity FeatureRecipe’i).
Adı verilen ServiceAccount’un var olmasını sağlamadan serviceAccount: ayarlamak, derleme zamanı hatası değil, uygulama (apply) zamanında bir K8s çalışma zamanı hatasıyla sonuçlanır — iş yükü şeması doğrulaması ServiceAccount’un varlığını çapraz denetlemez (AOT saflığı değişmezine göre derleme zamanında küme durumuna erişim yoktur).
Compose provider’ı serviceAccount: alanını bir uyarıyla yok sayar; Compose’da eşdeğer bir kimlik bağlama kavramı yoktur.
podSecurityContext
podSecurityContext, pod’daki her konteynere uygulanan pod düzeyindeki güvenlik öğelerini — UID, GID, fsGroup, supplementalGroups — taşır:
apiVersion: aggrega.ai/v1beta1kind: WorkloadpodSecurityContext: runAsUser: 1000 runAsGroup: 3000 fsGroup: 2000 supplementalGroups: [4000, 5000]containers: app: { image: "..." }Alan anlamları. Dört alanın tümü tamsayıdır (dize değil, sayısal UID/GID’ler); runAsUser ve runAsGroup konteyner süreçlerinin etkin UID/GID’sini ayarlar; fsGroup pod’a bağlanan birimlerin grup sahipliğini ayarlar; supplementalGroups her konteynerin süreç grubuna ek GID’ler ekler.
Provider çevirisi. helm sağlayıcısı bloğu oluşturulan pod spec’ine olduğu gibi aktarır. compose sağlayıcısının fsGroup veya supplementalGroups için bir karşılığı yoktur ve her birini bir uyarıyla atlar; runAsUser/runAsGroup, Workload’un ürettiği her serviste (sidecar’lar ve init kapsayıcıları dahil) Compose’un user: 1000:3000 biçimine çevrilir ve yanında runAsUser bulunmayan bir runAsGroup bir uyarıyla atlanır. Her kapsayıcı ve init kapsayıcısı ayrıca kendi securityContext alanını taşır — runAsUser, runAsGroup, runAsNonRoot, readOnlyRootFilesystem, allowPrivilegeEscalation ve capabilities.add / capabilities.drop. helm sağlayıcısı bunu kapsayıcı üzerinde üretir; compose sağlayıcısı readOnlyRootFilesystem alanını read_only olarak, capabilities.add / capabilities.drop alanlarını cap_add / cap_drop olarak ve runAsUser / runAsGroup alanlarını pod’unkinin yerini alan, kapsayıcının kendi user alanı olarak üretir; runAsNonRoot, allowPrivilegeEscalation ve bir runAsUser olmadan yazılmış bir runAsGroup alanını her biri için bir uyarıyla atlar ve bir kapsayıcının kendi runAsUser alanı pod’un runAsGroup alanını dışarıda bıraktığında da uyarır. Alan alan eşleme providers/compose.md sayfasındadır.
GPU ve cihaz iş yükleri
Özel donanım — bir GPU ya da tedarikçinin sağladığı başka bir cihaz — gerektiren bir iş yükü birbirinden bağımsız iki konuyu ifade eder: cihaz etkin düğümün sunduğu pod düzeyindeki çalışma zamanı (runtimeClassName) ve iş yükünün talep ettiği, container başına cihaz miktarı (bir container’ın resources alanı altındaki bir genişletilmiş kaynak anahtarı). Tipik bir GPU iş yükü ikisini birlikte bildirir, ancak her biri tek başına geçerlidir ve biri diğeri olmadan da yer alabilir.
Her iki alan da hesaplamayı — pod’u ve cihaz üzerinde çalışan container’ı — tanımlar; bu yüzden container çalıştıran bir workload’a aittir. Yalnızca harici bir uç nokta taşıyan ve kendine ait container bildirmeyen bir workload’un bunları bağlayacağı bir pod’u ya da container’ı yoktur: yalnızca uç noktadan oluşan böyle bir workload üzerinde runtimeClassName ayarlamak, runtimeClassName alanını ve onu bildiren Workload’un ait olduğu Recipe’yi adlandırarak derlemeyi durdurur; container olmadığında da bir cihaz kaynak isteğinin yerleştirileceği bir yer yoktur.
runtimeClassName
runtimeClassName, pod’un altında çalıştığı RuntimeClass’ı adlandıran tek bir dizedir — cihaz etkin bir düğümün sunduğu container çalışma zamanı, örneğin nvidia adlı bir GPU çalışma zamanı. Pod düzeyinde bir seçicidir: iş yükündeki her container için geçerlidir. Derleyici adı deterministik bir işaretçi olarak olduğu gibi aktarır; küme, zamanlama sırasında bunu yöneticisinin yapılandırdığı bir RuntimeClass’a çözümler. Aggrega eşleşen bir RuntimeClass’ın var olup olmadığını denetlemez — derleme zamanında küme durumuna erişimi yoktur — bu nedenle yapılandırılmış bir RuntimeClass’ı olmayan bir ad, derleme zamanı hatası olarak değil, uygulama sırasında bir zamanlama hatası olarak ortaya çıkar.
Genişletilmiş kaynak anahtarları
Bir container’ın resources.requests ve resources.limits alanları, olağan cpu ve memory miktarlarını ve bunların yanında genişletilmiş kaynak anahtarlarını taşır: nvidia.com/gpu veya amd.com/gpu gibi tam nitelikli bir <domain>/<name> adıyla anahtarlanan, satıcıya ya da alana özgü cihaz miktarları. Alan adı kesimi en az bir nokta içerir ve genişletilmiş bir anahtarı (nvidia.com/gpu) yalın cpu ve memory miktarlarından ayıran şey bu noktadır. Her değer, derleyicinin olduğu gibi aktardığı bir dize miktarıdır ("1", "2") ve helm sağlayıcısı bunu yayımlamadan önce biçimini denetler (bkz. Kaynak miktarları); cihazı zamanlama anında kümenin cihaz eklentisi çözümler ve ayırır.
Uygulamalı örnek — bir GPU çıkarım iş yükü
apiVersion: aggrega.ai/v1beta1kind: WorkloadruntimeClassName: nvidiacontainers: inference: image: "{{ .values.image }}" resources: requests: cpu: "2" memory: "8Gi" nvidia.com/gpu: "1" limits: nvidia.com/gpu: "1"İş yükü, pod’u için nvidia çalışma zamanını seçer ve inference container’ı için bir GPU talep eder. GPU miktarı hem requests hem de limits içinde yer alır: bir cihaz aşırı tahsis edilemez, bu nedenle talebi ve sınırı aynı değere ayarlanır.
Sağlayıcı çevirisi. Bunlar Kubernetes’e özgü kavramlardır. helm sağlayıcısı runtimeClassName alanını işlenen pod spec üzerinde, her genişletilmiş kaynak anahtarını da olduğu gibi container’ın resources.requests / resources.limits alanları altında yayımlar; böylece bunlar kümeye Kubernetes çıktısı üzerinden ulaşır. compose sağlayıcısı bir nvidia.com/gpu sayısını, container’ın service’i üzerinde o sayıda NVIDIA GPU olarak ayırır (bkz. Compose Provider → Container kaynakları); tek bir ana makinede runtime class kavramı ve başka herhangi bir genişletilmiş kaynak anahtarının karşılığı yoktur, bu nedenle runtimeClassName ya da başka bir anahtar bildiren bir workload, compose hedefinde bunlar olmadan işlenir.
Düğümün ağında çalışma
Varsayılan olarak bir workload kendine ait bir ağ ad alanında çalışır: konteynerleri yalnızca kendi
arayüzlerini görür ve trafik onlara hedefin adres dönüştürmesi üzerinden ulaşır. hostNetwork: true
diğer düzeni ister: workload düğümün kendi ağ ad alanında çalışır; böylece düğümün
arayüzlerini görür ve konteynerlerinin açtığı portlara arada hiçbir dönüştürme olmadan düğümün kendi
adreslerinden erişilebilir.
Bütün bir yazılım sınıfının ihtiyaç duyduğu budur. Gerçek zamanlı medya, telefon, sanal özel ağ ve benzeri trafik, karşı tarafın adresini yükün içinde taşır; bu nedenle aktarım sırasında yeniden yazılan bir adres, karşı tarafın ulaşamayacağı bir yeri tarif ederek varır. Düğümün adreslerinde çalışmak, ikisini tutarlı tutan şeydir.
apiVersion: aggrega.ai/v1beta1kind: WorkloadhostNetwork: truecontainers: media: image: "{{ .values.image }}" ports: rtp: port: 7881 protocol: UDPNeyi bildirir, neyi bildirmez
hostNetwork bir ağ ad alanı seçer ve yaptığı bundan ibarettir.
- Hiçbir port bildirmez. Bir workload’un açtığı portlar yine
containers.<name>.portsaltında, onsuz olduğu gibi aynen bildirilir ve yine aynı anlama gelir.hostNetworkbildirmek ne bir port ekler ne de port bildirme gereğini ortadan kaldırır. - Hiçbir port sayısı bildirmez. Çok sayıda ardışık port isteyen bir uygulama (örneğin bir aralığı makinenin işlemci sayısına göre boyutlandıran bir medya sunucusu) bu aralığı, operatörünün sağladığı değerlerden kendi yapılandırma gövdesinde, başlangıçta okuduğu diğer her şeyi yapılandırdığı biçimde yapılandırır. Bu bir workload ayarı değil, bir uygulama ayarıdır ve yeri workload sözleşmesi değildir.
- Hiçbir şey çıkarsanmaz. Derleyici değerden hiçbir anlam okumaz ve onu başka hiçbir şeyden türetmez: ne bir portun adından, ne bir bileşenin türünden veya etiketlerinden, ne de kaç port bildirildiğinden. Bir workload, düğümün ağında ancak ve yalnızca bunu belirttiğinde çalışır.
Hesaplamayı tanımladığı için hostNetwork, konteyner çalıştıran bir workload’a aittir. Yalnızca harici
bir uç nokta taşıyan bir workload hiçbir konteyner bildirmez, dolayısıyla seçecek bir ağ ad alanı yoktur:
yalnızca uç nokta içeren bir workload’da hostNetwork bildirmek, hostNetwork adını ve onu bildiren
Workload’un ait olduğu Recipe’i belirterek derlemeyi durdurur.
Provider çevirisi
Helm provider’ı, işlenen pod belirtimine hostNetwork: true yazar; Kubernetes aynı seçimi
bu şekilde ifade eder. Bildirim pod belirtimine ulaşır, başka hiçbir yere değil: üretilen
Service’ler onunla ve onsuz aynıdır.
Compose provider’ı, workload’un kendi servisine network_mode: host yazar. Compose’un ağları modelleme
biçiminden bir sonuç çıkar: bu moddaki bir servis sınır ağına bağlanmaz, çünkü compose bir ağa
bağlanmayı ve ana makinenin ad alanını benimsemeyi birbirine eklenen değil, birbirinin alternatifi olan
seçenekler olarak ele alır. Bu nedenle eşleri ona servis adıyla değil, ana makinenin kendi adresleri üzerinden
ulaşır (ana makine ağı her hedefte bu anlama gelir) ve sınırdaki diğer tüm servisler
bundan etkilenmez.
Bu hedefte iki yapı onunla birlikte kullanılabilir. Bir sidecar konteyneri hiçbir şey bildirmeden ana servisi
ana makinenin ağına izler, çünkü ana servisin ad alanını onu adlandırarak alır. Bir init konteyneri ise izlemez: ana servisin
beklediği bir servise dönüşür, bu yüzden o beklemeyi döngüsel hâle getirecek bir ad alanını benimsemek yerine
sınır ağına kendi başına katılır. Bu nedenle hem hostNetwork hem de initContainers bildiren bir workload,
kendi servisini düğümün ağında çalıştırırken init servisleri sınır ağında kalır; bu, pod yapısının sağladığı
tek paylaşılan ad alanından daha dar bir düzendir ve compose provider’ı bunu çalışma zamanında
fark edilmeye bırakmak yerine bir unsupported-field uyarısında belirtir.
hostNetwork bildirmeyen bir workload, çıktısında böyle bir anahtar taşımaz: anahtar false olarak yazılmak yerine hiç yer almaz.
Component’in featuresSchema ile ek entegrasyonu
Workload’un containers.<name>.attachments bloğu, Component’in featuresSchema içinde bildirilen kimlik bilgisi yuvalarına ya da bir bağlantıyı adlandıran bir giriş için o bağlantının soketinin bildirdiği bir yuvaya başvurur (bkz. Bir bağlantının taşıdığı kimlik bilgisini iletme); yeni yuvalar bildirmez. featuresSchema yazım yüzeyi için bkz. ../entities/component.md. from yuvayı adlandırır; üretilen Secret’ın adı değildir.
Bir containers.<name>.attachments girişi, bir Secret kaynağına yapılan bir başvuruya işlenir: bir Kubernetes secretKeyRef (as: env için) ya da secret destekli bir birim (as: file için); her ikisi de Secret’a adıyla işaret eder. Sentezleyici bu adı ve veri anahtarını yuvanın sunduğu provides değerlerinden çözümler: girişin işlenen secretKeyRef.name değeri yuvanın .features.<slot>.provides.name değeridir ve veri anahtarı .features.<slot>.provides.key değeridir. Recipe yazarı yalnızca from: <slot> ve as: env yazar; sentezleyici çözümlenmiş provides değerlerini okur, adı yeniden türetmez. Bu, bir kaynak Recipe’in bir existingSecret için kullandığı aynı .features.<slot>.provides.<key> okumasıdır: tek bir kimlik bilgisi yuvası hem bir kaynak Recipe tüketicisini hem de sentezlenmiş bir Workload tüketicisini aynı biçimde besler (kaynak/workload simetrisi).
Entegrasyonu dört doğrulama kuralı yönetir:
- Her
attachments.<KEY>.fromdeğeri, Component’infeaturesSchemaiçinde ya da bir bağlantıyı adlandıran bir girişte o bağlantının soketinde bildirilen bir yuva adıyla eşleşmelidir. Bilinmeyen bir yuva adı bir yükleme zamanı hatasıdır. as:iletim mekanizması (envveyafile), Component’in bildirdiği, yuvanıninject:izin listesinde yer almalıdır.featuresSchemagirişiinject: [env]belirten bir yuvaya karşıas: filebildiren bir Workload bir yükleme zamanı hatasıdır.- Component’in
featuresSchemaiçindeinject: [](kara kutu iletimi) olarak işaretlenen yuvalar, Workloadattachments:bloklarında hiçbir şekilde yer alamaz. Bu yuvalar Workload sunumuyla değil, Recipe’in iç tesisatıyla (örneğin bir Helm chart’ınınexistingSecretparametresi) iletilir. - Başvurulan yuva başvurulabilir olmalıdır: dolgusu, gerçekleştirmesinin ürettiği ya da zaten var olan bir Secret kaynağı için bir
provideskonum belirleyicisi (name,key) yayımlamalıdır. Inject ile iletilen bir kimlik bilgisiyle (inject kanalına bir değer yazan ve hiçbir konum belirleyici yayımlamayan) doldurulan bir yuvanın işaret edilecek hiçbir şeyi yoktur; ona bir Workloadattachments:girişinden başvurmak bir yükleme zamanı hatasıdır. Inject ile iletilen bir kimlik bilgisi konteynere birattachments:girişiyle değil, yuvanın inject kanalıyla (.context.inject.env.<KEY>okuyan birvariablesgirişi) ulaşır.
Provider notu. Helm, yukarıda açıklanan secretKeyRef/secret birimi başvurusunu işler. Compose provider’ının yerel bir env-from-secret temel öğesi yoktur; compose hedefli bir Workload’daki as: env ek girişi, boş değerli bir ortam girişi ve girişi adlandıran bir uyarı olarak işlenir (bkz. compose provider sayfası); başvurulabilirlik kuralı (yetenekten bağımsız) ise yine geçerlidir.
Örnek:
# In the Component catalog entityspec: featuresSchema: db_password: required: true inject: [env, file] # transparent: Workload may dictate delivery root_password: required: true inject: [] # blackbox: Recipe handles internally
# In the Recipe's Workloadworkload: | containers: main: attachments: DB_PASSWORD: # OK — db_password slot allows env inject from: db_password as: env # ROOT_PASSWORD: ... # rejected at load time: blackbox slotBir bağlantının taşıdığı kimlik bilgisini iletme
Bir Component’in soketi, usesSchema.<socket>.featuresSchema içinde, onun üzerinden bağlanan her bağlantının doldurduğu yuvaları bildirebilir; böylece birkaç hedefe ulaşan bir bileşen, hepsi için tek bir kimlik bilgisi yerine bağlantı başına bir kimlik bilgisi tutar. Böyle bir ek, bileşenin kendi .features değerleri arasında değildir; bağlantısının altında, .context.uses.<alias>.features.<slot> konumunda bulunur. Bir Workload girişi, bağlantıyı yuvanın yanında adlandırarak onu iletir:
- bir konteynerin
attachmentsgirişinde,from: <slot>yanındaconnection: <alias>; - bir konteynerin
envFromgirişinde,secret: <slot>yanındaconnection: <alias>;connectionyalnızcasecretyanında kabul edilir.
Her iki biçim de her konteynerde ve her init konteynerinde kabul edilir. <alias>, bağlantının Aggregate’te veya Release’te bileşenin uses bloğunda altında yazıldığı addır (bir Recipe’in bağlantıyı .context.uses altında okuduğu anahtar); <slot> ise o bağlantının üzerinden bağlandığı soketin bildirdiği bir yuvadır.
Yukarıdaki herhangi bir kural Workload’u okumadan önce, bir bağlantıyı adlandıran her giriş, o bağlantının o yuvada taşıdığı ekin bileşende aldığı ada yeniden yazılır: takma ad, bir nokta ve yuva (gpt.credential). Ardından her kural, yeniden yazılan girişte, Component’in kendi yuvalarından birini adlandıran bir girişte çalıştığı gibi aynen çalışır: as: değerini soket yuvasının inject: izin listesi yönetir, inject: [] bildiren bir soket yuvasına başvurulamaz, onu dolduran ek başvurulabilir olmalıdır ve provider, Secret’ın adını ve veri anahtarını o ekin çözümlenmiş provides değerinden çözümler; böylece her bağlantının girişi o bağlantının kendi kimlik bilgisine başvurur. sensitive: true bildiren bir soket yuvası, giriş için bir Component yuvasının bildirimi gibi aynen okunur. Provider’a ulaşan, yeniden yazılmış giriştir; connection anahtarı ona ulaşmaz.
Üç giriş, her biri adlandırdığı şeyi belirtilerek reddedilir:
- bileşenin çekmediği bir bağlantıyı adlandıran bir giriş; ret, bağlantıyı, yuvayı ve bileşenin çektiği bağlantıları belirtir;
- bağlantının soketinin bildirmediği bir yuvayı adlandıran bir giriş; ret, yuvayı, bağlantıyı, soketi ve soketin bildirdiği yuvaları belirtir;
- birleşik adı (
from: gpt.credential) doğrudan yazan bir giriş. Bir bağlantının yuvası bağlantı adlandırılarak adlandırılır; bu yüzden birleşik ad hiçbir zaman ona ulaşmanın ikinci bir yolu değildir.
Yuvada hiçbir ek taşımayan bir bağlantı, girişi başvuracak hiçbir şey olmadan bırakır ve başvurulabilirlik kuralı onu reddeder. Bir FeatureRecipe’in işlediği bir Workload, uyguladığı Feature’ın bildirdiği yuvalarla sınırlıdır ve bunlar ana bileşenin bağlantılarının hiçbirine ulaşmaz; bu yüzden orada bir bağlantıyı adlandıran bir giriş, bileşenin çekmediği bir bağlantıyı adlandırdığı gerekçesiyle reddedilir.
Örnek:
# In the Component catalog entityspec: usesSchema: models: featuresSchema: credential: sensitive: true inject: [env]
# In the Recipe's Workload — the component draws connections `gpt` and `nim`# through the `models` socket, each carrying its own `credential`workload: | containers: main: attachments: MODEL_KEY_GPT: from: credential connection: gpt as: env MODEL_KEY_NIM: from: credential connection: nim as: envHelm’de MODEL_KEY_GPT, gpt bağlantısının kimlik bilgisinin yayımladığı Secret’ı adlandıran bir secretKeyRef olarak, MODEL_KEY_NIM ise nim bağlantısının kimlik bilgisinin yayımladığı Secret’ı adlandıran olarak işlenir. Compose’da bir bağlantıyı adlandıran bir as: env girişi, boş bir değerle ve Component’in kendi yuvalarından birini adlandıran bir girişin aldığı aynı kısmi destek uyarısıyla yazılır.
Doğrulama yüzeyi
Her Workload, herhangi bir işleme çalışmadan önce Recipe yükleme zamanında doğrulanır. Doğrulamanın iki aşaması vardır:
- Şema doğrulaması. Workload değeri, gömülü
aggrega.ai/v1beta1Workload şemasıyla birleştirilir. Hatalar alan yolunu ve ihlal edilen kısıtı taşır (örneğin,.containers.main.health.ready: multiple oneOf branches matched (branches [0, 1] of 3): expected exactly one). Şema doğrulaması, şemada bildirilen her türü, enum’u, aralığı ve ayrışımı uygular; buna kapalı kümeli denetleyiciform(stateless,stateful,daemon,scheduled,task,referencedeğerlerinden biri), kapalı kümeli servistype(ClusterIP,Headless,NodePort,LoadBalancer,Loopbackdeğerlerinden biri), tamsayı port aralığı (1..65535), probe biçimi ayrışımı (http,tcp,execdeğerlerinden tam olarak biri) ve volume varyantı ayrışımı (ephemeral,configmap,secret,persistent,persistentTemplatedeğerlerinden tam olarak biri) dahildir. - Çapraz başvuru doğrulaması. Workload attachment başvuruları Component’in
featuresSchema’sına (ve bir bağlantıyı adlandıran bir girdi için, o bağlantının soketinin bildirdiği slotlara) göre (slot üyeliği,as:teslim izin listesi, kara kutu hariç tutması) ve başvurulan her slotun çözümlenmiş provides değerlerine göre (başvurulabilirlik: doldurmaname/keyyayımlamalıdır) denetlenir. Bunlar, yalnızca şemaya dayalı doğrulamanın yapamayacağı, varlıklar arası denetimlerdir.
Her iki aşama da aynı CATALOG_ERROR önekli ileti biçimini üretir; hatalar, herhangi bir işleme çıktısı üretilmeden önce derlemeyi durdurur. Recipe yazarları, başarısız olan alanı ve onu reddeden kısıtı tam olarak belirten net geri bildirim alır.
K8s biçimli doğrudan geçirilen alanlar (scheduling.affinity, scheduling.tolerations, scheduling.topologySpreadConstraints, ConfigMap ve Secret volume’ları içindeki items listeleri, lifecycle httpGet kancaları) yalnızca yapısal olarak doğrulanır: Aggrega’nın şeması bunların varlığını ve dış biçimini kısıtlar, ancak K8s API’si tarafından tanımlanan bu değerlerin iç biçimi provider’ın sorumluluğundadır (helm provider’ı bunları K8s pod spec’ine olduğu gibi aktarır; compose provider’ı bunları uygun şekilde reddeder veya kısıtlı biçimde işler). Hatalı biçimli bir affinity değeri kullanan bir Workload, Aggrega doğrulamasından geçer ve hata bunun yerine provider sentezi sırasında ortaya çıkar.
Kaynak miktarları da şema için aynı şekilde dizelerdir: hiçbir aşama biçimlerini denetlemez. Sentezleyen provider, değerlendirilmiş Workload üzerinde bunu denetler ve miktar biçiminin dışındaki bir değerde durur; bkz. Kaynak miktarları.
Yardımcı kaynaklar Workload’un dışında yer alır
Workload yalnızca iş yükü biçimini tanımlar: konteynerler, birimler, servisler, replikalar, zamanlama, güvenlik bağlamı, servis hesabı. additionalResources alanı ve satır içi ConfigMap / Secret / CRD bildirimleri yoktur.
Recipe yazarları yardımcı kaynakları Workload’un dışındaki iki kanal üzerinden üretir:
- Recipe düzeyinde
artifacts:: bu Recipe’ye özgü kaynaklar için (Recipe’nin Workload’unun başvurduğu belirli bir ConfigMap, Recipe’nin ihtiyaç duyduğu tek seferlik bir CRD kaydı). Alan, adlandırılmış girdilerden oluşan bir eşlemedir; her girdi satır içinde yazılır veya girdi başına$import:ile yüklenir. Üç yazım kipi için ../../architecture/16-recipe-input-composition.md içindeki Artifacts Mechanism bölümüne bakın. - Kaynak üretimli Features: Release seçicileri aracılığıyla eklenen kesişen kaygılar için (metrikleri açığa çıkan her bileşene eklenen bir ServiceMonitor Feature’ı, her üretim iş yüküne eklenen bir NetworkPolicy Feature’ı). FeatureRecipe yazım yüzeyi için ../entities/featurerecipe.md sayfasına bakın.
Workload iş yükü biçimine odaklı kalır; kesişen ve Recipe’ye özgü yardımcı manifestoların kendi yazım yerleri vardır.
Yaygın Workload kalıpları
Workload şeması geniştir: tek kapsayıcılı HTTP sunucularını, çok kapsayıcılı sidecar kalıplarını, init kapsayıcı zincirlerini, toplu işleri ve kalıcı birimlere sahip durumlu hizmetleri kapsar. Üç kalıp, her Recipe için hazır kalıp kodunu sıfırdan yazmanın israf olacağı kadar sık tekrarlanır. Aşağıdaki bloklar, Recipe yazarlarının belirli bileşenlere uyarlayabileceği kopyala-yapıştır şablonlardır.
Birden çok Recipes’in paylaştığı bir kalıp, bir WorkloadLibrary girdisi olarak bir kez yayımlanabilir ve $import: <Library>#/workloads/<entry> ile içe aktarılabilir; buradaki şablonlar uyarlanacak ya da bu şekilde yayımlanacak başlangıç noktalarıdır.
Kalıp 1 — Metrik sunan sunucu
Uygulama trafiğini bir bağlantı noktasında sunan ve Prometheus tarafından toplanan metrikleri ayrı bir bağlantı noktasında sunan tipik bir web uygulaması. Workload içindeki iki hizmet (biri uygulama, biri metrikler için), Service-mesh ilkesini ve yük dengeleyici yapılandırmasını temiz biçimde ayrılabilir tutar.
apiVersion: aggrega.ai/v1beta1kind: Workloadreplicas: {{ optional .infra `replicas` 2 }}containers: app: image: "{{ .values.image }}" ports: web: {{ optional .values `port` 8080 }} metrics: {{ optional .values `metrics_port` 9090 }} variables: LOG_LEVEL: "{{ optional .values `log_level` "info" }}" health: ready: http: /healthz timeoutSeconds: 5 live: http: /healthz timeoutSeconds: 5services: http: type: ClusterIP ports: web: {{ optional .values `port` 8080 }} metrics: type: ClusterIP ports: metrics: {{ optional .values `metrics_port` 9090 }}Metrik hizmeti genellikle Prometheus keşfi için Release yüzeyindeki bir Feature eklemesiyle açıklama alır (örneğin feature.aggrega.ai/prometheus-scrape: "true"); Workload’un kendisi sağlayıcıya özgü toplama açıklamalarından arınmış kalır.
Kalıp 2 — Toplu iş
Trafiği süresiz sunmak yerine tamamlanana kadar çalışan bir iş yükü. Kalıp form: task ayarlar, services: alanını tamamen atlar (toplu işler bağlantı noktası sunmaz) ve hedef sağlayıcının görev biçimine dayanır (helm sağlayıcısında bir Kubernetes Job; compose sağlayıcısının görev biçimi yoktur ve form: task üzerinde derlemeyi durdurur). Bir Job pod’u Always varsayılanını kullanamadığından helm sağlayıcısı Job için geçerli bir pod restartPolicy değerini sabitler (kapsayıcı OnFailure bildirmedikçe Never).
apiVersion: aggrega.ai/v1beta1kind: Workloadform: taskcontainers: worker: image: "{{ .values.image }}" command: ["{{ .values.entrypoint }}"] args: - "--config" - "/etc/config/job.yaml" variables: JOB_ID: "{{ .context.instance_id }}-{{ .metadata.release_name }}" volumeMounts: - name: config path: /etc/configvolumes: config: configmap: source: "{{ .context.instance_id }}-config"Yapılandırma birimi, Recipe’nin Workload ile birlikte artifacts: aracılığıyla üretmesi beklenen bir ConfigMap’e başvurur (yukarıdaki “Yardımcı kaynaklar Workload’un dışında yer alır” bölümüne bakın); Workload’un kendisi yalnızca tüketim tarafını bildirir. Kimlik, compose gibi iş yükünü kimliğe göre adlandıran bir sağlayıcıda onu adlandırır; iş yükünün kaynaklarını release adına göre adlandıran helm altında ise ConfigMap’in adını (burada ve yapıtta) bunun yerine {{ .context.rendered_name }} üzerinden oluşturun; böylece bileşenin adı ne olursa olsun küme bu adı kabul eder.
Kalıp 3 — Sidecar çifti
Ana kapsayıcının uygulama mantığını, sidecar’ın ise kesişen bir kaygıyı (TLS sonlandırma, günlük gönderimi, service-mesh vekili, yapay zekâ korkuluğu) üstlendiği iki kapsayıcılı bir pod. containers: içindeki yazım sırası belirleyicidir: helm sağlayıcısı kapsayıcıları bildirilen sırayla üretir; ilk anahtar (burada main), kubectl logs ve benzeri araçlar için varsayılan kapsayıcı hedefidir.
apiVersion: aggrega.ai/v1beta1kind: Workloadreplicas: {{ optional .infra `replicas` 2 }}containers: main: image: "{{ .values.app_image }}" ports: app: {{ optional .values `app_port` 8080 }} variables: UPSTREAM_URL: "http://localhost:{{ optional .values `app_port` 8080 }}" sidecar: image: "{{ .values.sidecar_image }}" ports: proxy: {{ optional .values `proxy_port` 9000 }} variables: PROXY_TARGET: "http://localhost:{{ optional .values `app_port` 8080 }}"services: external: type: ClusterIP ports: proxy: {{ optional .values `proxy_port` 9000 }}Service, ana kapsayıcının değil sidecar’ın bağlantı noktasını sunar ve dış trafiği sidecar üzerinden localhost aracılığıyla ana kapsayıcıya yönlendirir. İki kapsayıcı pod’un ağ ad alanını paylaştığından localhost:<port> eş kapsayıcıya doğrudan ulaşır. Kimlik bilgisi enjeksiyonu gerektiren sidecar’larda (standart yapay zekâ korkuluğu kalıbı), kimlik bilgisi genellikle ana kapsayıcının değil sidecar’ın attachments: bloğunda yer alır; bu, kimlik bilgisini sidecar’ın süreç sınırıyla kapsamlı tutar.
Kalıp seçimi
Üç kalıp, farklı dağıtım biçimi kaygılarına karşılık gelir:
- Metrik sunan sunucu — kümenin canlı tuttuğu uzun süre çalışan hizmetler; trafik ayrımı için birden çok Service sunumu.
- Toplu iş — sınırlı yürütme; Service sunumu yok; girdi için Recipe tarafından üretilen ConfigMap’e veya harici duruma dayanır.
- Sidecar çifti — ağ ad alanı paylaşılan çok kapsayıcılı pod; sidecar’ın Service’i kesişen kaygıyı sunar.
Dördüncü bir kalıp — kalıcı birime sahip durumlu sunucu — form: stateful ayarlar ve replika başına depolamayı volumes.<name>.persistentTemplate aracılığıyla bildirir; helm sağlayıcısı durumlu biçim için bir StatefulSet üretir (bkz. providers/helm.md). Kalıp, biçim olarak “metrik sunan sunucu” ile aynıdır; farkı form: stateful, ek bir persistentTemplate birimi ve StatefulSet’i yönetmek için tam olarak bir type: Headless hizmetidir (bu olmadan derleme durur); buna ihtiyaç duyan yazarlar Kalıp 1’i bu üç bildirimin tümüyle uyarlar.
Çapraz başvurular
- ../../architecture/16-recipe-input-composition.md — Workload türünün mimarideki rolü ve şemanın tamamı.
- ../entities/recipe.md —
workload:anahtarının diğer iki Recipe girdi türüyle nasıl birleştiği. - ../entities/component.md — Workload
attachments:bloklarının başvurduğufeaturesSchemayazımı. - ../entities/featurerecipe.md — Workloads ile yan yana duran Feature düzeyindeki yardımcı kaynaklar.
- ../vocabulary/data-pillars.md — şablon değerlendirmesi için sütun erişimi sözleşmesi.
- ../templates/expansion-matrix.md — Workload değerlendirmesinin şablon değerlendirme matrisindeki yeri.