İçeriğe geç
AggregaAggrega
Dil seçin: Türkçe
Bu sayfa makine çevirisiyle çevrilmiştir. İngilizce orijinalini okuyun.

Genişletilebilirlik

Ekosistem genişletilebilirliği ve derleyici korkulukları

1. Evrensel WebAssembly (Wasm) arayüzü

Ekosistem genelinde mimari simetriyi sağlamak için Aggrega, derleyici hattındaki her Wasm soketine tek tip uygulanan, standartlaştırılmış bir yürütme sözleşmesi kullanır.

Herhangi bir eklentiyi çağırmaya yönelik YAML arayüzü, bilinçli olarak seçilmiş iki anahtar kelimeye dayanır: function ve with.

  • function: Aggrega bir Wasm çalışma zamanı (Wazero motoru üzerindeki Extism araç seti) gömer ve Wasm’ı doğrudan bellekte yürütür; bu nedenle hiçbir işletim sistemi süreci başlatılmaz. function, Go ana bilgisayarının çağırdığı dışa aktarımı adlandırır: Wasm modülünün açıkça dışa aktarılmış bir işlevi.
  • with: eklentinin kendi girdileri; Developer’ın values değerlerinden ve bir Release’in karşıladığı parameters değerlerinden ayrı tutulur. Anahtar sözcük GitHub Actions uzlaşımını (with:) izler; bir eklenti girdileri için bir JSON Schema bildirdiğinde, ana bilgisayar yürütmeden önce girdileri ona göre doğrular.

Wasm Plugins türleri: Bu evrensel function ve with arayüzü, derleyicideki her programlanabilir soketi destekler:

Plugin türüNerede çalışırAmaçBeklenen çıktı
Provider (provider)İşleme (üretim)Bellekteki nihai IR’ı bir hedef biçim (Helm, Terraform, Compose) için fiziksel, dizeye dönüştürülmüş dosyalara çevirir.Dizeye dönüştürülmüş dosyalardan oluşan bir dizi.
FeatureRecipe hat adımı (pipeline-step)Bir Recipe’in veya FeatureRecipe’in eklenti hattıGizli bilgileri getiren veya temel AST’lere sidecar enjekte eden sıralı adımlar.Anahtarlı belge kümesine karşı RFC 6902 patches, ayrıca side_effects (yeni bir belge veya dosya yayma), diagnostics ve sonraki bir adımın okuyabileceği outputs. Adım girdisi, bu anahtarlı belge kümesini ve adımın işlenmiş with girdisini taşır.
Yönetişim (governance)Ek açıklama genişletmesinden önce, topoloji oluşturma, statik analiz veya işleme aşamasıDerleme hattının yönetişim rollerini üstlenir. Ek açıklama genişletmesinden önce çözümlenmiş bileşenlere ek açıklamalar enjekte eder; topoloji oluşturmada ise düğümleri uyumluluk veya ortam etiketleriyle otomatik olarak etiketler (bir operatör her birini ayrı ayrı etkinleştirir). Statik analizde veya işleme aşamasında Gürültülü Korkuluk olarak davranır: grafik kenarlarını, yollarını ve etiketlerini — ya da işlenmiş yapıtları — güvenlik sınırlarına göre değerlendirir. Neler yayabileceğini türü değil, bağlandığı rol belirler.Ek açıklama genişletmesinden önce, ek açıklama enjeksiyonları. Topoloji oluşturmada, metadata.labels hedefleyen bir JSONPatch dizisi. Statik analizde veya işleme aşamasında halt, warn veya info önem derecesinde kararlar (bir Rego politikası bunları deny, warn ve audit altında toplar); bir halt derlemeyi durdurur.
Linter (linter)Bant dışıİsteğe bağlı FinOps veya düzen denetimleri (ör. .infra üzerinden bulut maliyeti tahmini) ve yayımlama zamanı disiplini.Uyarı dizeleri veya ölümcül durdurmalar.
CLI uzantısı (cli)Çalışma zamanı (aggrega <command>)İmzalı, korumalı alanda çalışan bir eklentinin katkıda bulunduğu, ana bilgisayarda komut başına sıfır Go koduyla eklenip kullanılabilen bir üst düzey komut.Akışla iletilen standart çıktı ve hata, ayrıca konuğun çıkış kodu.
Ayrıştırıcı (parser)İsteğe bağlı olarak, yabancı bir biçimin okunduğu her yerdeYabancı kaynak metni (HCL, TOML, YAML, JSON, yorumlu JSON) kanonik bir JSON ağacına dönüştürür.tree ile diagnostics ve isteğe bağlı kaynak spans.
İçe aktarıcı (importer)İsteğe bağlı olarak, herhangi bir derlemenin dışında (aggrega import, düzenleyici ve asistanın import aracı)Yabancı bir altyapı veya ajan tanımı kaynağını (Langflow, Flowise, n8n, bir MCP yapılandırması, bir Compose uygulaması, bir Dify uygulaması, bir CrewAI projesinin bildirilmiş ajanları, bir LangGraph uygulamasının yapılandırması, bir Google ADK uygulamasının ajan yapılandırmaları, bir Agent Framework bildirimsel ajanı) taslak Aggrega yazım dosyalarına dönüştürür ve işlediği biçimleri import:<format> yetenekleri olarak duyurur.Taslak Aggregate / Component / Release varlıkları veya yeniden kullandığı katalog Components’e başvurular, bunların ardındaki eşleme kararları, tanılamalar ve yazılacak iskele dosyaları.

Ana bilgisayar çalışma zamanı: yetenekleri reddeden bir korumalı alan. Aggrega, Wasm ana bilgisayarını Wazero motoru üzerinde çalışan Extism araç seti olarak gömer; ana bilgisayar ikili dosyası yerel araç zinciri bağımlılığı olmadan saf Go olarak kalır, böylece aggrega sorunsuzca çapraz derlenir. Her soket bir AOT saflık güvenlik duvarının arkasında çalışır: ana bilgisayar bir eklentiye hiçbir çalışma zamanı erişim yeteneği vermeyi reddeder — ağ yok, dosya sistemi yok, duvar saati yok, ortam yok, standart G/Ç yok — bu yüzden bunlardan birini kullanacak bir çağrı başarısız olur ve ana bilgisayarın sağlamadığı bir ana bilgisayar yüzeyinden içe aktarım yapan bir eklenti yüklemede reddedilir. Ağa ulaşamayan veya saati okuyamayan bir eklenti, derleyicinin aynı girdinin aynı çıktıyı ürettiğine dair önceden derleme (ahead-of-time) güvencesini bozamaz. Birkaç zararsız başlangıç içe aktarmasına ihtiyaç duyan dil çalışma zamanları, bu içe aktarmaların yetenekleri reddedilmiş bir yapılandırmasına karşı çalışır: ana bilgisayar gözlemlenebilir duvar saatini sabitler, gerçek entropi sağlar, standart G/Ç’yi atar ve hiçbir dosya sistemi, argüman veya ortam erişimi vermez — böylece bir eklenti derlemeler arasında değişen hiçbir ana bilgisayar yeteneğine ulaşamaz. Entropi kasıtlı olarak sabitlenmek yerine gerçek bırakılır: sabitlemek, konuk dil çalışma zamanının dahili karma tohumunu ve eşlem yineleme sırasını sabitler ve böylece kendi çıktısı yeniden üretilebilir olmayan bir eklentinin bunu farklı çıktı olarak ortaya çıkarmasına izin vermek yerine onu gizlerdi. Sonucu entropiye bağlı olan bir eklenti, yazım düzeyinde bir determinizm sorunudur ve bu yapılandırma onu maskelemek yerine ortaya çıkarmak için tasarlanmıştır.

Host’a karşı geliştirme: PDK. Plugin yazarları Wasm bellek ABI’sini elle yazmaz. Aggrega, üç dilde — Go, Rust ve TypeScript — bir Plugin Development Kit (Plugin Geliştirme Kiti) sunar: her soketin tipli girdisini ve çıktısını sunan ince sarmalayıcılar sayesinde yazar sıradan fonksiyonlar yazar. Yukarıdaki function / with arayüzü, bir Aggregate’in veya FeatureRecipe’in bir plugin’i çağırmak için kullandığı şeydir; PDK ise bir plugin yazarının üzerine inşa ettiği şeydir.

Her soket nerede çalışır. Her soket aynı ana bilgisayar üzerinden çalışır: yayımlama linter’ı aggrega lint altında; yönetişim rolleri, işleme sağlayıcıları ve Recipe ile FeatureRecipe hattı adımları aggrega build sırasında; ayrıştırıcılar yabancı bir biçimin okunduğu her yerde; içe aktarıcılar aggrega import altında; CLI eklentileri ise üst düzey komutlar olarak. Soket başına hazırlık durumu için Dilin durumu sayfasına bakın.

Hangi plugin’ler sabitlenir, hangilerini ortamınız seçer. Aggrega, plugin’leri teslim ettiğiniz çıktıyı değiştirip değiştirmediklerine göre ayırır. Çıktıyı şekillendiren plugin’ler — render provider’ları, bir dönüştürme rolünde bağlanan yönetişim plugin’leri (label-transform, annotation-transform) ve FeatureRecipe ile Recipe pipeline adımları — aggrega pull çalıştırdığınızda release kilit dosyasında sabitlenir ve aggrega build ile aggrega serve sırasında yalnızca bu kilit dosyasından bayt bayt aynı biçimde yeniden üretilir. İki tür sabitlenmez, çünkü bir derleme her birini her seferinde aynı yerden okur: derleyici ikilisinin içinden sunulan bir render provider’ı ve Plugin varlığı kendi katalog dizinlerinizden birinde yazılmış bir provider ya da pipeline adımı. Hangi çıktı şekillendiren plugin’in uygulanacağını değiştirmek için yeniden pull yaparsınız; pull sonrasında çalışma alanı yapılandırmanızda yapılan bir değişiklik, bir sonraki pull’a kadar derlemenin çıktısını değiştirmez. Kapı plugin’leri — policy ve lint — bir derlemenin baytlarını değiştirmeden onu değerlendirir; bu nedenle pull sırasında önbelleğe alınırlar (böylece bir derleme bunları çevrimdışı da çalıştırabilir; derleyici ikilisinin taşıdığı ya da kendi katalog dizininizde yazılmış olan bir tanesi ise oradan okunur) ancak sabitlenmezler: hangi kapının çalışacağını derleme zamanında ortamınız seçer; böylece geliştirmede esnek / CI’da katı bir ayrım, yeniden pull gerektirmeyen sıradan bir yapılandırma tercihidir ve kapıları değiştirmek, başarılı bir derlemenin ürettiği çıktıyı asla değiştirmez. İçe aktarıcılar ve CLI uzantıları gibi yalnızca yazım girdisi üzerinde çalışan Plugins hiçbir derleme çıktısını şekillendirmez; ne sabitlenir ne de derlemenin önbelleğe alınan kümesinin parçasıdır.

2. FeatureRecipe Plugin işlem hatları

FeatureRecipes, soyut operasyonel niyetleri (bir güvenlik proxy’si eklenmesi veya bir sidecar enjeksiyonu gibi) sürümlenmiş WebAssembly (Wasm) plugin işlem hatlarına bağlar. Ops, bir Feature’ın somut bir provider hedefinde neye ihtiyaç duyduğunu bildirir; derleyici bildirilen işlem hattını düz IR grafiği üzerinde yürütür.

Bu bağlamanın ekosistem için üç sonucu vardır:

  • Evrimin ayrıştırılması. Altyapı sözcük dağarcığı, Aggrega derleyicisinin çekirdek bir sürümünü gerektirmeden harici Wasm plugin’leri aracılığıyla büyür. Yeni provider’lar, yeni sidecar’lar ve yeni güvenlik entegrasyonları, kararlı Wasm ABI’sine karşı bağımsız Wasm ikili dosyaları olarak yayımlanır.
  • Anlamsal sürümleme. FeatureRecipes, Wasm plugin’lerine sürüme göre başvurur — tam sürüm (:1.0.0) ya da şapka aralığı (:^1.0.0, onunla uyumlu en yüksek sürüm). Şapka aralığıyla Ops bir ana sürümü sabitler ve kilit dosyası aggrega pull --upgrade ile her yeniden çözümlendiğinde o sürümün küçük ve yama sürümlerini alır.
  • Karmaşıklığın dışarı aktarılması. Satıcıya özgü CRD üretimi veya karmaşık işleme (satıcıya özgü politika nesneleri, provider’a özgü yönlendirme kaynakları), component tanımlarının içindeki şema bildirimlerine veya şablon mantığına yayılmak yerine düz IR grafiği üzerinde çalışan saf Wasm plugin’lerinde yer alır.

İşlem hattı zincirleme — sorumlulukları plugin’ler arasında ayırma. Bir FeatureRecipe işlem hattı birden çok Wasm plugin’ini sırayla zincirleyebilir; her biri derleyiciden aynı IR düğümü bağlamını alır. Standart desen, sorumluluğu öyle böler ki tek bir plugin hem bir özelliğin anlamsal niyetini hem de belirli bir hedef ortamın fiziksel trafik yakalama mekanizmasını taşımaz.

Kanonik iki plugin’li bir zincir şöyle görünür:

  • Özelliğin anlamsal kurallarını (güvenlik politikası kuralları, denetim desenleri, hız sınırı eşikleri) üreten bir yapılandırma plugin’i. Özelliğin niyetini anlar; hedef ortamın trafik yakalama dokusunu anlamaz.
  • Bu kuralları taşıyan fiziksel mesh yapılandırmasını (gateway CRD’leri, sidecar enjeksiyon yamaları, güvenlik duvarı kuralları) üreten bir yönlendirme plugin’i. Hedef ortamın dokusunu anlar; özelliğin anlamsal niyetini anlamaz.

Her iki plugin de derleyiciden sırayla aynı IR düğümü bağlamını alır; böylece aralarında doğrudan bir bağlılık olmadan temiz biçimde birleşirler. Derleyici işlem hattını düzenler; plugin’ler alan bilgisini taşır.

3. Trafik yakalama: HTTPRoute hedefi

Aggrega’nın genişletilebilirlik modeli, mesh düzeyinde trafik yakalama için provider’lar arası yapıt olarak Kubernetes Gateway API HTTPRoute standardını hedefler. Standart kütüphane HTTPRoute nesnelerini core/http-route Feature’ı aracılığıyla üretir; bu Feature’ın helm FeatureRecipe’i eklenen her bileşen için bir rota işler. Gateway API’yi kullanan hedef ortamlar HTTPRoute’u kendi yerel dokularına çevirir.

4. Plugin özerkliği: Etiket çözümleme

Wasm plugin’leri IR grafiğinden fiziksel kaynaklar ürettiğinde, SRE’lerin çalışan bir Kubernetes Pod’unu veya bulut kaynağını Aggregate’teki geliştiricinin anlamsal niyetine kadar izleyebilmesi gerekir. Aggrega’nın genişletilebilirlik modeli bu çeviriyi tamamen Wasm plugin yazarının denetimine bırakır.

Derleyici, IR grafiğinin tüm labels sözlüğünü yorumlamadan Wasm sanal alanına aktarır. Eşleme mantığına oradan sonra plugin yazarı — Platform Ops — karar verir: tüm etiketleri olduğu gibi aktarmak, belirli alan öneklerine (*.aggrega.ai/*) göre süzmek veya grafik etiketlerini doğrudan yerel provider etiketleme şemalarına eşlemek (bir IR etiketini AWS tags, Kubernetes annotations veya buluta özgü bir meta veri mekanizmasına çevirmek). Derleyici, üretilen yapıtların nasıl etiketlendiğine hiçbir kısıt uygulamaz.

Bu özerklik, alana özgü bilgiyi — hangi etiketlerin gözlemlenebilirlik için önemli olduğunu, hangilerinin yerel etiketleme uzlaşımlarına eşlendiğini, hangilerinin platform içi olduğunu — ekosistemin Go derleyicisinin sürüm temposundan bağımsız olarak geliştiği Wasm plugin katmanında tutar.

5. CLI uzantıları: Çalışma zamanı komutları

Yukarıdaki soketler bir derlemenin içinde çalışır — derleyici bunları bir Aggregate’i ayrıştırırken, değiştirirken, doğrularken ve işlerken çağırır. CLI uzantı soketi ise türce farklıdır: bir operatör aggrega <command> yazdığında terminalde, herhangi bir derlemenin dışında çalışır. aggrega komut yüzeyinin kendisi, bir çekirdek sürüm gerekmeden bu yolla büyür.

CLI uzantısı nedir. CLI uzantısı, imzalı ve korumalı alanda çalışan bir Wasm eklentisinin katkıda bulunduğu, eklenip hemen kullanılabilen bir aggrega <command> komutudur. İşleme soketinin benimsediği, konuğa ait eklenip kullanılan yaklaşımın aynısını benimser: alan mantığının tamamı konukta bulunur ve Go ana makinesi komut başına sıfır kod katar. Yeni bir üst düzey komut eklemek yalnızca üç şey gerektirir — bir .wasm ikili dosyası, pluginType: cli bildiren bir Plugin varlığı (bkz. Plugin) ve açık bir aggrega plugin add cli. Ana makine komutu, kurulu eklentinin öz raporundan keşfeder; hiçbir komut ikili dosyaya derlenmez.

Bir çalışma zamanı soketi neden bir derleme soketinin yapamadığını yapabilir. Derleme zamanı soketleri bir derleme sırasında çalıştığından yetenekleri kısıtlı ve deterministik kalır: Aggrega önceden derleyen (ahead-of-time) bir derleyicidir ve aynı girdi her zaman aynı çıktıyı üretmelidir (bkz. Mimari değişmezler). Bu nedenle bir işleme veya politika eklentisi ağa erişemez, saati okuyamaz ya da terminale akış yapamaz — çalıştırmalar arasında değişen her şey bu güvenceyi bozar. Bir CLI uzantısı ise bu sınırın ardından ve dışında, deterministik işlem hattı yerine bir istemde bir insan tarafından yönlendirilerek çalışır. Bir CLI eklentisinin çalışırken standart çıktıya ve standart hataya akış yapabilmesinin ve bir süreç çıkış kodu döndürebilmesinin nedeni tam olarak budur: bu etkilerin bayt bayt kararlılığını tehdit edebileceği bir derleme çıktısı yoktur.

Kurma, çalıştırma ve keşfetme. aggrega plugin add cli <query>, yapılandırılmış kayıt defterinde eşleşen bir cli eklentisi arar, onu kayıt defterinin güven politikasına göre doğrular ve üst düzey bir komut olarak kurar — önce eklentinin bildirdiği yetenekleri yazdırır, böylece operatör komut kurulmadan önce tam olarak neyi yapmasına izin verildiğini onaylar. Kurulduktan sonra aggrega <command> onu herhangi bir yerleşik komut gibi çalıştırır. Bir CLI eklentisi komutlarını ve bunların bayraklarını describe() öz raporunda bildirir ve ana makine her komutun bayraklarını aggrega help <command> içinde yerleşik bir komut için yaptığının tam aynısı gibi gösterir; böylece operatör kurulu bir komutun --flags değerlerini aynı yolla keşfeder. Kurulabilir komutları ve katalog içeriğini bulmak için aggrega search, yapılandırılmış kayıt defterlerinin yerel dizinini sorgular — --kind plugin --plugin-type cli sonuçları kurulabilir CLI eklentileriyle sınırlar, filtresiz bir arama ise katalog varlıklarını kapsar; aggrega plugin list zaten kurulu olanları gösterir. Komut başına bayraklar ve çıktı biçimleri bu başvuru sayfalarında yer alır.

Yetenek modeli. Bir CLI uzantısı, her komutun hiçbir bildirim ve hiçbir onay istemi olmadan aldığı sabit bir temel ile başlar:

Temel yetenekVerilme durumu
Gelen komut satırı bağımsız değişkenleriHer zaman
Akışla iletilen standart çıktı ve standart hataHer zaman
Giden süreç çıkış koduHer zaman

Temelin ötesindeki her şey varsayılan olarak kapalıdır. Daha fazlasına ihtiyaç duyan bir eklenti her ek yeteneği açıkça bildirir ve ana makine bunu ancak kurulum sırasında operatörün onaylaması için gösterdikten sonra verir. Temelin ötesine eklenen bir yetenek sınıfı — ortam, dosya sistemi veya ağ erişimi, etkileşimli girdi — aynı bildir-ve-onayla kapısının ardında verilir; böylece bir komut operatörün onaylamadığı bir erişimi hiçbir zaman sessizce edinemez.

Yerleşik komutlar her zaman kazanır. Kurulu bir eklenti hiçbir zaman yerleşik bir komutu gölgeleyemez. Bir engelleme listesiyle desteklenen ayrılmış ad koruması, yerleşik komutları ve yerleşik komutlar için ayrılmış bir ad kümesini korur ve bir çakışma, çekirdek davranışı geçersiz kılmasına izin verilmek yerine kurulumda reddedilir. Operatörün güvendiği komut yüzeyi, üzerine ne kurulursa kurulsun kararlı kalır.

6. Parser Plugins: Yabancı biçimleri okuma

Derleyicinin, kendisinin oluşturmadığı bir biçimde yazılmış metni okuması sık sık gerekir — HCL’de bir Terraform modülü, TOML’de bir yapılandırma dosyası, YAML veya JSON’da bir manifest. Ayrıştırıcı soketi, derleyici çekirdeğine herhangi bir biçimi öğretmeden bu okuma yeteneğini sağlar. Ayrıştırıcı, yabancı bir kaynak metni yapılandırılmış bir JSON ağacına dönüştüren durumsuz bir eklentidir: ona bir HCL dosyasının baytlarını verin, aynı içeriği işlem hattının geri kalanının zaten nasıl dolaşacağını bildiği bir JSON nesnesi olarak döndürür. Derleyicinin yerel olarak ayrıştırmadığı bir biçimi okuması gereken her bölümü ayrıştırılmış bir ağaç ister ve oradan çalışır.

Bir biçim bir yetenektir, derleyici özelliği değil. Bir ayrıştırıcı işlediği biçimleri yetenek olarak duyurur — parse:hcl, parse:toml vb. — ve ana makine istenen biçime göre bir ayrıştırıcı çözümler, onu çalıştırır ve ağacı geri verir. Bu, işleme sağlayıcılarının ve CLI eklentilerinin benimsediği, eklenip kullanılan ve yeteneklerin duyurulduğu modelin aynısıdır: derleyici çekirdeği yerleşik bir biçim listesi tutmaz, bu nedenle bir biçim eklemek yeni bir ayrıştırıcı eklentisi yayımlamak demektir, asla bir çekirdek sürüm değil. HCL, TOML, YAML, JSON ve yorumlu JSON için ayrıştırıcılar bir başlangıç kümesi olarak ikili dosyanın içinde gelir; başka bir biçime ihtiyaç duyan bir kuruluş, o biçimi duyuran bir ayrıştırıcı eklentisi yayımlar.

Biçim seçimi bildirimseldir, asla tahmin edilmez. Ana makine bir dosyanın ne olduğuna karar vermek için asla içeriğini incelemez. Biçimi, sabit bir tercih sırasındaki bildirilmiş sinyaller aracılığıyla seçer. Bir işleme sağlayıcısı ürettiği her dosyanın biçimini bildirebilir ve ana makine üreticinin bildirdiği bu biçimi doğrudan tercih eder — baytları yazan sağlayıcı, onların nasıl okunacağı konusunda yetkilidir. Üreticinin etiketlemediği bir dosya için yedek, sabit bir dosya uzantısı eşlemesidir — .tf HCL’yi, .toml TOML’yi, .yaml YAML’yi, .json JSON’u seçer. Bildirilmiş bir biçime veya sabit bir uzantıya göre seçim, ayrıştırmayı deterministik ve okunaklı tutar: aynı girdi her zaman aynı ayrıştırıcıya yönlenir ve operatör, dosyanın içindeki baytları bilmeden hangi ayrıştırıcının çalışacağını okuyabilir. İçerik koklama seçimi yüke bağımlı kılar ve Aggrega bunu yapmaz.

Ayrıştırıcı tamamen sözdizimseldir. Çıktı, bir JSON ağacı ile tanılamalar ve isteğe bağlı olarak her düğümün geldiği kaynak konumlarıdır. Ayrıştırıcı hiçbir Aggrega anlamı taşımaz — metnin yapısal olarak ne söylediğini bildirir, bunun bir Component, bir Recipe veya başka bir varlık olarak ne anlama geldiği hakkında hiçbir şey söylemez. Ayrıştırılmış bir ağacı Aggrega varlıklarına dönüştürmek başka bir yerde yer alan ayrı bir konudur; ayrıştırıcının tek işi sözdiziminden JSON’a sadık çeviridir. Okuma yönü de aynı anlayışla tek yönlüdür: ayrıştırıcı bir biçimi ağaca okur, bir biçimi geri yazmaz.

Bir tüketici: Terraform HCL üzerinde politika. Bir derlemenin ürettiği Terraform’u incelemesi gereken işleme aşaması politikası HCL’yi kendisi öğrenmez. Ana makine HCL çıktısını ayrıştırıcı soketi aracılığıyla ayrıştırır ve politika eklentisine zaten okuduğu JSON ağacını verir; böylece politika, diğer her soketin aldığı biçimdeki yapılandırılmış veriler üzerinde akıl yürütür. Yabancı biçimlerin yeni okuyucuları da aynı şekilde birleşir — ana makineden ağacı isteyin, ardından JSON’da çalışın — böylece derleyicinin bir biçimi anlama yeteneği çekirdeği büyüterek değil, ayrıştırıcı eklentileri ekleyerek büyür.

7. Importer Plugins: Yabancı kaynaklardan yazım dosyası taslakları oluşturma

Bir ekip nadiren boş bir sayfadan başlar. Ajan mimarisi çoğu zaman başka bir yerde zaten vardır: bir Langflow ya da Flowise akışı, bir n8n iş akışı, bir Dify uygulaması, bir istemcinin yapılandırıldığı MCP sunucuları, bir Compose uygulaması, bir çerçevenin yapılandırmasının bildirdiği ajanlar. İçe aktarıcı soketi bu yabancı kaynağı Aggrega yazımına hazır bir başlangıca dönüştürür: kaynağı okur ve bir yazarın gözden geçirip tamamlaması için ilk taslak Aggregate ve Component varlıklarını, bir MCP yapılandırmasından, bir Compose uygulamasından ya da bir çerçevenin bildirilmiş yapılandırmasından ise bir taslak Release iskeletini oluşturur; böylece bir ekip elindekini elle yeniden yazmak yerine Aggrega’ya taşır. Bir içe aktarıcı anlamı eşler: bir kaynak düğümün ne olduğunu okur ve onu temsil eden Aggrega varlığını önerir ya da onu taslak platformun taşıdığı akışın içinde bırakır; derleyici, herhangi bir eklentinin ürettiğinden bağımsız kaldığı gibi, üretilen varlıkları opak biçimde iletir.

Bir biçim, bir derleyici özelliği değil, bir yetenektir. Bir içe aktarıcı işlediği biçimleri yetenek olarak ilan eder: import:langflow, import:flowise, import:n8n, import:mcp, import:compose, import:dify, import:crewai, import:langgraph, import:google-adk, import:agent-framework vb.; ana makine istenen biçime göre bir içe aktarıcı çözümler, onu çalıştırır ve taslağını oluşturduğu varlıkları geri alır. Bu, ayrıştırıcı soketinin parse:<format> ile benimsediği aynı takılıp çalışan, yetenek ilanına dayalı modeldir: derleyici çekirdeği yerleşik bir içe aktarılabilir biçim listesi tutmaz; dolayısıyla yeni bir biçimi desteklemek, onu ilan eden bir içe aktarıcı eklentisi yayımlamaktır, asla bir çekirdek sürümü değil.

Bir içe aktarıcı ayrıştırıcı soketi üzerinden okur; yeniden ayrıştırmaz. Bir içe aktarıcının kaynağının yapılandırılmış biçimine ihtiyacı vardır, ancak ekosistemin zaten ayrıştırdığı bir biçimin okunmasını yeniden gerçekleştirmez. Ağaca ihtiyaç duyduğunda, ardışık düzenin geri kalanının kullandığı aynı ana makine aracılı ayrıştırma yeteneği üzerinden ana makineden eşleşen ayrıştırıcıyı çalıştırmasını ister (çalışma alanının kataloğunun kaynağın sözdizimi için sunduğu ayrıştırıcı ya da katalog hiçbirini sunmuyorsa derleyicinin kendi taşıdığı) ve geri dönen JSON ağacı üzerinden çalışır. Okuma (sözdiziminden ağaca) ayrıştırıcının işi olarak kalır; eşleme (ağaçtan Aggrega varlıklarına) içe aktarıcınındır. İki soket birbirini tekrarlamadan birleşir: bir içe aktarıcı bir kaynak için eşleme zekâsını ekler ve baytlar için mevcut ayrıştırıcıya dayanır.

Bir biçim, içe aktarıcısının bildirdiğinden tanınır, asla tahmin edilmez. Bir içe aktarma, kaynak biçimini doğrudan adlandırabilir. Adlandırmadığında biçim, her içe aktarıcının kendi öz raporunda bildirdiği ve Plugin varlığının kaydettiği imzalardan tanınır: bir kaynağın okunduğu sözdizimi, bir imzanın uygulandığı dosya adları ve ayrıştırılmış ağacın taşıması gereken ya da taşımaması gereken yollar. Ana makine kendine ait hiçbir biçim bilmez. Kaynağı, bir imzanın adlandırdığı her sözdizimi için çalışma alanının kataloğunun sunduğu ayrıştırıcı üzerinden (ya da katalog hiçbirini sunmuyorsa derleyicinin kendi ayrıştırıcısı üzerinden) ayrıştırır, bildirilen yüklemleri geri dönen ağaç üzerinde değerlendirir ve kaynağı, imzası eşleşen tek içe aktarıcının biçimi olarak okur. Bildirilen imzalar, ayrıştırıcı soketi için sabit bir dosya uzantısı eşlemesinin tuttuğu yeri alır, çünkü bir içe aktarmanın okuduğu biçimler aynı uzantıyı paylaşabilir: bir Langflow dışa aktarımı, bir Flowise dışa aktarımı ve bir n8n iş akışı hepsi JSON dosyalarıdır. Hiçbir imzanın eşleşmediği bir kaynak, biçimi sorarak ve içe aktarıcıların ilan ettiği biçimleri adlandırarak reddedilir — ya da bir dizin söz konusuysa, dosyalarından birini tek başına veya içe aktarıcısı dosya kalıpları bildiren bir biçimi sorarak ve yalnızca bu biçimleri adlandırarak; birden fazla biçimin imzalarının eşleştiği bir kaynak, bunları adlandırarak reddedilir. Tanıma kaynaktan başka hiçbir şey okumaz ve hiçbir ağa erişmez; dolayısıyla yeni bir biçimi tanımak, yeni içe aktarıcının yayımladığı bir bildirimdir, asla ana makinede bir değişiklik değil. Bir imza yazma kuralları İçe aktarıcı soketi altındadır.

Bir dizin, içe aktarıcısının bildirdiği dosyalar üzerinden okunur. Bir kaynak bir dosya ya da bir dizindir. Bir dosya içe aktarıcıya bütün olarak verilir. Bir dizin adlandırılmış kaynaklara okunur: tam olarak içe aktarıcının imzalarının dosya kalıplarının seçtiği dosyaları, her biri dizin içindeki yoluyla adlandırılmış ve sıralı olarak; dizinin başka hiçbir dosyası açılmaz; okumayı dizinin dışına götürecek bir bağlantı, herhangi bir şey okunmadan önce reddedilir. Hiçbir dosya kalıbı bildirmeyen bir içe aktarıcı tek bir dosya okur ve bir dizini reddeder; bir içe aktarıcının kalıplarının seçtiği hiçbir dosyayı içermeyen bir dizin de reddedilir. Derleyicinin Langflow, Flowise, n8n, Dify ve Agent Framework içe aktarıcıları hiçbirini bildirmez; dolayısıyla her biri dışa aktarılmış tek bir akış, iş akışı ya da uygulama dosyası veya tek bir bildirimsel ajan okur; MCP içe aktarıcısı okuduğu MCP istemci yapılandırmalarının dosya adlarını bildirir, böylece bir projenin dizini içerdiği yapılandırmalar üzerinden okunur; Compose içe aktarıcısı Compose’un varsayılan olarak okuduğu dosya adlarını bildirir, böylece bir projenin dizini Compose dosyası ve Compose’un onun üzerine birleştirdiği geçersiz kılma dosyası üzerinden okunur; CrewAI içe aktarıcısı bir CrewAI projesinin ajanlarını ve görevlerini altında bildirdiği dosya adlarını bildirir, böylece bir projenin dizini bu bildirimler üzerinden okunur ve programı asla okunmaz; LangGraph içe aktarıcısı langgraph.json dosyasını bildirir, böylece bir uygulamanın dizini yalnızca yapılandırması üzerinden okunur, kodu ve ortam dosyaları asla okunmaz; yapılandırmanın adlandırdığı bir ortam dosyası içe aktarıcıya yalnızca eklentisinin with.sources ayarı onu verdiğinde ve o zaman da yalnızca değişkenlerin adları için ulaşır; Google ADK içe aktarıcısı root_agent.yaml dosyasını bildirir, böylece bir uygulamanın dizini yalnızca kök ajanının yapılandırması üzerinden okunur; alt ajanlarının adlandırdığı yapılandırmalar içe aktarıcıya yalnızca eklentisinin with.sources ayarı onları verdiğinde ulaşır ve ne kodu ne de ortam dosyası asla okunmaz.

Eşleme deterministiktir, güven puanlıdır ve sizin kendi kataloğunuza göre tartılır. Ana makine içe aktarıcıya, çalışma alanının kendi kataloğunun tuttuğu Components’in bir görünümünü verir: içe aktarıcının seçildiği katalog — çalışma alanının katalog klasörleri ya da çalışma alanı hiçbirini adlandırmıyorsa varsayılan kayıt defterinin yayımladığı katalog anlık görüntüsü — ve bir kurumsal kataloğun Components’i de tam olarak standart kütüphanenin Components’i gibi. Görünüm her Component’in adını, sürümünü ve etiketlerini, değerlerinin ve sağladıklarının bildirdiği anahtar adlarını ve soketlerinin seçicilerini taşır; asla bir değer, bir varsayılan ya da bir gizli bilgi taşımaz; onun için o anlık görüntünün ötesinde hiçbir şey getirilmez ve sırası sabittir, dolayısıyla bir katalog tek bir görünüm üretir. Go PDK’nin içe aktarıcı paketi üzerine kurulu bir içe aktarıcı (aralarında derleyicinin kendi Langflow, Flowise, n8n ve Compose içe aktarıcıları da bulunur) kaynaktaki her düğümü bu Components’e ve başka hiçbir şeye karşı deterministik, model içermeyen bir güven modeliyle tartar ve kararı (tarttığı adayları, atadığı eşleşme düzeyini ve yaptığı seçimi) bir yazarın okuyup düzeltebileceği gözden geçirilebilir ipuçları olarak kaydeder. Kataloğun kazandığı bir Component, hiçbir içe aktarıcı yeniden derlenmeden bir sonraki içe aktarmada bir aday olur. Varsayılan yalnızca ipuçlarıdır: içe aktarma önerir, yazar karar verir. Yüksek güvenli bir eşleşme, yeni taslağı oluşturulmuş bir gövde yerine mevcut bir katalog bileşenine başvuru olarak yazılabilir, ancak yalnızca operatör bunu etkinleştirdiğinde; her zaman yazarın onayladığı açık, geri alınabilir bir öneri olarak, asla sessiz bir yeniden yazım olarak değil. Puanlama hiçbir model ve hiçbir çalışma zamanı araması içermediğinden, aynı katalog karşısında puanlanan aynı kaynak her zaman aynı ipuçlarını üretir.

Bir akış, onu çalıştıran platform olarak taslağa dökülür. Bir Langflow akışı, bir Flowise chatflow’u ve bir n8n iş akışı bir platform üzerinde çalışır ve varsayılan olarak bir içe aktarma, akışın düğümleri yerine o platformun taslağını oluşturur: standart kütüphanenin platform Component’inin tek bir örneği — core/ai-agent/langflow, core/ai-agent/flowise veya core/ai-agent/n8n — akışı dışa aktarıldığı hâliyle flow_definition değerinde taşır ve platform bunu dağıtım sırasında yükler. Akışın, platformun bir soketinin aldığı her parçası — standart kütüphanenin platformlarında bir model, bir MCP sunucusu veya HTTP üzerinden erişilen başka bir araç ve bir vektör deposu — eşlemenin kararına göre başvurulan ya da taslağı oluşturulan kendi Component’i hâline gelir ve platformun uses alanı altında o sokete bağlanır. Böylece akışın bir modele, bir araca veya bir depoya yaptığı her çağrı, Aggregate’in bildirdiği bir bağlantıdır: grafiği değerlendiren bir yönetişim eklentisi onu diğer her kenar gibi görür ve attach_egress_allowlist ayarının platforma eklediği standart kütüphanenin çıkış izin listesi, platformun yalnızca bağlantılarının eriştiği yerlere, kendi pod’larına ve kümenin DNS’ine bağlanmasına izin verir. Biçim izin verdiği yerde taslak, taşınan akışa, akışın her parçaya kendi bağlantısı üzerinden erişmesini sağlayan şeyi yazar. Diğer her düğüm — bir ajan, bir zincir, bir tetikleyici — taşınan akışın içinde kalır ve Component olmaz; kararı, karşılaştırıldığı adayları kaydeder. Bir Dify uygulaması da aynı şekilde, bütün bir kurulumun aldığı biçimde taslağa dökülür: standart kütüphanenin bir araya getirdiği Dify kurulumunun, core/dify, tek bir girdisi uygulamayı app_definition parametresinde taşır ve kurulum kendi bağlantılarını kendisi kurar. İçe aktarıcının eklentisindeki layout ayarı taslağı seçer: varsayılan olan platform ya da kaynağın her düğümünü kendi Component’i olarak, akışın her kenarını bir uses bağlantısı olarak taslağa döken ve hiçbir akış taşımayan nodes. Akışı taşıyan platform, hangi düğümlerin parça olduğunu ve her birinin nereye bağlandığını açıklar.

Kod öncelikli bir çerçeve, programı değil, bildirilen yapılandırması üzerinden okunur. CrewAI, LangGraph, Google ADK ve Agent Framework, bir uygulamanın davranışını programında tutar; ajanlarını, grafiklerini ve modellerini ise yanındaki yapılandırmada bildirir. Bunların içe aktarıcıları yalnızca bu bildirimleri okur — bir CrewAI projesinin ajan ve görev dosyalarını, bir LangGraph uygulamasının langgraph.json dosyasını, bir Google ADK uygulamasının ajan yapılandırmalarını, bir Agent Framework bildirimsel ajanını — ve çerçeve için standart kütüphanenin ajanını, hiç açmadıkları bir programın etrafında, bildirimlerin adlandırdıklarına bağlanmış olarak taslağa döker: ajanın model soketinin kabul ettiği durumda bir ajanın istediği model ve bir LangGraph checkpointer’ının durumu sakladığı veri deposu. Bir Agent Framework ajanının adlandırdığı bir MCP sunucusuna, barındırılan bir araç olarak modelin sağlayıcısı erişir; bu nedenle taslak onu yorumlarda adlandırır ve ona hiçbir şey bağlamaz. Program, Release’in adlandırdığı imajda çalışır. Yalnızca programın söylediği şeyler — bir görevin mantığı, kodunun tanımladığı bir araç, kodunun oluşturduğu bir ajan — taslağın yorumlarında ve kararlarında adlandırılır ve Component olmaz; bunları yazım dosyalarına taşımak, elle ya da yazar adına başvuruyu okuyan, varlıkları iskeletleyen ve doğrulayan aggrega mcp üzerinden yazım yapan bir yapay zekâ asistanıyla, yazarın işidir.

Bir kaynağın parçalarının nasıl çalıştığına dair belirttikleri bir taslak Release’e düşer. Operasyonel girdileri sağlamak Release’in işidir; bu nedenle MCP, Compose, CrewAI, LangGraph, Google ADK ve Agent Framework içe aktarıcıları, Aggregate’in yanında, spec.aggregate alanı onu adlandıran bir Release taslağı oluşturur: Release, kaynağın belirttiklerini — bir sunucunun komut satırını veya adresini, genel bir sunucunun imajını ve portunu, bir modelin uç noktasını — ve her girdinin üstündeki yorumlarda, kaynağın belirttiği ancak taslağı oluşturulan Component’in hiçbir anahtarının almadığı şeyleri, örneğin bir servisin birimlerini veya bir yapılandırmanın ortamını taşır. Hiçbir kaynağın belirtmediği şeyler — bir çerçevenin programını çalıştıran imaj, bir bağlantının sunduğu kimlik bilgisi, Release’in metadata.environment ve spec.manifest alanları — operatörün sağlaması için ait olduğu yerde bir yorumda adlandırılır ve derleme, imaj, ortam ve manifest’ten hangisi hâlâ ayarlanmamışsa onu adlandırarak durur. Bir platform taslağı Release yazmaz: platformun örneğinin üstündeki yorum, Release’in neyi sağladığını adlandırır — platformun kendi girdileri, örneğin çalıştırdığı imaj veya sahip hesabı, bağlanan her MCP sunucusunun adresi ve her bağlantının sunduğu kimlik bilgisi.

Bir kaynağın tuttuğu kimlik bilgisi değeri, kaldırılması istenmedikçe yazıldığı gibi taşınır. Bir içe aktarıcı, kaynağındaki kimlik bilgisi taşıyabilecek her değeri, her biri tek bir sınıftan olmak üzere konumlandırır: biçimin kimlik bilgisi olarak işaretlediği şey, bir MCP sunucusunun yapılandırmasının bir üyesi veya biçimin kimlik bilgisi değil olarak işaretlediği ama yine de bir tane taşıyabilecek bir girdi, örneğin bir isteğin başlıkları. Varsayılan olarak hiçbiri boş yazılmaz: bir şey tutan her değer yazıldığı gibi taşınır — platformun taşıdığı akışta veya uygulamada ya da taslak Release’te — ve bir credential-carried uyarısında, asla değeriyle değil, bulunduğu yerle — düğümü, sunucusu, servisi veya ajanı ve alanıyla — ve onu boş yazan ayar değeriyle birlikte adlandırılır. empty_credentials ayarı kaldırmayı her seferinde bir sınıf olmak üzere açar: marked, bir biçimin kimlik bilgisi olarak işaretlediğini ve bir MCP sunucusunun yapılandırmasının her üyesini boş yazar; all ise kimlik bilgisi değil olarak işaretlenen girdileri de boş yazar; boş yazılan her değer credential-emptied ile bildirilir. Taslağın, bir akışın bağlantısına erişmesi için yazdığı şey bağlantı kurulumudur ve ayar ne derse desin yazılır; taslaktaki bir bağlantı hiçbir kimlik bilgisi taşımaz: her bağlantının sunduğu kimlik bilgisini Release ekler. Bir kaynağın yalnızca işaret ettiği bir dosya, örneğin bir ortam dosyası, okunduğu durumda yalnızca değişkenlerinin adları için okunur ve düğüm düğüm oluşturulan bir taslak hiçbir değer okumaz. Bir içe aktarıcının konumlandırdığı yerlerin dışında kalan şeyler — özel bir bileşenin kodu, bir istem — Akışın tuttuğu kimlik bilgisi değerleri bölümünün açıkladığı gibi, bir taslağı paylaşmadan önce yazarın gözden geçirmesi gereken şeylerdir.

Komut, editör ve asistan tek bir içe aktarma çalıştırır. aggrega import <file or directory> içe aktarmayı terminalden çalıştırır; editör aynı işlemi oturumunun aggrega/import isteği aracılığıyla, bir yapay zekâ asistanı ise aggrega mcp’nin import aracı aracılığıyla çalıştırır. Üçü de içe aktarıcıyı, çalışma alanının kataloğunun barındırdığı içe aktarıcılar ve derleyicinin çekirdek içe aktarıcıları arasından aynı şekilde seçer: biçimi duyuran birini adlandırdığı durumda bir plugins.importer eklentisinin adlandırdığı içe aktarıcı, aksi hâlde biçimi duyuran tek içe aktarıcının en yüksek sürümü — bir biçim için iki farklı adda içe aktarıcı bulunup hiçbiri eklenmemişse içe aktarma, ikisini de adlandırarak durur; bu, Which importer turns a source into drafts bölümünde açıklanır. Üçü de eşleme kararlarını taslakların yanında raporlar. Komut, eşlenen her düğüm için standart hataya bir satır yazar; bu satır onun için seçilen Component’i veya taslağı, başvurulup başvurulmadığını ya da taslağının oluşturulup oluşturulmadığını, eşleşme katmanını ve içe aktarıcının bir adayı tarttığı durumda en iyi adayın puanını belirtir; editör aynı satırları gösterir, editör oturumunun sonucu ve asistanın yanıtı ise her kararı eksiksiz taşır. Böylece bir yazar, içe aktarmanın nerede tahmin yürüttüğünü, onu hangi yüzey çalıştırmış olursa olsun, taslakları açmadan görür. --format, tanıma yerine kaynak biçimini açıkça adlandırır — örneğin langflow, flowise, n8n, mcp, compose, dify, crewai, langgraph, google-adk veya agent-framework. Komut, içe aktarmanın ürettiği varlıkları ve iskele dosyalarını çalışma alanı kökünün ya da --output-dir’in adlandırdığı dizinin altına yerleştirir; --dry-run, yazma dışında komutun yaptığı her şeyi yapar, taslak dosyaları içerik olarak geri verir ve her birinin hangi dosya için olduğunu belirtir; böylece bir yazar, çalışma ağacına herhangi bir şey işlemeden önce iskeleyi gözden geçirebilir.

Çekirdek içe aktarıcılar. Derleyicinin sunduğu çekirdek içe aktarıcılar, her biri için bir içe aktarıcı olmak üzere şu biçimleri okur:

  • Langflow — Langflow’dan dışa aktarılmış bir akış; akışı taşıyan standart kütüphanenin Langflow platformu olarak taslağı oluşturulur ve akışın bir soketin aldığı her parçası o sokete bağlanır.
  • Flowise — Flowise’dan dışa aktarılmış bir chatflow veya agentflow; onu taşıyan standart kütüphanenin Flowise platformu olarak taslağı oluşturulur ve bir soketin aldığı her parçası o sokete bağlanır.
  • n8n — n8n’den dışa aktarılmış bir iş akışı; onu taşıyan standart kütüphanenin n8n platformu olarak taslağı oluşturulur ve bir soketin aldığı her parçası o sokete bağlanır.
  • Dify — Dify’dan dışa aktarılmış bir uygulama; uygulamayı taşıyan ve standart kütüphanenin bir araya getirdiği Dify kurulumu olarak taslağı oluşturulur; adlandırdığı modeller, araçlar ve bilgi tabanları Dify içinde yapılandırılmış olarak raporlanır.
  • MCP — bir MCP istemcisinin yapılandırması veya bir MCP kayıt defteri sunucu açıklaması; her sunucu standart kütüphanenin MCP aracının bir örneği olarak taslağa dönüştürülür ve her sunucunun komut satırını, adresini veya imajını taşıyan bir Release oluşturulur.
  • Compose — bir altyapı biçimi; bir Compose uygulamasının her hizmeti, imajının eşleştiği katalog Component’i olarak — içe aktarıcının taşıdığı ve derlendiğinde standart kataloğun Compose Recipes ve Components’inden üretilen bir tablo aracılığıyla — ya da imajını çalıştıran genel bir sunucu olarak taslağa dönüştürülür; her genel sunucunun imajını ve portunu ve yorumlarda her hizmetin bildirdiği portları, birimleri ve ortamı taşıyan bir Release oluşturulur.
  • CrewAI — bir CrewAI projesinin yapılandırma dosyalarında bildirdiği ajanlar; her biri rolünü, hedefini ve geçmiş öyküsünü taşıyan ve adlandırdığı modele bağlanan standart kütüphanenin CrewAI ajanı olarak taslağa dönüştürülür; projenin görevleri ve araçları programına ait olarak raporlanır, programın kendisi hiçbir zaman okunmaz ve onu çalıştıran imajı operatörün adlandırmasına bırakan bir Release oluşturulur.
  • LangGraph — bir LangGraph uygulamasının yapılandırmasının bildirdiği grafikler; her biri grafiğinin içe aktarma yolunu taşıyan ve checkpointer’ının durumu tuttuğu veri deposuna bağlanan standart kütüphanenin LangGraph ajanı olarak taslağa dönüştürülür; yapılandırmanın bildirdiği ortamı bir yorumda belirten bir Release oluşturulur ve grafiklerin kodu hiçbir zaman okunmaz.
  • Google ADK — bir Google ADK uygulamasının ajan yapılandırmalarının bildirdiği ajan ağaçları; her biri, ADK’nin o modelin isteklerini Gemini API’ye gönderdiği durumda adlandırdığı modele bağlanan standart kütüphanenin ADK ajanı olarak taslağa dönüştürülür; başka herhangi bir yolla — örneğin bir LiteLLM model dizesi üzerinden — erişilen bir model bir yorumda adlandırılır ve bağlantısı yazara bırakılır; uygulamayı çalıştıran imajı operatörün adlandırmasına bırakan bir Release oluşturulur ve uygulamanın kodu hiçbir zaman okunmaz.
  • Agent Framework — bir Agent Framework bildirimsel ajanı; adlandırdığı OpenAI modeline bağlanan standart kütüphanenin Agent Framework ajanı olarak taslağa dönüştürülür; adlandırdığı her MCP sunucusu, modelin sağlayıcısı ona barındırılan bir araç olarak eriştiği için yorumlara yazılır; modelin uç noktasını ve bir yorumda her sunucunun adresini taşıyan bir Release oluşturulur ve uygulamanın kodu hiçbir zaman okunmaz.

Bunlar diğerleri gibi içe aktarıcı eklentilerdir — biçime özgü eşleme zekâsı çekirdekte değil, onlarda bulunur — derleyicinin kaynaklarından derlenir ve her derleyici sürümüyle o sürümün numarasıyla yayımlanır. Hiçbiri ikili dosyaya derlenmez: ikili dosya her birinin Plugin varlığını ve kabul ettiği tek modülün özetini taşır; böylece her biri, hiçbir katalog girdisi olmadan her çalışma alanında kendi biçimine hizmet eder. Makinenin barındırmadığı bir içe aktarıcıya ihtiyaç duyan ilk içe aktarma, onu çalışma alanının varsayılan kayıt defterinden getirir, o özete bağlı tutar, bir çekme işleminin getirdiği bir eklentiyi doğruladığı gibi doğrular — o kayıt defterinin güven politikası altındaki imzasını ve kullandığı ana makine işlevlerini — ve çalışma alanının içerik önbelleğinde saklar; sonraki her içe aktarma onu oradan, bunun için ağa erişmeden okur. Bir içe aktarma hiçbir içe aktarıcıyı sabitlemez: onun için başka hiçbir şey yazılmaz — kilit dosyası girdisi de güvenilen eklentiler kaydı da — ve hiçbir çekme onu önbelleğe almaz, hiçbir derleme onu okumaz. Doğrulanamayan bir modül reddedilir ve hiçbir şey saklanmaz. Modülün getirilemediği durumda — çalışma alanı çevrimdışıysa, kayıt defterine erişilemiyorsa veya kayıt defteri onu barındırmıyorsa — içe aktarma; içe aktarıcıyı, sürümünü ve modülünü makineye neyin koyacağını belirterek durur. Seçim çalışma alanında kalır: kataloğunun bu biçimlerden biri için başka bir ad altında barındırdığı bir içe aktarıcı, bir plugins.importer eklentisinin onu adlandırdığı yerde çalışır; bir çekirdek içe aktarıcıyla aynı ad ve sürümdeki bir içe aktarıcı ise onun yerine çalışır.

Bir kataloğu tohumlamak ve büyütmek

Bir kataloğun sıfırdan oluşturulması gerekmez. Yeni bir ortam için Recipes ve plugin’leri tohumlama işinin çoğu, her ikili dosyayı elle yazmak yerine iskele kurma ve yeniden kullanımdır.

Yabancı bir kaynağı taslak yazım dosyalarına içe aktarmak. aggrega import <file or directory> bildirime dayalı bir ajan tanımı kaynağını — bir Langflow veya Flowise akışını, bir n8n iş akışını ya da bir MCP istemcisinin yapılandırmasını veya kayıt defteri sunucu açıklamasını — bir Compose uygulamasını, bir Dify uygulamasını, bir CrewAI projesinin bildirdiği ajanları, bir LangGraph uygulamasının yapılandırmasının bildirdiği grafları, bir Google ADK uygulamasının ajan yapılandırmalarının bildirdiği ajanları ya da bir Agent Framework bildirime dayalı ajanını okur ve bir yazarın gözden geçirip tamamlaması için ilk taslak Aggregate ve Component YAML’ını, MCP, Compose, CrewAI, LangGraph, Google ADK veya Agent Framework kaynağından ise bir taslak Release iskeletini oluşturur; böylece bir ekip elindekini elle yeniden yazmak yerine ileri taşır. Bir akışın her düğümü ve bir Compose uygulamasının her hizmeti için, çalışma alanının kendi kataloğunun Components’ini — standart kütüphaneninkiler kadar bir kurumsal kataloğunkileri de — deterministik, model kullanmayan bir güven modeliyle puanlar ve kararı — tarttığı adayları, atadığı katmanı ve yaptığı seçimi — gözden geçirilebilir ipuçları olarak kaydeder; bunları komut, düzenleyici ve asistan bildirir; yüksek güvenli bir eşleşme, operatör bunu seçtiğinde bir katalog referansı olarak yazılabilir, ancak her zaman sessiz bir yeniden yazım olarak değil, yazarın onayladığı açık, geri alınabilir bir öneri olarak. Bir kataloğun kazandığı her Component, bir sonraki içe aktarmanın tarttığı bir adaydır. Biçime özgü eşleme zekâsı bir importer plugin’inde bulunur: derleyicinin kendi Langflow, Flowise, n8n, MCP, Compose, Dify, CrewAI, LangGraph, Google ADK ve Agent Framework importer’ları bu biçimlere her çalışma alanında hizmet eder, ilk kullanımda getirilip doğrulanır; bir katalog ise bir biçimi duyuran bir importer plugin’ini barındırarak o biçimi ekler. Bir dizin kaynağı, importer’ının bildirdiği dosya desenleri üzerinden okunur; Langflow, Flowise, n8n, Dify ve Agent Framework importer’ları hiçbir desen bildirmez ve her biri dışa aktarılmış tek bir dosya veya bildirime dayalı tek bir ajan okur; MCP importer’ı ise bir dizinin barındırdığı istemci yapılandırmalarını, Compose importer’ı dizinin Compose dosyalarını Compose’un birleştirdiği şekilde birleştirerek, CrewAI importer’ı bir projenin bildirimlerini, asla programını değil, LangGraph importer’ı bir uygulamanın yapılandırmasını, asla kodunu veya bir ortam dosyasını değil — ortam dosyasının adlarını yalnızca eki ona dosyayı verdiğinde okur — ve Google ADK importer’ı bir uygulamanın kök ajan yapılandırmasını, asla kodunu veya ortam dosyasını değil, alt ajanlarının yapılandırmalarını ise eki bunları ona verdiğinde okur — bu, ADK’nın deneysel olduğunu belirttiği bir yapılandırmadır; bu yapılandırmanın ajanları varsayılan olarak bir Gemini modeli kullanır ve diğer sağlayıcıların modellerine ADK’nın kendi sınıfları üzerinden adlarıyla ya da bir LiteLLM model dizesi üzerinden ulaşır.

Plugin işinin çoğu derlenmiş kod değil, şablondur. Özelliklerin büyük bir kısmı yalnızca statik bir sidecar, ortam değişkeni veya etiket enjekte eder — koşullu mantık içermeyen düz bir JSONPatch. with girdisi olarak bildirime dayalı bir JSONPatch şablonu alacak şekilde bir kez yazılmış tek bir yapılandırılabilir patcher plugin’i, bu yaygın durumu özellik başına benzersiz derlenmiş bir ikili dosya olmadan karşılayabilir: yazar bir şablon yazar ve birçok CRD tarzı hedef için bir valuesMapping şablonu (çoğu zaman bir MappingLibrary girdisindeki paylaşılan parçalara başvuran) tek başına yeterlidir. Amaca özel yazılmış PDK plugin’leri gerçekten koşullu olan geri kalan kısım içindir.

Yerleşik araçlara başvurmak. Yeni plugin mantığı yazarken yazarlar, yerleşik açık kaynak araçların herkese açık belgelenmiş çıktı şekillerine — bu araçların ürettiği bilinen CRD’lerin, yamaların veya şablonların yapısına — yeni bir plugin’in üretmesi gereken hedef şekil için referans olarak başvurabilir; bunu yaparken her projenin lisansına saygı gösterirler. Sidecar enjeksiyon webhook’ları, üst düzey yapı kütüphaneleri, operatör CRD üreticileri ve trait veya kompozisyon katalogları, karşılaştırılabilir bir FeatureRecipe veya plugin’in üretmesi gerekene yakından karşılık gelen çıktı yapıları yayımlar. Amaç, herhangi bir projenin uygulamasını kopyalamak değil, iyi anlaşılmış bir çıktı sözleşmesiyle eşleşmektir.