İçeriğe geç
AggregaAggrega
Dil seçin: Türkçe
Bu sayfa makine çevirisiyle çevrilmiştir. İngilizce orijinalini okuyun.

Day-2 yaşam döngüleri

Day-2 yaşam döngüleri ve zamansal yürütme

Yetenekten bağımsız, önceden derleyen (Ahead-of-Time, AOT) bir derleyici, doğası gereği bildirimsel niyet (Day-1) ile operasyonel gerçeklik (Day-2) arasında bir boşluk yaratır. Bulut tamamen deterministik değildir, dağıtım zamansal sıralama gerektirir ve geliştiricilerin bakım görevleri için zorunlu (imperatif) tetikleyicilere ihtiyacı vardır.

Aggrega bu boşlukları belirli mimari polyfill’ler ve GitOps’a özgü yönlendirme aracılığıyla yapısal olarak kapatır; böylece üretilen yapılandırmalar, çekirdek derleyicinin saflığından ödün vermeden bu operasyonel ihtiyaçları karşılar.

1. DAG yürütme modeli (zamansal sıralama)

Sorun: Altyapı dağıtımı, zamanın yönlü döngüsüz grafiğidir (DAG). Bir veritabanı geçişi task’ının, web server’ı açılmadan önce tamamlanana kadar çalışması gerekir. Ancak AOT derleyicileri statik YAML veya Terraform’dan oluşan düz klasörler üretir. Bu düz klasörleri bir GitOps denetleyicisine (ArgoCD gibi) verirseniz, her şeyi aynı anda uygular ve web sunucusu veritabanını beklerken çökme döngüsüne girer.

Çözüm: Release’te sınır başına syncWave Geliştiricinin Aggregate’i olduğu gibi bırakılır. Sıralama fiziksel bir operasyonel gerçeklik olduğundan, yalnızca Alan 4’te (Release) yönetilir. Release’teki her sınır isteğe bağlı bir syncWave: <integer> alanı taşır; bu alan platform operatörünün dağıtıma alma sırasını sınır düzeyinde açıkça kademelendirmesine olanak tanır.

apiVersion: aggrega.ai/v1beta1
kind: Release
metadata:
name: sequenced-release
version: 1.0.0
environment: production
spec:
aggregate: my-app
manifest: prod-manifest
boundaries:
infra:
syncWave: 0
components:
core-vpc: {}
postgres-db: {}
migrations:
syncWave: 1
components:
db-migration-task: {}
apps:
syncWave: 2
components:
web-server: {}
support-agent: {}

Dalga değeri semantiği:

  • Dalga işaretli bir tamsayıdır; varsayılan değer 0’dır. Negatif değerler her şeyden önce çalışır (CRD’ler, ad alanları, RBAC); büyük değerler küçük değerlerden sonra çalışır. Operatörler değerleri kendi dağıtım topolojilerine uyacak şekilde belirler.
  • Bir sınırın doğrudan içerdiği her bileşen örneği, sınırın dalga değerini kendi IR düğümüne devralır. Yazım katmanında bileşen başına geçersiz kılma yoktur — tek bir sınır içindeki, sağlayıcıya özgü kaynak başına sıralama sağlayıcının sorumluluğundadır.
  • İç içe sınırlar örtük olarak devralmaz. syncWave bildirmeyen iç içe bir sınır, dış sınırın bildiriminden bağımsız olarak varsayılan 0 değerini alır. “outer’ın tamamı, inner alt sınırı dahil, dalga 1’dir” isteyen operatörler her ikisinde de syncWave: 1 bildirir.

Derleyicinin etkisi: Derleyici, her boundary’nin wave değerini o boundary’deki işlenmiş manifestlere yayar. Providers yerel sıralama ilkellerini üretir:

  • Kubernetes (ArgoCD/Flux) için: helm sağlayıcısı, işlenmiş her manifestte argocd.argoproj.io/sync-wave: "<N>"’yi bir metadata.annotations girdisi olarak üretir; chart’ın Helm hook’u olarak işaretlediği bir kaynak ise Helm hook’larının yerel sıralaması için ayrıca helm.sh/hook-weight: "<N>" alır. helm-chart sağlayıcısı ek açıklamayı yalnızca bir Recipe’nin artifacts: aracılığıyla chart’a eklediği şablon dosyalarına üretir; chart’ın kendi şablonlarını değiştirmeden kopyalar, bu nedenle onlar wave taşımaz.
  • Compose için: compose sağlayıcısı sıralamayı, bir sınırın işlendiği dosyanın servisleri arasında depends_on olarak ifade eder; hedef bir healthcheck bildiriyorsa hedefin sağlık durumuna, bildirmiyorsa başlatılmasına bağlanır. depends_on tek bir dosya içindeki bir servisi adlandırır, bu nedenle iki compose dosyası arasındaki sıralama ifade edilemez; operatörler ayrı compose projelerini docker compose up çağrısı katmanında sıralar.
  • CloudFormation için: cloudformation sağlayıcısı sıralamayı, bir dağıtım grubunun içinde birleştirildiği yığın şablonunun kaynakları arasında DependsOn olarak ifade eder; her kaynak hemen önceki dolu dalganın kaynaklarını adlandırır ve hedef geri kalanları zincirler. Öznitelik, oluşturma sırasının yanı sıra silme sırasını da tersten belirler; hiçbir hazır olma koşulu ifade etmez, çünkü bir şablonun bir kaynağın hizmete hazır olması diye bir kavramı yoktur. DependsOn tek bir şablon içindeki bir kaynağı adlandırır, bu nedenle iki yığın arasındaki sıralama ifade edilemez; operatörler ayrı yığınları dağıtım katmanında sıralar.
  • Terraform için: terraform sağlayıcısı sıralamayı, bir sınırın birleştirildiği kök yapılandırmanın module blokları arasında depends_on olarak ifade eder; her modül hemen önceki dolu dalganın modüllerini adlandırır, gerisini Terraform zincirler. Terraform’un gerçekleştirdiği eylemleri sıralar ve hiçbir hazır olma koşulu ifade etmez, çünkü bir yapılandırmada bir kaynağın hizmet verebilir olması kavramı yoktur. depends_on tek bir yapılandırma içindeki bir modülü adlandırır, bu nedenle iki kök yapılandırma arasındaki sıralama ifade edilemez; bunları sıralamak operatörün işidir.

Aggrega’ya özgü aggrega.ai/sync-wave: "<N>" anahtarı, gözlemlenebilirlik ve köken amacıyla ArgoCD ek açıklamasının yanında sunulur — helm çıktısında ve bir Recipe’nin bir helm-chart chart’ına eklediği şablon dosyalarında bir ek açıklama olarak, compose’da bir servis etiketi olarak, her terraform modülünde köken yorumunun bir satırı olarak ve her cloudformation kaynağının Metadata."aggrega.ai/provenance" altında — GitOps denetleyicilerinin tükettiği ise ArgoCD ek açıklamasıdır.

Dalga yazım birimi ve dağıtılabilir birim

Sınır, dalga yazım birimidir. Dağıtılabilir birim ise birleştirme yoludur — derleyicinin ürettiği ve bir CI/CD işlem hattının üzerinde orkestrasyon yaptığı diskteki çıktı. Varsayılan olarak bir sınır bir birleştirme yoluna karşılık gelir: her sınırın bileşenleri boundaries/<boundary-name>/<provider>/ altına üretilir ve helm install / docker compose up bu yol üzerinde çalışır.

Operatörler bu 1:1 eşlemeyi daraltabilir. Sınırlar, directory: (ve subDirectory:) yol şablonu alanları bildirebilir; bu alanlar sınırlar arasında paylaşıldığında, o sınırların bileşenlerini paylaşılan yolda tek bir birleştirilmiş çıktıya yönlendirir. directory: "deploy/cluster" bildiren iki sınır, her ikisinin bileşenlerini içeren tek bir birleştirilmiş çıktı üretir — dağıtılabilir birim sınırın kimliği değil, birleştirme yolu olur.

Tek bir birleştirilmiş çıktı içinde karışık dalgalı manifestler olağandır ve desteklenir. A sınırı syncWave: 1, B sınırı syncWave: 2 bildirdiğinde ve ikisi de directory: "deploy/cluster"’ı paylaştığında, ortaya çıkan dağıtılabilir birim her iki sınırın bileşenlerini içerir; her manifest kendi kaynak sınırının dalga ek açıklamasını taşır. Çalışma zamanı araçları kaynak başına ek açıklamaları okur ve birleştirilmiş dağıtım birimi içinde sıralar — ArgoCD’nin Application başına senkronizasyon bağlamı dalga 1 manifestlerini işler, Healthy olmalarını bekler, ardından dalga 2’yi işler; Helm’in hook sıralaması helm.sh/hook-weight’i hook kaynağı başına okur. Bu, standart ArgoCD kalıbıdır: kaynak başına üretim, araçlar arası tüketicilerin tam olarak beklediği girdidir.

Application’lar arası sıralama (bir operatör ayrı birleştirilmiş çıktılar üzerinde birden çok ArgoCD Application’ı çalıştırdığında) operatör düzeyinde CI yapılandırmasıdır — Aggrega yapıtları üretir; operatör kendi ArgoCD Application’larını app-of-apps veya Progressive Sync aracılığıyla bunların etrafında bağlar. Aggrega’nın kaynak başına ek açıklama kalıbı, araçlar arası her tüketicinin beklediği standart girdi biçimidir.

2. Dinamik adresleme polyfill’i

Sorun: Bulut, oluşturma anında deterministik değildir. AWS RDS örnekleri veya S3 kovaları gibi kaynaklar, rastgele URL karmalarını ancak fiziksel olarak sağlandıktan sonra üretir. AOT derleyicisi yapılandırmayı bulut herhangi bir şeyi sağlamadan önce ürettiği için, derleyicinin veritabanının gerçek URL’sini bir konteynerin ortam değişkenine enjekte etmesi fiziksel olarak imkânsızdır.

Çözüm: Kimlik bilgisi Features’ı aracılığıyla deterministik işaretçiler Aggrega bunu mevcut kimlik bilgisi Features’ından yararlanarak çözer ve “deterministik” tanımını gerçek bir IP adresinden deterministik bir işaretçiye kaydırır. Üretilen yapılandırma URL’yi iletmez; URL’nin bulunacağı bir Cloud Vault’un yolunu iletir.

  • Örnek 1: Çıktı üretimi (Terraform RDS) Veritabanı için Ops Recipe’i AWS RDS örneğini oluşturur. Önemli olan, Recipe’in yeni üretilen bu dinamik URL’yi deterministik olarak adlandırılmış bir yolda (ör. /aggrega/prod/db-url) AWS Systems Manager (SSM) Parameter Store’a yerel olarak yazacak şekilde yazılmış olmasıdır.
  • Örnek 2: Girdi enjeksiyonu (Kubernetes uygulaması) Geliştirici, core/referenced-secret kimlik bilgisi Feature’ını worker’a, onun Component’inin bildirdiği bir yuvada, origin deterministik işaretçi dizesine ("/aggrega/prod/db-url") ayarlanmış olarak ekler. Bir Kubernetes hedefinde Manifest bu eki helm/k8s-external-secret’e bağlar; bu, kümenin gizli bilgi deposu operatöründen o girdiyi bir Secret’a getirmesini isteyen bir Kubernetes ExternalSecret’ı işler ve Secret’ın adını ve veri anahtarını yayımlar; worker’ın Recipe’si bunları konteynerinin attachments:’ı aracılığıyla okur ve valueFrom: secretKeyRef’e eşlenen bir Pod ortam değişkeni işler (bkz. Bir kimlik bilgisi bir konteynere nasıl ulaşır). Derleyici işaretçi dizesini iletir ve URL’yi asla okumaz.

Çalışma zamanında Terraform veritabanını sağlar ve URL’yi kasaya kaydeder. Konteyner açılır, kasadan uzlaştırılan Secret’ı okur ve bağlanır. AOT derleyicisi ilişkileri, gerçek IP adresine hiç ihtiyaç duymadan kararlı işaretçi dizeleri aracılığıyla üretmiştir.

3. Zorunlu (imperatif) eylemler (yürütülebilir devir)

Sorun: Bildirimsel durum Day-1 sağlaması için mükemmeldir, ancak geliştiricilerin zorunlu eylemler çalıştırması gerekir: “Hemen şimdi bir veritabanı yedeği al.” Kesin olarak bildirimsel bir GitOps işlem hattının statik bir betiği yeniden tetiklemek için yerel bir mekanizması yoktur.

Çözüm: Uykudaki görevler ve hedefin kendi komutu Aggrega bunu katı AOT saflığını koruyarak çözer. Başlatılmadan dağıtılan bir görev için yapılandırma üretir ve her çalıştırma, hedef üzerinde hedefin kendi komutuyla başlatılır.

  1. Geliştirici niyeti: Geliştirici betiği Aggregate içinde bir task olarak bildirir ve isteğe bağlı olarak çalıştırılmasını isteyen bir Feature ekler (ör. core/manual-trigger). İsteğe bağlı çalıştırılmak görevin ne olduğunun bir parçasıdır, bu yüzden onu geliştirici ekler; tüm girdileri operasyonel olan bir Feature ise bunun yerine operasyon ekibi tarafından Release içinde eklenir.
  2. Uykudaki biçim: Görevin her hedefteki kendi Recipe’i eklemeyi okur ve görevi bir çalıştırma başlatmadan dağıtılan bir biçimde render eder. Kubernetes’te görev, dağıtılır dağıtılmaz çalışacak Job yerine, suspend: true ile bekletilen ve hiç gelmeyecek bir tarihi belirten bir zamanlamaya sahip bir CronJob’dur. Docker Compose’da, Compose’un çıktıktan sonra yeniden başlatmadığı görevin hizmeti manual profilini taşır; böylece docker compose up onu durmuş halde bırakır. Amazon ECS’de, Terraform ya da CloudFormation aracılığıyla, görev tanımı onu başlatacak bir zamanlama olmadan tek başına dağıtılır. Manifest’in bu ekleme için bağladığı FeatureRecipe hiçbir hedefte kendi dosyasını eklemez: değişiklik görevin kendi çıktısındadır.
  3. Devir: Derleyici hiçbir kümeye ulaşmaz ve hiçbir bulut API’sini çağırmaz; derleme hiçbir çalıştırma başlatmaz ve hiçbir betik yazmaz. Her çalıştırma, operatör tarafından hedefin kendi komutuyla başlatılır: Kubernetes’te kubectl create job <run-name> --from=cronjob/<cronjob>, Docker Compose’da docker compose run --rm <service> ve Amazon ECS’de aws ecs run-task; bu komuta Release’in görevin infra.overrides alanı altında ayarladığı küme, görev tanımı ve ağ yapılandırması verilir. Yapılandırma üretimi ile çalışma zamanı yürütmesi ayrı kalır.

(Not: Kubernetes ve Amazon ECS’de zamanlama taşıyan bir görev, ekleme olsun ya da olmasın bu zamanlamaya göre çalışır ve aynı komut zamanlanmış çalıştırmalar arasında ek bir çalıştırma başlatır; zamanlayıcısı olmayan Docker Compose’da ise görevin Recipe’i zamanlamayı reddeder. Uygulamalı örnek task-run-on-demand, tek bir Aggregate’i Kubernetes, Docker Compose, Terraform ve CloudFormation için derler ve her birinde render edilen çıktıyı ve bir çalıştırmayı başlatan komutu gösterir.)

4. Ön analiz: Çalışma alanı hook’u (platform RBAC ve kotaları)

Sorun: Bazı değişiklikler pahalı veya üretim açısından kritik altyapı sağlar — örneğin büyük bir GPU kümesi — ve incelenmeden GitOps işlem hattına girmemelidir. Hangi katkıda bulunanların hangi değişiklikleri hangi ortamlara taşıyabileceği kurumsal bir politika kararıdır; derleyici bunu sabit kodlamamalıdır.

Çözüm: Saf bir AOT derleyicisi, derlemeyi kimin çalıştırdığını anlamak için Active Directory’yi sorgulayamaz veya bulut kimlik bilgilerini getiremez. CI/CD daha çalışmadan yetkisiz üretimi önlemek için mimari açık bağlam enjeksiyonuna dayanır.

aggrega build bir CI/CD çalıştırıcısı tarafından çağrıldığında, işlem hattı yürütme bağlamını --config ile ilettiği bir yapılandırma dosyasına, onu değerlendiren yönetişim ekinin with.settings’i olarak yazar (ör. approval: standard). Dosya eklerini governance_append altında listeler; böylece bu ekler, çalışma alanının kendi yapılandırmasının eklediği yönetişim eklentileri tarafından değiştirilmek yerine onlara eklenir. ir-verdict rolündeki bir politika bu ayarları input.settings olarak okur. Politika Release’i değil birleştirilmiş grafiği alır; bu nedenle Release’in ortamı ona bir etiket olarak ulaşır: label-transform rolündeki bir politika input.compilation_context.environment’ı okur ve her düğümü onunla etiketler. Karar ikisini karşılaştırır ve uyuşmadıklarında derlemeyi durdurur — burada, ayarları approval: platform-approved taşımayan bir üretim derlemesi:

# ci-governance.yaml — written by the CI/CD runner, passed as `aggrega build --config ci-governance.yaml`
plugins:
governance_append:
- uri: governance/rego:<version>
role: label-transform
with:
sources:
- policies/environment.rego
- uri: governance/rego:<version>
role: ir-verdict
with:
sources:
- policies/approval.rego
settings:
approval: standard
# policies/environment.rego — evaluated by the governance label-transform role, during topology construction
package acme.context
import rego.v1
labels contains {"node": id, "key": "acme.com/environment", "value": input.compilation_context.environment} if {
some id, _ in input.graph.nodes
}
# policies/approval.rego — evaluated by the governance ir-verdict role over the assembled graph
package acme.approval
import rego.v1
approved if input.settings.approval == "platform-approved"
deny contains msg if {
not approved
some node in input.graph.spec.nodes
node.labels["acme.com/environment"] == "production"
msg := "a production build needs the approval platform-approved in the pipeline's governance settings."
}

Ayarları hiç onay taşımayan bir çalıştırma da reddedilir, çünkü kural farklı bir onayın bulunup bulunmadığını değil, o onayın bulunup bulunmadığını sorar. Bu, RBAC’yi derleyicinin yerel mantığından yalıtır ve derleyicinin yalnızca sağlanan verilerin deterministik bir değerlendiricisi olarak davranmasını sağlar.

5. Shift-left FinOps (politikalar aracılığıyla maliyet tahmini)

Sorun: Kazara yapılan yanlış yapılandırmalar (ör. workers: 500 istemek) finansal güvenlik önlemlerini aşabilir ve büyük bulut maliyet aşımlarını tetikleyebilir.

Çözüm (kurumsal Wasm politikaları): IR grafiği topolojinin tamamını, Release de fiziksel eşlemeyi (.infra) içerdiğinden, kurumlar sabit kodlanmış bir derleyici özelliğine ihtiyaç duymadan, üretimden önce bir Release’in dağıttığı şeyin tam maliyetini değerlendirebilir. Kurumlar yalnızca özel bir FinOps WebAssembly eklentisi yazar ve bunu bir karar rolünde yönetişim soketine ekler. Bu özel eklenti .infra yüklerini okuyabilir, tahmini aylık maliyeti hesaplayabilir ve hesaplanan maliyet kurumun dahili olarak tanımlanmış bütçe sınırlarını aşarsa derlemeyi durdurabilir.

6. “Brownfield” içe aktarma yaşam döngüsü

Sorun: Kurumların altyapısının büyük bölümü zaten çalışmaktadır. Aggrega bir derlemeyi bir referans iş yükü aracılığıyla yönetilmeyen altyapıya bağlamak üzere tasarlanmış olsa da (doğrudan geçişli ağ; bkz. referans iş yükleri), mevcut bir Oracle veritabanını Aggrega’nın ürettiği Terraform durumuna taşımak, genellikle orkestratörlerin veritabanını yeniden oluşturmaya çalışmasına ve mevcut verileri yok etmesine yol açar.

Çözüm (planlanıyor): İçe aktarma yaşam döngüsünü yönetmek için bir core/resource-adoption Feature’ı planlanmaktadır.

Bir geliştirici mevcut veritabanını kendi Aggregate’inde modellediğinde ve resource-adoption özelliğini sıralı olarak yürütülen bir işlem hattında eklediğinde, Wasm işleme eklentisi temel Ops Recipe yükünü değerlendirecek şekilde tasarlanmıştır. Eklenti, standart oluşturma yapılandırmalarını üretmek yerine hedef platformun açık benimseme sözdizimini çıktı olarak verecek şekilde tasarlanmıştır (ör. Terraform import {} blokları veya Crossplane ObserveOnly yönetim politikaları içeren bir JSONPatch döndürerek). Bu, kurumların eski mimariyi kesinti olmadan GitOps kontrol düzlemine dahil eden yapılandırmaları güvenle üretmesine olanak tanır.

7. Ops için en iyi uygulamalar ve deterministik adlandırma

Çekirdek derleyici düz IR grafiğinde kararlı, dahili düğüm kimliklerine (ör. support-db) dayanırken, fiziksel bulut sağlayıcıları (AWS, Azure ve GCP gibi) fiziksel altyapı için çoğunlukla genel olarak benzersiz dizeler gerektirir (ör. S3 kova adları, IAM rol adları veya API Gateway alan adları).

Bir Platform Ops mühendisi temel şablonunda fiziksel bir adı sabit kodlarsa (ör. bucket_name: "enterprise-data-bucket"), üretilen yapıtlar ilk seferde sorunsuz biçimde uygulanır. Ancak bir geliştirici ikinci bir ortam dağıtırsa (ör. staging ve prod), bulut sağlayıcısı ad çakışması nedeniyle ikinci ortamın kaynaklarını çalışma zamanında reddeder.

Deterministik çıktı kuralı (GitOps güvenliği): GitOps denetleyicileri (ArgoCD, Flux) işlenmiş yapıtlarda bayt düzeyinde fark tespiti yaptığından, derleyici özdeş girdilerin bayt bayt özdeş çıktılar üretmesini garanti eder. Şablon bağlamından akan eşlemeler (.context.inject.env, .values, .infra ve çalışma zamanı görünümünün geri kalanı), yazarın ekleme sırasını veri katmanı boyunca koruyan sıralı eşleme yapılarına dayanır ve şablon sınırı tek istisnadır: bu eşlemeler üzerinde {{ range }}, Go şablonlarında olduğu gibi yazarın sırasıyla değil, alfabetik anahtar sırasıyla yinelenir. Ops mühendisleri, aynı girdinin çalıştırmaları arasında bu yineleme sırasının deterministik olduğuna güvenebilir; sıranın anlam taşıdığı yerlerde sıra, bir eşlemeden geri çıkarılmak yerine bir liste olarak yazılır. Ancak Sprig keys işlevi Go eşleme yineleme sırasını döndürür (bu sıra dil tasarımı gereği deterministik değildir); keys çıktısından deterministik bir anahtar dizisi oluşturan şablonların determinizmi geri kazanmak için çıktıyı sortAlpha’dan geçirmesi gerekir (ör. {{ keys .values | sortAlpha }}).

Ops Recipes için altın kural (Helm kalıbı): Platform Ops mühendisleri fiziksel bulut kaynak adlarını asla sabit kodlamamalıdır. Bunun yerine, şablon değerlendirme aşamasında Aggrega dağıtım bağlamını birleştirerek deterministik olarak benzersiz adlar oluşturmalıdır. Bu bir determinizm kuralı değil, yeniden kullanılabilirlik ve çakışma güvenliği kuralıdır — sabit kodlanmış adlar kararlı çıktı üretir, ancak aynı Recipe birden çok bileşen örneğini işlediğinde veya aynı Aggregate birden çok Releases genelinde dağıtıldığında ölümcül biçimde çakışır.

Derleyici, genel benzersizliği garanti etmek için tam olarak iki değişken sağlar:

  1. {{ .metadata.release_name }}: Dağıtımı yönlendiren Release’in adı (ör. prod-billing).
  2. {{ .context.instance_id }}: Geliştiricinin Aggregate’indeki belirli Component kimliği (ör. receipt-storage).

Ops, bunları birleştirerek (ör. {{ .metadata.release_name }}-{{ .context.instance_id }}), Wasm eklentilerinin ürettiği yapılandırmaların, geliştiricinin fiziksel adlandırma uzlaşımlarını yönetmesine gerek kalmadan ortam başına ve bileşen başına benzersiz kaynak adları kullanmasını garanti eder.